Adhyaya 19

Verse 1

मैत्रेय उवाच अथादीक्षत राजा तु हयमेधशतेन स: । ब्रह्मावर्ते मनो: क्षेत्रे यत्र प्राची सरस्वती ॥ १ ॥

မૈထရေယာက ပြောသည်—ဗိဒုရာရေ! ထို့နောက် ဘုရင် ဝိုင်နျ ပෘထုသည် ဘြဟ္မာဝရ္တ၌ မနု၏ နယ်မြေတွင်၊ ဆရஸဝတီမြစ် အရှေ့ဘက်သို့ စီးဆင်းရာ အရပ်၌၊ အရှွမေဓ ယဇ్ఞ တစ်ရာ ပြုလုပ်ရန် ဒိက္ခာကို ခံယူ하였다။

Verse 2

तदभिप्रेत्य भगवान् कर्मातिशयमात्मन: । शतक्रतुर्न ममृषे पृथोर्यज्ञमहोत्सवम् ॥ २ ॥

ဤအရာကိုမြင်သော် ကောင်းကင်ဘုရင် အိန္ဒြာသည် မင်းပೃထုက ကမ္မဖလ၏ဂုဏ်သိက္ခာ၌ မိမိကို ကျော်လွန်မည်ဟု တွေးကာ ပൃထု၏ မဟာယဇ္ဉပွဲတော်ကို မခံနိုင်ခဲ့။

Verse 3

यत्र यज्ञपति: साक्षाद्भगवान् हरिरीश्वर: । अन्वभूयत सर्वात्मा सर्वलोकगुरु: प्रभु: ॥ ३ ॥

ယဇ္ဉ၏အရှင် စာක්ෂာတ် ဘဂဝန် ဟရီ—အလုံးစုံ၏အတ္တမ၊ လောကအားလုံး၏ဆရာနှင့် အရှင်—သည် မင်းပೃထု၏ ယဇ္ဉများတွင် ကိုယ်တိုင် ပေါ်ထွန်း၍ တက်ရောက်တော်မူ하였다။

Verse 4

अन्वितो ब्रह्मशर्वाभ्यां लोकपालै: सहानुगै: । उपगीयमानो गन्धर्वैर्मुनिभिश्चाप्सरोगणै: ॥ ४ ॥

ဗိဿနုဘုရား ယဇ္ဉမဏ္ဍပ၌ ပေါ်ထွန်းလာသော် ဗြဟ္မာ၊ ရှိဝနှင့် လောကပာလတို့သည် ကိုယ်ပိုင်အနုချရများနှင့်အတူ လိုက်ပါလာကြ၏။ ဂန္ဓဗ္ဗ၊ မုနိများနှင့် အပ္စရာအုပ်စုတို့ကလည်း သီချင်းဖြင့် ချီးမွမ်းကြ၏။

Verse 5

सिद्धा विद्याधरा दैत्या दानवा गुह्यकादय: । सुनन्दनन्दप्रमुखा: पार्षदप्रवरा हरे: ॥ ५ ॥

သူနှင့်အတူ စိဒ္ဓ၊ ဝိဒ္ဓျာဓရ၊ ဒိတိဝంశသားများ၊ ဒာနဝ၊ ဂုဟျကတို့လည်း ပါဝင်လာကြပြီး၊ ဟရီ၏ အထူးပါရ္ဍသများဖြစ်သော စုနန္ဒ၊ နန္ဒတို့ဦးဆောင်၍ လိုက်ပါလာကြသည်။

Verse 6

कपिलो नारदो दत्तो योगेशा: सनकादय: । तमन्वीयुर्भागवता ये च तत्सेवनोत्सुका: ॥ ६ ॥

ကပိလ၊ နာရဒ၊ ဒတ္တာတရေယ၊ စနကာတို့ဦးဆောင်သော ယောဂအရှင်များနှင့် ဘဂဝန်၏ ဝန်ဆောင်မှု၌ အမြဲတမ်း စိတ်အားထက်သန်သော ဘာဂဝတဘက်တများအားလုံးသည် သူနှင့်အတူ ထိုမဟာယဇ္ဉသို့ တက်ရောက်ကြသည်။

Verse 7

यत्र धर्मदुघा भूमि: सर्वकामदुघा सती । दोग्धि स्माभीप्सितानर्थान् यजमानस्य भारत ॥ ७ ॥

ဗိဒုရရေ၊ ထိုမဟာယဇ္ဉ၌ မြေတစ်ပြင်လုံးသည် ဓမ္မကိုနို့ထုတ်သော ကာမဓေနုကဲ့သို့ ဖြစ်လာ၍ ယဇ္ဉပြုသူ၏ နေ့စဉ်လိုအပ်ချက်များကို ပြည့်စုံစေ하였다။

Verse 8

ऊहु: सर्वरसान्नद्य: क्षीरदध्यन्नगोरसान् । तरवो भूरिवर्ष्माण: प्रासूयन्त मधुच्युत: ॥ ८ ॥

မြစ်များသည် ချို၊ စပ်၊ ချဉ် စသည့် အရသာမျိုးစုံကို စီးဆင်းပေး၍၊ သစ်ပင်ကြီးများသည် ပျားရည်ကျ၍ အသီးများစွာ ထွက်ပေါ်စေကာ၊ မြက်စိမ်းလုံလောက်စွာ စားသောက်သော နွားများသည် နို့၊ ဒဟိ၊ ဂျီ(နွားနို့ဆီ) စသည်တို့ကို အလွန်ပေါများစွာ ပေး하였다။

Verse 9

सिन्धवो रत्ननिकरान् गिरयोऽन्नं चतुर्विधम् । उपायनमुपाजह्रु: सर्वे लोका: सपालका: ॥ ९ ॥

သမုဒ္ဒရာများသည် တန်ဖိုးကြီး ရတနာနှင့် ပုလဲများကို ပေးအပ်ကာ၊ တောင်တန်းများသည် အစားအစာ လေးမျိုးနှင့် သတ္တုဓာတ်/မြေဩဇာများကို ထုတ်ပေး하였다။ လောကအသီးသီး၏ လူထုနှင့် အုပ်စိုးဒေဝတားတို့သည် ပൃထုမဟာရာဇာထံ လက်ဆောင်များ ဆက်ကပ်하였다။

Verse 10

इति चाधोक्षजेशस्य पृथोस्तु परमोदयम् । असूयन् भगवानिन्द्र: प्रतिघातमचीकरत् ॥ १० ॥

အဓောက္ṣဇ ဘုရားသခင်ကို အားကိုးသော ပൃထု၏ အမြင့်မားဆုံး တိုးတက်မှုကို မြင်၍ ကောင်းကင်ဘုရင် အိန္ဒြာသည် မနာလိုစိတ်ဖြင့် သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာတိုးတက်မှုကို တားဆီးရန် ကြံစည်하였다။

Verse 11

चरमेणाश्वमेधेन यजमाने यजुष्पतिम् । वैन्ये यज्ञपशुं स्पर्धन्नपोवाह तिरोहित: ॥ ११ ॥

ဝိုင်ည ပൃထုမဟာရာဇာသည် နောက်ဆုံး အရှွမేఓဓ ယဇ္ဉကို ပြုလုပ်နေစဉ်၊ မနာလိုသော အိန္ဒြာသည် မမြင်ရအောင် ပျောက်ကွယ်၍ ယဇ္ဉအတွက် သတ်မှတ်ထားသော မြင်းကို ခိုးယူသွား하였다။

Verse 12

तमत्रिर्भगवानैक्षत्त्वरमाणं विहायसा । आमुक्तमिव पाखण्डं योऽधर्मे धर्मविभ्रम: ॥ १२ ॥

မိုးကောင်းကင်ထဲတွင် အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးသွားသော အိန္ဒြာကို အထရီ မုနိကြီးက မြင်သိ하였다။ လွတ်မြောက်သူကဲ့သို့ ဝတ်ဆင်သော်လည်း အမှန်မှာ လှည့်စားမှုဖြစ်၍ အဓမ္မထဲတွင် ဓမ္မဟန်ဆောင်မှုကို ဖန်တီးခဲ့သည်။

Verse 13

अत्रिणा चोदितो हन्तुं पृथुपुत्रो महारथ: । अन्वधावत सङ्‍कुद्धस्तिष्ठ तिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ १३ ॥

အထရီ မုနိ၏ ပြောကြားချက်ကြောင့် ပೃထု၏ သား မဟာရഥသည် အိန္ဒြာ၏ လှည့်ကွက်ကို သိ၍ အလွန်ဒေါသထွက်ကာ သတ်ရန် လိုက်ပြေးပြီး “ရပ်! ရပ်!” ဟု အော်ဟစ်하였다။

Verse 14

तं ताद‍ृशाकृतिं वीक्ष्य मेने धर्मं शरीरिणम् । जटिलं भस्मनाच्छन्नं तस्मै बाणं न मुञ्चति ॥ १४ ॥

ဆံပင်ကို ဂျဋာကဲ့သို့ ချည်ကာ ကိုယ်တစ်လုံးလုံး အမှုန့်ပြာလိမ်းထားသော အဝတ်အစားကို မြင်၍ ပೃထု၏ သားသည် အိန္ဒြာကို ဓမ္မ၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်၊ သန့်ရှင်းသော စန္န്യാസီဟု ထင်ကာ မြားမပစ်하였다။

Verse 15

वधान्निवृत्तं तं भूयो हन्तवेऽत्रिरचोदयत् । जहि यज्ञहनं तात महेन्द्रं विबुधाधमम् ॥ १५ ॥

ပૃထု၏ သားသည် လှည့်စားခံရ၍ အိန္ဒြာကို မသတ်ဘဲ ပြန်လာသည်ကို အထရီ မုနိကြီး မြင်သဖြင့် ထပ်မံ အမိန့်ပေး하였다—“သားရေ၊ ယဇ్ఞကို ဖျက်ဆီးသော မဟိန္ဒြာကို သတ်လော့; သူသည် ဒေဝတို့အတွင်း အနိမ့်ဆုံးဖြစ်သွားပြီ။”

Verse 16

एवं वैन्यसुत: प्रोक्तस्त्वरमाणं विहायसा । अन्वद्रवदभिक्रुद्धो रावणं गृध्रराडिव ॥ १६ ॥

ဤသို့ ပြောကြားခံရသဖြင့် ဝေန၏ မြေးသည် မိုးကောင်းကင်တွင် အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးနေသော အိန္ဒြာကို အလွန်ဒေါသဖြင့် လိုက်ပြေး하였다—ဂဓ္ဓရာဇာက ရာဝဏကို လိုက်သကဲ့သို့။

Verse 17

सोऽश्वं रूपं च तद्धित्वा तस्मा अन्तर्हित: स्वराट् । वीर: स्वपशुमादाय पितुर्यज्ञमुपेयिवान् ॥ १७ ॥

ပೃထု၏ သားတော်က မိမိကို လိုက်လံဖမ်းဆီးနေသည်ကို အိန္ဒြာမြင်သော် ချက်ချင်း လိမ်လည်ဝတ်စုံနှင့် ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို စွန့်ပစ်ကာ မြင်းကို ထားခဲ့ပြီး ထိုနေရာမှပင် မျက်ကွယ်ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ထို့နောက် ပృထုသားတော်သည် မြင်းကိုယူ၍ ဖခင်၏ ယဇ္ဉာမဏ္ဍပသို့ ပြန်လည်ရောက်လာ하였다။

Verse 18

तत्तस्य चाद्भुतं कर्म विचक्ष्य परमर्षय: । नामधेयं ददुस्तस्मै विजिताश्व इति प्रभो ॥ १८ ॥

အရှင်ဗိဒုရာ၊ မဟာရိရှီတို့သည် ပൃထုမင်း၏ သားတော်၏ အံ့ဖွယ် သတ္တိပြုမှုကို မြင်ကြသောအခါ အားလုံးညီညွတ်စွာ ‘ဝိဇိတာရှွ’ ဟူသော နာမကို ပေးအပ်하였다။

Verse 19

उपसृज्य तमस्तीव्रं जहाराश्वं पुनर्हरि: । चषालयूपतश्छन्नो हिरण्यरशनं विभु: ॥ १९ ॥

ဗိဒုရာ၊ ကောင်းကင်ဘုံ၏ အရှင် အင်အားကြီးသော အိန္ဒြာသည် ယဇ္ဉာမဏ္ဍပပေါ်သို့ ထူထဲသော အမှောင်ကို ချက်ချင်း ဖန်ဆင်း하였다။ ထိုသို့ အရာအားလုံးကို ဖုံးကွယ်ပြီးနောက်၊ တိရစ္ဆာန်ပူဇော်ရာ ယူပတိုင်အနီး ရွှေချည်ကြိုးများဖြင့် ချည်ထားသော မြင်းကို ထပ်မံ လုယူသွား하였다။

Verse 20

अत्रि: सन्दर्शयामास त्वरमाणं विहायसा । कपालखट्‍वाङ्गधरं वीरो नैनमबाधत ॥ २० ॥

မဟာရိရှီ အတြရီသည် ကောင်းကင်လမ်းကြောင်းဖြင့် အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးနေသော အိန္ဒြာကို ပൃထု၏ သားတော်အား ထပ်မံ ပြသ하였다။ ထိုဗီရသူရဲက ထပ်မံ လိုက်လံ追赶하였다။ သို့သော် အိန္ဒြာသည် ခေါင်းခွံတင်တံ杖ကို ကိုင်ဆောင်ပြီး စန္န്യാസီဝတ်စုံကို ထပ်မံ ဝတ်ဆင်ထားသည်ကို မြင်သဖြင့် သူ့ကို မသတ်ခဲ့။

Verse 21

अत्रिणा चोदितस्तस्मै सन्दधे विशिखं रुषा । सोऽश्वं रूपं च तद्धित्वा तस्थावन्तर्हित: स्वराट् ॥ २१ ॥

အတြရီ၏ ထပ်မံညွှန်ကြားမှုကြောင့် ပൃထု၏ သားတော်သည် ဒေါသထွက်ကာ မြားကို လေးပေါ်တင်하였다။ ထိုအရာကို မြင်သော် အိန္ဒြာသည် စန္န്യാസီ၏ လိမ်လည်ဝတ်စုံကို ချက်ချင်း စွန့်ပစ်၍ မြင်းကိုလည်း ထားခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ဘုံ၏ အရှင်သည် မျက်ကွယ်ပျောက်ကွယ်သွား하였다။

Verse 22

वीरश्चाश्वमुपादाय पितृयज्ञमथाव्रजत् । तदवद्यं हरे रूपं जगृहुर्ज्ञानदुर्बला: ॥ २२ ॥

သူရဲကောင်း ဝိဇိတားရှွာသည် မြင်းကို ပြန်ယူကာ ဖခင်၏ ယဇ္ဈနာပွဲကွင်းသို့ ပြန်သွား하였다။ ထိုအချိန်မှစ၍ ဉာဏ်နည်းသူအချို့က မိစ္ဆာ သံန്യാസီ၏ ဝတ်စုံကို လက်ခံလိုက်ကြပြီး၊ ဤအလေ့ကို အင်ဒြာက စတင်ခဲ့သည်။

Verse 23

यानि रूपाणि जगृहे इन्द्रो हयजिहीर्षया । तानि पापस्य खण्डानि लिङ्गं खण्डमिहोच्यते ॥ २३ ॥

မြင်းကို လုယူလိုသော ဆန္ဒကြောင့် အင်ဒြာက ဆင်းရဲသားဘုန်းတော်ကြီးပုံစံမျိုးစုံကို ယူခဲ့သော်လည်း၊ ထိုပုံစံများသည် အပြစ်၏ အစိတ်အပိုင်းများသာ ဖြစ်ပြီး၊ ဤနေရာတွင် ပાખဏ္ဍ၏ လက္ခဏာများဟု ဆိုထားသည်။

Verse 24

एवमिन्द्रे हरत्यश्वं वैन्ययज्ञजिघांसया । तद्गृहीतविसृष्टेषु पाखण्डेषु मतिर्नृणाम् ॥ २४ ॥ धर्म इत्युपधर्मेषु नग्नरक्तपटादिषु । प्रायेण सज्जते भ्रान्त्या पेशलेषु च वाग्मिषु ॥ २५ ॥

ဤသို့ အင်ဒြာသည် ဝိုင်နျ (ပೃထု) ၏ ယဇ္ဈနာကို ဖျက်ဆီးလိုသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် မြင်းကို ခိုးယူခဲ့ပြီး၊ သူက လက်ခံကာ ဖြန့်ဝေသော ပाखဏ္ဍများတွင် လူတို့၏ စိတ်ဉာဏ်က ပိတ်မိသွား하였다။

Verse 25

एवमिन्द्रे हरत्यश्वं वैन्ययज्ञजिघांसया । तद्गृहीतविसृष्टेषु पाखण्डेषु मतिर्नृणाम् ॥ २४ ॥ धर्म इत्युपधर्मेषु नग्नरक्तपटादिषु । प्रायेण सज्जते भ्रान्त्या पेशलेषु च वाग्मिषु ॥ २५ ॥

အဝတ်မဝတ်ခြင်း၊ အနီရောင်ဝတ်စုံ စသည်တို့ကို ‘ဓမ္မ’ ဟု ထင်မှတ်ကာ၊ မ भ्रमကြောင့် လူများသည် စကားချောပြီး အငြင်းအခုံကျွမ်းကျင်သော ပાખဏ္ဍများထံ မကြာခဏ ဆွဲဆောင်ခံရသည်။

Verse 26

तदभिज्ञाय भगवान्पृथु: पृथुपराक्रम: । इन्द्राय कुपितो बाणमादत्तोद्यतकार्मुक: ॥ २६ ॥

ဤအကြောင်းကို သိသွားသော အလွန်တန်ခိုးကြီးသော ဘဂဝန် ပೃထုသည် အင်ဒြာအပေါ် ဒေါသထွက်၍ လေးကို မြှောက်ကာ မြားကို ကိုင်ယူပြီး သူ့ကို သတ်ရန် အဆင်သင့်ဖြစ်하였다။

Verse 27

तमृत्विज: शक्रवधाभिसन्धितंविचक्ष्य दुष्प्रेक्ष्यमसह्यरंहसम् । निवारयामासुरहो महामतेन युज्यतेऽत्रान्यवध: प्रचोदितात् ॥ २७ ॥

ယဇ္ဉကို ဆောင်ရွက်သော ရိတ്വစ်များနှင့် အခြားသူများက မဟာရာဇ ပೃထု သည် အင်ဒြာကို သတ်ရန် အလွန်ဒေါသထွက်၍ ပြင်ဆင်နေသည်ကို မြင်သဖြင့် တောင်းပန်ကြသည်—အို မဟာစိတ်ဝိညာဉ်၊ သူ့ကို မသတ်ပါနှင့်; ယဇ္ဉတွင် သာသ္တရအမိန့်အရ ယဇ္ဉတိရစ္ဆာန်သာ သတ်ခွင့်ရှိသည်။

Verse 28

वयं मरुत्वन्तमिहार्थनाशनंह्वयामहे त्वच्छ्रवसा हतत्विषम् । अयातयामोपहवैरनन्तरंप्रसह्य राजन् जुहवाम तेऽहितम् ॥ २८ ॥

အို ဘုရင်ကြီး၊ သင်၏ ယဇ္ဉကို တားဆီးရန် ကြိုးစားသဖြင့် အင်ဒြာ၏ အာနုභာဝသည် ယခင်ကတည်းက လျော့နည်းသွားပြီ။ မသုံးဖူးသေးသော ဝేదမന്ത്രများဖြင့် သူ့ကို ခေါ်မည်; သူ မလွဲမသွေ လာမည်၊ ထို့နောက် မంత్రအင်အားဖြင့် သင်၏ ရန်သူကို မီးထဲသို့ ဟောမအဖြစ် ပစ်ချမည်။

Verse 29

इत्यामन्‍त्र्‍य क्रतुपतिं विदुरास्यर्त्विजो रुषा । स्रुग्घस्ताञ्जुह्वतोऽभ्येत्य स्वयम्भू: प्रत्यषेधत ॥ २९ ॥

ဗိဒုရရေ၊ ဘုရင်ကို ထိုသို့ အကြံပေးပြီးနောက် ရိတ്വစ်များသည် ဒေါသဖြင့် အင်ဒြာကို ခေါ်ယူကြသည်။ သူတို့က ဟောမဇွန်းကို ကိုင်၍ အာဟုတီ ထည့်မည့်အချိန်တွင်ပင် ကိုယ်တိုင်ပေါ်ထွန်းသော ဘြဟ္မာသည် ပေါ်လာ၍ တားမြစ်하였다။

Verse 30

न वध्यो भवतामिन्द्रो यद्यज्ञो भगवत्तनु: । यं जिघांसथ यज्ञेन यस्येष्टास्तनव: सुरा: ॥ ३० ॥

ဘြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်—ယဇ္ဉကို ဆောင်ရွက်သော ဒွိဇတို့၊ အင်ဒြာကို သတ်မရ; ယဇ္ဉသည် ဘဂဝန်၏ ကိုယ်တော်ပင် ဖြစ်သည်။ သင်တို့ ယဇ္ဉဖြင့် တೃप्तစေလိုသော ဒေဝတားများသည် အင်ဒြာ၏ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများဖြစ်ရာ၊ ဤမဟာယဇ္ဉတွင် သူ့ကို မည်သို့ သတ်နိုင်မည်နည်း။

Verse 31

तदिदं पश्यत महद्धर्मव्यतिकरं द्विजा: । इन्द्रेणानुष्ठितं राज्ञ: कर्मैतद्विजिघांसता ॥ ३१ ॥

ဒွိဇတို့၊ ကြည့်ကြပါ—ဘုရင်၏ ယဇ္ဉကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေရန် အင်ဒြာက လုပ်ဆောင်သော ဤနည်းလမ်းသည် နောင်တွင် ဓမ္မ၏ သန့်ရှင်းသော လမ်းကြောင်းကို ကြီးစွာ ချိုးဖောက်ပျက်စီးစေလိမ့်မည်။ သင်တို့က ထပ်မံ ဆန့်ကျင်လျှင် သူသည် အာဏာကို မမှန်ကန်စွာ သုံးပြီး အဓမ္မစနစ်များစွာကို ထပ်မံ ထည့်သွင်းလိမ့်မည်။

Verse 32

पृथुकीर्ते: पृथोर्भूयात्तर्ह्येकोनशतक्रतु: । अलं ते क्रतुभि: स्विष्टैर्यद्भवान्मोक्षधर्मवित् ॥ ३२ ॥

ဗြဟ္မာမင်းက မိန့်တော်မူသည်—“မဟာရာဇာ ပൃထုအတွက် ယဇ္ဈ ၉၉ ကြိမ်သာ လုံလောက်သည်။ သင်သည် မောက္ခဓမ္မကို သိမြင်သူဖြစ်ရာ ထပ်မံယဇ္ဈလုပ်ခြင်း အဘယ်အကျိုးရှိမည်နည်း။”

Verse 33

नैवात्मने महेन्द्राय रोषमाहर्तुमर्हसि । उभावपि हि भद्रं ते उत्तमश्लोकविग्रहौ ॥ ३३ ॥

ဗြဟ္မာမင်းက ဆက်မိန့်တော်မူသည်—“အို မင်းကြီး၊ မဟိန္ဒြ (အိန္ဒြ) အပေါ် ဒေါသထုတ်ရန် မသင့်။ သင်တို့နှစ်ဦးလုံး မင်္ဂလာရှိပါစေ။ သင်နှင့် အိန္ဒြတို့သည် ‘အုတ်တမ-ရှ္လိုက’ ဘဂဝန်၏ အစိတ်အပိုင်းများပင် ဖြစ်ကြသည်။”

Verse 34

मास्मिन्महाराज कृथा: स्म चिन्तांनिशामयास्मद्वच आद‍ृतात्मा । यद्ध्यायतो दैवहतं नु कर्तुंमनोऽतिरुष्टं विशते तमोऽन्धम् ॥ ३४ ॥

အို မဟာရာဇာ၊ ကံတရား၏ စီမံချက်ကြောင့် ယဇ္ဈများ မပြည့်စုံသွားသည်ဟု စိတ်လှုပ်ရှား၍ စိုးရိမ်မနေပါနှင့်။ ကျွန်ုပ်၏စကားကို လေးစားစွာ နားထောင်ပါ—ကောင်းကင်စီမံချက်အရ ဖြစ်လာသည့်အရာကို အလွန်အမင်း ဝမ်းနည်းမနေသင့်။ ပြန်လည်ပြင်ဆင်ရန် အလွန်အကျွံ ကြိုးစားလေလေ စိတ်သည် အမှောင်ထုထဲသို့ ပိုမိုဝင်ရောက်လေလေ ဖြစ်သည်။

Verse 35

क्रतुर्विरमतामेष देवेषु दुरवग्रह: । धर्मव्यतिकरो यत्र पाखण्डैरिन्द्रनिर्मितै: ॥ ३५ ॥

ဗြဟ္မာမင်းက ဆက်မိန့်တော်မူသည်—“ဤယဇ္ဈများကို ရပ်တန့်ပါ။ ထိုကြောင့် အိန္ဒြက ပાખဏ္ဍနှင့် အဓမ္မအချက်များ များစွာကို ထည့်သွင်းလာခဲ့သည်။ ဒေဝတားတို့အတွင်း၌ပင် မလိုလားအပ်သော ဆန္ဒများ ရှိတတ်သည်ကို သိထားပါ။”

Verse 36

एभिरिन्द्रोपसंसृष्टै: पाखण्डैर्हारिभिर्जनम् । ह्रियमाणं विचक्ष्वैनं यस्ते यज्ञध्रुगश्वमुट् ॥ ३६ ॥

ကြည့်ပါ၊ ကောင်းကင်ဘုရင် အိန္ဒြသည် ယဇ္ဈအလယ်တွင် အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေပြီး ယဇ္ဈမြင်းကို ခိုးယူသွားသည်။ သူက စတင်ထည့်သွင်းသော ဆွဲဆောင်မှုရှိသော်လည်း အပြစ်ပါသော ပಾಖဏ္ဍအကျင့်များကို နောင်တွင် လူအများကလည်း လိုက်နာကြလိမ့်မည်။

Verse 37

भवान् परित्रातुमिहावतीर्णो धर्मं जनानां समयानुरूपम् । वेनापचारादवलुप्तमद्य तद्देहतो विष्णुकलासि वैन्य ॥ ३७ ॥

အို ဝေန၏သား ပృထုမင်းကြီး၊ သင်သည် ဗိဿနုဘုရား၏ ကလာ(အစိတ်အပိုင်း) အဝတားဖြစ်သည်။ ဝေနမင်း၏ မကောင်းမှုကြောင့် ဓမ္မသည် လုလင်လုလင် ပျောက်ကွယ်လုနီးပါးဖြစ်ရာ၊ သင့်သည် သင့်တော်သောအချိန်၌ ဓမ္မကာကွယ်ရန် ဝေန၏ကိုယ်မှပင် အဝတားအဖြစ် ပေါ်ထွန်းလာခဲ့သည်။

Verse 38

स त्वं विमृश्यास्य भवं प्रजापते सङ्कल्पनं विश्वसृजां पिपीपृहि । ऐन्द्रीं च मायामुपधर्ममातरं प्रचण्डपाखण्डपथं प्रभो जहि ॥ ३८ ॥

အို ပရဇာပတိ၊ လူထုကိုကာကွယ်သူ၊ သင်၏ အဝတားဖြစ်လာရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို စဉ်းစား၍ ကမ္ဘာဖန်ဆင်းသူတို့၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပြည့်စုံစေပါ။ အင်ဒြာ၏ မာယာသည် အတုဓမ္မများ၏ မိခင်ဖြစ်ပြီး ပြင်းထန်သော ပခဏ္ဍလမ်းကြောင်း ဖြစ်သည်; အရှင်၊ ထိုအရာကို စွန့်၍ ချက်ချင်း တားဆီးပါ။

Verse 39

मैत्रेय उवाच इत्थं स लोकगुरुणा समादिष्टो विशाम्पति: । तथा च कृत्वा वात्सल्यं मघोनापि च सन्दधे ॥ ३९ ॥

မૈထရေယက ပြောသည်—လောကဂုရု ဘြဟ္မာ၏ အကြံပေးချက်ကို ရပြီးနောက် ပൃထုမင်းကြီးသည် ယဇ్ఞပြုရန် အလွန်အမင်း အားထုတ်လိုစိတ်ကို စွန့်လွှတ်ကာ၊ မဃဝါ အင်ဒြာနှင့် မေတ္တာဖြင့် ငြိမ်းချမ်းရေး သဘောတူညီချက် ချုပ်ဆို하였다။

Verse 40

कृतावभृथस्‍नानाय पृथवे भूरिकर्मणे । वरान्ददुस्ते वरदा ये तद्बर्हिषि तर्पिता: ॥ ४० ॥

ထို့နောက် ကုသိုလ်ကောင်းများစွာရှိသော ပൃထုမင်းကြီးသည် ယဇ్ఞပြီးနောက် ထုံးစံအတိုင်း ပြုလုပ်သော အဝဘෘထသနာန် (ရေချိုးပွဲ) ကို ပြုလုပ်하였다။ ယဇ్ఞဗေဒိ၌ ပူဇော်မှုကြောင့် စိတ်ကျေနပ်သော ဒေဝတားများက ပျော်ရွှင်စွာ သူ့အား ကောင်းချီးနှင့် မင်္ဂလာပေးတော်မူ하였다။

Verse 41

विप्रा: सत्याशिषस्तुष्टा: श्रद्धया लब्धदक्षिणा: । आशिषो युयुजु: क्षत्तरादिराजाय सत्कृता: ॥ ४१ ॥

ယဇ్ఞတွင်ရှိသော ဗြာဟ္မဏများသည် ရှရဓာဖြင့် ဒက္ခိဏာကို ရရှိ၍ စစ်မှန်သော ကောင်းချီးများကြောင့် စိတ်ကျေနပ်ပျော်ရွှင်ကြသည်။ ဂုဏ်ပြုဆက်ကပ်ခံရပြီးနောက် သူတို့သည် အဓိကဘုရင် ပൃထုအား နှလုံးသားမှ ကောင်းချီးပေးကြသည်။

Verse 42

त्वयाहूता महाबाहो सर्व एव समागता: । पूजिता दानमानाभ्यां पितृदेवर्षिमानवा: ॥ ४२ ॥

အို လက်တံကြီးမားသော မင်းကြီး၊ သင်၏ဖိတ်ခေါ်မှုကြောင့် အမျိုးအစားအားလုံး ဤအစည်းအဝေးသို့ ရောက်လာကြသည်။ ပိတၱရလောက၊ နတ်လောကမှလည်းကောင်း၊ ရှင်ရသီများနှင့် သာမန်လူများလည်းကောင်း—သင်၏ဧည့်ခံမှုနှင့် လှူဒါန်းမှုကြောင့် အားလုံးကျေနပ်ကြသည်။