Adhyaya 17

Verse 1

श्रीशुक उवाच इत्युक्ता सादिती राजन्स्वभर्त्रा कश्यपेन वै । अन्वतिष्ठद् व्रतमिदं द्वादशाहमतन्द्रिता ॥ १ ॥

ရှရီရှုကဒေဝ ဂိုစွာမီက မိန့်တော်မူသည်—အို မင်းကြီး၊ ခင်ပွန်း ကရှျပ မုနိ၏ အကြံဉာဏ်ကို ရပြီးနောက် အဒိတီသည် ပျင်းရိမှုမရှိဘဲ တစ်ဆယ့်နှစ်ရက်တိုင် ဤဝရတကို တိတိကျကျ ကျင့်သုံး하였다။

Verse 2

चिन्तयन्त्येकया बुद्ध्या महापुरुषमीश्वरम् । प्रगृह्येन्द्रियदुष्टाश्वान्मनसा बुद्धिसारथि: ॥ २ ॥ मनश्चैकाग्रया बुद्ध्या भगवत्यखिलात्मनि । वासुदेवे समाधाय चचार ह पयोव्रतम् ॥ ३ ॥

အဒိတီသည် တစ်ချက်တည်းသော ဉာဏ်အာရုံဖြင့် မဟာပုရုရှ အရှင်တော်ကို သတိတရားဖြင့် စဉ်းစားတော်မူ၏။ ဉာဏ်ကို စာရഥိအဖြစ်ထား၍ စိတ်ဖြင့် အင်ဒြိယများကို မတရားမြင်းများကဲ့သို့ ထိန်းချုပ်ကာ၊ အလုံးစုံ၏ အတ္တမန်ဖြစ်သော ဘဂဝန် ဝါစုဒေဝ၌ စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေပြီး “ပယောဝရတ” ကို ကျင့်သုံး하였다။

Verse 3

चिन्तयन्त्येकया बुद्ध्या महापुरुषमीश्वरम् । प्रगृह्येन्द्रियदुष्टाश्वान्मनसा बुद्धिसारथि: ॥ २ ॥ मनश्चैकाग्रया बुद्ध्या भगवत्यखिलात्मनि । वासुदेवे समाधाय चचार ह पयोव्रतम् ॥ ३ ॥

အဒိတီသည် တစ်ချက်တည်းသော ဉာဏ်အာရုံဖြင့် မဟာပုရုရှ အရှင်တော်ကို သတိတရားဖြင့် စဉ်းစားတော်မူ၏။ ဉာဏ်ကို စာရഥိအဖြစ်ထား၍ စိတ်ဖြင့် အင်ဒြိယများကို မတရားမြင်းများကဲ့သို့ ထိန်းချုပ်ကာ၊ အလုံးစုံ၏ အတ္တမန်ဖြစ်သော ဘဂဝန် ဝါစုဒေဝ၌ စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေပြီး “ပယောဝရတ” ကို ကျင့်သုံး하였다။

Verse 4

तस्या: प्रादुरभूत्तात भगवानादिपुरुष: । पीतवासाश्चतुर्बाहु: शङ्खचक्रगदाधर: ॥ ४ ॥

အို မင်းကြီး၊ ထိုအခါ အဒိတီ၏ရှေ့တွင် အာဒိပုရုရှ ဘဂဝန်သည် ပေါ်ထွန်းလာတော်မူ၏—အဝါရောင်ဝတ်စုံဝတ်ဆင်၍ လက်လေးဖက်ရှိကာ လက်များတွင် သင်္ခ၊ စက်ရ၊ ဂဒါနှင့် ပဒ္မကို ကိုင်ဆောင်တော်မူ၏။

Verse 5

तं नेत्रगोचरं वीक्ष्य सहसोत्थाय सादरम् । ननाम भुवि कायेन दण्डवत् प्रीतिविह्वला ॥ ५ ॥

ဘဂဝန်ကို မျက်စိရှေ့တွင် မြင်ရသဖြင့် အဒိတီသည် ချက်ချင်းထ၍ ပျော်ရွှင်သော ဘက္တိပရီတိကြောင့် မူးမော်ကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် တုတ်တန်းကဲ့သို့ ဒဏ္ဍဝတ်ဖြင့် လဲကျ၍ ဂါရဝပြု နမസ്കာရပြု하였다။

Verse 6

सोत्थाय बद्धाञ्जलिरीडितुं स्थिता नोत्सेह आनन्दजलाकुलेक्षणा । बभूव तूष्णीं पुलकाकुलाकृति- स्तद्दर्शनात्युत्सवगात्रवेपथु: ॥ ६ ॥

အဒိတီသည် လက်အုပ်ချီ၍ ချီးမွမ်းရန် ရပ်နေသော်လည်း၊ အာနန္ဒမျက်ရည်များကြောင့် ဆုတောင်းမပြောနိုင်ခဲ့။ ဘဂဝန်ကို မျက်နှာချင်းဆိုင် မြင်ရသဖြင့် ကိုယ်တစ်လျှောက် ရောမဉ္စ ဖြစ်ကာ တိတ်ဆိတ်နေပြီး၊ အလွန်အမင်း ပီတိကြောင့် ကိုယ်ခန္ဓာ တုန်လှုပ်ခဲ့သည်။

Verse 7

प्रीत्या शनैर्गद्गदया गिरा हरिं तुष्टाव सा देव्यदिति: कुरूद्वह । उद्वीक्षती सा पिबतीव चक्षुषा रमापतिं यज्ञपतिं जगत्पतिम् ॥ ७ ॥

ကူရုတို့အထက်မြတ်သူရေ၊ ဒေဝီ အဒိတီသည် ချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြင့် တဖြည်းဖြည်း အသံတုန်တုန်ဖြင့် ဟရိကို ချီးမွမ်းတော်မူ၏။ သူမသည် မျက်စိဖြင့်ပင် သောက်သကဲ့သို့ လက္ခမီပတိ၊ ယဇ္ဉပတိ၊ ဇဂတ်ပတိ အရှင်ကို ကြည့်ရှုနေ၏။

Verse 8

श्रीअदितिरुवाच यज्ञेश यज्ञपुरुषाच्युत तीर्थपाद तीर्थश्रव: श्रवणमङ्गलनामधेय । आपन्नलोकवृजिनोपशमोदयाद्य शं न: कृधीश भगवन्नसि दीननाथ: ॥ ८ ॥

ဒေဝီ အဒိတီ မိန့်တော်မူသည်– အို ယဇ္ဉ၏အရှင်၊ အို ယဇ္ဉပုရုရှ အချျုတ! သင်၏ခြေတော်သည် တီရ္ထ၊ သင်၏ကီർത്തိလည်း တီရ္ထဖြစ်၏။ မင်္ဂလာနာမတော်ကို ကြားရုံဖြင့်ပင် ကောင်းချီးဖြစ်၏။ အပဒ်ကျရောက်သော လောကတို့၏ဒုက္ခကို သက်သာစေရန် သင်သည် ပေါ်ထွန်းတော်မူ၏။ အို အရှင်၊ အို ဘဂဝန်၊ သင်သည် ဒိန်သူတို့၏ အားကိုးရာ—ကျွန်ုပ်တို့အား မင်္ဂလာပေးတော်မူပါ။

Verse 9

विश्वाय विश्वभवनस्थितिसंयमाय स्वैरं गृहीतपुरुशक्तिगुणाय भूम्ने । स्वस्थाय शश्वदुपबृंहितपूर्णबोध- व्यापादितात्मतमसे हरये नमस्ते ॥ ९ ॥

အရှင်ဘုရား၊ သင်သည် အလုံးစုံကိုလွှမ်းခြုံသော ကမ္ဘာရုပ်ဖြစ်ပြီး ဤလောက၏ ဖန်ဆင်းခြင်း၊ ထိန်းသိမ်းခြင်းနှင့် ထိန်းချုပ်-လျော့ကွယ်ခြင်းကို လွတ်လပ်စွာ ဆောင်ရွက်တော်မူ၏။ သင်၏ သက္တိနှင့် ဂုဏ်တို့ကို အသုံးပြုသော်လည်း သင်သည် မူလသဘောတရား၌ အမြဲတည်၏။ သင်၏ ပြည့်စုံသော ဉာဏ်သည် နిత్యဖြစ်၍ အတ္တ၏ အမှောင်ကို ဖျက်ဆီးတော်မူ၏။ ဟရိဘုရား၊ နမസ്കာရ။

Verse 10

आयु: परं वपुरभीष्टमतुल्यलक्ष्मी- र्द्योभूरसा: सकलयोगगुणास्त्रिवर्ग: । ज्ञानं च केवलमनन्त भवन्ति तुष्टात् त्वत्तो नृणां किमु सपत्नजयादिराशी: ॥ १० ॥

အနန္တဘုရား၊ သင်တော်မူသည့်အခါ လူသားသည် ဘြဟ္မာတော်နှင့်တူသော အသက်ရှည်ခြင်း၊ လိုအင်ဆန္ဒရှိသည့် ကိုယ်ခန္ဓာ၊ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော စည်းစိမ်၊ ကောင်းကင်-မြေ-ရသာတလ၏ ဘောဂ၊ တ్రိဝර්ဂ၊ ယောဂစိဒ္ဓိများနှင့် သန့်ရှင်းသော ဉာဏ်ကို လွယ်ကူစွာ ရရှိနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ရန်သူကို အနိုင်ယူခြင်းကဲ့သို့ သေးငယ်သော အောင်မြင်မှုများကို ဘာပြောစရာရှိသနည်း။

Verse 11

श्रीशुक उवाच अदित्यैवं स्तुतो राजन्भगवान्पुष्करेक्षण: । क्षेत्रज्ञ: सर्वभूतानामिति होवाच भारत ॥ ११ ॥

ရှုကဒေဝ ဂိုಸ್ವာမီ မိန့်သည်– အို မင်းကြီး ပရိက္ခစ်၊ ဘာရတဝంశ၏ အထက်မြတ်သူ၊ အဒိတီက ဤသို့ စတုတိပြုသောအခါ ကြာပန်းမျက်စိရှိသော ဘဂဝန်—သတ္တဝါအားလုံး၏ က్షೇತ್ರज्ञ (အန္တర్యာမီ) —သည် ဤသို့ ပြန်လည်မိန့်တော်မူ၏။

Verse 12

श्रीभगवानुवाच देवमातर्भवत्या मे विज्ञातं चिरकाङ्‌क्षितम् । यत् सपत्नैर्हृतश्रीणां च्यावितानां स्वधामत: ॥ १२ ॥

သီရိဘဂဝန် မိန့်တော်မူသည်—“ဒေဝမိခင်ရေ၊ သင်၏ အချိန်ရှည်လျားစွာ ထိန်းသိမ်းထားသော ဆန္ဒကို ငါ သိရှိပြီးသားဖြစ်သည်။ ရန်သူတို့ကြောင့် ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် စည်းစိမ် ပျောက်ဆုံးကာ ကိုယ်ပိုင်နေရာမှ ထုတ်ပယ်ခံရသော သင်၏ သားတို့၏ ကောင်းကျိုးကို သင် လိုလားသည်။”

Verse 13

तान्विनिर्जित्य समरे दुर्मदानसुरर्षभान् । प्रतिलब्धजयश्रीभि: पुत्रैरिच्छस्युपासितुम् ॥ १३ ॥

ဒေဝီရေ၊ စစ်မြေပြင်၌ မာနကြီးသော အဆုရခေါင်းဆောင်တို့ကို အနိုင်ယူပြီး၊ အောင်မြင်မှု၏ ဂုဏ်သရေကို ပြန်လည်ရရှိသော သင်၏ သားတို့နှင့်အတူ ငါ့ကို ပူဇော်ဝတ်ပြုလိုသည်ကို ငါ နားလည်သည်။

Verse 14

इन्द्रज्येष्ठै: स्वतनयैर्हतानां युधि विद्विषाम् । स्त्रियो रुदन्तीरासाद्य द्रष्टुमिच्छसि दु:खिता: ॥ १४ ॥

အင်္ဒြာဦးဆောင်သော ဒေဝတို့က စစ်မြေပြင်၌ သင်၏ သားတို့၏ ရန်သူများကို သတ်ဖြတ်သောအခါ၊ ထိုအဆုရတို့၏ မယားများက ခင်ပွန်းသေဆုံးမှုအတွက် ငိုကြွေးဝမ်းနည်းနေသည်ကို သင် ဒုက္ခခံစားရင်း မြင်လိုသည်။

Verse 15

आत्मजान्सुसमृद्धांस्त्वं प्रत्याहृतयश:श्रिय: । नाकपृष्ठमधिष्ठाय क्रीडतो द्रष्टुमिच्छसि ॥ १५ ॥

သင်၏ သားတို့က ပျောက်ဆုံးသွားသော ဂုဏ်သတင်းနှင့် စည်းစိမ်ကို ပြန်လည်ရယူကာ၊ ကောင်းကင်လောကကို ထပ်မံအုပ်စိုး၍ ယခင်ကဲ့သို့ ပျော်ရွှင်စွာ ကစားဝင်စားနေသည်ကို သင် မြင်လိုသည်။

Verse 16

प्रायोऽधुना तेऽसुरयूथनाथा अपारणीया इति देवि मे मति: । यत्तेऽनुकूलेश्वरविप्रगुप्ता न विक्रमस्तत्र सुखं ददाति ॥ १६ ॥

ဒေဝီရေ၊ ငါ့အမြင်အရ ယခုအခါ အဆုရတပ်ခေါင်းဆောင်များအများစုသည် အနိုင်မယူနိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ အကြောင်းမှာ အမြင့်ဆုံးအရှင်က အမြဲတမ်း မျက်နှာသာပေးသော ဘြာဟ္မဏများက သူတို့ကို ကာကွယ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယခုအချိန်တွင် သူတို့ကို အင်အားဖြင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းသည် ပျော်ရွှင်မှု၏ အကြောင်းမဖြစ်။

Verse 17

अथाप्युपायो मम देवि चिन्त्य: सन्तोषितस्य व्रतचर्यया ते । ममार्चनं नार्हति गन्तुमन्यथा श्रद्धानुरूपं फलहेतुकत्वात् ॥ १७ ॥

အို ဒေဝီ အဒိတီ၊ သင်၏ ဝရတကျင့်စဉ်ကြောင့် ငါသည် စိတ်ကျေနပ်ပြီ; ထို့ကြောင့် သင့်အား ကရုဏာပြုရန် နည်းလမ်းတစ်ခုကို ငါစဉ်းစားရမည်။ ငါ့အား ပူဇော်ခြင်းသည် မည်သည့်အခါမျှ အလဟသ မဖြစ်ဘဲ ယုံကြည်မှုနှင့် အရည်အချင်းအလိုက် အကျိုးကို သေချာပေးသည်။

Verse 18

त्वयार्चितश्चाहमपत्यगुप्तये पयोव्रतेनानुगुणं समीडित: । स्वांशेन पुत्रत्वमुपेत्य ते सुतान् गोप्तास्मि मारीचतपस्यधिष्ठित: ॥ १८ ॥

သင်သည် သားများကို ကာကွယ်ရန်အတွက် မဟာ ပယောဝရတကို ကျင့်ပြီး ငါ့အား မှန်ကန်စွာ ပူဇော်ကာ ဆုတောင်းခဲ့သည်။ မရီချိ မျိုးဆက် ကရှျယပ မုနိ၏ တပဿာအာနုဘော်ကြောင့် ငါသည် ငါ့၏ အংশနှင့်အတူ သင်၏ သားအဖြစ် မွေးဖွားကာ သင်၏ အခြားသားများကို ကာကွယ်မည်။

Verse 19

उपधाव पतिं भद्रे प्रजापतिमकल्मषम् । मां च भावयती पत्यावेवंरूपमवस्थितम् ॥ १९ ॥

အို မင်္ဂလာရှိသူမ၊ တပဿာကြောင့် သန့်ရှင်း၍ အပြစ်မဲ့သော ပရာဇာပတိ သင်၏ခင်ပွန်း ကရှျယပ ထံသို့ သွားပါ။ ခင်ပွန်း၏ ကိုယ်တွင်း၌ ငါ တည်ရှိသည်ဟု စိတ်တွင်ထားကာ ခင်ပွန်းကိုပင် သင့်လျော်စွာ ပူဇော်ပါ။

Verse 20

नैतत् परस्मा आख्येयं पृष्टयापि कथञ्चन । सर्वं सम्पद्यते देवि देवगुह्यं सुसंवृतम् ॥ २० ॥

အို ဒေဝီ၊ ဤအရာသည် ဒေဝတাদের၏ အလွန်လျှို့ဝှက်သော သတင်းတရား ဖြစ်သည်; မည်သူမဆို မေးမြန်းလာသော်လည်း ဘယ်သူ့ကိုမှ မဖော်ပြပါနှင့်။ လျှို့ဝှက်ထားသောအရာသာ အောင်မြင်စေသည်။

Verse 21

श्रीशुक उवाच एतावदुक्त्वा भगवांस्तत्रैवान्तरधीयत । अदितिर्दुर्लभं लब्ध्वा हरेर्जन्मात्मनि प्रभो: । उपाधावत् पतिं भक्त्या परया कृतकृत्यवत् ॥ २१ ॥

ရှရီရှုကဒေဝ ဂိုစ్వာမီက ပြောသည်—ဤသို့ မိန့်ပြီးနောက် ဘဂဝန်သည် ထိုနေရာမှပင် အန္တရာဓာန် ဖြစ်သွားသည်။ ဟရီသည် မိမိ၏ သားအဖြစ် မွေးဖွားမည်ဟူသော အလွန်ရှားပါးသော အပေးအယူကို ရရှိသဖြင့် အဒိတီသည် မိမိကိုယ်ကို ကိစ္စပြီးမြောက်သူဟု ခံယူကာ အလွန်မြင့်သော ဘက္တိဖြင့် ခင်ပွန်းထံသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်။

Verse 22

स वै समाधियोगेन कश्यपस्तदबुध्यत । प्रविष्टमात्मनि हरेरंशं ह्यवितथेक्षण: ॥ २२ ॥

သမာဓိယောဂ၌ တည်နေသော ကရှျပမုနိသည် မမှားယွင်းသော မြင်ကွင်းဖြင့် ဘဂဝန် ဟရီ၏ ပြည့်စုံသော အংশတစ်ပါးသည် မိမိအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည်ကို မြင်တော်မူ၏။

Verse 23

सोऽदित्यां वीर्यमाधत्त तपसा चिरसम्भृतम् । समाहितमना राजन्दारुण्यग्निं यथानिल: ॥ २३ ॥

အို မင်းကြီး၊ လေသည် သစ်တုံးနှစ်တုံး၏ ပွတ်တိုက်မှုကို တိုးစေ၍ မီးကို ဖြစ်ပေါ်စေသကဲ့သို့၊ ဘဂဝန်၌ အပြည့်အဝ စိတ်တည်ငြိမ်နေသော ကရှျပမုနိသည် တပဿဖြင့် ကြာရှည် စုဆောင်းထားသော အင်အားကို အဒိတိ၏ သားအိမ်သို့ လွှဲပြောင်းတော်မူ၏။

Verse 24

अदितेर्धिष्ठितं गर्भं भगवन्तं सनातनम् । हिरण्यगर्भो विज्ञाय समीडे गुह्यनामभि: ॥ २४ ॥

ဟိရဏ္ယဂರ್ಭ ဘြဟ္မာသည် အဒိတိ၏ သားအိမ်တွင် သနာတန ဘဂဝန် တည်ရှိနေသည်ကို သိမြင်သော်၊ အလွန်မြင့်မြတ်သော နာမတော်များကို ရွတ်ဆိုကာ ပူဇော်ဆုတောင်းခြင်းကို စတင်တော်မူ၏။

Verse 25

श्रीब्रह्मोवाच जयोरुगाय भगवन्नुरुक्रम नमोऽस्तु ते । नमो ब्रह्मण्यदेवाय त्रिगुणाय नमो नम: ॥ २५ ॥

သီရိဘြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်—အို အလွန်ချီးမွမ်းခံရသော ဘဂဝန် (ဥရုဂါယ)၊ အို အလွန်အံ့ဩဖွယ် လှုပ်ရှားတော်မူသော ဥရုက్రమ၊ သင့်အား အောင်မြင်ခြင်းရှိပါစေ၊ သင့်အား ဦးညွှတ်ပါ၏။ ဗြာဟ္မဏတို့၏ အရှင် (ဗြဟ္မဏ္ယဒေဝ)၊ သုံးဂုဏ်၏ အုပ်စိုးရှင်၊ သင့်အား ထပ်ခါထပ်ခါ ဦးညွှတ်ပါ၏။

Verse 26

नमस्ते पृश्निगर्भाय वेदगर्भाय वेधसे । त्रिनाभाय त्रिपृष्ठाय शिपिविष्टाय विष्णवे ॥ २६ ॥

ပೃရှ္နိဂರ್ಭ၊ ဝေဒဂರ್ಭ၊ ဝေဓသ (ဖန်ဆင်းရှင်) အရှင်—သင့်အား နမസ്കာရ။ သုံးလောကကို နာဘီ၌ ထားတော်မူသော တြိနာဘ၊ သုံးလောကအပေါ်၌ မြင့်တော်မူသော တြိပೃષ્ઠ၊ အလုံးစုံ၌ ပျံ့နှံ့တော်မူသော ရှိပိဝိෂ္ဋ ဗိષ્ણု—သင့်အား ပရဏာမ။

Verse 27

त्वमादिरन्तो भुवनस्य मध्य- मनन्तशक्तिं पुरुषं यमाहु: । कालो भवानाक्षिपतीश विश्वं स्रोतो यथान्त:पतितं गभीरम् ॥ २७ ॥

အို သခင်ဘုရား၊ သင်သည် လောကသုံးပါး၏ အစ၊ ပေါ်ထွန်းခြင်း (အလယ်) နှင့် အဆုံး (ပျက်လဲခြင်း) ဖြစ်တော်မူ၏။ ဝေဒများက သင်ကို အနန္တသက္တိတို့၏ အာသ്രယ ဖြစ်သော အမြင့်ဆုံး ပုရုရှ ဟု ချီးမွမ်းကြ၏။ အို နာထ၊ နက်ရှိုင်းသော ရေစီးက ရေထဲကျသွားသော ရွက်နှင့် ကိုင်းခက်တို့ကို ဆွဲယူသကဲ့သို့၊ ကာလရূপတော်မူသော သင်သည် ဤဗြဟ္မာဏ္ဍရှိ အရာအားလုံးကို မိမိထံ ဆွဲခေါ်တော်မူ၏။

Verse 28

त्वं वै प्रजानां स्थिरजङ्गमानां प्रजापतीनामसि सम्भविष्णु: । दिवौकसां देव दिवश्‍च्युतानां परायणं नौरिव मज्जतोऽप्सु ॥ २८ ॥

သင်သည် တည်ငြိမ်သော သတ္တဝါများနှင့် လှုပ်ရှားသော သတ္တဝါများ အားလုံး၏ အစဉ်အလာ မူလဖန်ဆင်းရှင် ဖြစ်တော်မူပြီး၊ ပရဇာပတိတို့၏ အရင်းအမြစ်လည်း ဖြစ်တော်မူ၏။ အို ဒေဝ၊ ကောင်းကင်ရာထူးမှ ကျဆင်းသွားသော ဒေဝတော်များအတွက် သင်သာ တစ်ခုတည်းသော ခိုလှုံရာ ဖြစ်တော်မူသည်—ရေထဲတွင် မုန်တိုင်းကာလ မျောနေသူအတွက် လှေတစ်စင်းသာ မျှော်လင့်ချက်ဖြစ်သကဲ့သို့။