Adhyaya 79
Vastu-Pratishtha & Isana-kalpaAdhyaya 7941 Verses

Adhyaya 79

पवित्रारोहणविधिः (The Rite of Raising/Placing the Pavitra)

ဤအခန်းသည် ဝါစ্তু-ပရတိဋ္ဌာနှင့် ဣရှာန-ကလ္ပအတွင်း အပြီးသတ်ခြင်းနှင့် အမှားပြင်ဆင်ခြင်းအတွက် «ပဝိတြာရောဟဏ»—ပဝိတြ (သန့်စင်ရေးကြိုး/လက်စွပ်) ကို မြှောက်တင်/တင်ထားသည့် ရိတုအကြောင်းကို ဖော်ပြသည်။ အမှုဆောင်ပုရောဟိတ်သည် မနက်ပိုင်း သန့်စင်မှု (ရေချိုး၊ သန္ဓျာ) ဖြင့် စတင်ကာ မဏ္ဍပသို့ ဝင်ပြီး၊ ဖိတ်ခေါ်ထားသော သာကာလရှိနေမှုကို မပယ်ဖျက်ဘဲ ဣရှာန (အရှေ့မြောက်) ထောင့်ရှိ သန့်ရှင်းသော အိုးထဲတွင် ပဝိတြများကို ထားသည်။ ထို့နောက် ပယ်ဖျက်ခြင်းနှင့် သန့်စင်ခြင်းများပြီးလျှင် နိုင်မိတ္တိက ပူဇာကို အလွန်အသေးစိတ် ချဲ့ထွင်ကာ စူရျ (ဘ္ဟာနု/အာဒိတျ)၊ တံခါးဒေဝတားများ၊ ဒိက္ပာလများ၊ ကုမ္ဘေရှ/ဣရှာန၊ ရှိဝ၊ အဂ္နိတို့အား ပူဇာပြု၍ မန္တရ-တရ္ပဏ၊ ပရာယရှ္စိတ္တ-ဟောမ၊ ၁၀၈ အာဟုတိနှင့် ပူရ္ဏာဟုတိဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ အဓိက အယူဝါဒ-ရိတု လမ်းကြောင်းမှာ မန္တရ၊ ကရိယာ၊ ဒရဝျ အားနည်းချက်များကို ဝန်ခံခြင်း၊ ပြည့်စုံစေမည့် ဆုတောင်းခြင်းနှင့် «ဂင်္ဂါ-အဝတာရက» ဆင်းသက်ဆုတောင်းဖြစ်ပြီး အမှားများကို ဘုရားအမိန့်တစ်ကြိုးတည်းထဲသို့ ချည်နှောင်စေသည်။ ထို့နောက် ဟောမ လေးမျိုး (ဗျာဟ္ရတိနှင့် အဂ္နိ/ဆိုမ အစဉ်) ကို သတ်မှတ်ကာ ပဝိတြနှင့်အတူ ဒိက္ပာလများသို့ ပူဇာ၊ ဂုရုပူဇာကို ရှိဝပူဇာအဖြစ် ပြုခြင်း၊ ဒွိဇများကို အစာကျွေးခြင်းနှင့် နာဍီ-ယောဂ အတွင်းသို့ ပေါင်းစည်းခြင်းအပါအဝင် နောက်ဆုံး ပယ်ဖျက်/ပေါင်းစည်းခြင်းများကို ပြုသည်။ အဆုံးတွင် စဏ္ဍေရှ္ဝရ ပူဇာနှင့် ပဝိတြရိတုသည် ဂုရု၏ သန္နိဓိ လိုအပ်ကြောင်း—အဝေးတွင်ရှိသော်လည်း—အာမခံထားသည်။

Shlokas

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये पवित्राधिवासनविधिर्नाम अष्टसप्ततितमो ऽध्यायः : अथैकोनाशीतितमो ऽध्यायः पवित्रारोहणविधिः ईश्वर उवाच अथ प्रातः समुत्थाय कृतस्नानः समाहितः कृतसन्ध्यार्चनो मन्त्री प्रविश्य मखमण्डपं

ဤသို့ဖြင့် အဂ္နိပုရာဏ၌ «ပဝိတြ အဓိဝာသန ဝိဓိ» ဟူသော အခန်း (၇၉) သည် ပြီးဆုံး၏။ ယခု «ပဝိတြ အာရိုဟဏ ဝိဓိ» ဟူသော အခန်း (၈၁) စတင်၏။ အီရှဝရက မိန့်တော်မူသည်—ထို့နောက် မနက်စောစော ထ၍ ရေချိုးပြီး စိတ်တည်ငြိမ်ကာ စန္ဓျာပူဇာကို ပြုလုပ်ပြီးသော မန္တရပူဇော်ဆရာသည် ယဇ్ఞမဏ္ဍပ (ပူဇော်ပွဲခန်းမ) ထဲသို့ ဝင်ရောက်၏။

Verse 2

समादाय पवित्राणि अविसर्जितदैवतः ऐशान्यां भाजने शुद्धे स्थापयेत् कृतमण्डले

သန့်စင်ရေးအတွက် ပဝိတရ (သန့်စင်ကြိုး/လက်စွပ်) များကို ယူဆောင်ပြီး၊ ဖိတ်ခေါ်ထားသော ဒေဝတာကို မလွှတ်သေးဘဲ၊ ပြင်ဆင်ပြီးသော မဏ္ဍလအတွင်း၊ အီရှာန (အရှေ့မြောက်) ဘက်ရှိ သန့်ရှင်းသော အိုး/ပန်းကန်တွင် ထားရမည်။

Verse 3

ततो विसर्ज्य देवेशं निर्माल्यमपनीय च पूर्ववद् भूतले शुद्धेकृत्वाह्निकमथ द्वयं

ထို့နောက် ဒေဝတို့၏အရှင်ကို စည်းကမ်းတကျ လွှတ်ပြီး၊ နိရ္မာလျ (အသုံးပြုပြီးသော ပူဇော်ပစ္စည်းနှင့် ပန်းအကျန်) ကို ဖယ်ရှားကာ၊ ယခင်ကဲ့သို့ သန့်စင်ထားသော မြေပြင်ပေါ်တွင် နေ့စဉ်အာဟ္နိက ကိစ္စနှစ်ပါး (မနက်နှင့် ညနေ) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 4

आदित्यद्वारदिक्पालकुम्भेशानौ शिवे ऽनले नैमित्तिकीं सविस्तरां कुर्यात् पूजां विशेषतः

နိမိတ္တိက (အထူးအခါသမယ) ရိတုအတွက် အထူးသဖြင့် အသေးစိတ်ကျကျ ပူဇော်ပွဲကို စနစ်တကျ အစဉ်လိုက် ဆောင်ရွက်ရမည်—အာဒိတျ (Āditya)၊ တံခါးဒေဝတာများ၊ ဒိက္ပာလ (ဦးတည်ရာကာကွယ်သူများ)၊ ကုမ္ဘေရှ (Kumbheśa)၊ အီရှာန (Īśāna)၊ ရှိဝ (Śiva) နှင့် အဂ္နိ (Agni) တို့အား။

Verse 5

मन्त्राणां तर्पणं प्रायश्चित्तहोमं शरात्मना अष्टोत्तरशतं कृत्वा दद्यात् पूर्णाहुतिं शनैः

မန္တရများအတွက် တර්ပဏ (ကျေနပ်စေသော ပူဇော်ရေချ) နှင့် ပရာယශ්ချိတ္တ ဟိုးမ (အပြစ်ပြေ မီးပူဇော်) ကို «ရှရာ» ပစ္စည်းဖြင့် ဆောင်ရွက်ပြီးနောက်၊ အာဟုတိ ၁၀၈ ကြိမ် ပြုလုပ်ကာ၊ နောက်ဆုံး ပူဏ္ဏာဟုတိ (ပြည့်စုံသော နောက်ဆုံးအာဟုတိ) ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 6

आदित्यद्वारदिक्पालान् स्कन्देशानौ शिवे ऽनले इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः शराणुनेति घ, ङ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः पवित्रं भानवे दत्वा समाचम्य ददीत च द्वारमालादिदिक्पालकुम्भवर्धनिकादिषु

ဘဟာနု (Bhānu—နေမင်း) ထံ ပဝိတရ (သန့်စင်ကြိုး/ပန်းကုံး) ကို ပူဇော်ပြီး၊ ထို့နောက် အာစမန (ācamana—သန့်စင်ရေသောက်ခြင်း) ကို ပြုလုပ်ကာ၊ တံခါးဒေဝတာများနှင့် ဒိက္ပာလ (ဦးတည်ရာကာကွယ်သူများ) ထံ သတ်မှတ်ထားသည့် ပူဇော်မှုများကို တံခါးပန်းကုံး (dvāra-mālā)၊ ဒိက္ပာလ ကုမ္ဘ (kumbha) များ၊ ဝဓနီ (vardhanī) အိုးများနှင့် ဆက်စပ်သော တင်ထားရာနေရာများတွင် ဆောင်ရွက်ရမည်။ (စာမူကွဲများ—«āditya–dvāra–dikpālān … skanda–īśa–anau–śive ’nale …» / «śarāṇunā …» ဟူ၍)

Verse 7

सन्निधाने ततः शम्भोरुपविश्य निजासने पवित्रमात्मने दद्याद्गणाय गुरुवह्नये

ထို့နောက် သမ္ဘု (ရှီဝ) ၏ရှေ့မှောက်၌ ကိုယ်ပိုင်အာသနပေါ်တွင် ထိုင်၍ မိမိအတွက် သန့်စင်သော ပဝိတ္တရ (pavitra) ကို ပူဇော်ရမည်၊ ထို့ပြင် ဂဏ (ဂဏေရှ)၊ ဂုရု နှင့် သန့်ရှင်းသော မီး (အဂ္နိ) ထံသို့လည်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 8

ॐ कालात्मना त्वया देव यद्दिष्टं मामके विधौ कृतं क्लिष्टं समुत्सृष्टं कृतं गुप्तञ्च यत्कृतं

အိုံ။ အချိန်၏သဘာဝဖြစ်သော အို ဘုရားသခင်၊ ကျွန်ုပ်၏ သတ်မှတ်ထားသော ဝတ္တရား/နည်းလမ်းများအတွင်း သင်က ချမှတ်ထားသမျှအရာတို့အနက်၊ ကျွန်ုပ်က ပင်ပန်းနာကျင်၍ အမှားနှင့်ပြုလုပ်ခဲ့သမျှ၊ ပေါ့လျော့၍ မပြီးစီးဘဲ ချန်ထားသမျှ၊ နှင့် လျှို့ဝှက်စွာ ပြုလုပ်ခဲ့သမျှတို့ကို (အားလုံးကို) ထည့်သွင်းစဉ်းစားပေးပါစေ။

Verse 9

तदस्तु क्लिष्टमक्लिष्टं कृतं क्लिष्टमसंस्कृतं सर्वात्मनामुना शम्भो पवित्रेण त्वदिच्छया

အို သမ္ဘု၊ သင်၏အလိုတော်ဖြင့် ကျွန်ုပ်ပြုလုပ်ခဲ့သမျှ—ပင်ပန်းလည်းဖြစ် မပင်ပန်းလည်းဖြစ်၊ မပြည့်စုံလည်းဖြစ် မသန့်စင်မပြုပြင်ရသေးလည်းဖြစ်—အားလုံးကို ဤပဝိတ္တရဖြင့် ကျွန်ုပ်၏အတ္တတစ်လုံးလုံးနှင့်အတူ သန့်စင်သွားပါစေ။

Verse 10

ॐ पूरयमखव्रतं नियमेश्वराय स्वाहा आत्मतत्त्वे प्रकृत्यन्ते पालिते पद्मयोनिना

အိုံ။ နိယမေရှ္ဝရ (စည်းကမ်း၏အရှင်) ထံသို့ ဆွာဟာ—ဤပူဇော်ခြင်းသည် ယဇ္ဉာ၏ ဝရတကို ပြည့်စုံစေပါစေ။ ဤသည်မှာ အတ္တတတ္တဝ၌ ဖြစ်၍ ပရကృతိ၏ အဆုံး၌ ပဒ္မယောနိ (ဗြဟ္မာ) က ကာကွယ်တည်ထောင်ထားသော အရာဖြစ်သည်။

Verse 11

मूलं लयान्तमुच्चार्य पवित्रेणार्चयेच्छिवं विद्यातत्त्वे च विद्यान्ते विष्णुकारणपालिते

မူလမန္တရကို လယအက္ခရာနှင့်အတူ ရွတ်ဆိုပြီးနောက် သန့်စင်ကောင်းချီးခံထားသော ပဝိတ္တရဖြင့် ရှီဝကို ပူဇော်ရမည်။ ဤကိစ္စကို ဗိဒ္ယာတတ္တဝ၌လည်းကောင်း ဗိဒ္ယာ၏ အဆုံးအထိလည်းကောင်း—အကြောင်းရင်းအမြစ်ဖြစ်သော ဗိෂ္ဏုက ထိန်းသိမ်းထားသည့်အရာဟု သိမြင်ရမည်။

Verse 12

ईश्वरान्तं समुच्चार्य पवित्रमधिरोपयेत् शिवान्ते शिवतत्त्वे च रुद्रकारणपालिते

«ဣဿဝရ» ဟူသောစကားဖြင့် အဆုံးသတ်သော မန္တရကို ရွတ်ဆိုပြီးနောက် သန့်စင်သည့် ကြိုး/ကွင်း (pavitra) ကို တင်အပ်တပ်ဆင်ရမည်။ နိဂုံးတွင် «ရှီဝ» ဟူ၍ ရွတ်ကာ ရုဒြသဘောတရားကို အကြောင်းရင်းအဖြစ် ကာကွယ်ထိန်းသိမ်းထားသော ရှီဝတတ္တဝ၌ ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 13

शिवान्तं मन्त्रमुच्चार्य तस्मै देयं पवित्रकं सर्वकारणपालेषु शिवमुच्चार्य सुव्रतः

«ရှီဝ» ဟူသောစကားဖြင့် အဆုံးသတ်သော မန္တရကို ရွတ်ဆိုပြီးနောက် pavitraka (သန့်စင်အပ်နှံထားသော ကြိုး/ကွင်း) ကို ထိုသူ/ထိုဘုရားထံ ပေးအပ်ရမည်။ သီလကောင်းသူသည် «ရှီဝ» ဟူ၍ ရွတ်ကာ ပူဇော်ပွဲ၏ အကြောင်းရင်းများကို စောင့်ရှောက်သော အုပ်ထိန်းသူ/အဓိပတိတို့အားလုံးထံ ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 14

मूलं लयान्तमुच्चार्य दद्याद्गङ्गावतारकं आत्मविद्याशिवैः प्रोक्तं मुमुक्षूणां पवित्रकं

«လယ» ဟူသော အက္ခရာဖြင့် အဆုံးသတ်သော မူလမန္တရကို အသံထွက်ရွတ်ဆိုပြီးနောက် «ဂင်္ဂါ-အဝတာရက» (ဂင်္ဂါကို ဆင်းသက်စေသော ဖော်မြူလာ/ပွဲတော်) ကို ပေးအပ်ရမည်။ ၎င်းကို အတ္တမသိဒ္ဓိ (Self-knowledge) သဒ္ဓာ၏ ရှီဝတို့က သင်ကြားထားပြီး လွတ်မြောက်မှုကို ရှာဖွေသူတို့အတွက် သန့်စင်ကာကွယ်ရာ ဖြစ်သည်။

Verse 15

विनिर्दिष्टं बुभुक्षूणां शिवतत्त्वात्मभिः क्रमात् स्वाहान्तं वा नमो ऽन्तं वा मन्त्रमेषामुदीरयेत्

အဟုတိ (ပူဇော်အပ်သော အာဟာရ) ကို ခံယူစားသုံးလိုသူတို့အတွက် သတ်မှတ်ထားသော အစဉ်အတိုင်း ရှီဝတတ္တဝနှင့် တစ်သားတည်းဟု သတ်မှတ်ထားသည့် ပုံစံများဖြင့် မန္တရကို ရွတ်ဆိုရမည်။ ၎င်းသည် «svāhā» သို့မဟုတ် «namaḥ» ဖြင့် အဆုံးသတ်ရမည်။

Verse 16

सर्वतत्त्वेषु सुव्रत इति ख, ग, ङ, चिह्नितपुस्तकत्रयपाठः दद्यादङ्गावतारकमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ हां विद्यातत्त्वाधिपतये शिवाय स्वाहा ॐ हौं शिवतत्त्वाधिपतये शिवाय स्वाहा ॐ हौं सर्वतत्त्वाधिपतये शिवाय स्वाहा नत्वा गङ्गावतारन्तु प्रार्थयेत्तं कृताञ्जलिः त्वङ्गतिः सर्वभूतानां संस्थितिस्त्वञ्चराचरे

(စာမူကွဲချက်—အချို့စာမူများတွင် “sarvatattveṣu suvrata” ဟုဖတ်ကြပြီး အချို့တွင် “dadyād aṅgāvatārakam” ဟုဖတ်ကြသည်။) ဤမန္တရများဖြင့် အဟုတိကို ပူဇော်ရမည်—“Oṃ hāṃ—ဗိဒ္ယာတတ္တဝ (vidyā-tattva) ၏ အဓိပတိ ရှီဝအား svāhā”; “Oṃ hauṃ—ရှီဝတတ္တဝ (śiva-tattva) ၏ အဓိပတိ ရှီဝအား svāhā”; “Oṃ hauṃ—တတ္တဝအားလုံး (sarva-tattva) ၏ အဓိပတိ ရှီဝအား svāhā”။ ထို့နောက် ဦးညွှတ်ကာ လက်အုပ်ချီ၍ ဂင်္ဂါ ဆင်းသက်လာခြင်းကို ဆုတောင်းရမည်—“သင်သည် သတ္တဝါအားလုံး၏ ခိုလှုံရာနှင့် ရောက်ရာပန်းတိုင်; သင်သည် လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာ (လောက) နှစ်မျိုးလုံး၌ တည်မြဲရာ အခြေခံဖြစ်သည်။”

Verse 17

अन्तश्चारेण भूतानां द्रष्टा त्वं परमेश्वर कर्मणा मनसा वाचा त्वत्तो नान्या गतिर्मम

အို အမြင့်မြတ်သော အရှင်တော်၊ သတ္တဝါအားလုံးအတွင်း၌ နေထိုင်လှုပ်ရှားသော အတွင်းဝင်အဖြစ် သင်သည် သက်သေဖြစ်တော်မူ၏။ ကျွန်ုပ်၏ လုပ်ရပ်၊ စိတ်နှင့် စကားတို့အားဖြင့်—သင်မှတပါး အခြားအကာအကွယ် မရှိပါ။

Verse 18

मन्त्रहीनं क्रियाहीनं द्रव्यहीनञ्च यत् कृतं जपहोमार्चनैर् हीनं कृतं नित्यं मया तव

ကျွန်ုပ်က နေ့စဉ် သင်အတွက် ပြုလုပ်ခဲ့သမျှသည် မန္တရမပြည့်စုံခြင်း၊ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းမပြည့်စုံခြင်း၊ ပူဇော်ပစ္စည်းမပြည့်စုံခြင်းတို့ဖြင့် ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ပြင် ဂျပ၊ ဟောမ၊ အာရ္ချန မပါဘဲ ပြုလုပ်ခဲ့သမျှကိုလည်း သင် လက်ခံ၍ ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ။

Verse 19

अकृतं वाक्यहीनं च तत् पूरय महेश्वरं सुपूतस्त्वं परेशान पवित्रं पापनाशनं

အို မဟေရှ္ဝရ၊ မပြုလုပ်နိုင်သေးသမျှနှင့် စကားဖြင့် မပြည့်စုံသမျှကို ပြည့်စုံအောင် ဖြည့်ဆည်းတော်မူပါ။ အို ပရေရှာန၊ သင်သည် အလွန်သန့်ရှင်းသူ၊ သန့်စင်ပေးသူ၊ အပြစ်ပျက်စီးစေသူ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 20

त्वया पवित्रितं सर्वं जगत् स्थावरजङ्गमं खण्डितं यन्मया देव व्रतं वैकल्पयोगतः

အို ဒေဝ၊ သင်ကြောင့် လောကတစ်ခုလုံး—မလှုပ်မရှားသောအရာနှင့် လှုပ်ရှားသောအရာတို့—သန့်စင်တော်မူပြီး ဖြစ်ပါသည်။ သို့သော် ကျွန်ုပ်ခံယူထားသော ဝရတကို အစားထိုးနည်းလမ်း (ဝိုင်ကလ္ပ) ကို အသုံးပြုခြင်းကြောင့် ချိုးဖောက်မိပါသည်။

Verse 21

एकीभवतु तत् सर्वं तवाज्ञासूत्रगुम्फितं जपं निवेद्य देवस्य भक्त्या स्तोत्रं विधाय च

အရာအားလုံးသည် သင်၏ အမိန့်ဟူသော ကြိုးတန်းပေါ်တွင် ချည်ကပ်ထားသကဲ့သို့ တစ်စုတစ်စည်းတည်း ဖြစ်ပါစေ။ မန္တရရွတ်ဆိုခြင်း (ဂျပ) ကို ဒေဝတော်ထံ တင်ပြပူဇော်ပြီး၊ ဘက္တိဖြင့် စတိုးထရကိုလည်း စီစဉ်ရွတ်ဆိုကာ ထိုသို့ ဆက်လက်ပြုလုပ်ပါစေ။

Verse 22

नत्वा तु गुरुणादिष्टं गृह्णीयान्नियमन्नरः चतुर्मासं त्रिमासं वा त्र्यहमेकाहमेव च

ဆရာကို ဦးညွှတ်ကန်တော့ပြီးနောက်၊ လူသည် ဆရာညွှန်ကြားသည့်အတိုင်း နိယမ/ဝ్రတ ကို လက်ခံကျင့်သုံးရမည်။ လေးလ၊ သုံးလ၊ သုံးရက် သို့မဟုတ် တစ်ရက်သာဖြစ်စေ ရသည်။

Verse 23

प्रणम्य क्षमयित्वेशं गत्वा कुण्डान्तिकं व्रती पावकस्थे शिवे ऽप्येवं पवित्राणां चतुष्टयं

သခင်ကို ဦးညွှတ်ကန်တော့၍ ခွင့်လွှတ်တောင်းပြီးနောက်၊ ဝ్రတ ကိုင်ဆောင်သူသည် ကုဏ္ဍ (မီးပူဇော်အလ္တာ) အနီးသို့ သွားရမည်။ ထို့နည်းတူ မီးအတွင်းတည်နေသော ရှိဝ (Śiva) ရှေ့တွင်လည်း သန့်ရှင်းသော ပဝိတ္တရ (pavitra) လေးမျိုးကို စီစဉ်/ခံယူရမည်။

Verse 24

समारोप्य समभ्यर्च्य पुष्पधूपाक्षतादिभिः अन्तर्बलिं पवित्रञ्च रुद्रादिभ्यो निवेदयेत्

ဒေဝတাকে တင်မြှောက်တည်ထား၍ ပန်း၊ နံ့သာ၊ မကွဲအက္ခတ (ဆန်) စသည်တို့ဖြင့် သင့်လျော်စွာ ပူဇော်ပြီးနောက်၊ အန္တရဘလိ (အတွင်းပူဇော်) နှင့် ပဝိတ္တရ (သန့်ရှင်းကြိုး/ကြိုးကွင်း) ကို ရုဒြ (Rudra) နှင့် အခြားဒေဝများထံ ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 25

प्रविश्यान्तः शिवं स्तुत्वा सप्रणामं क्षमापयेत् अन्तश् चर त्वं भूतानामिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः परिपूर्णं करो तु मे इति ग, चिहितपुस्तकपाठः अमृतस्त्वं परेशान इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः प्रायश्चित्तकृतं होमं कृत्वा हुत्वा च पायसं

အတွင်းသို့ ဝင်ပြီးနောက် ရှိဝ (Śiva) ကို ချီးမွမ်းကာ ဦးညွှတ်လေးစားစွာ ခွင့်လွှတ်တောင်းရမည်။ (အမှတ်အသားပြုထားသော စာမူအချို့တွင် မန္တရများ ထပ်တိုးထားသည်—«သတ္တဝါတို့အတွင်း လှုပ်ရှားပါ», «ကျွန်ုပ်အတွက် ပြည့်စုံစေပါ», «အမြိတဖြစ်တော်မူသည်၊ အမြင့်မြတ်သော အရှင်» ဟူ၍။) ထို့နောက် ပရာယශ්चित्त ဟောမ (အပြစ်ဖြေ မီးပူဇော်) ကို ပြုလုပ်ပြီး ပာယသ (pāyasa၊ နို့ထမင်းပူတင်း) ကိုလည်း အာဟုတိအဖြစ် ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 26

शनैः पूर्णाहुतिं दत्वा वह्निस्थं विसृजेच्छिवं होमं व्याहृतिभिः कृत्वा रुन्ध्यान्निष्ठुरयानलं

ဖြည်းဖြည်းချင်း ပူර්ဏာဟုတိ (နောက်ဆုံးအာဟုတိ) ကို ဆက်ကပ်ပြီးနောက်၊ မီးအတွင်းတည်နေသော ရှိဝ (Śiva) ကို ပြန်လွှတ်/ပိတ်သိမ်းရမည်။ ထို့နောက် ဝျာဟෘတိ (vyāhṛti) သန့်ရှင်းသံများဖြင့် ဟောမကို ပြုလုပ်ပြီး၊ ကြမ်းတမ်းသော မီးကို ထိန်းချုပ်/တားဆီးရမည်။

Verse 27

अग्न्यादिभ्यस्ततो दद्यादाहुतीनां चतुष्टयं दिक्पतिभ्यस्ततो दद्यात् सपवित्रं वहिर्बलिं

ထို့နောက် အဂ္နိမှ စ၍ အဟုတိ လေးမျိုးကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် ပဝိတ္တရ (သန့်စင်သော ဒರ್ಭမြက်ကွင်း) နှင့်အတူ အပြင်ဘလိပူဇော်ကို ဒိက္ပာလများ၊ အရပ်တော်မူသော အရှင်များထံ ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 28

सिद्धान्तपुस्तके दद्यात् सप्रमाणं पवित्रकं ॐ हां भूः स्वाहा ॐ हां भुवः स्वाहा ॐ हां स्वः स्वाहा ॐ हां भूर्भुवः स्वः स्वाहा होमं व्याहृतिभिः कृत्वा दत्वाअहुतिचतुष्टयं

ထို့နောက် တိုင်းတာချက်မှန်ကန်သော ပဝိတ္တရက (သန့်စင်ကာကွယ်သည့် ကြိုး/ကွင်း) ကို စိဒ္ဓာန္တ စာအုပ်ထဲသို့ ထည့်ထားရမည်။ ထို့ပြင် ဗျာဟෘတိများဖြင့် ဟိုးမ ပြုလုပ်၍—“အိုံ ဟာံ ဘူḥ ဆွာဟာ; အိုံ ဟာံ ဘုဝḥ ဆွာဟာ; အိုံ ဟာံ စွḥ ဆွာဟာ; အိုံ ဟာံ ဘူർဘုဝḥ စွḥ ဆွာဟာ”—အဟုတိ လေးမျိုးကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 29

ॐ हां अग्नये स्वाहा ॐ हां सोमाय स्वाहा ॐ हां अग्नीषोमाभ्यां स्वाहा ॐ हां अग्नये स्विष्टकृते स्वाहा गुरुं शिवमिवाभ्यर्च्य वस्त्रभूषादिविस्तरैः समग्रं सफलं तस्य क्रियाकाण्डादि वार्षिकं

“အိုံ ဟာံ အဂ္နယေ ဆွာဟာ; အိုံ ဟာံ ဆိုမာယ ဆွာဟာ; အိုံ ဟာံ အဂ္နီဆိုမာဘျာံ ဆွာဟာ; အိုံ ဟာံ အဂ္နယေ စွိဋ္ဌကೃတေ ဆွာဟာ” ဟူ၍။ ဂုရုကို ရှိဝကို ပူဇော်သကဲ့သို့ အဝတ်အစား၊ အလှဆင်ပစ္စည်း စသည့် ပူဇော်ပဏ္ဏာများဖြင့် ကျယ်ပြန့်စွာ ပူဇော်လျှင်၊ သူ၏ နှစ်စဉ်ကျင့်ဝတ်များသည်—ကရိယာကဏ္ဍ စသဖြင့်—ပြည့်စုံ၍ အကျိုးဖြစ်ထွန်းလာသည်။

Verse 30

यस्य तुष्टो गुरुः सम्यगित्याह परमेश्वरः इत्थं गुरोः समारोप्य हृदालम्बिपवित्रकं

ဂုရုသည် အပြည့်အဝ ကျေနပ်သောသူအတွက် အမြင့်ဆုံးအရှင်က “ဤသို့ပင် အမှန်တကယ် ဖြစ်သည်” ဟု ကြေညာတော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် နှလုံးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ပဝိတ္တရကကို ဂုရုထံ တင်အပ်/အပ်နှံပြီး ပွဲတော်ကို ဆက်လက်ပြုလုပ်သည်။

Verse 31

द्विजातीन् भोजयित्वा तु भक्त्या वस्त्रादिकं ददेत् दानेनानेन देवेश प्रीयतां मे सदा शिवः

ဒွိဇာတိ (ဗြာဟ္မဏ) များကို သဒ္ဓါဖြင့် ကျွေးမွေးပြီးနောက် အဝတ်အစား စသည့် အလှူပစ္စည်းများကို ပေးကမ်းရမည်။ ဤအလှူကြောင့်၊ ဒေဝတို့၏ အရှင်တော်၊ ရှိဝသည် ကျွန်ုပ်အပေါ် အစဉ်အမြဲ ပျော်ရွှင်နှစ်သက်ပါစေ။

Verse 32

भक्त्या स्नानादिकं प्रातः कृत्वा शम्भोः समाहरेत् पवित्राण्यष्टपुष्पैस्तं पूजयित्वा विसर्जयेत्

နံနက်ခင်းတွင် ဘက္တိဖြင့် ရေချိုးခြင်းနှင့် အစပြုအခမ်းအနားများကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ သမ္ဘု (Śambhu) အတွက် ပူဇော်ပစ္စည်းများကို စုဆောင်းရမည်။ ထို့နောက် ပဝိတရ (pavitra) အလှူပစ္စည်းများနှင့် ပန်းရှစ်ပွင့်ဖြင့် ပူဇော်ကာ၊ နောက်ဆုံးတွင် ဝိသဇ္ဇန (visarjana) ဖြင့် အခမ်းအနားကို တရားဝင်ပြီးဆုံးစေရမည်။

Verse 33

नित्यं नैमित्तिकं कृत्वा विस्तरेण यथा पुरा पवित्राणि समारोप्य प्रणम्याग्नौ शिवं यजेत्

ယခင်က သတ်မှတ်ထားသကဲ့သို့ နေ့စဉ်ပူဇော်မှု (နိတျ) နှင့် အခါအားလျော်စွာပူဇော်မှု (နૈမိတ္တိက) ကို အသေးစိတ်ပြုလုပ်ပြီး၊ ပဝိတရ (pavitra) ကို တင်တော်မူကာ၊ ဦးညွှတ်ပြီး သန့်ရှင်းသော မီး (အဂ္နိ) ထဲတွင် ရှိဝ (Śiva) ကို ယဇ္ဈနာပြုရမည်။

Verse 34

प्रायश्चित्तं ततो ऽस्त्रेण हुत्वा पूर्णाहुतिं यजेत् दिक्पालेभ्यस्ततो दत्वेति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः ततो ऽस्त्रेण कृत्वेति घ, चिह्नितपुस्तकपाठः भुक्तिकामः शिवायाथ कुर्यात् कर्मसमर्पणं

ထို့နောက် ပရాయశ္စိတ္တ (prāyaścitta) အပြစ်ဖြေခမ်းအနားကို ပြုလုပ်ပြီး၊ ကာကွယ်ရေး ‘အஸ္တရ’ (astra) မန္တရဖြင့် ဟုတ (homa) ပူဇော်ကာ၊ နောက်ဆုံး ပူရ္ဏာဟုတိ (pūrṇāhuti) ဖြင့် ယဇ္ဈနာကို ပြီးစီးစေရမည်။ ထို့ပြင် အချို့ အမှတ်အသားပါ စာမူများအရ ဒိက္ပာလ (dikpāla) များ—ဦးတည်ရာအုပ်ထိန်းသခင်များ—ထံသို့လည်း ပူဇော်ပြီးနောက်၊ လောကီအကျိုးကို လိုလားသူသည် အခမ်းအနားတစ်ရပ်လုံးကို ရှိဝ (Śiva) ထံ အပ်နှံသည့် ကర్మသမರ್ಪဏ (karmasamarpana) ကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 35

त्वत्प्रसादेन कर्मेदं मास्तु फलसाधकं मुक्तिकामस्तु कर्मेदं मास्तु मे नाथ बन्धकं

သင်၏ကရုဏာကြောင့် ဤကမ္မသည် လောကီအကျိုးဖော်ဆောင်ရာ မဖြစ်ပါစေနှင့်။ မုက္ခတိကို လိုလားသူဖြစ်သော ကျွန်ုပ်၏ ဤကမ္မသည် အရှင်နာထ (Nātha) ရေ၊ ကျွန်ုပ်အတွက် ချည်နှောင်မှု မဖြစ်ပါစေနှင့်။

Verse 36

वह्निस्थं नाडीयोगेन शिवं संयोजयेछिवे हृदि न्यस्याग्निसङ्घातं पावकं च विसर्जयेत्

အို ရှိဝေ (Śive) မယ်တော်၊ နာဍီယောဂ (nāḍī-yoga) ၏ စည်းကမ်းဖြင့် ရှိဝ (Śiva) ကို အတွင်းမီးနှင့် ပေါင်းစည်းရမည်။ မီးဓာတ်စုစည်းမှု (agni-saṅghāta) ကို နှလုံးတွင် နေရာချပြီးနောက်၊ ပာဝက (pāvaka) မီးအာရုံကိုလည်း လွှတ်ချ (visarjana) ရမည်။

Verse 37

समाचम्य प्रविश्यान्तः कुम्भानुगतसंवरान् शिवे संयोज्य साक्षेपं क्षमस्वेति विसर्जयेत्

အာစမနာကို ပြုလုပ်ပြီး အတွင်းသို့ ဝင်ကာ ကုမ္ဘ (သန့်စင်အိုး) ကိုလိုက်၍ ထားရှိထားသော ထိန်းသိမ်းထားသည့် အရှိန်အဝါများကို ရှိဝသို့ ရိတုအရ ပေါင်းစည်းစေပြီး၊ နောက်ဆုံး ပူဇော်အပ်နှံခြင်း/ပစ်ချခြင်းဖြင့် «ခွင့်လွှတ်ပါ» ဟု ဆိုကာ လွှတ်ပေးရမည်။

Verse 38

विसृज्य लोकपालादीनादायेशात् पवित्रकं सति चण्डेश्वरे पूजां कृत्वा दत्वा पवित्रकं

လောကပာလများနှင့် အခြားနတ်များကို လွှတ်ပြီးနောက်၊ ဣရှ (ရှိဝ) ထံမှ ပဝိတြက (pavitraka) ကို ပြန်လည်ယူရမည်။ ထို့နောက် ခဏ္ဍေရှ္ဝရ (Caṇḍeśvara) တွင် ပူဇော်ပြီး ပဝိတြကကို ထားပေး/အပ်နှံရမည်။

Verse 39

तन्निर्माल्यादिकं तस्मै सपवित्रं समर्पयेत् अथवा स्थण्डिले चण्डं विधिना पूर्ववद्यजेत्

ထိုသန့်ရှင်းကျန်ရစ်ပစ္စည်းများ (နိရ္မာလျ nirmālya) စသည့်အရာ들을 ပဝိတြ (သန့်စင်ကြိုး/လက်စွပ်) နှင့်အတူ ထိုသူထံ အပ်နှံပူဇော်ရမည်။ သို့မဟုတ် ပြင်ဆင်ထားသော မြေဝေဒိ (sthaṇḍila) ပေါ်တွင် ချန်ဍ (Caṇḍa) ကို ယခင်ညွှန်ကြားသကဲ့သို့ စည်းကမ်းအတိုင်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 40

यत् किञ्चिद्वार्षिकं कर्म कृतं न्यूनाधिकं मया तदस्तु परिपूर्णं मे चण्ड नाथ तवाज्ञया

နှစ်စဉ်ကျင်းပရသော ကర్మကို ကျွန်ုပ်ပြုလုပ်ခဲ့ရာတွင် ချို့တဲ့ခြင်း သို့မဟုတ် လွန်ကဲခြင်း ရှိခဲ့သော်လည်း၊ ချန်ဍ နာထ (အရှင်) အို၊ သင်၏ အမိန့်နှင့် အတည်ပြုခြင်းဖြင့် ကျွန်ုပ်အတွက် ပြည့်စုံစေပါစေ။

Verse 41

इति विज्ञाप्य देवेशं नत्वा स्तुत्वा विसर्जयेत् त्यक्तनिर्माल्यकः शुद्धः स्नापयित्वा शिवं यजेत् पञ्चयोजनसंस्थो ऽपि पवित्रं गुरुसन्निधौ

ဤသို့ နတ်တို့၏အရှင် (ဒေဝေရှ) ထံ တင်ပြလျက် ဦးညွှတ်ကာ ချီးမွမ်းပြီးနောက် လွှတ်ပေးခြင်း (ဝိသర్జန) ကို ပြုရမည်။ အသုံးပြုပြီးသော ပန်းကုံးနှင့် ပူဇော်ကျန်ရစ်ပစ္စည်းများ (နိရ္မာလျ) ကို စွန့်ပစ်၍ သန့်စင်ပြီး၊ ရှိဝကို ရေချိုးပေးကာ ပူဇော်ရမည်။ ငါးယောဇနာအကွာ၌ ရှိနေသော်လည်း ပဝိတြ (သန့်စင်ကြိုး) ဆိုင်ရာ ကర్మသည် ဂုရု၏ ရှေ့မှောက်၌ ပြုလုပ်ရမည်။

Frequently Asked Questions

The chapter emphasizes precise ritual sequencing and spatial logic: the pavitra is kept in a clean vessel in the Īśāna quarter within a prepared maṇḍala, followed by structured naimittika worship, 108 oblations, vyāhṛti-homa sets, dikpāla-bali with pavitra, and formal visarjana/merging protocols.

It converts ritual imperfection into a disciplined surrender: explicit confession of mantra/kriyā/dravya deficiencies, prāyaścitta-homa, and dedication of results to Śiva ensure the act does not bind the mumukṣu, aligning technical performance with inner purification and liberation-oriented intention.