Adhyaya 2

Verse 1

श्रीशुक उवाच ततश्चानुदिनं धर्म: सत्यं शौचं क्षमा दया । कालेन बलिना राजन् नङ्‌क्ष्यत्यायुर्बलं स्मृति: ॥ १ ॥

ရှရီရှုကဒေဝါ မိန့်ကြားသည်—အို မင်းကြီး၊ ကလိယုဂ၏ အားကြီးသော သက်ရောက်မှုကြောင့် ဓမ္မ၊ သစ္စာ၊ သန့်ရှင်းမှု၊ သည်းခံမှု၊ ကရုဏာနှင့် အသက်တာ၊ ကိုယ်ခွန်အား၊ မှတ်ဉာဏ်တို့သည် နေ့စဉ် လျော့နည်းသွားမည်။

Verse 2

वित्तमेव कलौ नृणां जन्माचारगुणोदय: । धर्मन्यायव्यवस्थायां कारणं बलमेव हि ॥ २ ॥

ကလိယုဂတွင် လူတို့အတွက် ငွေကြေးသာလျှင် မွေးဖွားကောင်းမှု၊ အကျင့်ကောင်းမှုနှင့် ဂုဏ်သတ္တိကောင်းများ၏ လက္ခဏာဟု သတ်မှတ်ကြမည်။ ဓမ္မနှင့် တရားမျှတမှုကိုလည်း အင်အားပေါ်မူတည်၍သာ ဆောင်ရွက်မည်။

Verse 3

दाम्पत्येऽभिरुचिर्हेतुर्मायैव व्यावहारिके । स्त्रीत्वे पुंस्त्वे च हि रतिर्विप्रत्वे सूत्रमेव हि ॥ ३ ॥

လင်မယားဘဝတွင် အပေါ်ယံဆွဲဆောင်မှုသာ အကြောင်းရင်းဖြစ်မည်။ စီးပွားရေးအောင်မြင်မှုသည် လှည့်စားမှုအပေါ် မူတည်မည်။ မိန်းမပီသမှု၊ ယောက်ျားပီသမှုကို လိင်ရေးကျွမ်းကျင်မှုဖြင့် တိုင်းတာမည်။ ဗြာဟ္မဏဟုလည်း သန့်ရှင်းကြိုး (ယဇ္ဉောပဝီတ) ဝတ်ဆင်ခြင်းသာဖြင့် ခေါ်မည်။

Verse 4

लिङ्गमेवाश्रमख्यातावन्योन्यापत्तिकारणम् । अवृत्त्या न्यायदौर्बल्यं पाण्डित्ये चापलं वच: ॥ ४ ॥

ဝိညာဉ်ရေးရာအဆင့်အတန်းကို အပြင်ပန်းအမှတ်အသားများဖြင့်သာ သတ်မှတ်မည်၊ ထိုအခြေခံပေါ်တွင် လူတို့သည် အာရှရမ်တစ်ခုမှ တစ်ခုသို့ ပြောင်းလဲကြမည်။ ဝင်ငွေမရှိလျှင် သင့်တော်မှုကို မေးခွန်းထုတ်မည်; စကားလုံးကစားတတ်ခြင်းကိုပင် ပညာတတ်မှုဟု ယူဆမည်။

Verse 5

अनाढ्यतैवासाधुत्वे साधुत्वे दम्भ एव तु । स्वीकार एव चोद्वाहे स्न‍ानमेव प्रसाधनम् ॥ ५ ॥

ငွေမရှိသူကိုပင် မသန့်ရှင်းသူဟု သတ်မှတ်ကြမည်၊ ရိုးသားမှုအစား မျက်နှာဖုံးတပ်ခြင်းကို ကောင်းမှုဟု လက်ခံကြမည်။ အိမ်ထောင်ရေးကို စကားဖြင့်သာ သဘောတူညီမှုနဲ့ စီစဉ်မည်၊ ရေချိုးခြင်းတစ်ခုပဲ လူရှေ့ထွက်ရန် လုံလောက်သည့် အလှပြင်မှုဟု ထင်မြင်ကြမည်။

Verse 6

दूरे वार्ययनं तीर्थं लावण्यं केशधारणम् । उदरंभरता स्वार्थ: सत्यत्वे धार्ष्ट्यमेव हि । दाक्ष्यं कुटुम्बभरणं यशोऽर्थे धर्मसेवनम् ॥ ६ ॥

အဝေးရှိ ရေကန်တစ်ခုကိုသာ ဘုရားဖူးသန့်ရှင်းရာနေရာဟု ထင်မြင်ကြမည်၊ အလှအပကိုလည်း ဆံပင်အလှဆင်ပုံပေါ်မူတည်သည်ဟု ယူဆကြမည်။ ဝမ်းဖြည့်ခြင်းသည် ဘဝရည်မှန်းချက်ဖြစ်လာပြီး မာန်မာနကြီးသူကိုပင် သစ္စာရှိသူဟု လက်ခံကြမည်။ မိသားစုကို ထောက်ပံ့နိုင်သူကို ကျွမ်းကျင်သူဟု ခေါ်ကြမည်၊ ဓမ္မကိုလည်း နာမည်ကောင်းအတွက်သာ ကျင့်ကြမည်။

Verse 7

एवं प्रजाभिर्दुष्टाभिराकीर्णे क्षितिमण्डले । ब्रह्मविट्‍क्षत्रशूद्राणां यो बली भविता नृप: ॥ ७ ॥

ဤသို့ မြေပြင်သည် ပျက်စီးသော ပြည်သူများဖြင့် ပြည့်နှက်လာသောအခါ၊ ဗြဟ္မဏ၊ ဝိုင်ရှျ၊ ခ္ෂတ္တရိယ၊ ရှုဒ္ဒရ—မည်သည့်အတန်းအစားမဆို အင်အားအကြီးဆုံးသူက အာဏာကို ရယူ၍ မင်းဖြစ်လာမည်။

Verse 8

प्रजा हि लुब्धै राजन्यैर्निर्घृणैर्दस्युधर्मभि: । आच्छिन्नदारद्रविणा यास्यन्ति गिरिकाननम् ॥ ८ ॥

လောဘကြီး၍ သနားကြင်နာမှုမရှိသော အုပ်ချုပ်သူများသည် သူခိုးကဲ့သို့ ပြုမူကြမည်။ သူတို့ကြောင့် ဇနီးနှင့် ပစ္စည်းဥစ္စာ ဆုံးရှုံးသွားသော ပြည်သူများသည် တောင်တန်းနှင့် တောအုပ်များသို့ ထွက်ပြေးကြမည်။

Verse 9

शाकमूलामिषक्षौद्रफलपुष्पाष्टिभोजना: । अनावृष्टय‍ा विनङ्‌क्ष्यन्ति दुर्भिक्षकरपीडिता: ॥ ९ ॥

အစာခေါင်းပါးမှုနှင့် အလွန်အကျွံ အခွန်ကြောင့် နှိပ်စက်ခံရသော လူများသည် အရွက်၊ အမြစ်၊ အသား၊ တောရိုင်းပျားရည်၊ သစ်သီး၊ ပန်းနှင့် မျိုးစေ့တို့ကို စားသုံးကြမည်။ မိုးခေါင်ခြင်းကြောင့် သူတို့သည် အလုံးစုံ ပျက်စီးသွားမည်။

Verse 10

शीतवातातपप्रावृड्‌‌हिमैरन्योन्यत: प्रजा: । क्षुत्तृड्भ्यां व्याधिभिश्चैव सन्तप्स्यन्ते च चिन्तया ॥ १० ॥

ပြည်သူများသည် အအေး၊ လေ၊ အပူ၊ မိုးနှင့် နှင်းတို့ကြောင့် အလွန်ဒုက္ခရောက်မည်။ ထို့ပြင် အပြန်အလှန် အငြင်းပွားမှုများ၊ ဆာလောင်မှု၊ ရေငတ်မှု၊ ရောဂါများနှင့် ပြင်းထန်သော စိုးရိမ်ပူပန်မှုတို့ကလည်း သူတို့ကို နှိပ်စက်မည်။

Verse 11

त्रिंशद्विंशतिवर्षाणि परमायु: कलौ नृणाम् ॥ ११ ॥

ကလီယုဂခေတ်တွင် လူသားတို့၏ အသက်တမ်းသည် အများဆုံး နှစ်ငါးဆယ်သာ ရှိတော့မည်။

Verse 12

क्षीयमाणेषु देहेषु देहिनां कलिदोषत: । वर्णाश्रमवतां धर्मे नष्टे वेदपथे नृणाम् ॥ १२ ॥ पाषण्डप्रचुरे धर्मे दस्युप्रायेषु राजसु । चौर्यानृतवृथाहिंसानानावृत्तिषु वै नृषु ॥ १३ ॥ शूद्रप्रायेषु वर्णेषुच्छागप्रायासु धेनुषु । गृहप्रायेष्वाश्रमेषु यौनप्रायेषु बन्धुषु ॥ १४ ॥ अणुप्रायास्वोषधीषु शमीप्रायेषु स्थास्नुषु । विद्युत्प्रायेषु मेघेषु शून्यप्रायेषु सद्मसु ॥ १५ ॥ इत्थं कलौ गतप्राये जनेषु खरधर्मिषु । धर्मत्राणाय सत्त्वेन भगवानवतरिष्यति ॥ १६ ॥

ကလီယုဂခေတ်ကုန်ဆုံးချိန်တွင် ခန္ဓာကိုယ်များ သေးငယ်သွားပြီး တရားဓမ္မ ပျက်စီးမည်။ ထိုအခါ ဘုရားသခင်သည် တရားဓမ္မကို ကယ်တင်ရန် ပေါ်ထွန်းတော်မူမည်။

Verse 13

क्षीयमाणेषु देहेषु देहिनां कलिदोषत: । वर्णाश्रमवतां धर्मे नष्टे वेदपथे नृणाम् ॥ १२ ॥ पाषण्डप्रचुरे धर्मे दस्युप्रायेषु राजसु । चौर्यानृतवृथाहिंसानानावृत्तिषु वै नृषु ॥ १३ ॥ शूद्रप्रायेषु वर्णेषुच्छागप्रायासु धेनुषु । गृहप्रायेष्वाश्रमेषु यौनप्रायेषु बन्धुषु ॥ १४ ॥ अणुप्रायास्वोषधीषु शमीप्रायेषु स्थास्नुषु । विद्युत्प्रायेषु मेघेषु शून्यप्रायेषु सद्मसु ॥ १५ ॥ इत्थं कलौ गतप्राये जनेषु खरधर्मिषु । धर्मत्राणाय सत्त्वेन भगवानवतरिष्यति ॥ १६ ॥

ကလီယုဂခေတ်ကုန်ဆုံးချိန်တွင် ခန္ဓာကိုယ်များ သေးငယ်သွားပြီး တရားဓမ္မ ပျက်စီးမည်။ ထိုအခါ ဘုရားသခင်သည် တရားဓမ္မကို ကယ်တင်ရန် ပေါ်ထွန်းတော်မူမည်။

Verse 14

क्षीयमाणेषु देहेषु देहिनां कलिदोषत: । वर्णाश्रमवतां धर्मे नष्टे वेदपथे नृणाम् ॥ १२ ॥ पाषण्डप्रचुरे धर्मे दस्युप्रायेषु राजसु । चौर्यानृतवृथाहिंसानानावृत्तिषु वै नृषु ॥ १३ ॥ शूद्रप्रायेषु वर्णेषुच्छागप्रायासु धेनुषु । गृहप्रायेष्वाश्रमेषु यौनप्रायेषु बन्धुषु ॥ १४ ॥ अणुप्रायास्वोषधीषु शमीप्रायेषु स्थास्नुषु । विद्युत्प्रायेषु मेघेषु शून्यप्रायेषु सद्मसु ॥ १५ ॥ इत्थं कलौ गतप्राये जनेषु खरधर्मिषु । धर्मत्राणाय सत्त्वेन भगवानवतरिष्यति ॥ १६ ॥

ကလီယုဂခေတ်ကုန်ဆုံးချိန်တွင် ခန္ဓာကိုယ်များ သေးငယ်သွားပြီး တရားဓမ္မ ပျက်စီးမည်။ ထိုအခါ ဘုရားသခင်သည် တရားဓမ္မကို ကယ်တင်ရန် ပေါ်ထွန်းတော်မူမည်။

Verse 15

क्षीयमाणेषु देहेषु देहिनां कलिदोषत: । वर्णाश्रमवतां धर्मे नष्टे वेदपथे नृणाम् ॥ १२ ॥ पाषण्डप्रचुरे धर्मे दस्युप्रायेषु राजसु । चौर्यानृतवृथाहिंसानानावृत्तिषु वै नृषु ॥ १३ ॥ शूद्रप्रायेषु वर्णेषुच्छागप्रायासु धेनुषु । गृहप्रायेष्वाश्रमेषु यौनप्रायेषु बन्धुषु ॥ १४ ॥ अणुप्रायास्वोषधीषु शमीप्रायेषु स्थास्नुषु । विद्युत्प्रायेषु मेघेषु शून्यप्रायेषु सद्मसु ॥ १५ ॥ इत्थं कलौ गतप्राये जनेषु खरधर्मिषु । धर्मत्राणाय सत्त्वेन भगवानवतरिष्यति ॥ १६ ॥

ကလီယုဂခေတ်ကုန်ဆုံးချိန်တွင် ခန္ဓာကိုယ်များ သေးငယ်သွားပြီး တရားဓမ္မ ပျက်စီးမည်။ ထိုအခါ ဘုရားသခင်သည် တရားဓမ္မကို ကယ်တင်ရန် ပေါ်ထွန်းတော်မူမည်။

Verse 16

क्षीयमाणेषु देहेषु देहिनां कलिदोषत: । वर्णाश्रमवतां धर्मे नष्टे वेदपथे नृणाम् ॥ १२ ॥ पाषण्डप्रचुरे धर्मे दस्युप्रायेषु राजसु । चौर्यानृतवृथाहिंसानानावृत्तिषु वै नृषु ॥ १३ ॥ शूद्रप्रायेषु वर्णेषुच्छागप्रायासु धेनुषु । गृहप्रायेष्वाश्रमेषु यौनप्रायेषु बन्धुषु ॥ १४ ॥ अणुप्रायास्वोषधीषु शमीप्रायेषु स्थास्नुषु । विद्युत्प्रायेषु मेघेषु शून्यप्रायेषु सद्मसु ॥ १५ ॥ इत्थं कलौ गतप्राये जनेषु खरधर्मिषु । धर्मत्राणाय सत्त्वेन भगवानवतरिष्यति ॥ १६ ॥

ကလိယုဂ်အဆုံးတွင် ကလိဒိုးရှ်ကြောင့် သတ္တဝါတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာများ သေးငယ်ကျဆင်းမည်။ ဝဏ္ဏာရှ్రమဓမ္မ ပျက်စီး၍ လူ့လောက၌ ဝေဒလမ်းကြောင်း မေ့လျော့သွားမည်။ ဓမ္မဟုခေါ်သောအရာသည် ပာရှဏ္ဍနှင့် မယုံကြည်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ မင်းများသည် ခိုးသားဆန်လာမည်။ လူတို့သည် ခိုးယူခြင်း၊ လိမ်ညာခြင်း၊ အကျိုးမဲ့ အကြမ်းဖက်ခြင်းတို့၌ လုပ်ကိုင်ကြမည်။ အတန်းအစားအားလုံးသည် ရှူဒြာကဲ့သို့ ကျဆင်းမည်။ နွားများသည် ဆိတ်ကဲ့သို့၊ အာရှရမ်များသည် အိမ်လောကီကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီး ဆွေမျိုးബന്ധသည် လက်ထပ်ခြင်းအထိသာ ကျန်မည်။ ဆေးပင်များ သေးငယ်၊ သစ်ပင်များသည် ရှမီသစ်ပင်ကဲ့သို့ ပု၊ မိုးတိမ်များသည် လျှပ်စီးပြည့်နှက်၊ အိမ်များသည် ကုသိုလ်ကင်းမဲ့; လူတို့သည် မြည်းကဲ့သို့ ဖြစ်မည်။ ထိုအခါ သန့်စင်သော သတ္တဝါဂုဏ်၏ အင်အားဖြင့် ဘဂဝန်သည် ဓမ္မကာကွယ်ရန် အဝတားဆင်း၍ နိစ္စဓမ္မကို ကယ်တင်မည်။

Verse 17

चराचरगुरोर्विष्णोरीश्वरस्याखिलात्मन: । धर्मत्राणाय साधूनां जन्म कर्मापनुत्तये ॥ १७ ॥

လှုပ်ရှားသတ္တဝါနှင့် မလှုပ်ရှားသတ္တဝါ အားလုံး၏ ဂုရု၊ အမြင့်ဆုံး အီရှဝရ၊ အရာအားလုံး၏ အာတ್ಮာဖြစ်သော သီရိဗိရှ္ဏုသည် ဓမ္မကို ကာကွယ်ရန်နှင့် သာဓုဘက်တတို့ကို လောကီကမ္မ၏ အကျိုးဆက်မှ လွတ်မြောက်စေရန် အဝတားအဖြစ် မွေးဖွားတော်မူသည်။

Verse 18

शम्भलग्राममुख्यस्य ब्राह्मणस्य महात्मन: । भवने विष्णुयशस: कल्कि: प्रादुर्भविष्यति ॥ १८ ॥

ရွှမ်းဘလ (Śambhala) ရွာ၏ အထင်ကရ မဟာအတ္တမ ဘြာဟ္မဏ ဗိရှ္ဏုယရှာ၏ အိမ်တွင် သခင် ကလ္ကိ သည် ပေါ်ထွန်းတော်မူမည်။

Verse 19

अश्वमाशुगमारुह्य देवदत्तं जगत्पति: । असिनासाधुदमनमष्टैश्वर्यगुणान्वित: ॥ १९ ॥ विचरन्नाशुना क्षौण्यां हयेनाप्रतिमद्युति: । नृपलिङ्गच्छदो दस्यून्कोटिशो निहनिष्यति ॥ २० ॥

ကမ္ဘာပတိ သခင် ကလ္ကိသည် မြန်ဆန်သော ဒေဝဒတ္တ မြင်းကို စီး၍ လက်တွင် ဓားကိုင်ကာ မြေပြင်တစ်လျှောက် လျင်မြန်စွာ လှည့်လည်မည်။ မိမိ၏ အဋ္ဌအိုင်ශ්ဝရ്യနှင့် ဘုရားသဘော ဂုဏ်တော်များကို ထင်ရှားစေပြီး၊ မတူညီသော တောက်ပမှုဖြင့် ရာဇာဝတ်စုံဝတ်ထားသော ခိုးသားများကို သန်းပေါင်းများစွာ သတ်ဖြတ်မည်။

Verse 20

अश्वमाशुगमारुह्य देवदत्तं जगत्पति: । असिनासाधुदमनमष्टैश्वर्यगुणान्वित: ॥ १९ ॥ विचरन्नाशुना क्षौण्यां हयेनाप्रतिमद्युति: । नृपलिङ्गच्छदो दस्यून्कोटिशो निहनिष्यति ॥ २० ॥

ကမ္ဘာပတိ သခင် ကလ္ကိသည် မြန်ဆန်သော ဒေဝဒတ္တ မြင်းကို စီး၍ လက်တွင် ဓားကိုင်ကာ မြေပြင်တစ်လျှောက် လျင်မြန်စွာ လှည့်လည်မည်။ မိမိ၏ အဋ္ဌအိုင်ශ්ဝရ्यနှင့် ဘုရားသဘော ဂုဏ်တော်များကို ထင်ရှားစေပြီး၊ မတူညီသော တောက်ပမှုဖြင့် ရာဇာဝတ်စုံဝတ်ထားသော ခိုးသားများကို သန်းပေါင်းများစွာ သတ်ဖြတ်မည်။

Verse 21

अथ तेषां भविष्यन्ति मनांसि विशदानि वै । वासुदेवाङ्गरागातिपुण्यगन्धानिलस्पृशाम् । पौरजानपदानां वै हतेष्वखिलदस्युषु ॥ २१ ॥

လိမ်လည်သော ဒস্যုသဘောရှိ မင်းများအားလုံး ဖျက်ဆီးခံရပြီးနောက် မြို့နယ်နှင့် ကျေးရွာနေပြည်သူတို့သည် ဝါစုဒေဝ၏ စန္ဒကူးလိမ်းခြယ်မှုနှင့် သာသနာတော်ဆိုင်ရာ အလှဆင်များမှ ထွက်ပေါ်သော အလွန်သန့်ရှင်းမြတ်သော မွှေးရနံ့ကို သယ်ဆောင်လာသည့် လေညင်းကို ခံစားရ၍ စိတ်နှလုံးများ ပိုမိုသန့်စင်သွားမည်။

Verse 22

तेषां प्रजाविसर्गश्च स्थविष्ठ: सम्भविष्यति । वासुदेवे भगवति सत्त्वमूर्तौ हृदि स्थिते ॥ २२ ॥

စတ္တဝမూర్తိဖြစ်သော ဘဂဝန် ဝါစုဒေဝသည် သူတို့၏ နှလုံးသားတွင် တည်နေသောအခါ ကျန်ရှိသော ပြည်သူတို့၏ သားသမီးမွေးဖွားမှုသည် အလွန်ပေါများလာပြီး မြေကြီးသည် ပြန်လည် လူဦးရေစည်ကားလာမည်။

Verse 23

यदावतीर्णो भगवान् कल्किर्धर्मपतिर्हरि: । कृतं भविष्यति तदा प्रजासूतिश्च सात्त्विकी ॥ २३ ॥

ဓမ္မကို ထိန်းသိမ်းသော ဘဂဝန် ဟရီသည် ကလ္ကိ အဖြစ် မြေပြင်သို့ အဝတားဆင်းလာသောအခါ ကృత (စတ္တယ) ယုဂ် စတင်မည်ဖြစ်ပြီး လူ့လောကတွင် စတ္တဝဂုဏ်ဖြင့် သားသမီးမွေးဖွားမှု ဖြစ်ပေါ်မည်။

Verse 24

यदा चन्द्रश्च सूर्यश्च तथा तिष्यबृहस्पती । एकराशौ समेष्यन्ति भविष्यति तदा कृतम् ॥ २४ ॥

လ၊ နေ နှင့် တိရှျ (ပုရှျယာ) နက္ခတ်နှင့် ဆက်နွယ်သော ဗြဟ္စပတိ တို့သည် တစ်ရాశီတည်းတွင် တပြိုင်နက်တည်း စုပေါင်းဝင်ရောက်လာသောအခါ အတိအကျ ထိုအခဏ၌ပင် ကృత (စတ္တယ) ယုဂ် စတင်မည်။

Verse 25

येऽतीता वर्तमाना ये भविष्यन्ति च पार्थिवा: । ते त उद्देशत: प्रोक्ता वंशीया: सोमसूर्ययो: ॥ २५ ॥

ဤသို့ဖြင့် နေဝင်္သနှင့် လဝင်္သတို့တွင် ပါဝင်သော အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်၊ အနာဂတ် မင်းများအားလုံးကို ကျွန်ုပ်က အကျဉ်းချုပ် ဖော်ပြခဲ့သည်။

Verse 26

आरभ्य भवतो जन्म यावन्नन्दाभिषेचनम् । एतद् वर्षसहस्रं तु शतं पञ्चदशोत्तरम् ॥ २६ ॥

သင်၏ မွေးဖွားခြင်းမှ နန္ဒမင်း၏ အဘိသေကအထိ နှစ် ၁,၁၅၀ ကာလ ကုန်လွန်မည်။

Verse 27

सप्तर्षीणां तु यौ पूर्वौ द‍ृश्येते उदितौ दिवि । तयोस्तु मध्ये नक्षत्रं द‍ृश्यते यत् समं निशि ॥ २७ ॥ तेनैव ऋषयो युक्तास्तिष्ठन्त्यब्दशतं नृणाम् । ते त्वदीये द्विजा: काल अधुना चाश्रिता मघा: ॥ २८ ॥

စပ್ತရ္ရှီ ကြယ်စုတွင် ပုလဟနှင့် ကရတု တို့သည် ညကောင်းကင်၌ အရင်ဆုံး ထွက်ပေါ်ကြသည်။ သူတို့၏ အလယ်မှတ်ကို ဖြတ်၍ မြောက်–တောင် မျဉ်းဆွဲလျှင် မည်သည့် နက္ခတ်ကို ဖြတ်သန်းသနည်း၊ ထိုနက္ခတ်သည် ထိုကာလ၏ အုပ်စိုးနက္ခတ်ဟု ဆိုကြသည်။ ရ္ရှီခုနစ်ပါးသည် ထိုနက္ခတ်နှင့် လူ့နှစ် ၁၀၀ ကြာ ဆက်နွယ်နေကြပြီး၊ သင်၏ ကာလ၌ ယခု မဃာ နက္ခတ်တွင် တည်ရှိကြသည်။

Verse 28

सप्तर्षीणां तु यौ पूर्वौ द‍ृश्येते उदितौ दिवि । तयोस्तु मध्ये नक्षत्रं द‍ृश्यते यत् समं निशि ॥ २७ ॥ तेनैव ऋषयो युक्तास्तिष्ठन्त्यब्दशतं नृणाम् । ते त्वदीये द्विजा: काल अधुना चाश्रिता मघा: ॥ २८ ॥

ရ္ရှီခုနစ်ပါးသည် ထိုနက္ခတ်နှင့် လူ့နှစ် ၁၀၀ ကြာ ဆက်နွယ်နေကြပြီး၊ သင်၏ ကာလ၌ ယခု မဃာ နက္ခတ်တွင် အခြေချနေကြသည်။

Verse 29

विष्णोर्भगवतो भानु: कृष्णाख्योऽसौ दिवं गत: । तदाविशत् कलिर्लोकं पापे यद् रमते जन: ॥ २९ ॥

နေမင်းကဲ့သို့ တောက်ပသော ဗိဿဏုဘဂဝန်၊ ‘ကృష్ణ’ ဟု ခေါ်သော သခင်သည် ဒိဗ္ဗသမ္မတကောင်းကင်သို့ ပြန်သွားသောအခါ ကလိသည် လောကသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး လူတို့သည် အပြစ်လုပ်ငန်း၌ ပျော်မွေ့လာကြသည်။

Verse 30

यावत् स पादपद्माभ्यां स्पृशनास्ते रमापति: । तावत् कलिर्वै पृथिवीं पराक्रन्तुं न चाशकत् ॥ ३० ॥

လက္ရှမီ၏ သခင် ရှရီကృష్ణသည် ကြာပန်းကဲ့သို့သော ခြေတော်များဖြင့် မြေကြီးကို ထိတွေ့နေသရွေ့ ကလိသည် ဤကမ္ဘာကို အနိုင်မယူနိုင်ခဲ့။

Verse 31

यदा देवर्षय: सप्त मघासु विचरन्ति हि । तदा प्रवृत्तस्तु कलिर्द्वादशाब्दशतात्मक: ॥ ३१ ॥

သတ္တရိရှီ (နတ်ရဟန်း ၇ ပါး) သည် မဃာ နက္ခတ်တွင် လှည့်လည်သည့်အခါ ကလိယုဂ စတင်သည်။ ၎င်း၏ကာလသည် နတ်တို့၏ ၁၂၀၀ နှစ် ဖြစ်သည်။

Verse 32

यदा मघाभ्यो यास्यन्ति पूर्वाषाढां महर्षय: । तदा नन्दात् प्रभृत्येष कलिर्वृद्धिं गमिष्यति ॥ ३२ ॥

မဟာရိရှီတို့သည် မဃာမှ ပူဝါသာဍ္ဍာသို့ ရွှေ့သည့်အခါ နန္ဒမင်းနှင့် သူ၏မင်းဆက်မှစ၍ ကလိသည် အင်အားပြည့်ဝစွာ တိုးတက်လာမည်။

Verse 33

यस्मिन् कृष्णो दिवं यातस्तस्मिन्नेव तदाहनि । प्रतिपन्नं कलियुगमिति प्राहु: पुराविद: ॥ ३३ ॥

အတိတ်ကိုသိမြင်သူတို့က—သခင် ශ්ရီကృష్ణ သည် ဝိညာဉ်လောကသို့ ထွက်ခွာသည့် ထိုနေ့တည်းက ကလိယုဂ၏ သက်ရောက်မှု စတင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 34

दिव्याब्दानां सहस्रान्ते चतुर्थे तु पुन: कृतम् । भविष्यति तदा नृणां मन आत्मप्रकाशकम् ॥ ३४ ॥

ကလိယုဂ၏ နတ်နှစ် ၁၀၀၀ အတွင်း စတုတ္ထအပိုင်း ပြည့်စုံသည့်အခါ ကృతယုဂ (စတျယုဂ) ပြန်လည် ပေါ်ထွန်းမည်။ ထိုအခါ လူတို့၏ စိတ်သည် ကိုယ်တိုင်တောက်ပလာမည်။

Verse 35

इत्येष मानवो वंशो यथा सङ्ख्यायते भुवि । तथा विट्‌शूद्रविप्राणां तास्ता ज्ञेया युगे युगे ॥ ३५ ॥

ဤသို့ မြေပြင်ပေါ်တွင် သိရှိကြသည့် မနု၏ မင်းဆက်ကို ဖော်ပြခဲ့သည်။ ထိုနည်းတူ ယုဂတိုင်းတွင် နေထိုင်သော ဝိုင်ရှျ၊ ရှူဒြ၊ ဗြာဟ္မဏ တို့၏ သမိုင်းကိုလည်း လေ့လာသိနိုင်သည်။

Verse 36

एतेषां नामलिङ्गानां पुरुषाणां महात्मनाम् । कथामात्रावशिष्टानां कीर्तिरेव स्थिता भुवि ॥ ३६ ॥

ဤမဟာအတ္တမပုရုသတို့သည် ယခုအခါ အမည်နှင့် လက္ခဏာတို့ဖြင့်သာ သိရှိရသည်။ အတိတ်က ပုံပြင်အကြောင်းအရာများထဲတွင်သာ ကျန်ရှိပြီး မြေပေါ်တွင် သူတို့၏ဂုဏ်သတင်းသာ တည်ရှိနေသည်။

Verse 37

देवापि: शान्तनोर्भ्राता मरुश्चेक्ष्वाकुवंशज: । कलापग्राम आसाते महायोगबलान्वितौ ॥ ३७ ॥

မဟာရာဇာ ရှာန္တနု၏ အစ်ကို/ညီဖြစ်သော ဒေဝာပိနှင့် အိက္ရှဝာကူ မျိုးဆက် မရုတို့သည် မဟာယောဂဗလကို ပိုင်ဆိုင်၍ ကလာပ ရွာတွင် ယနေ့တိုင် နေထိုင်လျက်ရှိကြသည်။

Verse 38

ताविहैत्य कलेरन्ते वासुदेवानुशिक्षितौ । वर्णाश्रमयुतं धर्मं पूर्ववत् प्रथयिष्यत: ॥ ३८ ॥

ကလိယုဂ အဆုံးတွင် ထိုဘုရင်နှစ်ပါးသည် ဝါဆုဒေဝထံမှ တိုက်ရိုက်အမိန့်သင်ကြားမှုကို ရရှိပြီး လူ့လောကသို့ ပြန်လာကာ ယခင်ကဲ့သို့ ဝဏ္ဏ-အာရှရမ ပါဝင်သည့် သနာတနဓမ္မကို ပြန်လည်တည်ထောင်မည်။

Verse 39

कृतं त्रेता द्वापरं च कलिश्चेति चतुर्युगम् । अनेन क्रमयोगेन भुवि प्राणिषु वर्तते ॥ ३९ ॥

စတျယုဂ၊ တြေတယုဂ၊ ဒွာပရယုဂ နှင့် ကလိယုဂ ဟူသော ယုဂလေးပါးသည် ဤအစဉ်အတိုင်း မြေပေါ်ရှိ သတ္တဝါများအကြား အမြဲတမ်း လည်ပတ်နေသည်။

Verse 40

राजन्नेते मया प्रोक्ता नरदेवास्तथापरे । भूमौ ममत्वं कृत्वान्ते हित्वेमां निधनं गता: ॥ ४० ॥

အို မင်းကြီး ပရိက္ခစ်! ကျွန်ုပ်ဖော်ပြခဲ့သော လူဘုရင်များနှင့် အခြားသူအားလုံးသည် ဤမြေပေါ်တွင် ‘ငါ့ဟာ’ ဟူသော မမကာရကို ချုပ်ကိုင်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဤလောကကို စွန့်ကာ ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ကြသည်။

Verse 41

कृमिविड्भस्मसंज्ञान्ते राजनाम्नोऽपि यस्य च । भूतध्रुक् तत्कृते स्वार्थं किं वेद निरयो यत: ॥ ४१ ॥

ယခုခန္ဓာကို “ဘုရင်” ဟုခေါ်ကြသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် “ပိုး”, “အညစ်အကြေး” သို့မဟုတ် “ပြာ” ဟူသောအမည်သာ ကျန်ရစ်မည်။ ကိုယ်ခန္ဓာအတွက် သတ္တဝါများကို ထိခိုက်စေသူသည် မိမိ၏အမှန်တကယ် အကျိုးကို မည်သို့သိနိုင်မည်နည်း၊ အကြောင်းမှာ သူ၏ကံက သူ့ကို နရကသို့သာ ခေါ်ဆောင်သွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 42

कथं सेयमखण्डा भू: पूर्वैर्मे पुरुषैर्धृता । मत्पुत्रस्य च पौत्रस्य मत्पूर्वा वंशजस्य वा ॥ ४२ ॥

လောကီအာသာစွဲသော ဘုရင်က “ဤအကန့်အသတ်မရှိသော မြေကြီးကို အရင်က ငါ့ဘိုးဘွားတို့ ထိန်းထားခဲ့ပြီး ယခု ငါ့အာဏာအောက်တွင် ရှိသည်။ ငါ့သား၊ မြေးနှင့် အခြားမျိုးဆက်တို့၏ လက်ထဲတွင် ဆက်လက်တည်မြဲအောင် မည်သို့ စီမံရမည်နည်း” ဟု တွေးသည်။

Verse 43

तेजोऽबन्नमयं कायं गृहीत्वात्मतयाबुधा: । महीं ममतया चोभौ हित्वान्तेऽदर्शनं गता: ॥ ४३ ॥

မိုက်မဲသူတို့သည် မြေ၊ ရေ၊ မီးတို့ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဤခန္ဓာကို “ငါ” ဟုယူဆပြီး ဤမြေကို “ငါ့ဟာ” ဟုလည်း မမတတ်ကြသည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် ခန္ဓာနှင့် မြေ—နှစ်ခုလုံးကို စွန့်လွှတ်ကာ မမြင်ရတော့အောင် ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

Verse 44

ये ये भूपतयो राजन् भुञ्जते भुवमोजसा । कालेन ते कृता: सर्वे कथामात्रा: कथासु च ॥ ४४ ॥

ချစ်လှစွာသော ပရိက္ခစ် မင်းကြီး၊ မိမိတို့၏ အင်အားဖြင့် မြေကြီးကို ခံစားလိုသော ဘုရင်များအားလုံးကို ကာလ၏ အင်အားက ဖျက်ဆီးလိုက်ပြီး၊ ပုံပြင်များထဲတွင်သာ ဇာတ်လမ်းအဖြစ် ကျန်ရစ်သွားကြသည်။