
Chapter 48 — Account of the Hymn to the Twenty-Four Forms (Caturviṁśati-mūrti-stotra-kathana)
ဝါஸ್ತು-ပရတိဋ္ဌာ နှင့် ဣရှာန-ကလ္ပ အခြေအနေတွင် အဂ္နိဘုရား (ပို့ဆောင်ထားသောဘောင်အတွင်း ဘဂဝန်အဖြစ်) သည် ကေရှဝ၊ နာရာယဏတို့မှ စ၍ ဝိုင်ရှ္ဏဝ မူရတိ ၂၄ မျိုးကို ရေတွက်ပြောကြားပြီး ပဒ္မ(ကြာပန်း)၊ သင်္ခ(ခရုခွံ)၊ စက္ကရ(ဝိုင်းလက်နက်)၊ ဂဒါ(တုတ်လက်နက်) တို့၏ အစီအစဉ်တကျ ထားရှိပုံဖြင့် မူရတိတိုင်းကို သတ်မှတ်ကာ တခါတရံ ရှာရင်္ဂ နှင့် ကောမောဒကီ ကိုလည်း ဖော်ပြသည်။ ဤအခန်းသည် ပရတိမာ-လက္ခဏ အိုင်ကွန်နိုဂရဖီ သော့ချက်နှင့် ပူဇော်ခြင်း၊ ပရဒက္ခိဏာ လှည့်ပတ်ခြင်း၊ ကာကွယ်တောင်းဆိုခြင်းတို့အတွက် သီချင်းတော် ရွတ်ဆိုယူနစ်အဖြစ် လက်တွေ့အသုံးဝင်သည်။ ထို့နောက် ဗျူဟ သဒ္ဓါန် (ဝါစုဒေဝ → သင်္ကရ္ရှဏ → ပရဒျုမ္န → အနိရုဒ္ဓ) ကို အခြေခံကာ မန္တရ ရွတ်ဆိုမှုကို ကမ္ဘာလောက ထွက်ပေါ်မှုနှင့် ကိုက်ညီစေသည်။ နိဂုံးတွင် ဤဟိမ်းကို ဒွာဒသာက္ခရာနှင့် ချိတ်ဆက်သော စ္တောတရအဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး ရွတ်ဆိုခြင်း သို့မဟုတ် နားထောင်ခြင်းသာဖြင့်ပင် သန့်စင်မှုနှင့် အပြည့်အဝ အောင်မြင်မှု ရရှိကြောင်း ဆိုကာ ဘုက္တိ (ကာကွယ်မှု၊ အာဟာရ၊ အပျော်အပါး) နှင့် မုက္တိ (လွတ်မြောက်သန့်စင်မှု) နှစ်မျိုးလုံး ပေးသော သာဓနာဟု ဖော်ညွှန်းသည်။
Verse 1
इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये शालग्रामादिपूजाकथनं नाम सप्तचत्वारिंशो ऽध्यायः अथाष्टाचत्वारिंशो ऽध्यायः चतुर्विंशतिमूर्तिस्तोत्रकथनं भगवानुवाच ओंरूपः केशवः पद्मशङ्खचक्रगदाधरः नारायणः शङ्खपद्मगदाचक्री प्रदक्षिणं
ဤသို့ အဂ္နိပုရာဏ၌ «ရှာလဂ္ရామနှင့် အခြားသန့်ရှင်းရုပ်ပုံများကို ပူဇော်ခြင်းအကြောင်း» ဟူသော ၄၇ ရာအခန်း ပြီးဆုံး၏။ ယခု ၄၈ ရာအခန်း «ဗိဿဏု၏ ရုပ်ပုံ ၂၄ မျိုးကို ချီးမွမ်းသီချင်း (စတိုးတရ) အကြောင်း» စတင်၏။ ဘဂဝန်က မိန့်တော်မူသည်– «ကေရှဝသည် ‘အိုမ်’ အဖြစ်တော်ဖြစ်၍ ပဒ္မ၊ သင်္ခ၊ စက္ကရ၊ ဂဒါ ကို ကိုင်ဆောင်တော်မူ၏။ နာရာယဏသည် သင်္ခ၊ ပဒ္မ၊ ဂဒါ၊ စက္ကရ ကို ကိုင်ဆောင်တော်မူ၍ ပရဒက္ခိဏ (ဝိုင်းလှည့်) ဖြင့် ပူဇော်ရ၏»။
Verse 2
ततो गदो माधवोरिशङ्खपद्मी नमामि तं चक्रकौमोदकीपद्मशङ्खी गोविन्द ऊर्जितः
ထို့နောက် (ကျွန်ုပ်ချီးမွမ်းသည်) မာဓဝ—ဂဒါ၊ သင်္ခ၊ ပဒ္မ ကို ကိုင်ဆောင်တော်မူသူ။ စက္ကရ၊ ကೌမောဒကီ ဂဒါ၊ ပဒ္မ၊ သင်္ခ ကို ကိုင်ဆောင်တော်မူသော အင်အားကြီး ဂోవိန္ဒ အရှင်အား ငါ ဦးညွှတ်ပူဇော်ပါ၏။
Verse 3
भोक्षदः श्रीगदी पद्मी शङ्खी विष्णुश् च चक्रधृक् शङ्खचक्राब्जगदिनं मधुसूदनमानमे
အာဟာရနှင့် အပျော်အပါးကို ပေးတော်မူသော မဓုသူဒန—ဗိဿဏုအား ငါ ဦးညွှတ်ပါ၏။ သုခမင်္ဂလာ ဂဒါ၊ ပဒ္မ၊ သင်္ခ၊ စက္ကရ ကို ကိုင်ဆောင်တော်မူ၍ သင်္ခ၊ စက္ကရ၊ ပဒ္မ၊ ဂဒါ ဟူသော သင်္ကေတများဖြင့် တန်ဆာဆင်တော်မူ၏။
Verse 4
भक्त्या त्रिविक्रमः पद्मगदी चक्री च शङ्ख्यपि शङ्खचक्रगदापद्मी वामनः पातु मां सदा
ဘက္တိဖြင့် တြိဝိက్రమသည် ကျွန်ုပ်ကို အစဉ်ကာကွယ်ပါစေ—ပဒ္မ၊ ဂဒါ၊ စက္ကရ နှင့် သင်္ခ ကိုလည်း ကိုင်ဆောင်တော်မူသူ။ သင်္ခ၊ စက္ကရ၊ ဂဒါ၊ ပဒ္မ ဟူသော သင်္ကေတများဖြင့် တန်ဆာဆင်သော ဝါမနသည် အမြဲ ကာကွယ်ပါစေ။
Verse 5
गदितः श्रीधरः पद्मी चक्रशार्ङ्गी च शङ्ख्यपि हृषीकेशो गदाचक्री पद्मी चक्रशङ्खी च पातु नः
သခင်ဘုရားသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ကာကွယ်ပါစေ—«သြရီဓရ» ဟု ခေါ်တော်မူသော ပဒ္မကိုင်ရှင်၊ စက္ကရနှင့် ရှာရင်္ဂ ဓနု ကိုင်ရှင်၊ သင်္ခကိုင်ရှင်လည်း ဖြစ်တော်မူ၏။ ထို့ပြင် «ဟೃષီကေရှ» ဟူသော ဂဒါနှင့် စက္ကရ ကိုင်ရှင်၊ ပဒ္မကိုင်ရှင်၊ စက္ကရနှင့် သင်္ခ ကိုင်ရှင်သည်လည်း ကျွန်ုပ်တို့ကို ကာကွယ်ပါစေ။
Verse 6
वरदः पद्मनाभस्तु शङ्खाब्जारिगदाधरः दामोदरः पद्मशङ्खगदाचक्री नमामि तं
အကျွန်ုပ်သည် ထိုဘုရားအား ဦးချ၍ နမස්ကာရပြု၏—ဝရဒ (ကောင်းချီးပေးသူ)၊ ပဒ္မနာဘ (ကြာပန်းနာဗီရှိသူ)၊ သင်္ခ၊ ကြာပန်း၊ စက်ကရ၊ ဂဒါ ကိုင်ဆောင်သူ၊ ဒာမောဒရ (ကြာပန်း၊ သင်္ခ၊ ဂဒါ၊ စက်ကရ တို့ဖြင့် အလှဆင်ထားသူ) ဖြစ်တော်မူ၏။
Verse 7
तेने गदी शङ्खचक्री वासुदेवोब्जभृज्जगत् सङ्कर्षणो गदी शङ्खी पद्मी चक्री च पातु वः
ဂဒါ၊ သင်္ခ၊ စက်ကရ ကိုင်ဆောင်၍ ကြာပန်းကိုလည်း ထမ်းဆောင်တော်မူသော ဝာစုဒေဝသည် လောကကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပါစေ; ဂဒါနှင့် သင်္ခ ကိုင်ဆောင်၍ ကြာပန်းနှင့် စက်ကရ ကိုလည်း ထမ်းဆောင်တော်မူသော သင်္ကර්ရှဏသည် သင်တို့ကို ကာကွယ်ပါစေ။
Verse 8
जितं तत इति ख, ग, ङ, चिह्नितपुस्तकत्रयपाठः चक्री गद्यथ शङ्ख्यपि इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः गदी चक्री शङ्खगदी प्रद्युम्नः पद्मभृत् प्रभुः अनिरुद्धश् चक्रगदी शङ्खी पद्मी च पातु नः
ကြာပန်းကိုင်ဆောင်သော အရှင် ပရဒျုမ္နသည် အင်အားကြီးမား၍ ဂဒါနှင့် စက်ကရဖြင့် လက်နက်တပ်ဆင်ကာ သင်္ခကိုလည်း ကိုင်ဆောင်၍ ကျွန်ုပ်တို့ကို ကာကွယ်ပါစေ; ထို့အပြင် အနိရုဒ္ဓသည်လည်း စက်ကရနှင့် ဂဒါ ကိုင်ဆောင်၍ သင်္ခနှင့် ကြာပန်းကို ထမ်းဆောင်ကာ ကျွန်ုပ်တို့ကို ကာကွယ်ပါစေ။
Verse 9
सुरेशोर्यब्जशङ्खाढ्यः श्रीगदी पुरुषोत्तमः अधोक्षजः पद्मगदी शङ्खी चक्री च पातु वः
ကြာပန်းနှင့် သင်္ခဖြင့် အလှဆင်ထား၍ မင်္ဂလာဂဒါကို ကိုင်ဆောင်သော အမြင့်မြတ်ဆုံး ပုရုရှိုတ္တမ၊ အဓောက္ခဇသည် ကြာပန်း-ဂဒါ၊ သင်္ခနှင့် စက်ကရကိုလည်း ကိုင်ဆောင်ကာ သင်တို့ကို ကာကွယ်ပါစေ။
Verse 10
देवो नृसिंहश् चक्राब्जगदाशङ्खी नमामि तम् अच्युतः श्रीगदी पद्मी चक्री शङ्खी च पातु वः
စက်ကရ၊ ကြာပန်း၊ ဂဒါနှင့် သင်္ခ ကိုင်ဆောင်တော်မူသော ဒေဝနရစിംဟအား အကျွန်ုပ် နမස්ကာရပြု၏။ မင်္ဂလာဂဒါ၊ ကြာပန်း၊ စက်ကရနှင့် သင်္ခ ကိုင်ဆောင်တော်မူသော အချျုတ (ဗိဿနု) သည် သင်တို့ကို ကာကွယ်ပါစေ။
Verse 11
बालरूपी शङ्खगदी उपेन्द्रश् चक्रपद्म्यपि जनार्दनः पद्मचक्री शङ्खधारी गदाधरः
သူသည် ကလေးသဏ္ဍာန်ရှိ၍ သင်္ခါနှင့် ဂဒါကို ကိုင်ဆောင်သည်။ သူသည် ဥပေန္ဒြ ဖြစ်ပြီး စက္ကရနှင့် ပဒ္မကိုလည်း ကိုင်ဆောင်သည်။ သူသည် ဇနာရ္ဒန—ပဒ္မနှင့် စက္ကရကို ကိုင်ဆောင်သူ၊ သင်္ခါကို ကိုင်ဆောင်သူ၊ ဂဒါကို ကိုင်ဆောင်သူ ဖြစ်သည်။
Verse 12
शङ्खी पद्मी च चक्री च हरिः कौमोदकीधरः कृष्णः शङ्खी गदी पद्मी चक्री मे भुक्तिमुक्तिदः
သင်္ခါ၊ ပဒ္မ၊ စက္ကရကို ကိုင်ဆောင်၍ ကೌမောဒကီ ဂဒါကို ထမ်းဆောင်သော ဟရီ—ကృష్ణ—ထိုသင်္ခါကိုင်၊ ဂဒါကိုင်၊ ပဒ္မကိုင်၊ စက္ကရကိုင်သော အရှင်သည် ငါ့အား ဘုက္ခတိ (လောကီအာနန္ဒ) နှင့် မုက္ခတိ (လွတ်မြောက်ခြင်း) နှစ်ပါးလုံး ပေးတော်မူပါစေ။
Verse 13
आदिमूत्तिर्वासुदेवस्तस्मात् सङ्कर्षणोभवत् सङ्कर्षणाच्च प्रद्युम्नः प्रद्युम्नादनिरुद्धकः
မူလအဖြစ်ပေါ်ထွန်းမှုသည် ဝာစုဒေဝ ဖြစ်သည်။ ထိုသူမှ စင်္ကර්ရှဏ ပေါ်ထွန်းလာသည်။ စင်္ကර්ရှဏမှ ပြဒျုမ္န ပေါ်ထွန်းလာပြီး ပြဒျုမ္နမှ အနိရုဒ္ဓ ပေါ်ထွန်းလာသည်။
Verse 14
केशवादिप्रभेदेन ऐकैकस्य त्रिधा क्रमात् द्वादशाक्षरकं स्तोत्रं चतुर्विंशतिमूर्तिमत् यः पठेच्छृणुयाद्वापि निर्मलः सर्वमाप्नुयात्
ကေရှဝ စသည့် ခွဲခြားမှုအရ၊ အမည်/ရုပ်တစ်ခုချင်းစီကို သုံးမျိုးအစဉ်ဖြင့် စီစဉ်ထားသော ဤသည်မှာ အက္ခရာတစ်ဆယ်နှစ်လုံးပါသော (ဒ్వါဒသာက္ṣရ) စတုတ္တရ၊ ဗိဿနု၏ ရုပ်ပုံ ၂၄ မျိုးကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဖတ်သူ သို့မဟုတ် နားထောင်သူမည်သူမဆို သန့်စင်၍ လိုအင်ရလဒ်အားလုံးကို ရရှိမည်။
The chapter specifies each Vaiṣṇava form by the ordered arrangement of emblems (śaṅkha, cakra, gadā, padma), enabling precise pratimā-lakṣaṇa for worship, recognition, and ritual deployment in Vāstu-pratiṣṭhā contexts.
It turns iconographic precision into sādhanā: recitation/hearing purifies (śuddhi), invokes protection (rakṣā), and aligns devotion with the vyūha cosmology—explicitly promising both bhukti (worldly welfare) and mukti (liberative purity).
They function as canonical identifiers (cihna) for distinct forms and as contemplative anchors in worship, ensuring the deity’s form (rūpa) and function (protection, sustenance, boon-giving) are invoked without ambiguity.