Adhyaya 357
Tिङ्विभक्तिसिद्धरूपम् (Established Forms of Tiṅ-Inflections)
ဤအধ্যာယသည် tiṅ အဆုံးသတ်များ (ကြိယာပုဂ္ဂိုလ်အဆုံးသတ်) ကို ဗျာကရဏာလက်စွဲအဖြစ် တိုတောင်းစွာ ရှင်းလင်းပြီး bhāva (အမည်မဖော် လုပ်ရပ်/အခြေအနေ), karma (ဝတ္ထုဦးတည်/အကမ္မ), kartṛ (အကောင်အထည်ဖော်သူ/အကမ္မမဟုတ်) တို့အလိုက် အသုံးချပုံကို ဖော်ပြသည်။ အရင် uṇādi အကြောင်းအရာနှင့် စာသားဆက်စပ်မှု ချို့ယွင်းနေကြောင်း မှတ်သားပြီးနောက် lakāra များ၏ အဓိပ္ပါယ်နယ်ပယ်ကို စနစ်တကျ ရေတွက်သည်—laṭ ပစ္စုပ္ပန်၊ liṅ အမိန့်/ဆန္ဒနှင့် မင်္ဂလာဆုတောင်း၊ loṭ အမိန့်နှင့် ကောင်းချီး၊ laṅ အဝေးအတိတ်၊ luṅ နှင့် liṭ အတိတ် (liṭ သည် မမြင်ရ/အလွဲသိ အတိတ်ကို အလေးပေး)၊ luṭ/ḷṅ အနာဂတ်။ ထို့နောက် ပုဂ္ဂိုလ်အဆုံးသတ်များနှင့် parasmaipada/ātmanepada ခွဲခြားမှုကို bhū (“ဖြစ်/ရှိ”) နှင့် edh (“တိုးတက်/မီးတောက်”) စသည့် ဓာတုများဖြင့် ပုံစံပြကာ အခြား ဓာတုအုပ်စုများနှင့် vikaraṇa မှတ်ချက်များကိုပါ ထည့်သွင်းသည်။ နောက်ဆုံးတွင် san (လိုချင်မှု), ṇic (ဖြစ်စေမှု), yaṅ (ထပ်ခါထပ်ခါ), yaṅ-luk တို့ကဲ့သို့ ဆင်းသက်ပုံစံများကို အသုံးအနှုန်းဥပမာများနှင့် “rūpaka” မော်ဒယ်ပုံစံများဖြင့် ချိတ်ဆက်ပြသသည်။
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.
Frequently Asked Questions
The mapping of lakāras to time/meaning (present, past, future, injunction, benediction, conditional) along with tiṅ-ending paradigms across persons and voices, illustrated via bhū/edh and related dhātu examples plus san–ṇic–yaṅ derivations.
By safeguarding linguistic precision for mantra and śāstra, it supports correct ritual speech and disciplined study; this technical clarity is framed as Agneya Vidya—worldly mastery (bhukti) placed in service of dharma and inner purification toward mukti.