Adhyaya 96

Verse 1

ज शङ्खिनीत्योषधीगण इति ङ , ज , च हेमताम्रमयो रङ्गराजजञ्चेति ख पारदे इति ख , छ च गन्धकत्रिकमित्यष्टौ इति घ अथ षण्णवतितमो ऽध्यायः अधिवासनविधिः ईश्वर उवाच स्नात्वा नित्यद्वयं कृत्वा प्रणवार्घकरो गुरुः सहायैर् मूर्तिपैर् विप्रैः सह गच्छेन्मखालयं

ယခု (စတင်သည်) အခန်း ၉၆ — အဓိဝာသန (ကြိုတင်သန့်စင်-သိက္ခာတင်) နည်းလမ်း။ အရှင်က မိန့်တော်မူသည်– ရေချိုးပြီး နေ့စဉ်ပြုရသော အခမ်းအနား နှစ်ကြိမ်ကို ဆောင်ရွက်ကာ၊ ပ္ရဏဝ (Oṃ) ဖြင့် အာရ္ဃျ (ပူဇော်ရည်) ကို ပြင်ဆင်ထားသော ဂုရုသည် အကူအညီပေးသူများ၊ မူရ္တိပ (ရုပ်တော်ဆိုင်ရာ အမှုထမ်းများ) နှင့် ဗြာဟ္မဏ ပုရောဟိတ်များနှင့်အတူ ယဇ္ဉာခန်းသို့ သွားရမည်။

Verse 2

क्षान्त्यादितोरणांस्तत्र पूर्ववत् पूजयेत् क्रमात् प्रदक्षिणक्रमादेषां शाखायां द्वारपालकान्

ထိုနေရာတွင် ယခင်က သတ်မှတ်ထားသကဲ့သို့ က္ရှာန္တိ ဟု အမည်ရသော တိုရဏာမှ စ၍ တိုရဏာများကို အစဉ်လိုက် ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် ပရဒက္ခိဏ (ဝန်းလှည့်) အစဉ်အတိုင်း ထိုတံခါးဆိုင်ရာ သာခာများပေါ်တွင် တည်ရှိသော တံခါးစောင့်များကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 3

प्राचि नन्दिमहाकालौ याम्ये भृङ्गिविनायकौ वारुणे वृषभस्कन्दौ देवीचण्डौ ततोत्तरे

အရှေ့ဘက်တွင် နန္ဒိန် နှင့် မဟာကာလ ကိုထားပါ။ တောင်ဘက်တွင် ဘೃင်္ဂီ နှင့် ဝိနာယက ကိုထားပါ။ အနောက်ဘက် (ဝရုဏ၏ဘက်) တွင် ဝೃષဘ နှင့် စကန္ဒ ကိုထားပါ။ ထို့၏ မြောက်ဘက်တွင် ဒေဝီ နှင့် စဏ္ဍ ကိုထားပါ။

Verse 4

तच्छाखामूलदेशस्थौ प्रशान्तशिशिरौ घटौ पर्जन्याशोकनामानौ भूतं सञ्जीवनामृतौ

ထိုသာခာ၏ အမြစ်အနီးတွင် ငြိမ်သက်၍ အေးမြသော အိုးနှစ်လုံး ရှိနေပြီး ပရ္ဇန္ယ နှင့် အသောက ဟု အမည်ရသည်။ ၎င်းတို့တွင် သေသူကိုပင် ပြန်လည်အသက်သွင်းနိုင်သော စဉ္ဇီဝနာမృత (အသက်ပြန်ဆေးရည်) ဖြင့် ပြည့်နေသည်။

Verse 5

धनदश्रीप्रदौ द्वौ द्वौ पूजयेदनुपूर्वशः स्वनामभिश् चतुर्थ्यन्तैः प्रणवादिनमोन्तगैः

သူသည် ထိုသူတို့ကို အစဉ်လိုက် သင့်တော်သလို နှစ်ယောက်စီအဖြစ် ပူဇော်ရမည်။ ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်နာမည်များကို ဒါတိဗ် (ပေးအပ်သဘော) ဖြင့် အသုံးပြုပြီး အစတွင် «Oṃ» ထည့်ကာ အဆုံးတွင် «namaḥ» ဖြင့် ပိတ်ရမည်။

Verse 6

लोकग्रहवसुद्वाःस्थस्रवन्तीनां द्वयं द्वयं ङ च भूतसञ्जीवनासुतौ इति छ भूतसञ्जीवनामृतौ इति ख , ज च धनदद्विपदौ इति ख धनदौ द्विपदौ इति घ धनदश्चापदौ इति ज पूजयेदथ पूर्वश इति ग लोकग्रहवसुद्वाःस्थहस्तादीनामिति ग भानुत्रयं युगं वेदो लक्ष्मीर्गणपतिस् तथा

Lokagraha၊ Vasu၊ Dvāḥstha၊ Sravantī ဟူသော အုပ်စုများမှ စ၍ အရာများကို နှစ်ခုစီအဖြစ် ယူရမည်၊ ထို့နောက်လည်း ထိုနည်းတူ ဖြစ်သည်။ မူကွဲတစ်ခုတွင် “bhūta-sañjīvana-asutau” ဟု ဖတ်ပြီး အခြားမူများတွင် “bhūta-sañjīvana-amṛtau” ဟု ဖတ်ကြသည်။ ထို့အပြင် “dhanada-dvipadau” သို့မဟုတ် “dhanadau dvipadau” သို့မဟုတ် “dhanadaś cāpadau” ဟူသော ဖတ်ပုံကွဲများလည်း ရှိသည်။ (အခြားဖတ်ပုံတစ်ခုတွင်) “ထို့နောက် ယခင်အစဉ်အတိုင်း ပူဇော်ရမည်” ဟု ဆိုပြီး (အခြားအဓိပ္ပါယ်ဖော်ပြချက်တစ်ခုတွင်) “Lokagraha၊ Vasu၊ Dvāḥstha နှင့် လက်တို့အစရှိသည်” ဟု ဆိုသည်။ ထို့ပြင် စာရင်းတွင် နေ၏ သုံးပါး (triad)၊ ယုဂ၊ ဝေဒ၊ လက္ရှ္မီ နှင့် ဂဏပတိ တို့လည်း ပါဝင်သည်။

Verse 7

इति देवामखागारे तिष्ठन्ति प्रतितोरणं विघ्नसङ्घापनोदाय क्रतोः संरक्षणाय च

ဤသို့ဖြင့် နတ်ဘုရားဆိုင်ရာ ယဇ္ဈာခန်းမအတွင်း၌ သူတို့သည် တံခါးပေါက်တိုင်းတွင် ရပ်တည်ကာ အတားအဆီးအစုအဝေးများကို ဖယ်ရှားရန်နှင့် ယဇ္ဈာ (kratu) ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန်လည်း ဖြစ်သည်။

Verse 8

वज्रं शक्तिं तथा दण्डं खड्गं पाशं ध्वजंगदां त्रिशूलं चक्रमम्भोजम्पताकास्वर्चयेत् क्रमात्

အစဉ်လိုက် ပူဇော်ရမည့်အရာများမှာ—ဗဇ္ရ (vajra) မိုးကြိုးလက်နက်၊ ရှက္တိ (śakti) လှံ၊ ဒဏ္ဍ (daṇḍa) တုတ်၊ ခဍ္ဂ (khaḍga) ဓား၊ ပါရှ (pāśa) ကြိုးချည်၊ ဓွဇ (dhvaja) အလံ၊ ဂဒါ (gadā) လက်နက်တုတ်၊ တ్రిశూల (triśūla) သုံးခွ၊ စက္ကရ (cakra) စက်ဝိုင်းလက်နက်၊ နှင့် အမ္ဘောဇ (ambhoja) ကြာပန်း ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့ကို ပတಾಕာ (patākāsu) အလံတိုင်/စံတော်ပေါ်တွင် တင်၍ ပူဇော်ရမည်။

Verse 9

ॐ ह्रूं फट् नमः ॐ ह्रूं फट् द्वाःस्थशक्तये ह्रूं फट् नमः इत्य् आदिमन्त्रैः कुमुदः कुमुदाक्षश् च पुण्डरीकोथ वामनः शङ्कुकर्णः सर्वनेत्रः सुमुखः सुप्रतिष्ठितः

အစမန်တရားများဖြစ်သော “Oṃ hrūṃ phaṭ, namaḥ” နှင့် “Oṃ hrūṃ phaṭ, Dvāḥstha-śakti သို့ namaḥ; hrūṃ phaṭ, namaḥ” တို့ဖြင့်—တံခါးစောင့်များကို ဖိတ်ခေါ်/တည်ထောင်သည်။ ၎င်းတို့မှာ Kumuda၊ Kumudākṣa၊ Puṇḍarīka၊ ထို့နောက် Vāmana၊ Śaṅkukarṇa၊ Sarvanetra၊ Sumukha နှင့် Supratiṣṭhita တို့ဖြစ်သည်။

Verse 10

ध्वजाष्टदेवताः पूज्याः पूर्वादौ भूतकोटिभिः ॐ कौं कुमुदाय नम इत्य् आदिमन्त्रैः

အလံ၏ အဋ္ဌဒေဝတာတို့ကို အရှေ့ဘက်မှ စ၍ ဦးတည်ရာအလိုက်၊ အနောက်ခံဝိညာဉ်အစုအဝေးများနှင့်အတူ ပူဇော်ရမည်။ «ဩံ ကೌံ ကုမုဒာယ နမః» စသည့် အစမန်တရများဖြင့် ရွတ်ဆိုပူဇော်သည်။

Verse 11

हेतुकं त्रिपुरघ्नञ्च शक्त्याख्यं यमजिह्वकं कालं करालिनं षष्ठमेकाङ्घ्रिम्भीममष्टकं

«(အမည်များမှာ) ဟေတုက၊ တြိပုရဃ္န၊ သက္တျာခ္ယ၊ ယမဇိဟ္ဝက၊ ကာလ၊ ကရာလိန် (ဆဋ္ဌမ)၊ ဧကာင်္ဃရီ၊ နှင့် ဘီမ (အဋ္ဌမ)» ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 12

तथैव पूजयेद् दिक्षु क्षेत्रपालाननुक्रमात् ॐ हुं फट् वक्राय हुं फट् नम इति ग ॐ हुं फट् वज्राय हुं फट् नम इति ङ प्रमुख इति ज ध्वजाश् च देवता इति ग पूजादौ इति ङ , ज च बुद्धाख्यमिति ग बुद्ध्याख्यमिति ज अजजिह्वकमिति ज बलिभिः कुसुमैर् धूपैः सन्तुष्टान् परिभावयेत्

ထိုနည်းတူပင် ဦးတည်ရာရှစ်မျက်နှာ၌ က္ෂೇತ್ರပာလတို့ကို အစဉ်လိုက် ပူဇော်ရမည်။ «ဩံ ဟုṃ ဖတ်—ဝကရားယ ဟုṃ ဖတ် နမః» နှင့် «ဩံ ဟုṃ ဖတ်—ဝဇ္ရားယ ဟုṃ ဖတ် နမః» စသည့် မန်တရများကို (စာမူအမျိုးမျိုးတွင် ဖတ်ပုံကွဲပြားနိုင်သည်) ရွတ်ဆိုသည်။ ထို့နောက် ဘလိပူဇာ၊ ပန်းနှင့် အမွှေးတိုင်ဖြင့် ဂုဏ်ပြုကာ သူတို့ စိတ်ကျေနပ်နေသည်ဟု စိတ်ကူးဆင်ခြင်ရမည်။

Verse 13

कम्बलास्तृतेषु वर्णेषु वंशस्थूणास्वनुक्रमात् पञ्च क्षित्यादितत्त्वानि सद्योजातादिभिर्यजेत्

အရောင်စုံ ခင်းထားသော ကမ္ဗလများပေါ်နှင့် ဝါးတိုင်များပေါ်ကို အစဉ်လိုက် တည်၍၊ မြေဓာတ်မှ စသော တတ္တဝါ ငါးပါးကို စဒ္ယောဇာတ စသည့် မန်တရများဖြင့် ယဇ္ဉပူဇော်ရမည်။

Verse 14

सदाशिवपदव्यापि मण्डपं धाम शाङ्करं पताकाशक्तिसंयुक्तं तत्त्वदृष्ट्यावलोकयेत्

တတ္တဝဒೃષ્ટိ (တတ္တဝအမြင်) ကို အခြေခံ၍၊ ရှင်ကရာ၏ မဏ္ဍပ—ရှိုင်ဝ သန့်ရှင်းသော ဓာမ—ကို စဒာရှိဝ၏ အဆင့်အတန်းဖြင့် ပြည့်နှံ့နေသည်ဟု စိတ်တည်ကြည့်ရှုရမည်။ ထိုမဏ္ဍပသည် ပတಾಕာများနှင့် သက္တိ (အမှတ်လက္ခဏာ လှံ/အာဏာ) တို့ဖြင့် ပြည့်စုံသည်။

Verse 15

दिव्यान्तरिक्षभूमिष्ठविघ्नानुत्सार्य पूर्ववत् प्रविशेत् पश्चिमद्वारा शेषद्वाराणि दर्शयेत्

ကောင်းကင်၊ လေထုနှင့် မြေပြင်၌ရှိသော အနှောင့်အယှက်အင်အားများကို အရင်ကသတ်မှတ်ထားသကဲ့သို့ နှင်ထုတ်ပြီးနောက် အနောက်ဘက်တံခါးမှ ဝင်ရမည်၊ ထို့နောက် ကျန်တံခါးများကို ပြသရမည်။

Verse 16

प्रदक्षिणक्रमाद्गत्वा निविष्टोवेदिदक्षिणे उत्तराभिमुखः कुर्याद् भूतशुद्धिं यथा पुरा

ပြဒက္ခိဏာအတိုင်း (ညာဘက်လှည့်၍) သွားပြီးနောက် ဝေဒီ၏ တောင်ဘက်တွင် ထိုင်ကာ မြောက်ဘက်ကို မျက်နှာမူ၍ ယခင်ကသတ်မှတ်ထားသကဲ့သို့ ဘူတသုဒ္ဓိ (ဓာတ်သန့်စင်) ကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 17

अन्तर्यागं विशेषार्घ्यं मन्त्रद्रव्यादिशोधनं कुर्वीत आत्मनः पूजां पञ्चगव्यादि पूर्ववत्

အန္တရယာဂ (အတွင်းပူဇော်ခြင်း)၊ အထူးအရ္ဃျ (arghya) ပူဇော်ခြင်းနှင့် မန္တရ၊ ပူဇော်ပစ္စည်းတို့၏ သန့်စင်ခြင်းကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့ပြင် ပဉ္စဂဗျ (pañcagavya) စသည်တို့ဖြင့် ယခင်ကသတ်မှတ်ထားသကဲ့သို့ ကိုယ်တိုင်ပူဇော်ခြင်းကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 18

साधारङ्कलसन्तस्मिन् विन्यसेत्तदनन्तरं विशेषाच्छिवतत्त्वाय तत्त्वत्रयमनुक्रमात्

အထောက်အကူပြု ပီဋ္ဌ-ကလသ (pedestal-jar) ပေါ်တွင် ထို့နောက် နျာသ (vinnyāsa) ကို တင်ထားရမည်။ ထို့ပြင် အထူးသဖြင့် ရှိဝတတ္တဝ (Śiva-tattva) ကို တည်ထောင်/သဘောပေါက်ရန် တတ္တဝ သုံးပါး (tattva-traya) ကို အစဉ်လိုက် တင်ထားရမည်။

Verse 19

ललाटस्कन्धपादान्तं शिवविद्यात्मकं परं रुद्रनारायणब्रह्मदैवतं निजसञ्चरैः

နဖူးမှ စ၍ ပခုံးများကို ဖြတ်သန်းကာ ခြေဖျားအထိ (ကိုယ်အင်္ဂါတစ်လျှောက်) ရှိဝဝိဒျာ (Śiva-vidyā) သဘောတရားဖြစ်သော အမြင့်မြတ်ဆုံး အတ္ထဝါဒကို တည်စေ/စိတ်တွင် တင်မြှောက်ရမည်။ ၎င်း၏ အဓိပတိဒေဝတာများမှာ ရုဒြ (Rudra)၊ နာရာယဏ (Nārāyaṇa) နှင့် ဘြဟ္မာ (Brahmā) ဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်တိုင်၏ သတ်မှတ်ထားသော နျာသ-လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 20

अ तत्तु दृष्ट्यावलोकयेदिति ख , छ च शेषद्वाराणि चङ्क्रमेदिति ख , छ च शेषद्वाराणि पूजयेदिति छ स्वात्मन इति ख , घ , छ , ज च निजसंवरैर् इति ग , ङ च निजसञ्चयैर् इति घ ॐ हं हां मूर्तीस्तदीश्वरांस्तत्र पूर्ववद्विनिवेशयेत् तद्व्यापकं शिवं साङ्गं शिवहस्तञ्च मूर्धनि

ထို့နောက် မျက်စိအာရုံကို တည်ငြိမ်စွာ စိုက်၍ ထိုသဘောတရား/ဒေဝတাকে ဆင်ခြင်သင့်သည်။ ကျန်ရှိသော «တံခါးများ» (ကိုယ်ခန္ဓာ၏ သတ်မှတ်ထားသော ဝင်ပေါက်များ) ကို ပတ်လည်လှည့်၍ ထိုဝင်ပေါက်များကို ပူဇော်ရမည်။ ဤအရာအားလုံးကို မိမိ၏ အတ္တမန်အတွင်း၌ မိမိ၏ ထိန်းချုပ်မှုများနှင့် မိမိ၏ စုဆောင်းထားသော ကုသိုလ်/တန်ခိုးတို့ဖြင့် ပြုလုပ်ရမည်။ «oṃ haṃ hāṃ» ဟု မန္တရကို ရွတ်ဆိုကာ ယခင်ညွှန်ကြားသကဲ့သို့ ထိုနေရာတွင် ရုပ်သဏ္ဍာန်ဒေဝများနှင့် ၎င်းတို့၏ အုပ်စိုးဒေဝများကို တည်သွင်း၍၊ အင်္ဂများနှင့်တကွ အလုံးစုံပြန့်နှံ့သော ရှီဝကိုလည်း တည်သွင်းကာ ရှီဝ၏ လက်ကို ဦးခေါင်းထိပ်ပေါ် တင်ရမည်။

Verse 21

ब्रह्मरन्ध्रप्रविष्टेन तेजसा वाह्यसान्तरं तमःपटलमाधूय प्रद्योतितदिगन्तरं

ဘြဟ္မရန္ဓ္ရ (ခေါင်းခွံအပေါက်) ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသော တေဇောရောင်ခြည်ကြောင့် အပြင်နှင့် အတွင်းရှိ အမှောင်အကာကို လှုပ်ခါဖယ်ရှားပြီး အဝေးဆုံး အရပ်မျက်နှာများတိုင်အောင် တောက်ပလင်းလက်လာသည်။

Verse 22

आत्मानं मूर्तिपैः सार्धं स्रग्वस्त्रकुसुमादिभिः भूषयित्वा शिवोस्मीति ध्यात्वा बोघासिमुद्धरेत्

ရုပ်သဏ္ဍာန်များ၏ အဖော်ဒေဝများနှင့်အတူ မိမိကိုယ်ကို ပန်းကုံး၊ အဝတ်အစား၊ ပန်းများ စသဖြင့် အလှဆင်ပြီး၊ «ငါသည် ရှီဝဖြစ်၏» ဟု စိတ်တွင် သမาธိပြုကာ ထို့နောက် ဘောဃာသိ (Boghāsi) ဓားကို ဆွဲထုတ်ရမည်။

Verse 23

चतुष्पदान्तसंस्कारैः संस्कुर्यान्मखमण्डपं विक्षिप्य विकिरादीनि कुशकूर्चोपसंहरेत्

‘catuṣpada’ အဆင့်နှင့် အဆုံးသတ် (‘anta’) သံစ్కာရများအထိ သန့်စင်အခမ်းအနားများကို ဆောင်ရွက်၍ မခမဏ္ဍပ (ယဇ္ဍပဝင်) ကို သန့်စင်သိက္ခာပေးပြီးနောက်၊ vikira စသည့် ပူဇော်ပက်ချမှုများကို ဖြန့်ကြဲကာ နောက်ဆုံးတွင် kuśa မြက်တံမြက် (kuśa-kūrca) ဖြင့် ပြန်လည်စုဆောင်းရမည်။

Verse 24

आसनीकृत्य वर्धन्यां वास्त्वादीन् पूर्ववद्यजेत् शिवकुम्भास्त्रवर्धन्यौ पूजयेच्च स्थिरासने

အာသနကို စီစဉ်၍ ထိုင်ပြီးနောက် vardhanī (ဗာဓနီ) အိုးအတွင်း၌ ယခင်ညွှန်ကြားသကဲ့သို့ Vāstu ဒေဝများနှင့် အခြားဒေဝများကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် တည်ငြိမ်သော အာသနပေါ်တွင် ထိုင်လျက် Śiva-kumbha (ရှီဝကုံဘ)၊ astra (မန္တရ-လက်နက်) နှင့် vardhanī ကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 25

स्वदिक्षु कलशारूढांल्लोकपालाननुक्रमात् वाहायुधादिसंयुक्तान् पूजयेद्विधिना यथा

မိမိတို့၏ သက်ဆိုင်ရာဦးတည်ရာများတွင် ကလသ (ရိုးရာအိုး) ပေါ်၌ တည်ထားသော လောကပါလ (လောကကာကွယ်သူများ) ကို ယာဉ်၊ လက်နက်နှင့် အခြားသင်္ကေတများနှင့်အတူ အစဉ်လိုက် သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 26

ऐरावतगजारूढं स्वर्णवर्णं किरीटिनं सहस्रनयनं शक्रं वज्रपाणिं विभावयेत्

သကရာ (အိန္ဒြာ) ကို အဲရာဝတ ဆင်ပေါ်စီး၍ ရွှေရောင်တောက်ပကာ မကူဋ်ဆောင်း၊ မျက်စိတစ်ထောင်ရှိ၊ လက်၌ ဝဇ္ရ (မိုးကြိုးလက်နက်) ကိုင်ဆောင်သကဲ့သို့ စိတ်၌ ပုံဖော်မြင်ယောင်ရမည်။

Verse 27

सप्तार्चिषं च विभ्राणमक्षमालां कमण्डलुं ज्वालामालाकुलं रक्तं शक्तिहस्तमजासनं

(ထိုဒေဝတာကို) မီးလျှံခုနစ်ပါးဖြင့် တောက်လောင်၍ အက္ခမာလာ (ပုတီး) နှင့် ကမဏ္ဍလု (ရေခွက်) ကိုင်ဆောင်ကာ မီးလျှံမလာဖြင့် ဝန်းရံလျက် အနီရောင်ဖြစ်ပြီး လက်၌ သက္တိ (လှံ) ကိုင်ကာ ဆိတ်အာသနပေါ် ထိုင်နေသကဲ့သို့ သမาธိပြုရမည်။

Verse 28

भास्त्रवर्धन्यां पूजयेदस्थिरासने इति घ , ज च वर्णवस्त्रमिति ग स्वर्णवस्त्रमिति ख , ज , च कालं मालाकुलं रक्तमिति ख , ग , ङ , छ च कालं मालाकुलं, व्यक्तमिति ग ज्वालामालाकुलं सक्तमिति घ महिषस्थं दण्डहस्तं यमं कालानलं स्मरेत् रक्तनेत्रं स्वरारूढं खड्गहस्तञ्च नैरृतं

ဘ္ဟာစတြဝර්ဓနီ (မီးတိုးစေသော ဖောင်းကဲ့သို့သော စီမံကိန်း/အိုးအိမ်) တွင် (ထိုသူကို) မတည်ငြိမ်သော အာသနပေါ် ထိုင်လျက် ပူဇော်ရမည်ဟု အချို့ပုဒ်များက ဆိုသည်။ အခြားဖတ်ပုံများတွင် အရောင်ဝဏ္ဏဝတ် သို့မဟုတ် ရွှေရောင်ဝတ်ကို ဝတ်ဆင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ ယမကို ကာလအဖြစ်—မလာဖြင့် အလှဆင်၍ အနီရောင် (သို့မဟုတ် ထင်ရှားစွာ) မီးမလာဖြင့် ဝန်းရံလျက်—မဟိෂ (ကျွဲ) ပေါ်စီးကာ ဒဏ္ဍ (တံ杖) ကိုင်ဆောင်သည့် «ကာလာနလ» (အချိန်၏မီး) ဟု သမาธိပြုရမည်။ ထို့ပြင် နೈရృతကို မျက်စိနီ၍ မြင်းပေါ်စီးကာ ဓားကိုင်ဆောင်သကဲ့သို့လည်း သမาธိပြုရမည်။

Verse 29

वरुणं मकरे श्वेतं नागपाशधरं स्मरेत् वायुं च हरिणे नीलं कुवेरं मेघसंस्थितं

ဝရုဏကို မကရ (ရေသတ္တဝါ) ပေါ်စီး၍ အဖြူရောင်ဖြစ်ကာ နာဂပာရှ (မြွေကြိုး) ကိုင်ဆောင်သကဲ့သို့ သမาธိပြုရမည်။ ထို့ပြင် ဝါယုကို အပြာရောင်ဖြစ်၍ သမင်ပေါ်စီးသကဲ့သို့၊ ကုဗေရကို မိုးတိမ်ပေါ်၌ ထိုင်နေသကဲ့သို့လည်း သမาธိပြုရမည်။

Verse 30

त्रिशूलिनं वृषे चेशं कूर्मेनन्तन्तु चक्रिणं ब्राह्माणं हंसगं ध्यायेच्चतुर्वक्त्रं चतुर्भुजं

သုံးမြှားတံ (ตรีśūla) ကိုင်၍ နွားပေါ်စီးသော ဣဿ (ရှီဝ) ကို စိတ်ဓာတ်ဖြင့် သတိပြုစဉ်းစားရမည်။ ထို့ပြင် စက်ဝိုင်းလက်နက် (စက္ကရ) ကိုင်သော ဗိဿဏုကို ကူර්မ (လိပ်) အဖြစ်နှင့် အနန္တ အဖြစ်လည်းကောင်း၊ ဟံသာပေါ်စီး၍ မျက်နှာလေးပါး လက်လေးဖက်ရှိသော ဘြဟ္မာကိုလည်းကောင်း ဓ്യာနပြုရမည်။

Verse 31

स्तम्भमूलेषु कुम्भेषु वेद्यां धर्मादिकान् यजेत् दिक्षु कुम्भेष्वनन्तादीन् पूजयन्त्यपि केचन

တိုင်အောက်ခြေများတွင် ထားသော ကလသ (ရေခွက်/အိုး) များ၌ ဝေဒိပေါ်တွင် ဓမ္မ (Dharma) စသည်တို့ကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် ဦးတည်ရာအရ ထားသော ကလသများ၌ အချို့က အနန္တ စသည်တို့ကိုလည်း ပူဇော်ကြသည်။

Verse 32

शिवाज्ञां श्रावयेत् कुम्भं भ्रामयेदात्मपृष्ठगं पूर्ववत् स्थापयेदादौ कुम्भं तदनु वर्धनीं

ကလသကို ရှီဝ၏ အာဒေရှ (Śiva-ādeśa မန္တရ) ကို “ကြားစေ” ရမည်။ ထို့နောက် ကိုယ်ပေါ်ကျောတွင် တင်ထားလျက် လှည့်ပတ်စေရမည်။ ထို့ပြီးလျှင် ယခင်ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း အရင်ကလသကို တည်ရာ၌ ထားပြီး နောက်တစ်ဆင့် ဝර්ဓနီ (vardhanī) အိုးကို ထားရမည်။

Verse 33

शिवं स्थिरासनं कुम्भे शस्त्रार्थञ्च ध्रुवासनं पूजयित्वा यथापूर्वं स्पृशेदुद्भवमुद्रया

ယခင်နည်းအတိုင်း ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ကုမ္ဘ (kumbha) အတွင်းရှိ ရှီဝ၏ “သ္ထိရာသန” (Sthirāsana) ကိုလည်းကောင်း၊ လက်နက်အတွက် ရည်ရွယ်သော “ဓြုဝာသန” (Dhruvāsana) ကိုလည်းကောင်း ပူဇော်၍၊ ထို့နောက် “ဥဒ္ဘဝ မုဒြာ” (Udbhava-mudrā) ဖြင့် (ကုမ္ဘ/ဒေဝအာသန) ကို ထိရမည်။

Verse 34

निजयागं जगन्नाथ रक्ष भक्तानुकम्पया एभिः संश्राव्य रक्षार्थं कुम्भे खड्गं निवेशयेत्

“အလောက၏ အရှင် (Jagannātha) အို၊ ကိုယ်၏ ယာဂ (ယဇ္ဍ) ကို ဘက္တများအပေါ် ကရုဏာဖြင့် ကာကွယ်ပါစေ” ဟု ဆိုရမည်။ ကာကွယ်ရေးအတွက် ဤမန်တရများကို အသံထွက်၍ ကြားစေပြီးနောက် ကုမ္ဘ (kumbha) အတွင်းသို့ ဓားတစ်လက် ထည့်ထားရမည်။

Verse 35

दीक्षास्थापनयोः कुम्भे स्थण्डिले मण्डले ऽथवा मण्डलेभ्यर्च्य देवेशं व्रजेद्वै कुण्डसन्निधौ

ဒိက္ခာ (dīkṣā) နှင့် သ္ထာပန (sthāpana) အခမ်းအနားများတွင် ပူဇော်မှုကို သန့်စင်ထားသော ရေခွက်ကုံဘ (kumbha) ထဲ၌ဖြစ်စေ၊ ပြင်ဆင်ထားသော ယဇ်မြေ (sthaṇḍila) ပေါ်၌ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် မဏ္ဍလ (maṇḍala) အတွင်း၌ဖြစ်စေ ပြုရမည်။ မဏ္ဍလများမှတစ်ဆင့် ဒေဝေရှ (Deveśa) ကို ပူဇော်ပြီးနောက် မီးကွန်ဒ (kuṇḍa) အနီးသို့ သွားရမည်ဟု ဆိုသည်။

Verse 36

कुण्डनाभिं पुरस्कृत्य निनिष्ठा मूर्तिधारिणः गुरोरादेशतः कुर्युर् निजकुण्डेषु संस्कृतिं

မီးကွန်ဒ (kuṇḍa) ၏ “နာဘိ” ဟုခေါ်သော အလယ်ဗဟိုကို ရှေ့တန်းထား၍၊ မူရတိ (mūrti) ကို ကိုယ်တိုင်ထိန်းသိမ်းထားသော ဒိက္ခာခံပြီးသူများသည် ဂုရု၏ အမိန့်အတိုင်း မိမိတို့၏ ကွန်ဒများတွင် သန့်စင်ကာ သာသနာရေးသဘောရှိသော သင်္ကာရ (saṃskṛti) ကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 37

ष्ठगमिति घ स्थिरासने इति ख , घ च शस्त्राणुञ्चेति ख , ग , छ च इमं यागमिति ङ शङ्खन्निवेदयेदिति ग खड्गन्निवेदयेदिति घ , ङ च कुर्युर् निजकुम्भेष्विति ख , घ , छ , ज च जपेयुर्जापिनः सङ्ख्यं मन्त्रमन्ये तु संहितां पठेयुर्ब्राह्मणाः शान्तिं स्वशाखावेदपारगाः

“(စာမူအချို့တွင်) ‘ṣṭhagam’ ဟုဖတ်ကြသည်; (အချို့တွင်) ‘တည်ငြိမ်သော အာသနပေါ်တွင်’ ဟု; (အချို့တွင်) ‘လက်နက်များကို လိမ်းသုတ်/ပြင်ဆင်၍’ ဟု; (အချို့တွင်) ‘ဤယာဂ’ ဟုဖတ်ကြသည်။ (အချို့တွင်) ‘ခွံပုလဲ (śaṅkha) ကို ဆက်ကပ်ရမည်’ ဟု; (အချို့တွင်) ‘ဓား (khaḍga) ကို ဆက်ကပ်ရမည်’ ဟု။ (အချို့တွင်) ‘မိမိတို့၏ ကုံဘများတွင် ပြုလုပ်ကြရမည်’ ဟု။ ဂျပ (japa) ပြုသူများသည် မန္တရကို သတ်မှတ်အရေအတွက်အတိုင်း ထပ်ဆိုရမည်; သို့သော် မိမိတို့၏ သာခါဝေဒကို ကျွမ်းကျင်သော အခြားဗြာဟ္မဏများသည် ရှာန္တိ (śānti) အတွက် သံဟိတာကို ဖတ်ရွတ်ရမည်။

Verse 38

श्रीसूक्तं पावमानीश् च मैत्रकञ्च वृषाकपिं ऋग्वेदी सर्वदिग्भागे सर्वमेतत् समुच्चरेत्

ဋ္ဌဂ္ဝေဒင် (Ṛgvedin) သည် Śrī-sūkta၊ Pāvamānī ဟိမ်းများ၊ Maitraka ဟိမ်းနှင့် Vṛṣākapi ဟိမ်းတို့ကို—ဤအရာအားလုံးကို—အရပ်အနှံ့ (ဦးတည်ရာတိုင်း) သို့ မျက်နှာမူကာ ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 39

देवव्रतन्तु भारुण्डं ज्येष्ठसाम रथन्तरं पुरुषं गीतिमेतानि सामवेदी तु दक्षिणे

‘Devavrata’, ‘Bhāruṇḍa’, ‘Jyeṣṭhasāman’, ‘Rathantara’, ‘Puruṣa’, နှင့် ‘Gīti’—ဤတို့သည် စာမန် (Sāman) ချန့်များဖြစ်သည်။ စာမဝေဒင် (Sāmavedin) ယဇ်ပုရောဟိတ်ကို တောင်ဘက်အရပ်တွင် နေရာချထားရမည်။

Verse 40

रुद्रं पुरुषसूक्तञ्च श्लोकाध्यायं विशेषतः ब्राह्मणञ्च यजुर्वेदी पश्चिमायां समुच्चरेत्

ယဇုရဝေဒင်သည် အနောက်ဘက်၌ ရပ်၍ ရုဒြဟိမ်း၊ ပုရုෂသုတ်တ၊ အထူးသဖြင့် သတ်မှတ်ထားသော ရှလိုကာနှင့် အဓ್ಯಾಯတို့ကို ဘြာဟ္မဏ အပိုင်းများနှင့်အတူ ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 41

नीलरुद्रं तथाथर्वी सूक्ष्मासूक्ष्मन्तथैव च उत्तरे ऽथर्वशीर्षञ्च तत्परस्तु समुद्धरेत्

ထို့အပြင် နီလရုဒြဟိမ်း၊ အထာဗီ (အထာဗဝေဒ သံချိုင့်) နှင့် စူက္မ၊ အစူက္မ စာတမ်းများကိုလည်း ရွတ်ဆိုရမည်။ ထို့နောက် အာထာဗရှီရ္ෂကို အဆုံးသတ်ပိုဒ်အဖြစ် စိတ်အာရုံစိုက်၍ ထိုက်တန်စွာ ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 42

आचार्यश्चाग्निमुत्पाद्य प्रतिकुण्डं प्रदापयेत् वह्नेः पूर्वादिकान् भागान् पूर्वकुण्डादितः क्रमात्

အာচার്യသည် သန့်ရှင်းသော မီးကို ထုတ်ပေါ်စေပြီးနောက် အကူ/ပြန်လှန် ကုဏ္ဍ၌လည်း မီးတောက်ပစေရမည်။ ထို့ပြင် အရှေ့ဘက်မှ စ၍ အခြားဦးတည်ရာများအလိုက် မီး၏ အပိုင်းများကို အရှေ့ကုဏ္ဍမှ စတင်ကာ အစဉ်လိုက် ခွဲဝေသတ်မှတ်ရမည်။

Verse 43

धूपदीपचरूणाञ्च ददीताग्निं समुद्धरेत् पूर्ववच्छिवमभ्यर्च्य शिवाग्नौ मन्त्रतर्पणं

ဓూప၊ မီးအလင်း (ဒီပ) နှင့် ချာရု အဟုတိကို ပူဇော်ပြီးနောက် သန့်ရှင်းသော မီးကို ထုတ်ယူရမည်။ ထို့နောက် ယခင်ကဲ့သို့ ရှိဝကို ပူဇော်ကာ ရှိဝမီး၌ မန္တရ-တර්ပဏ (မန္တရဖြင့် လောင်းလှူခြင်း) ကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 44

देशकालादिसम्पत्तौ दुर् निमित्तप्रशान्तये प्रदीपयेदिति घ पूर्वादिदिग्भागादिति ज पूर्वादिकाद्भागादिति घ सर्वकुण्डादित इति ख , छ , च आचार्यश्चाग्निमुत्पाद्येत्यादिः ददीताग्निं समुद्धरेदित्यन्तः पाठो ग पुस्तके नास्ति देशकालादिसङ्ख्याप्तौ इति घ होमङ्कृत्वा तु मन्त्रज्ञः पूर्णां दत्त्वा शुभावहां

နေရာ၊ အချိန် စသည့် အခြေအနေများ ပြည့်စုံလာသောအခါ မကောင်းသော နိမိတ်များကို သက်သာစေရန် မီးပူဇော်ပွဲ၏ မီးကို ထွန်းညှိရမည်။ (ကွဲပြားသော ဖတ်ပုံမှတ်ချက်များ— «အရှေ့နှင့် အခြားဦးတည်ရာ အပိုင်းမှ» / «အရှေ့ စသည့် အပိုင်းမှ»; နှင့် «ကုဏ္ဍအားလုံးမှ စ၍» ဟူ၍) (ထို့ပြင် ‘ga’ လက်ရေးမူတွင် «အာচার്യသည် မီးကို ထုတ်ပေါ်စေ၍…» မှ «မီးကို ပေးအပ်၍ ပြန်လည်ထွက်ခွာရမည်» အထိ စာပိုဒ် မပါရှိဟု မှတ်ချက်) နေရာနှင့် အချိန်ဆိုင်ရာ သတ်မှတ်အရေအတွက်/အတိုင်းအတာ ပြည့်စုံသော် မန္တရသိသူသည် ဟောမကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် ကောင်းကျိုးဆောင်သော ပူဏာဟုတိကို ပေးအပ်ရမည်။

Verse 45

पूर्ववच्चरुकं कृत्वा प्रतिकुण्डं निवेदयेत् यजमानालङ्कृतास्तु व्रजेयुः स्नानमण्डपं

ယခင်ကဲ့သို့ ချာရု (ချက်ထားသော ပူဇော်အစား) ကို ပြင်ဆင်ပြီးနောက်၊ ပရတိကုဏ္ဍ (အရန်မီးကန်) ထဲသို့ ဆက်ကပ်ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် အလှဆင်ထားသော ယဇမာန်တို့သည် ရေချိုးမဏ္ဍပ (ရေချိုးပွဲခန်း) သို့ သွားရမည်။

Verse 46

भद्रपीठे निधायेशं ताडयित्वावगुण्ठयेत् स्नापयेत् पूजयित्वा तु मृदा काषायवारिणा

မင်္ဂလာပီဋ္ဌ (ဘဒ္ရပီဋ္ဌ) ပေါ်တွင် ဘုရားရှင် (ရုပ်တော်) ကို တင်ထားပြီး၊ ထုံးတမ်းအရ တို့ထိ/တီးခတ်ကာ ထို့နောက် ဖုံးအုပ်ရမည်။ ထို့နောက် ပူဇော်ကန်တော့ပြီးလျှင် သန့်စင်မြေ (မြေညှိ/ကလေး) နှင့် ကာရှာယရေ (အဆိပ်သက်သာ အရည်ပြုတ်ရည်) ဖြင့် ရေချိုးပေးရမည်။

Verse 47

गोमूत्रैर् गोमयेनापि वारिणा चान्तरान्तरा भस्मना गन्धतोयेन फडन्तास्त्रेण वारिणा

နွားဆီးနှင့် နွားချေးတို့ဖြင့်လည်းကောင်း—အကြားအကြား ရေဖြန်း၍လည်းကောင်း—ပြာဖြင့်၊ အနံ့ရေဖြင့်၊ ထို့ပြင် “ဖဍ်” ဖြင့် အဆုံးသတ်သော အာယုဓမန်တရ (လက်နက်မန်တရ) ဖြင့် အာနုဘော်တင်ထားသော ရေဖြင့် သန့်စင်ကာ ကာကွယ်ရမည်။

Verse 48

देशिको मूर्तिपैः सार्धं कृत्वा कारणशोधनं धर्मजप्तेन सञ्छाट्य पीतवर्णेन वाससा

အခမ်းအနားကို ဦးဆောင်သော ဆရာပူဇော် (ဒေသိက) သည် ရုပ်တော်ပြုလုပ်သူများ (မူရ္တိပ) နှင့်အတူ အကြောင်းရင်းဆိုင်ရာ သန့်စင်ခြင်း (ကာရဏ-ရှောဓန) ကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ဓမ္မမန်တရများကို ဂျပ်ဖတ်၍ သန့်စင်ထားသော အဝါရောင် အထည်ဖြင့် (ပစ္စည်း/လုပ်ငန်း) ကို သုတ်သင်ရမည်။

Verse 49

सम्पूज्य सितपुष्पैश् च नयेदुत्तरवेदिकां तत्र दत्तासनायाञ्च शय्यायां सन्निवेश्य च

အဖြူပန်းများ (စိတ္တပုஷ္ပ) ဖြင့် ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်ကန်တော့ပြီးနောက်၊ (ဘုရား/အလေးအမြတ်ခံ) ကို မြောက်ဘက် ဝေဒိကာသို့ ခေါ်ဆောင်ရမည်။ ထိုနေရာတွင် အာသန (ထိုင်ခုံ) ပေးပြီးနောက်၊ ရှယျယာ (အိပ်ရာ) ပေါ်တွင်လည်း နေရာချထားရမည်။

Verse 50

कुङ्कुमालिप्तसूत्रेण विभज्य गुरुरालिखेत् शलाकया सुवर्णस्य अक्षिणी शस्त्रकर्मणा

နံ့သာ (ကုံကုမ) လိမ်းထားသော ကြိုးဖြင့် လိုအပ်သော မျဉ်း/အပိုင်းများကို အရင် ခွဲခြားမှတ်သားပြီးနောက် ဆရာဝန်-ဆရာသည် ခွဲစိတ်မျဉ်းကို ခြစ်/ရေးထိုးရမည်။ ထို့နောက် ရွှေဖြင့်ပြုလုပ်သော śalākā (စလားကာ) စူးတံကို သုံး၍ မျက်စိဆိုင်ရာ ခွဲစိတ်ကုသမှုကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 51

अञ्जयेल्लक्ष्मकृत् पश्चाच्छास्त्रदृष्टेन कर्मणा कृतकर्मा च शस्त्रेण लक्ष्मी शिल्पी समुत्क्षिपेत्

ထို့နောက် မင်္ဂလာအမှတ်အသားပြုလုပ်သူ (lakṣma-kṛt) သည် śāstra တွင် သင်ကြားထားသည့် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအတိုင်း လိမ်းပေး/အန်ဂျယ်ပေးရမည်။ ထို့ပြင် သတ်မှတ်ထားသော ကర్మများ ပြီးစီးသွားလျှင် လက်ရာရှင်သည် သင့်လျော်သော ကိရိယာဖြင့် “လက္ရှ္မီ” ဟူသော မင်္ဂလာသင်္ကေတ/ရုပ်ပုံကို မြှောက်တင်၍ တည်နေရာချရမည်။

Verse 52

त्र्यंशादर्धोथ पादार्धादर्धाया इति छ शास्त्रकर्मणेति ख , ग , छ , ज च शास्त्रवर्मणेति घ शास्त्रकर्मणि इति ड समुत्किरेत् इति घ , ज च त्र्यंशादप्यथेति घ त्र्यंशादधोथेति ज अर्धतो ऽपिवेति ग अर्धतो वरमिति ज सर्वकामप्रसिद्ध्यर्थं शुभं लक्ष्मावतारणं

သတ်မှတ်ထားသော အတိုင်းအတာ၏ သုံးပုံတစ်ပုံမှ တစ်ဝက်အထိ—တစ်ပုံလေး၏ တစ်ဝက် (ဆိုလိုသည်မှာ တစ်ပုံရှစ်) မှ တစ်ဝက်အထိပင်—śāstra ၏ အာဏာရှိသော စည်းကမ်းအတိုင်း ဆောင်ရွက်ရမည်၊ ထိုအတိုင်းပင် မြှောက်တင်/ယူဆောင်တင်ရမည်။ “လက္ရှ္မီ-အဝတာရဏ” (Lakṣmī-avataraṇa) ဟူသော မင်္ဂလာပွဲတော်သည် လိုအင်ဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံအောင်မြင်စေရန် ပြုလုပ်ခြင်းဖြစ်သည်။

Verse 53

लिङ्गदीर्घविकारांशे त्रिभक्तं भागवर्णनात् विस्तारो लक्ष्म देहस्य भवेल्लिङ्गस्य सर्वतः

လိင်္ဂ (liṅga) ၏ အလျားပိုင်းကို သုံးပိုင်း ခွဲထားသည့် အချိုးအစားဖော်ပြချက်အရ လိင်္ဂ၏ ကိုယ်ထည်အကျယ်—ဆိုလိုသည်မှာ သတ်မှတ်အတိုင်းအတာ—ကို ဘက်ပေါင်းစုံ တပြေးညီ သတ်မှတ်ရသည်။

Verse 54

यवस्य नवभक्तस्य भागैर् अष्टाभिरावृता हस्तिके लक्ष्मरेखा च गाम्भीर्याद् विस्तरादपि

ဆင်တွင် မင်္ဂလာအမှတ်မျဉ်း (lakṣma-rekhā) ကို ယဝ (yava) ဟူသော မုယောစေ့အတိုင်းအတာကို ကိုးပိုင်းခွဲရာမှ ရှစ်ပိုင်းဖြင့် ဝန်းရံထားသည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။ ထိုမျဉ်းကို အနက်နှင့် အကျယ်တို့ဖြင့်လည်း သတ်မှတ်စိစစ်ရမည်။

Verse 55

एवमष्टांशवृद्ध्या तु लिङ्गे सार्धकरादिके भवेदष्टयवा पृथ्वी गम्भीरात्र च हास्तिके

ဤသို့ အတိုင်းအတာကို တစ်ရှစ်ပိုင်းတိုးမြှင့်လျှင် «လက်တစ်ခွဲ» (sārdhakara) အမျိုးအစားနှင့် ဆင်တူသော လိင်္ဂများတွင် မြေခံ (pṛthvī/pīṭha) သည် ယဝ ၈ ခုအထူဖြစ်ရမည်။ «လက်တစ်လက်» (hāstika) အမျိုးအစားတွင်လည်း အနက် (gambhīrā) ကို ထိုအချိုးအစားအတိုင်း သတ်မှတ်ရမည်။

Verse 56

एवमष्टांश वृद्ध्या तु लिङ्गे सार्धकरादिके भवेदष्टयवा पृथ्वी गम्भीरान्नवहास्तिके

ဤသို့ အတိုင်းအတာကို တစ်ရှစ်ပိုင်းတိုးမြှင့်လျှင် «လက်တစ်ခွဲ» အမျိုးအစားမှစသော လိင်္ဂများတွင် မြေခံ (pṛthvī) သည် ယဝ ၈ ခုဖြစ်ရမည်။ ထို့ပြင် «ဟတ်စတ ၉» (navahāstika) လိင်္ဂအတွက် အနက် (gambhīrā) ကို နက်ရှိုင်းစွာ သတ်မှတ်ရမည်။

Verse 57

शाम्भवेषु च लिङ्गेषु पादवृद्धेषु सर्वतः लक्ष्म देहस्य विष्कम्भो भवेद्वै यववर्धनात्

ထို့ပြင် Śāmbhava ဟုခေါ်သော မင်္ဂလာသဘောရှိသည့် လိင်္ဂများတွင် ခြေ/အောက်ခြေ အစိတ်အပိုင်းများသည် အရပ်ရပ်၌ ကောင်းစွာ ဖွံ့ဖြိုးနေပါက ၎င်းသည် မင်္ဂလာလက္ခဏာ (lakṣma) ဖြစ်သည်။ ကိုယ်ခန္ဓာ၏ အကျယ် (viṣkambha) သည် ယဝ လက္ခဏာများ တိုးပွားခြင်းကြောင့် အမှန်တကယ် တိုးလာသည်။

Verse 58

गम्भीरत्वष्टयुवाभ्यां रेखापि त्र्यंशवृद्धितः सर्वेषु च भवेत् सूक्ष्मां लिङ्गमस्तकमस्तकं

အနက်နှင့် သတ်မှတ်ထားသော အချိုးအစားတို့အရ ထွင်းထားသော မျဉ်း (rekhā) ကိုလည်း သုံးပုံတစ်ပုံ တိုးမြှင့်ရမည်။ ထို့ပြင် အမှုအားလုံးတွင် လိင်္ဂ၏ အပေါ်ပိုင်း၊ ခေါင်း (mastaka) နေရာ၌ မျဉ်းကို သေးသိမ်နူးညံ့စွာ ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 59

गम्भीरा नवहस्तके इति ज सोत्तरेषु इति ज यवस्य नवभक्तस्येत्यादिः पादवृद्धेषु सर्वत इत्य् अन्तः पाठो ङ पुस्तके नास्ति द्व्यंशवृंहितेति ख , घ , छ च त्र्यंशवृंहितेति ङ द्व्यंशवृद्धित इति ज लक्ष्मक्षेत्रेष्टधाभक्ते मूर्ध्निभागद्वये शुभे षड्भागपरिवर्तनमुक्त्वा भागद्वयन्त्वधः

«အနက်—ဟတ်စတ ၉» ဟူသောဖတ်ပုံသည် စာမူ Ja တွင်ရှိပြီး၊ «မြောက်ဘက်ပိုင်းတွင်» ဟူသောဖတ်ပုံလည်း Ja တွင်ရှိသည်။ «ယဝကို ကိုးပိုင်းခွဲ၍…» ဟူသော စကားစုအစကို မှတ်သားထားသည်။ «လေးပုံတစ်ပုံတိုး၍ အရပ်ရပ်၌» ဟူသော အတွင်းဖတ်ပုံသည် စာမူ Ṅa တွင် မပါ။ မတူညီသောဖတ်ပုံများမှာ Kha၊ Gha၊ Cha တို့တွင် «နှစ်ပိုင်းတိုး» ဟုဖတ်ပြီး၊ Ṅa တွင် «သုံးပိုင်းတိုး» ဟုဖတ်ကာ၊ Ja တွင် «နှစ်ပိုင်းတိုး» ဟုဖတ်သည်။ lakṣma-kṣetra ဟုခေါ်သော မင်္ဂလာမြေကွက်ကို ရှစ်ပိုင်းခွဲလျှင် «ခေါင်း» ဘက်ရှိ နှစ်ပိုင်းသည် မင်္ဂလာဖြစ်သည်။ ခြောက်ပိုင်းကို အပြန်အလှန်ပြောင်းလဲကြောင်း ဆိုပြီးနောက်၊ နှစ်ပိုင်းကို အောက်ဘက်၌ ထားရမည်။

Verse 60

रेखात्रयेण सम्बद्धं कारयेत् पृष्टदेशगं रत्नजे लक्षणोद्धारो यवौ हेमसमुद्भवे

ကျောဘက်ဒေသ၌ မင်္ဂလာအမှတ်ကို မျဉ်းသုံးကြောင်းနှင့် ဆက်စပ်အောင် ပြုလုပ်စေရာ၏။ ရတနာမှ ဖြစ်သောအရာ၌ မင်္ဂလာလက္ခဏာကို သတ်မှတ်ရမည်; ရွှေမှ ပေါ်ထွန်းသောအရာအတွက် «ယဝ» ဟုခေါ်သော အမှတ်ကို သတ်မှတ်ထားသည်။

Verse 61

स्वरूपं लक्षणन्तेषां प्रभा रत्नेषु निर्मला नयनोन्मीलनं वक्त्रे सान्निध्याय च लक्ष्म तत्

၎င်းတို့၏ သတ်မှတ်လက္ခဏာမှာ ဤသို့ဖြစ်သည်။ ရတနာများတွင် သန့်ရှင်း၍ မမှိုင်းသော တောက်ပမှုရှိ၏။ ထိုတောက်ပမှုသည် နီးကပ်တည်ရှိခြင်းကြောင့် မျက်စိဖွင့်စေ၍ မျက်နှာကို တောက်ပစေသော «လက္မ» (lakṣma) ဟူသော အမှတ်ဖြစ်၏။

Verse 62

लक्ष्मणोद्धाररेखाञ्च घृतेन मधुना तथा मृत्युञ्जयेन सम्पूज्य शिल्पिदोषनिवृत्तये

လက်ရာလုပ်ငန်းမှ ဖြစ်ပေါ်သော ချို့ယွင်းချက်များကို ဖယ်ရှားရန်အတွက် «လက္ခ္မဏ-ဥဒ္ဓာရ» မျဉ်း(များ)ကိုလည်း ဂျီနှင့် ပျားရည်ဖြင့် သင့်တော်စွာ ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် «မృత్యုञ्जယ» (မန္တရ/ရိတု) ဖြင့်လည်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 63

अर्चयेच्च ततो लिङ्गं स्नापयित्वा मृदादिभिः शिल्पिनन्तोषयित्वा तु दद्याद्गां गुरवे ततः

ထို့နောက် လိင်္ဂကို အర్చနာ (ပူဇော်) ပြုရမည်။ မြေမှုန့်စသည်တို့ဖြင့် ရေချိုးသန့်စင်ပြီးနောက် လက်ရာရှင် (အလုပ်သမား) ကို စိတ်ကျေနပ်စေကာ၊ ထို့နောက် ဂုရုအား ယဇ္ဉာခ (ဒက္ခိဏာ) အဖြစ် နွားတစ်ကောင် ပေးလှူရမည်။

Verse 64

लिङ्गं धूपादिभिः प्राच्यं गायेयुर्भर्तृगास्त्रयः सव्येन चापसव्येन सूत्रेणाथ कुशेन वा

အရှေ့ဘက်ကို မျက်နှာမူ၍ လိင်္ဂအား သင်းပျံ့အမွှေးအကြိုင် (ဓూప) စသည်တို့ဖြင့် ထုံးတမ်းအတိုင်း ဆောင်ရွက်ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် အဖော်အယောင်/သီချင်းဆိုသူ သုံးဦးက စတုတ္ထများကို သီဆိုရမည်။ (လိင်္ဂကို) ချည်ကြိုး သို့မဟုတ် ကုရှမြက်ဖြင့် ညာလှည့် (ပရဒက္ခိဏ) နှင့် ဘယ်လှည့် (အပရဒက္ခိဏ) နှစ်မျိုးလုံး ဝိုင်းလှည့်နိုင်သည်။

Verse 65

स्मृत्वा च रोचनं दत्वा कुर्यान्निर्मञ्जनादिकं गुडलवणधान्याकदानेन विसृजेच्च ताः

နတ်/မန္တရားကို သတိရ၍ ရိုချနာ (အဝါရောင်ဆေး) ကို ပူဇော်ပြီးနောက် လျှော်ဖွတ်ခြင်း၊ သုတ်သင်ခြင်း စသည့် သန့်စင်ကိစ္စများကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့ပြင် ဂျက်ဂရီ (သကြားတုံး)၊ ဆားနှင့် နံနံစေ့တို့ကို ဒါနပြုခြင်းဖြင့် အညစ်အကြေးနှင့် အနှောင့်အယှက်သက်ရောက်မှုတို့ကို ပယ်ဖျက်ရမည်။

Verse 66

गुरुमूर्तिधरैः सार्धं हृदा वा प्रणवेन वा मृत्स्नागोमयगोमूत्रभस्मभिः सलिलान्तरं

ဂုရု၏ အာဏာ/ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ကိုယ်စားပြုသူများနှင့်အတူ၊ နှလုံးထဲတွင် စိတ်ဖြင့်ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် ပ္ရဏဝ (အိုမ်) ဖြင့်ဖြစ်စေ ထုံးတမ်းကို ပြုလုပ်ရမည်။ မြေညစ်၊ နွားချေး၊ နွားဆီးနှင့် ပြာတို့ကို အသုံးပြု၍ ရေဖြင့် အတွင်းပိုင်းသန့်စင်မှုကို ဖြစ်စေရမည်။

Verse 67

स्नापयेत् पञ्चगव्येन पञ्चामृतपुरःसरं च पुष्पावरोधनं दत्वा कुर्यान्निर्मन्थनादिकमिति ज स्पृष्ट्वा च रोचनां दत्वा कुर्यान्निर्मञ्जनादिकमिति ङ गुरुमूर्तिर्यवैर् इति ख , ङ , ज च ततो मृण्मयगोमूत्रभस्मभिरिति ग स्नापयेदित्यर्धश्लोको छ पुस्तके नास्ति विरूक्षणं कषायैश् च सर्वौषधिजलेन वा

ပဉ္စာမృత (pañcāmṛta) ကို အရင်ပြု၍ ပဉ္စဂဗျ (pañcagavya) ဖြင့် (နတ်ရုပ်/ပူဇော်ပစ္စည်း) ကို ရေချိုးပေးရမည်။ ပန်းဖြင့် ဖုံးအုပ်ခြင်း သို့မဟုတ် ပန်းဝိုင်းကာရံခြင်းကို ပူဇော်ပြီးနောက် နိရ္မန်ထန (churning) စသည့် ထုံးတမ်းများကို ဆက်လက်ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် (ရုပ်ကို) ထိတွေ့၍ ရိုချနာကို လိမ်းပြီး နိရ္မဉ္ဇန (သုတ်သင်/ပွတ်တိုက်သန့်စင်) စသည့် ထုံးတမ်းများကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် မြေ၊ နွားဆီးနှင့် ပြာတို့ဖြင့်လည်း သန့်စင်နိုင်ပြီး၊ ဆေးရည်ပြုတ် (decoction) များ သို့မဟုတ် ဆေးပင်အားလုံးစိမ်ထားသော ရေဖြင့်လည်း ခြောက်သွေ့စေသည့် ဖျန်းခြင်းကို ပြုနိုင်သည်။ (လက်ရေးမူကွဲများတွင် စာသားကွာခြားမှုရှိပြီး၊ တစ်မူတွင် အပိုဒ်တစ်ဝက် မပါရှိသည်။)

Verse 68

शुभ्रपुष्पफलस्वर्णरत्नशृङ्गयवोदकैः तथा धारासहस्रेण दिव्यौषधिजलेन च

အဖြူရောင်ပန်းနှင့် အသီးများ၊ ရွှေနှင့် ရတနာများ၊ ချိုင့်/ချို (horn) နှင့် ဘာလီရေတို့ဖြင့် ရောစပ်ထားသော ရေဖြင့်လည်းကောင်း၊ ထို့အတူ ရေစီးကြောင်း တစ်ထောင်ဖြင့် လောင်းချခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း၊ ထို့ပြင် ဒိဗ္ယဆေးပင်ရေဖြင့်လည်းကောင်း (ထုံးတမ်းကို) ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 69

तीर्थोदकेन गाङ्गेन चन्दनेन च वारिणा क्षीरार्णवादिभिः कुम्भैः शिवकुम्भजलेन च

တီရ္ထ (tīrtha) သန့်ရှင်းရာနေရာများမှ ရေဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဂင်္ဂါရေဖြင့်လည်းကောင်း၊ စန္ဒန (စန္ဒယ်ဝုဒ်) ရောထားသော ရေဖြင့်လည်းကောင်း၊ ထို့ပြင် နို့ပင်လယ် (Milk-Ocean) စသည့် ကုမ္ဘ (အိုး) များထဲရှိ ရေဖြင့်လည်းကောင်း၊ ထို့အတူ ရှိဝကုမ္ဘ (Śiva-kumbha) အဘိသေကအိုး၏ ရေဖြင့်လည်းကောင်း (ထုံးတမ်းကို) ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 70

विरूक्षणं विलेपञ्च सुगन्धैश् चन्दनादिभिः सम्पूज्य ब्रह्मभिः पुष्पैर् वर्मणा रक्तचीवरैः

ရေဖျန်းသန့်စင်ပူဇော်မှုနှင့် စန္ဒနကဲ့သို့ အနံ့သာပစ္စည်းများဖြင့် လိမ်းပူဇော်ပြီးနောက်၊ သန့်ရှင်းသောပန်းများဖြင့် ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်ကာ ကာကွယ်ရေးဝတ်စုံအဖြစ် အနီရောင်ဝတ်ရုံများကိုလည်း ဆင်မြန်းပူဇော်ရမည်။

Verse 71

रक्तरूपेण नीराज्य रक्षातिलकपूर्वकं घृतौषधैर् जलदुग्धैश् च कुशाद्यैर् अर्घ्यसूचितैः

အနီရောင်ပုံစံဖြင့် နီရာဇန (အလင်းလှိုင်းပူဇော်) ကို ပြုလုပ်ပြီး၊ ကာကွယ်ရေးတီလကကို အရင်လိမ်းကာ၊ ဆေးဖက်ဝင်အပင်များနှင့် ရောစပ်ထားသော ဂျီ (ghee)၊ ရေနှင့် နို့၊ ကုရှ (kuśa) စသည့် အဃျ (arghya) ပူဇော်ရာတွင် ညွှန်ပြထားသော ပစ္စည်းများဖြင့် ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 72

द्रव्यैः स्तुत्यादिभिस्तुष्टमर्चयेत् पुरुषाणुना समाचम्य हृदा देवं ब्रूयादुत्थीयतां प्रभो

ပစ္စည်းပူဇော်မှုများနှင့် စတုတ္တရ (ဟိမ်း) စသည့်အရာများဖြင့် နတ်ကို စိတ်ကျေနပ်စေပြီး ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် ပုရုသမန္တရ (Puruṣa-mantra) ဖြင့် အာစမန (ācamana) ပြုလုပ်ကာ၊ နှလုံးဖြင့် နတ်ကို အတွင်းစိတ်မှ ခေါ်ဆို၍ “ထပါ၊ အရှင်” ဟု ဆိုရမည်။

Verse 73

देवं ब्रह्मरथेनैव क्षिप्रं द्रव्याणि तन्नयेत् मण्डपे पश्चिमद्वारे शय्यायां विनिवेशयेत्

ဘြဟ္မရထ (brahma-chariot) ဖြင့် နတ်ကို လျင်မြန်စွာ သယ်ဆောင်ကာ လိုအပ်သော ရိုးရာပစ္စည်းများကိုလည်း အတူယူဆောင်ရမည်။ ထို့နောက် မဏ္ဍပ (maṇḍapa) အတွင်း အနောက်ဘက်တံခါးအနီးတွင် (နတ်ကို) အိပ်ရာ/ခုံပေါ်၌ တင်ထားရမည်။

Verse 74

शक्त्यादिशक्तिपर्यन्ते विन्यसेदासने शुभे बहुरूपेण इति ग , घ , ज च स्तुत्यादिभिस्तुत्यमर्घयेदिति ख , छ च पुरुषात्मनेति ख , ग , घ , छ च समाचर्येति ग तर्पयेदिति ख , छ च शक्त्यादिमूर्तिपर्यन्ते इति ख , घ , ज च पश्चिमे पिण्डिकान्तस्य न्यसेद्ब्रह्मशलान्तदा

မင်္ဂလာအာသန (āsana) ပေါ်တွင် “Śakti” မှ စ၍ သတ်မှတ်ထားသော Śakti-စဉ်အဆုံးအထိ နျာသ (nyāsa) ကို ပြုလုပ်ရမည်။ “Bahurūpeṇa …” မန္တရနှင့် စတုတ္တရ စသည့်အရာများဖြင့် ချီးမွမ်းထိုက်သူထံ အဃျ (arghya) ကို ဆက်ကပ်ရမည်။ “Puruṣātman …” ဖြင့်၊ သတ်မှတ်ထားသော လုပ်ငန်းစဉ်များကို မှန်ကန်စွာ ဆောင်ရွက်ပြီးနောက် တර්ပဏ (tarpana) ကို ပူဇော်ရမည်။ “Śaktyādi-mūrti-paryante …” ဖြင့်၊ ထို့နောက် အနောက်ဘက်တွင် ပိဏ္ဍိကာ (piṇḍikā) အဆုံးအထိ အာသနအခြေတိုင်တလျှောက် ဘြဟ္မ-ရှလာ (Brahma-śalā) ၏ ကန့်သတ်အထိ နျာသကို တင်ထားရမည်။

Verse 75

शस्त्रमस्त्र शतालब्धनिद्राकुम्भध्रुवासनं प्रकल्प्य शिवकोणे च दत्वार्घ्यं हृदयेन तु

လက်နက်နှင့် အာஸ္တရများ၊ ပူဇော်အာසန၊ ရေကုံဗ္ဟ (ကုံဗ္ဟ) နှင့် တည်ငြိမ်သော ပစ္စည်းလိုအပ်ချက်များကို သင့်တော်ရာနေရာတွင် စီစဉ်ပြီး၊ ပူဇော်နေရာ၏ ရှိဝမုဒ် (Śiva-corner) တွင် တည်ထားကာ၊ «ဟృဒယ» မန္တရကို ရွတ်ဆိုလျက် အရ္ဃျ (ရေဖြင့်ဂုဏ်ပြုပူဇော်) ကို ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 76

उत्थाप्योक्तासने लिङ्गं शिरसा पूर्वमस्तकं समारोप्य न्यसेत्तस्मिन् सृष्ट्या धर्मादिवन्दनं

လိင်္ဂကို မြှောက်ယူ၍ သတ်မှတ်ထားသော အာසနပေါ်တွင် တင်ကာ၊ ခေါင်းကို အရှေ့ဘက်သို့ မျက်နှာမူစေပြီး ထိုနေရာ၌ သေချာစွာ တည်သွင်းရမည်။ ထို့နောက် ပူဇော်စဉ်အတိုင်း «ဓမ္မ» မှ စ၍ အခြား တတ္တဝ/ဒေဝတားများကို ဝန္ဒနာပြုရမည်။

Verse 77

दद्याद्धूपञ्च सम्पूज्य तथा वासांसि वर्मणा गृहोपकृतिनैवेद्यं हृदा दद्यात् स्वशक्तितः

သေချာစွာ ပူဇော်ပြီးနောက် သုပ် (ဓూప) ကို ဆက်ကပ်ရမည်။ ထို့အတူ အဝတ်အစားနှင့် ကာကွယ်ရေးပစ္စည်း (ဝර්မဏ) ကိုလည်း ဆက်ကပ်ရမည်။ ထို့ပြင် အိမ်တွင် ပြင်ဆင်ထားသော အစားပူဇော် (နైవေဒျ) ကိုလည်း မိမိစွမ်းအားအတိုင်း နှလုံးသားဖြင့် ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 78

घृतक्षौद्रयुतं पात्रमभ्यङ्गाय पदान्तिके देशिकश् च स्थितस्तत्र षट्त्रिंशत्तत्त्वसञ्चयं

ဃရိတ် (ghee) နှင့် ပျားရည် ရောထားသော ပန်းကန်/အိုးတစ်လုံးကို ခြေဖျားအနီး၌ အဘျင်္ဂ (နှိပ်နယ်ခြင်း) အတွက် ထားရမည်။ ထိုနေရာတွင် ဒေသိက (ဆရာ/ဂုရု) သည် ရပ်နေ၍ တတ္တဝ ၃၆ ပါး၏ စုစည်းချက်ကို သင်ကြားရမည်။

Verse 79

शक्त्यादिभूमिपर्यन्तं स्वतत्त्वाधिपसंयुतं विन्यस्य पुष्पमालाभिस्त्रिखण्डं परिकल्पयेत्

ရှက္တိ (Śakti) မှ စ၍ မြေ (Bhūmi) အထိ မိမိ၏ တတ္တဝများနှင့် ၎င်းတို့၏ အධိပတိများကို တွဲဖက်ကာ နျာသ (vinnyāsa) ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ပန်းမော်လီများဖြင့် တြိခဏ္ဍ (သုံးပိုင်းခွဲခြားမှု) ကို စီမံတည်ဆောက်ရမည်။

Verse 80

मायापदेशशक्त्यन्तन्तुर्याशाष्टांशवर्तुलं तत्रात्मतत्त्वविद्याख्यं शिवं सृष्टिक्रमण तु

မာယာဟု ခေါ်သော အာဏာ၏ အဆုံးသတ်၌ တုရိယာ၏ ဆယ့်ခြောက်ပိုင်းတစ်ပိုင်းဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော «ဝိုင်း» ရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ အတ္တမတတ္တဝိဒျာ (ātma-tattva-vidyā) ဟု ခေါ်သော ကိုယ်တိုင်၏ သဘောတရားဗေဒအဖြစ် ရှိဝကို ဖန်ဆင်းခြင်းအစဉ် (sṛṣṭi-krama) အတိုင်း နားလည်ရမည်။

Verse 81

एकशः प्रतिभागेषु ब्रह्मविष्णुहराधिपान् विन्यस्य मूर्तिमूर्तीशान् पूर्वादिक्रमतो यथा

ပုံရိပ်/ပူဇာနေရာ၏ အပိုင်းခွဲများတွင် အရှေ့မှ စ၍ သတ်မှတ်ထားသည့် အစဉ်အတိုင်း၊ အုပ်စိုးသခင်များဖြစ်သော ဗြဟ္မာ၊ ဗိဿဏု၊ ဟရ (ရှီဝ) တို့ကို ၎င်းတို့၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်များနှင့် ရုပ်သဏ္ဍာန်တို့၏ အရှင် (မူရ္တိဤရှ) နှင့်အတူ တစ်ခုချင်းစီ ထားသွင်းရမည်။

Verse 82

क्ष्मावह्निर्यजमानार्कजलवायुनिशाकरान् ति षड्लिङ्गतनुसञ्चयमिति ज षड्विंशतत्त्वसञ्चयमिति घ त्रिशृङ्गमिति ग मायाशादशशक्त्यन्ततूर्या ग्राह्या प्रवर्तनमिति ज मायापदेशेति अर्धश्लोको घ पुस्तके नास्ति तत्रानुतत्त्वविध्याख्यमिति ज सृष्टिक्रमेण चेति ग आकाशमूर्तिरूपांस्तान् न्यसेत्तदधिनायकान्

ဖန်ဆင်းထွက်ပေါ်လာသည့် အစဉ် (sṛṣṭi-krama) အတိုင်း၊ အာကာသမူရ္တိ (ākāśa-mūrti) ဟူသော သေးငယ်သိမ်မွေ့သော ကိုယ်တော်အဖြစ် စိတ်ကူးယူရမည့် အုပ်စိုးသဘောတရားများ—မြေ၊ မီး၊ ယဇမာန (ပူဇာပြုသူ)၊ နေ၊ ရေ၊ လေ၊ လ—တို့ကို ၎င်းတို့၏ အုပ်ချုပ်သခင်များနှင့်အတူ နျာသ (nyāsa) ဖြင့် ထားသွင်းရမည်။

Verse 83

सर्वं पशुपतिं चोग्रं रुद्रं भवमखेश्वरं महादेवञ्च भीमञ्च मन्त्रास्तद्वाचका इमे

ဤမန္တရများသည် ရှီဝကို Sarva, Paśupati, Ugra, Rudra, Bhava, Akheśvara, Mahādeva နှင့် Bhīma ဟူသော အမည်များဖြင့် ခေါ်ဆိုသည့် စကားလုံးဆိုင်ရာ သတ်မှတ်ချက်များ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 84

लवशषचयसाश् च हकारश् च त्रिमात्रिकः प्रणवो हृदयार्णुर्वा मूलमन्त्रो ऽथवा क्वचित्

la–va အုပ်စုမှ အက္ခရာများ၊ ṣa၊ ca၊ ya၊ sā တို့၏ အက္ခရာများနှင့် ha အက္ခရာ၊ ထို့ပြင် မာထရာ သုံးပါးရှိသော ပရဏဝ (Oṁ) တို့ကို «နှလုံး-ဗီဇ» အက္ခရာဟု သင်ကြားထားသည်။ သို့မဟုတ် အချို့သော အခြေအနေများတွင် ၎င်းတို့ကို မူလမန္တရ (mūla-mantra) ဟု ယူဆရသည်။

Verse 85

पञ्चकुण्डात्मके यागे मूर्तीः पञ्चाथवा न्यसेत् पृथिवीजलतेजांसि वायुमाकाशमेव च

မီးကန့်ငါးခုပါသော ယာဂတွင် ရုပ်ပုံ/မူရတိ ငါးပါးကို တင်သွင်းတပ်ဆင်ရမည်။ ထိုငါးပါးမှာ မြေ၊ ရေ၊ မီး၊ လေ၊ နှင့် အာကာသ (အီသာ) ဖြစ်သည်။

Verse 86

क्रमात्तदधिपान् पञ्च ब्रह्माणं धरणोधरं रुद्रमीशं सदाख्यञ्च सृष्टिन्यायेन मन्त्रवित्

ဖန်ဆင်းခြင်း၏ အစဉ်အလာကို သိသော မန္တရဝိဒ်သည် အစဉ်လိုက် အုပ်စိုးရှင် ငါးပါးကို ရေတွက်ဆိုသည်—ဗြဟ္မာ၊ ဓရဏီဓရ၊ ရုဒြ၊ ဣဿ၊ နှင့် စဒါချာ ဟု ခေါ်သောသူ။

Verse 87

मुमुक्षोर्वा निवृत्ताद्याः अजाताद्यास्तदीश्वराः त्रितत्त्वं वाथ सर्वत्र न्यसेद्व्याप्त्यात्मकारणं

မုက္ခကို ရှာဖွေသူအတွက် နိဝృတ္တိမှ စသော သက္တိများကိုလည်းကောင်း၊ အဇာတာမှ စသော သက္တိများကိုလည်းကောင်း ၎င်းတို့၏ အုပ်စိုးရှင်များနှင့်အတူ ညာသ (nyāsa) ဖြင့် တင်သွင်းရမည်။ သို့မဟုတ် အရာအားလုံး၌ တရိတတ္တဝ (သုံးတတ္တဝ) ကို အလုံးစုံပြန့်နှံ့သော အတ္တမန်၊ အကြောင်းရင်းအဖြစ် တင်သွင်းတပ်ဆင်ရမည်။

Verse 88

शुद्धे चात्मनि विद्येशा अशुद्धे लोकनायकाः द्रष्टव्या मूर्तिपाश् चैव भोगिनी मन्त्रनायकाः

အတ္တမန် သန့်ရှင်းသောအခါ ဗိဒ္ယာဣရှ (အမြင့်မန်တရ-ဒေဝတား) များကို ချဉ်းကပ်ရမည်။ မသန့်ရှင်းသောအခါ လောကနာယက (လောကီကာကွယ်ဒေဝတား) များကို ရှုမြင်ရမည်။ ထို့အပြင် မူရတိပါသ (ရုပ်ပုံကာကွယ်သူများ) နှင့် ဘောဂိနီ (နာဂ/မြွေစွမ်းအား) တို့၊ မန္တရနာယက (မန္တရအုပ်စိုးရှင်များ) ကိုလည်း သင့်လျော်သလို အသိအမှတ်ပြုရမည်။

Verse 89

पञ्चविंशत्तथैवाष्टपञ्चत्रीणि यथाक्रमं एषान्तत्त्वं तदीशानामिन्द्रादीनां ततो यथा

နှစ်ဆယ့်ငါး၊ ထို့အတူ ရှစ်၊ ငါး၊ သုံး—အစဉ်လိုက်ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် အင်ဒြာတို့မှ စ၍ ၎င်းတို့၏ တတ္တဝအနှစ်သာရနှင့် ၎င်းတို့ကို အုပ်စိုးသော အရှင်များကိုလည်း အစဉ်လိုက် ရှင်းပြမည်။

Verse 90

ह , ज च शब्दतत्त्वाधिपतये इति ख , घ , छ च शूक्ष्ममूर्तये इति घ शिवाय नम इत्य् आदि ॐ हां पृथिवीमूर्तये नमः ॐ हां मूर्त्यधिपाय ब्रह्मणे नम इत्य् आदि ॐ हां शिवतत्त्वाधिपाय रुद्राय नम इत्य् आदि नाभिकन्दात्समुच्चार्य घण्टानादविसर्पणं ब्रह्मादिकारणत्यागाद् द्वादशान्तसमाश्रितं

«ဟ» နှင့် «ဇ» ကို «အသံတတ္တဝ (śabda-tattva) ၏ အධိပတိထံသို့» ဟူသော မန္တရဖြင့် ရွတ်ဆို၍၊ «ခ», «ဃ», «စ» ကို «သိမ်မွေ့သော ရုပ်သဏ္ဍာန် (sūkṣma-mūrti) ထံသို့» ဟူသော မန္တရဖြင့် ရွတ်ဆိုရမည်။ ထို့နောက် «ဃ—ရှီဝအား နမ» စသည်တို့ကို ရွတ်ဆို။ ထိုနည်းတူ «oṃ hāṃ—မြေဓာတ်ရုပ်ထံ နမ»; «oṃ hāṃ—ရုပ်တို့၏ အධိပတိ ဘြဟ္မာထံ နမ» စသည်; «oṃ hāṃ—ရှီဝတတ္တဝ၏ အධိပတိ ရုဒ္ရထံ နမ» စသည်။ ဗိုက်ချက် (nābhi-kanda) မှ ထုတ်အသံပြုလျှင် ခေါင်းလောင်းသံကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့၍၊ ဘြဟ္မာမှစသော အကြောင်းရင်းအခြေခံများကို စွန့်လွှတ်သဖြင့် «ဒွါဒသအန္တ» (dvādaśānta) တွင် တည်မြဲလာသည်။

Verse 91

मन्त्रञ्च मनसा भिन्नं प्राप्तानन्दरसोपमं द्वादशान्तात्समानीय निष्कलं व्यापकं शिवं

မန္တရကို စိတ်မှ ခွဲထုတ်၍ (စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် မရောစပ်ဘဲ) ရရှိပြီးသော အာနန္ဒရသကဲ့သို့သော အခြေအနေသို့ ရောက်စေပြီး၊ «ဒွါဒသအန္တ» (dvādaśānta) မှ ပြန်လည် ဆွဲယူကာ အပိုင်းမဲ့၍ အလုံးစုံပြန့်နှံ့သော ရှီဝကို စိတ်တည်စွာ သမาธိပြုရမည်။

Verse 92

अष्टत्रिंशत्कलोपेतं सहस्रकिरणोज्ज्वलं सर्वशक्तिमयं साङ्गं ध्यात्वा लिङ्गे निवेशयेत्

ကလား ၃၈ ပါဝင်၍ ရောင်ခြည် ၁,၀၀၀ ဖြင့် တောက်ပကာ၊ အင်အားတန်ခိုးအားလုံးဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး အင်္ဂ (အကူအညီပါ အစိတ်အပိုင်းများ) နှင့် ပြည့်စုံသော (ဒေဝရုပ်/ရုပ်သဘော) ကို သမาธိဖြင့် ဓ్యာနပြု၍၊ ထိုကို လင်္ဂ၌ တည်သွင်းရမည်။

Verse 93

जीवन्यासो भवेदेवं लिङ्गे सर्वार्थसाधकः पिण्डिकादिषु तु न्यासः प्रोच्यते साम्प्रतं यथा

ဤသို့ လင်္ဂ၌ ပြုလုပ်သော «အသက်သွင်း န്യാസ» (jīva-nyāsa) သည် ရည်ရွယ်သမျှ အကျိုးအမြတ်အားလုံးကို ပြည့်စုံစေသော အာနိသင်ရှိလာသည်။ ယခုတွင် ပိဏ္ဍိကာ (piṇḍikā) နှင့် ဆက်စပ်သော အစိတ်အပိုင်းများပေါ်၌ ပြုလုပ်သော န്യാസကို အောက်ပါနည်းအတိုင်း ရှင်းလင်းဖော်ပြမည်။

Verse 94

पिण्डिकाञ्च कृतस्नानां विलिप्ताञ्चन्दनादिभिः सद्वस्त्रैश् च समाच्छाद्य रन्ध्रे च भगलक्षणे

ပိဏ္ဍိကာ (piṇḍikā) ကို သင့်လျော်စွာ ရေချိုးသန့်စင်ပြီးနောက်၊ စန္ဒန (နံ့သာသစ်) စသည်တို့ဖြင့် လိမ်းပွတ်ကာ၊ သန့်ရှင်းသော အဝတ်အစားများဖြင့် ဖုံးအုပ်ပြီး၊ «ဘဂ-လက္ခဏ» (bhaga-lakṣaṇa) ဟု အမှတ်အသားရှိသော အပေါက်/အဝင်၌ ထားရမည်။

Verse 95

पञ्चरत्नादिसंयुक्तां लिङ्गस्योत्तरतः स्थितां लिङ्गवत्कृतविन्यासां विधिवत्सम्प्रपूजयेत्

လင်္ဂ၏ မြောက်ဘက်၌ တည်ထား၍ ရတနာငါးပါးနှင့် အခြားပစ္စည်းများဖြင့် ပြည့်စုံကာ လင်္ဂကဲ့သို့ အစီအစဉ်ချထားသော ထိုအထောက်အကူပူဇာဝတ္ထုကို သတ်မှတ်ထားသည့် ဝိဓိအတိုင်း စနစ်တကျ ပူဇော်ရမည်။

Verse 96

कृतस्नानादिकान्तत्र लिङ्गमूले शिलां न्यसेत् कृतस्नानादिसंस्कारं शक्त्यन्तं वृषभं तथा

အဲဒီနေရာတွင် ရေချိုးခြင်းနှင့် အခြားအစပြုအကျင့်များကို ပြီးစီးပြီးနောက် လင်္ဂ၏ အမြစ်၌ ကျောက်ပြားတစ်ပြားကို ချထားရမည်။ ထို့ပြင် သတ်မှတ်ထားသည့် အတိုင်းအတာအထိ Śakti အတွက်လည်း ရေချိုးခြင်းနှင့် ဆက်စပ်သော သန့်စင်သိက္ခာပေးပွဲများကို ဆောင်ရွက်ရမည်၊ ထို့အတူ နန္ဒင်ဟုခေါ်သော နွား (Vṛṣabha) အတွက်လည်း ထိုနည်းတူ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 97

च सहस्रैः साहमासाद्येति ज यवरत्नादिसंयुक्तामिति घ , ज च लिङ्गवत्कृतविन्यासमिति ख , छ च कृतस्नानादिकामिति तद्वल्लिङ्गमूले शिलामिति ख , घ , ङ च कृतस्नानादिकं तद्वल्लिङ्गमूले शिवामिति ज प्रणवपूर्वं हुं पूं ह्रीं मध्यादन्यतमेन च क्रियाशक्तियुतां पिण्डीं शिलामाधररूपिणीं

ပရဏဝ (Oṃ) ကို အစပြု၍ အလယ်တွင် “ဟုṃ”, “ပူṃ”, သို့မဟုတ် “ဟြီṃ” ဟူသော မျိုးစေ့သံတစ်ခုကို ထည့်သွင်းကာ၊ လင်္ဂအောက်ရှိ ထောက်ခံကျောက်အခြေ (śilā-ādhara) ပုံသဏ္ဍာန်ဖြစ်ပြီး ကရိယာ-శक्ति (Kriyā-śakti) ဖြင့် ပြည့်စုံသော Piṇḍī ကို ဖိတ်ခေါ်၍ တည်ထောင်ရမည်။ (အနီးဝန်းကျင် စာပိုဒ်များသည် ဖတ်ပုံကွဲများနှင့် ရိုးရာမှတ်ချက်များကို ညွှန်ပြပြီး—အခြေကို စပါး/ရတနာတို့ဖြင့် အလှဆင်နိုင်ခြင်း၊ လင်္ဂကဲ့သို့ အစီအစဉ်ချခြင်း၊ လင်္ဂအမြစ်၌ ရေချိုးသန့်စင်မှုတို့ကို ပြုလုပ်ခြင်း စသည်တို့ကို ဆိုလိုသည်။)

Verse 98

भस्मदर्भतिलैः कुर्यात् प्राकारत्रितयन्ततः रक्षायै लोकपालांश् च सायुधान्याजयेद्वहिः

ထို့နောက် ကာကွယ်ရေးအတွက် ပြာ၊ darbha မြက်နှင့် နှမ်းစေ့တို့ဖြင့် သုံးထပ်အကာအရံကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့ပြင် ပူဇော်ပွဲနေရာ၏ အပြင်ဘက်တွင် မိမိတို့၏ လက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်သော Lokapāla များကို ဖိတ်ခေါ်ရမည်။

Verse 99

ॐ हूं ह्रं क्रियाशक्तये नमः ॐ हूं ह्रां हः महागौरी रुद्रदयिते स्वाहेति च पिण्डिकायां ॐ हां आधारशक्तये नमः ॐ हां वृषभाय नमः धारिकां दीप्तिमत्युग्रा ज्योत्स्ना चैता बलोत्कटाः तथा धात्री विधात्री च न्यसेद्वा पञ्चनायिकाः

“Om: hūṃ hraṃ—ကရိယာ-శक्ति (Kriyā-śakti) အား နမස්။ Om: hūṃ hrāṃ haḥ—မဟာဂေါရီ၊ ရုဒြ၏ ချစ်သူမ၊ svāhā” ဟူ၍ ထိုမန္တရကို piṇḍikā အတွင်း၌ nyāsa ချထားရမည်။ “Om: hāṃ—အာဓာရ-శक्ति (Ādhāra-śakti) အား နမස්။ Om: hāṃ—Vṛṣabha (နန္ဒင်) အား နမස්။” ထို့နောက် pañcanāyikāḥ ဟုခေါ်သော ဦးဆောင်ဒေဝီငါးပါး—Dhārikā, Dīptimatī, Ugrā, Jyotsnā, Caitā—ကို nyāsa ချထားပြီး၊ ထို့ပြင် Balotkaṭā, Dhātrī, Vidhātrī တို့ကိုလည်း သတ်မှတ်ထားသည့် အစီအစဉ်အတိုင်း ကိုယ်ခန္ဓာ/ယန္တရပုံစံ၌ ချထားရမည်။

Verse 100

वामा ज्येष्ठा क्रिया ज्ञाना बेधा तिस्रीथवा न्यसेत् क्रियाज्ञाना तथेच्छा च पूर्ववच्छान्तिमूर्तिषु

ယခင်ဖော်ပြသကဲ့သို့ «န്യാസ» ကို ပြုလုပ်ရာတွင် အင်အားများကို ဝာမာ (Vāmā)၊ ဂျေဋ္ဌာ (Jyeṣṭhā)၊ ကရိယာ (Kriyā)၊ ဂျ္ဉာနာ (Jñānā) ဟူ၍ သုံးမျိုးခွဲခြားသတ်မှတ်ကာ တင်ထားရမည်။ သို့မဟုတ် «ရှာန္တိ» ရုပ်သဏ္ဍာန်များတွင် ကရိယာ၊ ဂျ္ဉာနာ နှင့် အိစ္ဆာ (Icchā) ကို ယခင်နည်းအတိုင်း တင်ထားရမည်။

Verse 101

तमो मोहा क्षमी निष्ठा मृत्युर्मायाभवज्वराः पञ्च चाथ महामोहा घोरा च त्रितयज्वरा

«တမဟ်» (အမှောင်)၊ «မောဟာ» (မောဟ/လွဲမှားမှု)၊ «ခ္စမီ» (ခန္ဓာပျက်ယွင်း/ပိန်လှီမှု)၊ «နိဋ္ဌာ» (တည်ငြိမ်စွဲမြဲမှု)၊ «မృత్యု» (သေစေသော) နှင့် «မာယာ-ဘဝ-ဇွရ» (မာယာမှ ဖြစ်သော ဖျားနာမှု) — ဤတို့သည် အမည်ပေးထားသော ဖျားနာမှု ငါးမျိုး ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် «မဟာမောဟာ» (ကြီးမားသော မောဟ) နှင့် «ဃောရာ» (ကြောက်မက်ဖွယ်) တို့၊ ထို့အပြင် တြိဒိုးရှ ဖျား (tritaya-jvarāḥ) လည်း ရှိသည်။

Verse 102

च स्वाहेति ख , ग , ङ , छ च ॐ ह्रीं इति ख , ग , ङ , छ च क्रिया मेधेति ङ तथैवैच्छेति ङ तमा मोहा क्षमा निष्ठा मृत्युर्माय भया ज्वरेति ख उमा मोहा क्षमा नित्या मृत्युर्मायाभयाज्वरा इति ज तिस्रोथवा क्रियाज्ञाना तथा बाधाधिनायिका आत्मादित्रिषु तत्त्वेषु तीव्रमूर्तिषु विन्यसेत्

ထို့နောက် မန္တရ «svāhā» ကို အက္ခရာ kha, ga, ṅa, cha, ca ပေါ်တွင် တင်ထားရမည်။ «oṃ hrīṃ» ကိုလည်း ထိုနည်းတူ kha, ga, ṅa, cha, ca ပေါ်တွင် တင်ရမည်။ «kriyā» နှင့် «medhā» ကို ṅa ပေါ်တွင် တင်၍၊ ထိုနည်းတူ «icchā» ကိုလည်း ṅa ပေါ်တွင် တင်ရမည်။ «tamā, mohā, kṣamā, niṣṭhā, mṛtyu, māyā, bhayā, jvarā» ဟူသော အစဉ်ကို kha ပေါ်တွင် တင်ရမည်။ အခြားရွေးချယ်စရာအဖြစ် «umā, mohā, kṣamā, nityā, mṛtyu, māyā, abhayā, jvarā» ဟူ၍ ja ပေါ်တွင် တင်ရမည်။ သို့မဟုတ် ကရိယာနှင့် ဂျ္ဉာနာ (နှင့် အဓိပ္ပာယ်ပါဝင်သော တတိယ śakti) တို့၏ သုံးစုနှင့် အတားအဆီးကို အုပ်ချုပ်သူကိုပါ ပေါင်း၍၊ အာတ်မန်မှ စသော တတ္တဝ သုံးပါးပေါ်တွင်၊ ဒေဝတ၏ တီဝြ (ပြင်းထန်) ရုပ်များ၌ ဗိညာသ (vinnyāsa) ပြု၍ တင်ထားရမည်။

Verse 103

अत्रापि पिण्डिका ब्रह्मशिलादिषु यथाविधि गौर्यादिसंवरैर् एव पूर्ववत् सर्वमाचरेत्

ဤနေရာတွင်လည်း «ပိဏ္ဍိကာ» (ထမင်းလုံးပူဇော်) ကို «ဗြဟ္မ-ရှိလာ» (Brahmaśilā) စသည့်နေရာများပေါ်တွင် နည်းလမ်းတကျ ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့ပြင် ဂေါရီ (Gaurī) မှ စသော သတ်မှတ်ထားသည့် စံဝရ/အကျင့်ထိန်းချုပ်မှုများဖြင့် ယခင်က ဆိုခဲ့သကဲ့သို့ အရာအားလုံးကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 104

एवं विधाय विन्यासं गत्वा कुण्डान्तिकं ततः कुण्डमध्ये महेशानं मेखलासु महेश्वरं

ဤသို့ သတ်မှတ်ထားသော ဗိညာသ (vinnyāsa/nyāsa) ကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် မီးကွန်ဒ် (kuṇḍa) အနီးသို့ သွားရမည်။ မီးကွန်ဒ် အလယ်၌ မဟေရှာန (Maheśāna—Śiva) ကို တင်ထား၍၊ မေခလာ (mekhalā) ဟူသော ခါးပတ်လိုင်းများပေါ်တွင် မဟေရှ္ဝရ (Maheśvara—မဟာသခင်) ကို တင်ထားရမည်။

Verse 105

क्रियाशक्तिं तथान्यासु नादमोष्ठे च विन्यसेत् घटं स्थण्डिलवह्नीशैः नाडीसन्धानकन्ततः

အခြားသောနေရာများတွင် နျာသ (nyāsa) ဖြင့် «ကရိယာရှက္တိ» (လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း) ကို တင်ထားရမည်၊ ထို့နောက် «နာဒ» (အတွင်းသံ) ကို နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် တင်ထားရမည်။ လည်ချောင်းမှအစ၍ နာဍီများကို ချိတ်ဆက်ကာ «ဃဋ» (အိုး/ဗာဇန) ကို တည်ဆောက်ပြီး၊ စ္ထဏ္ဍိလ (ပူဇာအလယ်ပြင်), အဂ္နိ (မီး) နှင့် ဣရှ (ရှီဝ) တို့နှင့်အတူ စီမံရမည်။

Verse 106

पद्मतन्तुसमां शक्तिमुद्वातेन समुद्यतां विशन्ती सूर्यमार्गेण निःसरन्तीं समुद्गतां

«ရှက္တိ» ကို ကြာပန်းမျှင်ကဲ့သို့ အလွန်ပါးလွှာသည့်အဖြစ် စိတ်ကူးသင့်သည်။ ၎င်းကို အပေါ်သို့တက်သောလေ (udvāta) က မြှောက်တင်၍ နေရောင်လမ်းကြောင်းဖြင့် ဝင်ကာ၊ ထို့နောက် အထက်သို့မြင့်တက်ပြီး ထွက်ပေါ်လာသည်ဟု တွေးတောရမည်။

Verse 107

पुनश् च शून्यमार्गेण विशतीं स्वस्य चिन्तयेत् एवं सर्वत्र सन्धेयं मूर्तिपैश् च परस्परं

ထပ်မံ၍ မိမိ၏ အာရုံ/စွမ်းအားသည် သုညလမ်းကြောင်း (အလွတ်လမ်း) ဖြင့် ဝင်လာသည်ဟု စိတ်ကူးရမည်။ ဤသို့ဖြင့် နေရာတိုင်းတွင် ဆက်စပ်ညှိနှိုင်းရပြီး၊ ထင်ရှားသော ရုပ်သဏ္ဍာန်များသည် အပြန်အလှန် ချိတ်ဆက်နေစေရမည်။

Verse 108

सम्पूज्य धारिकां शक्तिं कुण्डे सन्तर्प्य च क्रमात् तत्त्वतत्त्वेश्वरा मुर्तीर्मूर्तीर्शांश् च घृतादिभिः

ထောက်ပံ့ထိန်းသိမ်းသော «ဓာရိကာ ရှက္တိ» ကို စနစ်တကျ ပူဇော်ပြီးနောက်၊ အစဉ်လိုက် မီးကန် (kuṇḍa) အတွင်း၌ တർပဏ (ဖြည့်ဆည်းပူဇော်) ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် တတ္တဝများကို အုပ်စိုးသော မူရတိများနှင့် ၎င်းတို့၏ အংশ (အပိုင်းခွဲ) မူရတိများထံသို့ ဂျီ (ghṛta) စသည်တို့ကို ဟောမဖြင့် ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 109

सम्पूज्य तर्पयित्वा तु सन्निधौ संहिताणुभिः समुद्यतामिति ङ समुद्गमानिति ज सूर्यमार्गेणेति छ मूर्ति मूर्तीशांश्चेति ज घटस्थण्डिलेत्यादिः, घृतादिभिरत्यन्तः पाठो घ पुस्तके नास्ति संहितात्मभिरिति ख सहितात्मभिरिति छ संघटाणुभिरिति ज शतं सहस्रमर्धं वा पूर्णया सह होमयेत्

စနစ်တကျ ပူဇော်ပြီး တർပဏ (လီဘေးရှင်းဖြင့် ဖြည့်ဆည်းခြင်း) ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ဒေဝတာ၏ ရှေ့မှောက်၌ saṃhitā-aṇu (မန္တရအပိုင်းအစ) များဖြင့် ဟောမကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ အာဟုတိကို တစ်ရာ သို့မဟုတ် တစ်ထောင် သို့မဟုတ် ထိုအရေအတွက်၏ တစ်ဝက်—ပြည့်စုံသော သတ်မှတ်ပူဇော်နည်းနှင့်အတူ—ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 110

तत्त्वतत्त्वेश्वरा मूर्तिर्मूर्तीशांश् च करेणुकान् तथा सन्तर्प्य सान्निध्ये जुहुयुर्मूर्तिपा अपि

တတ္တဝများကို အုပ်စိုးသော မူရတိကိုလည်းကောင်း၊ မူရတိတို့၏ အရှင်များနှင့် အကူအညီပေးသော «ကရေဏုကာ» သက္တိများကိုလည်းကောင်း သင့်တော်စွာ ပူဇော်ကျေနပ်စေပြီးနောက်၊ သာန်နိဓျ (ဒေဝတော်၏ နီးကပ်တည်ရှိမှု) အခြေအနေ၌ မူရတိပာḥ (မူရတိကို စောင့်ရှောက်သူ) တို့သည် မီးထဲသို့ အာဟုတိများကို ထည့်၍ ဟောမကိုလည်း ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 111

ततो ब्रह्मभिरङ्गैश् च द्रव्यकालानुरोधतः सन्तर्प्य शक्तिं कुम्भाम्भःप्रोक्षिते कुशमूलतः

ထို့နောက် ဘြဟ္မမန်တရများနှင့် အင်္ဂ (အကူအညီပေးသော အစိတ်အပိုင်းရိတု) တို့ဖြင့်၊ သတ်မှတ်ထားသော ပစ္စည်းနှင့် အချိန်အလိုက်၊ သက္တိကို သင့်တော်စွာ စန်တර්ပျ/အင်အားဖြည့်ရမည်။ ထို့ပြင် ကုမ္ဘ (ကံသန့်အိုး) ရေဖြင့် ပက်ဖျန်းထားသော ကုရှမြက်၏ အမြစ်၌ (ရိတုကို) တည်ထောင်/ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 112

लिङ्गमूलं च संस्पृश्य जपेयुर्होमसङ्ख्यया सन्निधानं हृदा कुर्युर्वर्मणा चावगुण्ठनं

လိင်္ဂ၏ အမြစ်ကို ထိတွေ့ပြီး၊ ဟောမတွင် ထည့်မည့် အာဟုတိ အရေအတွက်နှင့် တူညီသည့် အကြိမ်ရေဖြင့် မန္တရကို ဇပ (japa) လုပ်ရမည်။ ထို့ပြင် နှလုံးအတွင်း၌ စန္နိဓာန (တည်ရှိမှု) ကို စိတ်ဖြင့် တည်စေကာ၊ ဝර්မ (Varma) ကာကွယ်မန်တရဖြင့် အဝဂုဏ္ဌန (ဖုံးကွယ်/ကာကွယ်ခြင်း) ကိုလည်း ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 113

एवं संशोध्य ब्रह्मादि विष्ण्वन्तादि विशुद्धये विधाय पूर्ववत्सर्वं होमसङ्ख्याजपादिकम्

ဤသို့ ဘြဟ္မာမှ စ၍ ဗိဿ္ဏုအထိ (နှင့် အခြားတို့) ကို သန့်စင်၍ ပြည့်စုံသော သန့်ရှင်းမှုအတွက်၊ ထို့နောက် ယခင်က သတ်မှတ်ထားသကဲ့သို့ အရာအားလုံးကို ဆောင်ရွက်ရမည်—ဟောမ အရေအတွက်၊ ဇပ (japa) နှင့် ဆက်စပ်သော အကျင့်အထုံးများကိုပါ။

Verse 114

कुशमध्याग्रयोगेन लिङ्गमध्याग्रकं स्पृशेत् यथा यथा च सन्धानं तदिदानीमिहोच्यते

ကုရှမြက်တစ်စင်းကို အသုံးပြု၍ ၎င်း၏ အလယ်ပိုင်းနှင့် အဖျားပိုင်းကို ယူကာ လိင်္ဂ၏ အလယ်နှင့် အပေါ်ပိုင်းကို ထိရမည်။ ယခု «သန္ဓာန» (ချိတ်ဆက်/တည်စေခြင်း) ၏ မှန်ကန်သော နည်းလမ်းကို ဤနေရာတွင် အဆင့်ဆင့် ဖော်ပြမည်။

Verse 115

, छ च ॐ हां ॐ हां ॐ ॐ वां ॐ भूं हां वां क्ष्मामूर्तये नम इति ज घ पुस्तके भूं भूं वां इति विशेषः ॐ हां हां ॐ ॐ वां ॐ ॐ हूं हूं वाह्यमूर्तये नम इति ङ ओ हां वां आं ॐ आं षां ॐ भूं भूं वा वह्निमूर्तये नमः एवञ्च यजमानादिमूर्तिभिरभिसन्धेयं पञ्चमूर्त्यात्मकेप्येवं सन्धानं हृदयादिभिः

အက္ခရာ «cha» နှင့် «ca» အတွက် «oṃ hāṃ oṃ hāṃ oṃ oṃ vāṃ oṃ bhūṃ hāṃ vāṃ—ကṣmā-mūrti (မြေဓာတ်ရုပ်) သို့ နမစ్కာရ» ဟု ရွတ်ဆိုရမည်။ «ja» နှင့် «gha» အတွက် စာမူအစဉ်အလာတွင် «bhūṃ bhūṃ vāṃ» ဟူသော ကွဲပြားဖတ်ချက်ကို သတ်မှတ်ထားသည်။ ထို့နောက် «oṃ hāṃ hāṃ oṃ oṃ vāṃ oṃ oṃ hūṃ hūṃ—vāhya-mūrti (ပြင်ပရုပ်) သို့ နမစ్కာရ»။ ထို့နောက် «o(ṃ) hāṃ vāṃ āṃ oṃ āṃ ṣāṃ oṃ bhūṃ bhūṃ vā—vahni-mūrti (မီးရုပ်) သို့ နမစ్కာရ»။ ထို့ကြောင့် ယဇမာန (ပူဇော်သူ) စသည့် ရုပ်များနှင့် မန္တရားများကို စိတ်ဖြင့် ချိတ်ဆက်သတ်မှတ်ရမည်။ အဂ္နိကို ရုပ်ငါးပါးအဖြစ် ယူဆသော်လည်း နှလုံးစသည့် နျာသတည်နေရာများတွင် ထိုသို့ပင် sandhāna/nyāsa ကို ပြုရမည်။

Verse 116

मूलेन स्वीयवीजैर् वा ज्ञेयन्तत्त्वत्रयात्मके शिलापिण्डो वृषेष्वेवं पूर्णाछिन्नं सुसंवरैः

ဤအရာကို မူလမန္တရား (mūla) သို့မဟုတ် မိမိ၏ ဘီဇအက္ခရာများ (bīja) ဖြင့် သိမြင်ရမည်—၎င်းသည် တတ္တဝသုံးပါး (tattva-traya) ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်ဟု။ ထိုနည်းအတိုင်း နွားရုပ်အဖြစ် ပြုလုပ်မည့် ကျောက်တုံးကို ပြည့်စုံ၍ မကွဲမပဲ့အောင်၊ ချည်နှောင်ထိန်းသိမ်းမှုများကို ကောင်းစွာ တင်းကျပ်စွာ ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 117

भागाभागविशुद्ध्यर्थं होमं कुर्याच्छतादिकं न्यूनादिदोषमोषाय शिवेनाष्टाधिकं शतं

အပိုင်းခွဲပေးခြင်းနှင့် မခွဲပေးခြင်း (bhāga/abhāga) ဆိုင်ရာ အမှားများကို သန့်စင်ရန် ဟောမ (homa) ကို အနည်းဆုံး တစ်ရာ (100) မှ စ၍ ပြုလုပ်ရမည်။ လျော့နည်းမှု စသည့် ချို့ယွင်းချက်များကို ဖယ်ရှားရန် သီဝမန္တရား (Śiva-mantra) ဖြင့် တစ်ရာရှစ် (108) ကြိမ် ပူဇော်ဟောမ ပြုရမည်။

Verse 118

हुत्वाथ यत् कृतं कर्म शिवश्रोत्रे निवेदयेत् एतत्समन्वितं कर्म त्वच्छक्तौ च मया प्रभो

ဟောမပူဇော်ပြီးနောက် ပြုလုပ်ခဲ့သမျှ ကర్మကို သီဝ၏ နားတော် (Śiva-śrotra) ထံသို့ တင်ပြ၍ အပ်နှံရမည်။ အို प्रभो၊ ဤသို့ အပ်နှံခြင်းနှင့် တွဲဖက်သော ဤကर्मကိုလည်း သင်၏ သက္တိ (Śakti) အားဖြင့် ကျွန်ုပ်က ပြုလုပ်ခဲ့ပါသည်။

Verse 119

ॐ नमः भगवते रुद्राय रुद्र नमोस्तु ते विधिपूर्णमपूर्णं वा स्वशक्त्यापूर्य गृह्यतां

oṃ—ဘဂဝန် ရုဒြ (Rudra) ထံ နမစ్కာရ။ အို ရုဒြ၊ သင့်အား နမောအस्तု။ ဤပူဇော်ကर्मသည် ဗိဓိအတိုင်း ပြည့်စုံသည်ဖြစ်စေ မပြည့်စုံသည်ဖြစ်စေ၊ သင်၏ ကိုယ်ပိုင်အစွမ်း (śakti) ဖြင့် ပြည့်ဝစေ၍ လက်ခံတော်မူပါ။

Verse 120

ॐ ह्रीं शाङ्करि पूरय स्वाहा इति पिण्डिकायां अथ लिङ्गे न्यसेज् ज्ञानी क्रियाख्यं पीठविग्रहे

မန္တရား «အိုṁ ဟ္ရီṁ၊ အို Śāṅkarī၊ ဖြည့်ပါ၊ svāhā» ဟု ရွတ်ဆိုပြီး ပညာရှိသော साधक သည် နျာသ (nyāsa) ကို အရင်ဆုံး ပိဏ္ဍိကာ (အခြေခံပလ္လင်) ပေါ်တွင် ထားကာ၊ ထို့နောက် လိင်္ဂ ပေါ်တွင် ထား၍ ပီဋ္ဌရုပ် (pīṭha) အိုင်ကွန်၌ «ကရိယာ» သဘောတရားကို တည်စေသင့်သည်။

Verse 121

आधाररूपिणीं शक्तिं न्यसेद् ब्रह्मशिलोपरि निबध्य सप्तरात्रं वा पञ्चरात्रं त्रिरात्रकं

အထောက်အပံ့ပုံစံရှိသော အာဓာရ-ရှက္တိ (Ādhāra-śakti) ကို ဘြဟ္မ-ရှီလာ (brahma-śilā) သန့်ရှင်းသော ကျောက်အခြေခံပေါ်တွင် နျာသဖြင့် တင်ထားကာ၊ ထုံးတမ်းအရ ချည်နှောင်တည်ငြိမ်စေပြီး ၇ ည သို့မဟုတ် ၅ ည သို့မဟုတ် ၃ ည စောင့်ထိန်းရမည်။

Verse 122

शिवाग्रे तदिति ङ समर्पितमिति ख , घ , ज च रुद्राय रुद्रो रुद्र नमोस्तु ते इति ङ , ज च स्वशक्त्यापूज्येति ख , छ च ॐ ह्रूं इति घ पूजयेति ख , छ , ङ च निरुध्येति ख , ज , ङ च एकरात्रमथो वापि यद्वा सद्योधिवासनं विनाधिवासनं यागः कृतो ऽपि फलप्रदः

Śiva ရှေ့တွင် «tat» ဟု (အချို့သော ပုဒ်မူအရ) ရွတ်ဆိုရမည်၊ သို့မဟုတ် «samarpitam» (“ပူဇော်အပ်ပြီးပြီ”) ဟု (အခြား ပုဒ်မူများအရ) ဆိုရမည်။ အချို့တွင် «ရုဒ္ရအား—ရုဒ္ရ၊ အို ရုဒ္ရ၊ သင့်အား နမောရှိပါစေ» ဟု ရွတ်ဆိုသည်။ အချို့တွင် «ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားဖြင့် ပူဇော်ပြီး» ဟု ဖတ်သည်။ အခြားမူတစ်ခုတွင် «oṁ hrūṃ» ဟု သတ်မှတ်သည်။ အချို့တွင် «ပူဇော်ပါ» ဟု၊ အချို့တွင် «ထိန်းချုပ်/ကန့်သတ်ပါ» ဟု ဖတ်ကြသည်။ အဓိဝာသန (adhivāsana) ကို တစ်ညသာ လုပ်စေကာမူ၊ သို့မဟုတ် ထိုနေ့တင် ချက်ချင်း လုပ်စေကာမူ၊ အဓိဝာသန မပါဘဲ ပြုလုပ်သော ယာဂ (ယဇ္ဉ) ပင်လျှင် အကျိုးပေးသည်။

Verse 123

स्वमन्त्रैः प्रत्यहं देयमाहुतीनां शतं शतं शिवकुम्भादिपूजाञ्च दिग्बिलञ्च निवेदयेत्

ကိုယ်ပိုင် သတ်မှတ်ထားသော မန္တရားများဖြင့် နေ့စဉ် အာဟုတီ (oblations) ကို တစ်ရာနှင့် တစ်ရာ ထပ်မံ ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် Śiva-ကလသ (Śiva-kalaśa) နှင့် ဆက်စပ်သော ပူဇော်ပစ္စည်းအိုးများကိုလည်း ပူဇော်ကာ «ဒိဂ္ဘိလ» (digbila) ဟုခေါ်သော အနုမောဒနာပူဇော်ကို တင်ပြရမည်။

Verse 124

गुर्वादिसहितो वासो रात्रौ नियमपूर्वकम् अधिवासः स वसतेवधेर्भावः समीरितः

ဂုရုနှင့် အခြား အစပြုအကူအညီပေးသူများနှင့်အတူ ညအချိန်တွင် စည်းကမ်းကန့်သတ်ချက်များအတိုင်း နေထိုင်ခြင်းကို «အဓိဝာသ» (adhivāsa) ဟု ခေါ်သည်။ ၎င်းသည် ဝသတိ-ဝဓ (vasati-vadha) အဆုံးသတ်သည့်အထိ ရည်ရွယ်ထားသော စောင့်ထိန်းမှု (vrata) ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာထားသည်။