Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 43
Śrī Rāmacandra-avatāra — Vow, Exile, Laṅkā-vijaya, and Rāma-rājya
Concise Bhāgavata Account
पादुके भरतोऽगृह्णाच्चामरव्यजनोत्तमे । विभीषण: ससुग्रीव: श्वेतच्छत्रं मरुत्सुत: ॥ ४२ ॥ धनुर्निषङ्गाञ्छत्रुघ्न: सीता तीर्थकमण्डलुम् । अबिभ्रदङ्गद: खड्गं हैमं चर्मर्क्षराण्नृप ॥ ४३ ॥
pāduke bharato ’gṛhṇāc cāmara-vyajanottame vibhīṣaṇaḥ sasugrīvaḥ śveta-cchatraṁ marut-sutaḥ
အို မင်းကြီး၊ ဘရတသည် သီရိရာမ၏ သစ်သားဖိနပ် (ပာဒုကာ) ကို ကိုင်ဆောင်하였다။ စုဂရీవနှင့် ဝိဘီရှဏတို့သည် ချာမရနှင့် အကောင်းဆုံးပန်ကာကို ကိုင်ဆောင်ပြီး၊ လေသား ဟနုမာန်သည် အဖြူရောင်ထီးကို ကိုင်ဆောင်하였다။ ရှတြုဃ္နသည် လေးနှင့် မြားတံခွန်နှစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ပြီး၊ စီတာဒေဝီသည် တီർഥရေဖြင့် ပြည့်သော ကမဏ္ဍလုကို ကိုင်ဆောင်하였다။ အင်္ဂဒသည် ဓားကို၊ ရိက္ခရာဇ ဂျာမ္ဘဝန်သည် ရွှေဒိုင်းကို ကိုင်ဆောင်하였다။
FAQs
It signifies humble devotional service and rightful kingship under the Lord’s authority—Bharata rules only as Rama’s servant, honoring Rama as the true king.
The verse highlights their loving service (seva) to Lord Rama—each devotee assists the Lord’s mission and honors Him with royal worship as the Supreme Personality of Godhead.
Take up a spirit of service—offer your skills and responsibilities as an instrument for God’s pleasure, with humility and loyalty like Rama’s devotees.