Adhyaya 18
Varṣa-devatā Worship in Jambūdvīpa: Hayagrīva/Hayaśīrṣa, Nṛsiṁha, Kāmadeva (Pradyumna), Matsya, Kūrma, and Varāha
ပဉ္စမစကန္ဓာတွင် ဇမ္ဗူဒွီပနှင့် ဝရ္ဿများကို စနစ်တကျဖော်ပြရာမှ ဆုကဒေဝသည် မြေဗေဒဖော်ပြချက်မှ ဘုရားဝတ်ပြုသဘောတရားသို့ ရွှေ့ကာ ဒေသအသီးသီးက အမြင့်ဆုံးဘုရားကို မည်သို့ မျိုးရိုးအရုပ်အဆင်းဖြင့် ဝတ်ပြုကြသည်ကို ရှင်းလင်းသည်။ ဘဒြာရှ္ဝ-ဝရ္ဿတွင် ဘဒြာရှ္ရဝါက ဝာစုဒေဝ၏ ပလီနရီအဝတား ဟယရှီရ္ဿ/ဟယဂရီဝကို ဝတ်ပြုကာ ဓမ္မကို ဦးဆောင်သူ၊ ခိုးယူခံရသော ဝေဒများကို ပြန်လည်ထူထောင်သူဟု ချီးမွမ်းသည်။ ထို့နောက် ဟရီ-ဝရ္ဿတွင် ပရာဟ္လာဒနှင့် လူထုက နೃစിംဟဒေဝကို ဝတ်ပြု၍ အတွင်းစင်ကြယ်မှု၊ မကြောက်မရွံ့မှု၊ အိမ်ထောင်ရေးချုပ်နှောင်မှုကို စွန့်ကာ သာဓု-သင်္ဂနှင့် ဘက္တိ-ယောဂကို အလေးထားသည်။ ကေတုမာလ-ဝရ္ဿတွင် လက္ရှ္မီဒေဝီက ဝိෂ္ဏုကို ကာမဒေဝ/ပရဒျုမ္နအဖြစ် ဝတ်ပြုကာ “ခင်ပွန်း/ကာကွယ်သူ” အစစ်မှာ ဘုရားတစ်ပါးတည်းဖြစ်ကြောင်း ပြန်လည်သတ်မှတ်ပြီး အကျိုးလိုစိတ်ဖြင့် ဝတ်ပြုခြင်းကို သတိပေးသည်။ ရမ္ယက-ဝရ္ဿတွင် ဝိုင်ဝသ္ဝတ မနုက မတ္စျအဝတားကို ဝတ်ပြု၍ လူမှုအဆင့်အတန်းအားလုံးအပေါ် ဘုရား၏ အုပ်ချုပ်မှုနှင့် ရေလွှမ်းမိုးချိန် ကမ္ဘာထိန်းသိမ်းမှုကို အသိအမှတ်ပြုသည်။ ဟိရဏ္မယ-ဝရ္ဿတွင် အရျမာက ကူရ္မကို ဝတ်ပြုကာ ဝိရာဋ္-ရူပနှင့် ဘုရား၏ အလွန်လွန်ကဲသော အစစ်ရူပကို ခွဲခြားပြပြီး ကမ္ဘာသည် မစဉ်းစားနိုင်သော အင်အား၏ ယာယီပြသမှုသာဟု အတည်ပြုသည်။ နောက်ဆုံး ဥတ္တရကုရု-ဝရ္ဿတွင် ဘူဒေဝီနှင့် လူထုက ဝရာဟကို ယဇ္ဉ-စွရူပအဖြစ် ဝတ်ပြု၍ ဟိရဏ္ယာက္ရှကို သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် မြေကြီးကို မြှောက်တင်ခြင်းကို သတိရကာ ကျန်ဝရ္ဿများသို့ ဆက်လက်သွားမည့် လမ်းကြောင်းနှင့် စကန္ဓာ၏ ကောစမို-သီလအကြောင်းအရာကို ပြင်ဆင်ပေးသည်။
Shlokas
Verse 1
श्रीशुक उवाच तथा च भद्रश्रवा नाम धर्मसुतस्तत्कुलपतय: पुरुषा भद्राश्ववर्षे साक्षाद्भगवतो वासुदेवस्य प्रियांतनुं धर्ममयीं हयशीर्षाभिधानां परमेण समाधिना सन्निधाप्येदमभिगृणन्त उपधावन्ति ॥ १ ॥
သီရိ ရှုကဒေဝ ဂိုಸ್ವာမီ မိန့်ကြားသည်—ဓမ္မရာဇ၏ သား ဘဒ္ဒရရှရဝါ သည် ‘ဘဒ္ဒရာရှွ-ဝර්ෂ’ ဟူသော ဒေသကို အုပ်ချုပ်သည်။ အီလာဝෘတ-ဝර්ෂ၌ သီဝသည် သင်ကර්ရှဏကို ပူဇော်သကဲ့သို့၊ ဘဒ္ဒရရှရဝါသည် မိမိ၏ နီးစပ်သော စေဝကများနှင့် ထိုဒေသရှိ လူအပေါင်းတို့နှင့်အတူ အမြင့်ဆုံး သမာဓိ၌ တည်မြဲကာ၊ ဝာစုဒေဝ၏ ပူর্ণအংশဖြစ်သော ‘ဟယရှီර්ษ’ ကို အာရాధနာပြုသည်။ ဟယရှီർษ ဘဂဝန်သည် ဘက္တများအတွက် အလွန်ချစ်မြတ်နိုးဖွယ်ဖြစ်ပြီး ဓမ္မစည်းကမ်းတို့၏ ဦးဆောင်သူဖြစ်သည်။ သူတို့သည် သေချာသန့်ရှင်းသော အသံထွက်ဖြင့် အောက်ပါ ဆုတောင်းများကို ရွတ်ဆိုကာ သခင်တော်အား ဂါရဝပြု ဦးညွှတ်ကြသည်။
Verse 2
भद्रश्रवस ऊचु: ॐ नमो भगवते धर्मायात्मविशोधनाय नम इति ॥ २ ॥
ဘဒ္ဒရရှရဝါနှင့် နီးစပ်သောသူများက ဆိုကြသည်—“အိုမ်၊ ဓမ္မတော်ကိုယ်တိုင်ဖြစ်၍ အတ္တကို သန့်စင်ပေးသော ပရမ ဘဂဝန်တော်အား နမස්ကာရတင်ပါ၏; ထပ်တလဲလဲ နမස්ကာရတင်ပါ၏။”
Verse 3
अहो विचित्रं भगवद्विचेष्टितंघ्नन्तं जनोऽयं हि मिषन्न पश्यति । ध्यायन्नसद्यर्हि विकर्म सेवितुंनिर्हृत्य पुत्रं पितरं जिजीविषति ॥ ३ ॥
အို၊ ဘုရား၏ လီလာသည် အလွန်အံ့ဩဖွယ်ပါ—ဤမိုက်မဲသော လောကီလူသည် သေမင်းအန္တရာယ်ကြီး နီးကပ်လာသည်ကို မြင်လျက်မမြင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သေခြင်းသည် မလွဲမသွေ လာမည်ကို သိသော်လည်း ပေါ့လျော့နေသည်။ ဖခင်သေသော် ဖခင်၏ ပစ္စည်းကို ခံစားချင်၊ သားသေသော် သား၏ ပစ္စည်းကိုပါ ခံစားချင်၍ အပြစ်ကမ္မဖြင့် ငွေစုကာ လောကီသုခကို လိုက်လံရှာဖွေသည်။
Verse 4
वदन्ति विश्वं कवय: स्म नश्वरंपश्यन्ति चाध्यात्मविदो विपश्चित: । तथापि मुह्यन्ति तवाज माययासुविस्मितं कृत्यमजं नतोऽस्मि तम् ॥ ४ ॥
အဇ (မမွေးဖွားသော) အရှင်ဘုရား၊ ပညာရှင်များနှင့် အာధ్యात्मဗေဒကို သိမြင်သူများက ဤလောကသည် မတည်မြဲကြောင်း ပြောကြပြီး အမှန်တကယ်လည်း မြင်ကြသည်။ သမာဓိ၌ သူတို့သည် လောက၏ အမှန်တရားကို သိကာ သစ္စာကို ဟောကြားလည်း 한다။ သို့သော် သင်၏ မာယာကြောင့် သူတို့တောင် တခါတရံ မောဟဖြစ်ကြသည်—ဤသည် သင်၏ အံ့ဩဖွယ် လီလာဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် သင့်အား ဂါရဝပြု နမಸ್ಕာရတင်ပါသည်။
Verse 5
विश्वोद्भवस्थाननिरोधकर्म तेह्यकर्तुरङ्गीकृतमप्यपावृत: । युक्तं न चित्रं त्वयि कार्यकारणेसर्वात्मनि व्यतिरिक्ते च वस्तुत: ॥ ५ ॥
အရှင်ဘုရား၊ ဤလောက၏ ဖန်ဆင်းခြင်း၊ ထိန်းသိမ်းခြင်း၊ ပျက်သိမ်းခြင်းတို့နှင့် သင်သည် အပြည့်အဝ မကပ်ငြိဘဲ တိုက်ရိုက်ကမ္မကာရ မဟုတ်သော်လည်း အရာအားလုံးကို သင့်ထံသို့ပင် သတ်မှတ်ကြသည်။ အံ့ဩစရာမဟုတ်ပါ၊ သင်သည် အကြောင်းတရားတို့၏ အကြောင်းတရားဖြစ်သောကြောင့်။ သင်သည် အရာအားလုံး၏ အတ္တမန်ဖြစ်သော်လည်း အမှန်တကယ်အားဖြင့် အရာအားလုံးမှ ခွဲခြားနေသည်; သင်၏ အတွေးမမီသော သက္တိကြောင့်ပင် အရာအားလုံး ဖြစ်ပေါ်သည်။
Verse 6
वेदान् युगान्ते तमसा तिरस्कृतान्रसातलाद्यो नृतुरङ्गविग्रह: । प्रत्याददे वै कवयेऽभियाचतेतस्मै नमस्तेऽवितथेहिताय इति ॥ ६ ॥
ယုဂအဆုံးတွင် အဝိဇ္ဇာသည် ဒေဝ်တစ်ကောင်အဖြစ် ပုံဖော်ကာ ဝေဒများကို ခိုးယူပြီး ရသာတလသို့ ယူဆောင်သွားသည်။ သို့သော် အမြင့်ဆုံးဘုရားသည် ဟယဂရီဝ (နြတုရင်္ဂ) ရုပ်ဖြင့် ဝေဒများကို ပြန်လည်ရယူကာ တောင်းပန်သော ဘြဟ္မာအား ပြန်ပေးခဲ့သည်။ ဆုံးဖြတ်ချက် မပျက်မကွက်သော ထိုဘုရားသခင်အား ကျွန်ုပ် နမസ്കာရတင်ပါသည်။
Verse 7
हरिवर्षे चापि भगवान्नरहरिरूपेणास्ते । तद्रूपग्रहणनिमित्तमुत्तरत्राभिधास्ये । तद्दयितं रूपं महापुरुषगुणभाजनो महाभागवतो दैत्यदानवकुलतीर्थीकरणशीलाचरित: प्रह्लादोऽव्यवधानानन्यभक्तियोगेन सह तद्वर्षपुरुषैरुपास्ते इदं चोदाहरति ॥ ७ ॥
ရှုကဒေဝ ဂိုಸ್ವာမီက ဆက်လက်ပြောသည်—အို မင်းကြီး၊ ဟရီ-ဝර්ෂတွင် ဘုရားသခင်သည် နရဟရီ (နೃစിംဟဒေဝ) ရုပ်ဖြင့် တည်ရှိတော်မူသည်။ ထိုရုပ်ကို ခံယူရသည့် အကြောင်းကို ကျွန်ုပ်သည် နောက်ပိုင်း (သတ္တမ စကန္ဓတွင်) ရှင်းပြမည်။ ထိုရုပ်သည် ပရဟ္လာဒ မဟာရာဇာအတွက် အလွန်ချစ်မြတ်နိုးရာ ဖြစ်သည်။ ပရဟ္လာဒသည် မဟာဘဂဝတ၊ မဟာပုရုಷဂုဏ်တို့၏ သိုလှောင်ရာ; သူ၏ သီလနှင့် အကျင့်စရိုက်က ဒೈತ್ಯ-ဒါနဝ မျိုးရိုး၏ ကျဆုံးသူများကိုပါ သန့်စင်စေ하였다။ ဟရီ-ဝර්ෂနေသူများနှင့်အတူ မပြတ်မတောက် အနန္တ ဘက္တိယောဂဖြင့် နရဟရီကို ပူဇော်ကာ ဤမန္တရကို ရွတ်ဆိုသည်။
Verse 8
ॐ नमो भगवते नरसिंहाय नमस्तेजस्तेजसे आविराविर्भव वज्रनख वज्रदंष्ट्र कर्माशयान् रन्धय रन्धय तमो ग्रस ग्रस ॐ स्वाहा । अभयमभयमात्मनि भूयिष्ठा ॐ क्ष्रौम् ॥ ८ ॥
အိုမ်၊ အင်အားအားလုံး၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်သော နရစിംဟဒေဝကို ဂါရဝပြုပါ၏။ ဝဇ္ဇရကဲ့သို့ လက်သည်းနှင့် သွားရှိသော प्रभု၊ ဤလောက၌ ကမ္မဖလကို လိုလားသော အဆူရသဘော ဆန္ဒများကို ဖျက်ဆီးပေးပါ။ ကျွန်ုပ်တို့၏ နှလုံး၌ ပေါ်ထွန်း၍ အဝိဇ္ဇာအမှောင်ကို ဖယ်ရှားကာ သင်၏ကရုဏာဖြင့် မကြောက်မရွံ့ ဖြစ်စေပါ။
Verse 9
स्वस्त्यस्तु विश्वस्य खल: प्रसीदतां ध्यायन्तु भूतानि शिवं मिथो धिया । मनश्च भद्रं भजतादधोक्षजे आवेश्यतां नो मतिरप्यहैतुकी ॥ ९ ॥
ကမ္ဘာလောကတစ်ဝန်းလုံး မင်္ဂလာရှိပါစေ၊ မနာလိုသူများလည်း ငြိမ်းချမ်းပါစေ။ သတ္တဝါအားလုံးသည် ဘက္တိယောဂကို လေ့ကျင့်၍ အချင်းချင်း၏ ကောင်းကျိုးကို စဉ်းစားပါစေ။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ စိတ်သည် အဓိုက္ရှဇ သရီကృష్ణ၏ ဝန်ဆောင်မှု၌ လုံးဝစူးစိုက်နေစေကာ၊ အကြောင်းမဲ့ ဘက္တိ၌ မတည်မြဲစေပါ။
Verse 10
मागारदारात्मजवित्तबन्धुषु सङ्गो यदि स्याद्भगवत्प्रियेषु न: । य: प्राणवृत्त्या परितुष्ट आत्मवान् सिद्ध्यत्यदूरान्न तथेन्द्रियप्रिय: ॥ १० ॥
အရှင်ဘုရား၊ အိမ်၊ ဇနီး/ခင်ပွန်း၊ ကလေးများ၊ ငွေကြေး၊ မိတ်ဆွေ၊ ဆွေမျိုး စသည့် မိသားစုဘဝ၏ ထောင်ချုပ်ကို ကျွန်ုပ်တို့ မဆွဲဆောင်မိပါစေ။ အကယ်၍ ချိတ်ဆက်မှုရှိရမည်ဆိုလျှင် သင်ချစ်မြတ်နိုးသော ဘက္တများထံသာ ဖြစ်ပါစေ၊ သူတို့၏ တစ်ခုတည်းသော ချစ်မိတ်ဆွေမှာ ကృష్ణ ဖြစ်သည်။ ကိုယ်ကိုသိ၍ စိတ်ကိုထိန်းနိုင်သူသည် အနည်းငယ်သော လိုအပ်ချက်များဖြင့်ပင် ကျေနပ်ပြီး အင်ဒြိယသုခကို မလိုက်စား။ ထိုသူသည် ကృష్ణသတိ၌ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်သည်။
Verse 11
यत्सङ्गलब्धं निजवीर्यवैभवं तीर्थं मुहु: संस्पृशतां हि मानसम् । हरत्यजोऽन्त: श्रुतिभिर्गतोऽङ्गजं को वै न सेवेत मुकुन्दविक्रमम् ॥ ११ ॥
မုကွန်ဒကို အရာအားလုံးဟု ယုံကြည်သော ဘက္တများနှင့် ပေါင်းသင်းခြင်းဖြင့် သူ၏ အင်အားကြီး လီလာများကို ကြားနာနိုင်ပြီး ထိုကြားနာခြင်းသည် စိတ်အတွက် တီရ္ထ ဖြစ်လာသည်။ မုကွန်ဒ၏ လီလာများသည် အလွန်အစွမ်းထက်သဖြင့် စိတ်အားထက်သန်စွာ မကြာခဏ နားထောင်လျှင် အသံတုန်ခါမှုအဖြစ်ရှိသော ဘုရားသည် နှလုံးထဲဝင်ကာ အတွင်းမလင်ကို သန့်စင်ပေးသည်။ ဂင်္ဂါရေချိုးခြင်းသည် ကိုယ်ခန္ဓာမလင်ကို လျော့စေသော်လည်း နှလုံးသန့်စင်ရန် အချိန်ကြာတတ်သည်။ ထို့ကြောင့် မုကွန်ဒ၏ ဝီရိယကို မဆည်းကပ်မည့် ပညာရှိ ဘယ်သူရှိမည်နည်း။
Verse 12
यस्यास्ति भक्तिर्भगवत्यकिञ्चना सर्वैर्गुणैस्तत्र समासते सुरा: । हरावभक्तस्य कुतो महद्गुणा मनोरथेनासति धावतो बहि: ॥ १२ ॥
ဘဂဝန် ဝါစုဒေဝအပေါ် အလုံးစုံမပိုင်ဆိုင်သော သန့်ရှင်းသည့် ဘက္တိရှိသူတွင် ဒေဝတို့၏ မြင့်မြတ်သော ဂုဏ်များ—ဓမ္မ၊ ဉာဏ်၊ ဝိရာဂျ—တို့သည် အလိုအလျောက် ပေါ်ထွန်းနေသည်။ သို့သော် ဟရီဘက္တိမရှိဘဲ ပစ္စည်းဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းများတွင် နစ်မြုပ်သူ၌ မဟာဂုဏ်များ ဘယ်ကလာမည်နည်း။ သူသည် စိတ်ကူးယဉ်မနောရഥကြောင့် မမှန်ကန်သည့်အရာများဆီသို့ အပြင်ဘက်သို့ ပြေးလွှားကာ ဘုရား၏ ပြင်ပဓာတ်အားကို ဝန်ဆောင်နေသည်; ထိုသူ၌ ကောင်းဂုဏ် ဘယ်လိုရှိနိုင်မည်နည်း။
Verse 13
हरिर्हि साक्षाद्भगवान् शरीरिणा- मात्मा झषाणामिव तोयमीप्सितम् । हित्वा महांस्तं यदि सज्जते गृहे तदा महत्त्वं वयसा दम्पतीनाम् ॥ १३ ॥
ရေတွင်းသတ္တဝါများသည် အမြဲတမ်း ကျယ်ဝန်းသော ရေထုကြီးအတွင်း နေရန် ဆန္ဒရှိသကဲ့သို့၊ ကိုယ်ခန္ဓာရှိ သတ္တဝါအားလုံးသည် သဘာဝအားဖြင့် စာක්ෂာတ် ဘဂဝန် ဟရီ—ပရမာတ္မာ—၏ မဟာတည်ရှိမှုအတွင်း အားကိုးနေထိုင်လိုကြသည်။ ထို့ကြောင့် လောကီအတိုင်းအတာဖြင့် ကြီးမြတ်သူတစ်ဦးပင် ထိုအမြင့်ဆုံးဝိညာဉ်ကို မယူဆောင်ဘဲ အိမ်ထောင်ရေးဘဝတွင် ကပ်လှမ်းသွားလျှင် သူ၏ “ကြီးမြတ်မှု” သည် အရွယ်ငယ် နိမ့်ကျသော ဇနီးမောင်နှံကဲ့သို့သာ ဖြစ်ပြီး၊ ပစ္စည်းကပ်လှမ်းမှုကြောင့် ဝိညာဉ်ရေးကောင်းဂုဏ်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
Verse 14
तस्माद्रजोरागविषादमन्यु- मानस्पृहाभयदैन्याधिमूलम् । हित्वा गृहं संसृतिचक्रवालं नृसिंहपादं भजताकुतोभयमिति ॥ १४ ॥
ထို့ကြောင့် အို အသူရတို့၊ အိမ်ထောင်ရေးဘဝ၏ အတုအယောင်ပျော်ရွှင်မှုကို စွန့်လွှတ်ကြလော့။ ၎င်းသည် ရဇသဂုဏ်မှ ဖြစ်ပေါ်သော ကပ်လှမ်းမှု၊ စိတ်မသာမှု၊ ဒေါသ၊ မာန်မာန၊ မပြည့်မစုံလိုချင်မှု၊ ကြောက်ရွံ့မှု၊ အနိမ့်ကျမှုနှင့် ရောဂါတို့၏ အမြစ်ဖြစ်ပြီး မွေး-သေ စက်ဝိုင်းကို လှည့်ပတ်စေသည်။ အကြောက်မရှိသော အားကိုးရာဖြစ်သည့် သရီ နရစിംဟဒေဝ၏ ကြာပန်းခြေတော်များကိုသာ ခိုလှုံ၍ ဘဇနာပြုကြလော့; ထိုနေရာ၌သာ အမှန်တကယ် အဘယရှိသည်။
Verse 15
केतुमालेऽपि भगवान् कामदेवस्वरूपेण लक्ष्म्या: प्रियचिकीर्षया प्रजापतेर्दुहितृणां पुत्राणां तद्वर्षपतीनां पुरुषायुषाहोरात्रपरिसङ्ख्यानानां यासां गर्भा महापुरुषमहास्त्रतेजसोद्वेजितमनसां विध्वस्ता व्यसव: संवत्सरान्ते विनिपतन्ति ॥ १५ ॥
ရှုကဒေဝ ဂိုစွာမီ ဆက်လက်ဆိုသည်—ကေတုမာလ-ဝရ်ရှတွင် ဘဂဝန် ဝိෂ္ဏုသည် ကာမဒေဝ၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြင့် နေထိုင်တော်မူသည်။ ၎င်းသည် ဘက္တများ၊ အထူးသဖြင့် လက္ရှမီဒေဝီ၏ စိတ်နှစ်သက်မှုအတွက် ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာတွင် ပရဇာပတိ သံဝတ္စရ နှင့် သူ၏ သားသမီးများရှိကြသည်။ သမီးများသည် ည၏ အဓိဋ္ဌာတ देवတားများ၊ သားများသည် နေ့၏ အဓိဋ္ဌာတ देवတားများဟု သတ်မှတ်ကြသည်။ လူ့အသက်တာအတွင်း နေ့နှင့်ည အရေအတွက်အတိုင်း သူတို့၏ အရေအတွက်မှာ ၃၆,၀၀၀ ဖြစ်သည်။ နှစ်ကုန်တွင် မဟာပုရုෂ၏ မဟာအာယုဓတေဇ—သုဒർശနချကရ၏ တောက်ပမှု—ကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားကာ သမီးများသည် ကိုယ်ဝန်ပျက်ခြင်း ဒုက္ခကို ခံစားရသည်။
Verse 16
अतीव सुललितगतिविलासविलसितरुचिरहासलेशावलोकलीलया किञ्चिदुत्तम्भितसुन्दरभ्रूमण्डलसुभगवदनारविन्दश्रिया रमां रमयन्निन्द्रियाणि रमयते ॥ १६ ॥
ကေတုမာလ-ဝရ်ရှတွင် ကာမဒေဝ (ပရဒျုမန) ဘဂဝန်သည် အလွန်ပင် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော လှုပ်ရှားမှုနှင့် လှပသော အလှအပဖြင့် လှည့်လည်တော်မူသည်။ မျှတသော အပြုံးသည် အလွန်လှပပြီး၊ မျက်ခုံးကို အနည်းငယ် မြှောက်ကာ ကစားသလို မျက်စောင်းထိုးကြည့်ခြင်းဖြင့် မျက်နှာကြာပန်း၏ တင့်တယ်မှုကို တိုးစေကာ လက္ရှမီဒေဝီကို ပျော်ရွှင်စေသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် မိမိ၏ လောကီမဟုတ်သော အင်္ဒြိယာနန္ဒတွင် ရမနေသည်။
Verse 17
तद्भगवतो मायामयं रूपं परमसमाधियोगेन रमा देवी संवत्सरस्य रात्रिषु प्रजापतेर्दुहितृभिरुपेताह:सु च तद्भर्तृभिरुपास्ते इदं चोदाहरति ॥ १७ ॥
ရမာဒေဝီ (လက္ရှမီဒေဝီ) သည် ပရမ သမာဓိယောဂ၌ လုံးဝ စူးစိုက်လျက်၊ သံဝတ္စရကာလအတွင်း ဘဂဝန်၏ မာယာမယ ဖြစ်သော်လည်း အလွန်ကရုဏာမယသော ကာမဒေဝရုပ်သဏ္ဍာန်ကို ပူဇော်အုပ်တည်သည်။ နေ့အခါတွင် ပရဇာပတိ၏ သားများ (နေ့၏ အဓိဋ္ဌာတ देवတားများ) နှင့်အတူ၊ ညအခါတွင် သူ၏ သမီးများ (ည၏ အဓိဋ္ဌာတ देवတားများ) နှင့်အတူ ပရဘုကို ဆောင်ရွက်ကာ အောက်ပါ မန္တရများကို ရွတ်ဆိုသည်။
Verse 18
ॐ ह्रां ह्रीं ह्रूं ॐ नमो भगवते हृषीकेशाय सर्वगुणविशेषैर्विलक्षितात्मने आकूतीनां चित्तीनां चेतसां विशेषाणां चाधिपतये षोडशकलायच्छन्दोमयायान्नमयायामृतमयाय सर्वमयाय सहसे ओजसे बलाय कान्ताय कामाय नमस्ते उभयत्र भूयात् ॥ १८ ॥
အိုမ် ဟရಾಂ ဟရီးံ ဟရူးံ။ အင်ဒြိယအားလုံးကို ထိန်းချုပ်သော ဘဂဝန် ဟೃಷီကေရှအား ရိုသေစွာ နမಸ್ಕာရပါ၏။ အလိုဆန္ဒ၊ စိတ်နှင့် ဉာဏ်၏ အမျိုးမျိုးသော အခြေအနေများကို အုပ်စိုးသူ၊ ဂုဏ်သတ္တိအထူးများဖြင့် ထင်ရှားသော အတ္တမန်ဖြစ်တော်မူ၏။ အာရုံခံအရာ ၅ မျိုးနှင့် စိတ်အပါအဝင် အင်ဒြိယ ၁၁ ပါးသည် တော်၏ အংশပေါ်ထွန်းခြင်းများ ဖြစ်သည်။ အန္နမယ အစရှိသည့် ကလာ ၁၆ ပါးဖြင့် ပြည့်စုံသော စကြဝဠာမယ တော်သည် သဟသ၊ ဩဇ၊ ဗလ၊ ကန္တိ၊ ကာမ အဖြစ်ဖြင့် သတ္တဝါအားလုံးကို ပံ့ပိုးတော်မူ၏။ ဝေဒ၏ အမြင့်ဆုံး ရည်ရွယ်ချက်မှာ တော်ကို ပူဇော်ခြင်းဖြစ်သဖြင့် ဤလောကနှင့် နောက်လောကတွင်လည်း ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် ကောင်းမြတ်စွာ မျက်နှာသာပေးတော်မူပါစေ။
Verse 19
स्त्रियो व्रतैस्त्वा हृषीकेश्वरं स्वतो ह्याराध्य लोके पतिमाशासतेऽन्यम् । तासां न ते वै परिपान्त्यपत्यं प्रियं धनायूंषि यतोऽस्वतन्त्रा: ॥ १९ ॥
အို ဟೃಷီကေရှဝရ! မိန်းမများသည် ဝရတများဖြင့် သင့်ကို ပူဇော်ကြသော်လည်း အင်ဒြိယအာသာအတွက် အခြားခင်ပွန်းကို မျှော်လင့်ခြင်းသည် မောဟဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ထိုခင်ပွန်းများသည် ကိုယ်တိုင် လွတ်လပ်သူမဟုတ်ဘဲ ကာလ၊ ကර්မဖലနှင့် သဘာဝဂုဏ်များ၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ဇနီး၊ သားသမီး၊ ဥစ္စာဓန သို့မဟုတ် အသက်တာကို အမှန်တကယ် မကာကွယ်နိုင်ကြ; အရာအားလုံးသည် သင့်အောက်တွင်သာ ရှိသည်။
Verse 20
स वै पति: स्यादकुतोभय: स्वयं समन्तत: पाति भयातुरं जनम् । स एक एवेतरथा मिथो भयं नैवात्मलाभादधि मन्यते परम् ॥ २० ॥
ကိုယ်တိုင် ဘယ်သူ့ကိုမှ မကြောက်ဘဲ၊ ကြောက်ရွံ့နေသူများအား အရပ်ရပ်မှ ပြည့်စုံသော အကာအကွယ်ပေးနိုင်သူသာ အမှန်တကယ် ခင်ပွန်းနှင့် ကာကွယ်သူ ဖြစ်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် အရှင်ဘုရား၊ သင်တော်မူသည်သာ တစ်ဦးတည်းသော ခင်ပွန်းဖြစ်သည်။ အခြားခင်ပွန်းရှိခဲ့လျှင် သင်တော်မူသည်လည်း သူ့ကို ကြောက်ရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဝေဒကျမ်းကို သိမြင်သော ပညာရှိတို့သည် သင်တော်မူသည်ကိုသာ အားလုံး၏ အရှင်အဖြစ် လက်ခံကြပြီး သင်ထက်ကောင်းသော ခင်ပွန်း‑ကာကွယ်သူ မရှိဟု ယုံကြည်ကြသည်။
Verse 21
या तस्य ते पादसरोरुहार्हणं निकामयेत्साखिलकामलम्पटा । तदेव रासीप्सितमीप्सितोऽर्चितो यद्भग्नयाच्ञा भगवन् प्रतप्यते ॥ २१ ॥
အို ဘဂဝန်! မိန်းမတစ်ဦးသည် အကျိုးလိုလားမှုမရှိသော သန့်ရှင်းသော ချစ်ခြင်းဖြင့် သင့်၏ ကြာပန်းခြေတော်ကို ပူဇော်လျှင် သူမ၏ ဆန္ဒများသည် အလိုအလျောက် ပြည့်စုံလာသည်။ သို့သော် သတ်မှတ်ထားသော ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုအတွက် ခြေတော်ကို ပူဇော်လျှင် သင်သည်လည်း အမြန်ပေးတော်မူသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ တောင်းဆိုချက် ပျက်ပြားကာ စိတ်ကွဲ၍ ဝမ်းနည်းပူပန်ရသည်။ ထို့ကြောင့် လောကီအကျိုးအတွက် ခြေတော်ကို မပူဇော်သင့်။
Verse 22
मत्प्राप्तयेऽजेशसुरासुरादय- स्तप्यन्त उग्रं तप ऐन्द्रियेधिय: । ऋते भवत्पादपरायणान्न मां विन्दन्त्यहं त्वद्धृदया यतोऽजित ॥ २२ ॥
အို အဇိတ၊ မအနိုင်ယူနိုင်သော အရှင်! အင်ဒြိယအာသာကို စဉ်းစားနေကြသဖြင့် ဘြဟ္မာ၊ ရုဒ္ဒရ(ရှီဝ) နှင့် အခြား ဒေဝ‑အဆုရတို့သည် ကျွန်ုပ်၏ ကောင်းချီးရရန် ပြင်းထန်သော တပဿာများကို ဆောင်ရွက်ကြသည်။ သို့သော် သင့်၏ ကြာပန်းခြေတော်ကို အမြဲတမ်း အားကိုး၍ ဆေဝာမလုပ်သူကို—သူ မည်မျှကြီးမြတ်ပါစေ—ကျွန်ုပ် မျက်နှာသာမပေး။ အကြောင်းမှာ ကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို အမြဲနှလုံးထဲတွင် ထားရှိနေသောကြောင့်၊ သင့်၏ ဘက္တကိုသာ ကရုဏာပြုသည်။
Verse 23
स त्वं ममाप्यच्युत शीर्ष्णि वन्दितं कराम्बुजं यत्त्वदधायि सात्वताम् । बिभर्षि मां लक्ष्म वरेण्य मायया क ईश्वरस्येहितमूहितुं विभुरिति ॥ २३ ॥
အို အချျုတ! သင်၏ ကြာပန်းလက်တော်သည် မင်္ဂလာအပေါင်း၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်သဖြင့် သန့်ရှင်းသော စာတ္ဝတ ဘက္တများက ဝတ်ပြုကန်တော့ကြပြီး သင်သည် ကရုဏာဖြင့် သူတို့၏ ခေါင်းပေါ်သို့ လက်တော်တင်ပေးတတ်သည်။ ကျွန်ုပ်၏ ခေါင်းပေါ်သို့လည်း ထိုလက်တော်ကို တင်ပေးပါရန် ဆုတောင်းပါသည်။ သင်၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် ကျွန်ုပ်၏ ရွှေရောင်လိုင်းအမှတ်တံဆိပ်ကို သင်ဆောင်ထားသော်လည်း၊ ကျွန်ုပ်အတွက် ထိုကိစ္စသည် မိမိဂုဏ်တုအဖြစ်သာ ထင်မြင်မိသည်; သင်၏ အမှန်တကယ် မေတ္တာကရုဏာသည် ဘက္တများအပေါ်တွင်သာ ဖြစ်ပြီး ကျွန်ုပ်အပေါ် မဟုတ်ပါ။ သင်သည် အမြင့်ဆုံး အုပ်စိုးရှင်ဖြစ်၍ သင်၏ အလိုတော်ကို မည်သူနားလည်နိုင်မည်နည်း။
Verse 24
रम्यके च भगवत: प्रियतमं मात्स्यमवताररूपं तद्वर्षपुरुषस्य मनो: प्राक्प्रदर्शितं स इदानीमपि महता भक्तियोगेनाराधयतीदं चोदाहरति ॥ २४ ॥
ရမ်ယက-ဝရ္ဿတွင် ဝိုင်ဝස්ဝတ မနု အုပ်ချုပ်ရာ၌၊ ဘဂဝန်၏ အလွန်ချစ်မြတ်နိုးသော မတ္စျအဝတာရ ရုပ်သဏ္ဌာန်သည် ယခင်ခေတ်အဆုံး၊ အတိအကျအားဖြင့် ချာက္ရှုသ မန်ဝန္တရ အဆုံးတွင် ထိုဝရ္ဿ၏ ပုရုෂ မနုအား အရင်က ပြသခဲ့သည်။ ယခုလည်း ဝိုင်ဝස්ဝတ မနုသည် မဟာဘက္တိယောဂဖြင့် ဘဂဝန် မတ္စျကို အာရాధနာပြု၍ အောက်ပါ မန္တရကို ရွတ်ဆိုသည်။
Verse 25
ॐ नमो भगवते मुख्यतमाय नम: सत्त्वाय प्राणायौजसे सहसे बलाय महामत्स्याय नम इति ॥ २५ ॥
အိုမ်—သန့်ရှင်းသော သတ္တဝသဘောတရားဖြစ်တော်မူသော အမြင့်ဆုံး ပုရုရှိုတ္တမ ဘဂဝန်အား ကျွန်ုပ် ကန်တော့ပါ၏။ အသက်ဓာတ်၊ ကိုယ်ခန္ဓာအား၊ စိတ်ဓာတ်အား၊ သတ္တိနှင့် စွမ်းအားတို့၏ အရင်းအမြစ်သည် သူတော်မူ၏။ အဝတာရများအနက် ပထမဦးဆုံး ပေါ်ထွန်းသော မဟာမတ္စျ (ငါး) အဝတာရအား နမಸ್ಕာရ; ထပ်မံ ထပ်မံ ကန်တော့ပါ၏။
Verse 26
अन्तर्बहिश्चाखिललोकपालकै- रदृष्टरूपो विचरस्युरुस्वन: । स ईश्वरस्त्वं य इदं वशेऽनय- न्नाम्ना यथा दारुमयीं नर: स्त्रियम् ॥ २६ ॥
အို သခင်ဘုရား! သင်သည် အတွင်း၌လည်း အပြင်၌လည်း—လောကပာလက အားလုံးနှင့်အတူ—မြင်မရသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် လှုပ်ရှားနေပြီး သင်၏ သံတုန်သံယင်သည် မဟာတန်ခိုးရှိသည်။ သင်သည် ဤလောကကို ကိုယ်ပိုင်အာဏာအောက်တွင် ထိန်းချုပ်တော်မူသော အီရှ్వరဖြစ်သည်—လူတစ်ယောက်က ကြိုးဖြင့် သစ်သားရုပ်ပွားကို ကပြစေသကဲ့သို့။
Verse 27
यं लोकपाला: किल मत्सरज्वरा हित्वा यतन्तोऽपि पृथक्समेत्य च । पातुं न शेकुर्द्विपदश्चतुष्पद: सरीसृपं स्थाणु यदत्र दृश्यते ॥ २७ ॥
အို သခင်ဘုရား! ဘြဟ္မာနှင့် အခြားဒေဝတားတို့ကဲ့သို့ စကြဝဠာ၏ မဟာခေါင်းဆောင်များမှ စ၍ ဤလောက၏ နိုင်ငံရေးခေါင်းဆောင်များအထိ အားလုံးသည် သင်၏ အာဏာကို မနာလိုကြသည်။ သို့သော် သင်၏ အကူအညီမရှိလျှင် သူတို့သည် တစ်ဦးချင်းဖြစ်စေ၊ ပေါင်းစည်းဖြစ်စေ၊ စကြဝဠာအတွင်းရှိ မရေတွက်နိုင်သော သတ္တဝါများကို ထိန်းသိမ်းမပေးနိုင်ကြ။ အမှန်တကယ် လူသားများ၊ နွားနှင့် မြည်းကဲ့သို့ တိရစ္ဆာန်များ၊ အပင်များ၊ ရင့်သတ္တဝါများ၊ ငှက်များ၊ တောင်တန်းများနှင့် ဤလောကတွင် မြင်ရသမျှ အရာအားလုံး၏ တစ်ဦးတည်းသော ပိုషက သင်တော်မူ၏။
Verse 28
भवान् युगान्तार्णव ऊर्मिमालिनि क्षोणीमिमामोषधिवीरुधां निधिम् । मया सहोरु क्रमतेऽज ओजसा तस्मै जगत्प्राणगणात्मने नम इति ॥ २८ ॥
အို အလုံးစုံတန်ခိုးရှင် ဘုရားသခင်၊ ယုဂအဆုံး၌ ဆေးပင်၊ အပင်နှင့် သစ်ပင်တို့၏ သိုလှောင်ရာဖြစ်သော ဤကမ္ဘာမြေသည် ပရလယရေကြီးနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်လှိုင်းများအောက်တွင် မြုပ်နှံသွားခဲ့သည်။ ထိုအခါ သင်သည် ကျွန်ုပ်နှင့်အတူ ကမ္ဘာမြေကို ကာကွယ်ကာ မဟာအရှိန်ဖြင့် သမုဒ္ဒရာကို လှည့်လည်ခဲ့သည်။ မွေးဖွားခြင်းမရှိသော အရှင်၊ သင်သည် စကြဝဠာရှိ အသက်ရှင်သတ္တဝါတို့၏ အသက်တော်ကို ထောက်ပံ့သူဖြစ်သဖြင့် သင့်အား ဂါရဝပြု နမസ്കာရတင်ပါသည်။
Verse 29
हिरण्मयेऽपि भगवान्निवसति कूर्मतनुं बिभ्राणस्तस्य तत्प्रियतमां तनुमर्यमा सह वर्षपुरुषै: पितृगणाधिपतिरुपधावति मन्त्रमिमं चानुजपति ॥ २९ ॥
ဟိရဏ္မယ-ဝရ္ဿတွင် ဘဂဝန် ဝိෂ္ဏုသည် ကူးရ္မ (လိပ်) ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ခံယူ၍ နေထိုင်တော်မူသည်။ ထိုနေရာ၌ အာရျမာသည် အခြား ဝရ္ဿ-ပုရုရှများနှင့်အတူ အလွန်ချစ်မြတ်နိုးဖွယ် လှပသော ထိုရုပ်ကို ဘက္တိဖြင့် နిత్యం ပူဇော်ကာ အောက်ပါမန္တရကို ရွတ်ဆိုသည်။
Verse 30
ॐ नमो भगवते अकूपाराय सर्वसत्त्वगुणविशेषणायानुपलक्षितस्थानाय नमो वर्ष्मणे नमो भूम्ने नमो नमोऽवस्थानाय नमस्ते ॥ ३० ॥
အိုံ၊ ကူးရ္မရုပ်ကို ခံယူတော်မူသော ဘဂဝန် အကူပါရာအား ဂါရဝပြု နမಸ್ಕာရတင်ပါသည်။ သင်သည် အလွန်မြင့်မြတ်သော ဂုဏ်တော်အားလုံး၏ သိုလှောင်ရာဖြစ်၍ ပစ္စည်းမလိမ်းမကျန်၊ သန့်ရှင်းသော စတ္တဝ၌ တည်ရှိတော်မူသည်။ ရေထဲတွင် လှုပ်ရှားသော်လည်း သင်၏ တည်နေရာကို မည်သူမျှ မသိနိုင်။ သင်၏ မဟာကိုယ်တော်၊ အနန္တမဟိမ၊ နှင့် အရာအားလုံး၏ အားကိုးရာဖြစ်သော သင်၏ အဝസ്ഥာတော်အား ထပ်ခါထပ်ခါ နမಸ್ಕာရတင်ပါသည်။
Verse 31
यद्रूपमेतन्निजमाययार्पित- मर्थस्वरूपं बहुरूपरूपितम् । सङ्ख्या न यस्यास्त्ययथोपलम्भनात्- तस्मै नमस्तेऽव्यपदेशरूपिणे ॥ ३१ ॥
အရှင်ဘုရား၊ မြင်ရသော စကြဝဠာပေါ်ပေါက်မှုသည် သင်၏ ကိုယ်ပိုင် မာယာ၏ ဖန်ဆင်းတန်ခိုးကို ပြသခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ထိုအတွင်းရှိ မရေတွက်နိုင်သော ရုပ်ပုံမျိုးစုံသည် သင်၏ ပြင်ပဓာတ်၏ ပြသမှုသာဖြစ်၍ ဤ ဝိရာဋ်ရုပ်သည် သင်၏ အမှန်တကယ်သော ဆွရုပ်မဟုတ်။ ဘက္တိစိတ်ရှိသူမှတပါး မည်သူမျှ သင်၏ ယഥാർത്ഥ ဆွရုပ်ကို မမြင်နိုင်။ ထို့ကြောင့် ဖော်ပြမရသော ဆွရုပ်တော်ရှင်အား နမಸ್ಕာရတင်ပါသည်။
Verse 32
जरायुजं स्वेदजमण्डजोद्भिदं चराचरं देवर्षिपितृभूतमैन्द्रियम् । द्यौ: खं क्षिति: शैलसरित्समुद्र- द्वीपग्रहर्क्षेत्यभिधेय एक: ॥ ३२ ॥
အရှင်ဘုရား၊ သင်သည် သင်၏ အင်အားများကို မရေတွက်နိုင်သော ရုပ်ပုံများဖြင့် ထင်ရှားစေတော်မူသည်—အမိဝမ်းမှ မွေးဖွားသူများ၊ ဥမှ မွေးဖွားသူများ၊ ချွေးမှ ဖြစ်ပေါ်သူများအဖြစ်; မြေမှ ပေါက်ဖွားသော အပင်နှင့် သစ်ပင်များအဖြစ်; လှုပ်ရှားသူနှင့် မလှုပ်ရှားသူ အားလုံး—ဒေဝများ၊ ဒေဝရ္ရှီများ၊ ပိတೃများ၊ ဘူတများနှင့် အင်ဒြိယများအဖြစ်; ထို့ပြင် အာကာသ၊ အထက်လောကများ၊ ဤမြေကြီး၏ တောင်တန်း၊ မြစ်များ၊ ပင်လယ်၊ မဟာသမုဒ္ဒရာ၊ ကျွန်းများ၊ ဂြိုဟ်များနှင့် ကြယ်များအဖြစ်။ ဤအရာအားလုံးသည် သင်၏ အင်အား၏ ထင်ရှားမှုသာ ဖြစ်သော်လည်း မူလအားဖြင့် သင်သည် တစ်ပါးတည်း၊ ဒုတိယမရှိ။ သင့်ထက် အလွန်အကျွံ မရှိ။ ထို့ကြောင့် ဤကမ္ဘာသည် မုသာမဟုတ်ဘဲ သင်၏ အစဉ်းစားမရသော အင်အား၏ ယာယီပေါ်လွင်မှုသာ ဖြစ်သည်။
Verse 33
यस्मिन्नसङ्ख्येयविशेषनाम- रूपाकृतौ कविभि: कल्पितेयम् । सङ्ख्या यया तत्त्वदृशापनीयते तस्मै नम: साङ्ख्यनिदर्शनाय ते इति ॥ ३३ ॥
အို သခင်ဘုရား၊ သင်၏ နာမ၊ ရုပ်သဏ္ဌာန်နှင့် ကိုယ်လက္ခဏာတို့သည် မရေတွက်နိုင်အောင် အမျိုးမျိုးဖြန့်ကျက်နေသည်။ မည်သူမျှ အရေအတွက်ကို တိတိကျကျ မသတ်မှတ်နိုင်သော်လည်း သင်သည် ကပိလဒေဝ အဝတာရတွင် စကြဝဠာကို တတ္တဝ ၂၄ ပါးအဖြစ် ခွဲခြမ်းသုံးသပ်ပြခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သစ္စာတရားများကို ရေတွက်ခွဲခြားသိလိုသူသည် စာင်ခယ ဒർശနကို သင်ထံမှသာ နားထောင်သင့်သည်။ ဘက္တိမရှိသူတို့သည် အစိတ်အပိုင်းများကိုသာ ရေတွက်ပြီး သင်၏ အမှန်တကယ်သော သရုပ်ကို မသိကြ။ စာင်ခယကို ဖော်ပြသော သင်အား ငါ ဦးညွှတ်ပူဇော်ပါ၏။
Verse 34
उत्तरेषु च कुरुषु भगवान् यज्ञपुरुष: कृतवराहरूप आस्ते तं तु देवी हैषा भू: सह कुरुभिरस्खलितभक्तियोगेनोपधावति इमां च परमामुपनिषदमावर्तयति ॥ ३४ ॥
ရှုကဒေဝ ဂိုಸ್ವာမီက မိန့်ကြားသည်—အို မင်းကြီး၊ ဇမ္ဗူဒွီပ၏ မြောက်ဘက်၌ရှိသော ဥတ္တရကူရု-ဝရ္ဩတွင် ယဇ్ఞပုရုஷ ဘုရားသည် ဝရာဟ အဝတာရဖြင့် နေထိုင်တော်မူ၏။ ထိုနေရာ၌ မြေမိခင် (ဘူမိဒေဝီ) နှင့် ကူရုတို့အပါအဝင် နေထိုင်သူအားလုံးသည် မလှုပ်မယှက်သော ဘက္တိယောဂဖြင့် ပူဇော်ကာ ဤအမြင့်မြတ်သော ဥပနိရှဒ် မန္တရကို ထပ်ခါထပ်ခါ ရွတ်ဆိုကြ၏။
Verse 35
ॐ नमो भगवते मन्त्रतत्त्वलिङ्गाय यज्ञक्रतवे महाध्वरावयवाय महापुरुषाय नम: कर्मशुक्लाय त्रियुगाय नमस्ते ॥ ३५ ॥ ।
အိုမ်၊ မန္တရတတ္တဝ၏ လက္ခဏာတော်ဖြစ်သော ဘဂဝန်အား ဦးညွှတ်ပါ၏။ သင်သည် ယဇ్ఞနှင့် ကရတု ဖြစ်၍ မဟာဓွရ၏ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများဖြစ်သော မဟာပုရုෂတော် ဖြစ်သည်။ ကర్మကို ဖြူစင်စေသော သန့်ရှင်းသော သတ္တဝဂုဏ်တော်မယ့် သင်အား နမස්ကာရ; တြိယုဂ သင်အားလည်း နမස්တေ။
Verse 36
यस्य स्वरूपं कवयो विपश्चितो गुणेषु दारुष्विव जातवेदसम् । मथ्नन्ति मथ्ना मनसा दिदृक्षवो गूढं क्रियार्थैर्नम ईरितात्मने ॥ ३६ ॥
မီးဖွားတံကို လှည့်နှိုက်၍ သစ်သားအတွင်း လျှို့ဝှက်နေသော မီးကို ထုတ်ဖော်သကဲ့သို့၊ အဘိဓမ္မသိ ပညာရှင် ရဟန်းမုနိတို့သည် ဂုဏ်များအတွင်း၊ အရာအားလုံးတွင်—မိမိကိုယ်ထဲတွင်ပင်—သင်ကို မြင်လို၍ စိတ်ကို မഥနကြသည်။ သို့သော် သင်သည် လျှို့ဝှက်နေဆဲ; စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သို့မဟုတ် ကိုယ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အလှည့်ကျနည်းလမ်းများဖြင့် မသိနိုင်။ သင်သည် ကိုယ်တိုင်ထင်ရှားသူ; မည်သူမဆို စိတ်နှလုံးအပြည့်ဖြင့် သင်ကို ရှာဖွေနေသည်ကို သင်မြင်သောအခါ သင်၏ သရုပ်ကို သင်တိုင် ဖော်ပြတော်မူသည်။ ထို့ကြောင့် ငါ ဦးညွှတ်ပူဇော်ပါ၏။
Verse 37
द्रव्यक्रियाहेत्वयनेशकर्तृभि- र्मायागुणैर्वस्तुनिरीक्षितात्मने । अन्वीक्षयाङ्गातिशयात्मबुद्धिभि- र्निरस्तमायाकृतये नमो नम: ॥ ३७ ॥
ရုပ်ဝတ္ထုခံစားမှု၏ အရာဝတ္ထုများ—အသံ၊ ရုပ်ပုံ၊ အရသာ၊ ထိတွေ့မှု၊ အနံ့—အင်္ဒြိယလုပ်ဆောင်ချက်များ၊ အင်္ဒြိယကို ထိန်းချုပ်သော ဒေဝတားများ၊ ကိုယ်ခန္ဓာ၊ အမြဲတမ်းကာလ၊ နှင့် အဟင်္ကာရ—ဤအားလုံးသည် သင်၏ မာယာ-ရှಕ್ತಿ၏ ဂုဏ်များက ဖန်ဆင်းထားခြင်းဖြစ်သည်။ စိတ်ဉာဏ်သည် စစ်မှန်သော ယောဂအကျင့်ဖြင့် တည်ငြိမ်လာသူတို့သည် နူးညံ့သော စူးစမ်းခြင်းဖြင့် ဤအားလုံးသည် သင်၏ ပြင်ပစွမ်းအား၏ အကျိုးဆက်ဟု မြင်ကြပြီး၊ အရာအားလုံး၏ နောက်ခံ၌ တည်ရှိသော သင်၏ ပရမာတ္မာ သရုပ်ကိုလည်း မြင်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် မာယာက ဖန်တီးသော အရာများကို ဖယ်ရှားတော်မူသော သင်အား ငါ ထပ်ခါထပ်ခါ ဦးညွှတ်ပူဇော်ပါ၏။
Verse 38
करोति विश्वस्थितिसंयमोदयं यस्येप्सितं नेप्सितमीक्षितुर्गुणै: । माया यथायो भ्रमते तदाश्रयं ग्राव्णो नमस्ते गुणकर्मसाक्षिणे ॥ ३८ ॥
အို ဘုရားသခင်! ဤလောက၏ ဖန်ဆင်းခြင်း၊ ထိန်းသိမ်းခြင်းနှင့် ပျက်သုဉ်းခြင်းတို့ကို သင်ကိုယ်တိုင် မလိုလားသော်လည်း ချုပ်နှောင်ခံသတ္တဝါများ၏ အကျိုးအတွက် သင်၏ မာယာအင်အားဖြင့် ထိုလုပ်ငန်းများကို ဖြစ်စေတော်မူသည်။ သံတုံးသည် မက်ဂနက်ကျောက်၏ သက်ရောက်မှုကြောင့် လှုပ်ရှားသကဲ့သို့ သင်၏ မျက်စိတစ်ချက်ကြောင့် အင်နတ်ပစ္စည်းသည် လှုပ်ရှားလာသည်။ ဂုဏ်နှင့် ကမ္မ၏ သက်သေဖြစ်တော်မူသော သင်အား နမස්ကာရ။
Verse 39
प्रमथ्य दैत्यं प्रतिवारणं मृधे यो मां रसाया जगदादिसूकर: । कृत्वाग्रदंष्ट्रे निरगादुदन्वत: क्रीडन्निवेभ: प्रणतास्मि तं विभुमिति ॥ ३९ ॥
အို ဘုရားသခင်! ဤဘဝကမ္ဘာ၏ မူလဝရာဟ (ဝက်တော) အဖြစ် စစ်မြေပြင်တွင် အကြီးမားဆုံး အဆုရ ဟိရဏျာක්ෂကို တိုက်ခိုက်၍ သတ်ဖြတ်တော်မူသည်။ ထို့နောက် ကျွန်ုပ်—မြေကြီးကို—ဂರ್ಭோதက သမုဒ္ဒရာ၏ ရသာတလ ရေထဲမှ သင်၏ အရှေ့တံစွယ်အဖျားပေါ်တွင် တင်ကာ ထုတ်ယူတော်မူသည်၊ ရေထဲမှ ကြာပန်းကို ကစားရင်း ဆွဲယူသော ဆင်ကဲ့သို့။ ထို အလုံးစုံအာဏာရှင်ထံ ငါ ပဏာမပြု၏။
Frequently Asked Questions
Hayaśīrṣa is described as a plenary expansion of Vāsudeva, dear to devotees and the director of religious principles. In this chapter He is praised as Hayagrīva who retrieves the stolen Vedas from Rasātala and restores them to Brahmā, highlighting poṣaṇam (divine protection) and the Lord’s role as the source and guardian of śruti and dharma.
Because the Bhāgavata frames the deeper ‘asura’ as inner anarthas—fruitive desire, ignorance, and fear rooted in ego and attachment. Prahlāda asks Nṛsiṁha to appear in the heart, destroy ignorance, and grant fearlessness, teaching that true protection is spiritual: purification leading to steady bhakti rather than merely changing external circumstances.
The text explicitly presents Kāmadeva as Viṣṇu’s form ‘only for the satisfaction of His devotees’ and frames Lakṣmī’s worship around Hṛṣīkeśa—the controller and true enjoyer of the senses. The theological point is that sense-power and beauty originate in the Lord and are purified when oriented to devotion; seeking a ‘husband’ or pleasure apart from Him is described as illusion and insecurity under time and guṇas.
They distinguish the universal form as a display of the Lord’s external energy from His actual transcendental form, which is accessible only to devotees in transcendental consciousness. This clarifies that the cosmos is not ‘false’ but temporary and energetic—real as śakti-vikāra—while Bhagavān remains one without a second, beyond time’s limitation.
Varāha is praised as the embodiment and enjoyer of sacrifice: ritual (kratu) and yajña are parts of His transcendental body, indicating that all dharmic offerings culminate in Viṣṇu. He is called tri-yuga because the Lord is not openly manifest as a yuga-avatāra in Kali (appearing in a concealed manner) while fully possessing the three pairs of opulences; thus worship is directed to the hidden, sustaining Lord behind all sacrificial order.