Adhyaya 60

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये अधिवासनं नाम ऊनषष्टितमो ऽध्यायः अथ षष्टितमोध्यायः वासुदेवप्रतिष्ठादिविधिः भगवानुवाच पिण्डिकास्थापनार्थन्तु गर्भागारं तु सप्तधा विभजेद् ब्रह्मभागे तु प्रतिमां स्थापयेद् बुधः

ဤသို့ဖြင့် မူလ မဟာပုရာဏဖြစ်သော အဂ္နိပုရာဏတွင် “အဓိဝာသန” ဟု အမည်ရသော ၅၉ မြောက် အခန်း ပြီးဆုံး၏။ ယခု ၆၀ မြောက် အခန်း—“ဝါစုဒေဝ၏ ပရတိဋ္ဌာ (တည်ထောင်) နည်းလမ်းနှင့် ဆက်စပ်ပွဲတော်များ”—စတင်၏။ ဘုရားရှင် မိန့်တော်မူသည်– “ပိဏ္ဍိကာ (အခြေခံပလက်ဖောင်း) တည်ရန်အတွက် ဂರ್ಭဂೃಹ (သန့်ရှင်းခန်း) ကို ၇ ပိုင်း ခွဲ၍ ‘ဗြဟ္မာ-ပိုင်း’ (အလယ်အမြတ်ဆုံး) တွင် ပညာရှိသည် ပရတိမာ (ရုပ်တု) ကို တည်ထားရမည်။”

Verse 2

देवमनुषपैशाचभागेषु न कदाचन ब्रह्मभागं परित्यज्य किञ्चिदाश्रित्य चाण्डज

အို ဥမှပေါက်သူရေ၊ နတ်များ၊ လူများနှင့် ပိသာချ (ဝိညာဉ်/အပျက်သဘောရှိသူများ) အတွက် အပိုင်းများ ခွဲဝေရာတွင် ဗြဟ္မန်၏ အပိုင်း (ဗြဟ္မာ/ဗြာဟ္မဏ အပိုင်း) ကို မည်သည့်အခါမျှ မစွန့်ပစ်ရ။ ထိုဗြဟ္မန်-အပိုင်းကို ဂုဏ်ပြု၍ အမြဲတမ်း တစ်စုံတစ်ရာကို သီးသန့်ထားရမည်။

Verse 3

देवमानुषभागाभ्यां स्थाप्या यत्नात्तु पिण्डिका नपुंसककशिलायान्तु रत्नन्यासं समाचरेत्

သေချာသောကြိုးစားမှုဖြင့် ပိဏ္ဍိကာ (piṇḍikā) ကို နတ်ပိုင်းနှင့် လူပိုင်း (သတ်မှတ်ထားသော အချိုးအစားခွဲခြားမှု) နှစ်ဖက်လုံးကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားကာ တပ်ဆင်ရမည်။ ထို့ပြင် “လိင်မသတ်မှတ်” သော ကျောက်တွင် ရတနာတင်သွင်းခြင်း (ratna-nyāsa) ပူဇော်နည်းကို သင့်တော်စွာ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 4

नारसिंहेन हुत्वा रत्नन्यासं च तेन वै चतस्रः स्थापयेच्च गा इति ग, घ, ङ, चिह्नितपुस्तकत्रयपठः घोषयेच्च ततो मखे इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः स्थापयेदाशु पिण्डिकामिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः वर्णन्यासमिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः व्रीहीन् रत्नांस्त्रिधातूंश् च लोहादींश् चन्दनादिकान्

နရသိံဟ (Narasiṃha) မန္တရ/ပူဇော်နည်းဖြင့် ဟုတ (အဟုတိ) ပြုလုပ်ပြီးနောက် ထိုပူဇော်နည်းတစ်ခုတည်းဖြင့် ရတနာတင်သွင်းခြင်း (ratna-nyāsa) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့နောက် “gā” ဟုဆိုကာ လေးမျက်နှာ/လေးနေရာကို တည်ထောင်ရမည်။ ထို့နောက် မခ (makha) ယဇ်တွင် သတ်မှတ်ထားသည့် ကြေညာချက်ကို ထုတ်ပြန်ရမည်; ပိဏ္ဍိကာကို အလျင်အမြန် ထားရမည်; ထို့ပြင် အက္ခရာတင်သွင်းခြင်း (varṇa-nyāsa) ကို ပြုလုပ်ရမည်။ (ထို့အပြင်) ဆန်စေ့များ၊ ရတနာများ၊ သုံးသတ္တု (tridhātu)၊ သံစသည့် သတ္တုများနှင့် စန္ဒကာသကဲ့သို့သော ပစ္စည်းများကို စီစဉ်ပူဇော်ရမည်။

Verse 5

पूर्वादिनवगर्तेषु न्यसेन् मध्ये यथारुचि अथ चेन्द्रादिमन्त्रैश् च गर्तो गुग्गुलुनावृतः

အရှေ့ဘက်မှစ၍ ရှိသော အပေါက်ကိုးပေါက်တွင် (ပူဇော်ပစ္စည်း/တင်သွင်းမှုများကို) ထားရမည်၊ အလယ်အပေါက်ကို မိမိနှစ်သက်သလို စီမံနိုင်သည်။ ထို့နောက် အိန္ဒြ (Indra) စသော မန္တရများဖြင့် အပေါက်ကို ဂုဂ္ဂုလု (guggulu) ရနံ့သစ်စေးဖြင့် ဖုံးအုပ်/ဝိုင်းကာ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 6

रत्नन्यासविधिं कृत्वा प्रतिमामालभेद्गुरुः सशलाकैर् दर्भपुञ्जैश् च सहदेवैः समन्वितैः

ရတနာတင်သွင်းခြင်း (ratna-nyāsa) နည်းလမ်းကို ပြီးစီးစွာ ဆောင်ရွက်ပြီးနောက် ဂုရု (ဆရာ) သည် ပရတိမာ (ရုပ်တု) ကို သင်္ကာရ/အဘိသေကဆိုင်ရာ ကိုင်တွယ်မှုကို စတင်ရမည်။ ထိုအခါ ပူဇော်ရေးအပ်/တံ (śalākā) များ၊ ဒರ್ಭမြက်အစုများနှင့် အကူအညီပေးသည့် ဒေဝတားများ (sahadeva) ကိုပါ ပေါင်းစည်း၍ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 7

सवाह्यन्तैश् च संस्कृत्य पञ्चगव्येन शोधयेत् प्रोक्षयेद्दर्भतोयेन नदीतीर्थोदकेन च

အကူအညီပေးသော သတ်မှတ်ထားသည့် အခမ်းအနားများ (vāhyanta) ဖြင့် သင့်တော်စွာ ပြင်ဆင်ပြီးနောက် ပဉ္စဂဗျ (pañcagavya) ဖြင့် သန့်စင်ရမည်။ ထို့ပြင် ဒರ್ಭမြက်ဖြင့် သန့်စင်ထားသော ရေဖြင့်လည်းကောင်း၊ မြစ်ရေ သို့မဟုတ် တီရ္ထ (tīrtha) သန့်မြတ်ရာနေရာ၏ ရေဖြင့်လည်းကောင်း ပရောက္ခဏ (ပက်ဖျန်း) ရမည်။

Verse 8

होमार्थे खण्डिलं कुर्यात् सिकताभिः समन्ततः सार्धहस्तप्रमाणं तु चतुरस्रं सुशोभनं

ဟောမ (homa) ပြုလုပ်ရန်အတွက် ခဏ္ဍိလ (မီးပူဇော်ရာနေရာ/အလ္တာ) ကို ပြင်ဆင်၍ ပတ်လည်အားလုံးတွင် သဲဖြန့်ရမည်။ အရွယ်အစားမှာ ဟတ္ထ ၁ နှင့် ၁/၂ ဖြစ်ပြီး စတုရန်းပုံသဏ္ဌာန် လှပသေသပ်ရမည်။

Verse 9

अष्टदिक्षु यथान्यासं कलशानपि विन्यसेत् पूर्वाद्यानष्टवर्णेन अग्निमानीय संस्कृतं

အရှေ့စသည့် အဋ္ဌဒိက္ခ (ဦးတည်ရာ ၈ မျက်နှာ) အတိုင်း သတ်မှတ်ထားသကဲ့သို့ ကလသ (ရေခွက်/ပူဇော်အိုး) များကို စီစဉ်တင်ထားရမည်။ ထို့နောက် အရှေ့မှစ၍ သန့်စင်ကောင်းချီးပေးထားသော မီးကို အက္ခရာ ၈ လုံး မန္တရဖြင့် အာဝါဟနာပြု၍ ယူဆောင်ဝင်ရမည်။

Verse 10

त्वमग्नेद्युभिरिति गायत्र्या समिधो हुनेत् अष्टार्णेनाष्टशतकं आज्यं पूर्णां प्रदापयेत्

«tvam agne dyubhiḥ …» ဟုအစပြုသော ဂါယတြီကို ရွတ်ဆိုကာ မီးထဲသို့ သမိဓ် (မီးထိုးတုတ်) များကို ဟုန်ရမည်။ ထို့နောက် အက္ခရာ ၈ လုံး မန္တရဖြင့် အာဇျ (ဃီး) ကို ၈၀၀ ကြိမ် ဟုန်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ပူဏာဟုတိ (အပြီးသတ်ပြည့်စုံသော ဟုတိ) ကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 11

शान्त्युदकं आम्रपत्रैः मूलेन शतमन्त्रितं सिञ्चेद्देवस्य तन्मूर्ध्नि श्रीश् च ते ह्य् अनया ऋचा

သရက်ရွက်များကို အသုံးပြု၍ မူလမန္တရ (Mūla-mantra) ဖြင့် အကြိမ် ၁၀၀ မန္တရသွင်းထားသော ရှာန္တိဥဒက (ငြိမ်းချမ်းရေးရေ) ကို ဒေဝတား၏ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ ဖြန်းရမည်။ ထိုအခါ «ဤ ဣဋ္စ (Ṛc) ဖြင့် သင်၌ သရီ (ကံကောင်းချမ်းသာ) ရှိပါစေ» ဟု ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 12

ब्रह्मयानेन चोद्धृत्य उत्तिष्ठ ब्रह्मणस्पते तद्विष्णोरिति मन्त्रेण प्रासादाभिमुखं नयेत्

သန့်ရှင်းသော အရာ/ဒေဝတားကို ဘြဟ္မယာန (brahma-yāna) ပေါ်သို့ မြှောက်တင်ပြီး «uttistha brahmaṇaspate» — “ထ၍ ရပ်လော့၊ ဗြဟ္မန်၏ အရှင် (Brahmaṇaspati)” ဟု ရွတ်ဆိုရမည်။ ထို့နောက် «tad viṣṇoḥ …» ဟုအစပြုသော မန္တရဖြင့် ဘုရားကျောင်း (ပရာသာဒ) ကို မျက်နှာမူစေကာ ထိုဘက်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားရမည်။

Verse 13

शिविकायां हरिं स्थाप्य भ्रामयीत पुरादिकं गीतवेदादिशब्दैश् च प्रासादद्वारि धारयेत्

ဟရီကို စင်္ကြံပလန်ကင် (shivikā) ပေါ်တွင် တင်ထားပြီး မြို့နှင့် အနီးပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်လည်ပူဇော်စေရာ၊ သီချင်းသံ၊ ဝေဒသုတ်သံ စသည့်အသံများနှင့်အတူ နောက်ဆုံးတွင် ဘုရားကျောင်းတံခါးဝ၌ ထားရမည်။

Verse 14

इतपुस्तकत्रयपाठः अष्टान्तेनाष्टशतकमिति ख, घ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः शान्त्युदकमाज्यपात्रैर् इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः ब्रह्मपात्रेणेति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः गीतवाद्यादिशब्दैश् च इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः स्त्रीभिर्विप्रैर् मङ्गलाष्टघटैः संस्नापयेद्धरिं ततो गन्धादिनाभ्यर्च्य मूलमन्त्रेण देशिकः

(လက်ရေးမူအချို့တွင် ကွဲပြားဖတ်ပုံများ— «အဆုံးသတ် အက္ခရာရှစ်လုံးဖြင့် ၁၀၈ ဖြစ်စေသည်»၊ «ငြိမ်းချမ်းရေးရေနှင့် ဂီ (ghee) ထည့်သောအိုးများဖြင့်»၊ «ဗြဟ္မအိုးဖြင့်»၊ «သီချင်းနှင့် တူရိယာသံတို့နှင့်အတူ» ဟူ၍) ထို့နောက် မိန်းမများနှင့် ဗြာဟ္မဏများနှင့်တကွ မင်္ဂလာအိုးရှစ်လုံး (aṣṭa-maṅgala ghaṭa) ကိုအသုံးပြု၍ ဟရီကို အဘိသေကဖြင့် ရေချိုးပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် အခမ်းအနားဆရာ (deśika) သည် စန္ဒနံနှင့် အခြားပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် မူလမန္တရ (mūlamantra) ကိုရွတ်ဆိုကာ ပူဇော်ရမည်။

Verse 15

अतो देवेति वस्त्राद्यमष्टाङ्गार्घ्यं निवेद्य च स्थिरे लग्ने पिण्डिकायां देवस्य त्वेति धारयेत्

ထို့နောက် «ato deve…» ဟူသော မန္တရအစကို ရွတ်ဆို၍ အဝတ်အစားစသည်တို့ကို ပူဇော်ကာ အင်္ဂါရှစ်ပါး အရ္ဃျ (aṣṭāṅgārghya) ကို ဆက်ကပ်ရမည်။ လဂ္န (lagna) သည် တည်ငြိမ်၍ မင်္ဂလာရှိသည့်အခါ «devasya tvam…» ဟူ၍ ရွတ်ဆိုကာ ပိဏ္ဍိကာ (piṇḍikā) ပေါ်တွင် တည်မြဲစွာ တင်ထားရမည်။

Verse 16

ॐ त्रैलोक्यविक्रान्ताय नमस्तेस्तु त्रिविक्रम संस्थ्याप्य पिण्डिकायान्तु स्थिरं कुर्याद्विचक्षणः

«အိုံ။ သုံးလောကကို ခြေလှမ်းဖြင့် ဖြတ်ကျော်သော တြိဝိက్రమ (Trivikrama) သို့ နမස්ကာရ ဖြစ်ပါစေ»။ ထိုသို့ သေချာစွာ တင်သွင်းတည်ဆောက်ပြီးနောက် ဉာဏ်ရှိသော အကျင့်သမားသည် ပိဏ္ဍိကာ (piṇḍikā) ပေါ်တွင် တည်ငြိမ်ခိုင်မာအောင် ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 17

ध्रुवा द्यौरिति मन्त्रेण विश्वतश् चक्षुरित्यपि पञ्चगव्येन संस्नाप्य क्षाल्य गन्धदकेन च

«dhruvā dyauḥ» မန္တရနှင့် «viśvataś cakṣuḥ» မန္တရတို့ဖြင့်လည်း ပဉ္စဂဝျ (pañcagavya) ဖြင့် ရေချိုးအဘိသေက ပြုလုပ်ပြီးနောက် ဆေးကြောဖယ်ရှားကာ အနံ့သာရေဖြင့် ထပ်မံသန့်စင်ရမည်။

Verse 18

पूजयेत् सकलीकृत्य साङ्गं सावरणं हरिं ध्यायेत् स्वं तस्य मूर्तिन्तु पृथिवी तस्य पीठिका

ပူဇာကို အပြည့်အစုံ စီစဉ်ပြီးနောက် အင်္ဂများနှင့် အဝရဏ (āvaraṇa) များပါဝင်သည့် ဟရီ (Hari) ကို ပူဇာပြုရမည်။ ထို့နောက် မိမိ၏ရုပ်သဏ္ဍာန်ကို သူ၏မူရတိအဖြစ် သမားဓိပြုရမည်။ မြေကြီးသည် သူ၏ ပီဋ္ဌိကာ (pīṭhikā) ဖြစ်သည်။

Verse 19

कल्पयेद्विग्रहं तस्य तैजसैः परमाणुभिः जीवमावाहयिष्यामि पञ्चविंशतितत्त्वगं

သူ၏ ဝိဂ္ဂရဟ (vigraha) ကို တောက်ပသော အဏုမှုန်များဖြင့် ဖန်တီးရမည်။ (ထို့နောက် ပူဇာဆောင်ရွက်သူက ကြေညာသည်—) «တတ္တဝ (tattva) ၂၅ ပါဝင်သော ဇီဝ (jīva) အသက်ရှိတည်ရှိမှုကို ငါ အဝါဟန (āvāhana) ပြုမည်»။

Verse 20

चैतन्यं परमानन्दं जाग्रत्स्वप्नविवर्जितं देहेन्द्रियमनोबुद्धिप्राणाहङ्कारवर्जितं

၎င်းသည် သန့်ရှင်းသော ချိတ်တနာ (caitanya) ဖြစ်၍ အမြင့်ဆုံး အာနန္ဒ (ānanda) ဖြစ်သည်။ နိုးခြင်းနှင့် အိပ်မက်အခြေအနေတို့မှ ကင်းလွတ်ပြီး ကိုယ်ခန္ဓာ၊ အာရုံများ၊ စိတ်၊ ဉာဏ်၊ ပရာဏ (prāṇa) နှင့် အဟင်္ကာရ (ahaṅkāra) မရှိသည်။

Verse 21

ब्रह्मादिस्तम्बपर्यन्तं हृदयेषु व्यवस्थितं हृदयात् प्रतिमाविम्बे स्थिरो भव परेश्वर

ဗြဟ္မာမှ စ၍ မြက်တစ်စင်းအဆုံးတိုင်အောင် သတ္တဝါအားလုံး၏ နှလုံးသားများတွင် တည်ရှိတော်မူသော အမြင့်ဆုံး အရှင်တော်၊ နှလုံးမှ ဖိတ်ခေါ်၍ ဤပုံရိပ်အတွင်း ထင်ဟပ်နေသော တည်ရှိမှုသို့ ရောက်လာပြီးနောက် တည်ငြိမ်တော်မူပါစေ။

Verse 22

सजीवं कुरु बिम्बं त्वं सवाह्याभ्यन्तरस्थितः अङ्गुष्ठमात्रः पुरुषो देहोपाधिषु संस्थितः

အပြင်နှင့် အတွင်း နှစ်ဖက်လုံးတွင် တည်ရှိတော်မူသော သင်သည် ဤဘိမ္ဗ (bimba) ကို အသက်ရှိအောင် ပြုလုပ်တော်မူပါ။ ပုရုရှ (puruṣa) သည် လက်မအရွယ်ရှိပြီး ကိုယ်ခန္ဓာဆိုင်ရာ အုပ်ပါဓိ (upādhi) များအတွင်း တည်ရှိသည်။

Verse 23

ज्योतिर्ज्ञानं परं ब्रह्म एकमेवाद्वितीयकं सजीवीकरणं कृत्वा प्रणवेन निबोधयेत्

အမြင့်ဆုံး ဗြဟ္မန်သည် အလင်းရောင်ဖြစ်သော အသိဉာဏ်ကိုယ်တိုင်—တစ်ပါးတည်းသာရှိ၍ ဒုတိယမရှိ။ ထိုအရာကို ကိုယ်တွင်း၌ အတွေ့အကြုံဖြင့် အသက်ဝင်အောင် ပြုလုပ်ပြီးနောက် ပရဏဝ (အိုံ) ဖြင့် သိမြင်ရမည်။

Verse 24

सान्निध्यकरणन्नाम हृदयं स्पृश्य वै जपेत् सूक्तन्तु पौरुषं ध्यायन् इदं गुह्यमनुं जपेत्

နှလုံးကို ထိကာ «သာန္နိဓ္ယ-ကရဏ» ဟုခေါ်သော (ဘုရားရှိနေမှုကို ဖြစ်စေသော) နှလုံးမန်တရကို အမှန်တကယ် ဂျပ် (japa) ရမည်။ ထို့ပြင် ပေါရုෂ သုက္တကို သာမနာသတိဖြင့် ဓ్యာန်ပြုကာ ဤလျှို့ဝှက် မန္တရဖော်မြူလာကို ဂျပ်ရမည်။

Verse 25

नमस्तेस्तु सुरेशाय सन्तोषविभवात्मने मङ्गलाष्टघटे इति ख, ग, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः ज्ञानविज्ञानरूपाय ब्रह्मतेजोनुयायिने

ဒေဝတို့၏ အရှင်တော်၊ သင့်အား နမස්ကာရ ဖြစ်ပါစေ—စိတ်ကျေနပ်ခြင်းမှ ပေါ်ထွန်းသော စည်းစိမ်ပြည့်ဝမှုသည် သင့်သဘာဝဖြစ်၏။ သင်သည် ဉာဏ်နှင့် ဗိညာဏ (အတွေ့အကြုံဖြင့် သိမြင်ခြင်း) ၏ ရုပ်သဘောဖြစ်၍ ဗြဟ္မန်၏ တေဇောအလင်းရောင်နှင့် အမြဲညီညွတ်တော်မူ၏။

Verse 26

गुणातिक्रान्तवेशाय पुरुषाय महात्मने अक्षयाय पुराणाय विष्णो सन्निहितो भव

အို ဗိෂ္ဏု—ဂုဏသုံးပါးကို ကျော်လွန်သောသူ၊ အမြင့်ဆုံး ပုရုෂ၊ မဟာအတ္တ၊ မပျက်မယွင်းသောသူ၊ ရှေးဦးအဟောင်းတော်—ဤနေရာ၌ (ကျွန်ုပ်တို့ရှေ့၌) ရှိနေတော်မူပါ။

Verse 27

यच्च ते परमं तत्त्वं यच्च ज्ञानमयं वपुः तत् सर्वमेकतो लीनमस्मिन्देहे विबुध्यतां

သင့်၏ အမြင့်ဆုံး တတ္တဝ (အမှန်တရား) သည် မည်သို့ဖြစ်စေ၊ သင့်၏ ဉာဏ်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ရုပ်ကာယသည် မည်သို့ဖြစ်စေ—ထိုအားလုံးသည် တစ်စုတစ်စည်းတည်းအဖြစ် ဤကိုယ်ခန္ဓာထဲသို့ ပေါင်းလျှံဝင်ရောက်၍ လုံးဝရှင်းလင်းစွာ သိမြင်ပါစေ။

Verse 28

आत्मानं सन्निधीकृत्य ब्रह्मादिपरिवारकान् स्वनाम्ना स्थापयेदन्यानायुधान् स्वमुद्रया

မိမိကိုယ်ကို သန့်ရှင်းသော စန္နိဋ္ဌိအနေအထား၌ အရင်တည်စေပြီးနောက်၊ ဗြဟ္မာနှင့် အခြားအဖော်တော်ဒေဝတာများကို မိမိနာမဖြင့် တည်ထောင်ရမည်။ ထို့ပြင် အခြားသော ဒေဝအာယုဓများကိုလည်း ၎င်းတို့၏ နာမကို ရွတ်ဆိုကာ သတ်မှတ်ထားသော မုဒြာဖြင့် တည်ထောင်ရမည်။

Verse 29

यात्रावर्षादिकं दृष्ट्वा ज्ञेयः सन्निहितो हरिः नत्वा स्तुत्वा स्तवाद्यैश् च जप्त्वा चाष्टाक्षरादिकं

ယာထရာပွဲလှည့်လည်ခြင်းနှင့် ပူဇော်သွန်းလောင်းသော မိုးရေကဲ့သို့သော လက္ခဏာများကို မြင်လျှင်၊ ဟရီ (ဗိဿနု) သည် ထိုနေရာ၌ စန္နိဋ္ဌိရှိကြောင်း သိရမည်။ ဦးညွှတ်ကန်တော့၍ စတုတ္တရများဖြင့် ချီးမွမ်းပြီးနောက်၊ အက္ခရာရှစ်လုံး မန္တရနှင့် ဆက်စပ်သော (ဗိဿနု) မန္တရများကိုလည်း ဂျပ်ရမည်။

Verse 30

चण्डप्रचण्डौ द्वारस्थौ निर्गत्याभ्यर्चयेद्गुरुः अग्निमण्डपमासाद्य गरुडं स्थाप्य पूजयेत्

ပူဇော်ပွဲကို ဦးဆောင်သော ဂုရုသည် အပြင်သို့ ထွက်၍ တံခါးဝ၌ ရပ်နေသော ခဏ္ဍနှင့် ပရခဏ္ဍကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် မီးမဏ္ဍပ (agni-maṇḍapa) သို့ ရောက်ကာ ဂရုဍ (Garuḍa) ကို တည်ထောင်ပြီး ပူဇော်ဝတ်ပြုရမည်။

Verse 31

दिगीशान् दिशि देवांश् च स्थाप्य सम्पूज्य देशिकः विश्वक्सेनं तु संस्थाप्य शङ्खचक्रादि पूजयेत्

ဦးဆောင်ဆရာ (ဒေသိက) သည် အရပ်ဒေဝအုပ်စိုးရှင်များနှင့် အရပ်အလိုက် ဒေဝတာများကို သက်ဆိုင်ရာနေရာများတွင် တည်ထောင်၍ ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ဝိශ්ဝက္စေန (Viśvaksena) ကို တည်ထောင်ကာ သင်္ခ၊ စက္ကရနှင့် အခြားသော သင်္ကေတ/အထောက်အကူပစ္စည်းများကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 32

सर्वपार्षदकेभ्यश् च बलिं भूतेभ्य अर्चयेत् परमवस्त्रसुवर्णादि गुरवे दक्षिणां ददेत्

အဖော်အပါ သတ္တဝါအားလုံးထံသို့ ဘလိ (bali) အစာပူဇော်ကို ဆက်ကပ်ရမည်။ ထို့ပြင် ဘူတ (bhūta) ဟူသော သဘာဝဝိညာဉ်များကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။ ဂုရုအား အကောင်းဆုံး အဝတ်အထည်၊ ရွှေ စသည့် ဒက္ခိဏာကို ပေးအပ်ရမည်။

Verse 33

यागोपयोगिद्रव्याद्यमाचार्याय नरोर्पयेत् आचार्यदक्षिणार्धन्तु ऋत्विग्भ्यो दक्षिणां ददेत्

ယဇ္ဉာတွင် အသုံးပြုသော ပစ္စည်းများနှင့် လိုအပ်ရာများကို ယဇ္ဉာကို ဦးဆောင်ပြုလုပ်သော အာစာရျ (ācārya) ထံသို့ လူသည် ဆက်ကပ်ပေးရမည်။ သို့သော် အာစာရျ၏ ဒက္ခိဏာ (dakṣiṇā) အခကြေး၏ တစ်ဝက်ကို ယဇ္ဉာအခအဖြစ် ရ္ဋ္ဝိဇ် (ṛtvij) ပုရောဟိတ်များထံ ပေးရမည်။

Verse 34

अन्येभ्यो दक्षिणां दद्याद्भोजयेद् ब्राह्मणांस्ततः अवारितान् फलान् दद्याद्यजमानाय वै गुरुः

အခြားသူများထံလည်း ဒက္ခိဏာ (dakṣiṇā) ပေးကာ ထို့နောက် ဘြာဟ္မဏများကို ကျွေးမွေးရမည်။ ထို့ပြင် ပုရောဟိတ်ဂုရုသည် ယဇမာန (yajamāna) ထံသို့ မတားဆီးမထားသော အကျိုးफल (ရလဒ်/အခကြေး) ကိုလည်း ပေးအပ်ရမည်။

Verse 35

विष्णुं नयेत् प्रतिष्ठाता चात्मना सकलं कुलं य इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः यच्च ते परमं गुह्यमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः यात्रावर्षादिकं कृत्वेति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः अवारितफलमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः प्रतिष्ठाकृदिति ख, ग, घ, ङ, चिह्नितपुस्तकचतुष्टयपाठः सर्वेषामेव देवानामेष साधारणो विधिः मूलमन्त्राः पृथक्तेषां शेषं कार्यं समानकं

ပရတိဋ္ဌာပက (တည်ထောင်သူ) သည် နတ်ကို ဗိဿဏု (Viṣṇu) အဖြစ် ဦးဆောင်ခေါ်ဆောင်ရမည်၊ ထိုအပြုအမူကြောင့် မိမိကိုယ်တိုင်အားဖြင့် မိမိ၏ မျိုးရိုးတစ်လျှောက်လုံးကိုပါ သန့်စင်မြှင့်တင်၍ ခေါ်ဆောင်လာသည်ဟု ဆို၏။ ဤသည်မှာ နတ်အားလုံး၏ တည်ထောင်ပူဇော်ပွဲတွင် သာမန်တူညီသော နည်းလမ်းဖြစ်သည်။ မူလမန္တရ (root-mantra) များသာ နတ်တစ်ပါးစီအလိုက် ကွဲပြားပြီး ကျန်သော အခမ်းအနားလုပ်ဆောင်ချက်များသည် တူညီစွာ ပြုလုပ်ရသည်။