Adhyaya 6
Brahmā Counsels the Demigods; Journey to Kailāsa; Śiva’s Tranquility and Brahmā’s Praise
ဒက္ခရှ၏ ပျက်စီးသွားသော ယဇ္ဈပူဇာနောက်တွင်၊ ရှိဝ၏ ဂဏာများကြောင့် အနိုင်ကျပြီး ဒဏ်ရာရသော ပူဇာပုရောဟိတ်များ၊ အစည်းအဝေးဝင်များနှင့် ဒေဝတားများသည် ကြောက်ရွံ့စွာ ဘြဟ္မာထံသို့ သွားကာ ဖြစ်ရပ်အားလုံးကို တင်ပြကြသည်။ ဘြဟ္မာသည် ဗိဿနုနှင့်အတူ အဆုံးအဖြတ်ကို ကြိုတင်သိထားသဖြင့် မတက်ရောက်ခဲ့ပြီး၊ မဟာပုဂ္ဂိုလ်ကို အပြစ်တင်စော်ကားခြင်းက ယဇ္ဈကို ပျော်ရွှင်မှုမရှိ၊ အကျိုးမရှိစေသည်ဟု အရင်းအမြစ်ကို ဖော်ထုတ်သည်။ ထို့နောက် သံသယနှင့် မာနကို စွန့်ကာ ရှိဝ၏ ခြေတော်၌ အလျှော့ပေး၍ ခွင့်လွှတ်မှုတောင်းရန် တိုက်တွန်းပြီး၊ စတီဆုံးရှုံးမှုကြောင့် ရှိဝ၏ ကိုယ်ပိုင်ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ဒက္ခရှ၏ ကြမ်းတမ်းစကားများကို သတိပေးကာ ရှိဝ၏ အတိုင်းမသိ အာနုဘော်ကို ရှင်းပြသည်။ ဘြဟ္မာက သူတို့ကို ကိုင်လာသသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး တောတောင်၊ မြစ်ချောင်း၊ ငှက်သံနှင့် ဒေဝလောကဆန်သော သန့်ရှင်းတင့်တယ်မှုကို ဖော်ပြကာ၊ နောက်ဆုံးတွင် ဗညန်ပင်ကြီးအောက်၌ ယောဂသမာဓိဖြင့် တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်နေသော ရှိဝနှင့် လွတ်မြောက်သည့် ရှင်သန်သူများ ဝန်းရံနေသည်ကို မြင်ကြသည်။ ရှိဝသည် ဘြဟ္မာကို ဂုဏ်ပြုရန် ထရပ်ပြီး၊ ဘြဟ္မာက ရှိဝကို စကြဝဠာကို ထိန်းချုပ်သူ၊ ယဇ္ဈကို တည်ထောင်သူဟု သာသနာရေးဆန်စွာ ချီးမွမ်းကာ၊ နောက်ပိုင်းတွင် ပြန်လည်သင့်မြတ်မှု၊ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းနှင့် အသက်ပြန်လည်ရရှိမှု၊ နှောင့်ယှက်ခံရသော ယဇ္ဈပြီးစီးမှုတို့အတွက် အခြေခံကို ခင်းပေးသည်။
Shlokas
Verse 1
मैत्रेय उवाच अथ देवगणा: सर्वे रुद्रानीकै: पराजिता: । शूलपट्टिशनिस्त्रिंशगदापरिघमुद्गरै: ॥ १ ॥ सञ्छिन्नभिन्नसर्वाङ्गा: सर्त्विक्सभ्या भयाकुला: । स्वयम्भुवे नमस्कृत्य कार्त्स्न्येनैतन्न्यवेदयन् ॥ २ ॥
မေတ္တေယျက ပြောကြားသည် - ယဇ်ပူဇော်ပွဲမှ ပုရောဟိတ်များနှင့် အခြားအဖွဲ့ဝင်များ၊ နတ်ဘုရားများအားလုံးသည် သီဝဘုရား၏ စစ်သည်များလက်ချက်ဖြင့် ရှုံးနိမ့်ကာ ත්ရိသူးနှင့် ဓားကဲ့သို့သော လက်နက်များဖြင့် ဒဏ်ရာရရှိပြီးနောက် ဗြဟ္မာမင်းထံသို့ အလွန်ကြောက်ရွံ့စွာ ချဉ်းကပ်ကြလေသည်။ ရှိခိုးဦးချပြီးနောက် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အဖြစ်အပျက်များကို အသေးစိတ် လျှောက်ထားကြသည်။
Verse 2
मैत्रेय उवाच अथ देवगणा: सर्वे रुद्रानीकै: पराजिता: । शूलपट्टिशनिस्त्रिंशगदापरिघमुद्गरै: ॥ १ ॥ सञ्छिन्नभिन्नसर्वाङ्गा: सर्त्विक्सभ्या भयाकुला: । स्वयम्भुवे नमस्कृत्य कार्त्स्न्येनैतन्न्यवेदयन् ॥ २ ॥
မေတ္တေယျက ပြောကြားသည် - ယဇ်ပူဇော်ပွဲမှ ပုရောဟိတ်များနှင့် အခြားအဖွဲ့ဝင်များ၊ နတ်ဘုရားများအားလုံးသည် သီဝဘုရား၏ စစ်သည်များလက်ချက်ဖြင့် ရှုံးနိမ့်ကာ ත්ရိသူးနှင့် ဓားကဲ့သို့သော လက်နက်များဖြင့် ဒဏ်ရာရရှိပြီးနောက် ဗြဟ္မာမင်းထံသို့ အလွန်ကြောက်ရွံ့စွာ ချဉ်းကပ်ကြလေသည်။ ရှိခိုးဦးချပြီးနောက် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အဖြစ်အပျက်များကို အသေးစိတ် လျှောက်ထားကြသည်။
Verse 3
उपलभ्य पुरैवैतद्भगवानब्जसम्भव: । नारायणश्च विश्वात्मा न कस्याध्वरमीयतु: ॥ ३ ॥
ကြာပန်းမှ ပေါ်ထွန်းသော ဘြဟ္မာနှင့် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အတ္တဖြစ်သော နာရာယဏတို့သည် ဒက္ခ၏ ယဇ္ဈနာပွဲခန်း၌ ထိုသို့သော အဖြစ်အပျက် ဖြစ်မည်ကို ကြိုတင်သိရှိပြီးသားဖြစ်သဖြင့် ယဇ္ဈသို့ မသွားကြပါ။
Verse 4
तदाकर्ण्य विभु: प्राह तेजीयसि कृतागसि । क्षेमाय तत्र सा भूयान्न प्रायेण बुभूषताम् ॥ ४ ॥
အရာအားလုံးကို ကြားသိပြီးနောက် ဘြဟ္မာက ဆိုသည်—“တေဇောဓာတ်ကြီးသော မဟာပုရုషကို မနာလိုစကားဖြင့် ပြစ်တင်ကာ သူ၏ ကြာပန်းတော်ခြေကို အပြစ်ကျူးလွန်ပြီး ယဇ္ဈပြုလျှင် ချမ်းသာကောင်းကျိုး မရနိုင်။”
Verse 5
अथापि यूयं कृतकिल्बिषा भवं ये बर्हिषो भागभाजं परादु: । प्रसादयध्वं परिशुद्धचेतसा क्षिप्रप्रसादं प्रगृहीताङ्घ्रि:पद्मम् ॥ ५ ॥
သင်တို့သည် ယဇ္ဈဖလ၏ အခွင့်အရေးမှ ဘဂဝန် ရှီဝကို ဖယ်ရှားခဲ့သဖြင့် သူ၏ ကြာပန်းတော်ခြေကို ပြစ်မှားသူများ ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော် စိတ်သန့်ရှင်းစွာဖြင့် သူ့ထံ အလျှော့ပေး၍ ကြာပန်းတော်ခြေ၌ လဲကျကာ တောင်းပန်ပါ; သူသည် လျင်မြန်စွာ ကြည်နူးပေးတတ်သည်။
Verse 6
आशासाना जीवितमध्वरस्य लोक: सपाल: कुपिते न यस्मिन् । तमाशु देवं प्रियया विहीनं क्षमापयध्वं हृदि विद्धं दुरुक्तै: ॥ ६ ॥
ယဇ္ဈကို ဆက်လက်တည်ရှိစေလိုသော လောကများနှင့် အုပ်ချုပ်သူများပင် သူက ဒေါသထွက်လျှင် ချက်ချင်း ပျက်စီးနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ချစ်ဇနီးကို ဆုံးရှုံးထား၍ ဝမ်းနည်းနေပြီး ဒက္ခ၏ ကြမ်းတမ်းစကားများကြောင့် နှလုံးသားထိခိုက်နေသော ဒေဝ ရှီဝထံ ချက်ချင်း သွားကာ ခွင့်လွှတ်မှု တောင်းပါ။
Verse 7
नाहं न यज्ञो न च यूयमन्ये ये देहभाजो मुनयश्च तत्त्वम् । विदु: प्रमाणं बलवीर्ययोर्वा यस्यात्मतन्त्रस्य क उपायं विधित्सेत् ॥ ७ ॥
ဘြဟ္မာက ဆိုသည်—“ငါလည်းမဟုတ်၊ ဒီယဇ္ဈလည်းမဟုတ်၊ သင်တို့ အခြားဒေဝတားများလည်းမဟုတ်၊ ကိုယ်ခန္ဓာရှိသော မုနိများလည်းမဟုတ်—မည်သူမျှ ကိုယ်တိုင်အာဏာရှိသော ဘဂဝန် ရှီဝ၏ အင်အားနှင့် ဗီရိယ၏ အတိုင်းအတာကို မသိနိုင်။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် သူ၏ ကြာပန်းတော်ခြေကို ပြစ်မှားရန် ဘယ်သူက ရဲမည်နည်း?”
Verse 8
स इत्थमादिश्य सुरानजस्तु तै: समन्वित: पितृभि: सप्रजेशै: । ययौ स्वधिष्ण्यान्निलयं पुरद्विष: कैलासमद्रिप्रवरं प्रियं प्रभो: ॥ ८ ॥
ဤသို့ နတ်တို့၊ ပိတೃတို့နှင့် ပ္ရဇာပတိတို့ကို ညွှန်ကြားပြီးနောက် အဇ (ဗြဟ္မာ) သည် သူတို့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ပုရဒွိෂ သီဝဘုရား၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ ကိုင်လာသ တောင်တော်သို့ ထွက်ခွာသွားသည်။
Verse 9
जन्मौषधितपोमन्त्रयोगसिद्धैर्नरेतरै: । जुष्टं किन्नरगन्धर्वैरप्सरोभिर्वृतं सदा ॥ ९ ॥
ကိုင်လာသဓာမ၌ မွေးရာပါ စိဒ္ဓိရှိသော နတ်သဘောနေထိုင်သူများ ပြည့်နှက်ပြီး၊ ဆေးပင်များ၊ တပသ်၊ ဝေဒမန်တရားများနှင့် ယောဂကျင့်စဉ်တို့ကြောင့် ပိုမိုသန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သည်။ ထို့ပြင် ကိန္နရ၊ ဂန္ဓဗ္ဗတို့နှင့် အပ္စရာတို့လည်း အမြဲတကွ ရှိကြသည်။
Verse 10
नानामणिमयै: शृङ्गैर्नानाधातुविचित्रितै: । नानाद्रुमलतागुल्मैर्नानामृगगणावृतै: ॥ १० ॥
ကိုင်လာသတွင် ရတနာတန်ဖိုးကြီးများဖြင့် တောက်ပသော တောင်ထိပ်များနှင့် သတ္တုဓာတ်မျိုးစုံ၏ အလှတရားရှိပြီး၊ သစ်ပင်၊ လျားပင်၊ ချုံပင်မျိုးစုံနှင့် မျိုးစုံသော တိရစ္ဆာန်အုပ်စုများက ဝန်းရံနေသည်။
Verse 11
नानामलप्रस्रवणैर्नानाकन्दरसानुभि: । रमणं विहरन्तीनां रमणै: सिद्धयोषिताम् ॥ ११ ॥
အဲဒီမှာ သန့်ရှင်းကြည်လင်သော ရေတံခွန်များ များစွာရှိပြီး တောင်တန်းများအတွင်း လှပသော ဂူများလည်း များစွာရှိသည်။ ထိုဂူများတွင် စိဒ္ဓတို့၏ လှပသော ဇနီးများသည် မိမိတို့၏ ချစ်သူ/ခင်ပွန်းများနှင့် ပျော်ရွှင်စွာ လှည့်လည်ကစားကြသည်။
Verse 12
मयूरकेकाभिरुतं मदान्धालिविमूर्च्छितम् । प्लावितै रक्तकण्ठानां कूजितैश्च पतत्त्रिणाम् ॥ १२ ॥
ကိုင်လာသတောင်ပေါ်တွင် မျိုးစုံသော မျောက်ငှက်(မယူးရ)တို့၏ သံလွင်ကာလေးသံ အမြဲတမ်း ကြားရပြီး၊ ပျားများ၏ မုန်မုန်မြည်သံကလည်း ထပ်မံ မధురစေသည်။ ကိုကီလ(ကူကူး)တို့၏ သီချင်းသံနှင့် အခြားငှက်များ၏ တိုးတိုးကလေး ချီချာသံတို့က တောင်တော်ကို ပြည့်နှက်စေသည်။
Verse 13
आह्वयन्तमिवोद्धस्तैर्द्विजान् कामदुघैर्द्रुमै: । व्रजन्तमिव मातङ्गैर्गृणन्तमिव निर्झरै: ॥ १३ ॥
တန်းတည့်မြင့်မားသော ဆန္ဒပေးသစ်ပင်များသည် ချိုမြိန်သောငှက်များကို ခေါ်သကဲ့သို့ ထင်ရသည်; ဆင်အုပ်များ လှုပ်ရှားသွားလာသော် ကိုင်လာသ पर्वတလည်း အတူရွေ့သကဲ့သို့ မြင်ရသည်; ရေတံခွန်သံကြီးတွင် ကိုင်လာသတောင်တန်းက ကိုယ်တိုင် သီချင်းဆိုသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။
Verse 14
मन्दारै: पारिजातैश्च सरलैश्चोपशोभितम् । तमालै: शालतालैश्च कोविदारासनार्जुनै: ॥ १४ ॥ चूतै: कदम्बैर्नीपैश्च नागपुन्नागचम्पकै: । पाटलाशोकबकुलै: कुन्दै: कुरबकैरपि ॥ १५ ॥
ကိုင်လာသတောင်သည် မန္ဒာရ၊ ပါရိဇာတ၊ စရလ၊ တမာလ၊ ရှာလ၊ တာလ၊ ကိုဝိဒါရ၊ အာသန၊ အర్జုန စသည့် သစ်ပင်မျိုးစုံဖြင့် အလှဆင်ထားပြီး၊ မွှေးကြိုင်သောပန်းများကြောင့် တောင်တန်းတစ်လျှောက် တင့်တယ်လှပသည်။
Verse 15
मन्दारै: पारिजातैश्च सरलैश्चोपशोभितम् । तमालै: शालतालैश्च कोविदारासनार्जुनै: ॥ १४ ॥ चूतै: कदम्बैर्नीपैश्च नागपुन्नागचम्पकै: । पाटलाशोकबकुलै: कुन्दै: कुरबकैरपि ॥ १५ ॥
ကိုင်လာသတောင်သည် ချူးတ (သရက်)၊ ကဒမ္ဗ၊ နီပ၊ နာဂ၊ ပုန္နာဂ၊ ချမ္ပက၊ ပါဋလာ၊ အရှိုက၊ ဘကူလ၊ ကုန္ဒ နှင့် ကုရဘက စသည့် သစ်ပင်များဖြင့် အနှံ့အပြား တင့်တယ်စွာ အလှဆင်ထားပြီး၊ မွှေးကြိုင်သောပန်းများက တောင်၏ ဂုဏ်ရောင်ကို တိုးစေသည်။
Verse 16
स्वर्णार्णशतपत्रैश्च वररेणुकजातिभि: । कुब्जकैर्मल्लिकाभिश्च माधवीभिश्च मण्डितम् ॥ १६ ॥
ကိုင်လာသတောင်ကို ရွှေရောင်ကြာပန်း(သတပတ္ရ)၊ ဝရရೇဏုကာ၊ ဇာတိ၊ ကုဗ္ဇက၊ မလ္လိကာ နှင့် မာဓဝီ စသည့် အခြားလတားသစ်ပင်များကလည်း တင့်တယ်စွာ အလှဆင်ထားသည်။
Verse 17
पनसोदुम्बराश्वत्थप्लक्षन्यग्रोधहिङ्गुभि: । भूर्जैरोषधिभि: पूगै राजपूगैश्च जम्बुभि: ॥ १७ ॥
ကိုင်လာသတောင်ကို ပနသ (နံကာ)၊ ဥဒುಂಬရ၊ အရှွသ္ထ၊ ပ္လက္ရှ၊ နျဂ္ရောဓ၊ ဟင်ဂု ထွက်သော သစ်ပင်များ၊ ဘူရ္ဇပတ္တ (ဘူရ္ဇအခေါက်)၊ ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ၊ ပူဂ (စုပာရီ)၊ ရာဇပူဂ၊ ဇမ္ဗု (ဂျမ်ဘူ/ဘယ်ရီ) စသည့် သစ်ပင်များကလည်း အလှဆင်ထားသည်။
Verse 18
खर्जूराम्रातकाम्राद्यै: प्रियालमधुकेङ्गुदै: । द्रुमजातिभिरन्यैश्च राजितं वेणुकीचकै: ॥ १८ ॥
ထိုနေရာတွင် ချဉ်းသီးပင်၊ သရက်ပင်၊ အာတကာမရ စသည့်ပင်များနှင့် ပရိယာလ၊ မဓုက၊ အင်္ဂုဒ ပင်များရှိသည်။ ထို့ပြင် ပါးလွှာသော ဝေဏု၊ ကီစက နှင့် မျိုးစုံသော ဝါးပင်များက ကိုင်လာသ တောင်ဒေသကို အလှဆင်ထားသည်။
Verse 19
कुमुदोत्पलकह्लारशतपत्रवनर्द्धिभि: । नलिनीषु कलं कूजत्खगवृन्दोपशोभितम् ॥ १९ ॥ मृगै: शाखामृगै: क्रोडैर्मृगेन्द्रैर्ऋ क्षशल्यकै: । गवयै: शरभैर्व्याघ्रै रुरुभिर्महिषादिभि: ॥ २० ॥
ထိုနေရာတွင် ကုမုဒ၊ ဥတ္ပလ၊ ကဟ္လာရ၊ ရှတပတ္တရ စသည့် ကြာပန်းမျိုးစုံ ပေါများသည်။ နလိနီရေကန်များတွင် သာယာနူးညံ့စွာ တေးဆိုကာလျှံနေသော ငှက်အုပ်များကြောင့် အလွန်လှပသည်။
Verse 20
कुमुदोत्पलकह्लारशतपत्रवनर्द्धिभि: । नलिनीषु कलं कूजत्खगवृन्दोपशोभितम् ॥ १९ ॥ मृगै: शाखामृगै: क्रोडैर्मृगेन्द्रैर्ऋ क्षशल्यकै: । गवयै: शरभैर्व्याघ्रै रुरुभिर्महिषादिभि: ॥ २० ॥
ထိုနေရာတွင် သမင်၊ သစ်ခက်ပေါ်နေသော မျောက်များ၊ တောဝက်များ၊ ခြင်္သေ့များ၊ ဝက်ဝံများ၊ ရှလျက တိရစ္ဆာန်များ၊ တောနွား (ဂဝယ)၊ ရှရဘ၊ ကျားများ၊ ရုရုသမင်များ၊ ကျွဲများ စသည့် တိရစ္ဆာန်မျိုးစုံက မိမိတို့အပျော်အပါးဖြင့် အေးချမ်းစွာ နေထိုင်ကြသည်။
Verse 21
कर्णान्त्रैकपदाश्वास्यैर्निर्जुष्टं वृकनाभिभि: । कदलीखण्डसंरुद्धनलिनीपुलिनश्रियम् ॥ २१ ॥
ထိုနေရာတွင် ကර්ဏာန္တရ၊ ဧကပဒ၊ အရှ్వာಸ್ಯ၊ ဝೃက နှင့် ကസ്തူရီနံ့ရှိသော သမင် (ဝೃကနာဘိ) စသည့် သမင်မျိုးစုံ နေထိုင်လှည့်လည်ကြသည်။ ထို့ပြင် ငှက်ပျောပင်အုပ်ထူထပ်စွာ ဝိုင်းရံထားသော နလိနီကန်ကမ်းပါးများသည် အလွန်လှပသည်။
Verse 22
पर्यस्तं नन्दया सत्या: स्नानपुण्यतरोदया । विलोक्य भूतेशगिरिं विबुधा विस्मयं ययु: ॥ २२ ॥
စတီ မကြာခဏ ရေချိုးခဲ့သော ‘အလကနန္ဒာ’ ဟူသော ရေကန်ငယ်သည် အထူးပုဏ္ဏိယဖြစ်သည်။ ဘူတေရှ (ရှီဝ) ၏ တောင်—ကိုင်လာသ—၏ ထူးခြားလှပမှုကို မြင်ကြသော ဒေဝတာတို့သည် အလွန်အံ့ဩသွားကြသည်။
Verse 23
ददृशुस्तत्र ते रम्यामलकां नाम वै पुरीम् । वनं सौगन्धिकं चापि यत्र तन्नाम पङ्कजम् ॥ २३ ॥
အဲဒီမှာ နတ်တို့သည် “အလကာ” ဟုခေါ်သော အလွန်လှပသည့် မြို့ကို မြင်ကြသည်။ ထို့ပြင် “စောဂန္ဓိက” ဟုခေါ်သော တောကိုလည်း မြင်ကြပြီး၊ မွှေးရနံ့ပြည့်ဝသော ကြာပန်းများ ပေါများသဖြင့် ထိုနာမည်ဖြစ်သည်။
Verse 24
नन्दा चालकनन्दा च सरितौ बाह्यत: पुर: । तीर्थपादपदाम्भोजरजसातीव पावने ॥ २४ ॥
သူတို့သည် နန္ဒာနှင့် အလကနန္ဒာ ဟူသော မြစ်နှစ်စင်းကိုလည်း မြင်ကြသည်၊ မြို့အပြင်ဘက်တွင် စီးဆင်းနေသည်။ ထိုမြစ်နှစ်စင်းသည် တီရ္ထပာဒ သီရိဂోవിന്ദ၏ ခြေတော်ကြာပန်းမှ ဖုန်မှုန့်ကြောင့် အလွန်ပင် သန့်ရှင်းပဝါန ဖြစ်သည်။
Verse 25
ययो: सुरस्त्रिय: क्षत्तरवरुह्य स्वधिष्ण्यत: । क्रीडन्ति पुंस: सिञ्चन्त्यो विगाह्य रतिकर्शिता: ॥ २५ ॥
အို က္ෂတ္တာ ဝိဒုရ! နတ်မိန်းမများသည် မိမိတို့၏ သုဓိဋ္ဌာနမှ ခင်ပွန်းများနှင့်အတူ ဝိမာနများစီး၍ ထိုမြစ်နှစ်စင်းသို့ ဆင်းလာကြသည်။ ရတိသုခ ခံစားပြီးနောက် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ကာ ရေထဲဝင်၍ ကစားရင်း ခင်ပွန်းတို့အပေါ် ရေဖျန်းကာ ပျော်မြူးကြသည်။
Verse 26
ययोस्तत्स्नानविभ्रष्टनवकुङ्कुमपिञ्जरम् । वितृषोऽपि पिबन्त्यम्भ: पाययन्तो गजा गजी: ॥ २६ ॥
နတ်မိန်းမများ ရေချိုးပြီးနောက် သူတို့၏ ကိုယ်မှ လွင့်ကျလာသော အသစ်ကွင်ကွမ (kuṅkuma) သည် ရေထဲတွင် ပေါင်းစည်းကာ ရေကို အဝါရောင်နှင့် မွှေးရနံ့ဖြစ်စေသည်။ ထို့ကြောင့် ဆင်များသည် ဆင်မများနှင့်အတူ ထိုနေရာတွင် ရေချိုးပြီး၊ ရေငတ်မနေသော်လည်း ထိုရေကို သောက်ကြသည်။
Verse 27
तारहेममहारत्नविमानशतसङ्कुलाम् । जुष्टां पुण्यजनस्त्रीभिर्यथा खं सतडिद्घनम् ॥ २७ ॥
ထိုမြို့သည် ပုလဲ၊ ရွှေ နှင့် တန်ဖိုးကြီး ရတနာများဖြင့် အလှဆင်ထားသော ဝိမာနရာပေါင်းများစွာဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ပုဏ္ဏယဇန မိန်းမများက အလှတင်ထားသဖြင့်၊ မိုးကောင်းကင်၌ မီးလျှံတောက်ပသည့် မိုးတိမ်များကဲ့သို့ ထင်ရှားလှပသည်။
Verse 28
हित्वा यक्षेश्वरपुरीं वनं सौगन्धिकं च तत् । द्रुमै: कामदुघैर्हृद्यं चित्रमाल्यफलच्छदै: ॥ २८ ॥
ယက္ခေဿဝရမြို့ကို ချန်ထား၍ နတ်တို့သည် စောဂန္ဓိက တောကို ဖြတ်သန်းကြသည်။ အလိုဆန္ဒဖြည့်ပေးသော သစ်ပင်များ၊ ပန်းသီးနှံမျိုးစုံနှင့် သာယာသော အရိပ်ရှိသည်။
Verse 29
रक्तकण्ठखगानीकस्वरमण्डितषट्पदम् । कलहंसकुलप्रेष्ठं खरदण्डजलाशयम् ॥ २९ ॥
အဲဒီ ကောင်းကင်တောထဲမှာ လည်ပင်းနီငှက်တို့ရဲ့ သာယာသံက ပျားဟုန်းသံနဲ့ ရောနှောလှပနေသည်။ ရေကန်များမှာ ဟင်္သာအုပ်စုများနှင့် တံတားခိုင်သော ကြာပန်းများဖြင့် တင့်တယ်သည်။
Verse 30
वनकुञ्जरसङ्घृष्टहरिचन्दनवायुना । अधि पुण्यजनस्त्रीणां मुहुरुन्मथयन्मन: ॥ ३० ॥
ဟရိစန္ဒန အနံ့သင်းသော လေကြောင့် တောဆင်အုပ်စုများ စိတ်လှုပ်ရှား၍ မငြိမ်မသက် ဖြစ်ကြသည်။ ထိုလေက ပုဏ္ဏယဇန မိန်းမများ၏ စိတ်ကိုလည်း မကြာခဏ လှုပ်ခတ်စေသည်။
Verse 31
वैदूर्यकृतसोपाना वाप्य उत्पलमालिनी: । प्राप्तं किम्पुरुषैर्दृष्ट्वा त आराद्ददृशुर्वटम् ॥ ३१ ॥
သူတို့သည် ရေချိုးဆိပ်တန်းနှင့် လှေကားများကို ဝိုင်ဒူရျမဏိဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး ရေထဲတွင် အပြာရောင် ကြာပန်းများ ပြည့်နေသည်ကို မြင်ကြသည်။ ထိုရေကန်များကို ဖြတ်ပြီးနောက် အနီးတွင် ဗန်ယန်ပင်ကြီးတစ်ပင်ကို တွေ့ကြသည်။
Verse 32
स योजनशतोत्सेध: पादोनविटपायत: । पर्यक्कृताचलच्छायो निर्नीडस्तापवर्जित: ॥ ३२ ॥
အဲဒီ ဗန်ယန်ပင်ကြီးက ယိုးဇန ၈၀၀ မြင့်ပြီး ကိုင်းခက်များက ယိုးဇန ၆၀၀ အထိ ဖြန့်ကျက်နေသည်။ တောင်ရိပ်ကဲ့သို့ တည်ငြိမ်၍ အေးမြသော အရိပ်ပေးသော်လည်း ငှက်အုံမရှိ၊ ငှက်သံလည်း မကြားရ။
Verse 33
तस्मिन्महायोगमये मुमुक्षुशरणे सुरा: । ददृशु: शिवमासीनं त्यक्तामर्षमिवान्तकम् ॥ ३३ ॥
ဒေဝတော်များသည် မုမုက္ခရှုတို့၏ အားကိုးရာ၊ ယောဂစိဒ္ဓိပေးနိုင်သော မဟာယောဂသစ်ပင်အောက်၌ ထိုင်နေသော သီဝကို မြင်ကြသည်။ သူသည် အနန္တကာလကဲ့သို့ တည်ငြိမ်ဂಂಭीर၍ ဒေါသအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ထားသကဲ့သို့ ထင်ရှား하였다။
Verse 34
सनन्दनाद्यैर्महासिद्धै: शान्तै: संशान्तविग्रहम् । उपास्यमानं सख्या च भर्त्रा गुह्यकरक्षसाम् ॥ ३४ ॥
သူတို့သည် စနန္ဒနတို့ကဲ့သို့ ငြိမ်းချမ်းသော မဟာစိဒ္ဓ မုက္ခအတ္တများနှင့်၊ ဂုဟျကာတို့၏ အရှင် ကုဗေရ စသည့် မိတ်ဆွေများက ဝိုင်းဝန်းပူဇော်နေသော သီဝကို မြင်ကြသည်။ သီဝ၏ ရုပ်သွင်သည် အလွန်တည်ငြိမ်သန့်ရှင်း하였다။
Verse 35
विद्यातपोयोगपथमास्थितं तमधीश्वरम् । चरन्तं विश्वसुहृदं वात्सल्याल्लोकमङ्गलम् ॥ ३५ ॥
ဒေဝတော်များသည် သီဝကို ဗိဒ္ယာ၊ တပဿ၊ ကမ္မနှင့် ယောဂစိဒ္ဓိသို့ ရောက်ရာလမ်း၌ ပြည့်စုံစွာ တည်နေသော အင်ဒြိယအධိဋ္ဌာနအရှင်အဖြစ် မြင်ကြသည်။ သူသည် ကမ္ဘာလောက၏ မိတ်ဆွေဖြစ်၍ အားလုံးအပေါ် မေတ္တာကြောင့် မင်္ဂလာပြည့်ဝ하였다။
Verse 36
लिङ्गं च तापसाभीष्टं भस्मदण्डजटाजिनम् । अङ्गेन सन्ध्याभ्ररुचा चन्द्रलेखां च बिभ्रतम् ॥ ३६ ॥
သူသည် တပဿရှင်များနှစ်သက်သော လင်္ဂအမှတ်အသား၊ ဘသ္မ၊ တောင်တံ၊ ဇဋာနှင့် သမင်အရေကို ဆောင်ထားသည်။ ဘသ္မလိမ်းထားသဖြင့် ကိုယ်တော်သည် ညနေမိုးတိမ်ကဲ့သို့ တောက်ပ၍ ဇဋာပေါ်တွင် လဆန်းအမှတ် ထင်ရှား하였다။
Verse 37
उपविष्टं दर्भमय्यां बृस्यां ब्रह्म सनातनम् । नारदाय प्रवोचन्तं पृच्छते शृण्वतां सताम् ॥ ३७ ॥
သူသည် ဒರ್ಭမြက်ခင်းအိပ်ရာပေါ်တွင် ထိုင်၍ အနန္တဘြဟ္မတတ္တဝကို သင်ကြားနေသည်။ သာဓုများ နားထောင်နေစဉ်၊ အထူးသဖြင့် မေးမြန်းသော နာရဒမုနိအား အမြင့်ဆုံး သစ္စာကို ရှင်းလင်းပြောကြား하였다။
Verse 38
कृत्वोरौ दक्षिणे सव्यं पादपद्मं च जानुनि । बाहुं प्रकोष्ठेऽक्षमालाम् आसीनं तर्कमुद्रया ॥ ३८ ॥
ဘယ်ခြေကို ညာပေါင်ပေါ်တင်၍ ဘယ်လက်ကို ဘယ်ပေါင်ပေါ်ထားကာ (ဤအနေအထားကို ဝီရာသန ဟုခေါ်သည်)။ ညာလက်တွင် ရုဒ္ရాక్ష မာလာကို ကိုင်ပြီး တရ္ကမုဒြာဖြင့် ထိုင်နေတော်မူ၏။
Verse 39
तं ब्रह्मनिर्वाणसमाधिमाश्रितं व्युपाश्रितं गिरिशं योगकक्षाम् । सलोकपाला मुनयो मनूनाम् आद्यं मनुं प्राञ्जलय: प्रणेमु: ॥ ३९ ॥
အင်ဒြာဦးဆောင်သော လောကပာလများနှင့် မုနိများအားလုံးသည် လက်အုပ်ချီ၍ ဂိရီရှ သီဝကို ရိုသေစွာ ပဏာမပြုကြ၏။ ကေသရီဝတ်စုံဝတ်ဆင်ကာ သမာဓိတွင် လုံးဝလျှံဝင်နေသဖြင့် မုနိတို့အနက် အမြတ်ဆုံးကဲ့သို့ ထင်ရှား၏။
Verse 40
स तूपलभ्यागतमात्मयोनिं सुरासुरेशैरभिवन्दिताङ्घ्रि: । उत्थाय चक्रे शिरसाभिवन्दन- मर्हत्तम: कस्य यथैव विष्णु: ॥ ४० ॥
ဒေဝနှင့် အဆုရတို့ကပင် ပူဇော်ကြသည့် သီဝ၏ ကြာပန်းခြေတော်များရှိသော်လည်း၊ အတ္မယောနိ ဘြဟ္မာ ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်သည်နှင့် ချက်ချင်း ထ၍ ခေါင်းငုံ့ကာ သူ၏ ကြာပန်းခြေတော်ကို ထိ၍ ဂုဏ်ပြုလေ၏—ဝာမနဒေဝက ကശ്യပမုနိအား ပဏာမပြုသကဲ့သို့။
Verse 41
तथापरे सिद्धगणा महर्षिभि- र्ये वै समन्तादनु नीललोहितम् । नमस्कृत: प्राह शशाङ्कशेखरं कृतप्रणामं प्रहसन्निवात्मभू: ॥ ४१ ॥
နီလလောဟိတ သီဝ၏ အနီး၌ ထိုင်နေသော နာရဒ စသည့် မဟာမုနိများနှင့် အခြား စိဒ္ဓဂဏများလည်း ဘြဟ္မာအား ပဏာမပြုကြ၏။ ထိုသို့ ပူဇော်ခံရပြီးနောက် အတ္မဘူ ဘြဟ္မာသည် ပြုံးလျက်၊ ပဏာမပြီးသော သီဝအား စကားဆိုလာ၏။
Verse 42
ब्रह्मोवाच जाने त्वामीशं विश्वस्य जगतो योनिबीजयो: । शक्ते: शिवस्य च परं यत्तद्ब्रह्म निरन्तरम् ॥ ४२ ॥
ဘြဟ္မာက ဆိုသည်—အို အီရှဝရ သီဝာ၊ သင်သည် စကြဝဠာတစ်လုံးလုံး၏ အုပ်ချုပ်သူဖြစ်ပြီး၊ ကမ္ဘာ့ဖန်ဆင်းမှု၏ ယောနိနှင့် ဘီဇ—မိခင်နှင့် ဖခင်—အကြောင်းရင်းလည်း ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ရှက္တိနှင့် သီဝကိုတောင် ကျော်လွန်သော နိရန္တရ ပရဗြဟ္မလည်း သင်ပင် ဖြစ်ကြောင်း ငါ သိ၏။
Verse 43
त्वमेव भगवन्नेतच्छिवशक्त्यो: स्वरूपयो: । विश्वं सृजसि पास्यत्सि क्रीडन्नूर्णपटो यथा ॥ ४३ ॥
အို ဘဂဝန်၊ သင်သည် ရှိဝ-ရှက္တိ၏ သဘောသဏ္ဍာန်များအဖြစ် ပျံ့နှံ့၍ ဤလောကကို ဖန်ဆင်း၊ ထိန်းသိမ်း၊ ပြန်လည်လျော့ပါးစေသည်—ပင့်ကူက ကစားသလို ဝက်ဘ်ကို ချည်၊ ထိန်းပြီး နောက်တဖန် ပြန်လည်လိပ်သိမ်းသကဲ့သို့။
Verse 44
त्वमेव धर्मार्थदुघाभिपत्तये दक्षेण सूत्रेण ससर्जिथाध्वरम् । त्वयैव लोकेऽवसिताश्च सेतवो यान्ब्राह्मणा: श्रद्दधते धृतव्रता: ॥ ४४ ॥
အို प्रभု၊ ဒက္ခ၏ အကူအညီဖြင့် သင်သည် ယဇ္ဉ ပဋိပက္ခကို တည်ထောင်၍ ဓမ္မနှင့် အර්ഥ၏ အကျိုးကို ရရှိစေသည်။ သင်၏ စည်းကမ်းအောက်တွင် ဝဏ္ဏ-အာශ්ရမ စနစ်ကို လေးစားကြပြီး၊ သစ္စာဝတ္တရားတည်ကြည်သော ဘြာဟ္မဏများက श्रद्धာဖြင့် လိုက်နာကြသည်။
Verse 45
त्वं कर्मणां मङ्गल मङ्गलानां कर्तु: स्वलोकं तनुषे स्व: परं वा । अमङ्गलानां च तमिस्रमुल्बणं विपर्यय: केन तदेव कस्यचित् ॥ ४५ ॥
အို မင်္ဂလာအထွတ်အမြတ် ဘုရားရှင်၊ ကုသိုလ်ကောင်းမှု ပြုသူတို့အတွက် သင်သည် ကောင်းကင်ဘုံ၊ အမြင့်ဆုံး ဝိုင်ကుంఠလောကများနှင့် ဘြဟ္မန်အဝസ്ഥာကို သွားရာနေရာအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။ ဒုက္ခရောက်စေသော အကုသိုလ်ပြုသူတို့အတွက် ကြောက်မက်ဖွယ် နరకများကို သတ်မှတ်ထားသော်လည်း တခါတရံ အကျိုးသည် ပြောင်းပြန်ဖြစ်သကဲ့သို့ တွေ့ရ၍ အကြောင်းရင်းကို သိရန်ခက်သည်။
Verse 46
न वै सतां त्वच्चरणार्पितात्मनां भूतेषु सर्वेष्वभिपश्यतां तव । भूतानि चात्मन्यपृथग्दिदृक्षतां प्रायेण रोषोऽभिभवेद्यथा पशुम् ॥ ४६ ॥
အို သခင်၊ သင်၏ ကြာပန်းခြေတော်သို့ မိမိကိုယ်ကို အပ်နှံထားသော ဘက္တများသည် သတ္တဝါအားလုံးအတွင်း သင်ကို ပရမာတ္မာအဖြစ် မြင်ကြပြီး၊ သတ္တဝါအားလုံးကို မိမိအတ္တနှင့် မခွဲမခြား မြင်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ခွဲခြားမမြင်နိုင်သော တိရစ္ဆာန်များကဲ့သို့ အမျက်ဒေါသက သူတို့ကို မလွှမ်းမိုးတတ်။
Verse 47
पृथग्धिय: कर्मदृशो दुराशया: परोदयेनार्पितहृद्रुजोऽनिशम् । परान् दुरुक्तैर्वितुदन्त्यरुन्तुदा- स्तान्मावधीद्दैववधान्भवद्विध: ॥ ४७ ॥
အရာအားလုံးကို ခွဲခြားမြင်တတ်သူ၊ ကర్మဖလကိုသာ ကြည့်သူ၊ မကောင်းသော မျှော်လင့်ချက်ရှိသူ၊ အခြားသူတို့၏ တိုးတက်မှုကို မြင်လျှင် အမြဲနှလုံးနာကျင်၍ ကြမ်းတမ်းစူးရှသော စကားများဖြင့် အခြားသူကို ထိခိုက်စေသူတို့သည်—ကံကြမ္မာ၏ စီရင်ချက်ဖြင့် အရင်ကတည်းက သတ်ပြီးသားပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သင်ကဲ့သို့ မြင့်မြတ်သူက သူတို့ကို ထပ်မံ သတ်ရန် မလို။
Verse 48
यस्मिन्यदा पुष्करनाभमायया दुरन्तया स्पृष्टधिय: पृथग्दृश: । कुर्वन्ति तत्र ह्यनुकम्पया कृपां न साधवो दैवबलात्कृते क्रमम् ॥ ४८ ॥
အရှင်ဘုရား၊ ပုஷ္ကရနာဘ သခင်၏ ကျော်လွှားမရသော မာယာကြောင့် မူးမောနေသော လောကီလူများက တစ်ခါတစ်ရံ အပြစ်ကျူးလွန်လျှင်လည်း သာဓုတို့သည် ကရုဏာဖြင့် အလွန်မတင်းကျပ်ကြပါ။ မာယာအင်အားကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု သိသဖြင့် ပြန်လှန်ရန် ကိုယ့်အင်အားကို မပြကြပါ။
Verse 49
भवांस्तु पुंस: परमस्य मायया दुरन्तयास्पृष्टमति: समस्तदृक् । तया हतात्मस्वनुकर्मचेत:- स्वनुग्रहं कर्तुमिहार्हसि प्रभो ॥ ४९ ॥
အရှင်ဘုရား၊ သင်သည် အမြင့်ဆုံးပုဂ္ဂိုလ်၏ ကြမ်းတမ်းသော မာယာကြောင့် မည်သည့်အခါမျှ မူးမောမသွားပါ။ ထို့ကြောင့် သင်သည် အရာအားလုံးကို သိမြင်သူ ဖြစ်သည်။ ထိုမားယာကြောင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျရှုံး၍ ကမ္မနှင့် အကျိုးဖလများတွင် ကပ်လျက်နေသူတို့အပေါ် ကရုဏာအနုဂ्रह ပြုပါ၊ အရှင်။
Verse 50
कुर्वध्वरस्योद्धरणं हतस्य भो: त्वयासमाप्तस्य मनो प्रजापते: । न यत्र भागं तव भागिनो ददु: कुयाजिनो येन मखो निनीयते ॥ ५० ॥
အရှင် သီဝ၊ သင်သည် ယဇ္ဉ၏ အစိတ်အပိုင်းကို ခံယူသူလည်း ဖြစ်ပြီး အကျိုးဖလကို ပေးသူလည်း ဖြစ်သည်။ မကောင်းသော ယဇ္ဉပုရောဟိတ်များက သင့်အပိုင်းကို မပေးသဖြင့် သင်က အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီး၍ ယဇ္ဉ မပြီးဆုံးခဲ့သည်။ ယခု သင်လိုအပ်သမျှ ပြုလုပ်၍ သင့်တရားဝင် အပိုင်းကို လက်ခံပါ။
Verse 51
जीवताद्यजमानोऽयं प्रपद्येताक्षिणी भग: । भृगो: श्मश्रूणि रोहन्तु पूष्णो दन्ताश्च पूर्ववत् ॥ ५१ ॥
အရှင်ဘုရား၊ သင်၏ကရုဏာကြောင့် ယဇ္ဉပြုသူ (ဒက္ရှ) သက်ပြန်ရှင်လာပါစေ။ ဘဂသည် မျက်စိများ ပြန်ရပါစေ။ ဘృဂု၏ မုတ်ဆိတ်/မီဆာ ပြန်ပေါက်ပါစေ။ ပူရှာ၏ သွားများလည်း ယခင်ကဲ့သို့ ပြန်ကောင်းပါစေ။
Verse 52
देवानां भग्नगात्राणामृत्विजां चायुधाश्मभि: । भवतानुगृहीतानामाशु मन्योऽस्त्वनातुरम् ॥ ५२ ॥
အရှင် သီဝ၊ သင့်စစ်သား들의 လက်နက်နှင့် ကျောက်ခဲများကြောင့် ကိုယ်အင်္ဂါ ပျက်စီးကျိုးပဲ့သွားသော ဒေဝတားများနှင့် ရ္ဋ္ဝိဇ်များသည် သင်၏အနုဂ्रहကြောင့် မြန်မြန်ဆန်ဆန် နာကျင်မှုမရှိဘဲ ပြန်လည်သက်သာပါစေ။
Verse 53
एष ते रुद्र भागोऽस्तु यदुच्छिष्टोऽध्वरस्य वै । यज्ञस्ते रुद्रभागेन कल्पतामद्य यज्ञहन् ॥ ५३ ॥
ယဇ်ပူဇော်ပွဲကို ဖျက်ဆီးသူ ရုဒ္ဒရာဘုရား၊ ယဇ်၏ သန့်ရှင်းသော ကျန်ရစ်သော အပိုင်းသည် သင်၏ အပိုင်းဖြစ်ပါစေ။ ယနေ့ သင်၏ အပိုင်းကို လက်ခံခြင်းဖြင့် သင်၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ယဇ်ပူဇော်ပွဲ ပြီးစီးပါစေ။
Frequently Asked Questions
The chapter states that Brahmā and Viṣṇu already knew beforehand that the sacrificial arena would become the site of offense and disruption. Their non-attendance underscores that yajña divorced from proper respect for great devotees (and thus from bhakti) is spiritually compromised; participation would not endorse a sacrifice grounded in blasphemy and exclusion.
Brahmā identifies the failure as moral and devotional rather than merely logistical: the assembly blasphemed a mahā-puruṣa (Śiva) and offended his lotus feet, and they also tried to exclude him from the sacrificial share. In Bhāgavata logic, such aparādha nullifies auspiciousness; ritual cannot yield happiness or completion when contempt for the exalted eclipses humility and devotion.
Kailāsa is portrayed as sanctified by Vedic hymns and yogic practice, inhabited by demigod-like residents with mystic powers, along with Kinnaras, Gandharvas, and Apsarās. The implication is that Śiva’s abode is not a realm of mere austerity but a spiritually charged domain where yoga-siddhi, beauty, and sacred sound coexist—supporting Śiva’s role as master of yogīs and benefactor of all beings.
The narrative highlights Śiva’s exemplary humility and adherence to dharma among cosmic administrators. Although supremely worshipable, he models respect for Brahmā’s position in universal governance, demonstrating that true greatness includes humility and proper honor to authority—an implicit corrective to Dakṣa’s pride.
Brahmā uses the spider metaphor to communicate Śiva’s comprehensive agency over manifestation: creation, maintenance, and dissolution occur through his expansions, as a spider projects and withdraws its web. The comparison frames Śiva as deeply involved with cosmic processes while remaining masterful and self-possessed—supporting the chapter’s call that offending such a being is spiritually catastrophic.