Adhyaya 83

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये समयदीक्षाकथनं नाम द्व्यशीतितमो ऽध्यायः अथ त्र्यशीतितमो ऽध्यायः निर्वाणदीक्षाकथनं ईश्वर उवाच अथ निर्वाणदीक्षायां कुर्यान्मूलादिदीपनं पाशबन्धनशक्त्यर्थं ताडनादिकृतेन वा

ဤသို့ အာဂ္နိပုရာဏ (အာဒိမဟာပုရာဏ) တွင် «သမယဒိက္ခာ ဖော်ပြချက်» ဟူသော အခန်း ၈၂ ပြီးဆုံး၏။ ယခု «နိර්ဝာဏဒိက္ခာ ဖော်ပြချက်» ဟူသော အခန်း ၈၃ စတင်၏။ အရှင်က မိန့်တော်မူသည်—နိර්ဝာဏ-ဒိက္ခာ၌ မူလ (Mūla) မှ စ၍ မန္တရ/စွမ်းအင်ကို မီးထွန်းသကဲ့သို့ ဖွင့်လှစ်ကာ ပာရှ (pāśa) ချည်နှောင်အခမ်းအနား၏ အာနုဘော်ကို တိုးစေရန် ပြုလုပ်ရမည်၊ သို့မဟုတ် တိုက်ခတ်ခြင်းနှင့် ဆက်စပ်သော လုပ်ရပ်များဖြင့်လည်း ပြုနိုင်သည်။

Verse 2

एकैकया तदाहुत्या प्रत्येकं तत्त्रयेण वा वीजगर्भशिखार्धन्तु हूं फडन्तध्रुवादिना

မန္တရတစ်ခုချင်းစီအတွက် အာဟုတိ (မီးပူဇော်) တစ်ကြိမ်စီဖြင့်လည်းကောင်း၊ သို့မဟုတ် တစ်ခုချင်းစီအတွက် သုံးကြိမ်စီဖြင့်လည်းကောင်း ပူဇော်ရမည်။ ထိုပူဇော်မှုကို ဗီဇ (bīja)၊ ဂರ್ಭ (garbha)၊ ရှိခါ (śikhā) အပိုင်းများပါသော မန္တရများနှင့်၊ ဓြုဝါ (dhruvā) သေချာတည်မြဲသော ဖော်မြူလာများ၊ ထို့ပြင် “hūṃ” နှင့် “phaḍ” အဆုံးသတ်များ စသဖြင့် တွဲဖက်၍ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 3

ॐ ह्रूं ह्रौं हौं ह्रूं फडिति मूलमन्त्रस्य दीपनं ॐ ह्रूं हौं हौं ह्रूं फडिति हृदय एवं शिरोमुखे

«Oṃ hrūṃ hrauṃ hauṃ hrūṃ phaḍ» ဟူသည် မူလမန္တရ၏ ဒီပန (dīpana—မီးထွန်း/အသက်သွင်းခြင်း) ဖြစ်သည်။ «Oṃ hrūṃ hauṃ hauṃ hrūṃ phaḍ» ဟူသည် (န്യാസအဖြစ်) နှလုံးပေါ်၌ ထားရမည်၊ ထို့အတူ ခေါင်းနှင့် ပါးစပ်ပေါ်၌လည်း ထားရမည်။

Verse 4

प्रत्येकं दीपनं कुर्यात् सर्वस्मिन् क्रूरकर्मणि शान्तिके पौष्टिके चास्य वषडन्तादिनाणुना

ကြမ်းတမ်းသော ကర్మ (abhicāra) အလုပ်ရပ်တိုင်း၌လည်းကောင်း၊ ထို့အတူ သာန္တိက (śānti—ငြိမ်းချမ်းစေခြင်း) နှင့် ပေါုෂ္ဋိက (pauṣṭika—အာဟာရ/စည်းစိမ်တိုးစေခြင်း) အခမ်းအနားများ၌လည်းကောင်း မန္တရဒီပန (dīpana) ကို တစ်ခုချင်းစီ သီးသန့်ပြုလုပ်ရမည်။ ထိုအခါ “vaṣaṭ” အဆုံးသတ် စသည့် သင့်လျော်သော မန္တရအက္ခရာကို အသုံးပြုရမည်။

Verse 5

वषड्वौषट्समोपेतैः सर्वकाम्योपरि स्थितैः हवनं संवरैः कुर्यात् सर्वत्राप्यायनादिषु

ဗဿတ် (vaṣaṭ) နှင့် ဝေါုဿတ် (vauṣaṭ) ဟူသော အော်ဟစ်သံများပါဝင်သော မန္တရများကို သုံး၍၊ သတ်မှတ်ထားသော စံဝရ (saṃvara—ကာကွယ်ပိတ်ဝန်း) ဖော်မြူလာများနှင့်အတူ ဟဝန (havana—မီးပူဇော်) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထိုမန္တရများကို စರ್ವကာမ്യ (Sarvakāmya) အခမ်းအနား၏ အပေါ်၌ တည်စေ၍၊ အာပျာယန (āpyāyana—အာဟာရတိုးပွား) စသည့် အခမ်းအနားအားလုံးတွင်လည်း ထိုသို့ ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 6

ततः स्वसव्यभागस्थं मण्डले शुद्धविग्रहं अडिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ हूं हों हूं फडिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः३ ॐ हूं हां हां हूं फडिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ ह्रं ह्रीं ह्रं ह्रं फडिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः वषडन्तादिनात्मनेति ख, ग, चिह्नितपुस्तकपाठः शिष्यं सम्पूज्य तत् सूत्रं सुषुम्णेति विभावितं

ထို့နောက် မဏ္ဍလအတွင်း၌ မိမိ၏ ဘယ်ဘက်၌ တည်ရှိသော ဒေဝတ၏ သန့်စင်သော ရုပ်သဏ္ဍာန်ကို စိတ်၌ တည်စေ၍ သမาธိပြုရမည်။ (အမှတ်အသားပါ လက်ရေးမူများအရ မန္တရသည် «oṃ hūṃ hoṃ hūṃ phaṭ» သို့မဟုတ် «oṃ hūṃ hāṃ hāṃ hūṃ phaṭ» သို့မဟုတ် «oṃ hraṃ hrīṃ hraṃ hraṃ phaṭ» ဟူ၍ မျိုးကွဲရှိပြီး၊ အချို့တွင် «vaṣaṭ» ဖြင့် စ၍ «vaṣaṭ» ဖြင့် အဆုံးသတ်သော အက္ခရာသဘောတရားဟုလည်း ဆိုသည်။) ထို့နောက် သစ္စာရှိစွာ သင်တန်းသား(ရှిష္ယ)ကို ပူဇော်ပြီးလျှင် ထိုကြိုး(စူတရ)ကို «သုရှုမ္ဏာ» (အလယ်ဗဟို သေးငယ်သော လမ်းကြောင်း) ဟု စိတ်ကူးတည်စေကာ သန့်စင်အပ်နှံရမည်။

Verse 7

मूलेन तच्छिखाबन्धं पादाङ्गुष्ठान्तमानयेत् संहारेण मुमुक्षोस्तु बध्नीयाच्छिष्यकायके

«မူလ» (အခြေခံမူ) ဖြင့် ထိုဆံထုံးချည်(သိခာဗန္ဓ)ကို ခြေမကြီး၏ အဆုံးတိုင်အောင် ဆွဲချရမည်။ ထို့နောက် «သံဟာရ» (ပြန်လည်သိမ်းယူ/လျှော့ချုပ်) ဖြင့် မောက္ခကို ရှာဖွေသူအတွက် ထိုအရာကို သင်တန်းသား၏ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်း၌ ခိုင်မာစွာ ချည်နှောင်ထားရမည်။

Verse 8

पुंसस्तु दक्षिणे भागे वामे नार्या नियोजयेत् शक्तिं च शक्तिमन्त्रेण पूजितान्तस्य मस्तके

ယောကျာ်းအတွက် (အာသန/အခမ်းအနားတည်ရာ) ကို ညာဘက်၌ တည်စေရမည်၊ မိန်းမအတွက် ဘယ်ဘက်၌ တည်စေရမည်။ ထို့ပြင် ပူဇော်မှုအဆုံးတွင် ပူဇော်သူ၏ ခေါင်းထိပ်၌ «ရှက္တိ» ကို ရှက္တိမန္တရဖြင့် တင်သွင်း၍ ပူဇော်ရမည်။

Verse 9

संहारमुद्रयाअदाय सूत्रं तेनैव योजयेत् नाडीन्त्वादाय मूलेन सूत्रे न्यस्य हृदार्चयेत्

«သံဟာရ-မုဒြာ» ဖြင့် အခမ်းအနားကြိုး(စူတရ)ကို ကိုင်ယူပြီး ထိုမုဒြာတည်းဖြင့်ပင် ချိတ်ဆက်ချည်နှောင်ရမည်။ ထို့နောက် «မူလ» ဖြင့် နာဍီများ(သေးငယ်သော လမ်းကြောင်းများ)ကို ကိုင်ယူကာ ကြိုးပေါ်၌ တင်ထားပြီး «ဟృဒ» (နှလုံး) တွင် ဒေဝတကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 10

अवगुण्ठ्य तु रुद्रेण हृदयेनाहुतित्रयं प्रदद्यात्सन्निधानार्थं शक्तावप्येवमेव हि

«ရုဒြ» မန္တရဖြင့် ဖုံးကွယ်ခြင်း(အဝဂုဏ္ဍန) ကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် «ဟృဒယ» (နှလုံး) မန္တရဖြင့် အဟုတိ သုံးကြိမ် ပူဇော်ရမည်၊ ဒေဝတ၏ နီးကပ်တည်ရှိမှုကို တည်ထောင်ရန်အတွက် ဖြစ်သည်။ စွမ်းအားပြည့်စုံနေသော်လည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 11

ॐ हां वर्णाध्वने नमो हां भवनाध्वने नमः ॐ हां कालाध्वने नमः शोध्याध्वानं हि सूत्रके

«အိုမ်»။ မျိုးဗီဇသံ “ဟာṃ” ဖြင့် အက္ခရာ/အသံတို့၏ လမ်းကြောင်းကို နမස්ကာရ; “ဟာṃ” ဖြင့် လောက/အဆင့်အတန်းတို့၏ လမ်းကြောင်းကို နမස්ကာရ; «အိုမ်»။ “ဟာṃ” ဖြင့် ကာလ၏ လမ်းကြောင်းကို နမස්ကာရ။ အမှန်တကယ် “သုတ္တ” (သိမ်မွေ့သော ချည်/သဘောတရား) အတွင်း၌ သန့်စင်ရမည့် လမ်းကြောင်းသည် ထိုသို့ သန့်စင်ခြင်းခံရသည်။

Verse 12

न्यस्यास्त्रवारिणा शिष्यं प्रोक्ष्यास्त्रमन्त्रितेन च पुष्पेण हृदि सन्ताड्य शिष्यदेहे प्रविश्य च

«အက်စတြာ-ရေ» ဖြင့် နျာသ (nyāsa) ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ အက်စတြာမန္တရဖြင့် အာဏာသွင်းထားသော ရေဖြင့် တပည့်ကို ပက်ဖျန်းရမည်။ ထို့နောက် ပန်းတစ်ပွင့်ဖြင့် တပည့်၏ နှလုံးကို ထိခိုက်အောင် ထိုးနှက်၍၊ မန္တရအာနိသင်သည် တပည့်၏ ကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်စေရမည်။

Verse 13

गुरुश् च तत्र हूङ्कारयुक्तं रेचकयोगतः चैतन्यं हंसवीजस्थं विश्लिष्येदायुधात्मना

ထိုနေရာ၌ ဂုရုသည် “ဟူးṃ” သံနှင့် ပေါင်းစပ်သော ရေချကယောဂ (recaka—အသက်ရှူထုတ်ခြင်း) ဖြင့်၊ ဟံသ-ဘီဇ (Haṃsa-seed) အတွင်း တည်ရှိသော အသက်ရှင်သတိ (caitanya) ကို လက်နက်သဘော (အတွင်းပိုင်း မန္တရဓာတ်ဖြင့် ဖြတ်တောက်သကဲ့သို့) ခံယူကာ ခွဲထုတ်/ပျော်လျော်စေရမည်။

Verse 14

ॐ हौं हूं फट् आछिद्य शक्तिसूत्रेण हां हं स्वाहेति चाणुना संहारमुद्रया सूत्रे नाडीभूते नियोजयेत्

«အိုမ် ဟောṃ ဟူးṃ ဖတ်» ဟု အသံထုတ်ကာ အတားအဆီးကို ဖြတ်တောက်ရမည်။ ထို့နောက် śakti-စူတရ (အင်အားချည်) ဖြင့် အဏုကဲ့သို့ သေးငယ်သိမ်မွေ့သော မန္တရလှုပ်ရှားမှု—«ဟာṃ ဟံ စွာဟာ» ကို သက်ရောက်စေရမည်။ ထို့ပြင် သံဟာရမုဒြာ (Saṃhāra-mudrā) ဖြင့် နာဍီ (nāḍī) အဖြစ် လုပ်ဆောင်စေထားသော ချည်ထဲသို့ ထည့်သွင်း/ချထားရမည်။

Verse 15

ॐ हां हं हां आत्मने नमः व्यापकं भावयेदेनं तनुत्राणावगुण्ठयेत् अपुस्तकपाठः ॐ हां पदात्मने नमः ॐ हां वर्णात्मने नमः ॐ हां मन्त्रात्मने नमः ॐ हां कालात्मने नम इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ हां हौं हूं फट् इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः तन्मात्रेणावगुण्ठयेदिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः आहुतित्रितयं दद्यात् हृदा सन्निधिहेतवे

မန္တရ «အိုမ် ဟာṃ ဟံ ဟာṃ—အာတ္မန် (Ātman) သို့ နမස්» ဖြင့် ဤ (ဒေဝတာ/မန္တရ) ကို အလုံးစုံပျံ့နှံ့သောအဖြစ် စိတ်တွင် ထင်ရှားစေပြီး၊ ထို့နောက် ကိုယ်ကာကွယ်အဝတ် (tanutrāṇa) အဖြစ် အဝဂုဏ္ဌန (avaguṇṭhana—ဖုံးလွှမ်းကာကွယ်ခြင်း) ကို ပြုလုပ်ရမည်။ (လက်ရေးမူကွဲများတွင် «အိုမ် ဟာṃ—ပဒအာတ္မန် (padātman) သို့ နမස්; … ဝဏ္ဏအာတ္မန် (varṇātman) သို့; … မန္တရအာတ္မန် (mantrātman) သို့; … ကာလအာတ္မန် (kālātman) သို့» ဟူ၍လည်းကောင်း၊ «အိုမ် ဟာṃ ဟောṃ ဟူးṃ ဖတ်» ဟူ၍လည်းကောင်း၊ «ထိုတစ်ခုတည်းဖြင့် ဖုံးလွှမ်းရမည်» ဟူ၍လည်းကောင်း တွေ့ရသည်။) ထို့နောက် ဘုရားရှိခိုးနှလုံးမန္တရ (hṛdā) ဖြင့် နီးကပ်တည်ရှိမှု/ပေါ်ထွန်းမှုအတွက် အာဟုတိ သုံးကြိမ် ပူဇော်ရမည်။

Verse 16

विद्यादेहञ्च विन्यस्य शान्त्यतीतावलोकनं तस्यामितरतत्त्वाद्यं मन्त्रभूतं विचिन्तयेत्

မိမိကိုယ်ပေါ်တွင် vidyā ၏ «ကိုယ်ခန္ဓာ» (မန္တရစွမ်းအား) ကို nyāsa ဖြင့် တင်သွင်းပြီးနောက်၊ ငြိမ်းချမ်းမှုကို ကျော်လွန်သော မြင်ကွင်းကို သမาธိဖြင့် ဆင်ခြင်ရမည်။ ထိုအတွင်း၌လည်း «အခြား» မှ စတင်သော ကွဲပြားသည့် tattva များကို မန္တရသဘောအဖြစ် စူးစမ်းစဉ်းစားရမည်။

Verse 17

ॐ हां हौं शान्त्यतीतकलापाशाय नम इत्य् अनेनावलोकयेत् हे तत्त्वे मन्त्रमप्येकं पदं वर्णाश् च षोडश तथाष्टौ भुवनान्यस्यां वीजनाडीकथद्वयं

«အိုṁ ဟာṁ ဟောṁ—śānti ကို ကျော်လွန်သော kalā အစုအဝေးဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် pāśa (ကြိုးချည်) သို့ နမဿ» ဟူသော မန္တရဖြင့် avalokana (ရိတုအမြင်/စစ်ဆေးခြင်း) ကို ပြုရမည်။ အို tattva ရေ! ဤအကျင့်၌ pada တစ်လုံးတည်းဖြင့် ဖွဲ့သော မန္တရတစ်ပုဒ်လည်း ရှိသည်။ varṇa ၁၆ ခုနှင့် bhuvana ၈ လောကလည်း ရှိပြီး၊ bīja နှင့် nāḍī အကြောင်း နှစ်မျိုးသော သင်ခန်းစာကိုလည်း ဤနေရာတွင် ဆိုထားသည်။

Verse 18

विषयञ्च गुणञ्चैकं कारणं च सदा शिवं सितायां शान्त्यतीतायामन्तर्भाव्य प्रपीडयेत्

သမาธိ၏ အရာဝတ္ထု (viṣaya)၊ guṇa၊ တစ်ခုတည်းသော ပေါင်းစည်းသဘောတရားနှင့် kāraṇa ကို Sadāśiva ထဲသို့—အဖြူရောင် Śakti အတွင်း၊ «śānti ကို ကျော်လွန်သော» အခြေအနေ၌—ပေါင်းစည်းပြီးနောက်၊ ထိုစုပ်ယူမှုကို ခိုင်မာစွာ ဖိနှိပ်၍ (အင်အားတိုးကာ တည်ငြိမ်စေ၍) ထိန်းထားရမည်။

Verse 19

ॐ हौं शान्त्यतीतकलापाशाय हूं फट् संहारमुद्रयाअदाय विदध्यात् सूत्रमस्तके पूजयेदाहुतींस्तिस्रो दद्यात् सन्निधिहेतवे

«အိုṁ ဟောṁ—śānti ကို ကျော်လွန်သော kalā အစု၏ pāśa သို့၊ ဟူṁ phaṭ» ဟူ၍ ရွတ်ဆိုကာ Saṃhāra-mudrā ကို အသုံးပြု၍၊ သန့်ရှင်းသည့် ကြိုး/သုတ်ကို ခေါင်းပေါ်တွင် ချည်တပ်စီစဉ်ရမည်။ ထို့နောက် ပူဇော်ကာ အာဟုတိ သုံးကြိမ် ပေးလှူ၍၊ ဒေဝတာ၏ နီးကပ်သော တည်ရှိမှုကို ရရှိစေရန် ပြုရမည်။

Verse 20

तत्त्वे द्वे अक्षरे द्वे च वीजनाडीकथद्वयं गुणौ मन्त्रौ तथाब्जस्थमेकं कारणमीश्वरं

tattva နှစ်ပါး၊ အက္ခရာ နှစ်လုံး၊ bīja နှင့် nāḍī အကြောင်း နှစ်မျိုးသော ရှင်းလင်းချက် ရှိသည်။ guṇa နှစ်ပါးနှင့် မန္တရ နှစ်ပုဒ်လည်း ရှိပြီး၊ ပန်းကြာအတွင်း တည်ရှိသော အရှင်တစ်ပါးတည်းသည် အကြောင်းရင်းတစ်ခုတည်းသော မူလအရင်းအမြစ် ဖြစ်သည်။

Verse 21

पदानि भानुसङ्ख्यानि भुवनानि दश सप्त च एकञ्च विषयं शान्तौ कृष्णायामच्युतं स्मरेत्

သန္တိ (śānti) ပူဇာအခမ်းအနား၌ အချျုတ (ဗိဿဏု) ကို သတိရစေရာ၊ နေ၏အရေအတွက်တူသော စကားလုံး ၁၂ လုံးကို ရွတ်ဆို၍၊ လောကများကို ၁၀၊ ၇ နှင့် ၁ ဟူ၍ စိတ်၌ ထားကာ၊ အမှောင်ည (kṛṣṇāyām) တွင် အာရုံတစ်ခုတည်းကို တည်စေ။

Verse 22

ताडयित्वा समादाय मुखसूत्रे नियोजयेत् जुहुयान्निजवीजेन सान्निध्यायाहुतित्रयं

(အရာကို) တိုက်ခတ်ပြီးနောက် ယူဆောင်ကာ ပါးစပ်ကြိုး (mukha-sūtra) တွင် ချည်နှောင်စေ။ ထို့နောက် ကိုယ်ပိုင်ပန်ကာ/ယပ်တောင်ဖြင့် နတ်၏နီးကပ်တည်ရှိမှု (sān­nidhya) အတွက် အဟုတိ သုံးကြိမ် ပူဇော်စေ။

Verse 23

विद्यायां सप्त तत्त्वानि पादानामेकविंशतिं षड् वर्णान् सञ्चरं चैकं लोकानां पञ्चविंशतिं

ဤ ချန်ဒသ်ဗေဒ (vidyā) တွင် တတ္တဝ ၇ ပါး၊ ခြေတံ (pāda) အမျိုးအစား ၂၁ မျိုး၊ သရ/အက္ခရာ အတန်းအစား ၆ မျိုး၊ «သဉ္စာရ» (sañcāra) ဟူသော အဓိကစည်းကမ်း ၁ ခု၊ ထို့ပြင် လောကအမျိုးအစား ၂၅ မျိုးကိုလည်း သင်ကြားသည်။

Verse 24

गुणानान्त्रयमेकञ्च विषयं रुद्रकारणं अन्तर्भाव्यातिरिक्तायां जीवनाडीकथद्वयं

ကဗျာဂုဏ် (guṇa) သုံးမျိုးနှင့် အကြောင်းအရာ (viṣaya) တစ်ခု၊ «ရုဒြကာရဏ» (Rudra-kāraṇa) ဟူသော အကြောင်းရင်း၊ «အန္တರ್ಭာဝ» (ပေါင်းဝင်ခြင်း) နှင့် «အတိရိက္တ» (ပိုလွန်ခြင်း)၊ ထို့ပြင် အသက်သွေးကြော (jīva-nāḍī) အကြောင်း ဆွေးနွေးချက် နှစ်ရပ်—ဤတို့ကို ရှင်းလင်းဖော်ပြရမည်။

Verse 25

अस्त्रमादाय दध्याच्च पदं द्व्यधिकविंशतिं लोकानाञ्च कलानाञ्च षष्टिं गुणचतुष्टयं

သန့်ရှင်းသော အစတြ (astra) ကို ယူဆောင်ကာ၊ စကြဝဠာ၏ «ပဒ» (pada) ကို အရေအတွက် ၂၂ ဟူ၍ ဓ్యာနပြုစေ။ ထို့ပြင် လောကများနှင့် ကလာ (kalā) များကို ၆၀ ဟူ၍၊ နှင့် ဂုဏ် (guṇa) လေးမျိုးစုကိုလည်း ဓ്യာနပြုစေ။

Verse 26

ॐ हां हौं हों शान्त्यतीतकलापाशायेति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः मन्त्राणां त्रयमेकञ्च विषयं कारणं हरिं अन्तर्भाव्य प्रतिष्ठायां शुक्लयान्ताडनादिकं

«အိုမ် ဟာံ ဟေါံ ဟုံ»—ကလာ (kalā) အလွန်တိတ်ဆိတ်သော အစုအဝေး၏ ချည်နှောင်မှုကို ငြိမ်းချမ်းစေသော မန္တရဟု စာတမ်းအမှတ်အသားပါ ဖတ်ပုံတွင် ဆိုထားသည်။ ပရတိဋ္ဌာ (pratiṣṭhā) တည်မြဲပူဇော်ပွဲ၌ မန္တရ သုံးပုဒ်နှင့် ထပ်မံ မန္တရတစ်ပုဒ်ကို အသုံးပြု၍ ဝိသယ (viṣaya)၊ ကာရဏ (kāraṇa) နှင့် ဟရီ (Hari/ဗိဿနု) ကို ထည့်သွင်းကာ အဖြူရောင် ယန္တရကို ထိုးနှက်၍ အားသွင်းခြင်း စသည့် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများကို ပြုလုပ်ရသည်။

Verse 27

विधाय नाभिसूत्रस्थां सन्निधायाहुतीर्यजेत् ह्रीं भुवनानां शतं साग्रंपदानामष्टविंशतिं

နာဘိ-သုတ်ရ (nābhi-sūtra) တွင် တည်နေသော နျာသ/မန္တရကို စီမံထားပြီး၊ အာဟုတိ (မီးပူဇော်အလှူ) များကို အနီးတွင် ချထားကာ ပူဇော်အပ်သည်။ ထို့အပြင် ဘီဇ «ဟရီံ (hrīṃ)» ကို သုံး၍ ဘုဝန (bhuvana) များနှင့် ဆိုင်သော ရွတ်ဆို/ပူဇော် ၁၀၀ ကြိမ်နှင့် ပဒါနိ (padāni) ၂၈ ယူနစ်ကို ပြည့်စုံစွာ ဆောင်ရွက်ရသည်။

Verse 28

वीजनाडीसमीराणां द्वयोरिन्द्रिययोरपि वर्णन्तत्त्वञ्च विषयमेकैकं गुणपञ्चकं

သူသည် အစဉ်လိုက် တစ်ခုချင်းစီအတွက် တတ္တဝ (tattva)၊ ဝိသယ (viṣaya) နှင့် ဂုဏပဉ္စက (guṇa-pañcaka) ဟုခေါ်သော အရည်အသွေးငါးပါးကို ရှင်းလင်းပြောကြားသည်။ ထိုအရာများသည် ဝီဇန (vījana/ပန်ကာ)၊ နာဍီ (nāḍī/ချန်နယ်ပိုက်)၊ စမီရ (samīra/လေဓာတ်) နှင့် အင်ဒြိယ နှစ်ပါး (အာရုံခံအင်္ဂါ) တို့နှင့် သက်ဆိုင်သည်။

Verse 29

हेतुं ब्रह्माण्डमन्त्रस्थं शम्बराणां चतुष्टयं निवृत्तौ पीतवर्णायामन्तर्भाव्य प्रताडयेत्

«ဟေတု» (Hetu/အကြောင်းရင်း) ဖော်မြူလာကို ဘြဟ္မာဏ္ဍ မန္တရ (Brahmāṇḍa-mantra) အတွင်း ထည့်သွင်းထားရမည်။ ထို့နောက် နိဝృတ္တိ (Nivṛtti/ပြန်လည်ဆုတ်ခွာ) ပွဲ၌ အဝါရောင် သဘောတရား/မြင်ကွင်းတွင် «ရှမ္ဘရ» (Śambara) လေးပါးကို ပေါင်းစည်းကာ ထိုးနှက်၍ အားဖြင့် အသုံးချရသည်။

Verse 30

आदौ यत्तत्त्वभागान्ते सूत्रे विन्यस्यपूजयेत् जुहुयादाहुतीस्तिस्रः सन्निधाय पावके

အစတွင် ထို တတ္တဝ (tattva) ကို သုတ်ရ/ဖော်မြူလာ (sūtra) ၏ အဆုံးပိုင်းတွင် နျာသ ချ၍ ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် မီး (pāvaka) ကို အနီးတွင် တည်စေပြီး သေချာစွာ ထူထောင်ထားလျက် အာဟုတိ သုံးကြိမ် ပူဇော်လောင်းရမည်။

Verse 31

इत्यादाय कलासूत्रे योजयेच्छिष्यविग्रहात् सवीजायान्तु दीक्षायां समयाचारयागतः

ဤသို့ လိုအပ်သော အမှတ်အသား/ကိရိယာကို ယူပြီးနောက်၊ သင်္ချာကလားခွဲခြားမှု၏ ကြိုး/မျဉ်းဖြစ်သော «ကလာ-সূတ্ৰ» ပေါ်တွင် တပည့်၏ ကိုယ်ရုပ်ပုံမှ ဆွဲယူကာ တင်သင့်သည်။ သို့ရာတွင် «ဘီဇ» (မန္တရ အစေ့သံ) ပါသော ဒိက္ခာတွင် သတ်မှတ်ထားသော သမယနှင့် အာစာရ—ကတိဝတ်နှင့် ပူဇော်ရေးအကျင့်—အတိုင်း ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 32

देहारम्भकरक्षार्थं मन्त्रसिद्धिफलादपि इष्टापूर्तादिधर्मार्थं व्यतिरिक्तं प्रबन्धकं

«ပရဗန္ဓက» ဟူသော စနစ်တကျ ဆောင်ရွက်မှုသည် သာမန်ရည်ရွယ်ချက်များမှ ခွဲခြားသည့် အရာဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် လုပ်ငန်းအစပြုမှုများကို ကာကွယ်ရန်၊ မန္တရအောင်မြင်မှု၏ အကျိုးရလဒ်များအတွက်၊ ထို့ပြင် iṣṭa နှင့် pūrta ကဲ့သို့သော ကုသိုလ်ကမ္မများ၏ ဓမ္မရည်ရွယ်ချက်အတွက် ဆောင်ရွက်သည်။

Verse 33

चैतन्यबोधकं सूक्ष्मं कलानामन्तरे स्मरेत् अमुनैव क्रमेणाथ कुर्यात्तर्पणदीपने

ကလာများ (ရитуအချိန်ခွဲများ) အကြားတွင် စိတ်ဓာတ်ကို နိုးကြားစေသော အလွန်သိမ်မွေ့သည့် သဘောတရားကို သတိပြု၍ စဉ်းစားရမည်။ ထို့နောက် ထိုအစဉ်အတိုင်းပင် tarpaṇa (ကျေနပ်စေသော ပူဇော်အလှူ) နှင့် dīpana (မီးထွန်းခြင်း/အလင်းပေးခြင်း) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 34

आहुतिभिः स्वमन्त्रेण तिसृभिस्तिसृभिस् तथा ॐ हौं शान्त्यतीतकलापाशाय स्वाहेत्यादितर्पणं ॐ हां हं हां शान्त्यतीतकलापाशाय हूम्फडित्यादिदीपनं तत् सूत्रं व्याप्तिबोधाय कलास्थानेषु पञ्चसु

ထို့နောက် ကိုယ်ပိုင် မန္တရဖြင့် အာဟုတိ (မီးပူဇော်အလှူ) ကို သုံးကြိမ်နှင့် သုံးကြိမ် ထပ်တူပြုလုပ်ရမည်။ tarpaṇa ကို “Oṃ hauṃ, Śāntyatīta-kalāpāśa အတွက် svāhā” ဟူ၍ စတင်ပြီး၊ dīpana (အလင်းထွန်း/အသက်သွင်းခြင်း) ကို “Oṃ hāṃ haṃ hāṃ, Śāntyatīta-kalāpāśa အတွက် hūṃ phaṭ” ဟူ၍ စတင်ရမည်။ ထို (မန္တရ) sūtra သည် kalā-sthāna ဟုခေါ်သော နေရာငါးခုတွင် vyāpti (ပျံ့နှံ့ဝင်ရောက်မှု) ကို သိမြင်စေရာ ဖြစ်သည်။

Verse 35

ह्रीं त्रिभुवनाधिपानामिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः पदानामूनविंशतिमिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः आदौ सतत्त्वभावेनेति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ हां हौं हौं इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः सङ्गृह्य कुङ्कुमाज्येन तत्र साङ्गं शिवं यजेत् हूम्फडन्तैः कलामन्त्रैर् भित्त्वा पाशाननुक्रमात्

ကုံကုံမ (saffron) ကို ဂျီ (ghee) နှင့် ရောစပ်၍ ပူဇော်ပစ္စည်းကို စုဆောင်းပြီးနောက်၊ အင်္ဂ (aṅga) များနှင့်တကွ ထိုနေရာ၌ ရှိဝ (Śiva) ကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် “hūṃ” နှင့် “phaḍ” ဟူသော အဆုံးသတ်သံများပါသော ကလာ-မန္တရများဖြင့် pāśa (ချည်နှောင်မှု) များကို အစဉ်လိုက် ထိုးဖောက်၍ ခွဲကာ ဖြတ်တောက်ရမည်။ (မှတ်သားထားသော လက်ရေးမူများတွင် “hrīṃ၊ သုံးလောက၏ အရှင်များ…”, “၁၉ မှ ၁ လျော့သော စာလုံး/စကား…”, “အစတွင် sat-tattva စိတ်ထားဖြင့်…”, “oṃ hāṃ hauṃ hauṃ…” စသည့် ကွဲပြားဖတ်ချက်များရှိသည်။)

Verse 36

नमो ऽन्तैश् च प्रविश्यान्तः कुर्याद् ग्रहणबन्धने ॐ हूं हां हौं हां हूं फट् शान्त्यतीतकलां गृह्णामि बध्नामि चेत्यादिमन्त्रैः कलानां ग्रहणबन्धनादिप्रयोगः पाशादीनाञ्च स्वीकारो ग्रहणं बन्धनं पुनः

သတ်မှတ်ထားသော ပူဇော်ပွဲအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီး «နမော…» ဟူသော နမස්ကာရဝါကျဖြင့် အဆုံးသတ်ကာ «ဂရဟဏ–ဗန္ဓန» (ဖမ်းယူခြင်းနှင့် ချည်နှောင်ခြင်း) ကို မန္တရ «oṃ hūṃ hāṃ hauṃ hāṃ hūṃ phaṭ» ဖြင့် ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် «ငါ ဖမ်းယူ၏၊ ငါ ချည်နှောင်၏—ရှာန်တိကို ကျော်လွန်သွားသော ကလာ (kalā) ကို» ဟူသကဲ့သို့ မန္တရများဖြင့် ကလာတို့၏ ဖမ်းယူခြင်း၊ ချည်နှောင်ခြင်းနှင့် ဆက်စပ်လုပ်ငန်းများကို အသုံးချရသည်။ ထို့ပြင် ပာရှ (pāśa) ကြိုးနှင့် အခြားကိရိယာများကိုလည်း ရိုးရာအတိုင်း လက်ခံယူရမည်။ ထို့ကြောင့် ဖမ်းယူခြင်းနှင့် ချည်နှောင်ခြင်း၏ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းကို ထပ်မံ ဖော်ပြထားသည်။

Verse 37

पुरुषं प्रति निःशेषव्यापारप्रतिपत्तये उपवेश्याथ तत् सूत्रं शिष्यस्कन्धे निवेशयेत्

ပုဂ္ဂိုလ်သည် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအားလုံးကို အသေးစိတ်အပြည့်အဝ နားလည်နိုင်စေရန်၊ အရင်ဆုံး ထိုင်စေပြီးနောက် ထိုသန့်ရှင်းသော ကြိုး/သုတ် (sūtra) ကို တပည့်၏ ပခုံးပေါ်တွင် တင်ထားရမည်။

Verse 38

विस्तृताघप्रमोषाय शतं मूलेन होमयेत् शरावसम्पुटे पुंसः स्त्रियाश् च प्रणितोदरे

ကျယ်ပြန့်သော အပြစ်များကို ဖယ်ရှားရန် သတ်မှတ်ထားသော အမြစ် (mūla) ဖြင့် ဟိုးမ (homa) ပူဇော်မှု တစ်ရာကြိမ် ပြုလုပ်ရမည်။ ဤအခမ်းအနားကို အဖုံးပါသော ပန်းကန်အုံ (śarāva-sampuṭa) ထဲတွင် ပြုလုပ်ပြီး ယောက်ျား သို့မဟုတ် မိန်းမ၏ ဝမ်းဗိုက်ပေါ်တွင် တင်ထားရသည်။

Verse 39

हृदस्त्रसम्पुटं सूत्रं विधायाभ्यर्चयेद्धृदा सूत्रं शिवेन साङ्गेन कृत्वा सम्पातशोधितं

Hṛd-astra မန္တရဖြင့် ကာကွယ်အုံပိတ်ထားသော ရိုးရာကြိုး/သုတ်ကို ပြုလုပ်ပြီး၊ Hṛd (နှလုံး) မန္တရဖြင့် ထိုကြိုးကို ပူဇော်အာရాధနာ ပြုရမည်။ ထို့နောက် Śiva မန္တရကို အင်္ဂ (aṅga) များနှင့်အတူ ထည့်သွင်း၍ ကြိုးကို အာဏာသွင်းကာ၊ sampāta (မန္တရဖြင့် ပက်ဖျန်း/အပူဇော်ဖြင့် သန့်စင်ခြင်း) ဖြင့် သန့်စင်လျှင် ထိုကြိုးသည် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်လာသည်။

Verse 40

निदध्यात् कलशस्याधो रक्षां विज्ञापयेदिति शिष्यं पुष्पं करे दत्वा सम्पूज्य कलशादिकं

ကလသ (kalaśa) သန့်စင်အပ်နှံထားသော ရေခွက်အိုးအောက်တွင် ကာကွယ်ရေးကြိုး/အမူလက် (rakṣā) ကို တင်ထားပြီး၊ ကာကွယ်ရေးပူဇော်ပွဲအကြောင်းကို တပည့်အား ညွှန်ကြားရမည်။ ထို့နောက် တပည့်၏ လက်ထဲသို့ ပန်းတစ်ပွင့် ပေးကာ ကလသနှင့် ဆက်စပ်သော ပူဇော်ကိရိယာများ၏ ပူဇော်မှုကို ပြီးစီးစေရမည်။

Verse 41

प्रणमय्य वहिर्यायाद् यागमन्दिरमध्यतः मण्डलत्रितयं कृत्वा मुमुक्ष्वनुत्तराननान्

ရိုသေစွာ ဦးချပြီးနောက် ယဇ္ဈမဏ္ဍပ၏ အလယ်မှ ထွက်သွားရမည်။ မဏ္ဍလ သုံးထပ်ကို ပြုလုပ်ပြီး မောက္ခကို ရှာဖွေသူအဖြစ် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော မျက်နှာတော်ရှိသော ဒေဝတားတို့ကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 42

भुक्तये पूर्ववक्त्रांश् च शिष्यांस्तत्र निवेशयेत् प्रथमे पञ्चगव्यस्य प्राशयेच्चुल्लकत्रयं

အစားအစာဆိုင်ရာ ပူဇော်ပွဲအတွက် တပည့်များကို အရှေ့ဘက်သို့ မျက်နှာမူအောင် ထိုနေရာတွင် ထိုင်စေသင့်သည်။ ပထမအကြိမ်တွင် ပဉ္စဂဝျ (pañcagavya) ကို အပိုင်းငယ် သုံးပိုင်း စားသုံးစေသင့်သည်။

Verse 43

पाणिना कुशयुक्तेन अर्चितानन्तरान्तरं चरुन्ततस्तृतीये तु ग्रासत्रितयसम्मितं

ကူရှမြက် (kuśa) ပါသော လက်ဖြင့် သန့်စင်ပူဇော်ထားသော ချာရု (caru) ကို အချိန်ကာလအလိုက် အကြားအကွာဖြင့် ဆက်တိုက် ပူဇော်ရမည်။ တတိယအကြိမ်တွင် အပိုင်းသည် ပါးစပ်တစ်ခါစား (grāsa) သုံးခါစာနှုန်းနှင့် ညီရမည်။

Verse 44

अष्टग्रासप्रमाणं वा दशनस्पर्शवर्जितं पालाशपुटके मुक्तौ भुक्तौ पिप्पलपत्रके

အစာကို ပါးစပ်တစ်ခါစား (grāsa) ရှစ်ခါစာ အတိုင်းအတာဖြင့် စားသုံးရမည်၊ သွားနှင့် ထိတွေ့ခြင်းကို ရှောင်ရမည်။ ပလာရှ (palāśa) ရွက်အထုပ်တွင် ထည့်ထားပြီး ပူဇော်ကာ၊ ထို့နောက် ပိပ္ပလ (pippala/အရှဝတ္ထ) ရွက်ပေါ်တွင် စားသုံးရမည်။

Verse 45

कुम्भमाज्येनेति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः निदध्यान् पूर्ववद्धृदा इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः हृदा सम्भोजनं दत्वा पूतैर् आचामयेज्जलैः दन्तकाष्ठं हृदा कृत्वा प्रक्षिपेच्छोभने शुभं

နှလုံး (hṛdā) ဖြင့် သတ်မှတ်ထားသော အဟုတိကို ပူဇော်ရမည်—(စာမူအချို့တွင်) «အိုးကို ဂျီ (ghee) ဖြင့်» ဟု ဖတ်ကြသည်—ထို့ပြင် ယခင်ကဲ့သို့ တရားထိုင်စဉ်းစားရမည် (အခြား အမှတ်အသားပါ ဖတ်ပုံလည်း ရှိသည်)။ ထို့နောက် နှလုံးဖြင့် အာစမန (ācamana) ဆိုင်ရာ ပူဇော်မှုကို ပြုလုပ်ကာ သန့်စင်ထားသော ရေဖြင့် ပါးစပ်ဆေးရမည်။ သွားတံ (dantakāṣṭha) ကိုလည်း နှလုံးဖြင့် သန့်စင်အဓိဋ္ဌာန်ပြု၍ မင်္ဂလာရှိ၍ လှပသော နေရာသို့ ပစ်ချရမည်။

Verse 46

न्यूनादिदोषमोषाय मूलेनाष्टोत्तरं शतं विधाय स्थिण्डिलेशाय सर्वकर्मसमर्पणं

ပူဇာအခမ်းအနား၌ ချို့ယွင်းမှု၊ လျော့နည်းမှုတို့ကို ဖယ်ရှားရန် မူလမန္တရ (mūla-mantra) ဖြင့် ၁၀၈ ကြိမ် ဟောမ/ရွတ်ဆို ပြုလုပ်ပြီးနောက် အခမ်းအနား၏ လုပ်ဆောင်ချက်အားလုံးကို စ္ထိဏ္ဍိလေရှ (Sthiṇḍileśa) — ယဇ္ဉာမြေ/အလ္တာကို အုပ်စိုးသော အရှင်ထံသို့ အပ်နှံအနုမောဒနာ ပြုရမည်။

Verse 47

पूजाविसर्जनञ्चास्य चण्डेशस्य च पूजनं निर्माल्यमपनीयाथ शेषमग्नौ यजेच्चरोः

ဤပူဇာ၏ အဆုံးသတ်ပွဲနှင့် ပြန်လွှတ်ခြင်း (visarjana) ကိုလည်း ပြုလုပ်ရမည်၊ ထို့ပြင် ချဏ္ဍေရှ (Caṇḍeśa) ကိုလည်း ပူဇာပြုရမည်။ ထို့နောက် နိရ္မာလျ (nirmālya) ဟူသော သန့်ရှင်းသည့် ပန်းအကျန်အကျန်များကို ဖယ်ရှားပြီး၊ ကျန်ရှိသော ချာရု (caru) — ချက်ပြီးသော ပူဇာအစာ — ကို မီးထဲသို့ ဟောမဖြင့် ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 48

कलशं लोकपलांश् च पूजयित्वा विसृज्य च विसृजेद्गणमग्निञ्च रक्षितं यदि वाह्यतः

ကလသ (kalaśa) ဟူသော ရေကန့်သတ်အိုးနှင့် လောကပါလ (Lokapālas) — ဦးတည်ရာအရပ်တို့၏ ကာကွယ်ရှင်များ — ကို ပူဇာပြုပြီးနောက် ထိုသူတို့ကို ပြန်လွှတ်ခြင်းကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့အပြင် အတော်အပါး ဂဏ (gaṇas) များကိုလည်း ပြန်လွှတ်ရမည်။ ပြင်ပ၌ (အဓိကဝင်းအပြင်) ထိန်းသိမ်းထားသော သန့်စင်အပ်နှံထားသည့် မီးကိုလည်း သင့်တော်သလို ကာကွယ်၍ အဆုံးသတ်ရမည်။

Verse 49

वाह्यतो लोकपालानां दत्वा सङ्क्षेपतो बलिं भस्मना शुद्धतोयैर् वा स्नात्वा या गालयं विशेत्

သန့်ရှင်းရာဝင်းအပြင်ဘက်တွင် လောကပါလ (Lokapālas) — အရပ်မျက်နှာကာကွယ်ရှင်များ — ထံသို့ အကျဉ်းချုပ် ဘလိ (bali) ပူဇာကို ပေးအပ်ပြီး၊ ထို့နောက် ပြာဖြင့် သို့မဟုတ် သန့်စင်ထားသော ရေဖြင့် ရေချိုးကာ ယာဂ-ရှာလာ (yāga-śālā) ဟူသော ယဇ္ဉာခန်းမထဲသို့ ဝင်ရမည်။

Verse 50

गृहस्थान् दर्भशय्यायां पूर्वशीर्षान् सुरक्षितान् हृदा सद्भस्मशय्यायां यतीन् दक्षिणमस्तकान्

ဂೃಹသ္ထ (gṛhastha) အိမ်ထောင်ရှင်တို့ကို ကုရှ/ဒါರ್ಭ (kuśa/darbha) မြက်ခင်းအိပ်ရာပေါ်တွင် ဦးခေါင်းကို အရှေ့ဘက်သို့ မျက်နှာမူအောင် သေချာစွာ ထားရမည်။ ယတိ (yati) ဟူသော သာသနာ့သမား/တပသီတို့ကိုမူ သန့်ရှင်းသော ပြာအိပ်ရာပေါ်တွင် ပူဇာစည်းကမ်းအတိုင်း တည်ကြည်စွာ ထား၍ ဦးခေါင်းကို တောင်ဘက်သို့ မျက်နှာမူစေရမည်။

Verse 51

शिखाबद्धसिखानस्त्रसप्तमाणवकान्वितान् विज्ञाय स्नापयेच्छिष्यांस्ततो यायात् पुनर्वहिः

သူတို့သည် śikhā ကိုမှန်ကန်စွာချည်ထားပြီး မာဏဝက (māṇavaka) လူငယ်အကူအညီ ၇ ယောက်နှင့်အတူ လက်နက်များပါရှိကြောင်း စိစစ်သိရှိပြီးနောက်၊ ဆရာသည် တပည့်တို့ကို ရေချိုးစေသင့်သည်။ ထို့နောက် ထပ်မံ၍ အပြင်ဘက်သို့ ထွက်သွားသင့်သည်။

Verse 52

ॐ हिलि हिलि त्रिशूलपाणये स्वाहा पञ्चगव्यञ्चरुं प्राश्य गृहीत्वा दन्तधावनं समाचम्य शिवं ध्यात्वा शय्यामास्थाय पावनीं

«အိုမ်—ဟိလိ ဟိလိ—သုံးချွန်လက်နက်ကိုင်တော်မူသောအရှင်ထံသို့၊ စွာဟာ» ဟုမန်တရကိုဆို၏။ ထို့နောက် pañcagavya နှင့် caru (ပူဇော်အနုဂ္ဂဟ်အစား) ကိုသောက်စားပြီး၊ သွားသန့်စင်တံကိုယူကာ ācamana ကိုပြု၍၊ Śiva ကိုဓ്യာနပြုကာ သန့်စင်သောအိပ်ရာပေါ်၌ လဲလျောင်းရမည်။

Verse 53

दीक्षागतङ्क्रियाकाण्डं संस्मरन् संविशेद्गुरुः इति सङ्क्षेपतः प्रोक्तो विधिर्दीक्षाधिवासने

ဒīkṣā (အင်နီရှီယေးရှင်း) နှင့်ဆိုင်သော kriyā-kāṇḍa (ရိတုအခန်းကဏ္ဍ) ကို ပြန်လည်မှတ်မိလျက်၊ ဂုရုသည် ထို့နောက် အနားယူရန် ဝင်ရမည်။ ထို့ကြောင့် dīkṣā-adhivāsana (ဒīkṣā မတိုင်မီ ညအိပ်ပြင်ဆင်ပွဲ) ၏နည်းလမ်းကို အကျဉ်းချုပ်ဖော်ပြပြီးဖြစ်သည်။