Srimad Bhagavatam — Panchama Skandha, Shloka 42
The Forest of Material Existence (Saṁsāra-vana) and the Delivering Path of Bharata’s Teachings
तस्येदमुपगायन्ति— आर्षभस्येह राजर्षेर्मनसापि महात्मन: । नानुवर्त्मार्हति नृपो मक्षिकेव गरुत्मत: ॥ ४२ ॥
tasyedam upagāyanti — ārṣabhasyeha rājarṣer manasāpi mahātmanaḥ nānuvartmārhati nṛpo makṣikeva garutmataḥ
ဇဋ္ဌဘရတ၏ သင်ကြားချက်ကို အကျဉ်းချုပ်၍ ရှုကဒေဝ ဂိုစွာမီက ပြောသည်—အို ရာဇဋ္ဌိ ပရိက္ခစ်! ဤမဟာတ္မာညွှန်ပြသောလမ်းသည် ဘုရား၏ ဝါဟနာ ဂရုဍ၏ လမ်းကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး၊ သာမန်ဘုရင်များသည် ယင်ကောင်ကဲ့သို့သာ ဖြစ်သည်။ ယင်ကောင်သည် ဂရုဍ၏ လမ်းကို မလိုက်နိုင်သကဲ့သို့၊ ယနေ့တိုင် အောင်မြင်သော မဟာဘုရင်များပင် ဘက္တိ-ဝန်ဆောင်မှု၏ ဤလမ်းကို စိတ်ဖြင့်တောင် မလိုက်နိုင်ခဲ့ကြ။
As Kṛṣṇa says in Bhagavad-gītā (7.3) :
FAQs
This verse warns that ordinary people—even kings—should not imitate the extraordinary conduct of a mahātmā like Ṛṣabhadeva; instead one should follow genuine principles of devotion and dharma according to one’s qualification.
Garuḍa represents a supremely powerful, divine being; a fly cannot match his flight. Likewise, a conditioned soul cannot replicate the superhuman renunciation and freedom of a perfected saint like Ṛṣabhadeva.
Avoid performative renunciation or extreme practices beyond your capacity; adopt steady sādhana—hearing, chanting, and disciplined living—while honoring great souls without trying to copy their external behavior.