Shloka 7
Bhakti as the Easy and Supreme Yoga: Seeing Kṛṣṇa in All and Uddhava’s Departure to Badarikāśrama
श्रीशुक उवाच इत्युद्धवेनात्यनुरक्तचेतसा पृष्टो जगत्क्रीडनक: स्वशक्तिभि: । गृहीतमूर्तित्रय ईश्वरेश्वरो जगाद सप्रेममनोहरस्मित: ॥ ७ ॥
śrī-śuka uvāca ity uddhavenāty-anurakta-cetasā pṛṣṭo jagat-krīḍanakaḥ sva-śaktibhiḥ gṛhīta-mūrti-traya īśvareśvaro jagāda sa-prema-manohara-smitaḥ
ရှုကဒေဝ ဂိုစ్వာမီက ဆိုသည်—ဤသို့ အလွန်ချစ်ခင်နှစ်သက်သော စိတ်ရှိသည့် ဥဒ္ဓဝ၏ မေးခွန်းကို ခံယူသောအခါ၊ စကြဝဠာကို မိမိလီလာ၏ ကစားစရာအဖြစ် သဘောထားပြီး၊ မိမိ၏ သက္တိများဖြင့် ဘြဟ္မာ-ဝိෂ္ဏု-ရှီဝ သုံးရုပ်ကို ခံယူတော်မူသော၊ အရှင်တို့၏ အရှင်ဖြစ်သည့် ဘဂဝန် သရီကృష్ణသည် ချစ်ခြင်းမေတ္တာပြည့်ဝသော ဆွဲဆောင်မှုရှိသည့် အပြုံးဖြင့် ဖြေကြားရန် စတင်တော်မူသည်။
FAQs
It describes the Lord as jagat-krīḍanakaḥ—one who ‘plays’ with the universe—because He effortlessly operates creation through His own energies (sva-śaktibhiḥ), remaining the supreme controller (īśvareśvaraḥ).
This verse frames the dialogue: Uddhava, deeply devoted, inquires, and Krishna responds with affectionate clarity—signaling that the teachings that follow are intimate, bhakti-centered conclusions of the Uddhava Gītā section.
Approach spiritual learning like Uddhava—earnest, affectionate, and attentive—trusting that the Lord guides through His energies, and cultivate devotion that draws divine instruction into one’s daily choices.