Adhyaya 66
Vastu-Pratishtha & Isana-kalpaAdhyaya 6630 Verses

Adhyaya 66

Chapter 66: साधारणप्रतिष्ठाविधानम् (The Procedure for General Consecration)

အဂ္နိဘုရားသည် နတ်ဘုရားအမျိုးမျိုးနှင့် သန့်ရှင်းရာအဆောက်အဦးများအတွက် အသုံးချနိုင်သော «သာဓာရဏ» (အထွေထွေ) ပရတိဋ္ဌာ အခမ်းအနားစံနစ်ကို ဖော်ပြသည်။ တစ်ဦးချင်းတင်သွင်းခြင်းမှ စုပေါင်း (samūha) ပရတိဋ္ဌာကို ဝါစုဒေဝ မော်ဒယ်အတိုင်း ဆောင်ရွက်နိုင်ကြောင်းဆိုသည်။ အာဒိတျများ၊ ဝါစုများ၊ ရုဒ္ဒရများ၊ သာဓျများ၊ ဝိရှ္ဝေဒေဝများ၊ အရှ္ဝင်များနှင့် ရှိများကို ဖိတ်ခေါ်သည့် အာဟွာနပုံစံဖြင့် စတင်ပြီး၊ နတ်နာမကို အသံခွဲခြမ်း (mātrā/အလျား) ဖြင့် «ဘီဇ» မန္တရကို ထုတ်ယူကာ bindu၊ praṇava (Oṁ) နှင့် နမസ്കာရဝါကျဖြင့် ပြည့်စုံစေသည့် မန္တရတည်ဆောက်နည်းကို ရှင်းလင်းသည်။ ထို့နောက် လစဉ် ဒွာဒသီ အစာရှောင်ခြင်း၊ အာသနနှင့် ပစ္စည်းအိုးများ တင်ထားခြင်း၊ ကပီလာနွားနို့ဖြင့် မုယော caru ချက်ကာ «tad viṣṇoḥ» ကို ရွတ်ဆိုခြင်း၊ Oṁ ဖြင့် ပရတိဋ္ဌာပြုခြင်း၊ vyāhṛti၊ ဂါယတရီနှင့် နတ်အလိုက် အာဟုတိများ (စူရျ၊ ပရာဇာပတိ၊ အန္တရိက္ခ၊ ဒျော၊ ဘြဟ္မာ၊ ပൃထိဝီ၊ ဆိုမ၊ အိန္ဒြ) ဖြင့် ဟോമစက်ဝိုင်းကို ဆက်လက်ဖော်ပြသည်။ ဂြဟများ၊ လောကပါလများ၊ တောင်တန်း၊ မြစ်များ၊ သမုဒ္ဒရာများထိ တိုးချဲ့ကာ pūrṇāhuti ဖြင့် အဆုံးသတ်ပြီး၊ ဝရတ်လွှတ်ခြင်း၊ ဒက္ခိဏာပေးခြင်း၊ ဘြာဟ္မဏများကို ကျွေးမွေးခြင်းနှင့် မဋ္ဌ၊ ပရပာ၊ အိမ်၊ လမ်း/တံတား စသည့် လှူဒါန်းမှုများကို ကောင်းကင်ဆုလာဘ်နှင့် ချိတ်ဆက်သည့် ပုဏ္ဏကထာများကို ဖော်ပြကာ ဝါစ্তু၊ ရိတုဝိဓိနှင့် လူမှုဓမ္မကို ပေါင်းစည်းထားသော အဂ္နိပုရာဏ၏ လက္ခဏာကို ထင်ဟပ်စေသည်။

Shlokas

Verse 1

आग्नेये सभागृहस्थापनं नाम पञ्चषष्टितमो ऽध्यायः गोपुच्छहस्तक इति घ, चिह्नितपुस्तकपाठः देवाज्ञां प्राप्य इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः अथ षट्षष्टितमो ऽध्यायः साधारणप्रतिष्ठाविधानं भगवानुवाच समुदायप्रतिष्ठाञ्च वक्ष्ये सा वासुदेववत् आदित्या वसवो रुद्राः साध्या विश्वे ऽश्विनौ तथा

အဂ္နိပုရာဏတွင်—«အစည်းအဝေးခန်း တည်ဆောက်တင်မြှောက်ခြင်း» ဟူသည်မှာ အခန်း ၆၅ ဖြစ်သည်။ (အမှတ်အသားပြု မူပိုင်စာအုပ်များတွင် ကွဲပြားဖတ်ချက်များရှိသည်—တစ်စောင်တွင် “gopuccha-hastaka” ဟူ၍၊ အခြားတစ်စောင်တွင် “ဒေဝတ၏ အမိန့်ကို ရရှိပြီး” ဟူ၍။) ယခု အခန်း ၆၆ စတင်သည်—«အထွေထွေ ပရတိဋ္ဌာ (သန့်ရှင်းတင်မြှောက်) နည်းလမ်း»။ ဘဂဝန်က မိန့်တော်မူသည်—«အစုအဖွဲ့ပရတိဋ္ဌာကိုလည်း ငါရှင်းပြမည်; ၎င်းကို ဝါစုဒေဝအတွက် သတ်မှတ်ထားသည့် နည်းအတိုင်း ဆောင်ရွက်ရမည်။ (ဖိတ်ခေါ်ရမည်) အာဒိတျယများ၊ ဝသုများ၊ ရုဒြများ၊ သာဓျများ၊ ဝိශ්ဝေဒေဝများနှင့် အရှွင်နှစ်ပါးကိုလည်း ထို့အတူ»။

Verse 2

ऋषयश् च तथा सर्वे वक्ष्ये तेषां विशेषकं यस्य देवस्य यन्नाम तस्याद्यं गृह्य चाक्षरं

ရသီများအားလုံးအကြောင်းလည်း ထူးခြားသတ်မှတ်ချက်ဖြင့် ခွဲခြားဖော်ပြမည်။ မည်သည့်ဒေဝတ၏ မည်သည့်နာမဖြစ်စေ ထိုနာမ၏ ပထမအက္ခရာ(ပထမသံလုံး)ကို အခြေခံအဖြစ် ယူရမည်။

Verse 3

मात्राभिर्भेदयित्वा तु दीर्घाण्यङ्गानि भेदयेत् प्रथमं कल्पयेद्वीजं सविन्दुं प्रणवं नतिं

အသံများကို မာတ်ရာ(အသံအချိန်ယူနစ်)အလိုက် ခွဲခြားပြီးနောက် ရှည်သံအစိတ်အပိုင်းများကိုလည်း ခွဲရမည်။ အရင်ဆုံး ဘီဇ(မျိုးစေ့သံလုံး)ကို ဘိန္ဒု(နှာသံအမှတ်)နှင့်တကွ၊ ထို့ပြင် ပ္ရဏဝ(အိုမ်)နှင့် နတိ(ဦးညွှတ်ကန်တော့မန်တရ)တို့နှင့်အတူ တည်ဆောက်ရမည်။

Verse 4

सर्वेषां मूलमन्त्रेण पूजनं स्थापनं तथा नियमव्रतकृच्छ्राणां मठसङ्क्रमवेश्मनां

အရာအားလုံး(ဒေဝတများနှင့် သာသနာရေးတည်ရာများ)အတွက် ပူဇော်ခြင်းနှင့် တည်ထောင်အဘိသေကကို မူလမန်တရဖြင့် ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့အတူ စည်းကမ်းအကျင့်၊ ဝရတ(သစ္စာဝတ်)၊ ကೃच्छra(အပြစ်ရှင်းတပသ)တို့နှင့် မഠ(ဘုန်းကြီးကျောင်း)၊ ဝင်ပေါက်လမ်းကြောင်းများ၊ နေအိမ်များအတွက်လည်း သက်ဆိုင်သည်။

Verse 5

मासोपवासं द्वादश्यां इत्य् आदिस्थापनं वदे शिलां पूर्णघटं कांस्यं सम्भारं स्थापयेत्ततः

«လစဉ် ဒွာဒశီနေ့တွင် အစာရှောင်ခြင်း» ဟူသောစကားဖြင့် စတင်သော တည်ထောင်ပဏာမအခမ်းအနားကို ငါဖော်ပြမည်။ ထို့နောက် ကျောက်တုံး(အခြေခံ)၊ ရေပြည့်အိုး(ပူရ္ဏဃဋ)၊ ကြေးဝါပန်းကန်(ကာံသျ)နှင့် လိုအပ်သော ပူဇော်ပစ္စည်းများကို တပ်ဆင်ထားရမည်။

Verse 6

ब्रह्मकूर्चं समाहृत्य श्रपेद् यवमयं चरुं क्षीरेण कपिलायास्तु तद्विष्णोरिति साधकः

သန့်ရှင်းသော ဘြဟ္မကူးರ್ಚ (brahma-kūrca) ကို စုဆောင်းယူပြီးနောက် साधक(အကျင့်ကျင့်သူ)သည် ကပိလာနွား၏ နို့ဖြင့် ယဝ(မုယော)ဖြင့်ပြုလုပ်သော ချာရု(caru) ပူဇော်အစာကို ချက်ရမည်၊ ထိုအခါ «တဒ္ ဝိષ્ણိုးḥ» မန်တရကို ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 7

प्रणवेनाभिघार्यैव दर्व्या सङ्घट्टयेत्ततः साधयित्वावतार्याथ विष्णुमभ्यर्च्य होमयेत्

ပထမဦးစွာ ပ္ရဏဝ (အိုṁ) ဖြင့် ပူဇော်ပစ္စည်းကို သန့်စင်ကာ သက္ကရာဇ်တင်ပြီးနောက် လောင်းဇွန်းဖြင့် ရောနှောညှိနှိုင်းရမည်။ ထို့နောက် စနစ်တကျ ပြင်ဆင်၍ ချထားပြီး သခင် ဗိဿဏုကို ပူဇော်ကာ နောက်တစ်ဆင့် ဟိုးမ (မီးပူဇော်) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 8

व्याहृता चैव गायत्र्या तद्विप्रासेति होमयेत् विश्वतश् चक्षुर्वेद्यैर् भूरग्नये तथैव च

ဗျာဟ္ရတိ (Vyāhṛti) များနှင့် ဂါယတ္ရီ (Gāyatrī) မန္တရဖြင့်၊ «tad-viprāsa…» ဟု ဆိုကာ မီးထဲသို့ အာဟုတိများ ပူဇော်ရမည်။ ထို့အတူ «Viśvataś-cakṣus» နှင့် «Vedyā» ဟူသော အမည်ဂုဏ်များဖြင့် Bhūr-Agni သို့လည်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 9

सूर्याय प्रजापतये अन्तरिक्षाय होमयेत् द्यौः स्वाहा ब्रह्मणे स्वाहा पृथिवी महाराजकः

နေမင်း စူရျ (Sūrya) သို့၊ ပ္ရဇာပတိ (Prajāpati) သို့၊ အန္တရိက္ရှ (Antarikṣa) အလယ်ကမ္ဘာသို့ မီးထဲတွင် အာဟုတိ ပူဇော်ရမည်။ ထိုအခါ «Dyauḥ သို့ svāhā», «Brahmā သို့ svāhā», နှင့် «Pṛthivī မဟာရာဇက (မြေကြီး၊ မဟာအရှင်) သို့» ဟု ဆိုရမည်။

Verse 10

तस्मै सोमञ्च राजानं इन्द्राद्यैर् होममाचरेत् अङ्गानि कल्पयेदिति ख, ङ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः प्रणवं गतिमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः एवं हुत्वा चरोर्भागान् दद्याद्दिग्बलिमादरात्

ထိုပူဇော်ပွဲအတွက် စောမရာဇာ (Soma) သို့ အင်္ဒြ (Indra) နှင့် အခြားဒေဝတားများနှင့်အတူ ဟိုးမ မီးပူဇော်ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထိုသို့ အာဟုတိများ ပူဇော်ပြီးနောက် ကရု (caru) ဆန်ကိတ်၏ အပိုင်းများကို ဦးတည်ရာအရ ဘလိ (dig-bali) အဖြစ် ဂရုတစိုက် ပေးအပ်ရမည်။

Verse 11

समिधो ऽष्टशतं हुत्वा पालाशांश्चाज्यहोमकं कुर्यात् पुरुषसूक्तेन इरावती तिलाष्टकं

မီးထဲသို့ သမိဓ (fuel-sticks) ကို ရှစ်ရာတိုင်တိုင် ပူဇော်ပြီးနောက် ပလာရှ (palāśa) သစ်တံများဖြင့်လည်း အာဇျဟိုးမ (ဂျီ/ထောပတ်ရည် ပူဇော်) ကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထိုအခါ ပုရုရှ-သုက္တ (Puruṣa-sūkta) ဖြင့် ဆောင်ရွက်ပြီး၊ နောက်တစ်ဆင့် အီရာဝတီ (Irāvatī) မန္တရ/ပွဲနှင့် တီလာ-အဋ္ဌက (tila-aṣṭaka) — နှမ်းပူဇော် ရှစ်မျိုး — ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 12

हुत्वा तु ब्रह्मविष्ण्वीशदेवानामनुयायिनां ग्रहाणामाहुतीर्हुत्वा लोकेशानामथो पुनः

ဗြဟ္မာ၊ ဗိဿနု နှင့် ဣဿ (ရှီဝ) တို့၏ အနုယာယိဖြစ်သော ဂြဟာ (ဂြိုဟ်ဒေဝတား) များထံ အဟုတိများကို မီးယဇ်၌ ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ထပ်မံ၍ လောကပါလ (လောကကာကွယ်ရှင်) များထံ အဟုတိပူဇော်ရမည်။

Verse 13

पर्वतानां नदीनाञ्च समुद्राणां तथाअहुतीः हुत्वा च व्याहृतीर्दद्द्यात् स्रुवपूर्णाहुतित्रयं

တောင်တန်းများ၊ မြစ်များနှင့် သမုဒ္ဒရာများကို ခေါ်ယူ၍ မီးယဇ်၌ အဟုတိပူဇော်ပြီးနောက်၊ ထို့နောက် ဗျာဟြတိ (Vyāhṛti) များကို စရုဝ်အပြည့် အဟုတိသုံးကြိမ် ပူဇော်ရမည်။

Verse 14

वौषडन्तेन मन्त्रेण वैष्णवेन पितामह पञ्चगव्यं चरुं प्राश्य दत्वाचार्याय दक्षिणां

အို ပိတာမဟ (အဘိုးတော်)၊ “ဝေါ်ရှတ်” ဟူသော အဆုံးသတ်သံပါသော ဝိုင်ရှ္ဏဝ မန္တရဖြင့်၊ ပဉ္စဂဗျ (pañcagavya) နှင့် ချာရု (caru) ကို သုံးဆောင်ပြီးနောက်၊ အာချာရျ (ācārya) ထံ သတ်မှတ်ထားသော ဒက္ခိဏာ (dakṣiṇā) ကို ပေးအပ်ရမည်။

Verse 15

तिलपात्रं हेमयुक्तं सवस्त्रं गामलङ्कृतां प्रीयतां भगवान् विष्णुरित्युत्सृजेद्व्रतं बुधः

ပညာရှိသည် ဝရတ (vrata) ကို အဆုံးသတ်ရာတွင် နှမ်းစေ့ထည့်ထားသော ပန်းကန်ကို ရွှေဖြင့် အလှဆင်၍ အဝတ်အထည်နှင့်အတူ ပူဇော်ကာ၊ အလှဆင်ထားသော နွားတစ်ကောင်ကိုလည်း ပေးအပ်ပြီး “ဘဂဝန် ဗိဿနု ပျော်ရွှင်ပါစေ” ဟု ဆိုကာ ဝရတကို လွှတ်တင်ရမည်။

Verse 16

मासोपवासादेरन्यां प्रतिष्ठां वच्मि पूर्णतः यज्ञेनातोष्य देवेशं श्रपयेद्वैष्णवं चरुं

ယခု ငါသည် လစဉ် အစာရှောင်ခြင်းမှ စတင်သော အခြားသော ပရတိဋ္ဌာ (consecration) အခမ်းအနားကို ပြည့်စုံစွာ ဖော်ပြမည်။ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းဖြင့် ဒေဝေရှ (နတ်တို့၏ အရှင်) ကို ကျေနပ်စေပြီးနောက် ဝိုင်ရှ္ဏဝ ချာရု (Vaiṣṇava caru) ကို ချက်ပြုတ်ရမည်။

Verse 17

तिलतण्डुलनीवारैः श्यामाकैर् अथवा यवैः आज्येनाधार्य चोत्तार्य होमयेन्मूर्तिमन्त्रकैः

နှမ်းစေ့၊ ဆန်စေ့၊ တောဆန် (နီဝါရ)၊ ရွှေ့မြီးမီလက် (ရှျာမာက) သို့မဟုတ် မုယော—ဂီ (ghee) ဖြင့် ထောက်ပံ့ကာ ပူဇော်အပ်သော အလှူကို မြှောက်တင်ပြီးနောက်၊ မူရ္တိမန္တရ (mūrti-mantra) များကို ရွတ်ဆိုလျက် ဟောမ (မီးပူဇော်) ကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 18

विष्ण्वादीनां मासपानां तदन्ते होमयेत् पुनः ॐ विष्णवे स्वाहा ॐ विष्णवे निभूयपाय स्वाहा ॐ विष्णवे शिपिविष्टाय स्वाहा ॐ नरसिंहाय स्वाहा ॐ पुरुषोत्तमाय स्वाहा द्वादशाश्वत्थसमिधो होमयेद्घृतसम्प्लुताः

ဗိဿနုကို အစပြုသော လစဉ်ပူဇော်မှုများပြီးနောက်၊ အဆုံးတွင် ထပ်မံဟောမပြုရမည်—«အိုṁ ဗိဿနုဝေ ဆွာဟာ»၊ «အိုṁ ဗိဿနုဝေ နိဘူယပာယ ဆွာဟာ»၊ «အိုṁ ဗိဿနုဝေ ရှိပိဝိဋ္ဌာယ ဆွာဟာ»၊ «အိုṁ နရသിംဟာယ ဆွာဟာ»၊ «အိုṁ ပုရုရှောတ္တမာယ ဆွာဟာ» ဟူ၍။ ထို့ပြင် ဂီဖြင့်စိုစွတ်ထားသော အရှွတ္ထ (aśvattha) မီးထိုးတုတ် ၁၂ ချောင်းကို မီးထဲသို့ ပူဇော်ရမည်။

Verse 19

विष्णो रराटमन्त्रेण ततो द्वादश चाहुतीः एवं दत्वा इति ख, ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः एतान् दत्वा इति घ, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ विष्णवे प्रवृषाय स्वाहा इति घ, चिह्नितपुस्तकपाठः इदं विष्णुरिरावती चरोर्द्वादश आहुतीः

ထို့နောက် «ဗိဿနု ရရာဋ္ဌ» မန္တရဖြင့် အဟုတိ ၁၂ ကြိမ် ပူဇော်ရမည်။ (စာမူအချို့တွင် «ဤသို့ ပူဇော်ပြီးနောက်» ဟုဖတ်ကြပြီး၊ အချို့တွင် «ဤတို့ကို ပူဇော်ပြီးနောက်» ဟုဖတ်ကြသည်။) အခြားဖတ်နည်းတစ်ခုတွင် ပူဇော်ဝါကျမှာ «အိုṁ ဗိဿနုဝေ ပ္ရဝೃષာယ ဆွာဟာ» (မိုးပေးသူ) ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဗိဿနုနှင့် အီရာဝတီထံသို့ ချာရု (caru) ပူဇော်အဟုတိ ၁၂ ကြိမ် ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 20

हुत्वा चाज्याहुतीस्तद्वत्तद्विप्रासेति होमयेत् शेषहोमं ततः कृत्वा दद्यात् पूर्णाहुतित्रयं

ထို့အတူ ဂီ (ghee) အဟုတိများကို ပူဇော်ပြီးနောက်၊ သတ်မှတ်ထားသကဲ့သို့ «တဒ် ဝိပရာသေ» ဟုအဆုံးသတ်သော မန္တရဖြင့် ဟောမကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် ကျန်ရှိသော/အကူအညီ ဟောမ (śeṣa-homa) ကို ပြီးစီးစေပြီး၊ အဆုံးသတ် ပူရ္ဏာဟုတိ (pūrṇāhuti) သုံးကြိမ်ကို ပူဇော်တင်ရမည်။

Verse 21

युञ्जतेत्यनुवाकन्तु जप्त्वा प्राशीत वै चरुं प्रणवेन स्वशब्दान्ते कृत्वा पात्रे तु पैप्पले

«ယုဉ္ဇတေ…» ဖြင့်အစပြုသော အနုဝါကကို ရွတ်ဆိုပြီးနောက်၊ သန့်စင်ပူဇော်ထားသော ချာရု (caru) ကို အမှန်တကယ် စားသုံးရမည်။ ထို့နောက် ကိုယ်ပိုင်သတ်မှတ်ထားသော စာကြောင်း၏ အဆုံးတွင် ပ္ရဏဝ (Oṁ) ကို ထည့်ပေါင်းပြီး၊ ပိပ္ပလ (pippala) ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ပန်းကန်/အိုးထဲတွင် ထားရမည်။

Verse 22

ततो मासाधिपानान्तु विप्रान् द्वादश भोजयेत् त्रयोदश गुरुस्तत्र तेभ्यो दद्यात्त्रयोदश

ထို့နောက် လများ၏ အုပ်စိုးသူဖြစ်သော ဗြာဟ္မဏ ပုရောဟိတ် ၁၂ ယောက်ကို အစာကျွေးရမည်။ ထိုသူတို့အနက် ၁၃ ယောက်မြောက်သည် ဂုရု (ဆရာ/အာచာရ) ဖြစ်သည်။ ထိုဗြာဟ္မဏတို့အား ဒက္ခိဏာ/လက်ဆောင် ၁၃ မျိုး ပေးရမည်။

Verse 23

कुम्भान् स्वाद्वम्बुसंयुक्तान् सच्छत्रोपानहान्वितान्

ချိုမြိန်၍ သာယာသောရေဖြင့် ပြည့်စုံသည့် ရေအိုး (ကುಂಬ္ဘ) များကို လှူဒါန်းရမည်။ ထို့အပြင် ကောင်းမွန်သော ထီးနှင့် စန်ဒယ်ဖိနပ်တို့ကိုလည်း တွဲဖက်ပေးရမည်။

Verse 24

गावः प्रीतिं समायान्तु प्रचरन्तु प्रहर्षिताः इति गोपथमुत्सृज्य यूपं तत्र निवेशयेत्

“နွားတို့သည် စိတ်ချမ်းသာမှု ရရှိစေ၍ ပျော်ရွှင်စွာ လှုပ်ရှားသွားလာစေ” ဟုဆိုကာ နွားလမ်း (ဂိုပထ) အတိုင်း လွှတ်ပေးပြီးနောက် ထိုနေရာ၌ ယဇ္ဉတိုင် (ယူပ) ကို တည်ထောင်ရမည်။

Verse 25

दशहस्तं प्रपाअराममठसङ्क्रमणादिषु गृहे च होममेवन्तु कृत्वा सर्वं यथाविधि

အများသုံးရေတဲ (ပရပါ)၊ ဥယျာဉ်၊ မಠ/ဘုန်းကြီးကျောင်း၊ အကူးအပြောင်း/တံခါးဝ အခမ်းအနားများ (သင်္က్రమဏ) စသည့်နေရာများနှင့် အိမ်တွင်း၌လည်း လက်တစ်ဆယ် (ဒశဟස්တ) အတိုင်းအတာကို ထိန်းသိမ်းကာ မီးပူဇော်ခြင်း (ဟောမ) ကိုသာ ပြုလုပ်ပြီး အရာအားလုံးကို သတ်မှတ်ထားသည့် နည်းလမ်းအတိုင်း ပြီးစီးစေရမည်။

Verse 26

पूर्वोक्तेन विधानेन प्रविशेच्च गृहं गृही अनिवारितमन्नाद्यं सर्वेष्वेतेषु कारयेत्

အထက်တွင် ဖော်ပြခဲ့သော နည်းလမ်းအတိုင်း အိမ်ထောင်ရှင်သည် အိမ်သို့ ဝင်ရမည်။ ထိုအခမ်းအနားများအားလုံးတွင် အစားအစာနှင့် လိုအပ်သော စားနပ်ရိက္ခာများကို ကန့်သတ်မထားဘဲ (ဧည့်သည်နှင့် မှီခိုသူတို့အတွက်) အမြဲရရှိနိုင်အောင် စီမံရမည်။

Verse 27

द्विजेभ्यो दक्षिणा देया यथाशक्त्या विचक्षणैः आरामं कारयेद्यस्तु नन्दने स चिरं वसेत्

ပညာရှိတို့သည် မိမိတို့၏စွမ်းအားအတိုင်း ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) ပုရောဟိတ်တို့အား ဒက္ခိဏာ (dakṣiṇā) ပေးလှူရမည်။ အာရာမ (ārāma) အပန်းဖြေဥယျာဉ်ကို ဆောက်လုပ်စေသူသည် အိန္ဒြ၏ နန္ဒန ဥယျာဉ်၌ ကြာရှည်စွာ နေထိုင်ရ၏။

Verse 28

मठप्रदानात् स्वर्लोके शक्रलोके वसेत्ततः प्रपादानाद्वारुणेन सङ्क्रमेण वसेद्दिवि

မဋ္ဌ (maṭha) ဘုန်းတော်ကြီးကျောင်းကို လှူဒါန်းခြင်းဖြင့် ကောင်းကင်လောက၌၊ အထူးသဖြင့် သက္ကရာ (အိန္ဒြ) ၏ လောက၌ နေထိုင်ရသည်။ ပရပါ (prapā) အများသုံး သောက်ရေစခန်းကို လှူဒါန်းခြင်းဖြင့် ဝရုဏနှင့် ဆက်စပ်သော ကူးပြောင်းလမ်းကြောင်းအားဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံ၌ နေထိုင်ရ၏။

Verse 29

इष्टकासेतुकारी च गोलोके मार्गकृद्गवां नियमव्रतकृद्विष्णुः कृच्छ्रकृत्सर्वपापहा

အုတ်ဖြင့် တံတား/လမ်းကူး (iṣṭakā-setu) ဆောက်သူ၊ ဂိုလိုက၌ နွားများအတွက် လမ်းဖောက်သူ၊ စည်းကမ်းနှင့် ဝရတ (နိယမ-ဝြတ) ကို ကျင့်သူ၊ ဝိෂ္ဏုကို သဒ္ဓါဖြင့် အားထားသူ၊ ကೃચ્છရ (Kṛcchra) ပျပ်စင်အကျင့်ကို ဆောင်ရွက်သူ—ဤသူတို့သည် အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးသူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 30

गृहं दत्वा वसेत्स्वर्गे यावदाभूतसम्प्लवं अञ्जतेत्यनुवाकस्तु इति ग, ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः स्वाद्वन्नसंयुक्तानिति ख, ग, घ, ङ, चिह्नितपुस्तकचतुष्टयपाठः समुदायप्रतिष्ठेष्टा शिवादीनां गृहात्मनां

အိမ်ကို လှူဒါန်းလျှင် စကြဝဠာပျက်ကွက်သည့် အဆုံးတိုင်အောင် ကောင်းကင်ဘုံ၌ နေထိုင်ရသည်။ (လက်ရေးမူအချို့တွင် “añjate …” ဖြင့် စသော အနုဝါကကို ထည့်သွင်းဖတ်ကြောင်း မှတ်သားထားသည်; အခြားမူများတွင် “ချိုမြိန်သော အစားအစာနှင့် တွဲလျက်” ဟု ဖတ်သည်။) ထို့ပြင် အိမ်အတွင်းတည်နေသော အာတ്മန်အဖြစ် သီဝနှင့် အခြားဒေဝတားတို့ကို စုပေါင်း၍ ပရတိဋ္ဌာ (တည်ထောင်/တင်မြှောက်) ပြုလုပ်သင့်သည်။

Frequently Asked Questions

It provides a transferable ritual template—mantra construction, homa cycles, dig-bali, pūrṇāhuti, and gifting—that can be applied to multiple deities and to multiple built spaces (temples, monasteries, houses, thresholds, and public works).

It integrates phonetics (bīja formation), Vedic mantra-corpora (Gāyatrī, Puruṣa-sūkta), ritual technology (caru/ājya homa, counts, materials), and social Dharma (feeding, donations, public infrastructure) into one coherent consecration system.

Maṭha (monastery), saṅkrama/praveśa (threshold or transitional entry contexts), gṛha (house), prapā (water-shelter), and ārāma (garden), alongside general deity installations.