Adhyaya 81

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये दमनकारोहणविधिर्नाम अशीतितमो ऽध्यायः अथैकाशीतितमो ऽध्यायः समयदीक्षाविधानं ईश्वर उवाच वाक्ष्यामि भोगमोक्षार्थं दीक्षां पापक्षयङ्करीं मलमायादिपाशानां विश्लेषः क्रियते यया

ဤသို့ဖြင့် အာဒိမဟာပုရာဏဖြစ်သော အဂ္နိပုရာဏ (Agni Purāṇa) တွင် “ဒမနက အပင်တက်ခြင်း၏ विधि” ဟူသော အရှစ်ဆယ်မြောက် အခန်း ပြီးဆုံး၏။ ယခု အရှစ်ဆယ်တစ်မြောက် အခန်း “သမယ ဒိက္ခာ (samaya-dīkṣā) ၏ စည်းကမ်း” စတင်သည်။ အရှင်က မိန့်တော်မူသည်— “လောကီဘောဂနှင့် မောက္ခ (mokṣa) အတွက် ရည်ရွယ်သော၊ အပြစ်ပျက်စီးစေသော ဒိက္ခာ (dīkṣā) ကို ငါရှင်းပြမည်။ ၎င်းအားဖြင့် မလ (mala)၊ မာယာ (māyā) စသည့် ပာရှ (pāśa) ချည်နှောင်မှုများကို ဖြေလျော့၍ ခွဲဖြတ်နိုင်သည်။”

Verse 2

ज्ञानञ्च जन्यते शिष्ये सा दीक्षा भुक्तिमुक्तिदा विज्ञातकलनामैको द्वितीयः प्रलयाकलः

သင်္ခန်းသားအတွင်း ဉာဏ်ပညာ ပေါ်ပေါက်စေသော ဒိက္ခာ (dīkṣā) သည် လောကီဘောဂ (bhukti) နှင့် မောက္ခ (mukti) နှစ်မျိုးလုံးကို ပေးသော အရာဖြစ်သည်။ ‘ကလာ’ (kalā) ဟူသော အမည်ဖြင့် ခွဲခြားသိမြင်ရသော အခြေအနေများအနက် ဒုတိယသည် ပရလယ-အာကလ (Pralaya-ākala) ဖြစ်ပြီး ပျက်ကွယ်ချိန်၌ မပေါ်လွင်သော အခြေအနေတည်း။

Verse 3

तृतीयः सकलः शास्त्रे ऽनुग्राह्यस्त्रिविधो मतः तत्राद्यो मलमात्रेण मुक्तो ऽन्यो मलकर्मभिः

ဤသင်ကြားမှု (śāstra) တွင် တတိယအမျိုးအစားကို «စကလ» (ပြည့်စုံသော) ဟုခေါ်၍ ကရုဏာတော်ကို ခံယူရန် သင့်တော်သည်ဟုယူဆကြပြီး သုံးမျိုးခွဲထားသည်။ ထိုအထဲတွင် ပထမအမျိုးအစားသည် မလ (အညစ်အကြေး) အနည်းငယ်ကျန်ရစ်မှုသာဖြင့် လွတ်မြောက်ပြီး၊ အခြားတစ်မျိုးသည် မလနှင့် ကမ္မ (လုပ်ရပ်) တို့ကို သန့်စင်ခြင်းအားဖြင့် လွတ်မြောက်သည်။

Verse 4

कलादिभूमिपर्यन्तं स्तवैस्तु सकलो यतः निराधाराथ साधारा दीक्षापि द्विविधा मता

ကလာ (kalā) စသည့် အဆင့်များမှ မြေပြင်အဆင့်အထိ စတဝါ (ချီးမွမ်းသီချင်း) များဖြင့် အရာရာ၌ ပြည့်စုံစေသောကြောင့်၊ ဒိက္ခာ (dīkṣā) သည် နှစ်မျိုးရှိသည်ဟုယူဆကြသည်—အထောက်အကူမရှိသော «နိရာဓာရာ» (nirādhārā) နှင့် အထောက်အကူရှိသော «သာဓာရာ» (sādhārā)။

Verse 5

निराधारा द्वयोस्तेषां साधारा सकलस्य तु आधारनिरपेक्षेण क्रियते शम्भुचर्यया

ထိုအခြေအနေ/ကျင့်စဉ် နှစ်မျိုးအတွက် အာဓာရ (အထောက်အကူ) မရှိသော်လည်း၊ စကလ (ပြည့်စုံသော စုစည်းကျင့်စဉ်) အတွက်မူ အာဓာရ ရှိသည်ဟုဆိုသည်။ သို့ရာတွင် Śambhu-caryā (ရှီဝ၏ သာသနာကျင့်စဉ်) အားဖြင့် အာဓာရ မလိုအပ်ဘဲ လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။

Verse 6

तीव्रशक्तिनिपातेन निराधारेति सा स्मृता आचार्यमूर्तिमास्थाय मायातीव्रादिभेदया

တီဝြ-ရှက္တိ (tīvra-śakti) ဟုခေါ်သော ပြင်းထန်သည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအား၏ နိပါတ (ဆင်းသက်လာခြင်း) ကြောင့်၊ ထိုစွမ်းအားကို «နိရာဓာရာ» (အထောက်အကူမတည်သော) ဟုမှတ်ယူကြသည်။ ၎င်းသည် အာစာရျ (ācārya၊ ဂုရု) ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ခံယူကာ «မာယာ» နှင့် «တီဝြ» စသည့် အဆင့်ခွဲခြားမှုများအတိုင်း လုပ်ဆောင်သည်။

Verse 7

शक्त्या यां कुरुते शम्भुः सा साधिकरणोच्यते प्रलयानल इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः प्रलयात्मक इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः इयं चतुर्विधा प्रोक्ता सवीजा वीजवर्जिता

Śakti အားဖြင့် Śambhu ပြုလုပ်သော ထိုစွမ်းအား/လုပ်ဆောင်မှုကို «သာဓိကရဏ» (sādhikaraṇa) ဟုခေါ်သည်။ အမှတ်အသားပါ စာမူဖတ်ပုံတွင် «ပရလယာနလ» (pralayānala၊ “ပျက်ကွယ်ခြင်း၏ မီး”) ဟုရှိပြီး၊ အခြားအမှတ်အသားပါ ဖတ်ပုံတွင် «ပရလယာတ္မက» (pralayātmaka၊ “ပျက်ကွယ်ခြင်းသဘောရှိသော”) ဟုရှိသည်။ ဤ Śakti/လုပ်ဆောင်မှုကို လေးမျိုးဟုကြေညာထားပြီး—ပိုးစေ့ပါ (savījā) နှင့် ပိုးစေ့မပါ (vījavarjitā) ဟူသော အမျိုးအစားနှစ်မျိုးခွဲလည်း ပါဝင်သည်။

Verse 8

साधिकारानधिकारा यथा तदभिधीयते समयाचारसंयुक्ता सवीजा जायते नृणां

သင်ကြားထားသကဲ့သို့ လူတို့သည် မိမိတို့၏အဆင့်အတန်းအလိုက် ကర్మကိစ္စများအတွက် အခွင့်အာဏာ (အဓိကာရ) ရှိသူ/မရှိသူ ဖြစ်လာကြသည်။ သမယာစာရ (ထုံးတမ်းကျင့်ဝတ်) နှင့် ပေါင်းစည်းလျှင် «မျိုးစေ့ရှိ» ဟုဆိုကာ အကျိုးဖြစ်ထွန်း၍ ရလဒ်ပေးနိုင်သည်။

Verse 9

निर्वीजा त्वसमर्थानां समयाचारवर्जिता नित्ये नैमित्तिके काम्ये यतः स्यादधिकारिता

သို့သော် မစွမ်းနိုင်သူများအတွက် ထိုကర్మသည် «မျိုးစေ့မရှိ» (နိရဗီဇာ) ဟုခေါ်ရပြီး ဝေဒိကလိုအပ်ချက်များ မပြည့်စုံသကဲ့သို့ သမယာစာရ (သတ်မှတ်ထုံးတမ်း) မှလည်း ကင်းလွတ်သည်။ ထို့ကြောင့် နိတျယ၊ နိုင်မိတ္တိက နှင့် ကာမ်ယ ကర్మများတွင် အခွင့်အာဏာ သက်ရောက်နိုင်သည်။

Verse 10

साधिकारा भवेद्दीक्षा साधकाचार्ययोरतः निर्वीजा दीक्षितानान्तु यदास मम पुत्रयोः

ထို့ကြောင့် ဒိက္ခာ (dīkṣā) သည် သာဓက (တပည့်-အလေ့အကျင့်ရှင်) နှင့် အာစာရျ (စတင်ပေးသောဆရာ) နှစ်ဦးစလုံးအား ကర్మအခွင့်အာဏာ (အဓိကာရ) ပေးသော အရာဖြစ်သည်။ သို့သော် ဒိက္ခာခံသူများသည် «မျိုးစေ့မရှိ» (နိရဗီဇာ—မန္တရမျိုးစေ့/အင်အားမရှိ) ဖြစ်လျှင် ထိုဒိက္ခာသည် အကျိုးမရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး ငါ့သားတို့တွင် ဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ပင်။

Verse 11

नित्यमात्राधिकारत्वद्दीक्षा निरधिकारिका द्विविधेयं द्विरूपा हि प्रत्येकमुपजायते

နိတျယကर्मများအတွက်သာ အခွင့်အာဏာ (အဓိကာရ) ပေးသဖြင့် ဤဒိက္ခာကို «အဓိကာရမရှိသော» ဟုဆိုသည်။ ၎င်းသည် နှစ်မျိုးရှိပြီး ထိုနှစ်မျိုးစလုံးသည် တစ်မျိုးချင်းစီအလိုက် နှစ်ပုံစံဖြင့် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

Verse 12

एका क्रियावती तत्र कुण्डमण्डलपूर्विका मनोव्यापारमात्रेण या सा ज्ञानवती मता

ထိုတွင် တစ်မျိုးမှာ ကုဏ္ဍ (မီးအိုး/မီးကွင်း) နှင့် မဏ္ဍလ (ပူဇော်ပုံစံ) ကို အရင်ပြင်ဆင်ပြီး လုပ်ဆောင်မှုအခြေပြုသော ကရိယာဝတီ ဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် စိတ်၏ လှုပ်ရှားမှုသာဖြင့် ပြုလုပ်သော အရာကို ဉာဏဝတီ (အသိပညာအခြေပြု) ဟု သတ်မှတ်ကြသည်။

Verse 13

इत्थं लब्धाधिकारेण दीक्षाअचार्येण साध्यते स्कन्ददीक्षां गुरुः कुर्यात् कृत्वा नित्यक्रियां ततः

ဤသို့ပင်၊ ဒိက္ခာအာචာရျသည် အဓိကာရ (အခွင့်အာဏာ) ကို မှန်ကန်စွာ ရရှိပြီးနောက် ပူဇော်ပွဲကို ပြီးမြောက်စေရမည်။ ထို့နောက် နေ့စဉ် မဖြစ်မနေ ကရိယာ (နိတျကရိယာ) ကို ဆောင်ရွက်ပြီးလျှင် ဂုရုသည် စကန္ဒ-ဒိက္ခာ (Skanda-dīkṣā) ကို ပေးအပ်ရမည်။

Verse 14

प्रणवार्ग्यकराम्भोजकृतद्वाराधिपार्चणः विघ्नानुत्सार्य देहल्यां न्यस्यास्त्रं स्वासने स्थितः

ပရဏဝ (praṇava) ကို စုပ်ယူ၍ အရဃျ (arghya) ပူဇော်ခြင်းဖြင့် လက်များကို သန့်စင်ကာ တံခါး၏ အဓိပတိကို ပူဇော်ပြီးနောက် အတားအဆီးများကို နှင်ထုတ်ရမည်။ ထို့နောက် တံခါးခုံ (dehalyā) ပေါ်တွင် ကာကွယ်ရေး ‘အஸ္တရ’ ကို တင်ထား၍ မိမိ၏ အာသနပေါ်တွင် ထိုင်နေစေရမည်။

Verse 15

कुर्वीत भूतसंशुद्धिं मन्त्रयोगं यथोदितं तिलतण्डुलसिद्धार्थकुशदूर्वाक्षतोदकं

ယခင်ဖော်ပြထားသကဲ့သို့ ဘူတ-ရှုဒ္ဓိ (bhūta-śuddhi) အဖြစ် အစိတ်အပိုင်းဒြပ်များကို သန့်စင်ခြင်းနှင့် မန္တရ-ယောဂ (mantra-yoga) လုပ်ထုံးလုပ်နည်းကို ကျင့်သုံးရမည်။ ထိုအတွက် နှမ်း၊ ဆန်စေ့၊ မုန်ညင်းစေ့၊ ကုရှမြက် (kuśa)၊ ဒူರ್ವာမြက် (dūrvā)၊ အက္ခတ (မကွဲဆန်) နှင့် ရေကို အသုံးပြုရမည်။

Verse 16

सयवक्षीरनीरञ्च विशेषार्घ्यमिदन्ततः तदम्बुना द्रव्यशुद्धिं तिलकं स्वासनात्मनोः

ထို့နောက် အထူးအရဃျ (viśeṣārghya) ဟူသည်မှာ မုယော (barley) နှင့် နို့ ပါဝင်သော ရေ ဖြစ်သည်။ ထိုရေဖြင့် ပူဇော်ပစ္စည်းများကို သန့်စင်ကာ မိမိ၏ အာသနနှင့် မိမိကိုယ်ပေါ်တွင် တီလက (tilaka) ကို လိမ်းရမည်။

Verse 17

पूजनं मन्त्रशिद्धिञ्च पञ्चगव्यञ्च पूर्ववत् लाजचन्दनसिद्धार्थभस्मदूर्वाक्षतं कुशान्

ယခင်ကဲ့သို့ ပူဇော်ခြင်းကို ပြုလုပ်၍ မန္တရ၏ စိဒ္ဓိ (အောင်မြင်ပြည့်စုံမှု) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်၊ ထို့ပြင် ပဉ္စဂဗျ (pañcagavya) ကိုလည်း ယခင်နည်းအတိုင်း ပြင်ဆင်ရမည်။ ထို့အပြင် လာဇ (ပေါက်ဆန်)၊ စန္ဒန (စန္ဒကူး)၊ အဖြူမုန်ညင်းစေ့၊ သန့်ရှင်းသော ပြာ (bhasma)၊ ဒူರ್ವာမြက်၊ အက္ခတ (မကွဲဆန်) နှင့် ကုရှမြက်တို့ကို အသင့်ထားရမည်။

Verse 18

विकिरान् शुद्धलाजांस्तान् सधूपानस्त्रमन्त्रितान् कृतनित्यक्रियाद्वय इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः भस्मदूर्वाक्षतानिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः शस्त्राम्बुप्रोक्षितानेतान् कवचेनावगुण्ठितान्

သန့်ရှင်းသော လာဇာ (လှော်ဆန်) များကို မီးခိုး (ဓూప) နှင့်အတူ ဖြန့်ကြဲပြီး၊ အစတြ-မန္တ្រ (astra-mantra) ဖြင့် အာဏာပေးကာ—နေ့စဉ် မဖြစ်မနေ လုပ်ရသော ကိစ္စနှစ်ရပ်ကို ပြီးစီးပြီးနောက် (စာမူတစ်မျိုးတွင်; အမှတ်အသားပါ စာမူတစ်မျိုးတွင် «ပြာ၊ ဒူර්ဝာမြက်၊ မကွဲဆန်» ဟု)—ထိုအရာများကို အစတြ-မန္တ្រ ဖြင့် သန့်စင်ထားသော ရေဖြင့် ပက်ဖျန်းပြီး၊ ကဝစ (kavaca) ကာကွယ်မန်တရဖြင့် ဖုံးအုပ်ကာ ကာကွယ်ရမည်။

Verse 19

नानाग्रहणाकारान् विघ्नौघविनिवारकान् दर्भाणान्तालमानेन कृत्वा षट्त्रिंशता दलैः

အတားအဆီးအစုအဝေးများကို တားဆီးဖယ်ရှားနိုင်သော အရာများအဖြစ်၊ ကိုင်တွယ်ဖမ်းယူရန် သင့်တော်သည့် ပုံသဏ္ဌာန်မျိုးစုံအဖြစ် ပြုလုပ်ရမည်။ ဒါర్భမြက်၏ အဖျားကို တာလ (tāla) အလျားအတိုင်း တိုင်းတာ၍၊ မြက်ရွက် သုံးဆယ့်ခြောက်ချောင်းဖြင့် ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 20

सप्तजप्तं शिवास्त्रेण वेणीं बोधासिमुत्तमं शिवमात्मनि विन्यस्य सृष्ट्याधारमभीप्सितं

«ရှီဝာစတြ» (Śivāstra) ကို ခုနစ်ကြိမ် ဂျပ်ဆိုပြီးနောက်၊ ဝေဏီ (ဆံပင်ချည်/ထိပ်ဆံ) နှင့် အမြင့်မြတ်သော ဗောဓာသိ (bodhāsi) —အဘိဓမ္မသတိပညာ၏ ဓား—ကို ယူ၍၊ နျာသ (nyāsa) ဖြင့် မိမိကိုယ်တွင် ရှီဝကို တင်သွင်းတည်စေကာ၊ လိုလားသည့် စೃષ્ટိ၏ အထောက်အကူ (အခြေခံ) ကို ရရှိမည်။

Verse 21

निष्कलं च शिवं न्यस्य शिवो ऽहमिति भावयेत् उष्णीषं शिरसि न्यस्य अलं कुर्यात्स्वदेहकं

အပိုင်းအစမရှိသော (နိષ్కလ) ရှီဝကို နျာသ (nyāsa) ဖြင့် တင်သွင်းပြီး၊ «ငါသည် ရှီဝဖြစ်သည်» ဟု စိတ်တွင် ထင်မြင်ရမည်။ ဥෂ္ဏီष (uṣṇīṣa) —ခေါင်းပေါ်တင်သည့် မ冠—ကို နျာသဖြင့် ခေါင်းပေါ် တင်၍၊ ထိုနည်းဖြင့် မိမိကိုယ်ခန္ဓာကို အလှဆင်သန့်စင်ရမည်။

Verse 22

गन्धमण्डनकं स्वीये विदध्याद्दक्षिणे करे विधिनात्रार्चयेदीशमित्थं स्याच्छिवमस्तकं

မိမိ၏ လက်ယာဘက်တွင် ဂန္ဓ-မဏ္ဍနက (gandha-maṇḍanaka) —အနံ့သာအလှဆင်—ကို တင်ထားပြီး၊ သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း အီရှ (Īśa) ကို ပူဇော်ရမည်။ ဤသို့ဖြင့် (ပူဇော်စဉ်) ရှီဝ၏ ဦးခေါင်းအနေအထားကို ဖြစ်စေသည်။

Verse 23

विन्यस्य शिवमन्त्रेण भास्वरं निजमस्तके शिवादभिन्नमात्मानं कर्तारं भावयेद्यथा

မိမိ၏ခေါင်းပေါ်တွင် ရှိဝမန်ထရဖြင့် နျာသ (nyāsa) ကို တင်ထားပြီးနောက် မိမိကိုယ်ကို တောက်ပသောသူ၊ လုပ်ဆောင်သူ (ကర్తာ) နှင့် ရှိဝနှင့် မကွာခြားသော အတ္တမန်အဖြစ် ထိုသို့ စိတ်တွင် သဘောထား၍ ဓ്യာနပြုရမည်။

Verse 24

मण्डले कर्मणां साक्षी कलशे यज्ञरक्षकः होमाधिकरणं वह्नौ शिष्ये पाशविमोचकः

ရိတုအမဏ္ဍလအတွင်း၌ သူသည် လုပ်ရပ်အားလုံး၏ သက်သေဖြစ်၏; သန့်စင်အပ်နှံထားသော ကလသ (kalaśa) အတွင်း၌ ယဇ္ဉကို ကာကွယ်သူဖြစ်၏; သန့်ရှင်းသော မီးအတွင်း၌ ဟိုးမ၏ အခြေခံနေရာနှင့် အာဏာဖြစ်၏; သင်တန်းသား (ရှిష္ယ) အတွင်း၌ ပာရှ (pāśa) ချည်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်စေသူဖြစ်လာ၏။

Verse 25

स्वात्मन्यनुगृहीतेति षडाधारो य ईश्वरः सो ऽहमेवेति कुर्वीत भावं स्थिरतरं पुनः

«မိမိအတ္တမန်အတွင်း၌ ကျေးဇူးတော်ရရှိသည်» ဟု စိတ်ထားကာ «အခြေခံခြောက်ပါး၌ တည်ရှိသော အရှင်သည် အခြားမဟုတ်၊ ငါတစ်ဦးတည်းပင်» ဟူသော ယုံကြည်ချက်ကို ထပ်ခါထပ်ခါ ပိုမိုတည်ငြိမ်ခိုင်မာအောင် ပြုရမည်။

Verse 26

ज्ञानखड्गकरः स्थित्वा नैरृत्याभिमुखो नरः सार्घ्याम्बुपञ्चगव्याभ्यां प्रोक्षयेद्यागमण्डपं

«ပညာ၏ဓား» ကို လက်တွင်ကိုင်ကာ ရှေ့တည့်တည့် နိုင်ရဿတိ (တောင်အနောက်) သို့ မျက်နှာမူ၍ ရဟန်း/အုပ်ချုပ်သူသည် အရ္ဃျရေ နှင့် ပဉ္စဂဗျ (pañcagavya) ဖြင့် ယာဂမဏ္ဍပကို ပရောက္ခ (ပက်ဖျန်း၍ သန့်စင်) ရမည်။

Verse 27

चतुष्पथान्तसंस्कारैः संस्कुर्यादीक्षणादिभिः विक्षिप्य विकरांस्तत्र कुशकूर्चोपसंहरेत्

လမ်းဆုံ (စတုစပထ) တွင် ပြုလုပ်သော သန့်စင်ပွဲများ၏ အဆုံးတွင် ပက်ဖျန်းခြင်း (အဘိသေက/ပရောက္ခ) စသည့် ရိတုလုပ်ငန်းများဖြင့် သန့်စင်မှုကို ပြီးစီးစေရမည်; ထိုနေရာ၌ ပူဇော်ပစ္စည်းများကို ဖြန့်ချပြီးနောက် ကုရှမြက်တံမြက် (kuśakūrcha) ဖြင့် ပြန်လည်စုဆောင်းကာ အဆုံးသတ်ရမည်။

Verse 28

तानीशदिशि वर्धन्यामासनायोपकल्पयेत् नैरृते वास्तुगीर्वाणान् द्वारे लक्ष्मीं प्रपूजयेत्

ထိုပူဇော်ပစ္စည်းများကို ဣရှာန (အရှေ့မြောက်) ဦးတည်ရာရှိ ဝဍ္ဍနီ (စီးပွားတိုးပွားရာ) နေရာ၌ အာသနအဖြစ် စီစဉ်ထားရမည်။ နိုင်ရဋ (အနောက်တောင်) ဘက်၌ ဝါස්တု၏ ဒေဝတားများကို ပူဇော်ရမည်။ တံခါးဝ၌ လက္ရှ္မီကို သင့်တော်စွာ ပူဇော်ရမည်။

Verse 29

आप्ये रत्नैः पूरयन्तीं हृदा मण्डपरूपिणीं अस्त्राम्बु इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः शिष्ये पापविमोचक इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः साम्बुवस्त्रे सरत्ने च धान्यस्थे पश्चिमानने

ရေဗူးအတွင်း၌ «ဟృဒာ» မန္တရဖြင့် မဏ္ဍလရূপသော ဒေဝီ/ဓာတ်အားကို ရတနာများဖြင့် ပြည့်စုံနေသကဲ့သို့ စိတ်တွင် တည်စေ၊ မြင်ယောင်တည်ထောင်ရမည်။ (အမှတ်တင် စာမူအချို့တွင် «အஸ္တြာမ္ဗု» ဟုဖတ်ကြပြီး၊ သင်တန်းသားသို့ ညွှန်ကြားချက်၌ အချို့စာမူက «ပါပဝိမောစက» ဟုဖတ်သည်။) ထိုအရာကို ရေစိုသော အဝတ်ပေါ်တွင် ရတနာများနှင့်အတူ တင်၍ စပါး/သီးနှံအခင်းပေါ်၌ ထားကာ မျက်နှာကို အနောက်ဘက်သို့ ဦးတည်စေ။

Verse 30

ऐशे कुम्भे यजेच्छम्भुं शक्तिं कुम्भस्य दक्षिणे पश्चिमस्यान्तु सिंहस्थां वर्धनीं खड्गरूपिणीं

ထိုသို့ သန့်စင်သိက္ခာပေးထားသော ကုမ္ဘ၌ သမ္ဘု (ရှီဝ) ကို ပူဇော်ရမည်။ ကုမ္ဘ၏ တောင်ဘက်၌ ရှက္တိကို ပူဇော်၍၊ အနောက်ဘက်၌ စင်္ဟပေါ်ထိုင်ကာ ဓားရূপဖြစ်သော ဝဍ္ဍနီကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 31

दिक्षु शक्रादिदिक्पालान्विष्ण्वन्तान् प्रणवासनान् वाहनायुधसंयुक्तान् हृदाभ्यर्च्य स्वनामभिः

ဦးတည်ရာအရပ်ရှစ်ပါး၌ အိန္ဒြ (သက္ကရ) မှ စ၍ ဗိဿ္ဏုအထိ ဒိက္ပာလများကို—«အောံ» ပေါ်၌ ထိုင်လျက်၊ မိမိတို့၏ ယာဉ်နှင့် လက်နက်တို့ပါဝင်သကဲ့သို့—ဟృဒာဖြင့် နှလုံးအတွင်း ပူဇော်ကာ တစ်ပါးချင်းစီကို မိမိနာမဖြင့် ဖိတ်ခေါ်ပူဇော်ရမည်။

Verse 32

प्रथमन्तां समादाय कुम्भस्याग्राभिगामिनीं अविच्छिन्नपयोधरां भ्रामयित्वा प्रदक्षिणं

ပထမဆုံးသော ပူဇော်ရေ/စီးကြောင်းကို ယူ၍ ကုမ္ဘ၏ ရှေ့ဘက်သို့ ဦးတည်နေသော မပြတ်တောက်သော စီးဆင်းမှုကို ညာဘက်သို့ (နာရီလက်တံအတိုင်း) လှည့်ပတ်စေကာ ပရဒက္ခိဏာ (ဝိုင်းလည်ကန်တော့ခြင်း) ကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 33

शिवाज्ञां लोकपालानां श्रावयेन्मूलमुच्चरन् संरक्षत यथायोगं कुम्भं धृत्वाथ तां धारेत्

မူလမန္တရကို ရွတ်ဆို၍ လောကပါလတို့အား ရှိဝ၏ အမိန့်ကို ကြားသိစေရာ—«သင့်လျော်သကဲ့သို့ ဤကర్మကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ကြ» ဟု ကြေညာရမည်။ ထို့နောက် သန့်စင်ပူဇော်ထားသော ကုမ္ဘကို ယူကာ သတ်မှတ်နည်းအတိုင်း ကိုင်ဆောင်ထားရမည်။

Verse 34

ततः स्थिरासने कुम्भे साङ्गं सम्पूज्य शङ्करं विन्यस्य शोध्यमध्वानं वर्धन्यामस्त्रमर्चयेत्

ထို့နောက် တည်ငြိမ်သော အာသနပေါ်ရှိ ကုမ္ဘအတွင်း၌ သင်္ကရကို အင်္ဂအစုံ (sāṅga) နှင့်တကွ ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်ပြီး၊ သန့်စင်ရမည့် လမ်းကြောင်း (śodhyam adhvānam) အပေါ် နျာသ (nyāsa) ကို ပြုလုပ်ကာ၊ ထိုနေရာ၌ ‘ဝර්ဓနီ’ အက်စတြ (Vardhanī-astra) မန္တရကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 35

ः अस्त्रासनाय हूं फट् ॐ ॐ अस्त्रमूर्तये नमः ॐ हूं फट् पाशुपतास्त्राय नमः ॐ ॐ हृदयाय हूं फट् नमः ॐ श्रीं शिरसे हूं फट् नमः ॐ यं शिखायै हूं फट् नमः ॐ गूं कवचाय हूं फट् नमः ॐ फट् अस्त्राय हूं फट् नमःचतुर्वक्त्रं सदंष्ट्रञ्च स्मरेदस्त्रं सशक्तिकं समुद्गरत्रिशूलासिं सूर्यकोटिसमप्रभं

«ḥ—အက်စတြ၏ အာသနသို့၊ hūṁ phaṭ။ oṁ oṁ—အက်စတြမူရ္တိ (Astramūrti) သို့ နမः။ oṁ hūṁ phaṭ—ပါရှုပတ အက်စတြ (Pāśupata-astra) သို့ နမः။ oṁ oṁ—ဟృဒယသို့၊ hūṁ phaṭ နမः။ oṁ śrīṁ—ရှီရသ (ဦးခေါင်း) သို့၊ hūṁ phaṭ နမः။ oṁ yaṁ—ရှိခာ (ဆံထုံး) သို့၊ hūṁ phaṭ နမः။ oṁ gūṁ—ကဝစ (ကာကွယ်အာမော်) သို့၊ hūṁ phaṭ နမः။ oṁ phaṭ—အက်စတြသို့၊ hūṁ phaṭ နမः» ဟူသော မန္တရကို ရွတ်ဆိုရမည်။ ထို့နောက် အက်စတြကို မျက်နှာလေးဖက်၊ သွားစွယ်ထွက်၊ သက္တိ (Śakti) ပါဝင်၍ လက်နက်အဖြစ် မုဒ္ဂရ (mace)၊ တြိရှူလ (trident) နှင့် ဓား ကိုင်ဆောင်ကာ နေရောင်တစ်ကောဋိ (ဆယ်သန်း) နှင့်တူသော တောက်ပမှုရှိသည်ဟု စိတ်၌ သမားဓိပြုရမည်။

Verse 36

भगलिङ्गसमायोगं विदध्याल्लिङ्गमुद्रया अट् ॐ ॐ अस्त्रमूर्तये नमः ॐ स्वां स्वं क्रूं फट् पाशुपतास्त्राय स्वाहा ॐ ॐ हृदयाय क्रूं फट् नमः ॐ पं शिखायै क्रूं फट् नमः ॐ खं कवचाय क्रूं फट् नमः ॐ हं फट् अस्त्राय फट् नमः इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः अग्गुष्ठेन स्पृशेत् कुम्भं हृदा मुष्ट्यास्त्रवर्धनीं

လိင်္ဂမုဒြာဖြင့် «aṭ» ဟု အော်ဆိုကာ ဘဂလိင်္ဂ (Bhaga-liṅga) ၏ ဆက်စပ်ပေါင်းစည်းမှု (samāyoga) ကို ပြုလုပ်ရမည်။ (ထို့နောက် ရွတ်ဆိုရန်) «oṁ oṁ—အက်စတြမူရ္တိ (Astramūrti) သို့ နမः။ oṁ svāṃ svaṃ krūṃ phaṭ—ပါရှုပတ အက်စတြသို့ svāhā။ oṁ oṁ—ဟృဒယသို့ krūṃ phaṭ နမः။ oṁ paṃ—ရှိခာသို့ krūṃ phaṭ နမः။ oṁ khaṃ—ကဝစသို့ krūṃ phaṭ နမः။ oṁ haṃ phaṭ—အက်စတြသို့ phaṭ နမः» ဟူသည်။ ဤသည်မှာ အမှတ်အသားပါ စာမူအရ ဖတ်ပုံဖြစ်သည်။ လက်မဖြင့် ကုမ္ဘကို ထိ၍၊ နှလုံးပေါ်လက်တင်ကာ လက်သီးဆုပ်ခြင်းသည် အက်စတြ-ဝර්ဓနီ (astra-vardhanī) ကို အားတိုးစေသော မုဒြာဖြစ်သည်။

Verse 37

भुक्तये मुक्तये त्वादौ मुष्टिना वर्धनीं स्पृशेत् कुम्भस्य मुखरक्षार्थं ज्ञानखड्गं समर्पयेत्

အစမှာ လောကီအကျိုးခံစားမှုနှင့် မုက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) အတွက် လက်သီးဆုပ်ဖြင့် ‘ဝර්ဓနီ’ ကို ထိရမည်။ ထို့ပြင် ကုမ္ဘ၏ ပါးစပ်/အဖွင့်ကို ကာကွယ်ရန် ‘ဉာဏခဍ္ဂ’ (jñāna-khaḍga) — ဉာဏ်၏ ဓားကို ဆက်ကပ်ထားရမည်။

Verse 38

शस्त्रञ्च मूलमन्त्रस्य शतं कुम्भे निवेशयेत् तद्दशांशेन वर्धन्यां रक्षां विज्ञापयेत्ततः

မူလမန္တရကို အကြိမ် ၁၀၀ ဖြင့် အာယုဓကို ရေကုံဘ (ရေအိုး) ထဲသို့ ထည့်ထားရမည်။ ထို့နောက် ထို၏ တစ်ဆယ်ပုံတစ်ပုံ (၁၀) ကို ဖြန်းရေဘူးတွင် ထည့်၍ ရက္ရှာ (ကာကွယ်ရေး) အခမ်းအနားကို တရားဝင် အာဏာပေး၍ ကြေညာရမည်။

Verse 39

यथेदं कृतयत्नेन भगवन्मखमन्दिरं रक्षणीयं जगन्नाथ सर्वाध्वरधर त्वया

အို ဘုရားရှင်—ဂျဂန္နာထ၊ ယဇ္ဉာအားလုံးကို ထောက်မထားသူ—ဤယဇ္ဉာမဏ္ဍပ (မခမန္ဒိရ) ကို ကြိုးပမ်းအားထုတ်၍ ပြင်ဆင်ပြီးဖြစ်သဖြင့် သင်၏ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုကို ခံယူရပါစေ။

Verse 40

प्रणवस्थं चतुर्बाहुं वायव्ये गणमर्चयेत् स्थण्डिले शिवमभ्यर्च्य सार्घ्यकुण्डं व्रजेन्नरः

အနောက်မြောက်ဘက် (ဝါယဗျ) တွင် ဩံ (Oṁ) သဒ္ဒကို အခြေခံ၍ လက်လေးဖက်ရှိသော ဂဏ (Gaṇa) ကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် စထဏ္ဍိလ (ပူဇော်မြေပြင်) ပေါ်တွင် ရှိဝကို ပူဇော်ပြီးလျှင် အရ္ဃျ ပူဇော်ကန် (သာရ္ဃျ-ကုဏ္ဍ) သို့ သွားရမည်။

Verse 41

निविष्टो मन्त्रतृप्त्यर्थमर्घ्यगन्धघृतादिकं वामे ऽसव्ये तु विन्यस्य समिद्दर्भतिलादिकं

ထိုင်ရာယူပြီး မန္တရများကို ပြည့်စုံစေခြင်းအတွက် အရ္ဃျပူဇော်ပစ္စည်း၊ အနံ့သာ၊ ဂျီ (ghee) စသည့်အရာများကို ဘယ်ဘက်တွင် ထားရမည်။ ဘယ်ဘက်မဟုတ်သောဘက်တွင်တော့ မီးထိုးတံ (သမိဒ်)၊ ကုရှ/ဒါర్భ မြက်၊ နှမ်း စသည့်အရာများကို စီစဉ်ထားရမည်။

Verse 42

कुण्डवह्निस्रुगाज्यादि प्राग्वत् संस्कृत्य भावयेत् मुख्यतामूर्ध्ववक्त्रस्य हृदि वह्नौ शिवं यजेत्

ယခင်ကဲ့သို့ ကုဏ္ဍ (မီးကန်)၊ မီးပူဇော်မီး၊ စရုဂ် (လှည်း/ဇွန်း)၊ ဂျီ (ghee) စသည့်ပစ္စည်းများကို သန့်စင်ပြင်ဆင်ပြီးနောက် သတ်မှတ်ထားသော စိတ်ကူးပုံဖော်ခြင်း (bhāvanā) ကို ပြုလုပ်ရမည်။ အပေါ်မျက်နှာမူသော (ūrdhva-vaktra) အင်္ဂါကို အဓိကဟုယူ၍ မီးအတွင်း၊ ထိုနှလုံးဗဟို၌ ရှိဝကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 43

स्वमूर्तौ शिवकुम्भे च स्थण्डिले त्वग्निशिष्ययोः सृष्टिन्यासेन विन्यस्य शोध्याध्वानं यथाविधि

မိမိ၏ကိုယ်ရုပ်ပေါ်၊ ရှိဝကုံဘ (Śiva-kumbha) အပူဇော်အိုးပေါ်၊ စထဏ္ဍိလ (sthaṇḍila) ပူဇော်မြေပြင်ပေါ်နှင့် မိမိကိုယ်တိုင်ကို မီးနှင့် တပည့်နှင့်အတူ စೃṣṭi-nyāsa (ဖန်ဆင်းတင်သွင်းမန်တရ) ဖြင့် တင်သွင်းပြီးနောက်၊ သတ်မှတ်ထားသောနည်းအတိုင်း အဓွာ (adhvā—တတ္တဝနှင့် မန်တရအစဉ်) ကို သန့်စင်ရမည်။

Verse 44

कुण्डमानं मुखं ध्यात्वा हृदाहुतिभिरीप्सितं वीजानि सप्तजिह्वानामग्नेर्होमाय भण्यते

မီးကွန်ဒ (kuṇḍa) ကို သာသနာတော်၏ “ပါးစပ်” ဟု စိတ်တွင်ဓ്യာန်ထား၍၊ လိုအပ်သည့် အာဟုတိများကို “နှလုံးအာဟုတိ” အဖြစ် ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ဟောမ (homa) အတွက် အဂ္နိ၏ လျှာခုနစ်ပါး၏ ဘီဇာမန်တရများကို ရွတ်ဆိုရသည်။

Verse 45

विरेफावन्तिमौवर्णौ रेफषष्ठस्वरान्वितौ इन्दुविन्दुशिखायुक्तौ जिह्वावीजानुपक्रमात्

ဤဖိုနီမ်နှစ်လုံး “ဝ” နှင့် “ရ” သည် repha အသံဖြင့် ပြည့်စုံကာ ဆဋ္ဌမသရ (ခြောက်မြောက် သရ) နှင့် ဆက်စပ်သည်။ ထို့ပြင် လဝက်အမှတ်၊ အနုသ္ဝါရ (anusvāra) အမှတ်နှင့် မီးလျှံသဏ္ဌာန် လှိုင်းအမှတ်တို့ဖြင့် မှတ်သားထားပြီး၊ လျှာ-ဘီဇာ (jihvā-bīja) ၏ အစဉ်လိုက် လုပ်ဆောင်မှုအတိုင်း ဖြစ်သည်။

Verse 46

हिरण्या वनका रक्ता कृष्णा तदनु सुप्रभा अतिरिक्ता बहुरूपा रुद्रेन्द्राग्न्याप्यदिङ्मुखा

သူမသည် ရွှေရောင်၊ တောတွင်းနေထိုင်သူ၊ အနီရောင်နှင့် အနက်ရောင် ဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက် ပြန်လည် တောက်ပလင်းလက်သည်။ အလင်းရောင်အားဖြင့် လွန်ကဲ၍ ပုံသဏ္ဌာန်အမျိုးမျိုးရှိကာ၊ ရုဒြ (Rudra)၊ အိန္ဒြ (Indra)၊ အဂ္နိ (Agni) နှင့် အရပ်ဒిశများကိုလည်း မျက်နှာမူထားသည်ဟု ဖော်ပြသည်။

Verse 47

क्षीरादिमधुरैर् होमं कुर्याच्छान्तिकपौष्टिके अभिचारे तु पिण्याकसक्तुकञ्चुककाञ्चिकैः

ရှာန္တိက (pacificatory) နှင့် ပေါဋ္ဌိက (prosperity) အခမ်းအနားများတွင် နို့စသည့် ချိုမြိန်သောပစ္စည်းများဖြင့် ဟောမကို ပြုလုပ်ရမည်။ သို့သော် အဘိချာရ (abhicāra—တိုက်ခိုက်သည့် မန္တရကမ္မ) အတွက်မူ ဆီကိတ် (oil-cake)၊ လှော်မုန့်မှုန့် (parched flour)၊ အခွံ/ဖွဲ (bran) နှင့် ချဉ်ရည်ခပ်ထူ (sour gruel) တို့ကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 48

लवणैर् आजिकातक्रकटुतैलैश् च कण्टकैः वायव्ये कालमर्चयेदिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः समिद्भिरपि वक्राभिः क्रुद्धो भाष्याणुना यजेत्

ဆား၊ မုန်ညင်း၊ နို့ချဉ် (buttermilk)၊ စပ်ပြင်းသော ဆီများနှင့် ဆူးများကိုပါ အသုံးပြုပြီး၊ ဝာယဗျ (အနောက်မြောက်) ဦးတည်ရာတွင် ကာလ (Kāla) ကို ပူဇော်ရမည်ဟု အမှတ်အသားပြု မူကွဲစာအုပ်တွင် ဖတ်ရသည်။ ထို့ပြင် ကွေးကောက်သော မီးထင်းတုတ်များဖြင့်ပင်၊ ဒေါသထွက်နေစဉ်တွင်လည်း ဘာရှျ (bhāṣya) အညွှန်းအတိုင်း ယဇ္ဈ (ပူဇော်အပ်နှံ) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 49

कदम्बकलिकाहोमाद्यक्षिणी सिद्ध्यति ध्रुवं बन्धूककिंशुकादीनि वश्याकर्षाय होमयेत्

ကဒမ္ဘ ပန်းဖူးများကို မီးထဲသို့ ဟိုးမ (homa) အဖြစ် ပူဇော်လှူဒါန်းခြင်းဖြင့် ယက္ခိဏီ (Yakṣiṇī) သည် မလွဲမသွေ အောင်မြင်စေသည်။ အုပ်ချုပ်နိုင်ခြင်းနှင့် ဆွဲဆောင်ခြင်းအတွက် ဘန္ဓူက၊ ကိံရှုက စသည့် ပန်း/အပင်များဖြင့် ဟိုးမ ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 50

बिल्वं राज्याय लक्ष्मार्थं पाटलांश् चम्पकानपि पद्मानि चक्रवर्तित्वे भक्ष्यभोज्यानि सम्पदे

ဘိလ္ဝ (bilva) ကို မင်းအာဏာရရှိရန် အသုံးပြုရမည်။ လက္ရှ္မီ (Lakṣmī) အကျိုး—ကံကောင်းခြင်းနှင့် စည်းစိမ်—ရရှိရန် ပာဋလာ (pāṭalā) နှင့် စမ္ပက (campaka) ကိုလည်း အသုံးပြုရမည်။ ပဒ္မ (lotus) များသည် စကြဝတိန် (cakravartin) အဖြစ် စကြဝဠာအာဏာအတွက် ဖြစ်သည်။ စားသောက်နိုင်သော အစားအစာနှင့် ချက်ပြုတ်ထားသော ဟင်းလျာများသည် ပစ္စည်းဥစ္စာ စည်းစိမ်အတွက် ဖြစ်သည်။

Verse 51

दूर्वा व्याधिविनाशाय सर्वसत्त्ववशीकृते प्रियङ्गुपाटलीपुष्पं चूतपत्रं ज्वरान्तकं

ဒူရ္ဝာ (dūrvā) မြက်ကို ရောဂါဖျက်ဆီးရန်နှင့် သတ္တဝါအားလုံးကို လွှမ်းမိုးနိုင်ရန် အသုံးပြုရမည်။ ပရိယင်ဂု (priyaṅgu) နှင့် ပာဋလီ (pāṭalī) ပန်းများ၊ သရက်ရွက်တို့သည် ဖျားနာမှု (အဖျား) ကို အဆုံးသတ်စေသော ဆေးဝတ္ထုများ ဖြစ်သည်။

Verse 52

मृत्युञ्जयो मृत्युजित् स्याद् वृद्धिः स्यात्तिलहोमतः रुद्रशान्तिः सर्वशान्त्यै अथ प्रस्तुतमुच्यते

မృత్యုဉ္ဇယ (Mṛtyuñjaya) မန္တရ/ကర్మဖြင့် သေခြင်းကို အနိုင်ယူသူ ဖြစ်လာသည်။ တီလဟိုးမ (tila-homa) — နှမ်းဖြင့် မီးပူဇော်ခြင်း—မှ တိုးတက်ကြီးပွားမှု ဖြစ်ပေါ်သည်။ ရုဒြရှာန္တိ (Rudra-śānti) သည် အလုံးစုံသော ငြိမ်းချမ်းရေးများ ရရှိရန် ဖြစ်သည်။ ယခု ဆက်လက်၍ လက်ရှိနည်းလမ်းကို ဖော်ပြမည်။

Verse 53

आहुत्यष्टशतैर् मूलमङ्गानि तु दशांशतः सन्तर्पयेत मूलेन दद्यात् पूर्णां यथा पुरा

အာဟုတိ ၈၀၀ ကြိမ် ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ထိုအရေအတွက်၏ တစ်ဆယ်ပုံတစ်ပုံဖြင့် ပူဇော်ပွဲ၏ အင်္ဂအခွဲများကို စန်တർပယေတ် (ကျေနပ်စေ/ပူဇော်ဖြည့်တင်း) လုပ်ရမည်။ ထို့နောက် မူလမန္တရဖြင့်ပင် ပူရ္ဏာဟုတိ (အပြည့်အဝ အာဟုတိ) ကို ရှေးက သတ်မှတ်ထားသည့် နည်းလမ်းအတိုင်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 54

तथा शिष्यप्रवेशाय प्रतिशिष्यं शतं जपेत् दुर् निमित्तापसाराय सुनिमित्तकृते तथा

ထို့အတူ တပည့်ဝင်ပွဲ (śiṣya-praveśa) အတွက် တပည့်တစ်ဦးစီအလိုက် မန္တရကို ၁၀၀ ကြိမ် ဂျပ (japa) ပြုရမည်။ ထို့နည်းတူ မကောင်းသော နိမိတ်များကို ဖယ်ရှားရန်နှင့် ကောင်းသော နိမိတ်များ ပေါ်ထွန်းစေရန်လည်း ဂျပ ပြုရမည်။

Verse 55

शतद्वयञ्च होतव्यं मूलमन्त्रेण पूर्ववत् मूलाद्यष्टास्त्रमन्त्राणां स्वाहान्तैस्तर्पणं सकृत्

မူလမန္တရဖြင့် ယခင်ကဲ့သို့ အာဟုတိ ၂၀၀ ကြိမ် ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် မူလမန္တရနှင့် ၎င်းမှစသော အက်စတြမန်တရ ၈ ပုဒ်အတွက် “svāhā” ဖြင့် အဆုံးသတ်သော ဖော်မြူလာများကို သုံး၍ တာർပဏ (tarpaṇa) ကို တစ်ကြိမ် ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 56

शिखासम्पुटितैर् वीजैर् ह्रूं फडन्तैश् च दीपनं ॐ हौं शिवाय स्वाहेत्यादिमन्त्रैश् च तर्पणं

śikhā (ခေါင်းမောက်) ဖြင့် ခြုံပတ်ထားသော bīja မန္တရများနှင့် “hrūṃ” ကို အက်စတြမန်တရ “phaṭ” ဖြင့် အဆုံးသတ်စေ၍ dīpana (မီးထွန်း၍ စွမ်းအားတိုးစေသော ရိတု) ကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့ပြင် “oṃ hauṃ śivāya svāhā” ဖြင့် စတင်သော မန္တရများဖြင့် tarpaṇa (ကျေနပ်စေသော ပူဇော်) ကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 57

ॐ ह्रूं ह्रौं ह्रीं शिवाय ह्रूं फडित्यादिदीपनं ततः शिवाम्भसा स्थालीं क्षालितां वर्मगुण्ठितां

“oṃ hrūṃ hrauṃ hrīṃ śivāya hrūṃ phaṭ” ဟူသော စကားနှင့် ထိုကဲ့သို့သော အက္ခရာများကို dīpana (မီးထွန်း၍ စွမ်းအားတိုးစေသော ရိတု) အတွက် ရွတ်ဆိုရမည်။ ထို့နောက် သန့်စင်ထားသော “Śiva-ရေ” (śivāmbhas) ဖြင့် sthālī (ပူဇော်ပွဲအိုး/ခွက်) ကို ဆေးကြော၍ ကာကွယ်ရေးအဖုံးဖြင့် ချုပ်ကပ်ကာ လုံခြုံစေ ရမည်။

Verse 58

चन्दनादिसमालब्धां बध्नीयात् कटकं गले वर्मास्त्रजप्तसद्दर्भपत्राभ्यां चरुसिद्धये

စန္ဒကူးနှင့် အနံ့သာတို့ဖြင့် လိမ်းပတ်ပြီးနောက် လည်ချောင်း၌ ကဋက (kaṭaka) လည်ပင်းအမူလက်ကို ချည်ထားရမည်။ ဝර්မ မန္တရနှင့် အစတြ မန္တရတို့ကို ဂျပ်ထားသော သန့်ရှင်းသော ဒರ್ಭမြက်ရွက် နှစ်ရွက်ကို အသုံးပြု၍ ချာရု (caru) ဟောမပူဇာ အောင်မြင်စေရန် ဖြစ်သည်။

Verse 59

हुं फडन्तैश् च ख, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ हूं हौं हूं शिवाय हूमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ क्रं हौं क्रं शिवाय क्रूं इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः धर्मगुण्ठितामिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः वर्माद्यैर् आसने दत्ते सार्धेन्दुकृतमण्डले न्यस्तायां मूर्तिभूतायां भावपुष्पैः शिवं यजेत्

«ဟုṃ» ဘီဇာကို «ဖဋ်» ဟု အဆုံးသတ်သံဖြင့် တွဲဖက်၍ (အမှတ်တင်စာမူအချို့အရ) «oṃ hūṃ hauṃ hūṃ śivāya hūṃ» ဟူသော မန္တရပုံစံ (စာမူတစ်မျိုးအရ) သို့မဟုတ် «oṃ kraṃ hauṃ kraṃ śivāya krūṃ» ဟူသော ပုံစံ (အခြားစာမူအရ) ကို အသုံးပြုရမည်။ ဝර්မ စသည်တို့ဖြင့် ကာကွယ်အလွှာပါသော အာသနပေါ်၌ ထားပြီး၊ စာရ္ဓေန္ဒု (လကွယ်လကွက်နှင့် အစိတ်အပိုင်း) ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော မဏ္ဍလအတွင်း၌ တည်စေကာ၊ ညာသ (nyāsa) ဖြင့် တင်သွင်း၍ ရုပ်တော်သည် ထင်ရှားသော မူရ္တိအဖြစ် ‘ကိုယ်ထည်’ ဖြစ်လာသောအခါ၊ ဘာဝပုဿ (bhāva-puṣpa) ဟူသော စိတ်အတွင်းပန်းဖြင့် သီဝကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 60

वस्त्रबद्धमुखायां वा स्थाल्यां पुष्पैर् वहिर्भवैः चुल्ल्यां पश्चिमवक्त्रायां न्यस्तायां मानुषात्मना

သို့မဟုတ် အဝတ်ဖြင့် ပါးစပ်ကို ချည်ပိတ်ထားသော စ္ထာလီ (အိုး/ခွက်) ထဲတွင် အပြင်မှ ပေါက်ဖွားသော ပန်းများကို ထည့်ထားရမည်။ လူ့အကျင့်ပြုသူက ထားချထားသော ထိုအိုးကို မီးဖို (cullī) ပေါ်တွင် ပါးစပ်/မျက်နှာကို အနောက်ဘက်သို့ မျက်နှာမူအောင် တင်ထားရမည်။

Verse 61

न्यस्ताहङ्कारवीजायां शुद्धायां वीक्षणादिभिः धर्माधर्मशरीरायां जप्तायां मानुषात्मना

အဟင်္ကာရ (အတ္တ) ၏ ဘီဇာကို တည်ငြိမ်စွာ ချထားပြီး၊ စည်းကမ်းတကျ ကြည့်ရှုခြင်း စသည်တို့ဖြင့် (အတွင်းကွင်း) ကို သန့်စင်ပြီးနောက်—ဓမ္မနှင့် အဓမ္မတို့ဖြင့် ဖွဲ့စည်းသော ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်၌ လူ့အတ္တက ဂျပ် (japa) ကို ပြုလုပ်သောအခါ—ရည်ရွယ်သည့် အတွင်းသန့်စင်မှု ပြည့်စုံအောင်မြင်သည်။

Verse 62

स्थालीमारोपयेदस्त्रजप्तां गव्याम्बुमार्जितां गव्यं पयो ऽस्त्रसंशुद्धं प्रासादशतमन्त्रितं

အစတြ (လက်နက်) မန္တရကို ဂျပ်ထားသော စ္ထာလီ (ပန်းကန်/အိုး) ကို တင်ထားရမည်၊ ထို့ကို ဂိုမူတြ (နွားရေ) ဖြင့် သန့်စင်ရမည်။ ထို့နောက် အစတြ မန္တရဖြင့် သန့်စင်ထားပြီး «ပရာသာဒ» မန္တရကို အကြိမ်တစ်ရာ မန္တရပြု၍ သာသနာတင်မြှောက်ထားသော နွားနို့ကို (လုပ်ငန်းစဉ်တွင်) အသုံးပြုရမည်။

Verse 63

तुण्डलान् श्यामकादीनां निक्षिपेत्तत्र तद्यथा एकशिष्यविधानाय तेषां प्रसृतिपञ्चकं

ထိုနေရာ၌ သတ်မှတ်ထားသောနည်းအတိုင်း tuṇḍala နှင့် ၎င်းနှင့်တူသော အရာများ—ဥပမာ śyāmaka—ကို ထည့်ထားရမည်။ တစ်ဦးတည်းသော သင်တန်းသားအတွက် စီမံချက်တွင် ထိုပါဝင်ပစ္စည်းများ၏ အတိုင်းအတာမှာ prasṛti ငါး ဖြစ်သည်။

Verse 64

प्रसृतिं प्रसृतिं पश्चाद्वर्धयेद् द्व्यादिषु क्रमात् कुर्याच्चानलमन्त्रेण पिधानं कवचाणुना

ထို့နောက် နှစ်ယူနစ်မှစ၍ အစဉ်လိုက် တစ်ကြိမ်လျှင် prasṛti တစ်ခုစီ ထပ်တိုးကာ အဆင့်ဆင့် မြှင့်တင်ရမည်။ ထို့ပြီးနောက် မီးမന്ത്ര (Anala-mantra) ဖြင့် kavaca-mantra ကို အနု (သိမ်မွေ့) ပုံစံဖြင့် အသုံးပြုကာ ပိဓာန (ပိတ်သိမ်းခြင်း) ကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 65

शिवाग्नौ मूलमन्त्रेण पूर्वास्यश् चरुकं पचेत् सुखिन्ने तत्र तच्चुल्ल्यां श्रुवमापूर्य सर्पिषा

အရှေ့ဘက်ကို မျက်နှာမူ၍ မူလမന്ത്രကို ရွတ်ဆိုကာ Śiva မီးတွင် caru (ယဇ်ပူဇော်ပေါင်ရည်) ကို ချက်ရမည်။ ကောင်းစွာကျက်ပြီးနောက် ထိုမီးဖိုပေါ်တွင်ပင် śruva (ယဇ်ဇွန်း) ကို ဂျီ (ghee) ဖြင့် ဖြည့်ရမည်။

Verse 66

स्वाहान्तैः संहितामन्त्रैर् दत्वा तप्ताभिघारणं संस्थाप्य मण्डले स्थालीं सद्दर्भे ऽस्त्राणुना कृते

“svāhā” ဖြင့် အဆုံးသတ်သော Saṃhitā မంత్రများကို အသုံးပြု၍ အပူရည်ဖြန်းခြင်း (abhighāraṇa) ကို ပေးပြီးနောက် အစီအစဉ်ကို တည်ဆောက်ရမည်။ maṇḍala အတွင်း၌ သန့်သော darbha မြက်ပေါ်တွင် sthālī (ပူဇော်အိုး) ကို တင်ထားကာ astra-rite (ကာကွယ်ရေး အာဝုဓမন্ত্র) ကို အနုပုံစံဖြင့် ပြုလုပ်ပြီးဖြစ်ရမည်။

Verse 67

प्रणवेन पिधायास्यां तद्देहलेपनं हृदा सुशीतलो भवत्येवम् प्राप्य शीताभिघारणं

Praṇava (Oṁ) ဖြင့် ပါးစပ်ကို ပိတ်ကာ၊ ထိုလိမ်းဆေးကို နှလုံးမှ စိတ်အာရုံတည်၍ ကိုယ်ခန္ဓာပေါ် လိမ်းရမည်။ ထိုသို့ပြုလျှင် အပြည့်အဝ အေးမြလာသည်။ ဤနည်းဖြင့် śītābhighāraṇa (အေးမြသော အဖျန်းအပက်) ကို ရရှိသည်။

Verse 68

विदध्यात्संहितामन्त्रैः शिष्यं प्रति सकृत् सकृत् धर्माद्यासनके हुत्वा कुण्डमण्डलपश्चिमे

သံဟိတာမန်ထရများဖြင့် တပည့်ကို သင့်တော်စွာ အဘိသေက/အာဏာပေးကာ မန်ထရကို ထပ်ခါထပ်ခါ ရွတ်ဆိုရမည်။ ထို့နောက် ဓမ္မအာသနနှင့် အခြားအာသနများပေါ်တွင် ဟုတ (ဟောမ) ပူဇော်ပြီး မီးကွန်ဒ်နှင့် မဏ္ဍလ၏ အနောက်ဘက်၌ တပည့်ကို ထိုင်စေ/တည်စေ ရမည်။

Verse 69

सम्पातञ्च स्रुचा हुत्वा शुद्धिं संहितया चरेत् चरुकं सकृदालभ्य तयैव वषडन्तया

စရုချ (sruc) လက်တံဖြင့် စမ္ပာတ (အဆုံးသတ်ဟုတ) ကို ဟုတပူဇော်ပြီးနောက် သတ်မှတ်ထားသော သံဟိတာမန်ထရဖြင့် သန့်စင်ရေးအခမ်းအနားကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့နောက် ချာရု (caru) ပူဇော်အစားကို တစ်ကြိမ်သာ ထိ/ကိုင်ပြီး ထိုမန်ထရတည်းဟူသော “ဝရှတ် (vaṣaṭ)” ဖြင့် အဆုံးသတ်သော မန်ထရဖြင့် ဟုတပူဇော်ရမည်။

Verse 70

धर्माद्यैर् आसने इति क, चिह्नितपुस्तकपाठः सार्दाम्बुकृतमण्डले इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः धर्माद्यासनके धृत्वेति ख, ग, चिह्नितपुस्तकपाठः धेनुमुद्रामृतीभूतं स्थण्डिलेशान्तिकं नयेत् साज्यभागं स्वशिष्याणां भागो देवाय वह्नये

ဓေနုမုဒြာ (Dhenu-mudrā) ဖြင့် အမృతကဲ့သို့ ဖြစ်စေပြီးနောက် စသဏ္ဍိလ (sthaṇḍila) မြေမီးအလှူနေရာသို့ ငြိမ်းချမ်းရေးပူဇော်မှုကို ယူဆောင်သွားရမည်။ ဂျီ (ghee) ပါသော အပိုင်းသည် မိမိ၏ တပည့်များအတွက် ဖြစ်ပြီး၊ အဓိကအပိုင်းသည် ဘုရား—အဂ္နိ (ဝဟ္နိ) အတွက် ဖြစ်သည်။

Verse 71

कुर्यात्तु स्तोकपालादेः समध्वाज्यमितिदं त्रयं नमो ऽन्तेन हृदा दद्यात्तेनैवाचमनीयकं

စတုတ်ကပာလ (stokapāla) ရေဖျန်းအိုးမှ စ၍ အခြားအရာများနှင့်အတူ ပျားရည်နှင့် ဂျီ (ghee) ပါဝင်သော ဤသုံးမျိုးကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ “နမဟ်” ဖြင့် အဆုံးသတ်သော ဟృဒယမန်ထရ (နှလုံးမန်ထရ) ဖြင့် ထိုအရာကို ပူဇော်ရမည်။ ထိုမန်ထရတည်းဖြင့်ပင် အာချမနီယ ရေ (ācamana) ကိုလည်း သန့်စင်အဘိသေက ပြုရမည်။

Verse 72

साज्यं मन्त्रशतं हुत्वा दद्यात् पूर्णां यथाविधि मण्डलं कुण्डतः पूर्वे मध्ये वा शम्भुकुम्भयोः

ဂျီ (ghee) နှင့်အတူ မန်ထရဟုတ ၁၀၀ ကို ပူဇော်ပြီးနောက် စည်းကမ်းအတိုင်း ပူရ္ဏာဟုတိ (pūrṇāhuti) အပြည့်အစုံ အဆုံးသတ်ပူဇော်မှုကို ပြုရမည်။ မဏ္ဍလကို မီးကွန်ဒ်၏ အရှေ့ဘက်တွင် သို့မဟုတ် အလယ်၌၊ သမ္ဘု (Śiva) နှင့် ကုမ္ဘ (ရေထည့်အိုး) ကြားတွင် စီမံထားရမည်။

Verse 73

रुद्रमातृगणादीनां निर्वर्त्यान्तर्बलिं हृदा शिवमध्ये ऽप्यलब्धाज्ञो विधायैकत्वभावनं

ရုဒြ၊ မာတೃဂဏ (မိခင်တော်များ၏အုပ်စု) စသည့်အရာတို့အတွက် နှလုံးအတွင်း၌ အန္တရ္-ဗလိ (အတွင်းပူဇာ) ကို သင့်တော်စွာ ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ပူဇာအာဏာပြည့်စုံစွာ မရသေးသူတောင် စိဝအတွင်း (စိဝသတိ) တွင် တစ်တည်းဖြစ်ခြင်း၏ သဘောတရား (ekatva-bhāvanā) ကို စိတ်တွင် ပွားမြှင့်ရမည်။

Verse 74

सर्वज्ञतादियुक्तो ऽहं समन्ताच्चोपरि स्थितः ममांशो योजनास्थानमधिष्ठाहमध्वरे

အလုံးစုံသိမြင်ခြင်း (sarvajñatā) စသည့်ဂုဏ်တော်များဖြင့် ပြည့်စုံသော ငါသည် အပေါ်၌လည်းကောင်း အရပ်ရပ်ပတ်လုံး၌လည်းကောင်း တည်ရှိ၏။ ယဇ္ဉ (adhvara) အတွင်း၌ ငါ၏အပိုင်းတစ်စိတ်သည် တိုင်းတာသတ်မှတ်ထားသော အနေအထားများ (yojanā-sthāna) ကို အုပ်စိုးတည်ကြည်၏။

Verse 75

शिवो ऽहमित्यहङ्कारी निष्क्रमेद् यागमण्डपात् न्यस्तपूर्वाग्रसन्धर्भे शस्त्राणुकृतमण्डले

«ငါသည် စိဝဖြစ်၏» ဟူသော မန္တရစိတ်ကူး၏ အဟင်္ကာရဖြင့်၊ သူသည် ယာဂမဏ္ဍပ (yāga-maṇḍapa) မှ ထွက်ခွာရမည်။ ထိုအခါ ရှေ့သို့ညွှန်သော အစီအစဉ်ကို ကြိုတင်ချထားပြီး၊ လက်နက်များဖြင့် မဏ္ဍလ (စက်ဝိုင်း/ပုံရိပ်) ကို ဖန်တီးအမှတ်အသားပြုထားသော ပွဲခင်းအတွင်း၌ ဖြစ်ရမည်။

Verse 76

प्रणवासनके शिष्यं शुक्लवस्त्रोत्तरीयकं स्नातञ्चोदङ्मुखं मुक्त्यै पूर्ववक्त्रन्तु भुक्तये

သင်တော်ကို ပ္ရဏဝအာသန (Pranava-seat) ပေါ်တွင် ထိုင်စေပါ။ အဖြူရောင်အဝတ်နှင့် အဖြူရောင်အပေါ်အဝတ်ကို ဝတ်ဆင်စေ၍ ရေချိုးပြီးနောက် မုက္ခတိ (လွတ်မြောက်ခြင်း) အတွက် မြောက်ဘက်သို့ မျက်နှာမူစေပါ။ လောကီခံစားမှု (bhukti) အတွက်မူ အရှေ့ဘက်သို့ မျက်နှာမူခြင်းကို သတ်မှတ်ထားသည်။

Verse 77

ऊर्ध्वं कायं समारोप्य पूर्वास्यं प्रविलोकयेत् चरणादिशिखां यावन्मुक्तौ भुक्तौ विलोमतः

ကိုယ်ခန္ဓာကို တည့်မတ်အောင် မြှောက်တင်၍ အရှေ့ဘက်သို့ မျက်နှာမူကာ ခြေဖျားမှ စ၍ ခေါင်းထိပ်အထိ တည်ငြိမ်စွာ စိတ်ဖြင့် ကြည့်ရှုသုံးသပ်ရမည်။ ထို့ပြင် မုက္ခတိ (mukti) နှင့် ဘုက္ခတိ (bhukti) ဆိုင်ရာ လေ့ကျင့်မှုများတွင် သင်ကြားထားသကဲ့သို့ ပြန်လှန်အစဉ် (vilomataḥ) ဖြင့် ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 78

चक्षुषा सप्रसादेन शैवं धाम विवृण्वता अस्त्रोदकेन सम्मोक्ष्य मन्त्राम्बुस्नानसिद्दये

မျက်စိကို ကြည်လင်သန့်ရှင်း၍ သဒ္ဓါနှင့်ပြည့်စုံစေကာ၊ အတွင်းစိတ်၌ ရှိုင်ဝဓာမ (Śaiva dhāma) ကို ထင်ရှားစွာ စူးစမ်းဖော်ထုတ်လျက်၊ အစတြမန်ထရ (Astra-mantra) ဖြင့် အာနုဘော်ပေးထားသော ရေဖြင့် အတားအဆီးများကို ဖြုတ်ရှင်းသန့်စင်၍ မန်ထရရေချိုး (mantrāmbu-snāna) အောင်မြင်စေရမည်။

Verse 79

भस्मस्नानाय विघ्नानां शान्तये पापभित्तये सृष्टिसंहारयोगेन ताडयेदस्त्रभस्मना

ပုဏ္ဏားဖျာ (ဘသ္မ) ဖြင့် ရေချိုးသည့် ပူဇော်ပွဲအတွက်—အတားအဆီးများကို ငြိမ်းချမ်းစေ၍ အပြစ်ကို ချိုးဖောက်ဖျက်ဆီးရန်—ဖန်ဆင်းခြင်းနှင့် ပျက်သိမ်းခြင်း၏ ယောဂနည်း (sṛṣṭi–saṃhāra) ကို အသုံးပြုကာ အစတြဖြင့် အာနုဘော်ပေးထားသော ဘသ္မဖြင့် ထိုးနှက်သကဲ့သို့ အခမ်းအနားအရ လိမ်းတင်ရမည်။

Verse 80

पुनरस्त्राम्बुना प्रोक्ष्य सकलीकरणाय तं स्थण्डिलोपान्तिकं नयेदिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः तेनैवाचमनीयमिति क, ख, ग, चिह्नितपुस्तकत्रयपाठः पाशभित्तये इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः नाभेरूर्ध्वं कुशाग्रेण मार्जनीयास्त्रमुच्चरन्

ထို့နောက် အစတြရေ (astra-water) ဖြင့် ထပ်မံ ပရိုက္ခ (sprinkling) လုပ်၍ စကလီကရဏ (sakalīkaraṇa) အတွက် သူ့ကို စထဏ္ဍိလ (sthaṇḍila) အနားသို့ ခေါ်ဆောင်ရမည်။ ထိုရေတည်းဖြင့်ပင် အာစမန (ācamana) ကို သန့်စင်ရန် ဆောင်ရွက်ရမည်။ မာရ္ဇနီယ-အစတြ (mārjanīya-astra) မန်ထရကို ရွတ်ဆိုလျက် ကုရှမြက် (kuśa) အဖျားဖြင့် ဖျားတိုင်အထက်ပိုင်းကို သုတ်လိမ်းရမည်။

Verse 81

त्रिधाअलभेत तन्मूलैर् अघमर्षाय नाभ्यधः द्वैविध्याय च पाशानां आलभेत शराणुना

အဃမರ್ಷဏ (အပြစ်ဖယ်ရှားခြင်း) အတွက် နာဘီအောက်၌ ထိုအမြစ်အစိတ်အပိုင်းများဖြင့် သုံးကြိမ်ပုံစံဖြင့် အာလဘ (ပူဇော်/မီးရှို့) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့ပြင် ပာရှ (pāśa၊ ချည်နှောင်မှု) များ၏ နှစ်မျိုးခွဲခြားမှုကို တည်ထောင်ရန် မြားခေါင်း (śarāṇu) ဖြင့် အာလဘကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 82

तच्छरीरे शिवं साङ्गं सासनं विन्यसेत्ततः पुष्पादिपूजितस्यास्य नेत्रे नेत्रेण वा हृदा

ထို့နောက် ထိုကိုယ်ခန္ဓာပေါ်၌ နျာသ (nyāsa) ကို ပြုလုပ်၍ ရှိဝ (Śiva) ကို အင်္ဂ (အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများ) နှင့်အတူ၊ ထို့ပြင် အာသန (āsana) ကိုပါ တင်သွင်းတည်စေ ရမည်။ ပန်းနှင့် အခြားပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် ပူဇော်ပြီးသော ဤဒေဝတားကို မျက်စိထဲသို့ တင်သွင်းရမည်—မျက်စိတစ်ဖက်စီဖြင့်လည်းကောင်း၊ သို့မဟုတ် နှလုံး (hṛdā) မှတစ်ပြိုင်နက်လည်းကောင်း။

Verse 83

बध्वामन्त्रितवस्त्रेण सितेन सदशेन च अप्_८१०८३अब्प्रदक्षिणक्रमादेनं प्रवेश्य शिवदक्षिणं

မန်တရဖြင့် သန့်စင်ကာ အမိန့်တော်ခံထားသော အဖြူရောင်အဝတ်ကို သတ်မှတ်ထားသည့် ဆယ်ချည်/ဆယ်ပတ်ဖြင့် ချည်နှောင်ပြီးနောက်၊ ပရဒက္ခိဏာ လှည့်ပတ်အစဉ်အတိုင်း ဝင်ရောက်စေကာ၊ ရှိဝကို ညာဘက်တွင် ထား၍ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 84

सवस्त्रमासनं दद्यात् यथावर्णं निवेदयेत् संहारमुद्रयात्मानं मूर्त्या तस्य हृदम्बुजे

အဝတ်နှင့်အတူ အာသန (ထိုင်ခုံ) ကို ပူဇော်ပေး၍၊ သတ်မှတ်ထားသော အရောင်/ဝဏ္ဏ အစဉ်အတိုင်း အလှူအတန်းများကို တင်ပြရမည်။ ထို့နောက် သံဟာရ မုဒြာဖြင့် မိမိကိုယ်ကို—ကိုယ်ရုပ်နှင့်တကွ—ထိုဘုရား၏ နှလုံးပန်းကြာထဲသို့ ထည့်သွင်းပေါင်းစည်းရမည်။

Verse 85

निरुध्य शोधिते काये न्यासं कृत्वा तमर्चयेत् पूर्वाननस्य शिष्यस्य मूलमन्त्रेण मस्तके

အာရုံ/အသက်ရှူကို ထိန်းချုပ်၍ ကိုယ်ခန္ဓာကို သန့်စင်ပြီးနောက်၊ နျာသ (nyāsa) ကို ပြုလုပ်ကာ ထိုသူကို ပူဇော်ရမည်။ အရှေ့ဘက်ကို မျက်နှာမူသော သင်တန်းသားအတွက် မူလမန်တရ (mūla-mantra) ကို ခေါင်းပေါ်တွင် တင်/ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 86

शिवहस्तं प्रदातव्यं रुद्रेशपददायकं शिवसेवाग्रहोपायं दत्तहस्तं शिवाणुना

ရုဒြနှင့် ဣရှ အဆင့်/အနေအထားကို ပေးစွမ်းသော «ရှီဝလက်» ကို ပေးအပ်ရမည်။ ဤသည်မှာ ရှီဝ၏ ဝန်ဆောင်မှုထဲသို့ တရားဝင် လက်ခံသွင်းယူရာ နည်းလမ်းဖြစ်သည်။ ထိုလက်ကို ရှီဝအဘိသေကခံသူ (śivāṇu) က ပေးအပ်ရမည်။

Verse 87

शिवे प्रक्षेपयेत् पुष्पमपनीयार्चकन्तारं तत्पात्रस्थानमन्त्राढ्यं शिवदेवगणानुगं

ရှီဝပေါ်သို့ ပန်းကို ပစ်ချရမည်။ ပူဇော်သူအနီးရှိ အညစ်အကြေး/အတားအဆီးကို ဖယ်ရှားပြီးနောက်၊ မန်တရများဖြင့် ပြည့်စုံစွာ အလှဆင်ထားသော ပူဇော်ပစ္စည်းထည့်ရာ ပാത്രနှင့် ၎င်း၏ နေရာကို ရှီဝနှင့် သူ၏ ဒေဝဂဏ (gaṇa) များနှင့် ကိုက်ညီအောင် တည်ထောင်ရမည်။

Verse 88

विप्रादीनां क्रमान्नाम कुर्याद्वा स्वेच्छया गुरुः प्रणतिं कुम्भवर्धन्योः कारयित्वानलान्तिकं

ဂုရုသည် ဗြာဟ္မဏတို့မှ စ၍ အတန်းအစားအစဉ်အတိုင်း နာမည်ကို သတ်မှတ်ပေးရမည်၊ သို့မဟုတ် မိမိဆန္ဒအတိုင်းလည်း ပေးနိုင်သည်။ ကုမ္ဘ (ရေထည့်ပူဇော်အိုး) နှင့် ဝဓ္ဓနီ (ရေဖြန်းပစ္စည်း) တို့အား ဦးညွှတ်ပူဇော်ခြင်းကို ပြုလုပ်စေပြီးနောက်၊ သန့်ရှင်းသော မီးအနီး၌ ပြုရမည့် ကိစ္စသို့ ဆက်လက်ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 89

सदक्षिणासने तद्वत् सौम्यास्यमुपवेशयेत् शिष्यदेहविनिष्क्रान्तां सुषुम्णामिव चिन्तयेत्

ထိုနည်းတူပင် ညာဘက်အာသနပေါ်တွင် မျက်နှာအေးမြသိမ်မွေ့သူကို ထိုင်စေရာ၏။ ထို့နောက် သင်္ခန်း၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှ အသက်ဓာတ်စီးကြောင်းသည် ထွက်ခွာသွားသကဲ့သို့၊ အလယ်သိမ်မွေ့ကြောဖြစ်သော သုရှုမ္ဏာကဲ့သို့ဟု စိတ်တွင် မြင်ယောင်ရမည်။

Verse 90

निजग्रहलीनाञ्च दर्भमूलेन मन्त्रितं सुवर्णञ्चेति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः शिवात्मनेति ख, ग, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः अपनीयाधिकाम्बरं इति घ, चिह्नितपुस्तकपाठः सदक्षिणासन तत्रेति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः दर्भाग्रं दक्षिणे तस्य विधाय करपल्लवे

(ပုဂ္ဂိုလ်/အရာဝတ္ထု) ကို မိမိအာဏာအောက်တွင် ထားပြီး၊ ဒರ್ಭမြက်၏ အမြစ်ပိုင်းဖြင့် မန္တရဖြင့် သန့်စင်ကာ အဘိသေကပြုရမည်။ (စာမူအချို့တွင် “suvarṇam—ရွှေ”, “śivātmane”, “apanīya adhikāmbaraṃ”, “sa-dakṣiṇāsana tatreti” ဟူသော ကွဲပြားဖတ်ချက်များလည်း ရှိသည်) ထို့နောက် ဒರ್ಭ၏ ထိပ်ဖျားကို သူ၏ ညာဘက်တွင်၊ လက်ဖဝါးပေါ် (ညာလက်) ၌ စီမံထားရမည်။

Verse 91

तम्मूलमात्मजङ्घायामग्रञ्चेति शिखिध्वजे शिष्यस्य हृदयं गत्वा रेचकेन शिवाणुना

«ဆရာသည် ၎င်း၏ ‘အမြစ်’ ကို မိမိ၏ ခြေထောက်အောက်ပိုင်း (shin) တွင် ထား၍၊ ၎င်း၏ ‘ထိပ်’ (agra) ကို စိခာ (ခေါင်းထိပ်ဆံပင်ချည်) နယ်ပယ်တွင် ထားရမည်၊ အလံအမှတ်ရှိသော အဂ္နိရေ။ ထို့နောက် သင်္ခန်း၏ နှလုံးသို့ ဝင်ရောက်ကာ၊ ရေချက (recaka) ဟူသော အသက်ရှူထုတ်ခြင်းဖြင့် ကောင်းမြတ်သော သေးငယ်သဏ္ဏာန် ‘śiva-aṇu’ နှင့်အတူ ဆောင်ရွက်ရမည်။»

Verse 92

पुरकेण समागत्य स्वकीयं हृद्यान्तरं शिवाग्निना पुनः कृत्वा नाडीसन्धानमीदृशं

ပူရက (pūraka) ဟူသော အသက်ရှူသွင်းခြင်းဖြင့် တည်ငြိမ်မှုသို့ ရောက်လာပြီး၊ ထို့နောက် မိမိ၏ နှလုံးအတွင်းပိုင်းကို ရှိဝမီး (Śiva-agni) ဖြင့် ထပ်မံ မီးထွန်းကာ၊ နာဒီ (nāḍī) ဟူသော သိမ်မွေ့ကြောများကို ဤသို့ ချိတ်ဆက်ပေါင်းစည်းရမည်။

Verse 93

हृदा तत्सन्निधानार्थञ्जुहुयादाहुतित्रयं शिवहस्तस्थिरत्वार्थं शतं मूलेन होमयेत् इत्थं समयदीक्षायां भवेद्योग्यो भवार्चने

«ဟృဒါ» မန္တရဖြင့် ဘုရား၏ နီးကပ်တည်ရှိမှုကို ဖြစ်စေလို၍ အာဟုတိ သုံးကြိမ် ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် ရိတုအလုပ်နှင့် မုဒြာများတွင် «ရှီဝလက်» တည်ငြိမ်မှန်ကန်စေရန် မူလမန္တရဖြင့် ဟိုးမ အာဟုတိ တစ်ရာကြိမ် ပြုလုပ်ရမည်။ ဤသို့ စမယ-ဒိက္ခာအားဖြင့် ဘဝ (ရှီဝ) ကို ပူဇော်ရန် အရည်အချင်းပြည့်စုံလာသည်။