Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 49
Yayāti, Devayānī, Śarmiṣṭhā, and the Exchange of Youth: The Unsatisfied Nature of Desire
यस्मिन्निदं विरचितं व्योम्नीव जलदावलि: । नानेव भाति नाभाति स्वप्नमायामनोरथ: ॥ ४९ ॥
yasminn idaṁ viracitaṁ vyomnīva jaladāvaliḥ nāneva bhāti nābhāti svapna-māyā-manorathaḥ
ဤလောကသည် ကောင်းကင်၌ မိုးတိမ်တန်းကဲ့သို့ ထိုသခင်အတွင်း၌ ဖန်ဆင်းထားသဖြင့် မျိုးစုံပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့် ထင်ရှားသည်။ သို့သော် ပရလယ၌ အရာအားလုံးသည် ဝိෂ္ဏုအတွင်းသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လျက် အိပ်မက်မாயာကဲ့သို့ ကွဲပြားမှု မပေါ်လွင်တော့။
As stated by the Lord Himself in Bhagavad-gītā (7.19) :
FAQs
This verse explains that the universe appears variegated, yet in relation to the Supreme it is like a dream or mental projection—seemingly real, but not ultimately independent or permanent.
Clouds look substantial and many, yet they float within the one sky and constantly change; similarly, the created world appears diverse but rests in the Supreme and lacks separate, enduring reality.
Treat successes and setbacks as temporary appearances; anchor identity in the soul and devotion to the Supreme, which reduces anxiety, attachment, and impulsive chasing of fleeting goals.