Shloka 33
Dharma, Purity, and the Inner Purpose of the Vedas
Karma-kāṇḍa Reoriented to Bhakti
इष्ट्वेह देवता यज्ञैर्गत्वा रंस्यामहे दिवि । तस्यान्त इह भूयास्म महाशाला महाकुला: ॥ ३३ ॥ एवं पुष्पितया वाचा व्याक्षिप्तमनसां नृणाम् । मानिनां चातिलुब्धानां मद्वार्तापि न रोचते ॥ ३४ ॥
iṣṭveha devatā yajñair gatvā raṁsyāmahe divi tasyānta iha bhūyāsma mahā-śālā mahā-kulāḥ
နတ်ဘုရားများကို ကိုးကွယ်သူတို့က “ဤဘဝတွင် ယဇ္ဈာဖြင့် နတ်များကို ပူဇော်မည်၊ ထို့နောက် ကောင်းကင်သို့ သွား၍ အဲဒီမှာ သာယာပျော်ရွှင်မည်; အဲဒီအပျော်အပါးကုန်သွားလျှင် ပြန်လည်ဤလောကသို့လာကာ အထက်တန်းမိသားစု၌ ချမ်းသာသော အိမ်ထောင်ရှင်အဖြစ် မွေးဖွားမည်” ဟု ထင်ကြသည်။ ဗေဒ၏ ပန်းပွင့်သကဲ့သို့ အလှဆင်ထားသော စကားများကြောင့် စိတ်လွဲသွားသော အလွန်မာန်ကြီး၍ လောဘကြီးသူတို့သည် ငါ—အမြင့်ဆုံးဘုရား—အကြောင်းတရားကို မနှစ်သက်ကြ။
Real pleasure is found in the transcendental form of the Lord, who is the supreme Cupid, engaging in pastimes of love in the spiritual world. Neglecting the eternal bliss of the Lord’s pastimes, the foolish worshipers of the demigods dream of becoming like the Lord, but they achieve exactly the opposite result. In other words, they continue perpetually in the cycle of birth and death.
FAQs
This verse summarizes the karmic view: one performs sacrifices to worship demigods, attains heaven to enjoy, and then returns to earth when the earned merit is exhausted.
Kṛṣṇa is showing Uddhava the limitation of fruitive religion—its goals end in temporary enjoyment and repeated birth—so that Uddhava may choose the higher path of liberation and bhakti.
Use it to cultivate detachment from status, wealth, and “reward-based” spirituality, and to prioritize devotion and inner transformation over temporary results.