Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 31
Ikṣvāku Dynasty: Vikukṣi’s Offense, Purañjaya’s Victory, Māndhātā’s Birth, and Saubhari’s Fall and Renunciation
कं धास्यति कुमारोऽयं स्तन्ये रोरूयते भृशम् । मां धाता वत्स मा रोदीरितीन्द्रो देशिनीमदात् ॥ ३१ ॥
kaṁ dhāsyati kumāro ’yaṁ stanye rorūyate bhṛśam māṁ dhātā vatsa mā rodīr itīndro deśinīm adāt
ကလေးသည် နို့လို၍ အလွန်အမင်း ငိုကြွေးသဖြင့် ဗြာဟ္မဏများက “ဤကလေးကို မည်သူ နို့တိုက်မည်နည်း” ဟု စိတ်မကောင်းဖြစ်ကြသည်။ ထိုအခါ ယဇ్ఞတွင် ပူဇော်ခံရသော အိန္ဒြာသည် လာ၍ ကလေးကို သက်သာစေကာ လက်ညှိုးကို ပါးစပ်ထဲ ထည့်ပြီး “မငိုနဲ့၊ ငါ့ကိုပင် သောက်လော့” ဟု ဆို하였다။
FAQs
This verse shows Indra arranging care for a crying infant, illustrating that higher powers may facilitate protection and nourishment when a child is helpless.
Seeing the infant crying for breast-milk and lacking immediate maternal nursing, Indra ensured the child’s survival by appointing a caretaker.
Care for the vulnerable—especially children—should be treated as sacred duty; when we become instruments of protection and support, we align with dharma.