Shloka 59
Sāṅkhya Enumeration of Tattvas, Distinction of Puruṣa–Prakṛti, and the Mechanics of Birth and Death
क्षिप्तोऽवमानितोऽसद्भि: प्रलब्धोऽसूयितोऽथवा । ताडित: सन्निरुद्धो वा वृत्त्या वा परिहापित: ॥ ५८ ॥ निष्ठ्युतो मूत्रितो वाज्ञैर्बहुधैवं प्रकम्पित: । श्रेयस्काम: कृच्छ्रगत आत्मनात्मानमुद्धरेत् ॥ ५९ ॥
kṣipto ’vamānito ’sadbhiḥ pralabdho ’sūyito ’tha vā tāḍitaḥ sanniruddho vā vṛttyā vā parihāpitaḥ
မကောင်းသူများက လျစ်လျူရှုခြင်း၊ အရှက်ခွဲခြင်း၊ လှောင်ပြောင်ခြင်း သို့မဟုတ် မနာလိုခြင်းခံရသော်လည်း၊ ထပ်ခါတလဲလဲ ရိုက်နှက်ခြင်း၊ ချည်နှောင်ခြင်း သို့မဟုတ် အလုပ်အကိုင်မှ ဖယ်ရှားခြင်းခံရသော်လည်း၊ မသိနားမလည်သူများက ထွေးခြင်း သို့မဟုတ် ဆီးဖြင့် မသန့်စင်အောင် လုပ်ခြင်းခံရသော်လည်း—အမြင့်ဆုံးအကျိုးကို လိုလားသူသည် အခက်အခဲအတွင်း၌ပင် ဉာဏ်ဖြင့် မိမိကိုယ်ကို မြှင့်တင်ကာ ဝိညာဉ်ရေးအခြေခံပေါ်တွင် လုံခြုံစွာ တည်မြဲစေသင့်သည်။
Throughout history many of the above-mentioned inconveniences have been experienced by devotees of the Lord. One who is advanced in God consciousness does not allow himself to become obsessed with the material body even in such conditions, but rather keeps the mind fixed on the spiritual platform through proper intelligence.
FAQs
In 11.22.59, Kṛṣṇa teaches that even when one is abused, harmed, or degraded by ignorant people, a seeker of the highest good should remain steady and uplift oneself through inner discipline rather than retaliating.
Kṛṣṇa was preparing Uddhava for a life of renunciation and spiritual steadiness, emphasizing that real progress toward liberation depends on self-mastery amid provocation and suffering.
When facing ridicule, workplace injustice, or social hostility, practice restraint, avoid reactive anger, and return to sādhana—using clear intelligence and devotion to elevate the mind toward long-term spiritual welfare.