Srimad Bhagavatam — Panchama Skandha, Shloka 20
The Forest of Material Existence: Jaḍa Bharata Instructs King Rahūgaṇa
रहूगण त्वमपि ह्यध्वनोऽस्य सन्न्यस्तदण्ड: कृतभूतमैत्र: । असज्जितात्मा हरिसेवया शितं ज्ञानासिमादाय तरातिपारम् ॥ २० ॥
rahūgaṇa tvam api hy adhvano ’sya sannyasta-daṇḍaḥ kṛta-bhūta-maitraḥ asaj-jitātmā hari-sevayā śitaṁ jñānāsim ādāya tarāti-pāram
အို ရဟူဂဏ၊ သင်လည်း ပစ္စည်းပျော်ရွှင်မှုဆီသို့ ဆွဲဆောင်သည့်လမ်းပေါ်တွင် ပြင်ပအင်အား၏ သားကောင်ဖြစ်နေသည်။ သတ္တဝါအားလုံးအပေါ် တန်းတူမိတ်ဆွေဖြစ်ရန် မင်းရာထူးနှင့် အပြစ်ပေးဒဏ်တံကို စွန့်လွှတ်ပါ။ အာရုံခံအရာဝတ္ထုများအပေါ် အာသက်ကို ချန်ထား၍ ဟရီ-ဘက္တိဆေဝါဖြင့် ထက်မြက်စေထားသော ဉာဏ်ဓားကို ကိုင်ဆောင်ပါ; ထို့နောက် မာယာ၏ ခက်ခဲသော ချည်ကွင်းကို ဖြတ်တောက်ကာ အဝိဇ္ဇာသမုဒ္ဒရာကို ကူးနိုင်မည်။
In Bhagavad-gītā Lord Kṛṣṇa compares the material world to a tree of illusion from which one must cut oneself free:
FAQs
This verse says one crosses material existence by serving Hari, cultivating detachment and compassion, and wielding the sharp sword of true knowledge.
Rahūgaṇa approached Bharata after realizing his own pride; Bharata then taught him the path of liberation—renunciation, kindness to all beings, and devotion to Hari.
Practice non-harm and goodwill in daily dealings, reduce identity-based pride and possessiveness, and anchor your actions in devotional service and spiritual study that sharpens discernment.