Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 26
Bhagīratha Brings Gaṅgā; Saudāsa’s Curse; Khaṭvāṅga’s Instant Renunciation
क्षुधार्तो जगृहे विप्रं तत्पत्न्याहाकृतार्थवत् । न भवान् राक्षस: साक्षादिक्ष्वाकूणां महारथ: ॥ २६ ॥ मदयन्त्या: पतिर्वीर नाधर्मं कर्तुमर्हसि । देहि मेऽपत्यकामाया अकृतार्थं पतिं द्विजम् ॥ २७ ॥
kṣudhārto jagṛhe vipraṁ tat-patny āhākṛtārthavat na bhavān rākṣasaḥ sākṣād ikṣvākūṇāṁ mahā-rathaḥ
ရက္ခသစိတ်သဘော၏ သက်ရောက်မှုကြောင့် အလွန်ဆာလောင်နေသော စော်ဒာသ မင်းကြီးသည် ဘြာဟ္မဏကို ဖမ်းဆီး하였다။ ထိုအခါ ဘြာဟ္မဏ၏ ဆင်းရဲသော ဇနီးက “အို သူရဲကောင်း၊ သင်သည် အမှန်တကယ် လူစားမဟုတ်ပါ; သင်သည် အိက္ခဝါကူ မဟာရഥီ၏ မျိုးဆက်၊ မဒယန္တီ၏ ခင်ပွန်းဖြစ်သည်။ ဤသို့ အဓမ္မ မပြုသင့်ပါ။ ကျွန်မသည် သားလိုချင်သည်; ထို့ကြောင့် ကျွန်မကို မကိုယ်ဝန်မဆောင်စေသေးသော ကျွန်မ၏ ဘြာဟ္မဏ ခင်ပွန်းကို ပြန်ပေးပါ” ဟု တောင်းပန်하였다။
FAQs
This verse shows that distress like hunger does not justify adharmic acts; the wife appeals to the assailant’s noble lineage to awaken restraint and righteous conduct.
She uses moral persuasion—reminding him that such cruelty is unworthy of a noble kṣatriya—so he will release the brāhmaṇa and act according to dharma.
When pressured by need or emotion, remember your values and identity; choose integrity over impulse, and avoid harming others for short-term relief.