Adhyaya 63
Chapter 63 — सुदर्शनचक्रादिप्रतिष्ठाकथनं (Procedure for Consecrating the Sudarśana Discus and Other Divine Emblems)
အဂ္နိဘဂဝန်သည် ဗိෂ္ဏု-ပရတိဋ္ဌာနည်းကို တာရ္က္ရှျ (ဂရုဍ), စုဒർശနချက္ကရ, ဘြဟ္မာ၊ နရစിംဟ စသည့် ဆက်စပ်သဏ္ဍာန်နှင့် သင်္ကေတများတွင်လည်း “ဗိෂ္ဏုကဲ့သို့” တင်မြှောက်နိုင်သော်လည်း သက်ဆိုင်ရာ မန္တရဖြင့်သာ အသက်သွင်းရမည်ဟု ဆိုသည်။ အစတွင် ကာကွယ်ရေးနှင့် တိုက်ခိုက်ရေးအာနိသင်ပြင်းထန်သော စုဒർശန-မန္တရကို ပေးပြီး၊ ဓမ္မရှိသူအတွက် သာန္တ၊ မကောင်းသူအတွက် ဘယင်္ကရ ဖြစ်ကာ ရန်သူဝိညာဉ်များကို လောင်ကျွမ်းစေ၍ ဆန့်ကျင်မန္တရများကို တားဆီးနိုင်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် “ပာတාල” ဟုခေါ်သော နရစിംဟ-ဝိဒျာကို ဖော်ထုတ်၍ အောက်လောက/အဆုရအင်အားများကို နှိမ်နင်းကာ သံသယနှင့် ဘေးအန္တရာယ်များကို ဟရိ၏ ကြမ်းတမ်းသဏ္ဍာန်ဖြင့် ဖျက်သိမ်းစေသည်။ Trailokya-mohana ရုပ်ပုံညွှန်ကြားချက်များတွင် တရီလောက്യ-မောဟန မန္တရများဖြင့် တင်မြှောက်၍ ဂဒါကိုင်၊ လက် ၂ သို့ ၄ လက်ဖြစ်နိုင်ပြီး ချက္ကရနှင့် ပာဉ္စဇနျယ၊ ထို့ပြင် Śrī–Puṣṭi နှင့် Bala–Bhadrā တို့ကို အစုအဖွဲ့အဖြစ် စီမံထားသည်။ ထို့နောက် ဗိෂ္ဏုသဏ္ဍာန်များနှင့် အဝတာရများစွာ၊ ထို့ပြင် ရှိုင်ဝ-ရှာက္တ ပေါင်းစည်းရုပ်များ (လင်္ဂကို ရုဒြမူရ္တိ၊ အර්ဓနာရီဣශ්ဝရ၊ ဟရိ-ရှင်ကရ၊ မာတೃကာများ) နှင့် နေ/ဂြိုဟ်ဒေဝတများကို ဝိနာယကနှင့်အတူ တင်မြှောက်ခြင်းကို ချဲ့ထွင်ဖော်ပြသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် pustaka-pratiṣṭhā (စာအုပ်တင်မြှောက်) ကို ထူးခြားစွာ အသေးစိတ်ဖော်ပြပြီး—စဝတ်စတိက မဏ္ဍလပူဇာ၊ စာရေးကိရိယာနှင့် လက်ရေးစာမူကို ဂုဏ်ပြုခြင်း၊ နာဂရီအက္ခရာ၊ တန်ဖိုးရှိ စတိုင်လပ်/သေတ္တာ စည်းကမ်း၊ ဣရှာနဦးတည်ရာထိုင်ခြင်း၊ မှန်ကြည့်ဒർശန၊ ရေဖျန်းခြင်း၊ “မျက်စိဖွင့်” ပူဇာ၊ ညာသ (Pauruṣa-sūkta)၊ အသက်သွင်းခြင်း (sajīvīkaraṇa)၊ ဟိုးမ၊ လှည့်လည်ပွဲနှင့် ဖတ်ရှုမှုအစ-အဆုံးတွင် ဆက်လက်ပူဇာပြုခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။ အဆုံးတွင် vidyā-dāna (စာမူလှူဒါန်းခြင်း) ကို မကုန်ခန်းသော ကုသိုလ်အဖြစ် မြှောက်တင်ကာ စာရസ്വတီ/ပညာကို အမြင့်ဆုံးလှူဒါန်းများထဲတွင် ထားပြီး စာမူ၏ စာရွက်/အက္ခရာ အရေအတွက်နှင့် ကုသိုလ်တည်တံ့မှုကို ချိတ်ဆက်ကာ ရုပ်ပုံ၊ ပူဇာနည်းနှင့် စာသားလက်ဆင့်ကမ်းမှုကို တစ်ခုတည်းသော ဓမ္မစီးပွားရေးအဖြစ် ပေါင်းစည်းထားသည်။
Shlokas
Verse 1
इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये लक्ष्मीस्थापनं नाम द्विषष्टितमो ऽध्यायः अथ त्रिषष्टितमो ऽध्यायः सुदर्शनचक्रादिप्रतिष्ठाकथनं भगवानुवाच एवं तार्क्ष्यस्य चक्रस्य ब्रह्मणो नृहरेस् तथा प्रतिष्ठा विष्णुवत् कार्या स्वस्वमन्त्रेण तां शृणु
ဤသို့ဖြင့် အဂ္နိပုရာဏ၌ “လက္ရှ္မီတည်ထောင်ခြင်း” ဟူသော အခန်း ၆၂ ပြီးဆုံး၏။ ယခု အခန်း ၆၃ စတင်သည်—“စူဒർശနချကရနှင့် အခြား သင်္ကေတတော်များကို ပရတိဋ္ဌာ (သန့်စင်တည်ထောင်) ပြုလုပ်နည်း” ဟူ၍။ ဘုရားသခင် မိန့်တော်မူသည်—“ထိုနည်းတူ တာရ္ကၡျ (ဂရုဍ) ၏ ပရတိဋ္ဌာ၊ ချကရ၏ ပရတိဋ္ဌာ၊ ထို့အပြင် ဘြဟ္မာနှင့် နရသിംဟ၏ ပရတိဋ္ဌာကိုလည်း ဗိෂ္ဏုကဲ့သို့ ဆောင်ရွက်ရမည်—တစ်ပါးစီ၏ ကိုယ်ပိုင်မန္တရဖြင့်။ ထိုလုပ်ထုံးလုပ်နည်းကို နားထောင်လော့”။
Verse 2
सुदर्शन महाचक्र शान्त दुष्टभयङ्कर च्छिन्द छिन्द भिन्द भिन्द विदारय विदारय परमन्त्रान् ग्रस ग्रस भक्षय भक्षय भूतान् त्रायस त्रायस हूं फट् सुदर्शनाय नमः अभ्यर्च्य चक्रं चानेन रणे दारयेते रिपून्
“အို စူဒർശန မဟာချကရ၊ သာသနာတော်သားတို့အတွက် ငြိမ်းချမ်းသော်လည်း မကောင်းသူတို့အတွက် ကြောက်မက်ဖွယ်တည်း! ဖြတ်၊ ဖြတ်; ထိုး၊ ထိုး; ခွဲ၊ ခွဲ; ဖျက်ဆီး၊ ဖျက်ဆီး။ ရန်သူ၏ မန္တရများကို မျို၊ မျို; စား၊ စား—အန္တရာယ်ပေးသော ဘူတများကို စားသုံးလော့။ ကာကွယ်၊ ကာကွယ်—ဟူးṃ ဖတ်! စူဒർശနအား နမော”။ ဤမန္တရဖြင့် ချကရကို ပူဇော်ပြီးနောက် စစ်မြေပြင်၌ ရန်သူတို့ကို ခွဲဖျက်နိုင်သည်။
Verse 3
ॐ क्षौं नरसिंह उग्ररूप ज्वल ज्वल प्रज्वल प्रज्वल स्वाहा नरसिंहस्य मन्त्रोयं पातालाख्यस्य वच्मि ते ह शोषय शोषय निकृन्तय निकृन्तय तावद्यावन्मे वशमागताः पातालेभ्यः फट् असुरेभ्यः फट् मन्त्ररूपेभ्यः फट् मन्त्रजातिभ्यः फट् संशयान्मां भगवन्नरसिंहरूप विष्णो सर्वापद्भ्यः सर्वमन्त्ररूपेभ्यो रक्ष रक्ष ह्रूं फट् नमो ऽस्तु ते नरसिंहस्य विद्येयं हरिरूपार्थसिद्धिदा
“အိုṃ kṣauṃ—အို နရသിംဟ၊ ကြမ်းတမ်းသောရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသူ၊ လောင်ကျွမ်း လောင်ကျွမ်း; ပိုမိုလောင်ကျွမ်း ပိုမိုလောင်ကျွမ်း—svāhā! ဤသည်မှာ ‘ပာတာလ’ ဟုခေါ်သော နရသിംဟမန္တရ ဖြစ်၏၊ သင့်အား ငါကြေညာ၏။ ‘ဟ—ခြောက်သွေ့စေ၊ ခြောက်သွေ့စေ; ဖြတ်တောက်စေ၊ ဖြတ်တောက်စေ—သူတို့ ငါ့အာဏာအောက်သို့ ရောက်လာသမျှ—ပာတာလမှ သတ္တဝါများကို phaṭ; အဆုရများကို phaṭ; မန္တရရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိ အင်အားများကို phaṭ; မန္တရအမျိုးအစားများကို phaṭ. သံသယများမှ ငါ့ကို ကာကွယ်ပါ၊ နရသിംဟရုပ်ဖြင့်ရှိသော ဗိෂ္ဏုဘုရား၊ အန္တရာယ်အားလုံးမှ၊ မန္တရရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိ ရန်သူအင်အားအားလုံးမှ—ကာကွယ် ကာကွယ်—hrūṃ phaṭ. သင့်အား နမော’”။ ဤနရသിംဟဗိဒ္ယာသည် ဟရိ (ဗိෂ္ဏု) ၏ရုပ်အားဖြင့် ရည်ရွယ်ချက်အောင်မြင်မှုကို ပေးစွမ်းသည်။
Verse 4
त्रिलोक्यमोहनैर् मन्त्रैः स्थाप्यस्त्रैलोक्यमोहनः गदो दक्षे शान्तिकरो द्विभुजो वा चतुर्भुजः
‘ထရိုင်လောက്യမိုဟန’ ဟုခေါ်သော ဒေဝတာကို ‘ထရိလောက്യမိုဟန’ မန္တရများဖြင့် ပရတိဋ္ဌာ တည်ထောင်ရမည်။ သူ၏ ညာလက်တွင် ဂဒါ (တုတ်လက်နက်) ကိုင်ထားပြီး śānti (ငြိမ်းချမ်းရေး) ကို ပေးသနားသူ ဖြစ်ကာ လက်နှစ်ဖက် သို့မဟုတ် လက်လေးဖက် ရုပ်ပုံဖြင့် ဖော်ပြနိုင်သည်။
Verse 5
वामोर्ध्वे कारयेच्चक्रं पाञ्चजन्यमथो ह्य् अधः श्रीपुष्टिसंयुक्तं कुर्याद् बलेन सह भद्रया
ဘယ်ဘက်အပေါ်ပိုင်းတွင် စုဒර්ရှန ချက်ကရ (discus) ကို ပုံဖော်ရမည်၊ ထို့အောက်တွင် ပാഉဉ္စဇန்ய (Pāñcajanya) သံခွံကို ထားရမည်။ ထို့ပြင် Śrī နှင့် Puṣṭi တို့နှင့်အတူ Bala နှင့် Bhadrā တို့ပါဝင်အောင် စီစဉ်ရမည်။
Verse 6
प्रासादे स्थापयेद्विष्णुं गृहे वा मण्डपे ऽपि वा वामनं चैव वैकुण्ठं हयास्यमनिरुद्धकं
ဗိဿနု (Viṣṇu) ရုပ်တုကို ဘုရားကျောင်း (prāsāda) တွင် သို့မဟုတ် အိမ်တွင် သို့မဟုတ် မဏ္ဍပ (maṇḍapa) ပူဇော်ခန်းတွင်ပင် တင်သွင်းတည်ထားရမည်—Vāmana၊ Vaikuṇṭha၊ Hayāsya (Hayagrīva) နှင့် Aniruddha ဟူသော ပုံစံများအဖြစ်။
Verse 7
स्थापयेज्जलशय्यास्थं मत्स्यादींश्चावतारकान् सङ्कर्षणं विश्वरूपं लिङ्गं वै रुद्रमूर्तिकं
ရေပြင်ပေါ် အိပ်ရာ (jalashayya) တွင် လဲလျောင်းတော်မူသော သခင်၏ ရုပ်ပုံကိုလည်းကောင်း၊ Matsya မှ စတင်သော အဝတားများကိုလည်းကောင်း တင်သွင်းတည်ထားရမည်။ ထို့အပြင် Saṅkarṣaṇa၊ စကြဝဠာရုပ် (Viśvarūpa) နှင့် Rudra မూర్తိကို ကိုယ်စားပြုသော Liṅga ကိုလည်း တည်ထားရမည်။
Verse 8
अर्धनारीश्वरं तद्वद्धरिशङ्करमातृकाः भैरवं च तथा सूर्यं ग्रहांस्तद्विनायकम्
ထိုနည်းတူ Ardhanārīśvara ကိုလည်း ပူဇော်ဖိတ်ခေါ်ရမည်။ ထို့အတူ Hari-Śaṅkara နှင့် မာတೃကာ (Mātṛkās) မိခင်နတ်မများကိုလည်းကောင်း၊ ထို့ပြင် Bhairava၊ နေမင်း (Sūrya)၊ ဂြဟ (Grahas) ဂြိုဟ်နတ်များနှင့် ထိုတို့နှင့်ဆက်စပ်သော Vināyaka (Gaṇeśa) ကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။
Verse 9
दर दर इति ख, ग, ङ, इति चिह्नितपुस्तकपाठः रक्ष रक्ष ॐ फट् इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः रक्ष रक्ष ह्रीं फडिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः हरिरूपा सुमिद्विदा इति ग, ङ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः गौरीमिन्द्रादिकां लेप्यां चित्रजां च बलाबलां पुस्तकानां प्रतिष्ठां च वक्ष्ये लिखनतद्विधिं
အမှတ်အသားပြုထားသော လက်ရေးမူအချို့တွင် ဖတ်ပုံမှာ «dara dara» ဟုရှိသည်။ အခြားအမှတ်အသားပြု လက်ရေးမူတစ်စောင်တွင် «rakṣa rakṣa, oṃ phaṭ» ဟုရှိသည်။ အခြားတစ်စောင်တွင် «rakṣa rakṣa, hrīṃ phaḍ» ဟုရှိသည်။ လက်ရေးမူနှစ်စောင်တွင်တော့ «harirūpā sumidvidā» ဟုဖတ်ကြသည်။ ယခုမှစ၍ Gaurī အကြောင်း၊ Indra နှင့် အခြားနတ်များနှင့်ဆက်စပ်သော လိမ်းပွတ်ခြင်း (lepa) အကြောင်း၊ ပုံရေး/ဒီယာဂရမ်နည်း (painted procedure) အကြောင်း၊ အင်အားနှင့် အင်အားနည်းမှုဆိုင်ရာ ရိတုအကြောင်း၊ ထို့ပြင် စာအုပ်များ၏ ပရတိဋ္ဌာ (pratiṣṭhā) သာသနာတင်မြှောက်ခြင်းနှင့် ရေးသားနည်းကို ငါဖော်ပြမည်။
Verse 10
स्वस्तिके मण्डले ऽभ्यर्च्य शरपत्रासने स्थितं लेख्यञ्च लिखितं पुस्तं गुरुर्विद्यां हरिं यजेत्
သ္ဝஸ္တိကပုံ မဏ္ဍလအတွင်း ဟရီကို ပူဇော်ပြီး မြားရွက်အာသနပေါ် ထိုင်စေကာ စာရေးကိရိယာများနှင့် ရေးပြီးသား စာအုပ်ကိုလည်း ဂါရဝပြုရမည်။ ဆရာသည် ဗိဒ္ယာ (ပညာ) နှင့် ဟရီကို ပူဇော်ရမည်။
Verse 11
यजमानो गुरुं विद्यां हरिं लिपिकृतं नरं प्राङ्मुखः पद्मिनीं ध्यायेत् लिखित्वा श्लोकपञ्चकं
အရှေ့ဘက်သို့ မျက်နှာမူ၍ ယဇမာန (ပူဇော်ပွဲပိုင်ရှင်) သည် ဆရာ၊ ဗိဒ္ယာ (ပညာ)၊ ဟရီ (ဗိෂ္ဏု)၊ စာရေးအဖြစ် ခန့်ထားသော လူနှင့် ပဒ္မိနီကို သမားတော်စိတ်ဖြင့် ဓ్యာန်ပြုရမည်။ ထို့နောက် ရှလိုက ငါးပုဒ်ကို ရေးပြီးလျှင်။
Verse 12
रौप्यस्थमस्या हैम्या च लेखन्या नागराक्षरं ब्राह्मणान् भोजयेच्छक्या शक्त्या दद्याच्च दक्षिणां
ဤစာကို နာဂရီအက္ခရာဖြင့် ရွှေစာရေးတံဖြင့် ရေးကာ ငွေသေတ္တာအတွင်း ထားရမည်။ ကိုယ့်စွမ်းအားအတိုင်း ဗြာဟ္မဏများကို အစာကျွေးကာ ဒက္ခိဏာ (ပူဇော်ခ) ကိုလည်း ပေးရမည်။
Verse 13
गुरुं विद्यां हरिं प्रार्च्य पुराणादि लिखेन्नरः पूर्ववन्मण्डलाद्ये च ऐशान्यां भद्रपीठके
ဆရာ၊ ဗိဒ္ယာနှင့် ဟရီကို အရင်ဆုံး ပူဇော်ပြီးနောက် လူတစ်ဦးသည် ပုရာဏများနှင့် ဆက်စပ်သော ကျမ်းများကို ရေးကူးရမည်။ ယခင်က ဆိုခဲ့သကဲ့သို့ မဏ္ဍလနှင့် အစပြုအခမ်းအနားများမှ စ၍ အရှေ့မြောက် (ဣရှာန) ဦးတည်ရာတွင် တင်ထားသော မင်္ဂလာအာသန (ဘဒြပီဋ္ဌ) ပေါ်တွင် ထိုင်၍ ပြုလုပ်ရမည်။
Verse 14
दर्पणे पुस्तकं दृष्ट्वा सेचयेत् पूर्ववद् घटैः नेत्रोन्मीलनकं कृत्वा शय्यायां तु न्यसेन्नरः
မှန်ထဲတွင် သန့်ရှင်းသော စာအုပ်၏ အရိပ်ကို မြင်ပြီးနောက် ယခင်ညွှန်ကြားသကဲ့သို့ ရေထည့်အိုးများဖြင့် ပက်ဖျန်းသန့်စင်ပူဇော်မှုကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် “မျက်စိဖွင့်ခြင်း” ဟုခေါ်သော အခမ်းအနားကို ပြုလုပ်ပြီးလျှင် ထိုစာအုပ်ကို အိပ်ရာ/တင်ရာပေါ်တွင် ထားရမည်။
Verse 15
न्यसेत्तु पौरुषं सूक्तं देवाद्यं तत्र पुस्तके कृत्वा सजीवीकरणं प्रार्च्य हुत्वा चरुं ततः
ထို့နောက် ထိုစာအုပ်ပေါ်တွင် ဒေဝတားဖိတ်ခေါ်ခြင်းမှ စ၍ ပေါရုෂ-သုက္တ (Pauruṣa-sūkta) ၏ နျာသ (nyāsa) ကို ပြုလုပ်ရမည်။ စဇီဝီကရဏ (sajīvīkaraṇa) ဖြင့် အသက်သွင်းပူဇော်ပြီးနောက် အရင်ဆုံး ပူဇော်ကန်တော့ကာ ထို့နောက် မီးထဲသို့ ချာရု (caru) အဟုတိကို ဆက်ကပ်ရမည်။
Verse 16
सम्प्राश्य दक्षिणाभिस्तु गुर्वादीन् भोजयेद्द्विजान् रथेन हस्तिना वापि भ्राम्येत् पुस्तकं नरैः
စားသောက်ပြီးနောက် ဒက္ခိဏာ (dakṣiṇā) နှင့်အတူ ဂုရုတို့နှင့် အခြားအလေးအမြတ်ပြုသူများကိုလည်းကောင်း၊ ဒွိဇ (brāhmaṇa) များကိုလည်းကောင်း ကျွေးမွေးရမည်။ ထို့ပြင် လူတို့က စာအုပ်ကို အခမ်းအနားဖြင့် လှည်းရထားပေါ် သို့မဟုတ် ဆင်ပေါ်တွင်ပင် လှည့်လည်သယ်ဆောင်စေရမည်။
Verse 17
गृहे देवालयादौ तु पुस्तकं स्थाप्य पूजयेत् वस्त्रादिवेष्टितं पाठादादावन्ते समर्चयेत्
အိမ်တွင်ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် အရင်ဆုံး ဘုရားကျောင်း/ဒေဝालयတွင်ဖြစ်စေ စာအုပ်ကို တင်ထား၍ ပူဇော်ရမည်။ အဝတ်အထည်တို့ဖြင့် ပတ်လည်ဖုံးအုပ်ထားပြီး ရွတ်ဖတ်ခြင်း၏ အစနှင့် အဆုံးတွင် သင့်လျော်စွာ ကန်တော့ပူဇော်ရမည်။
Verse 18
त्वा च प्रदापयेत् ब्राह्मणान् भोजयेच्छक्त्या शक्त्यादद्याच्च दक्षिणामिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः पूर्वमण्डपपार्श्वे इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः पुस्तकं नर इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः अन्ते सदार्चयेदिति ख, ग, चिह्नितपुस्तकपाठः जगच्छान्तिञ्चावधार्य पुस्तकं वाचयेन्नरः अध्यायमेकं कुम्भाद्भिर्यजमानादि सेचयेत्
ထို့အပြင် ထိုအရာ/စာအုပ်ကို ပေးလှူစေသင့်သည်။ မိမိစွမ်းအားအတိုင်း ဘြာဟ္မဏ (brāhmaṇa) များကို ကျွေးမွေးရမည်၊ မိမိအင်အားအတိုင်း ဒက္ခိဏာ (dakṣiṇā) ကိုလည်း ပေးရမည်။ «လောကငြိမ်းချမ်းမှု» (jagacchānti) ကို ရည်မှန်း၍ လူတစ်ဦးသည် စာအုပ်ကို ရွတ်ဖတ်စေရာတွင် အခန်းတစ်ခန်းကို ဖတ်စေသင့်သည်။ ထို့နောက် ကုမ္ဘ (kumbha) အိုးများမှ ရေဖြင့် ယဇမာန (yajamāna) နှင့် အခြားသူတို့ကို ပက်ဖျန်း၍ သန့်စင်အပ်နှံရမည်။
Verse 19
द्विजाय पुस्तकं दत्वा फलस्यान्तो न विद्यते त्रीण्याहुरतिदानानि गावः पृथ्वीं सरस्वती
ဒွိဇ (ပညာရှိ ဘြာဟ္မဏ) တစ်ဦးအား စာအုပ်ကို လှူဒါန်းလျှင် ထိုလှူဒါန်းမှု၏ အကျိုးသည် အဆုံးမရှိ။ အလွန်မြတ်သော လှူဒါန်းမှု သုံးပါးဟု ဆိုကြသည်—နွား၊ မြေယာ၊ နှင့် စရஸဝတီ (Sarasvatī) ဟူသော သာသနာပညာ/သိပ္ပံပညာ။
Verse 20
विद्यादानफलं दत्वा मस्यन्तं पत्रसञ्चयं यावत्तु पत्रसङ्ख्यानमक्षराणां तथानघ
အပြစ်ကင်းသူရေ၊ ဗိဒ္ဓာဒာန (ပညာပေးလှူ) ၏အကျိုးကို ပေးလှူပြီးနောက် မင်ဖြင့်ရေးသားထားသော လက်ရေးမူစုကို လှူဒါန်းလျှင်၊ ကုသိုလ်သည် စာရွက်အရေအတွက်အတိုင်းလည်းကောင်း၊ အက္ခရာအရေအတွက်အတိုင်းလည်းကောင်း တည်တံ့နေ၏။
Verse 21
तावद्वर्षसहस्राणि विष्णुलोके महीयते पञ्चरात्रं पुराणानि भारतानि ददन्नरः कुलैकविंशमुद्धृत्य परे तत्त्वे तु लीयते
ပဉ္စရాత్ర သင်ကြားချက်များ၊ ပုရာဏများနှင့် ဘာရတ (မဟာဘာရတ) ကို ငါးညတိုင်တိုင် လှူဒါန်းသောသူသည် ဗိෂ္ဏုလောက၌ နှစ်ထောင်ချီကာလအထိ ချီးမြှောက်ခံရ၏။ ထို့ပြင် မိမိမျိုးရိုး ၂၁ ဆက်ကို မြှောက်တင်ကယ်တင်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် အထွတ်အထိပ် တတ္တဝ (အမြင့်ဆုံးသစ္စာ) ထဲသို့ လျောဝင်ပျော်လျက် တစ်လုံးတစ်ဝတည်း ဖြစ်သွား၏။
Frequently Asked Questions
It emphasizes mantra-specific consecration (each deity/emblem installed like Viṣṇu but with its own mantra), precise iconographic placement (chakra and Pāñcajanya with attendant deities), and a full pustaka-pratiṣṭhā protocol including Nāgarī script, Īśāna-direction seating, mirror-darśana, netronmīlana, nyāsa (Pauruṣa-sūkta), and sajīvīkaraṇa.
By treating images, emblems, and even manuscripts as living loci of dharma through consecration, it converts technical acts—writing, installing, protecting, and gifting knowledge—into sādhana that purifies intention, stabilizes communal worship, and accrues enduring merit culminating in Viṣṇu-loka and final absorption into the Supreme Reality.