Adhyaya 16

Verse 1

श्रीशुक उवाच एवं पुत्रेषु नष्टेषु देवमातादितिस्तदा । हृते त्रिविष्टपे दैत्यै: पर्यतप्यदनाथवत् ॥ १ ॥

ရှုကဒေဝ ဂိုஸ్వာမီက မိန့်ကြားသည်—အို မင်းကြီး၊ အဒီတီ၏ သားတော်များဖြစ်သော ဒေဝတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဒိုင်တျတို့က တြိဝိဋ္ဌပကို သိမ်းယူသောအခါ၊ ဒေဝမိခင် အဒီတီသည် ကာကွယ်သူမရှိသကဲ့သို့ အလွန်ဝမ်းနည်း၍ ငိုကြွေးလေ၏။

Verse 2

एकदा कश्यपस्तस्या आश्रमं भगवानगात् । निरुत्सवं निरानन्दं समाधेर्विरतश्चिरात् ॥ २ ॥

နေ့ရက်များစွာကြာပြီးနောက် သမာဓိမှ ထွက်လာသော အင်အားကြီး ကရှျပ မုနိသည် တစ်နေ့တွင် အာရှရမ်သို့ ပြန်လာရာ၊ အာရှရမ်မှာ ပွဲတော်မရှိ၊ ပျော်ရွှင်မှုမရှိသည်ကို တွေ့မြင်하였다။

Verse 3

स पत्नीं दीनवदनां कृतासनपरिग्रह: । सभाजितो यथान्यायमिदमाह कुरूद्वह ॥ ३ ॥

အို ကုရုတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ ကရှျပ မုနိကို ထုံးတမ်းအတိုင်း ကြိုဆိုဂုဏ်ပြုပြီးနောက် သူသည် ထိုင်ခုံယူကာ မျက်နှာညှိုးနွမ်းနေသော ဇနီး အဒီတီအား ဤသို့ ပြော하였다။

Verse 4

अप्यभद्रं न विप्राणां भद्रे लोकेऽधुनागतम् । न धर्मस्य न लोकस्य मृत्योश्छन्दानुवर्तिन: ॥ ४ ॥

အို သန့်ရှင်းနူးညံ့သူ၊ ယခုအခါ သာသနာဓမ္မ၊ ဗြာဟ္မဏများနှင့် လူထုအပေါ်—သေမင်း၏ဆန္ဒအောက်တွင်ရှိသူများ—မကောင်းသတင်းတစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်ပွားသလား။

Verse 5

अपि वाकुशलं किञ्चिद् गृहेषु गृहमेधिनि । धर्मस्यार्थस्य कामस्य यत्र योगो ह्ययोगिनाम् ॥ ५ ॥

အို အိမ်ထောင်ရေးကိုချစ်ခင်သူ မယားရေ၊ အိမ်တွင်း၌ ဓမ္မ၊ အာထ္ထ၊ ကာမ ကို သင့်တင့်စွာ လိုက်နာလျှင် ယောဂီမဟုတ်သူ၏ လုပ်ရပ်တောင် ယောဂီနှင့်တူ၏။ ထိုအရာတွင် ချို့ယွင်းမှုရှိသလား။

Verse 6

अपि वातिथयोऽभ्येत्य कुटुम्बासक्तया त्वया । गृहादपूजिता याता: प्रत्युत्थानेन वा क्‍वचित् ॥ ६ ॥

မိသားစုအပေါ် အလွန်အမင်းကပ်လျက်နေခြင်းကြောင့် ဖိတ်ခေါ်မထားဘဲ လာသောဧည့်သည်များကို သင့်တင့်စွာ မကြိုဆိုနိုင်၍ အလေးမပြုဘဲ ပြန်သွားကြသလား၊ သို့မဟုတ် ကြိုဆိုရန် မတ်တပ်မရပ်ခဲ့ဖူးသလား။

Verse 7

गृहेषु येष्वतिथयो नार्चिता: सलिलैरपि । यदि निर्यान्ति ते नूनं फेरुराजगृहोपमा: ॥ ७ ॥

ဧည့်သည်များကို ရေအနည်းငယ်တောင် မပူဇော်မလေးစားဘဲ ပြန်သွားစေသော အိမ်များသည် လယ်ကွင်းထဲရှိ မြေတွင်းများ—မြေခွေးတို့၏ နေရာ—နှင့် တူ၏။

Verse 8

अप्यग्नयस्तु वेलायां न हुता हविषा सति । त्वयोद्विग्नधिया भद्रे प्रोषिते मयि कर्हिचित् ॥ ८ ॥

အို သန့်ရှင်းမင်္ဂလာရှိသော ပတိဝရတ မိန်းမရေ၊ ကျွန်ုပ် အဝေးသို့ ထွက်သွားစဉ် သင် စိုးရိမ်ပူပန်လွန်း၍ အချိန်မီ မီးထဲသို့ နွားနို့ဆီ(ဂီ) အာဟုတီ မပူဇော်ခဲ့သလား။

Verse 9

यत्पूजया कामदुघान्याति लोकान्गृहान्वित: । ब्राह्मणोऽग्निश्च वै विष्णो: सर्वदेवात्मनो मुखम् ॥ ९ ॥

ယဇ်မီးနှင့် ဗြာဟ္မဏတို့ကို ပူဇော်လျှင် အိမ်ထောင်ရှင်သည် လိုချင်သော အကျိုးကို ရ၍ မြင့်မြတ်သော လောကများတွင် နေထိုင်နိုင်သည်။ ယဇ်မီးနှင့် ဗြာဟ္မဏတို့သည် ဒေဝတားအားလုံး၏ အတ္တမန်ဖြစ်သော သ্রীဝိෂ္ဏု၏ ပါးစပ်ဟု သတ်မှတ်ကြသည်။

Verse 10

अपि सर्वे कुशलिनस्तव पुत्रा मनस्विनि । लक्षयेऽस्वस्थमात्मानं भवत्या लक्षणैरहम् ॥ १० ॥

စိတ်ဓာတ်မြင့်မားသော မိန်းမကြီးရေ၊ သင်၏သားများအားလုံး ကျန်းမာချမ်းသာပါသလား။ သင်၏ မျက်နှာအရောင်ညှိုးနွမ်းမှုကိုကြည့်၍ သင်၏စိတ်မတည်ငြိမ်ကြောင်း ငါသိရသည်; အဘယ်ကြောင့်နည်း။

Verse 11

श्रीअदितिरुवाच भद्रं द्विजगवां ब्रह्मन्धर्मस्यास्य जनस्य च । त्रिवर्गस्य परं क्षेत्रं गृहमेधिन्गृहा इमे ॥ ११ ॥

သရီ အဒိတီက ပြောသည်—အလေးအနက်ထားရသော ဗြာဟ္မဏခင်ပွန်းရေ၊ ဗြာဟ္မဏများ၊ နွားများ၊ ဓမ္မနှင့် လူထုအကျိုးချမ်းသာတို့ အားလုံး မင်္ဂလာရှိပါသည်။ အိမ်ထောင်ဦးစီးရေ၊ ဓမ္မ-အර්ထ-ကာမ ဟူသော သုံးပါးသော ရည်မှန်းချက်သည် အိမ်ထောင်ရေး၌ အကောင်းဆုံး ဖွံ့ဖြိုးသဖြင့် ဤအိမ်သည် ကံကောင်းမင်္ဂလာပြည့်ဝပါသည်။

Verse 12

अग्नयोऽतिथयो भृत्या भिक्षवो ये च लिप्सव: । सर्वं भगवतो ब्रह्मन्ननुध्यानान्न रिष्यति ॥ १२ ॥

ချစ်ခင်ရသော ခင်ပွန်းရေ၊ ယဇ်မီးများ၊ ဧည့်သည်များ၊ အလုပ်သမားများနှင့် တောင်းစားသူများကို ငါက သင့်တင့်လျောက်ပတ်စွာ စောင့်ရှောက်ထားပါသည်။ ငါသည် အမြဲတမ်း သင်ကို သတိရ၍ ဓမ္မ၏ မည်သည့်အပိုင်းမျှ မလျစ်လျူရှုနိုင်ပါ။

Verse 13

को नु मे भगवन्कामो न सम्पद्येत मानस: । यस्या भवान्प्रजाध्यक्ष एवं धर्मान्प्रभाषते ॥ १३ ॥

အရှင်ဘုရား၊ ကျွန်မ၏စိတ်ထဲက ဆန္ဒမည်သည် မပြည့်စုံနိုင်မည်နည်း။ သင်သည် ပ္ရဇာပတိ ဖြစ်ပြီး ဓမ္မ၏ သဘောတရားများကို ကိုယ်တိုင် ကျွန်မအား သင်ကြားပေးနေပါသည်။

Verse 14

तवैव मारीच मन:शरीरजा: प्रजा इमा: सत्त्वरजस्तमोजुष: । समो भवांस्तास्वसुरादिषु प्रभो तथापि भक्तं भजते महेश्वर: ॥ १४ ॥

မရီချိ၏သားရေ၊ သင်၏ကိုယ်နှင့်စိတ်မှ မွေးဖွားသော ဤပရဇာတို့သည် စတ္တဝ၊ ရဇ၊ တမ ဂုဏ်သုံးပါးနှင့် ယှဉ်တွဲနေကြ၏။ သင်သည် ဒေဝနှင့် အသူရတို့အပေါ် တန်းတူမြင်တတ်သော်လည်း၊ အရာအားလုံးအပေါ် တန်းတူသော အမြင့်ဆုံးဘုရားသည် ဘက္တများကို အထူးကရုဏာပြုတော်မူ၏။

Verse 15

तस्मादीश भजन्त्या मे श्रेयश्चिन्तय सुव्रत । हृतश्रियो हृतस्थानान्सपत्नै: पाहि न: प्रभो ॥ १५ ॥

ထို့ကြောင့် အို အရှင်၊ သစ္စာကောင်းသောအရှင်၊ သင်၏ကျွန်မ၏ ကောင်းကျိုးကို စဉ်းစားပေးပါ။ ပြိုင်ဘက် အသူရတို့က ကျွန်မတို့၏ ဂုဏ်သရေ နှင့် နေရာအိမ်ရာကို လုယူသွားပြီ; အရှင်၊ ကျွန်မတို့ကို ကာကွယ်တော်မူပါ။

Verse 16

परैर्विवासिता साहं मग्ना व्यसनसागरे । ऐश्वर्यं श्रीर्यश: स्थानं हृतानि प्रबलैर्मम ॥ १६ ॥

အင်အားကြီးသော ရန်သူ အသူရတို့က ကျွန်မကို နေရပ်မှ ထုတ်ပယ်၍ နေရပ်ပြောင်းစေခဲ့သည်; ကျွန်မသည် ဒုက္ခပင်လယ်ထဲတွင် နစ်မြုပ်နေသည်။ ကျွန်မ၏ အာဏာအင်အား၊ သရေ၊ ဂုဏ်သတင်းနှင့် နေရာအိမ်ရာတို့ အားလုံး လုယူခံရပြီ။

Verse 17

यथा तानि पुन: साधो प्रपद्येरन् ममात्मजा: । तथा विधेहि कल्याणं धिया कल्याणकृत्तम ॥ १७ ॥

အို သာဓုရသီ၊ မင်္ဂလာကောင်းချီးပေးသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ၊ ကျွန်မတို့အခြေအနေကို စဉ်းစား၍ ကျွန်မ၏သားများက ဆုံးရှုံးသမျှကို ပြန်လည်ရရှိနိုင်အောင် မင်္ဂလာကို စီမံပေးပါ။

Verse 18

श्रीशुक उवाच एवमभ्यर्थितोऽदित्या कस्तामाह स्मयन्निव । अहो मायाबलं विष्णो: स्‍नेहबद्धमिदं जगत् ॥ १८ ॥

ရှုကဒေဝ ဂိုစွာမီက ဆက်ပြောသည်—အဒီတီက ဤသို့ တောင်းပန်သောအခါ ကရှျပမုနိသည် အနည်းငယ် ပြုံးသကဲ့သို့ဖြစ်၍ “အဟို! ဗိဿဏု၏ မာယာအင်အား မည်မျှပြင်းထန်သနည်း; ဤလောကတစ်ခုလုံးသည် သားသမီးပေါ် ချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြင့် ချည်နှောင်ထားသည်” ဟု ဆို၏။

Verse 19

क्‍व देहो भौतिकोऽनात्मा क्‍व चात्मा प्रकृते: पर: । कस्य के पतिपुत्राद्या मोह एव हि कारणम् ॥ १९ ॥

ဤရုပ်ခန္ဓာသည် ဓာတ်ငါးပါးဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော်လည်း အာတ್ಮာမဟုတ်။ အာတ್ಮာသည် ပရကృతిကို ကျော်လွန်၍ သန့်ရှင်း နိစ္စတည်မြဲသည်။ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် စွဲလမ်းမှုကြောင့်သာ ခင်ပွန်း၊ သား စသည်ဟု သတ်မှတ်ကြသည်; ဤဆက်နွယ်မှုများသည် မာယာသာ—မောဟာက အကြောင်းရင်း။

Verse 20

उपतिष्ठस्व पुरुषं भगवन्तं जनार्दनम् । सर्वभूतगुहावासं वासुदेवं जगद्गुरुम् ॥ २० ॥

အဒိတီရေ၊ ဘဂဝန် ဇနာဒန ပုရုရှိုတ္တမကို ဘက္တိဖြင့် ဝတ်ပြုစေ—သူသည် အရာအားလုံး၏ အရှင်၊ ရန်သူကို နှိမ်နင်းသူ၊ သတ္တဝါအားလုံး၏ နှလုံးဂူ၌ နေထိုင်သူဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာ၏ ဂုရု ဝာစုဒေဝ သရီကృష్ణသာ မင်္ဂလာအလုံးစုံကို ပေးနိုင်သည်။

Verse 21

स विधास्यति ते कामान्हरिर्दीनानुकम्पन: । अमोघा भगवद्भ‍क्तिर्नेतरेति मतिर्मम ॥ २१ ॥

ဆင်းရဲသူတို့ကို ကရုဏာထားသော ဟရီသည် သင်၏ ဆန္ဒအားလုံးကို ဖြည့်ဆည်းပေးမည်၊ ဘဂဝန်ထံ ဘက္တိသည် မမှားမယွင်းသောကြောင့်။ ဘက္တိမဟုတ်သော နည်းလမ်းများသည် အကျိုးမရှိ—ဤသည်မှာ ကျွန်ုပ်၏ အမြင်ဖြစ်သည်။

Verse 22

श्रीअदितिरुवाच केनाहं विधिना ब्रह्मन्नुपस्थास्ये जगत्पतिम् । यथा मे सत्यसङ्कल्पो विदध्यात् स मनोरथम् ॥ २२ ॥

သရီမတီ အဒိတီက ပြောသည်—အို ဘြာဟ္မဏ၊ ကမ္ဘာ၏ အရှင်ကို ကျွန်မ ဘယ်လို နည်းစနစ် (ဝိဓိ) နဲ့ ဝတ်ပြုရမလဲဆိုတာ ပြောပြပါ။ သူသည် ကျွန်မအပေါ် ပျော်ရွှင်၍ ကျွန်မ၏ သစ္စာသံကల్పကို ပြည့်စုံစေပြီး ဆန္ဒကို အောင်မြင်စေပါစေ။

Verse 23

आदिश त्वं द्विजश्रेष्ठ विधिं तदुपधावनम् । आशु तुष्यति मे देव: सीदन्त्या: सह पुत्रकै: ॥ २३ ॥

အို ဒွိဇရှေ့ဋ္ဌ၊ ကျွန်မကို အပြည့်စုံဆုံး ဝတ်ပြုနည်းနှင့် အစီအစဉ်ကို သင်ကြားပေးပါ။ ထိုနည်းဖြင့် ကျွန်မ၏ ဒေဝသည် လျင်မြန်စွာ ပျော်ရွှင်မည်။ ကျွန်မသည် သားများနှင့်အတူ အလွန်အန္တရာယ်ကြီးသော အခြေအနေတွင် ရှိသည်; ဘက္တိဖြင့် प्रभုကို ပူဇော်၍ သူသည် ကျွန်မတို့ကို ချက်ချင်း ကယ်တင်ပါစေ။

Verse 24

श्रीकश्यप उवाच एतन्मे भगवान्पृष्ट: प्रजाकामस्य पद्मज: । यदाह ते प्रवक्ष्यामि व्रतं केशवतोषणम् ॥ २४ ॥

သီရိ ကശ്യပ မုနိက ပြောသည်—သားသမီးလိုလား၍ ကြာပန်းမှ မွေးဖွားသော ဘြဟ္မာကို မေးမြန်းခဲ့သည်။ ယခု ဘြဟ္မာက သင်ပေးခဲ့သကဲ့သို့ ကေရှဝကို ပျော်ရွှင်စေသော ဝရတကို သင်တို့အား ရှင်းပြမည်။

Verse 25

फाल्गुनस्यामले पक्षे द्वादशाहं पयोव्रतम् । अर्चयेदरविन्दाक्षं भक्त्या परमयान्वित: ॥ २५ ॥

ဖာလ္ဂုဏ မာသ၏ လင်းလက်သော ပက္ခတွင် ၁၂ ရက်တိုင် ပယောဝရတ (နို့သာသောက်၍) ကို ကျင့်ရမည်။ အမြင့်ဆုံး ဘက္တိဖြင့် ကြာပန်းမျက်စိ အရဝိန္ဒာක්ෂ ဘုရားကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 26

सिनीवाल्यां मृदालिप्य स्‍नायात् क्रोडविदीर्णया । यदि लभ्येत वै स्रोतस्येतं मन्त्रमुदीरयेत् ॥ २६ ॥

လကွယ်နေ့တွင် ဝက်တောက တူးထုတ်ထားသော မြေရှိလျှင် ကိုယ်ပေါ်လိမ်းပြီး စီးဆင်းနေသော မြစ်တွင် ရေချိုးရမည်။ ရေချိုးစဉ် အောက်ပါ မန္တရကို ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 27

त्वं देव्यादिवराहेण रसाया: स्थानमिच्छता । उद्‌धृतासि नमस्तुभ्यं पाप्मानं मे प्रणाशय ॥ २७ ॥

အို မြေမိခင် ဒေဝီရေ! နေရာတည်ခိုလိုသဖြင့် အာဒီ-ဝရာဟ ရূপတော်ဖြင့် ဘုရားသခင်က သင့်ကို ရသာတလမှ မြှောက်တင်ခဲ့သည်။ သင့်အား ဦးညွှတ်ပါ၏; ကျွန်ုပ်၏ အပြစ်ဖလများကို ဖျက်ဆီးပေးပါ။

Verse 28

निर्वर्तितात्मनियमो देवमर्चेत् समाहित: । अर्चायां स्थण्डिले सूर्ये जले वह्नौ गुरावपि ॥ २८ ॥

ထို့နောက် နေ့စဉ် ဝိညာဉ်ရေး တာဝန်များကို ဆောင်ရွက်ပြီး စိတ်တည်ငြိမ်စွာ ဘုရားကို ပူဇော်ရမည်—ရုပ်တော်၌၊ ပူဇော်ပလ္လင်/သံဍိလ၌၊ နေ၌၊ ရေ၌၊ မီး၌၊ နှင့် ဝိညာဉ်ရေး ဆရာ (ဂုရု) ၌လည်း။

Verse 29

नमस्तुभ्यं भगवते पुरुषाय महीयसे । सर्वभूतनिवासाय वासुदेवाय साक्षिणे ॥ २९ ॥

အို ဘဂဝန် ဝါစုဒေဝ၊ အမြင့်မြတ်သော ပုရုရှာ! သတ္တဝါအားလုံး၏ နှလုံးတွင် တည်ရှိပြီး အရာအားလုံးသည် သင်၌ တည်နေသော အရာအားလုံး၏ သက်သေတော်၊ သင့်အား ဂရုတစိုက် နမස්ကာရ ပြုပါ၏။

Verse 30

नमोऽव्यक्ताय सूक्ष्माय प्रधानपुरुषाय च । चतुर्विंशद्गुणज्ञाय गुणसङ्ख्यानहेतवे ॥ ३० ॥

မြင်မရသော အဝျက်တ၊ အလွန်သိမ်မွေ့သော ပရဓာန-ပုရုရှာ! တတ္တဝါ ၂၄ ပါးကို သိမြင်သူ၊ ဂုဏ်တို့၏ ရေတွက်ခြင်း၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်၍ စာင်ခယ-ယောဂကို စတင်တည်ထောင်သူ သင့်အား နမස්ကာရ ပြုပါ၏။

Verse 31

नमो द्विशीर्ष्णे त्रिपदे चतु:श‍ृङ्गाय तन्तवे । सप्तहस्ताय यज्ञाय त्रयीविद्यात्मने नम: ॥ ३१ ॥

ခေါင်းနှစ်လုံး၊ ခြေသုံးချောင်း၊ ချိုလေးချောင်း၊ တန်တုကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့သူ၊ လက်ခုနစ်လက်ရှိသော ယဇ္ဉ-သဘောတော်ရှင်အား နမස්ကာရ။ တြိဝေဒက အတ္တမဖြစ်သော သင့်အား ပူဇော်နမස්ကာရ ပြုပါ၏။

Verse 32

नम: शिवाय रुद्राय नम: शक्तिधराय च । सर्वविद्याधिपतये भूतानां पतये नम: ॥ ३२ ॥

ရုဒြာ၊ ရှိဝါ—စက္တိအားလုံးကို ကိုင်ဆောင်သူ၊ ဗိဒ္ယာအားလုံး၏ အධిపတိ၊ သတ္တဝါအားလုံး၏ ပတိတော်—သင့်အား နမස්ကာရ ပြုပါ၏။

Verse 33

नमो हिरण्यगर्भाय प्राणाय जगदात्मने । योगैश्वर्यशरीराय नमस्ते योगहेतवे ॥ ३३ ॥

ဟိရဏ္ယဂರ್ಭအဖြစ် တည်ရှိသူ၊ ပ္ရာဏအဖြစ်၊ လောက၏ အတ္တမဖြစ်သူအား နမස්ကာရ။ ယောဂအိုင်ශ්ဝရျ၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်သော ကိုယ်တော်နှင့် ယောဂ၏ အကြောင်းရင်းတော် သင့်အား ပူဇော်နမස්ကာရ ပြုပါ၏။

Verse 34

नमस्त आदिदेवाय साक्षिभूताय ते नम: । नारायणाय ऋषये नराय हरये नम: ॥ ३४ ॥

မူလဘုရား၊ အတွင်းနှလုံး၏ သက်သေဖြစ်တော်မူသော သခင်ထံ ဦးညွှတ်ပူဇော်ပါ၏။ လူ့ရုပ်ဖြင့် နရ-နာရာယဏ ရှိအဖြစ် ပေါ်ထွန်းသော ဟရီ နာရာယဏထံ နမസ്കာရပါ၏။

Verse 35

नमो मरकतश्यामवपुषेऽधिगतश्रिये । केशवाय नमस्तुभ्यं नमस्ते पीतवाससे ॥ ३५ ॥

မရကတကျောက်ကဲ့သို့ စိမ်းညိုရောင်ကိုယ်တော်နှင့် သရီ(လက္ရှ္မီ)ကို အုပ်စိုးတော်မူသော သခင်ထံ နမസ്കာရပါ၏။ ကేశဝ၊ အဝါရောင်ဝတ်ရုံတော်ဝတ်ဆင်သူ၊ ဦးညွှတ်ပူဇော်ပါ၏။

Verse 36

त्वं सर्ववरद: पुंसां वरेण्य वरदर्षभ । अतस्ते श्रेयसे धीरा: पादरेणुमुपासते ॥ ३६ ॥

အလွန်မြတ်နိုးထိုက်သော သခင်၊ အပေးအလှူရှင်တို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံးရေ! သင်သည် လူအားလုံး၏ ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းနိုင်သဖြင့်၊ သမာဓိရှိသူတို့သည် မိမိအကျိုးအတွက် သင်၏ ကြာပန်းခြေဖဝါးဖုန်ကို ပူဇော်ကြသည်။

Verse 37

अन्ववर्तन्त यं देवा: श्रीश्च तत्पादपद्मयो: । स्पृहयन्त इवामोदं भगवान्मे प्रसीदताम् ॥ ३७ ॥

ဒေဝတားများနှင့် သရီ(လက္ရှ္မီ)တော်မူပါကလည်း သူ၏ ကြာပန်းခြေဖဝါးကို ဆောင်ရွက်ကြပြီး၊ ထိုခြေဖဝါး၏ မွှေးရနံ့ကို မက်မောသကဲ့သို့ လေးစားကြသည်။ ထို ဘဂဝန်သည် ကျွန်ုပ်အပေါ် ကျေနပ်တော်မူပါစေ။

Verse 38

एतैर्मन्त्रैर्हृषीकेशमावाहनपुरस्कृतम् । अर्चयेच्छ्रद्धया युक्त: पाद्योपस्पर्शनादिभि: ॥ ३८ ॥

ကာရှျပ မုနိက ဆက်လက်ဆိုသည်– ဤမန္တရများကို ရွတ်ဆို၍ ဟೃရှီကೇಶကို ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ဘက္တိဖြင့် ဖိတ်ခေါ်ကာ၊ ပာဒျ၊ အရ္ဃျ စသည့် ပူဇော်ပစ္စည်းများကို ဆက်ကပ်ပြီး ကేశဝ—ကൃഷ്ണ—အမြင့်မြတ်ဆုံး ဘုရားကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 39

अर्चित्वा गन्धमाल्याद्यै: पयसा स्‍नपयेद् विभुम् । वस्त्रोपवीताभरणपाद्योपस्पर्शनैस्तत: । गन्धधूपादिभिश्चार्चेद्‌द्वादशाक्षरविद्यया ॥ ३९ ॥

အစတွင် ဘက္တသည် ဒွာဒသအက္ခရာ မန္တရကို ရွတ်ဆို၍ အနံ့သာ၊ ပန်းကုံး၊ မီးခိုး (ဓూప) စသည်တို့ကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် သခင်ကို နို့ဖြင့် ရေချိုးပေးကာ အဝတ်အစား၊ သန့်ရှင်းကြိုး (ယဇ္ဉိုပဝီတ) နှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများ ဆင်ယင်ပေးရမည်။ ခြေတော်ဆေးရေကို ဆက်ကပ်ပြီး နောက်တစ်ဖန် အနံ့ပန်း၊ ဓုပ် စသည်တို့ဖြင့် ထပ်မံပူဇော်ရမည်။

Verse 40

श‍ृतं पयसि नैवेद्यं शाल्यन्नं विभवे सति । ससर्पि: सगुडं दत्त्वा जुहुयान्मूलविद्यया ॥ ४० ॥

တတ်နိုင်လျှင် နို့ဖြင့်ချက်ထားသော အကောင်းဆုံး ဆန်ဟင်းကို နైవేద్యအဖြစ် ဆက်ကပ်ရမည်။ နွားနို့ဆီ (ဂျီ) နှင့် သကြားညို (ဂုဍ) ပါအောင် ဆက်ကပ်ပြီး၊ ထိုမူလမန္တရကို ရွတ်ဆိုကာ မီးပူဇော်တွင် အာဟုတိ ပေးရမည်။

Verse 41

निवेदितं तद्भ‍क्ताय दद्याद्भ‍ुञ्जीत वा स्वयम् । दत्त्वाचमनमर्चित्वा ताम्बूलं च निवेदयेत् ॥ ४१ ॥

နైవేద్యဆက်ကပ်ပြီးသော ပရသာဒကို ဝိုင်ရှ္ဏဝ ဘက္တတစ်ဦးအား ပေးရမည်၊ သို့မဟုတ် အချို့ကို သူ့အားပေးပြီး ကျန်ကို ကိုယ်တိုင် သုံးဆောင်ရမည်။ ထို့နောက် ဒေဝတားအား အာချမန (ရေသောက်သန့်စင်) ဆက်ကပ်ကာ ထပ်မံပူဇော်ပြီး တాంబూల (ပန်) ကိုလည်း ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 42

जपेदष्टोत्तरशतं स्तुवीत स्तुतिभि: प्रभुम् । कृत्वा प्रदक्षिणं भूमौ प्रणमेद् दण्डवन्मुदा ॥ ४२ ॥

ထို့နောက် မန္တရကို ၁၀၈ ကြိမ် တိတ်တဆိတ် ဂျပ်ကာ စတုတိများဖြင့် သခင်ကို ချီးမွမ်းရမည်။ ထို့ပြီး ပရဒက္ခိဏာ လှည့်ကာ နောက်ဆုံးတွင် ပီတိဖြင့် ဒဏ္ဍဝတ် ပရဏာမ ပြုရမည်။

Verse 43

कृत्वा शिरसि तच्छेषां देवमुद्वासयेत् तत: । द्वय‍वरान्भोजयेद् विप्रान्पायसेन यथोचितम् ॥ ४३ ॥

ဒေဝတားအား ဆက်ကပ်ခဲ့သော ပန်းနှင့် ရေတို့၏ ကျန်ရှိသည့် အစိတ်အပိုင်းကို ခေါင်းပေါ်ထိစေပြီးနောက် ပူဇော်ပွဲကို ဥဒ္ဝာသန (အဆုံးသတ်) ပြုရမည်။ ထို့နောက် သင့်လျော်သလို ပာယသ (နို့ချိုဆန်ပြုတ်) ဖြင့် အနည်းဆုံး ဗြာဟ္မဏ နှစ်ဦးကို ဧည့်ခံကျွေးမွေးရမည်။

Verse 44

भुञ्जीत तैरनुज्ञात: सेष्ट: शेषं सभाजितै: । ब्रह्मचार्यथ तद्रात्र्यां श्वोभूते प्रथमेऽहनि ॥ ४४ ॥ स्‍नात: शुचिर्यथोक्तेन विधिना सुसमाहित: । पयसा स्‍नापयित्वार्चेद् यावद्‌व्रतसमापनम् ॥ ४५ ॥

ကျွေးမွေးပြီးသော အလေးအနက်ထားရသော ဘြာဟ္မဏများကို သင့်လျော်စွာ ဂုဏ်ပြုကာ၊ သူတို့၏ ခွင့်ပြုချက်ကို ရယူပြီး မိတ်ဆွေများနှင့် ဆွေမျိုးများနှင့်အတူ ကျန်ရှိသော ပရသာဒကို သုံးဆောင်ရမည်။ ထိုညတွင် တင်းကျပ်သော ဘြဟ္မချရိယ (သန့်ရှင်းသိက္ခာ) ကို စောင့်ထိန်းရမည်; နောက်နေ့မနက်တွင် ထပ်မံရေချိုးကာ သန့်ရှင်း၍ စိတ်တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ဗိဿဏု၏ ရုပ်တော်ကို နို့ဖြင့် အဘိသေကပြု၍ ယခင်ဖော်ပြထားသည့် နည်းလမ်းအတိုင်း ဝရတအဆုံးတိုင်အောင် ပူဇော်ရမည်။

Verse 45

भुञ्जीत तैरनुज्ञात: सेष्ट: शेषं सभाजितै: । ब्रह्मचार्यथ तद्रात्र्यां श्वोभूते प्रथमेऽहनि ॥ ४४ ॥ स्‍नात: शुचिर्यथोक्तेन विधिना सुसमाहित: । पयसा स्‍नापयित्वार्चेद् यावद्‌व्रतसमापनम् ॥ ४५ ॥

ကျွေးမွေးပြီးသော အလေးအနက်ထားရသော ဘြာဟ္မဏများကို သင့်လျော်စွာ ဂုဏ်ပြုကာ၊ သူတို့၏ ခွင့်ပြုချက်ကို ရယူပြီး မိတ်ဆွေများနှင့် ဆွေမျိုးများနှင့်အတူ ကျန်ရှိသော ပရသာဒကို သုံးဆောင်ရမည်။ ထိုညတွင် တင်းကျပ်သော ဘြဟ္မချရိယ (သန့်ရှင်းသိက္ခာ) ကို စောင့်ထိန်းရမည်; နောက်နေ့မနက်တွင် ထပ်မံရေချိုးကာ သန့်ရှင်း၍ စိတ်တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ဗိဿဏု၏ ရုပ်တော်ကို နို့ဖြင့် အဘိသေကပြု၍ ယခင်ဖော်ပြထားသည့် နည်းလမ်းအတိုင်း ဝရတအဆုံးတိုင်အောင် ပူဇော်ရမည်။

Verse 46

पयोभक्षो व्रतमिदं चरेद् विष्णवर्चनाद‍ृत: । पूर्ववज्जुहुयादग्निं ब्राह्मणांश्चापि भोजयेत् ॥ ४६ ॥

နို့သာ သောက်၍ အသက်မွေးကာ၊ ယုံကြည်မှုနှင့် ဘက္တိအပြည့်ဖြင့် ဗိဿဏုကို ပူဇော်လျက် ဤဝရတကို ကျင့်သုံးရမည်။ ယခင်ကဲ့သို့ မီးယဇ်တွင် အာဟုတီများ ဆက်ကပ်ပြီး ဘြာဟ္မဏများကိုလည်း ကျွေးမွေးရမည်။

Verse 47

एवं त्वहरह: कुर्याद्‌द्वादशाहं पयोव्रतम् । हरेराराधनं होममर्हणं द्विजतर्पणम् ॥ ४७ ॥

ဤသို့ပင် တစ်ဆယ့်နှစ်ရက်တိုင်တိုင် နေ့စဉ် ပယောဝရတကို ကျင့်သုံးရမည်—ဟရီကို နေ့စဉ် အာရాధနာပြုခြင်း၊ ဟိုးမ (မီးယဇ်) ပြုခြင်း၊ ပူဇော်ကန်တော့ခြင်းနှင့် ဘြာဟ္မဏများကို စိတ်ကျေနပ်အောင် ကျွေးမွေးခြင်းတို့ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 48

प्रतिपद्दिनमारभ्य यावच्छुक्लत्रयोदशीम् । ब्रह्मचर्यमध:स्वप्नं स्‍नानं त्रिषवणं चरेत् ॥ ४८ ॥

ပရတိပတ်နေ့မှ စ၍ ရွှက်လ တရယောဒသီနေ့အထိ အပြည့်အဝ ဘြဟ္မချရိယကို စောင့်ထိန်းရမည်၊ မြေပြင်ပေါ်တွင် အိပ်ရမည်၊ နေ့စဉ် သုံးကြိမ် ရေချိုးကာ ဤဝရတကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 49

वर्जयेदसदालापं भोगानुच्चावचांस्तथा । अहिंस्र: सर्वभूतानां वासुदेवपरायण: ॥ ४९ ॥

ဤကာလအတွင်း လောကီအကြောင်းအရာများနှင့် အာရုံခံပျော်ရွှင်မှုဆိုင်ရာ စကားများကို မလိုအပ်ဘဲ မပြောသင့်။ သတ္တဝါအားလုံးအပေါ် မနာလိုမရှိဘဲ အဟിംသာကိုလိုက်နာ၍ ဝါစုဒေဝကို အားထားသော သန့်ရှင်းရိုးရှင်းသော ဘက္တဖြစ်ရမည်။

Verse 50

त्रयोदश्यामथो विष्णो: स्‍नपनं पञ्चकैर्विभो: । कारयेच्छास्त्रद‍ृष्टेन विधिना विधिकोविदै: ॥ ५० ॥

ထို့နောက် လဆန်း/လဆုတ် ၁၃ ရက် (တြယෝဒශီ) တွင် သာස්တရကို သိသော ဘြာဟ္မဏများ၏ အကူအညီဖြင့် သာස්တရညွှန်ကြားသည့် နည်းလမ်းအတိုင်း သီရိ ဝိෂ္ဏုကို ပစ္စည်းငါးမျိုး (နို့၊ ယိုဂတ်/နို့ချဉ်၊ ဂီ၊ သကြား၊ ပျားရည်) ဖြင့် အဘိသေက/ရေချိုးပူဇာ ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 51

पूजां च महतीं कुर्याद् वित्तशाठ्यविवर्जित: । चरुं निरूप्य पयसि शिपिविष्टाय विष्णवे ॥ ५१ ॥ सूक्तेन तेन पुरुषं यजेत सुसमाहित: । नैवेद्यं चातिगुणवद् दद्यात्पुरुषतुष्टिदम् ॥ ५२ ॥

ငွေမသုံးချင်သော ကပ်စေးနည်းကို စွန့်လွှတ်ပြီး သတ္တဝါအားလုံး၏ နှလုံးတွင် တည်ရှိသော သီရိ ဝိෂ္ဏု (ရှိပိဝိෂ္ဋ) ထံသို့ ဂုဏ်ကျက်သရေရှိသော ပူဇာကို ပြုလုပ်ရမည်။ အာရုံစိုက်၍ ဂီနှင့် နို့ထဲတွင် သီးနှံကိုချက်ပြုတ်ကာ “ချရု” ပူဇာအနုသယကို ပြင်ဆင်ပြီး ပုရုෂ-စူကတ (Puruṣa-sūkta) ကို ရွတ်ဆိုကာ ယဇ္ဉာရాధနာ ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့ပြင် အရသာမျိုးစုံပါသော နైవేద్యကို ဆက်ကပ်၍ ပရမပုရုෂကို ပျော်ရွှင်စေသင့်သည်။

Verse 52

पूजां च महतीं कुर्याद् वित्तशाठ्यविवर्जित: । चरुं निरूप्य पयसि शिपिविष्टाय विष्णवे ॥ ५१ ॥ सूक्तेन तेन पुरुषं यजेत सुसमाहित: । नैवेद्यं चातिगुणवद् दद्यात्पुरुषतुष्टिदम् ॥ ५२ ॥

ငွေမသုံးချင်သော ကပ်စေးနည်းကို စွန့်လွှတ်ပြီး သတ္တဝါအားလုံး၏ နှလုံးတွင် တည်ရှိသော သီရိ ဝိෂ္ဏု (ရှိပိဝိෂ္ဋ) ထံသို့ ဂုဏ်ကျက်သရေရှိသော ပူဇာကို ပြုလုပ်ရမည်။ အာရုံစိုက်၍ ဂီနှင့် နို့ထဲတွင် သီးနှံကိုချက်ပြုတ်ကာ “ချရု” ပူဇာအနုသယကို ပြင်ဆင်ပြီး ပုရုෂ-စူကတ (Puruṣa-sūkta) ကို ရွတ်ဆိုကာ ယဇ္ဉာရాధနာ ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့ပြင် အရသာမျိုးစုံပါသော နൈവేద्यကို ဆက်ကပ်၍ ပရမပုရုෂကို ပျော်ရွှင်စေသင့်သည်။

Verse 53

आचार्यं ज्ञानसम्पन्नं वस्त्राभरणधेनुभि: । तोषयेद‍ृत्विजश्चैव तद्विद्ध्याराधनं हरे: ॥ ५३ ॥

ဝေဒပညာပြည့်ဝသော အာချာရျနှင့် အကူအညီပေးသော ရ္တဝိဇ် (ပူဇာပုရောဟိတ်များ) ကို အဝတ်အစား၊ အလှဆင်ပစ္စည်းများနှင့် နွားများ ဆက်ကပ်၍ စိတ်ကျေနပ်စေသင့်သည်။ ဤသည်ကို ဟရီ၏ အာရာဓနာ၊ အတိအကျအားဖြင့် ဝိෂ္ဏု-အာရာဓနာ ဟု ခေါ်သည်။

Verse 54

भोजयेत् तान्गुणवता सदन्नेन शुचिस्मिते । अन्यांश्च ब्राह्मणाञ्छक्त्या ये च तत्र समागता: ॥ ५४ ॥

အို သန့်ရှင်းသောအပြုံးရှိ မင်္ဂလာမိန်းမရေ၊ ပညာရှိ အာချာရျာများနှင့် သူတို့၏ ရိတ്വိဇ်များကို သန့်မြတ်ကောင်းမွန်သော အစာဖြင့် ကျွေးမွေးတော်မူ၍၊ စုဝေးလာသော ဘြာဟ္မဏများနှင့် အခြားသူများကိုလည်း ပရသာဒ (prasāda) ဖြန့်ဝေကာ စိတ်ကျေနပ်စေပါ။

Verse 55

दक्षिणां गुरवे दद्याद‍ृत्विग्भ्यश्च यथार्हत: । अन्नाद्येनाश्वपाकांश्च प्रीणयेत्समुपागतान् ॥ ५५ ॥

ဝိညာဉ်ရေးရာ ဂုရုနှင့် ရိတ്വိဇ်များကို သင့်တော်သလို ဒက္ခိဏာ ပေးပါ—အဝတ်အစား၊ အလှဆင်ပစ္စည်း၊ နွားများနှင့် ငွေကြေးလှူဒါန်းခြင်းတို့ဖြင့်; ထို့ပြင် ပရသာဒ (prasāda) ဖြန့်ဝေကာ စုဝေးလာသူအားလုံးကို၊ ချန်ဍာလများအထိပါ၊ ပျော်ရွှင်စေပါ။

Verse 56

भुक्तवत्सु च सर्वेषु दीनान्धकृपणादिषु । विष्णोस्तत्प्रीणनं विद्वान्भुञ्जीत सह बन्धुभि: ॥ ५६ ॥

ဆင်းရဲသူ၊ မျက်မမြင်သူ၊ ကပ်စေးနည်းသူ စသည့် အားလုံး စားသောက်ပြီးနောက်၊ လူတိုင်းကို ဝိෂ္ဏု-ပရသာဒ (viṣṇu-prasāda) ဖြင့် ပြည့်ဝစွာ ကျွေးမွေးခြင်းသည် သခင် ဝိෂ္ဏုကို အလွန်နှစ်သက်စေသည်ဟု သိရှိ၍၊ ယဇ္ဉပြုသူသည် မိမိဆွေမျိုးမိတ်ဆွေများနှင့်အတူ ပရသာဒကို သုံးဆောင်ပါစေ။

Verse 57

नृत्यवादित्रगीतैश्च स्तुतिभि: स्वस्तिवाचकै: । कारयेत्तत्कथाभिश्च पूजां भगवतोऽन्वहम् ॥ ५७ ॥

ပရတိပတ်မှ တရယောဒသီအထိ နေ့စဉ် ကပြခြင်း၊ သီဆိုခြင်း၊ တီးမှုတ်ခြင်း၊ စတုတိများ၊ မင်္ဂလာမന്ത്രများနှင့် သီရိမဒ်-ဘာဂဝတမ် ကထာဖတ်ရှုခြင်းတို့နှင့်အတူ အခမ်းအနားကို ဆက်လက်ပြုလုပ်၍၊ ဤနည်းဖြင့် ဘဂဝန်ကို နေ့စဉ် ပူဇော်ပါ။

Verse 58

एतत्पयोव्रतं नाम पुरुषाराधनं परम् । पितामहेनाभिहितं मया ते समुदाहृतम् ॥ ५८ ॥

ဤသည်မှာ ‘ပယော-ဝရတ’ (payo-vrata) ဟုခေါ်သော အမြင့်မြတ်ဆုံး ပုရုရှ (ပရမပုရုရှ) ကို အာရాధနာပြုသည့် ဝရတဖြစ်သည်။ ဤအကြောင်းကို ကျွန်ုပ်၏ ပိတామဟ ဘြဟ္မာထံမှ ရရှိခဲ့ပြီး ယခု သင်အား အသေးစိတ် ဖော်ပြပြီးပြီ။

Verse 59

त्वं चानेन महाभागे सम्यक्‌चीर्णेन केशवम् । आत्मना शुद्धभावेन नियतात्मा भजाव्ययम् ॥ ५९ ॥

အို ကံကောင်းမြတ်သော မိန်းမရေ၊ စိတ်ကို သန့်ရှင်းသော ဘာဝဖြင့် တည်ငြိမ်စေ၍ ဤ ပယော-ဝရတကို မှန်ကန်စွာ ကျင့်သုံးကာ မကုန်ခန်းသော ကေရှဝကို ဘုရားဘက်တိဖြင့် ပူဇော်ပါ။

Verse 60

अयं वै सर्वयज्ञाख्य: सर्वव्रतमिति स्मृतम् । तप:सारमिदं भद्रे दानं चेश्वरतर्पणम् ॥ ६० ॥

ဤ ပယော-ဝရတသည် ‘ဆာဝယဇ္ဈ’ ဟုလည်း ‘ဆာဝဝရတ’ ဟုလည်း ခေါ်ကြသည်။ အို နူးညံ့သော မိန်းမရေ၊ ဤသည် တပ၏ အနှစ်သာရ၊ ဒါန၏ လမ်းစဉ်၊ နှင့် အမြင့်ဆုံး အုပ်စိုးရှင်ကို ပျော်ရွှင်စေသော နည်းလမ်း ဖြစ်သည်။

Verse 61

त एव नियमा: साक्षात्त एव च यमोत्तमा: । तपो दानं व्रतं यज्ञो येन तुष्यत्यधोक्षज: ॥ ६१ ॥

ဤအရာများပင် အကောင်းဆုံး နိယမများဖြစ်၍ အမြင့်ဆုံး ယမများလည်း ဖြစ်သည်။ ဤနည်းဖြင့်သာ တပ၊ ဒါန၊ ဝရတ၊ ယဇ္ဈတို့ ပြည့်စုံကာ အဓောက္ၑဇ ဘုရားသည် ပျော်ရွှင်တော်မူသည်။

Verse 62

तस्मादेतद्‌व्रतं भद्रे प्रयता श्रद्धयाचर । भगवान्परितुष्टस्ते वरानाशु विधास्यति ॥ ६२ ॥

ထို့ကြောင့် အို နူးညံ့သော မိန်းမရေ၊ သတိနှင့် သဒ္ဓါဖြင့် ဤဝရတကို တင်းကျပ်စွာ လိုက်နာကျင့်သုံးပါ။ ဘုရားသည် ပျော်ရွှင်တော်မူ၍ မကြာမီ သင့်အား ဆုတောင်းပြည့်စုံစေမည်။