
Teaching of the One-Principle (Ekatattva) Initiation (एकतत्त्वदीक्षाकथनम्)
အဂ္နိဘုရားသည် ဝသိဋ္ဌ ရှင်သန့်အား မိန့်ကြား၍ «ဧကတတ္တဝ-ဒိက္ခာ» ဟုခေါ်သော အကျဉ်းချုပ် အာဂမိက အစပြုသင်္ကာရစနစ်ကို မိတ်ဆက်သည်။ ၎င်းသည် ဣရှာန-ကလ္ပ နှင့် ပရတိဋ္ဌာ ပတ်ဝန်းကျင်အတွင်း လွယ်ကူသော်လည်း ပြည့်စုံသော နည်းလမ်းတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ အစတွင် အကျင့်ပြုသူသည် စူတရ-ဗန္ဓ (ပူဇော်ကြိုးချည်) ကဲ့သို့သော အကြိုပူဇော်မှုများကို ကိုယ်တိုင် လိုက်နာရမည့် အစဉ်အတိုင်း ပြီးစီးစေရန် ညွှန်ကြားသည်။ အဓိက သမ္မာဓိညွှန်ကြားချက်မှာ ကာလာဂ္နိမှ စ၍ ရှိဝအထိ တတ္တဝ အစဉ်တန်းအားလုံးကို တန်းတူတစ်ရပ်တည်းသော အမှန်တရားအတွင်း သွင်းယူစဉ်းစားရန်ဖြစ်ပြီး၊ တစ်ချောင်းတည်းသော ကြိုးဖြင့် ကျောက်မျက်များကို ချည်ထားသကဲ့သို့ ဟောပြသည်။ ရှိဝ-တတ္တဝမှ စ၍ ဒေဝတာကို အာဝါဟန ပြုလုပ်ပြီးနောက် အာစရိယသည် ယခင်သင်ကြားထားသကဲ့သို့ ဂర్భာဓာန စသည့် သင်္ကာရများကို ဆောင်ရွက်သော်လည်း မူလမန္တရ၏ အာနုဘော်ဖြင့် အထူးအားပေးကာ၊ ပူဇော်ခ/အခွန် (ရှုလ္က) အားလုံးကို တရားဝင် ပူဇော်ပေးခြင်းကိုလည်း ပြည့်စုံမှုအဖြစ် ထည့်သွင်းသည်။ နိဂုံးတွင် တတ္တဝ၏ အသက်ရှင်သော အင်အား (တတ္တဝ-ဝါတ) ပါဝင်သည့် «ပြည့်ဝသော ပို့ဆောင်မှု» ကို ပေးအပ်ပြီး၊ နည်းတစ်မျိုးတည်းဖြင့်ပင် သင်တန်းသား၏ နိဗ္ဗာန ရောက်ရှိမှုအတွက် လုံလောက်ကြောင်း ဆိုသည်။ အဆုံးတွင် ယောဇနာ (ပွဲစီမံ) နှင့် သ္ထိရတ္ဝ (တည်ငြိမ်မှု) အတွက် သတ်မှတ်ထားသော ကုမ္ဘများဖြင့် ရှိဝ-ကုမ္ဘ အဘိသေက ပြုလုပ်သည်။
Verse 1
इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये निर्वाणदीक्षासमापनं नाम अष्टाशीतितमो ऽध्यायः अथोननवतितमो ऽध्यायः एकतत्त्वदीक्षाकथनं ईश्वर उवाच अथैकतात्त्विकी दीक्षा लघुत्वादुपदिश्यते सूत्रबन्धादि कुर्वीत यथायोगं निजात्मना
ဤသို့ အဂ္နိပုရာဏ—မူလ မဟာပုရာဏ—၌ ‘နိර්ဝာဏ-ဒီက္ခာ ပြီးဆုံးခြင်း’ ဟူသော အမည်ရှိသည့် အဋ္ဌာရှီတိမ (၈၈) အခန်းသည် ပြီးဆုံး၏။ ယခုနောက် ၈၉ အခန်း ‘တတ္တဝတစ်ပါး (ဧကတတ္တဝ) ဒီက္ခာ အကြောင်းကြားခြင်း’ စတင်၏။ အရှင်က မိန့်တော်မူသည်– “နောက်တစ်ဆင့် အကျဉ်းချုပ်ဖြစ်သဖြင့် ‘တတ္တဝတစ်ပါး’ ဒီက္ခာကို သင်ကြားမည်။ မိမိကိုယ်တိုင် သင့်လျော်သလို သုတၱရချည်နှောင်ခြင်းနှင့် အခြား အစပြုကိစ္စများကို ဆောင်ရွက်ရမည်”။
Verse 2
कालाग्न्यादिशिवान्तानि तत्त्वानि परभावयेत् समतत्त्वे समग्राणि सूत्रे मणिगणानिव
ကာလာဂ္နိမှ စ၍ ရှီဝအဆုံးထိ တတ္တဝများကို နက်ရှိုင်းစွာ စိတ်ကူးသုံးသပ်ရမည်။ အားလုံးသည် ပြည့်စုံတစ်စုတစ်စည်းဖြစ်၍ တူညီသော တစ်ရပ်တည်းသော အမှန်တရားအတွင်း၌ ချည်တန်းပေါ်ရှိ မဏိအစုများကဲ့သို့ ဆက်စပ်တည်ရှိကြသည်။
Verse 3
आवाह्य शिवतत्त्वादि गर्भाधानादि पूर्ववत् मूलेन किन्तु कुर्वीत सर्वशुल्कसमर्पणं
ရှီဝတတ္တဝ (Śiva-tattva) မှစ၍ ဘုရားကို အာဝါဟနာ (ဖိတ်ခေါ်) ပြီးနောက်၊ ယခင်ဖော်ပြသကဲ့သို့ ဂರ್ಭာဓာန (garbhādhāna) စသည့် ကర్మပွဲများကို ပြုလုပ်ရမည်—သို့ရာတွင် မူလမန္တရ (root-mantra) ဖြင့် ပြုလုပ်၍၊ ပူဇော်ပွဲဆိုင်ရာ အခကြေးငွေများနှင့် သွင်းပေးရမည့် śulka အားလုံးကိုလည်း ဘုရားထံ ဆက်ကပ်ရမည်။
Verse 4
प्रददीत ततः पूर्णां तत्त्ववातोपगर्भितां एकयैव यया शिष्यो निर्वाणमधिगच्छति
ထို့နောက် သူသည် တတ္တဝ (tattva) များ၏ ဝါယု/အသက်ရှုသံ ပါဝင်သည့် ပြည့်စုံသော သင်ကြားချက်ကို ပေးအပ်ရမည်၊ ထိုတစ်မျိုးတည်းသော နည်းလမ်းဖြင့်သာ သင်တန်းသားသည် နိဗ္ဗာဏ (nirvāṇa) ကို ရောက်ရှိနိုင်သည်။
Verse 5
योजनायै शिवे चान्यां स्थिरत्वापादनाय च दत्वा पूर्णां प्रकुर्वीत शिवकुम्भाभिषेचनं
ယောဇနာ (yojanā) အစီအစဉ်အတွက် Śivā ထံ ကုမ္ဘ (kumbha) တစ်လုံးကို ဆက်ကပ်၍၊ တည်ငြိမ်မှု (sthiratva) ပေးအပ်ရန် Śiva ထံ အခြားတစ်လုံးကို ဆက်ကပ်ပြီးနောက်၊ ပြည့်စုံသော ကုမ္ဘကို ဆက်ကပ်ကာ Śiva ၏ ကုမ္ဘအဘိသေက (kumbhābhiṣeka) ကို ပြုလုပ်ရမည်။
Its concision and unifying method: the entire tattva-series (Kālāgni through Śiva) is contemplated as held within one equal Reality, enabling a complete transmission through a single streamlined procedure.
By framing correct preliminaries, tattva-contemplation, mūla-mantra-based rites, and Śiva-kumbha abhiṣeka as a complete initiatory transmission (pūrṇā) through which the disciple is said to attain nirvāṇa.