Shloka 22
Sāṅkhya of Creation and Annihilation
Sarga–Nirodha-viveka
अन्ने प्रलीयते मर्त्यमन्नं धानासु लीयते । धाना भूमौ प्रलीयन्ते भूमिर्गन्धे प्रलीयते ॥ २२ ॥ अप्सु प्रलीयते गन्ध आपश्च स्वगुणे रसे । लीयते ज्योतिषि रसो ज्योती रूपे प्रलीयते ॥ २३ ॥ रूपं वायौ स च स्पर्शे लीयते सोऽपि चाम्बरे । अम्बरं शब्दतन्मात्र इन्द्रियाणि स्वयोनिषु ॥ २४ ॥ योनिर्वैकारिके सौम्य लीयते मनसीश्वरे । शब्दो भूतादिमप्येति भूतादिर्महति प्रभुः ॥ २५ ॥ स लीयते महान् स्वेषु गुणेषु गुणवत्तमः । तेऽव्यक्ते सम्प्रलीयन्ते तत् काले लीयतेऽव्यये ॥ २६ ॥ कालो मायामये जीवे जीव आत्मनि मय्यजे । आत्मा केवल आत्मस्थो विकल्पापायलक्षणः ॥ २७ ॥
anne pralīyate martyam annaṁ dhānāsu līyate dhānā bhūmau pralīyante bhūmir gandhe pralīyate
ပျက်ကွယ်ချိန်တွင် သက်ရှိ၏ သေဆုံးနိုင်သော ကိုယ်ခန္ဓာသည် အစာအဖြစ်သို့ လျောကွယ်ဝင်ရောက်သည်။ အစာသည် စပါးနှံများသို့၊ စပါးနှံများသည် မြေသို့၊ မြေသည် အနံ့ဆိုသော သေးငယ်သဘော (တန်မာത്ര) သို့ လျောကွယ်သည်။ အနံ့သည် ရေသို့၊ ရေသည် အရသာသို့၊ အရသာသည် မီးသို့၊ မီးသည် ရုပ်သဏ္ဍာန်သို့; ရုပ်သဏ္ဍာန်သည် ထိတွေ့မှုသို့၊ ထိတွေ့မှုသည် လေသို့၊ လေသည် အာကာသသို့၊ အာကာသသည် အသံတန်မာထရသို့ လျောကွယ်သည်။ အင်ဒြိယများသည် မိမိတို့၏ မူလအုပ်စိုးသည့် ဒေဝတားများသို့၊ ဒေဝတားများသည် စိတ်သို့၊ စိတ်သည် သတ္တဝ အဟင်ကာရသို့; အသံသည် တမသ အဟင်ကာရသို့၊ ထို့နောက် မဟတ်တတ္တဝသို့; မဟတ်တတ္တဝသည် ဂုဏ်များသို့၊ ဂုဏ်များသည် အဗျက်တသို့၊ အဗျက်တသည် ကာလသို့; ကာလသည် မဟာပုရုಷသို့ လျောကွယ်ပြီး၊ သက်ရှိတို့၏ မူလအင်အားသည် မမွေးဖွားသော ပရမအတ္တမန်ဖြစ်သည့် ငါ့ထံသို့ လျောကွယ်ဝင်ရောက်သည်။ ငါတည်းဟူသော အတ္တမန်သာ တစ်ပါးတည်း ကျန်ရစ်၍ ကိုယ်တိုင်၌ တည်နေပြီး၊ ဖန်ဆင်းခြင်းနှင့် ပျက်ကွယ်ခြင်းတို့သည် ငါ့ထံမှပင် ပေါ်ထွန်းသည်။
The annihilation of the material world is the reversal of the process of creation, and ultimately everything is merged to rest within the Supreme Lord, who remains full in His absolute position.