Shloka 31
Vānaprastha-vidhi and Sannyāsa-dharma: Austerity, Detachment, and the Paramahaṁsa Ideal
नोद्विजेत जनाद् धीरो जनं चोद्वेजयेन्न तु । अतिवादांस्तितिक्षेत नावमन्येत कञ्चन । देहमुद्दिश्य पशुवद् वैरं कुर्यान्न केनचित् ॥ ३१ ॥
nodvijeta janād dhīro janaṁ codvejayen na tu ati-vādāṁs titikṣeta nāvamanyeta kañcana deham uddiśya paśu-vad vairaṁ kuryān na kenacit
သန့်ရှင်းသူသည် အခြားသူများကြောင့် မကြောက်မရွံ့ မနှောင့်ယှက်ရ၊ ထို့အတူ အခြားသူများကိုလည်း မကြောက်မရွံ့ မနှောင့်ယှက်ရ။ သူသည် အပြစ်တင်စကားများကို သည်းခံရ၊ မည်သူကိုမျှ မနှိမ့်ချရ၊ ကိုယ်ခန္ဓာအတွက် တိရစ္ဆာန်ကဲ့သို့ မည်သူနှင့်မျှ ရန်မပြုရ။
Śrī Caitanya Mahāprabhu has stated:
FAQs
In 11.18.31, Kṛṣṇa teaches that a sober person should tolerate harsh words (ativādān titikṣeta) and should not retaliate or become disturbed by others.
These are Uddhava-gītā instructions meant to cultivate the mindset of renunciation and devotion—remaining peaceful, non-provocative, and steady while progressing toward spiritual realization.
Practice non-reactivity: avoid provoking others, tolerate criticism without revenge, show respect to all, and reduce bodily ego—the root of many conflicts.