Srimad Bhagavatam — Panchama Skandha, Shloka 6
Viṣṇupadī Gaṅgā: Descent, Cosmic Pathways, and Śiva’s Praise of Saṅkarṣaṇa
सीता तु ब्रह्मसदनात्केसराचलादिगिरिशिखरेभ्योऽधोऽध: प्रस्रवन्ती गन्धमादनमूर्धसु पतित्वान्तरेण भद्राश्ववर्षं प्राच्यां दिशि क्षारसमुद्रमभिप्रविशति ॥ ६ ॥
sītā tu brahma-sadanāt kesarācalādi-giri-śikharebhyo ’dho ’dhaḥ prasravantī gandhamādana-mūrdhasu patitvāntareṇa bhadrāśva-varṣaṁ prācyāṁ diśi kṣāra-samudram abhipraviśati.
စီတာဟု ခေါ်သော ဂင်္ဂါ၏ သွယ်တစ်သွယ်သည် ဘြဟ္မာ၏ နေရာမှ ထွက်ပေါ်ကာ ကေသရာချလ စသည့် တောင်ထိပ်များမှ တဖြည်းဖြည်း အောက်သို့ စီးဆင်းပြီး၊ မေရုကို ဝန်းရံသည့် ကေသရတံကဲ့သို့သော ထိပ်များမှ ကျဆင်းကာ ဂန္ဓမာဒန တောင်ထိပ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သည်။ ထို့နောက် လမ်းတလျှောက် ဘဒ္ရာရှွ-ဝရ္ଷကို စိုပြည်စေကာ အရှေ့ဘက်ရှိ ခ္ရှာရ သမုဒ္ဒရာ (ဆားရေသမုဒ္ဒရာ) ထဲသို့ ဝင်ရောက်သည်။
FAQs
It describes the river Sītā as descending from Brahmā’s abode, flowing down from great mountain peaks, touching Gandhamādana Mountain, passing through Bhadrāśva-varṣa, and finally entering the Salt Ocean in the east.
Because the Bhagavatam is presenting sacred geography in a cosmic framework—this river’s origin is traced to Brahmā’s abode to indicate its divine, celestial source within the Purāṇic cosmology.
It encourages a devotee to see the world as sacred and ordered by the Lord—cultivating reverence for tīrthas (holy places), gratitude for nature, and remembrance of the divine reality behind creation.