Adhyaya 88

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये निर्वाणदीक्षायां शान्तिशोधनं नाम सप्तशीतितमो ऽध्यायः अथाष्टाशीतितमो ऽध्यायः निर्वाणदीक्षाकथनं ईश्वर उवाच सन्धानं शान्त्यतीतायाः शान्त्या सार्धं विशुद्धया कुर्वीत पूर्ववत्तत्र तत्त्ववर्णादि तद् यथा

ဤသို့ အာဂ္နိပုရာဏ၌ နိဗ္ဗာဏ-ဒိက္ခာ အပိုင်းအတွင်း «ရှာန္တိ-ကర్మ သန့်စင်ခြင်း» ဟူသော အခန်းသည် ၈၇ မြောက် ဖြစ်၏။ ယခု ၈၈ မြောက်အခန်း «နိဗ္ဗာဏ-ဒိက္ခာ ဟောကြားခြင်း» စတင်၏။ အရှင်က မိန့်တော်မူသည်— «ရှာန္တိကို ကျော်လွန်သွားသော လုပ်ထုံးလုပ်နည်း၏ စန္ဓာန (ချိတ်ဆက်ခြင်း) ကို ရှာန္တိနှင့် အပြည့်အဝ သန့်စင်မှုနှင့်အတူ ယခင်ကဲ့သို့ပင် ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထိုနေရာ၌ တတ္တဝ (အခြေခံသဘောတရား) နှင့် ဝဏ္ဏ (အက္ခရာ/အရောင်) စသည့် အကြောင်းအရာများကို အောက်ပါအတိုင်း ဖော်ပြမည်»။

Verse 2

ॐ हीं क्षौं हौं हां इति सन्धानानि उभौ शक्तिशिवौ तत्त्वे भुवनाष्टकसिद्धिकं दीपकं रोचिकञ्चैव मोचकं चोर्ध्वगामि च

«အုံ၊ ဟီံ၊ က్షౌံ၊ ဟೌံ၊ ဟာံ» ဟူသည်တို့သည် စန္ဓာန (မန္တရချိတ်ဆက်မှု) များ ဖြစ်သည်။ ရှက္တိနှင့် ရှိဝ—နှစ်ပါး၏ တတ္တဝ (သဘောတရား) အတွင်း၌ ၎င်းတို့သည် ဘုဝနအဋ္ဌက (လောကရှစ်ပါး) ကို အောင်မြင်စေသော စိဒ္ဓိကို ပေးတတ်သည်။ ထိုစိဒ္ဓိများမှာ ဒီပက (Dīpaka), ရိုစိက (Rocika), မိုစက (Mocaka) နှင့် ဥရ္ဓ္ဝဂာမိန် (Ūrdhvagāmin) ဟူ၍ ခေါ်သည်။

Verse 3

व्योमरूपमनाथञ्च स्यादनाश्रितनष्टमं ओङ्कारपदमीशाने मन्त्रो वर्णाश् च षोडश

ဣရှာန (ရှိဝ) အခြေအနေ၌ မန္တရသည် ဗျောမ (အာကာသ) သဘောရှိ၍ အနာထ (ကာကွယ်သူမရှိ) ဖြစ်ကာ အနာရှရိတ-နဋ္ဌ (အခြေမဲ့၍ ပျောက်ကွယ်သကဲ့သို့) ဟု ဆိုရမည်။ ၎င်း၏ အခြေခံပဒမှာ အုံ (oṅkāra-pada) ဖြစ်ပြီး ဖွဲ့စည်းသံများ (ဝဏ္ဏ) သည် ၁၆ ပါး ဖြစ်သည်။

Verse 4

अकारादिविसर्गान्ता वीजेन देहकारकौ कुहूश् च शङ्खिनी नाड्यौ देवदत्तधनञ्जयौ

«အ» မှ «ဝိသရ္ဂ» (ḥ) အထိသည် ၎င်း၏ အက္ခရာအစိတ်အပိုင်းများ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ၎င်းတို့ကို «ဘီဇ» နှင့် «ဒေဟ-ကာရက» ဟူ၍လည်း ခေါ်ကြသည်။ ထို့အတူ နာဍီ နှစ်ကြောင်းမှာ ကုဟူ (Kuhū) နှင့် ရှင်ခိနီ (Śaṅkhinī) ဖြစ်ပြီး၊ ပရాణ (အသက်လေ) များအနက် ဒေဝဒတ္တ (Devadatta) နှင့် ဓနဉ္ဇယ (Dhanañjaya) တို့ ဖြစ်သည်။

Verse 5

मरुतौ स्पर्शनं श्रोत्रं इन्द्रिये विषयो नभः शब्दो गुणो ऽस्यावस्था तु तुर्यातीता तु पञ्चमी

လေ (vāyu) တတ္တဝ၌ ထိတွေ့မှုနှင့် နား (အာရုံအင်္ဂါ) ရှိသည်။ ၎င်း၏ အရာဝတ္ထုမှာ အာကာသ (ākāśa) ဖြစ်၍ ဂုဏ်မှာ အသံ ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ အခြေအနေမှာ ‘turyātīta’ ဟူသော အလွန်လွန်ကဲသော အဆင့်ဖြစ်ပြီး ပဉ္စမဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 6

हेतुः सदाशिवो देव इति तत्त्वादिसञ्चयं सञ्चिन्त्य शान्त्यतीताख्यं विदध्यात्ताडनादिकं

တတ္တဝ (tattva) နှင့် ဆက်စပ်သော အမျိုးအစားများ၏ စုစည်းမှုတစ်ရပ်လုံးကို စဉ်းစားသုံးသပ်၍—အဆုံးစွန်အကြောင်းရင်းမှာ သဒာရှီဝ (Sadāśiva) ဘုရားဖြစ်ကြောင်း သိမြင်ပြီးနောက်—တားဍန (tāḍana) ဟူသော သတ်မှတ်ထားသည့် ထိုးနှက်ခြင်းတို့မှ စ၍ «Śānti-Atīta» ဟုခေါ်သော အခမ်းအနားကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 7

कलापाशं समाताड्य फडन्तेन विभिद्य च प्रविश्यान्तर् नमो ऽन्तेन फडन्तेन वियोजयेत्

ကလာ (Kalā) ၏ ပာရှ (pāśa) ချည်ကြိုးကို ထိုးနှက်၍၊ ထို့နောက် “phaḍ” ဖြင့် အဆုံးသတ်သော မန္တရဖြင့် ခွဲဖောက်ပြီး အတွင်းသို့ ဝင်ရမည်။ ထို့နောက် “namo” ဖြင့် အဆုံးသတ်သော မန္တရနှင့်၊ ထပ်မံ၍ “phaḍ” ဖြင့် အဆုံးသတ်သော မန္တရဖြင့် ခွဲခြားလွတ်မြောက်စေခြင်း (ဖြုတ်ခွာခြင်း) ကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 8

शिखाहृत्सम्पुटीभूतं स्वाहान्तं सृणिमुद्रया पूरकेण समाकृष्य पाशं मस्तकसूत्रतः

ရှီခါ (śikhā) နှင့် နှလုံးတို့ဖြင့် ဖွဲ့ထားသော “အဖုံး/သေတ္တာ” အတွင်း မန္တရကို ထည့်ပိတ်၍ “svāhā” ဖြင့် အဆုံးသတ်စေကာ၊ စೃဏီ မုဒြာ (Sṛṇī-mudrā) ကို အသုံးပြုပြီး အသက်ရှူဝင်ခြင်း (pūraka) ဖြင့် ခေါင်းကြိုး (mastaka-sūtra) တလျှောက် ပာရှ (pāśa) ကို အပေါ်သို့ ဆွဲတင်ရမည်။

Verse 9

कुम्भकेन समादाय रेचकेनोद्भवाख्यया हृत्सम्पुटनमो ऽन्तेन वह्निं कुण्डे निवेशयेत्

အသက်ရှူတားခြင်း (kumbhaka) ဖြင့် (သန့်ရှင်းသော မီးကို) စုယူကာ၊ “udbhavā” ဟုခေါ်သော အသက်ရှူထုတ်ခြင်း (rechaka) ဖြင့်—နှလုံးပဒုမ္မကို ပိတ်သိမ်းခြင်းနှင့် “namaḥ” ဖြင့် အဆုံးသတ်ခြင်းတို့နှင့်အတူ—မီးကို ကုဏ္ဍ (မီးပူဇော်ကန်) ထဲသို့ တည်သွင်းရမည်။

Verse 10

अस्याः पूजादिकं सर्वं निवृत्तेरिव साधयेत् सदाशिवं समावाह्य पूजयित्वा प्रतर्प्य च

ဤအရာအတွက် ပူဇော်ပွဲအစရှိသမျှကို နိဝෘတ္တိအတွက် ပြုသကဲ့သို့ ဆောင်ရွက်ရမည်။ စဒာရှီဝကို သေချာစွာ အာဝါဟနာပြု၍ ပူဇော်ပြီးနောက် အလှူတర్పဏဖြင့် တင်မြှောက်၍ ကျေနပ်စေရာ၏။

Verse 11

सदा ख्याते ऽधिकारे ऽस्मिन् मुमुक्षुं दीक्षयाम्यहं भाव्यं त्वयानुकूलेन भक्त्या विज्ञापयेदिति

အမြဲတမ်း ကြေညာလျက်ရှိ၍ လူသိများသော ဤအခွင့်အရေး/ဓမ္မနည်းလမ်း၌ မောက္ခကို ရှာဖွေသူကို ငါသည် ဒိက္ခာပေး၏။ ပြုလုပ်ရမည့်အရာကို သင်သည် သဘောထားကောင်းစွာနှင့် ဘက္တိဖြင့် (ဂုရု/ဒေဝတားထံ) လျှောက်တင်ရမည်ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 12

पित्रोरावाहनं पूजां कृत्वा तर्पणसन्निधी हृत्सम्पुटात्मवीजेन शिष्यं वक्षसि ताडयेत्

ဘိုးဘွားနှစ်ပါးကို အာဝါဟနာပြု၍ ပူဇော်ပြီး၊ တర్పဏ (ရေသွန်းလှူ) ပွဲ၌ နီးကပ်တည်ရှိလျက်၊ ဆရာသည် ဟෘတ်-သမ္ပုဋ (နှလုံး-သေတ္တာ) ဆိုင်ရာ ဗီဇမန်တရဖြင့် တပည့်၏ ရင်ဘတ်ကို တို့/ထုရမည်။

Verse 13

ॐ हां हूं हं फट् प्रविश्य चाप्यनेनैव चैतन्यं विभजेत्ततः शस्त्रेण पाशसंयुक्तं ज्येष्ठयाङ्कुशमुद्रया

«oṃ hāṃ hūṃ haṃ phaṭ» ဟု ရွတ်ဆို၍ မန္တရအင်အားကို ကိရိယာအတွင်း ဝင်စေရာ၏။ ထိုမန္တရတည်းဖြင့် ထို့နောက် ၎င်းအတွင်း၌ ချိတန်ယ (caitanya) ကို ခွဲဝေ/အသက်သွင်းရမည်။ ထို့နောက် ပာရှ (pāśa) နှင့် တွဲဖက်သော လက်နက်ကို ဂျေဋ္ဌာ-အင်ကုရှ (Jyeṣṭhā-Āṅkuśa) မုဒြာဖြင့် အာဏာတင်ရမည်။

Verse 14

ॐ हां हूं हं फट् स्वाहान्तेन तदाकृष्य तेनैव पुटितात्मना गृहीत्वा तन्नमो ऽन्तेन निजात्मनि नियोजयेत्

«svāhā» ဖြင့် အဆုံးသတ်သော မန္တရ — «oṃ hāṃ hūṃ haṃ phaṭ svāhā» — ဖြင့် ထိုအနှစ်သာရ/အင်အားကို ကိုယ်ထံ ဆွဲခေါ်ရမည်။ ထိုမန္တရတည်းဖြင့် ကိုယ်ကို ပိတ်တံဆိပ်/ခိုင်ခံ့စေပြီး ၎င်းကို ကိုင်ယူကာ၊ «namo» ဖြင့် အဆုံးသတ်သော မန္တရဖြင့် ကိုယ့်အတ္တမ၌ တပ်ဆင်ရမည်။

Verse 15

ॐ हां हं हीं आत्मने नमः ॐ हां हुं हः फट् इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ हां हं ह्रीमात्मने नम इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः पूर्ववत् पितृसंयोगं भावयित्वोद्भवाख्यया वामया तदनेनैव देव्या गर्भे नियोजयेत्

«အိုမ် ဟာံ ဟံ ဟီံ—အတ္တမ (ကိုယ်တော်) သို့ နမස්ကာရ»။ (မှတ်သားထားသော စာမူတစ်စောင်တွင် «အိုမ် ဟာံ ဟုံ ဟး ဖတ်» ဟုလည်းကောင်း၊ အခြားတစ်စောင်တွင် «အိုမ် ဟာံ ဟံ ဟရီံ—အတ္တမ သို့ နမස්ကာရ» ဟုလည်းကောင်း ဖတ်သည်)။ ယခင်ကဲ့သို့ ဖခင်သဘောတရားနှင့် ပေါင်းစည်းမှုကို စိတ်ကူးသဘောဖြင့် မြင်ယောင်ပြီး၊ «ဥဒ္ဘဝာ» ဟုခေါ်သော ဘယ်ဘက်(မ) အင်အားဖြင့်၊ ထိုမန်တရ/နည်းလမ်းတည်းဖြင့် ဒေဝီ၏ ဂರ್ಭ(ဖန်တီးမတ်ရိကာ) ထဲသို့ ဇီဝ/မျိုးစေ့ကို ထည့်သွင်းရမည်။

Verse 16

गर्भाधानादिकं सर्वं पूर्वोक्तविधिना चरेत् मूलेन पाशशैथिल्ये निष्कृत्यैव शतं जपेत्

ဂರ್ಭာဓာန (ကိုယ်ဝန်တင်ပွဲ) မှစ၍ အခမ်းအနားအားလုံးကို ယခင်ဖော်ပြထားသော နည်းစနစ်အတိုင်း ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့ပြင် ချည်နှောင်မှု (ပာရှ) ကို လျော့ပေါ့စေရန်—ကမ္မချည်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်ရန်—ပရాయశ္စိတ္တ (အပြစ်ဖြေ) ကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် မူလမန်တရကို အကြိမ် ၁၀၀ ဂျပ်ရမည်။

Verse 17

मलशक्तितिरोधाने पाशानाञ्च वियोजने पञ्चपञ्चाहुतीर्दद्यादायुधेन यथा पुरा

မလ (အညစ်အကြေး) ၏ အင်အားကို ဖုံးကွယ်နှိမ်နင်းရန်နှင့် ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) များကို ခွဲထုတ်လျော့ချရန်၊ ယခင်ကကဲ့သို့ သတ်မှတ်ထားသော အာယုဓ (ရိတုအထောက်အကူ) ဖြင့် အဟုတိ ၅ ချက်စီ ၅ စု—စုစုပေါင်း ၂၅ ချက်—ပူဇော်ရမည်။

Verse 18

पाशानायुधमन्त्रेण सप्रवाराभिजप्तया छिन्द्यादस्त्रेण कर्तर्या कलावीजयुजा यथा

ပာရှ အာယုဓ-မန်တရကို ၎င်း၏ ပရဝရ-ဖော်မြူလာနှင့်အတူ ဂျပ်၍ အာနုဘော်ဖြည့်တင်းပြီးနောက်၊ သတ်မှတ်ထားသော နည်းအတိုင်း ကလာ-ဘီဇ (Kalā-bīja) ကို အသုံးပြုကာ ကတ္တရီ-အස්တရ (ဖြတ်တောက်သော လက်နက်) ဖြင့် ချည်နှောင်မှု/အတားအဆီးကို ဖြတ်တောက်ရမည်။

Verse 19

ॐ हां शान्त्यतीतकलापाशाय हः हूं फट् विसृज्य वर्तुलीकृत्य पाशानस्त्रेण पूर्ववत् घृतपूर्णे श्रुवे दत्वा कलास्त्रेणैव होमयेत्

«အိုမ် ဟာံ—ရှာန္တိ (śānti) ကို ကျော်လွန်သော ကလာ (Kalā) ၏ ပာရှ (noose) သို့—ဟး ဟူံ ဖတ်» ဟု အသံထွက်၍ မန်တရကို ထုတ်လွှတ်ကာ ဝိုင်းပုံစံ ပြုလုပ်ပြီး ယခင်ကကဲ့သို့ ပာရှာස්တရ (Pāśāstra) ကို အသုံးပြုရမည်။ ထို့နောက် ဂhee ဖြင့် ပြည့်နေသော ရှရုဝ (လောင်းဇွန်း) ထဲသို့ ဂhee ထည့်၍ ကလာස්တရ (Kalāstra) တစ်မျိုးတည်းဖြင့် ဟိုးမ (မီးပူဇော်) ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 20

अस्त्रेण जुहुयात् पज्च पाशाङ्कुशनिवृत्तये प्रायश्चित्तनिषेधार्थं दद्यादष्टाहुतीस्ततः

အஸ္တြ (Astra) လက်နက်မန္တရဖြင့် ပူဇော်အဟုတိ ၅ ကြိမ် ဆောင်ရွက်၍ ချည်နှောင်သော ကြိုး (ပာရှ) နှင့် ချွန်တံ (အင်ကူရှ) တို့ကြောင့် ဖြစ်သော တားဆီးနှောင့်ယှက်မှုကို ဖယ်ရှားရမည်။ ထို့နောက် ထပ်မံ ပြစ်ဖြေ (ပရာယရှ္စိတ္တ) လိုအပ်မှု မဖြစ်စေရန် အဟုတိ ၈ ကြိမ် ပူဇော်ရမည်။

Verse 21

सदाशिवं हृदावाह्य कृत्वा पूजनतर्पणे पूर्वोक्तविधिना कुर्यादधिकारसमर्पणं

စဒါရှီဝ (Sadāśiva) ကို နှလုံးထဲသို့ အာဝါဟန (ဖိတ်ခေါ်) ပြု၍၊ အရင်ဖော်ပြထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း ပူဇော်ခြင်းနှင့် တర్పဏ (ရေဖြည့်ပူဇော်) ကို ဆောင်ရွက်ပြီးနောက်၊ အဓိကာရ (adhikāra) ဟူသော ရိတုအာဏာကို အပ်နှံပေးခြင်းကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 22

ॐ हां सदाशिव मनोविन्दु शुल्कं गृहाण स्वाहा निःशेषदग्धपाशस्य पशोरस्य सदाशिव बन्धाय न त्वया स्थेयं शिवाज्ञां श्रावयेदिति

«အိုံ။ ဟာံ။ အို စဒါရှီဝ—စိတ်မျိုးစေ့ (manovindu) ဟူသော ပူဇော်ခ (အခကြေး) ကို လက်ခံပါ၊ ဆွာဟာ။ ချည်နှောင်မှု (pāśa) အားလုံး မီးလောင်ပျက်စီးသွားသော ဤချည်နှောင်ခံ သတ္တဝါ (paśu) အတွက်—အို စဒါရှီဝ၊ ဤရိတုသည် သင်ထံသို့ ချည်ကပ်အောင် ပြုရန် ဖြစ်သည်; သူသည် မိမိဆန္ဒဖြင့် သီးခြားမနေစေရ—ဤသို့ ရှီဝ၏ အမိန့်ကို ကြားသိစေဟု ဆိုရမည်»။

Verse 23

मूलेन जुहुयात् पूर्णां विसृजेत्तु सदाशिवं ततो विशुद्धमात्मानं शरच्चन्द्रमिवोदितं

မူလမန္တရ (root-mantra) ဖြင့် မီးထဲသို့ ပြည့်စုံသော အဟုတိကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် စဒါရှီဝ (Sadāśiva) ကို ရိတုအဆုံးသတ်အဖြစ် တရားဝင် ပြန်လွှတ်ရမည်။ ထို့ပြီးလျှင် မိမိအတ္တကို အပြည့်အဝ သန့်စင်ပြီးဖြစ်သည်ဟု—ကြည်လင်သော ကောင်းကင်၌ ရွှေ့လျားထွက်ပေါ်လာသော ဆောင်းဦးလမင်းကဲ့သို့—စိတ်တွင် တရားထိုင်၍ ဆင်ခြင်ရမည်။

Verse 24

संहारमुद्रया रौद्र्या संयोज्य गुरुरात्मनि कुर्वीत शिष्यदेहस्थमुद्धृत्योद्भवमुद्रया

ဆံဟာရ မုဒြာ (Saṃhāra-mudrā) အကြမ်းတမ်းသော ရော်ဒြ (raudra) အနေဖြင့် မိမိအတွင်း၌ ပေါင်းစည်းပြီးနောက်၊ ဂုရုသည် တပည့်၏ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်း တည်ရှိနေသော အရာကို မြှောက်တင်ယူကာ ဥဒ္ဘဝ မုဒြာ (Udbhava-mudrā) ဖြင့် ထိုအမှုကို ပြီးမြောက်စေရမည်။

Verse 25

दद्यादाप्यायनायास्य मस्तके ऽर्घ्याम्बुविन्दुकं क्षमयित्वा महाभक्त्या पितरौ विसृजेत्तथा

ထို့နောက် သူ၏အားပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန် အဃ္ယရေ (arghya) တစ်စက်ကို ခေါင်းပေါ်တွင်တင်ပေးရမည်။ ထို့ပြင် မဟာဘက္တိဖြင့် ခွင့်လွှတ်ပါရန်တောင်းပန်ပြီး ဘိုးဘွားနှစ်ပါးကို ထိုနည်းတူ ပြန်လွှတ်ရမည်။

Verse 26

वामया हृदयेनैवेति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः खेदितौ शिष्यदीक्षायै यन्मया पितरौ युवां कारुण्यनान्मोक्षयित्वा तद्व्रज त्वं स्थानमात्मनः

“အမှန်တကယ် ညာမဟုတ်သော (ဘယ်ဘက်သို့) နှလုံးဖြင့်”—ဟု အမှတ်အသားပြုထားသော စာမူကွဲတွင် ဖတ်ရသည်။ “တပည့်၏ ဒိက္ခာ (dīkṣā) အတွက် သနားကြင်နာမှုကြောင့် ငါသည် မိဘနှစ်ပါးကို ဒုက္ခမှ လွတ်မြောက်စေပြီးပြီ။ ထို့ကြောင့် ယခု သင်တို့သည် ကိုယ်ပိုင်သင့်လျော်ရာ နေရာသို့ သွားကြလော့” ဟူ၏။

Verse 27

शिखामन्त्रितकर्तर्या बोधशक्तिस्वरूपिणीं शिखां छिद्याच्छिवास्त्रेण शिष्यस्य चतुरङ्गुलां

မန္တရားဖြင့် သန့်စင်ကောင်းချီးပေးထားသော ကတ်တား (ကတ်ကြေး) ဖြင့် တပည့်၏ ရှိခါ (śikhā) ကို—ဘောဓ-ရှက္တိ (bodha-śakti) ဟူသော နိုးကြားသိမြင်မှု၏ အင်အားပုံသဏ္ဍာန်ဟု ယူဆသော—ရှိဝါစတြ (Śivāstra) ဖြင့် လက်ချောင်းလေးချောင်းအလျားအတိုင်း ဖြတ်တောက်ရမည်။

Verse 28

ॐ क्लीं शिखायै हूं फट् ॐ हः अस्त्राय हूं फट् स्रुचि तां घृतपूर्णायां गोविड्गोलकमध्यगां संविधायास्त्रमन्त्रेण हूं फडन्तेन होमयेत्

“အိုံ က္လီံ—ရှိခါယဲ—ဟူးံ ဖတ်; အိုံ ဟး—အස්တြာယ—ဟူးံ ဖတ်” ဟု ရွတ်ဆိုရမည်။ ဂျီ (ghee) ဖြင့် ပြည့်နေသော အိုးထဲတွင် စရုချ် (လှော်ဇွန်း) ကို မှန်ကန်စွာထားပြီး အလယ်တွင် နွားချေးလုံးကို တင်ထားကာ “ဟူးံ ဖတ်” ဖြင့် အဆုံးသတ်သော အස්တြမန်တရားကို ထုတ်ဆိုလျက် ဟောမ (homa) ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 29

ॐ हौं हः अस्त्राय हूं फट् प्रक्षाल्य स्रुक्स्रुवौ शिष्यं संस्नाप्याचम्य च स्वयं योजनिकास्थानमात्मानं शस्त्रमन्त्रेण ताडयेत्

“အိုံ ဟေါင် ဟး—အස්တြာယ—ဟူးံ ဖတ်” ဟု ရွတ်ဆိုပြီး စရုခ်နှင့် စရုဝ (လှော်ဇွန်းနှင့် လောင်းဇွန်း) ကို ဆေးကြောကာ တပည့်ကို ရေချိုးပေးပြီးနောက် ကိုယ်တိုင် အာစမန (ācamana) ပြုလုပ်၍ ယောဇနိကာ (yojanikā) နေရာတွင် ကိုယ်ခန္ဓာကို လက်နက်မန်တရားဖြင့် ထိ/တုတ်ကာ သန့်စင်ကောင်းချီးပေးရမည်။

Verse 30

वियोज्याकृष्य सम्पूज्य पूर्ववद् द्वादशान्ततः आत्मीयहृदयाम्भोजकर्णिकायां निवेशयेत्

အရင်ဆုံး ခွဲထုတ်ပြီးနောက် အတွင်းသို့ ဆွဲယူကာ ယခင်ကဲ့သို့ ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်ပြီး၊ dvādaśānta («တစ်ဆယ့်နှစ်၏ အဆုံး») မှ စ၍ မိမိ၏ နှလုံးပန်းကြာ၏ အလယ်ဗဟို (pericarp) တွင် တည်စေသင့်သည်။

Verse 31

पूरितं श्रुवमाज्येन विहिताधोमुखश्रुचा नित्योक्तविधिनाअदाय शङ्खसन्निभमुद्रया

śruva (လောင်းဇွန်း) ကို ဂhee ဖြင့် ဖြည့်ပြီး၊ သတ်မှတ်ထားသော အောက်ဘက်သို့ လှည့်ထားသည့် śruc (ဇွန်း) ဖြင့် နေ့စဉ်ကိရိယာ၏ နိတျယောက္တ နည်းလမ်းအတိုင်း ယူဆောင်ကာ၊ ခွံကဲ့သို့သော mudrā (လက်ဟန်) ဖြင့် ဆောင်ရွက်/ပူဇော်သင့်သည်။

Verse 32

प्रसारितशिरोग्रीवो नादोच्चारानुसारतः समदृष्टिशिवश्चान्तः परभावसमन्वितः

ခေါင်းနှင့် လည်ပင်းကို တန်းတိတိ ဆန့်ထား၍၊ သန့်ရှင်းသော အသံ (nāda) ကို မှန်ကန်စွာ ထုတ်ဆိုသည့် အစဉ်အတိုင်း၊ အတွင်းစိတ်၌ ငြိမ်းချမ်းတည်ကြည်နေကာ—အရာအားလုံးကို တန်းတူမြင်သည့် သမာဒೃષ્ટိဖြင့်၊ မင်္ဂလာသော Śiva တွင် တည်မြဲ၍ အမြင့်ဆုံး သတ္တဝါတရားကို ဆင်ခြင်သဘောတရားဖြင့် ပြည့်စုံရမည်။

Verse 33

कुम्भमण्डलवह्निभ्यः शिष्यादपि निजात्मनः गृहीत्वा षड्विधविधानं श्रुगग्रे प्राणनाडिकं

kumbha၊ maṇḍala နှင့် ယဇ်မီးများမှလည်းကောင်း၊ ထို့ပြင် သင်တန်းသား (śiṣya) ထံမှလည်းကောင်း၊ မိမိကိုယ်တိုင်မှလည်းကောင်း ဆွဲယူ၍၊ śruva ၏ အဖျားတွင် prāṇa-nāḍikā (ပရာဏ ချန်နယ်) ကို ယူထား/တည်စေပြီး၊ သတ်မှတ်ထားသော ခြောက်မျိုးသော နည်းလမ်းကို ကျင့်သုံးရမည်။

Verse 34

सञ्चिन्त्य विन्दुवद् ध्यात्वा क्रमशः सप्तधा यथा प्रथमं प्राणसंयोगस्वरूपमपरन्ततः

၎င်းကို bindu (အမှတ်တစ်စက်) ကဲ့သို့ စဉ်းစားကာ သမာဓိပြု၍၊ အဆင့်လိုက် ခုနစ်မျိုးသော အစဉ်အတိုင်း ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရမည်။ ပထမဦးစွာ prāṇa ပေါင်းစည်းမှု၏ အနှစ်သာရကို ဆင်ခြင်ရပြီး၊ ထို့နောက် (နောက်ဆင့်များကို) ဆက်လက်ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 35

अ, ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ ह्रीं शिखायै ह्रं फडिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः गोविन्दलोकमध्यगामिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः वियोज्याकृष्य सङ्गृह्येति ख, ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः कुण्डमण्डलवह्निभ्य इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः हृदयादिक्रमोच्चारविसृष्टं मन्त्रसञ्ज्ञकं पूरकं कुम्भकं कृत्वा व्यादाय वदनं मनाक्

အမှတ်အသားပါ လက်ရေးမူများတွင် မန္တရဝါကျ အမျိုးမျိုးကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်—«ဩံ ဟ்ரீṃ၊ ရှိခာ (ခေါင်းထိပ်ဆံစု) သို့၊ ဟရṃ၊ ဖဍ» ဟူသကဲ့သို့၊ ထို့ပြင် «ဂိုဝိန္ဒ၏ လောကအလယ်သို့ ဝင်ရောက်သွား၍», «ခွဲထုတ်ကာ ဆွဲယူ၍ စုစည်း၍», «ကුණ္ဍနှင့် မဏ္ဍလ၏ မီးများသို့ (နမസ്കာရ)» ဟူသော ဖတ်ပုံများလည်း ရှိသည်။ နှလုံးမှ စ၍ အစဉ်လိုက် ထုတ်လွှတ်သည့် ရိတုအော်ကြားမှုကို «မန္တရ» ဟု ခေါ်ပြီး၊ ပူရက (အသက်ရှူဝင်) နှင့် ကုမ္ဘက (အသက်ထိန်း) ပြုလုပ်ပြီးနောက် ပါးစပ်ကို အနည်းငယ် ဖွင့်ရမည်။

Verse 36

सुषुम्णानुगतं नादस्वरूपन्तु तृतीयकं सप्तमे कारणे त्यागात्प्रशान्तविखरं लयः

တတိယအဆင့်မှာ စုရှုမ္ဏာ (အလယ်ချန်နယ်) အတွင်းသို့ လိုက်လျောသွားသော အတွင်းသံ (nāda) ၏ သဘောသဏ္ဌာန် ဖြစ်သည်။ အကြောင်းရင်းအဆင့် ခုနစ်မြောက်တွင် (ထိုသံကိုပါ) စွန့်လွှတ်သော် လယ (laya) ဖြစ်ပေါ်၍—လှုပ်ရှားမှုအားလုံး ငြိမ်းချမ်းကာ ပြန့်ကျဲခြင်း ပျောက်ကွယ်သည်။

Verse 37

शक्तिनादोर्ध्वसञ्चारस्तच्छक्तिविखरं मतं प्राणस्य निखिलस्यापि शक्तिप्रमेयवर्जितं

ရှက္တိ (Śakti) ၏ အသံစီးကြောင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အထက်သို့ တက်လှမ်းမှုကို ထိုရှက္တိ၏ «အထွတ်အထိပ်» ဟု မှတ်ယူကြသည်။ အမှန်တကယ်အားဖြင့် အလုံးစုံကို ဖြန့်ကျက်နေသော ပရာဏ (Prāṇa) ပင်လျှင် ရှက္တိ၏ တိုင်းတာနိုင်သော စံနှုန်း (prameya) မှ ကင်းလွတ်သည်။

Verse 38

तत्कालविखरं षष्ठं शक्त्यतीतञ्च सप्तमं तदेतद् योजनास्थानं विखरन्तत्त्वसञ्ज्ञकं

ခြောက်မြောက်ကို တတ္ကာလ-ဝိခရ (Tatkāla-vikhara) ဟု ခေါ်ပြီး၊ ခုနစ်မြောက်ကို ရှက္တျတီတ (Śaktyatīta) ဟု ခေါ်သည်။ ဤအစဉ်သည် ယောဇနာ-သ္ထာန (yojanā-sthāna) ဟူသော တည်နေရာစီမံကိန်းဖြစ်၍ «ဝိခရန္-တတ္တဝ» (Vikharan-tattva) အမျိုးအစားခွဲခြားမှုဟု သိကြသည်။

Verse 39

पूरकं कुम्भकं कृत्वा व्यादाय वदनं मनाक् शनैर् उदीरयन् मूलं कृत्वा शिष्यात्मनो लयं

ပူရက (pūraka) နှင့် ကုမ္ဘက (kumbhaka) ကို ပြုလုပ်ပြီး ပါးစပ်ကို အနည်းငယ် ဖွင့်ကာ အသက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ထုတ်လွှတ်ရမည်။ «မူလ» (mūla) ကို အခြေခံအဖြစ်ထား၍ တပည့်၏ ကိုယ်ပိုင်အတ္တကို (ရည်ရွယ်သည့် သမာဓိအတွင်းသို့) လယ (laya) ဖြစ်စေရမည်။

Verse 40

हकारे तडिदाकारे षडध्वजप्राणरूपिणि उकारं परतो नाभेर्वितस्तिं व्याप्य संस्थितं

မိုးကြိုးသဏ္ဍာန်ရှိ၍ ṣaḍ-adhvan (လမ်းခြောက်ပါး) ကိုဖြတ်သန်းသည့် အသက်ဓာတ်၏ရုပ်ဖြစ်သော «ဟ» သဒ္ဒါတွင်၊ ထို့အပေါ်ဘက်၌ «ဥ» သဒ္ဒါကို ထားရမည်။ ၎င်းသည် နာဘီ၌ တည်၍ လက်တစ်လံ (vitasti) အတိုင်းအတာအထိ ပျံ့နှံ့နေသည်။

Verse 41

ततः परं मकारन्तु हृदयाच्चतुरङ्गुलं ओङ्कारं वाचकं विष्णोस्ततो ऽष्टाङ्गुलकण्ठकं

ထို့နောက် «မ» သဒ္ဒါကို နှလုံးမှ လက်ချောင်းအကျယ် လေးအင်္ဂုလ (aṅgula) အထက်၌ ထားရမည်။ ထို့ပြင် ဗိဿနုကို ညွှန်ပြသော သဒ္ဒါဖြစ်သည့် «အုံ» ကို လည်ချောင်း၌ နှလုံးအထက် အင်္ဂုလ ရှစ်ခန့်တွင် ထားရမည်။

Verse 42

चतुरङ्गुलतालुस्थं मकारं रुद्रवाचकं तद्वल्ललाटमध्यस्थं विन्दुमीश्वरवाचकं

အင်္ဂုလ လေးအတိုင်းအတာဖြင့် တာလု (ပါးစပ်အပေါ်ခေါင်) တွင် တည်သော «မ» သဒ္ဒါသည် ရုဒြကို ညွှန်ပြသည်။ ထိုနည်းတူ လယ်လတ် (နဖူး) အလယ်၌ ထားသော ဗိန္ဒု (နှာသံအမှတ်) သည် ဣရှ္ဝရကို ညွှန်ပြသည်။

Verse 43

नादं सदाशिवं देवं ब्रह्मरन्ध्रावसानकं शक्तिं च ब्रह्मरन्ध्रस्थां त्यजन्नित्यमनुक्रमात्

အစဉ်လိုက်တကျ စိတ်တည်စေ၍ «နာဒ» ကို စဒာရှီဝ ဒေဝတားအဖြစ် သဘောထားရမည်။ ၎င်း၏ အဆုံးသတ်သည် ဘြဟ္မရန္ဓြ (Brahmarandhra) တွင် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ဘြဟ္မရန္ဓြ၌ တည်သော «ရှက္တိ» နှင့် ကိုယ်တိုင်တူညီမှုကို အဆင့်ဆင့် စွန့်လွှတ်ကာ နေ့စဉ် အမြဲလေ့ကျင့်ရမည်။

Verse 44

दिव्यं पिपीलिकास्पर्शं तस्मिन्नेवानुभूय च द्वादशान्ते परे तत्त्वे परमानन्दलक्षणे

ထိုနေရာတင်ပင် ပုရွက်ဆိတ်ထိတွေ့သကဲ့သို့ တုန်ယင်ထိတွေ့မှုဆန်သော ဒိဗ္ဗအာရုံကို ခံစားပြီးနောက်၊ အမြင့်ဆုံး တတ္တဝ (တရားသဘော) ဖြစ်သော ဒွာဒသာန္တ (Dvādaśānta) သို့ ရောက်သည်။ ၎င်း၏ လက္ခဏာမှာ အမြင့်ဆုံး အာနန္ဒ (ပရမာနန္ဒ) ဖြစ်သည်။

Verse 45

भावशून्ये मनो ऽतीते शिवे नित्यगुणोदये विलीय मानसे तस्मिन् शिष्यात्मानं विभावयेत्

စိတ်သည် အတွေးအခေါ်တည်ဆောက်မှုများကင်း၍ စိတ်ကိုလွန်ကဲသော၊ မင်္ဂလာဂုဏ်သတ္တိများ အမြဲထွန်းပေါ်ရာ အမြင့်ဆုံး ရှိဝ၌ ပျော်ဝင်သွားသောအခါ၊ ဆရာသည် တပည့်အား မိမိအတ္တကို ထိုရှိဝ၌ တည်ရှိသည်ဟု သမားတော်စွာ စူးစမ်းစေသင့်သည်။

Verse 46

विमुञ्चन् सर्पिषो धारां ज्वालान्ते ऽपि परे शिवे योजनिकास्थिरत्वाय वौषडन्तशिवाणुना

အမြင့်ဆုံး ရှိဝအတွက်၊ မီးလျှံ၏ ထိပ်ဖျားထိတိုင်အောင်ပင် ဆီကြည် (ဂhee) ကို အဆက်မပြတ် စီးဆင်းအောင် လောင်းချရမည်။ ထိုသို့ပြုခြင်းသည် ယောဇနာတစ်ခုပမာ အကွာအဝေးတိုင်အောင် တည်ငြိမ်စေရန်ဖြစ်ပြီး၊ အဆုံးတွင် “vauṣaṭ” ဟု အဆုံးသတ်သော ရှိဝမန်တရဖြင့် ပိတ်သိမ်းရမည်။

Verse 47

वौषडन्तशिवात्मनेति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः दत्वा पूर्णां विधानेन गुणापदानमचरेत् ॐ हां आत्मने सर्वज्ञो भव स्वाहा ॐ हां आत्मने परितृप्तो भव स्वाहा ॐ ह्रूं आत्मने अनादिबोधो भव स्वाहा ॐ हौं आत्मने स्वतन्त्रो भव स्वाहा ॐ हौं आत्मनलुप्तशक्तिर्भव स्वाहा ॐ हः आत्मने अनन्तशक्तिर्भवस्वाहाइत्थं षड्गुणमात्मानं गृहीत्वा परमाक्षरात्

သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိအတိုင်း ပြည့်စုံသော ပူဇော်သက္ကာကို ပေးပြီးနောက်၊ ဂုဏ်ခြောက်ပါးကို ပေးအပ်တပ်ဆင်ခြင်း (guṇāpadāna) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ (ရွတ်ဆိုရန်) “Oṃ hāṃ—အတ္တမန်သို့: အလုံးစုံသိသူ ဖြစ်ပါစေ၊ svāhā।” “Oṃ hāṃ—အတ္တမန်သို့: အပြည့်အဝ ကျေနပ်သူ ဖြစ်ပါစေ၊ svāhā।” “Oṃ hrūṃ—အတ္တမန်သို့: အစမရှိသော ဉာဏ်နိုးထမှု ဖြစ်ပါစေ၊ svāhā।” “Oṃ hauṃ—အတ္တမန်သို့: ကိုယ်ပိုင်အာဏာရှိသူ ဖြစ်ပါစေ၊ svāhā।” “Oṃ hauṃ—အတ္တမန်သို့: မပျောက်မလျော့သော အင်အားရှိပါစေ၊ svāhā।” “Oṃ haḥ—အတ္တမန်သို့: အဆုံးမရှိသော အင်အားရှိပါစေ၊ svāhā।” ထိုသို့ ဂုဏ်ခြောက်ပါးပါသော အတ္တကို ကိုင်ယူ၍ အမြင့်ဆုံး အက္ခရာ (paramākṣara) မှ (ဆက်လက်) ဆောင်ရွက်သည်။

Verse 48

विधिना भावनोपेतः शिष्यदेहे नियोजयेत् तीव्राणुशक्तिसम्पातजनितश्रमशान्तये

သင့်လျော်သော ဘာဝနာ (bhāvanā) ဖြင့် ပြည့်စုံကာ သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း လိုက်နာ၍၊ ပြင်းထန်သော သေးငယ်သိမ်မွေ့ အင်အားများ၏ ထိခိုက်မှုကြောင့် ဖြစ်သော ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို သက်သာစေရန် တပည့်၏ ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်တွင် ထိုအရာကို ချမှတ်အသုံးချရမည်။

Verse 49

शिष्यमूर्धनि विन्यस्येदर्घ्यादमृतविन्दुकं प्रणमय्येशकुम्भादीन् शिवाद्दक्षिणमण्डले

အာဃျရေ (arghya) ထဲမှ ယူထားသော “အမృత” တစ်စက်ကို တပည့်၏ ဦးခေါင်းထိပ်ပေါ်တွင် တင်ထားပြီးနောက်၊ မဏ္ဍလအတွင်း ရှိဝ၏ ညာဘက်၌ရှိသော Īśa၊ ပူဇော်ရေး ကုမ္ဘများနှင့် အခြား မဏ္ဍလဒေဝတားတို့အား တပည့်ကို ဦးညွှတ်ပူဇော်စေသင့်သည်။

Verse 50

सौम्यवक्त्रं व्यवस्थाप्य शिष्यं दक्षिणमात्मनः त्वयैवानुगृहीतो ऽयं मूर्तिमास्थाय मामकीं

သင်၏ညာဘက်၌ တပည့်ကို စီစဉ်ထားပြီး မျက်နှာသွင်ပြင် သောမ്യ (မင်္ဂလာ) ဖြစ်စေကာ—ဤသူသည် သင်တစ်ဦးတည်း၏ အနုဂြဟာကို ရရှိသူဖြစ်သည်ဟု သိလော့၊ ငါ၏ ကိုယ်ပုံ (တည်ရှိမှု) ကို ခံယူထားခြင်းဖြင့်။

Verse 51

देवे वह्नौ गुरौ तस्माद्भक्तिं चाप्यस्य वर्धय इति विज्ञाप्य देवेशं प्रणम्य च गुरुः स्वयं

ထို့ကြောင့် နတ်တော်၊ မီး (အဂ္နိ) နှင့် ဂုရုတို့အပေါ်၌လည်း သူ၏ ဘက္တိကို တိုးပွားစေပါ။ ဤသို့ လျှောက်တင်ပြီးနောက် ဂုရုသည် နတ်တို့၏ အရှင် (ဒေဝေရှ) ထံ၌ ကိုယ်တိုင် ဦးချခဲ့သည်။

Verse 52

ं हुं आत्मन्निति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ हौं आत्मन्निति घ, ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ हैं आत्मन्निति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः शिवदक्षिणमण्डले इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः भक्तिं नाथास्य वर्धयेति ख, ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः श्रेयस्तवास्त्विति ब्रूयादाशिषं शिष्यमादरात् ततः परमया भक्त्या दत्वा देवे ऽष्टपुष्पिकां पुत्रकं शिवकुम्भेन संस्नाप्य विसृजेन्मखं

«(အချို့သော ပုဒ်စာမူများတွင် မန္တရဖတ်ပုံ) ‘ṃ huṃ၊ အတ္မန်’ ဟု; (အခြားတွင်) ‘oṃ hauṃ၊ အတ္မန်’ ဟု; (တစ်နေရာတွင်) ‘oṃ haiṃ၊ အတ္မန်’ ဟု ဖတ်ကြသည်။ (အချို့တွင်) ‘ရှီဝ၏ တောင်ဘက် မဏ္ဍလ၌’ ဟု ထည့်သွင်းပြီး၊ (အခြားတွင်) ‘ဤနာထ၏ ဘက္တိကို ငါ တိုးပွားစေပါစေ’ ဟုလည်း ရှိသည်။ ထို့နောက် လေးစားစွာ တပည့်အား ‘သင်၌ မင်္ဂလာရှိပါစေ’ ဟု ကောင်းချီးပေးရမည်။ ထို့ပြီး အမြင့်ဆုံးသော ဘက္တိဖြင့် နတ်တော်ထံ ပန်းရှစ်ပွင့် ပူဇော်ကာ၊ ရှီဝ-ကుంఠ (သန့်စင်အိုး) ဖြင့် ကလေး (တပည့်/သား) ကို ရေချိုးသန့်စင်စေပြီး မခ (ယဇ္ဉ) ကို အဆုံးသတ်၍ လွှတ်တော်မူရမည်။