The Disappearance of the Yadu Dynasty and Lord Kṛṣṇa’s Departure
बिभ्रच्चतुर्भुजं रूपं भ्राजिष्णु प्रभया स्वया । दिशो वितिमिरा: कुर्वन् विधूम इव पावक: ॥ २८ ॥ श्रीवत्साङ्कं घनश्यामं तप्तहाटकवर्चसम् । कौशेयाम्बरयुग्मेन परिवीतं सुमङ्गलम् ॥ २९ ॥ सुन्दरस्मितवक्त्राब्जं नीलकुन्तलमण्डितम् । पुण्डरीकाभिरामाक्षं स्फुरन्मकरकुण्डलम् ॥ ३० ॥ कटिसूत्रब्रह्मसूत्रकिरीटकटकाङ्गदै: । हारनूपुरमुद्राभि: कौस्तुभेन विराजितम् ॥ ३१ ॥ वनमालापरीताङ्गं मूर्तिमद्भिर्निजायुधै: । कृत्वोरौ दक्षिणे पादमासीनं पङ्कजारुणम् ॥ ३२ ॥
bibhrac catur-bhujaṁ rūpaṁ bhrājiṣṇu prabhayā svayā diśo vitimirāḥ kurvan vidhūma iva pāvakaḥ
ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်တောက်ပသော အလင်းရောင်ဖြင့် လင်းလက်သည့် လေးလက်ပါရုပ်ကို ထင်ရှားပြတော်မူ၏။ မီးခိုးမရှိသော မီးကဲ့သို့ ထိုတောက်ပမှုသည် အရပ်အနှံ့ အမှောင်ကို ဖယ်ရှားလေ၏။ ကိုယ်ရောင်သည် မိုးတိမ်နက်ပြာကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး တေဇောသည် ရွှေရည်ပူကဲ့သို့ တောက်ပကာ ရင်ဘတ်၌ «ရှရီဝတ်ဆ» အမှတ်တံဆိပ်ဖြင့် မင်္ဂလာအပြည့်ရှိ၏။ ပိုးဝတ်စုံနှစ်ထည်ကို ဝတ်ဆင်၍ ကြာပန်းမျက်နှာပေါ်တွင် လှပသော အပြုံး၊ နက်ပြာဆံနွယ်၊ ကြာပန်းမျက်လုံးနှင့် မကရာပုံ နားကပ်များ တောက်ပနေ၏။ ခါးကြိုး၊ ယဇ္ဉိုပဝီတ၊ မကွတ်၊ လက်ကောက်၊ လက်မောင်းကပ်၊ လည်ဆွဲ၊ ခြေကောက်နှင့် ရာဇသင်္ကေတများ၊ ထို့ပြင် ကೌஸ္တုဘ မဏိဖြင့် တင့်တယ်လှ၏။ ဝနမလာပန်းကုံးဖြင့် ကိုယ်တော်ကို ဝန်းရံကာ ကိုယ်ပိုင်လက်နက်များသည် ရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြင့် အနီးအနားတွင် ရပ်တည်နေ၏။ ထိုင်ရာတွင် ညာပေါင်ပေါ်သို့ ဘယ်ခြေ—ကြာနီတောက်သော ခြေဖဝါးနှင့်တကွ—တင်ထားတော်မူ၏။