Srimad Bhagavatam — Dvadasha Skandha, Shloka 11
Mārkaṇḍeya Ṛṣi Meets Lord Śiva: Devotee as Living Tīrtha and the Lord’s Māyā
आत्मन्यपि शिवं प्राप्तं तडित्पिङ्गजटाधरम् । त्र्यक्षं दशभुजं प्रांशुमुद्यन्तमिव भास्करम् ॥ ११ ॥ व्याघ्रचर्माम्बरं शूलधनुरिष्वसिचर्मभि: । अक्षमालाडमरुककपालं परशुं सह ॥ १२ ॥ बिभ्राणं सहसा भातं विचक्ष्य हृदि विस्मित: । किमिदं कुत एवेति समाधेर्विरतो मुनि: ॥ १३ ॥
ātmany api śivaṁ prāptaṁ taḍit-piṅga-jaṭā-dharam try-akṣaṁ daśa-bhujaṁ prāṁśum udyantam iva bhāskaram
သီရိ မာရကဏ္ဍေယ မုနိသည် မိမိ၏နှလုံးအတွင်း၌ ရုတ်တရက် ဘုရားရှီဝ ပေါ်ထွန်းလာသည်ကို မြင်တွေ့하였다။ ရှီဝ၏ ဇဋာဆံပင်သည် မိုးကြိုးကဲ့သို့ ရွှေရောင်တောက်ပပြီး မျက်စိသုံးလုံး၊ လက်ဆယ်ဖက်၊ ကိုယ်ထည်မြင့်မား၍ နေထွက်သကဲ့သို့ တောက်လင်းနေသည်။ ကျားအရေဝတ်ဆင်ကာ တြိရှူလ၊ လေး၊ မြား၊ ဓား၊ ကာကွယ်ချပ်၊ ဂုဏ်တော်ပုတီး၊ ḍamaru တီးဝိုင်း၊ ခေါင်းခွံနှင့် ပရရှု (ပုဆိန်) ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ ထိုကိုမြင်၍ မုနိသည် အံ့ဩကာ သမာဓိမှ ထွက်လာပြီး “ဤသူသည် မည်သူနည်း၊ ဘယ်ကလာသနည်း” ဟု တွေးတော하였다။