Adhyaya 84

Verse 1

आग्नेये निर्वाणदीक्षायामधिवासनं नाम त्र्यशीतितमो ऽध्यायः यागालयं व्रजेदिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः विद्यामास्थाय पावनीमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः चतुरशीतितमो ऽध्यायः निर्वाणदीक्षाविधानं ईश्वर उवाच अथ प्रातः समुत्थाय कृतस्ननादिको गुरुः दध्यार्द्रमांसमद्यादेः प्रशस्ताभ्यवहारिता

အဂ္နိပုရာဏတွင် အခန်း ၈၃ ကို «နိဗ္ဗာဏ-ဒīkṣā ၌ အဓိဝာသန (Adhivāsana)» ဟုခေါ်သည် (နိဗ္ဗာဏ အင်နီရှီယေးရှင်းနှင့်ဆက်စပ်သော ကြိုတင်သန့်စင်အခမ်းအနား)။ [အမှတ်အသားပြုထားသော လက်ရေးမူတစ်စောင်တွင် မူကွဲဖတ်ချက်—«ယာဂာလယ (yāgālaya) သို့ သွားရမည်»။ မူကွဲ—«သန့်စင်သော vidyā ကို ခံယူ၍»။] ယခု အခန်း ၈၄ «နိဗ္ဗာဏ-ဒīkṣā ၏နည်းလမ်း» စတင်သည်။ အရှင်က မိန့်တော်မူသည်—«ထို့နောက် မနက်စောစောထ၍ ဂုရုသည် ရေချိုးခြင်းနှင့် အခြားသန့်စင်မှုများကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ဒဓိ (နို့ချဉ်)၊ အစိမ်းသား၊ မူးယစ်သောက်စရာနှင့် ထိုကဲ့သို့သောအရာများကို ရှောင်ကြဉ်ကာ သင့်လျော်သောအစားအစာကိုသာ စားသုံးရမည်»။

Verse 2

गजाश्वरोहणं स्वप्ने शुभं शुक्लांशुकादिकं तैलाभ्यङ्गादिकं हीनं होमो घोरेण शान्तये

အိပ်မက်တွင် ဆင် သို့မဟုတ် မြင်းစီးခြင်းသည် မင်္ဂလာရှိသည်။ ထို့အတူ အဖြူရောင်အဝတ်အစားတို့ကို မြင်ခြင်း သို့မဟုတ် ဝတ်ဆင်ခြင်းလည်း ကောင်းမြတ်သည်။ သို့သော် ဆီလိမ်းခြင်းနှင့် ထိုသဘောတူအမှုများသည် မကောင်းသောနိမိတ်ဖြစ်သည်။ ထိုအပျက်အန္တရာယ်ကို သက်သာစေရန် ‘Ghora’ ဟုခေါ်သော မန်တရ/ရိတုဖြင့် ဟိုးမ (homa) မီးပူဇော်ကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 3

नित्यकर्मद्वयं कृत्वा प्रविश्य मखमण्डपं स्वाचान्तो नित्यवत् कर्म कुर्यान्नैमित्तिके विधौ

နေ့စဉ်မဖြစ်မနေ ဆောင်ရွက်ရသော ကర్మနှစ်ရပ်ကို ပြီးစီးစေပြီးနောက် ယဇ္ဉမဏ္ဍပသို့ ဝင်ကာ သန့်စင်ရန် အာချာမန (ācāmana) ဖြင့် ရေသောက်သန့်စင်ပြီး၊ နိမိတ္တိက-ဝိဓိ (naimittika-vidhi) အခါအခွင့်အရေးပွဲတွင် သတ်မှတ်ထားသော ကర్మများကို နေ့စဉ်ကဲ့သို့ပင် ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 4

ततः संशोध्य चात्मानं शिवहस्तं तथात्मनि विन्यस्य कुम्भगं प्रार्च्य इन्द्रादीनामनुक्रमात्

ထို့နောက် ကိုယ်ကို သန့်စင်ပြီး၊ မိမိကိုယ်ပေါ်တွင် ‘ရှီဝ-ဟတ်စ’ (Śiva-hasta၊ ရှီဝ၏လက်) ကို နျာသ (nyāsa) ဖြင့် တင်ထားရမည်။ ထို့ပြင် ကုမ္ဘ/ကလာရှ (kumbha/kalaśa) ဟူသော ရေခွက်ပူဇော်ပစ္စည်းကို သေချာစွာ ပူဇော်ပြီးနောက် အိန္ဒြာနှင့် အခြားဒေဝတားတို့ကို အစဉ်လိုက် ပူဇော်ရမည်။

Verse 5

मण्डले स्थण्डिले वापि प्रकुर्वीत शिवर्चनं तर्पणं पूजनं वह्नेः पूर्णान्तं मन्त्रतर्पणं

မဏ္ဍလ (maṇḍala) အတွင်းဖြစ်စေ၊ သာဏ္ဍိလ (sthaṇḍila) ဟူသော ပြင်ဆင်ထားသည့် ယဇ္ဉမြေပြင်ပေါ်ဖြစ်စေ၊ ရှီဝပူဇာကို ပြုလုပ်ရမည်—တရ္ပဏ (tarpaṇa) နှင့် ပူဇန (pūjana) ကို ဆောင်ရွက်၍၊ အဂ္ဂိ (Agni) အတွက် မန္တရဖြင့် တရ္ပဏဟုတ (mantra-tarpaṇa) ကို ပူရ္ဏာဟုတိ (pūrṇāhuti) အဆုံးအထိ ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 6

दुःखप्रदोषमोषाय शस्त्रेणाष्टाधिकं शतं हुत्वा हूं सम्पुटेनैव विदध्यात् मन्त्रदीपनं

ဒုက္ခဝေဒနာနှင့် မကောင်းသက်ရောက်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သော အပင်ပန်းအနာတရများကို ဖယ်ရှားရန်၊ ‘လက်နက်’ ကို ပူဇော်ကိရိယာအဖြစ် အသုံးပြုပြီး ဟုတ (homa) ကို ၁၀၈ ကြိမ် ဆောင်ရွက်ရမည်။ မန္တရကို “ဟူးṃ” (hūṃ) သရ (ဗီဇ) ဖြင့် ပတ်လည်အုပ်စည်း၍ အသုံးပြုရပြီး၊ ထိုနည်းဖြင့် မန္တရဒီပန (mantra-dīpana) ဟူသော မန္တရကို လှုံ့ဆော်တောက်ပစေခြင်း ပြီးမြောက်သည်။

Verse 7

अन्तर्बलिविधानञ्च मध्ये स्थण्डिलकुम्भयोः कृत्वा शिष्यप्रवेशाय लब्धानुज्ञो वहिर्व्रजेत्

သာဏ္ဍိလ (sthaṇḍila) နှင့် ကုမ္ဘ (kumbha) အကြားရှိ အလယ်နေရာတွင် သတ်မှတ်ထားသော အတွင်းဘလိ (antar-bali) ကို ဆောင်ရွက်ပြီး၊ သင်တန်းသား (śiṣya) ဝင်ရောက်ရန် ခွင့်ပြုချက်ကို ရရှိသော် ထို့နောက် အပြင်သို့ ထွက်ရမည်။

Verse 8

कुर्यात्समयवत्तत्र मण्डलारोपणादिकं सम्पातहोमं तन्नाडीरूपदर्भकरानुगं

ထိုနေရာ၌ သတ်မှတ်ထားသော အချိန်အတိုင်း မဏ္ဍလ (maṇḍala) တင်သွင်းတပ်ဆင်ခြင်းနှင့် အခြားအကြိုပြင်ဆင်မှုများကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် နာဍီ (nāḍī) ပုံစံဖြင့် တူဘ်ကဲ့သို့ စီထားသော ဒರ್ಭမြက် (darbha) ကို လက်နှင့်တွဲဖက်အသုံးပြု၍ စည်းကမ်းတကျ စမ္ပာတဟိုးမ (sampāta-homa) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 9

तत्सन्निधानाय तिस्त्रो हुत्वा मूलाणुनाअहुतीः कुम्भस्थं शिवमभ्यर्च्य पाशसूत्रमुपाहरेत्

အနီးကပ်တည်ရှိမှုကို ဖိတ်ခေါ်ရန် မူလာဏု (mūlāṇu) ဖြင့် အဟုတိ သုံးကြိမ် ပူဇော်ပြီးနောက် ကုမ္ဘ (kumbha) အတွင်း တည်ထားသော ရှိဝ (Śiva) ကို အဘျာဉ္စ (ပူဇော်) လုပ်ကာ ထို့နောက် ပာရှ-သုတ္တရ (pāśa-sūtra) ဟုခေါ်သော ရိတုဝတ်ကြိုးကို ယူဆောင်/တင်ပြရမည်။

Verse 10

शुक्लाम्बरादिकमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः अस्मल्लब्धपञ्चपुस्तकेषु दध्यार्द्रमांसमद्यादेरित्यारभ्य होमो घोरेण शान्तये इत्य् अन्तः पाठः पूर्वेणानन्वित इव प्रतिभाति पाशसूत्रं समाहरेदिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः स्वदक्षिणोर्ध्वकायस्य शिष्यस्याभ्यर्चितस्य च तच्छिखायां निबध्नीयात् पादाङ्गुष्ठावलम्बितं

«(အစ) śuklāmbarādikam» ဟူသောစာသားသည် Kha အမှတ်တပ်၍ တိုက်ဆိုင်စိစစ်ထားသော လက်ရေးမူအတိုင်းဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့ရရှိသော လက်ရေးမူ ၅ စောင်တွင် «ဒဟိ (နို့ချဉ်)၊ အစိုမစား (အသားမချက်)၊ မದ್ಯ (အရက်) စသည်တို့မှ…» ဟုစ၍ «…ကြောက်မက်ဖွယ် သက်ရောက်မှုများကို ငြိမ်းချမ်းစေရန် ဟိုးမ ပြုသည်» ဟုဆုံးသည့် အတွင်းထည့်စာပိုဒ်တစ်ပိုဒ် ရှိသော်လည်း၊ ယင်းထည့်သွင်းစာပိုဒ်သည် အရှေ့စာသားနှင့် ချောမွေ့စွာ မဆက်စပ်သကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ «ပာရှ-သုတ္တရ (pāśa-sūtra) ကို စုဆောင်းယူရမည်» ဟူသောစာသားသည် Ṅa အမှတ်တပ် လက်ရေးမူအတိုင်းဖြစ်သည်။ (ထိုဖတ်ပုံအရ) ပူဇော်ပြီးသား တပည့်၏ ကိုယ်ခန္ဓာ ညာဘက်/အပေါ်ဘက်တွင်ရှိသော ဆံထုံး (śikhā) ထဲသို့ ချည်ကာ၊ ခြေမကြီး (အကြီးဆုံးခြေချောင်း) ထိ ဆွဲလျားအောင် ထားရမည်။

Verse 11

तं निवेश्य निवृत्तेस्तु व्याप्तिमालोक्य चेतसा ज्ञेयानि भुवनान्यस्यां शतमष्टाधिकं ततः

ထိုတတ္တဝါ (အခြေခံသဘောတရား) ကို နိဝြတ္တိ (Nivṛtti) အတွင်း တည်စေပြီး၊ ၎င်း၏ ပျံ့နှံ့ဝင်ရောက်မှုကို စိတ်ဖြင့် သုံးသပ်မြင်ကာ၊ ထိုအတွင်းရှိ ဘုဝနာ (လောကများ) ကို သိမြင်ရမည်—အရေအတွက်မှာ ၁၀၈ ဖြစ်သည်—ထို့နောက်။

Verse 12

कपालो ऽजश् च बुद्धश् च वज्रदेहः प्रमर्दनः विभूतिरव्ययः शास्ता पिनाकी त्रिदशाधिपः

ထိုအရှင်သည် ကပာလ (Kapāla၊ ခေါင်းခွံကိုင်ဆောင်သူ)၊ အဇ (Aja၊ မမွေးဖွားသူ)၊ ဗုဒ္ဓ (Buddha၊ သိမြင်နိုးကြားသူ)၊ ဝဇ္ရဒေဟ (Vajradeha၊ ဝဇ္ရကဲ့သို့ ခန္ဓာရှိသူ)၊ ပရမර්ဒန (Pramardana၊ အနိုင်ယူနှိမ်နင်းသူ)၊ ဝိဘူတိ (Vibhūti၊ အလုံးစုံပျံ့နှံ့သော ဂုဏ်တော်)၊ အဝျယ (Avyaya၊ မပျက်မယွင်းသူ)၊ ရှာစတာ (Śāstā၊ အုပ်ချုပ်တရားပေးသူ)၊ ပိနာကီ (Pinākī၊ ပိနာက သံတော်ကိုင်သူ) နှင့် တြိဒသာဓိပ (Tridaśādhipa၊ သုံးဆယ်သော ဒေဝတို့၏ အရှင်) ဖြစ်တော်မူသည်။

Verse 13

अग्नी रुद्रो हुताशो च पिङ्गलः खादको हरः ज्वलनो दहनो बभ्रुर्भस्मान्तकक्षपान्तकौ

“အဂ္နိ” ဟူသည် ရုဒ္ဒရ ဖြစ်၏; ဟုတားရှ (ပူဇာအဟုတိကို စားသုံးသူ); ပင်္ဂလ (အဝါညိုရောင်); ခာဒက (မျိုစားသူ); ဟရ (ဖယ်ရှားသူ); ဇွလန (လောင်ကျွမ်းတောက်ပသူ); ဒဟန (မီးဖြင့်လောင်စေသူ); ဘဗ္ရု (ညိုရောင်သူ); ဘသ္မာန္တက (ပြာဖြစ်အောင်ဆုံးစေသူ); က္ෂပာန္တက (အဆုံးသို့ပျက်စီးစေသူ)။

Verse 14

याम्यमृत्युहरो धाता विधाता कार्यरञ्जकः कालो धर्मो ऽप्यधर्मश् च संयोक्ता च वियोगकः

သူသည် ယမ၏ သေခြင်းကို ဖယ်ရှားသူ; ဓာတာ (ထိန်းသိမ်းသူ) နှင့် ဝိဓာတာ (စီမံခန့်ခွဲသူ) ဖြစ်၍ သတ္တဝါတို့ကို လုပ်ငန်းသို့ လှုံ့ဆော်သူ ဖြစ်၏။ သူသည် ကာလ (အချိန်) ဖြစ်၏; သူသည် ဓမ္မ နှင့် အဓမ္မ လည်း ဖြစ်၏; သူသည် ပေါင်းစည်းသူလည်း ဖြစ်၍ ခွဲခွာစေသူလည်း ဖြစ်၏။

Verse 15

नैरृतो मारणो हन्ता क्रूरदृष्टिर्भयानकः ऊर्ध्वांशको विरूपाक्षो धूम्रलोहितदंष्ट्रवान्

နೈရృత (Nairṛta) ဟူသည် မာရဏ (Māraṇa) နှင့် ဟန္တာ (Hantā) ဟုလည်း ခေါ်ကြပြီး၊ ကြမ်းတမ်းသော မျက်စိကြည့်နှင့် ကြောက်မက်ဖွယ် အရုပ်အဆင်းရှိသူ ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် ဥဓ္ဝာံśက (Urdhvāṃśaka)၊ ဝိရူပါက္ṣ (Virūpākṣa) နှင့် မီးခိုးနီရောင် အစွယ်ရှိသူလည်း ဖြစ်၏။

Verse 16

बलश्चातिबलश् चैव पाशहस्तो महाबलः श्वेतश् च जयभद्रश् च दीर्घबाहुर्जलान्तकः

ဗလ (Bala) နှင့် အတိဗလ (Atibala); ပာရှဟတ္သ (Pāśahasta) ကြိုးကွင်းကိုင်သူ နှင့် မဟာဗလ (Mahābala); ရွေတ (Śveta) နှင့် ဇယဘဒ္ရ (Jayabhadra); ဒီဃ္ဂဗာဟု (Dīrghabāhu) လက်ရှည်သူ နှင့် ဇလာန္တက (Jalāntaka) ရေကို အဆုံးသတ်စေသူ—ဤတို့သည် ဖိတ်ခေါ်သည့် နာမတော်/အင်အားများ ဖြစ်၏။

Verse 17

वडवास्यश् च भीमश् च दशैते वारुणाः स्मृताः शीघ्रो लघुर्वायुवेगः सूक्ष्मस्तीक्ष्णः क्षपान्तकः

ဝဍဝာಸ್ಯ (Vaḍavāsya) နှင့် ဘီမ (Bhīma)—ဤဆယ်ပါးကို ဝရုဏ၏ အဝန်းအဝိုင်း၌ သက်ဆိုင်သော ဝါရုဏ (Vāruṇa) များဟု မှတ်ယူကြသည်။ ထို့နောက် ရှီဃ္ရ (Śīghra)၊ လဃု (Laghu)၊ ဝါယုဝေဂ (Vāyuvega)၊ စူက္ṣမ (Sūkṣma)၊ တီက္ṣဏ (Tīkṣṇa) နှင့် က္ෂပာန္တက (Kṣapāntaka) တို့ ဖြစ်၏။

Verse 18

पञ्चान्तकः पञ्चशिखः कपर्दी मेघवाहनः जटामुकुटधारी च नानारत्नधरस् तथा

သူသည် ချည်နှောင်မှု၏ အရင်းအမြစ် «ငါးပါး» ကို သတ်ဖျက်သူ၊ ခေါင်းပေါ်အမြှောက်ငါးခုရှိသူ၊ ဆံပင်ကြမ်းတုပ်ထားသော အရှင်၊ မိုးတိမ်ကို ယာဉ်တင်သူ၊ ဆံပင်တုပ်မကွတ်ကို ဆောင်သူ၊ ရတနာအမျိုးမျိုးကိုလည်း ဆင်ယင်သူ ဖြစ်သည်။

Verse 19

निधीशो रूपवान् धन्यो सौम्यदेहः प्रसादकृत् प्रकाशो ऽप्यथ लक्ष्मीवान् कामरूपो दशोत्तरे

(သူသည်) خز خز خز—ဘဏ္ဍာ၏ အရှင်၊ ရုပ်ရည်လှပ၍ ကံကောင်းသူ; ကိုယ်အင်္ဂါနူးညံ့၍ ကရုဏာကျေးဇူး ပေးသနားသူ; တောက်ပသူ; ထို့ပြင် သာယာချမ်းမြေ့မှု (လက္ခမီ) ဖြင့် ပြည့်စုံ၍—လိုသလို ရုပ်သဏ္ဌာန်ပြောင်းနိုင်သူ—ဟူသည်ကို «တစ်ဆယ်ပေါင်း» အစု၌ ကြေညာထားသည်။

Verse 20

विद्याधरो ज्ञानधरः सर्वज्ञो वेदपारगः मातृवृत्तश् च पिङ्गाक्षो भूतपालो बलिप्रियः

သူသည် သာသနာဗေဒများကို ကိုင်ဆောင်သူ၊ စစ်မှန်သော ဉာဏ်ကို ထိန်းသိမ်းသူ; အလုံးစုံသိသူ၊ ဝေဒတို့၏ အဆုံးတစ်ဖက်ကမ်းသို့ ရောက်ပြီးသူ ဖြစ်သည်။ မာတೃ(မိခင်ဒေဝီများ) နှင့် ၎င်းတို့၏ ဝတ္တရားအကျင့်များကို သစ္စာရှိသူ; မျက်လုံးအဝါညိုရောင်ရှိသူ; သတ္တဝါတို့၏ ကာကွယ်အုပ်ချုပ်သူ; နှင့် ဘလိ (ပူဇော်အနုမောဒနာ) ကို နှစ်သက်သူ ဖြစ်သည်။

Verse 21

प्रवर्धन इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः वरुण इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः जनान्तक इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः सर्वविद्याविधता च सुखदुःखहरा दश अनन्तः पालको धीरः पातालाधिपतिस् तथा

«ပရဝර්ဓန» ဟူသည်—အမှတ်တင်ထားသော လက်ရေးမူတစ်စောင်တွင် ထိုသို့ဖတ်ရသည်; «ဝရုဏ» ဟူသည်—အခြားလက်ရေးမူတစ်စောင်တွင် ထိုသို့ဖတ်ရသည်; «ဇနာန္တက» ဟူသည်—အမှတ်တင်ထားသော လက်ရေးမူတွင် ထိုသို့ဖတ်ရသည်။ (ဤတို့သည်) နာမတော် ဆယ်ပါး—ဗေဒနှင့် ပညာအားလုံးကို စီမံသတ်မှတ်သူ၊ ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ဒုက္ခကို ဖယ်ရှားသူ; ထို့ပြင် အနန္တ၊ ပါလက၊ ဓီရ၊ နှင့် ပါတာလာ (အောက်လောက) ၏ အရှင်လည်း ပါဝင်သည်။

Verse 22

वृषो वृषधरो वीर्यो ग्रसनः सर्वतोमुखः लोहितश् चैव विज्ञेया दश रुद्राः फणिस्थिताः

ဤတို့ကို ပုဏ္ဏားမြွေ (ရှေရှ) ပေါ်၌ တည်နေသော ရုဒြာ ဆယ်ပါးဟု သိမှတ်ပါ—ဝೃષ, ဝೃષဓရ, ဝီရျ, ဂရသန, သರ್ವတောမုခ, နှင့် လောဟိတ တို့ဖြစ်သည်။

Verse 23

शम्भुर्विभुर्गणाध्यक्षस्त्र्यक्षस्त्रिदशवन्दितः संहारश् च विहारश् च लाभो लिप्सुर्विचक्षणः

သူသည် သမ္ဘု (Śambhu) ဖြစ်၍ အလုံးစုံကိုလွှမ်းမိုးသော အရှင်၊ ဂဏာများ၏ အုပ်ချုပ်သူ၊ မျက်စိသုံးလုံးရှိသူ၊ ဒေဝတားတို့က ဂုဏ်ပြုကန်တော့သောသူ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ပျက်သိမ်းခြင်းနှင့် သာသနာလီလာ နှစ်မျိုးလုံး၊ ရရှိခြင်းနှင့် ရရှိလိုစိတ်ဖြင့် ရှာဖွေသူ နှစ်မျိုးလုံး၊ အလွန်သိမြင်ခွဲခြားနိုင်သော ပညာရှိတော် ဖြစ်သည်။

Verse 24

अत्ता कुहककालाग्निरुद्रो हाटक एव च कुष्माण्डश् चैव सत्यश् च ब्रह्मा विष्णुश् च सप्तमः

သူသည် စားသောက်ဖျက်ဆီးသူ၊ လှည့်ဖြားသူ၊ ကာလ၏ မီး (အချိန်မီး)၊ ရုဒြ (Rudra)၊ ဟာဋက (Hāṭaka) ဟူသော ရွှေတော်ကိုယ်တိုင်၊ ကုෂ္မာဏ္ဍ (Kuṣmāṇḍa)၊ သစ္စာတရား၊ ဗြဟ္မာ၊ ဗိෂ္ဏု—နှင့် နာမတော်အစဉ်အလာ၌ ခုနစ်မြောက်သောသူ ဖြစ်သည်။

Verse 25

रुद्रश्चाष्टाविमे रुद्राः कटाहाभ्यन्तरे स्थिताः एतेषामेव नामानि भुवनानामपि स्मरेत्

ဤတို့သည် ရုဒြ (Rudra) ရှစ်ပါး ဖြစ်ကြပြီး စကြဝဠာကဒာဟ (cosmic basin) ၏ အတွင်းပိုင်း၌ တည်ရှိကြသည်။ ထိုရုဒြတို့၏ နာမတော်များကိုလည်းကောင်း၊ လောကများ၏ နာမများကိုလည်းကောင်း သတိရအောက်မေ့ရမည်။

Verse 26

भवोद्भवः सर्वभूतः सर्वभूतसुखप्रदः सर्वसान्निध्यकृद् ब्रह्मविष्णुरुद्रशरार्चितः

သူသည် ဖြစ်တည်မှု (bhava) ပေါ်ပေါက်ရာ အရင်းအမြစ် ဖြစ်သည်။ သတ္တဝါအားလုံးအတွင်း၌ နေထိုင်တည်ရှိသော အတွင်းကိန်းဝင်တော် ဖြစ်သည်။ သတ္တဝါအားလုံးအား ချမ်းသာသုခ ပေးတော်မူသည်။ အလုံးစုံနေရာ၌ မိမိ၏ တည်ရှိမှုကို ဖြစ်စေတော်မူသည်။ ထို့ပြင် ဗြဟ္မာ၊ ဗိෂ္ဏု၊ ရုဒြ တို့၏ အဖွဲ့အစည်းများက ပူဇော်ကန်တော့ကြသည်။

Verse 27

संस्तुत पूर्वस्थित ॐ साक्षिन् ॐ रुद्रान्तक ॐ पतङ्ग ॐ शब्द ॐ सूक्ष्म ॐ शिव सर्वसर्वद सर्वसान्निध्यकर ब्रह्मविष्णुरुद्रकर ॐ नमः शिवाय ॐ नमो नमः अष्टाविंशति पादानि व्योमव्यापि मनो गुह सद्योहृदस्त्रनेत्राणि मन्त्रवर्णाष्टको मतः

ချီးမွမ်းပြီးနောက် မူလတည်မြဲသော သီဝ (Śiva) ကို ဤသို့ ရွတ်ဆိုရမည်— «အိုံ စာက္ခင် (Witness); အိုံ ရုဒြာန္တက (Rudra ၏ ရန်သူတို့ကို ဖျက်သူ); အိုံ ပတင်္ဂ (နေငှက်); အိုံ သဗ္ဒ (အသံ); အိုံ သုက္ခ္မ (သိမ်မွေ့); အိုံ သီဝ—အလုံးစုံပေးတော်မူသူ၊ အလုံးစုံ၌ တည်ရှိမှုကို ဖြစ်စေသူ၊ ဗြဟ္မာ၊ ဗိෂ္ဏု၊ ရုဒြ ကို ပေါ်ထွန်းစေသူ; အိုံ နမಃ သီဝာယ; အိုံ နမော နမಃ»။ ဤဖော်မြူလာသည် ပာဒ ၂၈ ပါရှိ၍ မိုးကောင်းကင်ကဲ့သို့ လွှမ်းမိုးကာ စိတ်ဂူအတွင်း လျှို့ဝှက်နေသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထို့ပြင် စဒ္ယောဇာတ, ဟృဒယ, အစ္တရ, နေတရ (စသည်) နှင့် ဆက်စပ်သဖြင့် မန္တရကို အက္ခရာ/သရ ၈ ပါသော ဖော်မြူလာဟု သတ်မှတ်ကြသည်။

Verse 28

वाय ॐ नमो नमः इति अनर्चित संस्तुत पूर्वविन्द ॐ साक्षिण ॐ रुद्रान्तक ॐ पतङ्ग ॐ ज्ञान ॐ शब्द ॐ सूक्ष्म ॐ शिव ॐ सर्व ॐ सर्वद ॐ सर्वसान्निध्यकर ब्रह्मविष्णु रुद्रकर ॐ नमः शिवाय ॐ नमो नम इति च, चिह्नितपुस्तकपाठः वीजाकारो मकारश् च नाड्याविडापिङ्गलाह्वये प्राणापानावुभौ वायू घ्राणोपस्थौ तथेन्द्रिये

«ဝါယ—‘အုံ နမော နမဟ်’» ဟူ၍ (မပူဇော်သော်လည်း ချီးမွမ်းခံရသော) ရုပ်ကို ဘိန္ဒု (အမှတ်) ဖြင့် ရှေ့တင်ကာ «အုံ သက်သေ, အုံ ရုဒြာန္တက, အုံ ပတင်္ဂ, အုံ ဉာဏ, အုံ သဗ္ဒ, အုံ သုက္ခမ, အုံ ရှိဝ, အုံ အလုံးစုံ, အုံ အလုံးစုံပေးသူ, အုံ အလုံးစုံ၏ နီးကပ်တည်ရှိမှုကို ဖြစ်စေသူ၊ ဗြဟ္မာ-ဝိෂ္ဏု-ရုဒြကို ဖြစ်စေသူ; အုံ နမဟ် ရှိဝာယ; အုံ နမော နမဟ်» ဟူ၍ ရွတ်ဆိုသည်။ အမှတ်ထားသော စာအုပ်ဖတ်ပုံတွင်—ဗီဇအက္ခရာ «အ» နှင့် «မ» ကို အိဋာနှင့် ပင်္ဂလာ ဟူသော နာဍီများတွင် ထား၍၊ လေဓာတ်နှစ်ပါး ပရာဏနှင့် အပာဏ၊ ထို့အပြင် နှာခေါင်းနှင့် မျိုးပွားအင်္ဂါနှင့် ဆက်စပ်သော အင်္ဒြိယများကိုလည်း ဆိုထားသည်။

Verse 29

गन्धस्तु विषयः प्रोक्तो गन्धादिगुणपञ्चके पार्थिवं मण्डलं पीतं वज्राङ्गं चतुरस्रकं

အနံ့သည် အနံ့မှစသော ဂုဏ်ငါးပါးအစုအဝေးအတွင်းရှိ အာရုံဝတ္ထုဟု ကြေညာထားသည်။ မြေဓာတ်၏ မဏ္ဍလသည် အဝါရောင်ဖြစ်၍ ဝဇ္ရကဲ့သို့ ခိုင်မာသန်မာကာ လေးထောင့် (စတုရန်း) ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသည်။

Verse 30

विस्तारो योजनानान्तु कोटिरस्य शताहता अत्रैवान्तर्गता ज्ञेया योनयो ऽपि चतुर्दश

၎င်း၏ အကျယ်အဝန်းမှာ ယောဇနာ တစ်ကုဋေကို ရာဆတိုးမြှောက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ထိုအတွင်း၌ပင် ယောနိ (မွေးဖွားအမျိုးအစား) ဆယ့်လေးပါးလည်း ဤနေရာတွင်ပင် ပါဝင်နေသည်ဟု သိမှတ်ရမည်။

Verse 31

प्रथमा सर्वदेवानां मन्वाद्या देवयोनयः मृगपक्षी च पशवश् चतुर्धा तु सरीसृपाः

ပထမအမျိုးအစားမှာ နတ်အားလုံး၏ အမျိုးဖြစ်သည်။ မနု (Manu) မှစ၍ နတ်မွေးဖွားသော မျိုးရိုးများ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့ပြင် တောတိရစ္ဆာန် (မိဂ)၊ ငှက်များ၊ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်များလည်း ရှိပြီး၊ လိမ်လျားသတ္တဝါများ (စရီသೃပ) ကို လေးမျိုးဟု ဆိုထားသည်။

Verse 32

स्थावरं पञ्चमं सर्वं योनिः षष्ठी अमानुषी पैशाचं राक्षसं याक्षं गान्धर्वं चैन्द्रमेव च

မလှုပ်ရှားသော သတ္တဝါအားလုံး (သ္ထာဝရ) သည် ပဉ္စမအမျိုးအစား ဖြစ်သည်။ ဆဋ္ဌမ ယောနိ (မွေးဖွားအတန်း) သည် အမနုဿ—ဆိုသည်မှာ ပိသာစ၊ ရာက္ခသ၊ ယာက္ခ၊ ဂန္ဓဗ္ဗ နှင့် အိုင်န္ဒြ (အင်္ဒြနှင့် ဆက်နွယ်သော ကောင်းကင်တန်း) တို့ဖြစ်သည်။

Verse 33

सौम्यं प्राणेश्वरं ब्राह्ममष्टमं परिकीर्तितं अष्टानां पार्थिवन्तत्त्वमधिकारास्पदं मतं

အဋ္ဌမသော တတ္တဝါကို နူးညံ့၍ အသက်ကို အုပ်ချုပ်သော ဘြဟ္မိက (Brahmic) အင်အားဟု ကြေညာထားသည်။ အဋ္ဌတတ္တဝါတို့အနက် မြေဓာတ်ဆိုင်ရာ တတ္တဝါသည် ပေါ်လွင်သော လောက၌ လက်တွေ့အာဏာသက်ရောက်ရာ အခြေခံအနေအထားဟု ယူဆသည်။

Verse 34

लयस्तु प्रकृतौ बुद्धौ भोगो ब्रह्मा च कारणं ततो जाग्रदवस्थानैः समस्तैर् भुवनादिभिः

လယ (laya) သည် ပရကృతိ (Prakṛti) ထဲသို့ အမှန်တကယ် ပျော်ဝင်သွားခြင်းဖြစ်သည်။ ဘောဂ (bhoga) ဟူသော အတွေ့အကြုံ/ခံစားမှုသည် ဗုဒ္ဓိ (Buddhi) တွင် ဖြစ်ပေါ်ပြီး၊ ဘြဟ္မာ (Brahmā) သည် အကြောင်းရင်းတတ္တဝါ ဖြစ်သည်။ ထိုအကြောင်းရင်းမှ လောကများနှင့် အခြားအရာအားလုံးအပါအဝင် နိုးကြားအခြေအနေများ (jāgrat) သည် အပြည့်အစုံ ပေါ်ထွန်းလာသည်။

Verse 35

निवृत्तिं गर्भितां ध्यात्वा स्वमन्त्रेण नियोज्य च वमुद्रया रेचकेन कुम्भे संस्थाप्य ॐ हां निवृत्तिकलापाशाय नम इत्य् अनेनार्घ्यं दत्वा सम्पूज्य विमुखेनैव स्वाहान्तेनै सन्निधानायाहुतित्रयं सन्तर्पणाहुतित्रयं च दत्वा ॐ हां ब्रह्मणे नम इति ब्रह्माणमावाह्य सम्पूज्य च स्वाहान्तेन सन्तर्प्य ब्रह्मन् तवाधिकारे ऽस्मिन् मुमुक्षुं दोक्ष्ययाम्यहं

နိဝృတ္တိ-ကလာ (Nivṛtti-kalā) ကို «garbhitā» (အတွင်း၌ ဖုံးကွယ်/လျှို့ဝှက်) ဟု စိတ်တွင် သာဓကထား၍ မိမိမန်တရဖြင့် ထိုအင်အားကို ချိတ်ဆက်အသုံးချကာ၊ ဝ-မုဒြာ (Va-mudrā) နှင့် ရေချက (recaka) အသက်ရှူထုတ်ခြင်းဖြင့် ကုမ္ဘ (kumbha) ရေခွက်/ရေထည့်အိုး၌ ထိုအင်အားကို တည်စေရာသည်။ «Oṃ hāṃ nivṛtti-kalā-pāśāya namaḥ» ဟူသော မန်တရဖြင့် အရ္ဃျ (arghya) ကို ပူဇော်၍ ပြည့်စုံစွာ ဝတ်ပြုရမည်။ ထို့နောက် နောက်ဘက်သို့ မျက်နှာမူ (vimukha) လျက် svāhā အဆုံးသတ် မန်တရဖြင့် စန္နိဓာန (sannidhāna) အတွက် အာဟုတိ ၃ ကြိမ်နှင့် တർပဏ (tarpana) အတွက် အာဟုတိ ၃ ကြိမ် ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် «Oṃ hāṃ brahmaṇe namaḥ» ဖြင့် ဘြဟ္မာကို အာဝါဟန (invoke) လုပ်၍ ပူဇော်ကာ svāhā အဆုံးသတ် အာဟုတိများဖြင့် တရ্পယ (satiate) လုပ်ပြီး «အို ဘြဟ္မန်၊ သင်၏ အာဏာနယ်ပယ်၌ ဤ မုမုက္ရှု (လွတ်မြောက်လိုသူ) ကို ငါ စတင်အပ်နှံမည် (dokṣyayāmi)» ဟု ဆိုရမည်။

Verse 36

भाव्यं त्वयानुकूलेन विधिं विज्ञापयेदिति आवाहयेत्ततो देवीं रक्षां वागीश्वरीं हृदा

«ဤပူဇော်ပွဲသည် ငါ့အတွက် အနုကူလဖြစ်ပါစေ» ဟု စိတ်တွင်ထား၍ ရည်ရွယ်သည့် विधि ကို အုပ်စိုးသည့် အင်အားထံ အသိပေးရမည်။ ထို့နောက် နှလုံး (hṛd) ကို သာဓကအဖြစ်ထားကာ ကာကွယ်ခြင်း၏ ဒေဝီ—ရက္ခာ (Rakṣā) ဝာဂီශ්ဝရီ (Vāgīśvarī) ကို အာဝါဟန ပြုရမည်။

Verse 37

इच्छाज्ञानक्रियारूपां षड्विधां ह्य् एककारणं पूजयेत्तर्पयेद्देवीं प्रकारेणामुना ततः

ထို့နောက် ဤနည်းအတိုင်းပင် ဆန္ဒ (icchā)၊ ဉာဏ် (jñāna)၊ လုပ်ဆောင်မှု (kriyā) အဖြစ်တည်သော၊ ခြောက်မျိုးသဏ္ဌာန်ရှိသော၊ အကြောင်းရင်းတစ်ခုတည်းဖြစ်သော ဒေဝီကို ပူဇော်၍ တർပဏ (tarpana) လည်း ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 38

वागीश्वरीं विनिःशेषयोनिविक्षोभकारणं हृत्सम्पुटार्थवीजादिहूं फडन्तशराणुना

«ဝာဂီရှွရီ» မန္တရ (ယောနိ/အရင်းအမြစ်ကို အပြည့်အဝ လှုပ်ရှားစေသော အကြောင်းရင်း) ဖြင့် «ဟူṃ» ဟောမကို ပြုလုပ်ရမည်။ «ဟృတ်-သမ္ပုဋ» (နှလုံးအကာအဝန်း) အတွင်း၌ ဗီဇအက္ခရာနှင့် ဆက်စပ်အင်္ဂါများကို ထည့်သွင်းကာ အဆုံးတွင် လက်နက်အက္ခရာ «ဖဍ» ဖြင့် မြားလက်နက်ကဲ့သို့ ထုတ်လွှတ်ရမည်။

Verse 39

ताडयेद्धृदये तस्य प्रविशेत्स विधानवित् ततः शिष्यस्य चैतन्यं हृदि वह्निकणोपमं

သတ်မှတ်ထားသော ရိတုကို သိကျွမ်းသော အခမ်းအနားဆောင်ရွက်သူသည် တပည့်၏ နှလုံးနေရာကို ထိ/ထိုးနှက်၍ ထို့နောက် (မန္တရကို) ဝင်ရောက်စေကာ နိုးကြားစေရမည်။ ထိုအခါ တပည့်၏ စိတ်သတိ (caitanya) သည် နှလုံးအတွင်း၌ မီးစက်ကလေးတစ်စက်ကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။

Verse 40

निवृत्तिस्थं युतं पाशैर् ज्येष्ठया विभजेद्यथा ॐ हां हूं हः हूं फटों हां स्वाहेत्यनेनाथ पूरकेणाङ्कुशमुद्रया

ထို့နောက် နိဝෘတ္တိ၌ တည်နေသော အရာကို ပာရှ (ကြိုးချည်) များနှင့်အတူ ဂျေဋ္ဌာ၏ အင်အားဖြင့် သတ်မှတ်နည်းအတိုင်း ခွဲခြား/စီစဉ်ရမည်။ ထို့နောက် မန္တရ «oṃ hāṃ hūṃ haḥ hūṃ phaṭ oṃ hāṃ svāhā» ကို သုံး၍ အသက်ရှူဝင်ခြင်း (pūraka) ပြုကာ «အင်္ကုရှ» (goad) မုဒြာကို ချမှတ်ရမည်။

Verse 41

तदाकृष्य स्वमन्त्रेण गृहीत्वाअत्मनि योजयेत् ॐ हां ह्रूं हां आत्मने नमः पित्रोर्विभाव्य संयोगं चैतन्यं रेचकेन तत्

မိမိ၏ မန္တရဖြင့် ထိုအရာကို ဆွဲခေါ်၍ ဖမ်းယူကာ မိမိအတွင်း၌ ပေါင်းစည်းရမည်။ (ရွတ်ဆို:) «oṃ hāṃ hrūṃ hāṃ—ātmanē namaḥ» (အတ္တမန်သို့ နမസ്കာရ)။ ထို့နောက် အီဍာ-ပိင်္ဂလာ (သို့) ပရာဏ-အပါဏ တို့၏ ပေါင်းဆုံမှုကို စိတ်ကူးမြင်ကာ အသက်ရှူထုတ်ခြင်း (recaka) ဖြင့် ထိုစိတ်သတိ (caitanya) ကို ထုတ်လွှတ်ရမည်။

Verse 42

ब्रह्मादिकारणत्यागक्रमान्नीत्वा शिवास्पदं ॐ हूं ह्रीं हामिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः प्रविश्येच्चेति ख, ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ हां हां क्षं हामिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः गर्भाधानार्थमादाय युगपत् सर्वयोनिषु

ဗြဟ္မာ စသည်တို့မှ စတင်သော အကြောင်းကိစ္စများကို စွန့်လွှတ်သည့် အစဉ်အတိုင်း (ဇီဝ/မျိုးစေ့ကို) ဦးဆောင်ကာ ရှိဝ၏ အာသပဒ (နေရာ) သို့ ရောက်စေပြီး မန္တရ «oṃ hūṃ hrīṃ hām» ကို သုံးရသည်ဟု အမှတ်အသားပါ စာမူတစ်စောင်က ဖတ်ထားသည်။ အခြား အမှတ်အသားပါ ဖတ်ပုံတစ်ခုတွင် «(သူ) ဝင်ရောက်စေ» ဟု ထပ်တိုးထားသည်။ နောက်တစ်ဖတ်ပုံတွင် «oṃ hāṃ hāṃ kṣaṃ hām» ဟု ဆိုသည်။ ဤ (မန္တရ/နျာသ) ကို ဂರ್ಭာဓာန (ကိုယ်ဝန်တည်စေသည့် ပဋိသန္ဓိ) အတွက် ယူ၍ ယောနီအားလုံး၌ တပြိုင်နက် အသုံးချရမည်။

Verse 43

क्षिपेद्वागीश्वरीयोनौ वामयोद्भवमुद्रया ॐ हां हां हां आत्मने नमः पूजयेदप्यनेनैव तर्पयेदपि पञ्चधा

«ဝါမယောဒ္ဘဝ» မုဒြာဖြင့် ဝါဂီဿဝရီ၏ ယောနိ (မူလအာသန) ထဲသို့ မန္တရ/အဟုတိကို ထည့်ရမည်။ «အိုမ် ဟာံ ဟာံ ဟာံ အာတ္မနေ နမဟ» ဟု ရွတ်ဆိုကာ ထိုမန္တရဖြင့်ပင် ပူဇော်၍ တർပဏကို ငါးမျိုးဖြင့် ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 44

अन्ययोनिषु सर्वासु देहशुद्धिं हृदा चरेत् नात्र पुंसवनं स्त्र्यादिशरीरस्यापि सम्भवात्

အခြား ယောနိများအားလုံး (မနုဿမဟုတ်သော မွေးဖွားရာ) တွင် ကိုယ်ခန္ဓာသန့်စင်မှုကို စိတ်ဖြင့် (အတွင်းမှ) ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထိုကိစ္စတွင် «ပုṃသဝန» ပွဲတော် မသက်ဆိုင်၊ အကြောင်းမှာ မိန်းမကိုယ် သို့မဟုတ် အခြားကိုယ်ခန္ဓာပင် ဖြစ်ပေါ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 45

सीमन्तोन्नयनं वापि दैवान्यङ्गानि देहवत् शिरसा जन्म कुर्वीत जुगुप्सन् सर्वदेहिनां

«စီမန္တောန္နယန» ပွဲကိုလည်း ဆောင်ရွက်ရမည်၊ ထို့ပြင် အခြားသော ဒေဝပွဲများကိုလည်း ကိုယ်ခန္ဓာရှိသကဲ့သို့ ဆောင်ရွက်ရမည်။ ဂုဏ်ရိုသေဖြင့် ထိုပွဲ၏ «မွေးဖွားခြင်း» ကို တည်ထောင်ကာ၊ ကိုယ်ရှိသတ္တဝါအားလုံးကို ထိခိုက်စေသည့် သို့မဟုတ် အရှက်ခွဲသည့် အပြုအမူတို့ကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။

Verse 46

तथैव भावयेदेषामधिकारं शिवाणुना भोगं कवचमन्त्रेण शस्त्रेण विषयात्मना

ထိုနည်းတူပင် ၎င်းတို့၏ «အဓိကာရ» (အခွင့်အာဏာ/ခွင့်ပြုချက်) ကို မင်္ဂလာရှိသော သေးငယ်သဘောတရား «ရှီဝ-အဏု» ဖြင့် မြင်ယောင်စိတ်ကူးရမည်။ ထို့ပြင် «ကဝစ» ကာကွယ်ရေးမန္တရဖြင့် «ဘောဂ» (အတွေ့အကြုံ/ခံစားမှု) ကို မြင်ယောင်ကာ၊ ၎င်းတို့၏ «ရှသ္တရ» (လက်နက်) ကို အာရုံအရာဝတ္ထုများ (ဝိသယ) ၏ သဘောတရားတူဟု မြင်ယောင်ရမည်။

Verse 47

मोहरूपमभेदश् च लयसज्ञं विभावयेत् शिवेन श्रोतसां शुद्धिं हृदा तत्त्वविशोधनं

«မောဟ» ဟူသော မောဟရုပ်ကိုလည်းကောင်း၊ «အဘေဒ» (မခွဲခြားမှု) ကိုလည်းကောင်း «လယ» (ပျော်ဝင်ခြင်း) အခြေအနေဟု သိမှတ်ကာ ဆင်ခြင်ရမည်။ ရှီဝအားဖြင့် အတွင်းလမ်းကြောင်းများ (śrotas) သန့်စင်ခြင်း ရှိပြီး၊ ဟృဒာ (နှလုံး) အားဖြင့် တတ္တဝများ (tattva) ကို သန့်စင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

Verse 48

पञ्च पञ्चाहुतीः कुर्यात् गर्भाधानादिषु क्रमात् मायया मलकर्मादिपाशबन्धनिवृत्तये

ဂರ್ಭာဓာန (ကိုယ်ဝန်တင်ပွဲ) မှစ၍ အစဉ်လိုက် ထုံးတမ်းများတွင် အဟုတိ ၅ ခုစီ ၅ စု (စုစုပေါင်း ၂၅) ကို မန္တရဓာတ် (မာယာ) ဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ ထိုသို့ပြုခြင်းဖြင့် မလ (အညစ်အကြေး)၊ ကမ္မအကျန်နှင့် အခြားပာရှ (ချည်နှောင်မှု) တို့၏ ချည်နှောင်ခြင်းကို ဖယ်ရှားနိုင်သည်။

Verse 49

निष्कृत्यैव हृदा पश्चाद् यजेत शतमाहुतीः मलशक्तिनिरोधेन पाशानाञ्च वियोजनं

အရင်ဆုံး နှလုံး (ဟృဒါ) ကို အာရုံပြု၍ အတွင်းပိုင်းအပြစ်ဖြေခြင်း (နိစ္ကೃတိ) ကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ အဟုတိ တစ်ရာကို ပူဇော်ရမည်။ မလ၏ အင်အားကို ထိန်းချုပ်ခြင်းအားဖြင့် ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) များ ကွဲထွက်ပျောက်ကင်းလာသည်။

Verse 50

स्वाहान्तायुधमन्त्रेण पञ्चपञ्चाहुतीर्यजेत् मायाद्यन्तस्य पाशस्य सप्तवारास्त्रजप्तया

«စွာဟာ» ဖြင့် အဆုံးသတ်သော အာယုဓမန်တရ (လက်နက်မန်တရ) ဖြင့် အဟုတိ ၅ ခုစီ ၅ စုကို ပူဇော်ရမည်။ «မာယာ» ဖြင့် စတင်သော ပာရှ (ကြိုး) ၏ မန်တရအတွက်မူ လက်နက်မန်တရကို ၇ ကြိမ် ဂျပ် (ရွတ်ဆို) လုပ်၍ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 51

कर्तर्या छेदनं कुर्यात् कल्पशस्त्रेण तद्यथा ॐ हूं निवृत्तिकलापाशाय हूं फट् ॐ हं हं हां आत्मने नम इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः शिखात्मने ख, चिह्नितपुस्तकपाठः पञ्चपञ्चाहुतीर्दद्यादिति ग, ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः बन्धकत्वञ्च निर्वर्त्य हस्ताभ्याञ्च शराणुना

ကတ်တရီ (ကတ်ကြေး) ဖြင့် ချည်နှောင်မှုကို ဖြတ်တောက်ရမည်။ ထုံးတမ်းအရ သတ်မှတ်ထားသော ကလ္ပ-ရှသ္တရ (ritual weapon) ကို အသုံးပြုပြီး ဤသို့ပြုလုပ်ရသည်— “Oṃ hūṃ, Nivṛtti ၏ kalā အစဉ်၏ pāśa သို့—hūṃ phaṭ।” (အမှတ်အသားပါ လက်ရေးမူအချို့တွင် “Oṃ haṃ haṃ hāṃ, ātman သို့ နမः” သို့မဟုတ် “śikhātmā သို့ …” ဟုလည်း ဖတ်ကြသည်။ အချို့ဖတ်ပုံတွင် “အဟုတိ ၅ ခုစီ ၅ စု ပေးရမည်” ဟု ထပ်တိုးထားသည်။) ထိုသို့ bandhaka (ချည်နှောင်သည့် အခြေအနေ) ကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် śarāṇu (မြားတံကဲ့သို့သော ကိရိယာ) ကိုလည်း အသုံးပြုရမည်။

Verse 52

विसृज्य वर्तुलीकृत्य घृतपूर्णे स्रुवे धरेत् दहेदनुकलास्त्रेण केवलास्त्रेण भस्मसात्

ထုတ်လွှတ်ပြီးနောက် ဝိုင်းဝိုင်းပုံစံဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ကာ ဂျီ (ghṛta) ဖြင့် ပြည့်နေသော စရုဝ (လောင်းဇွန်း) ထဲတွင် ထားရမည်။ ထို့နောက် Anukalā-astra (အနုကလာ လက်နက်မန်တရ) သို့မဟုတ် Kevalā-astra (ကေဝလာ လက်နက်မန်တရ) ဖြင့် မီးရှို့၍ ပြာဖြစ်အောင် လုပ်ရမည်။

Verse 53

कुर्यात् पञ्चाहुतीर्दत्वा पाशाङ्कुशनिवृत्तये ॐ हः अस्त्राय हूं फट् प्रायश्चित्तं ततः कुर्यादस्त्राहुतिभिरष्टभिः

«ကြိုးနှင့်ချွန်တံ» ဟုခေါ်သော အတားအဆီးကို ဖယ်ရှားရန် အဟုတိ ၅ ကြိမ် ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် အစတြမန်တရ «အိုမ် ဟး အစတြာယ ဟူးမ် ဖတ်» ဖြင့် အဟုတိ ၈ ကြိမ် ပူဇော်ကာ ပရာယရှ္စိတ္တ (အပြစ်ဖြေ) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 54

अथावाह्य विधातारं पूजयेत्तर्पयेत्तथा तत ॐ हां शब्दस्पर्शशुद्धब्रह्मन् गृहाण स्वाहेत्याहुतित्रयेणाधिकारमस्य समर्पयेत् दग्धनिःशेषपापस्य ब्रह्मन्नस्य पशोस्त्वया

ထို့နောက် ဗိဓာတೃ (စီမံခန့်ခွဲသူ) ကို အာဝါဟန ပြု၍ ပူဇော်ကာ တർပဏ (ရေသွန်းပူဇော်) ကိုလည်း ပြုရမည်။ ထို့နောက် မန္တရ «အိုမ် ဟာṁ၊ အသံနှင့်ထိတွေ့မှုဖြင့် သန့်စင်သော ဘြဟ္မန်၊ လက်ခံပါ၊ စွာဟာ» ဖြင့် အဟုတိ ၃ ကြိမ်ကာ ဤအရာအပေါ် အဓိကာရ (အခွင့်အာဏာ) ကို တရားဝင် အပ်နှံရမည်။ အို ဘြဟ္မန်၊ သင်ကြောင့် ဤယဇ္ဉပశု၏ အပြစ်များသည် အကျန်မရှိ မီးလောင်ပျောက်ကွယ်၏။

Verse 55

बन्धाय न पुनः स्थेयं शिवाज्ञां श्रावयेदिति ततो विसृज्य धातारं नाड्या दक्षिणया शनैः

ဘန္ဓ (ထိန်းချုပ်ချည်နှောင်ခြင်း) အတွက် ထိုအခြေအနေ၌ ထပ်မံ မနေသင့်၊ အစား ရှိဝ၏ အမိန့်ကို စိတ်တွင် ရွတ်ဆိုသကဲ့သို့ ကြားသိစေဟု ဆို၏။ ထို့နောက် အသက်ကို လွှတ်၍ ညာဘက် နာဍီ (လမ်းကြောင်း) မှ တဖြည်းဖြည်း ရှူထုတ်ရမည်။

Verse 56

संहारमुद्रयात्मानं कुम्भकेन निजात्मना राहुयुक्तैकदेशेन चन्द्रविम्बेन सन्निभं

သံဟာရမုဒြာဖြင့်လည်းကောင်း၊ မိမိအတွင်းအတ္တနှင့်အတူ ကုಂಭက (အသက်ထိန်း) ဖြင့်လည်းကောင်း၊ မိမိကိုယ်ကို လကွင်းကဲ့သို့—တစ်နေရာတစ်ပိုင်းတွင် ရာဟုနှင့် ဆက်စပ်သကဲ့သို့ ဖုံးလွှမ်းနေသော ပုံရိပ်အဖြစ် စိတ်ကူးမြင်ရမည်။

Verse 57

आदाय योजयेत् सूत्रे रेचकेनोद्भवाख्यया पूजयित्वार्घ्यपात्रस्थतोयविन्दुसुधोपमं

၎င်းကို ယူ၍ «ဥဒ္ဘဝ» ဟုခေါ်သော မန္တရနှင့်အတူ ရေချက (အသက်ရှူထုတ်) ပြုစဉ် ရှုတရ (သင်္ကေတကြိုး/ယဇ္ဉကြိုး) ပေါ်တွင် ချိတ်ဆက်ရမည်။ ပူဇော်ပြီးနောက် အရ္ဃျပാത്രရှိ ရေစက်ကို အမృతကဲ့သို့ဟု စိတ်တွင် တင်မြှောက်/ပူဇော်ရမည်။

Verse 58

विसृज्य पितरौ दद्याद्वौषडन्तशिवाणुना पूरणाय विधिः पूर्णा निवृत्तिरिति शोधिता

ဖိတ်ကြားထားသော ပိတၱရ်များ (Pitṛs) ကို ရိုသေလေးစားစွာ ပြန်လွှတ်ပြီးနောက်၊ «vauṣaṭ» ဖြင့် အဆုံးသတ်သော ရှိဝမန်တရ (Śiva-mantra) ကို အသုံးပြု၍ နိဂုံးချုပ် အာဟုတိ (oblation) ကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့ကြောင့် ကర్మကိရိယာသည် ပြည့်စုံပြီး၊ ဤအရာကို ရိတုအဆုံးသတ်ခြင်း/ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းခြင်း «နိဝෘတ္တိ» (nivṛtti) ဟု မှန်ကန်စွာ သတ်မှတ်ကြသည်။