
Chapter 43 — प्रासाददेवतास्थापनम् (Installation of Deities in a Temple)
အဂ္နိဘုရားက ဘုရားကျောင်းကို သာသနာရေးအရ အလုပ်လုပ်နိုင်စေသည့် နတ်တော်တင်သွင်းခြင်း (sthāpana) နှင့် ရုပ်တုပြင်ဆင်ခြင်းနည်းကို သတ်မှတ်ပေးသည်။ အစတွင် pañcāyatana အယူအဆဖြင့် ဝါစုဒေဝ/နာရာယဏ ကို အလယ်ထားပြီး ဦးတည်ရာအလိုက် နတ်တော်များကို ချထားသည်—အာဂ္နေယတွင် ဝါမန, နိုင်ရဋ္တီတွင် နೃစിംဟ, ဝါယဗျတွင် ဟယဂ္ရီဝ, ဣရှာနတွင် ဝရာဟ—ထို့ပြင် navadhāma စနစ်၊ လောကပါလ၊ ဂြဟများ၊ ဒဿာဝတာရ အစုများနှင့် ဗိရှ္ဝရူပ-ဟရီ အလယ်ထားသော ၁၃ မဏ္ဍပ်ပုံစံတို့ကိုလည်း ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် pratimā-lakṣaṇa အဖြစ် ရုပ်တုလုပ်နိုင်သော ပစ္စည်းများ—မြေ၊ သစ်၊ သတ္တု၊ ရတနာ၊ ကျောက်၊ အနံ့သာပစ္စည်း၊ ပန်း—နှင့် အချိန်မှန်ပူဇော်လျှင် လိုရာဖလ ရနိုင်ကြောင်း ဆိုသည်။ ကျောက်ရွေးချယ်မှုတွင် ဝဏ္ဏအလိုက် အရောင်ညှိနှိုင်းခြင်းနှင့် မရနိုင်လျှင် Siṃha-vidyā ဖြင့် အစားထိုးပြုပြင်နည်းကို ထည့်သွင်းသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ထုလုပ်မီ သန့်စင်ပူဇော်ပွဲများ—တောမြေယူခြင်း၊ Vrajayāga၊ bali ပူဇော်ခြင်း၊ ကိရိယာပူဇော်ခြင်း၊ Astra-mantra ဖြင့် ရေဖျန်းခြင်း၊ နೃစിംဟ ကာကွယ်မှု၊ pūrṇāhuti၊ bhūta-bali၊ ဒေသခံအရှိန်အဟုန်များကို သက်သာ/ရွှေ့ပြောင်းစေခြင်း၊ အိပ်မက်မန်တရဖြင့် စိစစ်ခြင်း၊ ထို့နောက် လက်မှုပညာရှင်က ဗိෂ္ဏု/ဗိရှ္ဝကರ್ಮန် နှင့် ကိုယ်တိုင်တူညီကြောင်း သဘောထားကာ ကျောက်တုံးကို အလုပ်ရုံသို့ သယ်ယူပြီး ပူဇော်ကန်တော့ခြင်းတို့ကို ဖော်ပြသည်။
Verse 1
इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये प्रासादलक्षणं नाम द्वाचत्त्वारिंशो ऽध्यायः अथ त्रिचत्वारिंशो ऽध्यायः प्रासाददेवतास्थापनं भगवानुवाच प्रासादे देवताः स्थाप्या वक्ष्ये ब्रह्मन् शृणुष्व मे पञ्चायतमध्ये तु वासुदेवं निवेशयेत्
ဤသို့ အာဒိမဟာပုရာဏ အဂ္နేయ (Agni Purāṇa) တွင် «ပရာသာဒ (Prāsāda) ၏ လက္ခဏာများ» ဟုခေါ်သော ၄၂ မြောက် အခန်း ပြီးဆုံး၏။ ယခု ၄၃ မြောက် အခန်း «ဘုရားကျောင်း၌ ဒေဝတားများ တည်ထောင်ခြင်း» စတင်၏။ ဘဂဝန်က မိန့်တော်မူသည်—«ပရာသာဒ၌ ဒေဝတားတို့ကို တည်ထောင်ရမည်။ ငါသည် နည်းလမ်းကို ရှင်းပြမည်။ အို ဘြာဟ္မဏ၊ ငါ့စကားကို နားထောင်လော့။ ပဉ္စာယတန (pañcāyatana) စီမံကိန်း၏ အလယ်၌ ဝါသုဒေဝ (Vāsudeva) ကို တည်ထောင်ရမည်»။
Verse 2
वामनं नृहरिञ्चाश्वशीर्षं तद्वञ्च शूकरं आग्नेये नैरृते चैव वायव्ये चेशगोचरे
အရှေ့တောင် (အဂ္နိ အရပ်) တွင် ဝါမန (Vāmana) ကို ထား/စိတ်ကူးရမည်။ အနောက်တောင် (နိရృతိ အရပ်) တွင် နృဟရိ (Nṛhari—နရစിംဟ) ကို။ အနောက်မြောက် (ဝါယု အရပ်) တွင် အရှွသီရ္ษ (Aśvaśīrṣa—ဟယဂြီဝ၊ «မြင်းခေါင်း») ကို။ ထို့အတူ ဣရှ (ဣရှာန အရပ်) ၏ ဝန်းကျင်တွင် သုကာရ (Śūkara—ဝရာဟ) ကို ထားရမည်။
Verse 3
अथ नारायणं मध्ये आग्नेय्यामम्बिकां न्यसेत् नैरृत्यां भास्करं वायौ ब्रह्माणं लिङ्गमीशके
ထို့နောက် အလယ်၌ နာရာယဏ (Nārāyaṇa) ကို တည်ထောင်ရမည်။ အရှေ့တောင် (Āgneyī) တွင် အမ္ဗိကာ (Ambikā) ကို ထားရမည်။ အနောက်တောင် (Nairṛtī) တွင် ဘ္ဟာஸ్కရ (Bhāskara—နေမင်း) ကို။ အနောက်မြောက် (ဝါယု အရပ်) တွင် ဘြဟ္မာ (Brahmā) ကို။ အရှေ့မြောက် (Īśāna) တွင် သီဝ၏ လင်္ဂ (Liṅga) ကို ထားရမည်။
Verse 4
अथवा रुद्ररूपन्तु अथवा नवधामसु वासुदेवं न्यसेन्मध्ये पूर्वादौ वामवामकान्
သို့မဟုတ် ရုဒ္ဒရူပဖြင့် (ဘုရားကို) တင်သွင်းတပ်ဆင်နိုင်သည်။ သို့မဟုတ် နဝဓာမ အာယတန ၉ ခုအတွင်း ဗာစုဒေဝကို အလယ်၌ထား၍ အရှေ့မှစကာ ဘယ်ဘက်သို့ (နာရီလက်တံပြန်) အစဉ်လိုက် တပ်ဆင်ရမည်။
Verse 5
इन्द्रादीन् लोकपालांश् च अथवा नवधामसु पञ्चायतनकं कुर्यात् मध्ये तु पुरुषोत्तमं
အိန္ဒြာတို့နှင့် လောကပါလ (လောကကာကွယ်သူ) များကိုလည်း တင်သွင်းတပ်ဆင်ရမည်။ သို့မဟုတ် နဝဓာမ ၉ စခန်းအတွင်း ပဉ္စာယတန (ဘုရားရုံ ၅) ကို စီမံကာ အလယ်၌ ပုရုရှောတ္တမ (ဗိෂ္ဏု) ကိုထားရမည်။
Verse 6
लक्ष्मीवैश्रवणौ पूर्वं दक्षे मातृगणं न्यसेत् स्कन्दं गणेशमीशानं सूर्यादीन् पश्चिमे ग्रहान्
ပထမဦးစွာ အရှေ့ဘက်တွင် လက္ခမီနှင့် ဝိုင်ශ්ရဝဏ (ကူဗေရ) ကိုထားရမည်။ ညာဘက် (တောင်ဘက်) တွင် မာတೃဂဏ (မိခင်နတ်မများ) ကိုတပ်ဆင်၍ ထို့နောက် စကန္ဒ၊ ဂဏေရှ၊ ဣရှာန ကိုထားရမည်။ အနောက်ဘက်တွင် နေမှစ၍ ဂြဟ (ဂြိုဟ်များ) ကိုထားရမည်။
Verse 7
उत्तरे दश मत्स्यादीनाग्नेय्यां चण्डिकां तथा नैरृत्यामम्बिकां स्थाप्य वायव्ये तु सरस्वतीं
မြောက်ဘက်တွင် မတ္စျာမှစသော ဒသ (ပုံသဏ္ဌာန် ၁၀) ကိုထားရမည်။ အရှေ့တောင်ဘက် (အဂ္နేయ) တွင် ခဏ္ဍိကာကိုထားရမည်။ ထို့အတူ အနောက်တောင်ဘက် (နૈရృత) တွင် အမ္ဗိကာကိုတပ်ဆင်ပြီး အနောက်မြောက်ဘက် (ဝါယဝျ) တွင် စရஸဝတီကိုထားရမည်။
Verse 8
पद्मामैशे वासुदेवं मध्ये नारायणञ्च वा त्रयोदशालये मध्ये विश्वरूपं न्यसेद्धरिं
ပဒ္မာသန (ကြာပန်းအာසန) တွင် အလယ်၌ ဗာစုဒေဝကိုထားရမည်—သို့မဟုတ် နာရာယဏကိုထားရမည်။ အာလယ ၁၃ ခု စီမံချက်တွင် အလယ်၌ ဟရိကို ဝိශ්ဝရူပ အဖြစ် တင်သွင်းတပ်ဆင်ရမည်။
Verse 9
पूर्वादौ केशवादीन् वा अन्यधामस्वयं हरिं मृण्मयी दारुघटिता लोहजा रत्नजा तथा
အရှေ့ဘက်နှင့် အခြားဦးတည်ရာများကို မျက်နှာမူ၍ ကေရှဝ (Keśava) စသည့် နာမများဖြင့် ဟရီ (ဗိဿနု) ကိုယ်တိုင်ကို ပုံသဏ္ဍာန်အဖြစ် ဖန်တီးရမည်၊ သို့မဟုတ် အခြားဓာမ/အဘောဒ်ရှိ ဟရီအဖြစ်လည်း ပြုလုပ်နိုင်သည်။ ပရတိမာကို မြေကလေး၊ သစ်သားထု၊ သတ္တုသွန်း၊ သို့မဟုတ် ရတနာဖြင့်လည်း ပြုလုပ်နိုင်သည်။
Verse 10
शैलजा गन्धजा चैव कौसुमी सप्तधा स्मृता कौसुमी गन्धजा चैव मृण्मयी प्रतिमा तथा
ပရတိမာ (pratimā) များကို ခုနစ်မျိုးဟု မှတ်ယူကြသည်—ကျောက်ဖြင့်ပြုလုပ်သော၊ အနံ့သာပစ္စည်းများဖြင့်ပြုလုပ်သော၊ ပန်းဖြင့်ပြုလုပ်သော။ ထို့အတူ ပန်းအမျိုးအစား၊ အနံ့သာပစ္စည်းအမျိုးအစားနှင့် မြေကလေးပရတိမာလည်း ရှိသည်။
Verse 11
तत्कालपूजिताश् चैताः सर्वकामफलप्रदाः अथ शैलमयीं वक्ष्ये शिला यत्र च गृह्यते
ဤပုံရိပ်များကို သင့်လျော်သောအချိန်၌ ပူဇော်လျှင် လိုအင်ဆန္ဒအားလုံး၏ အကျိုးကို ပေးတတ်သည်။ ယခု ကျောက်ဖြင့်ပြုလုပ်သော ပရတိမာကို ဖော်ပြမည်—ကျောက်ကို ရွေးယူရမည့် ကျောက်အမျိုးအစားကို ဆိုလိုသည်။
Verse 12
पर्वतानामभावे च गृह्णीयाद्भूगतां शिलां पाण्डरा ह्य् अरुणा पीता कृष्णा शस्ता तु वैर्णिनां
တောင်တန်းမရှိလျှင် မြေအောက်မှ ရရှိသော ကျောက်ကို ယူရမည်။ အဖြူ၊ အနီရောင်သွေး၊ အဝါနှင့် အနက်ရောင် ကျောက်များကို သက်ဆိုင်ရာ ဝဏ္ဏ (varṇa) များအတွက် သင့်တော်သည်ဟု သတ်မှတ်ထားသည်။
Verse 13
न यदा लभ्यते सम्यग् वर्णिनां वर्णतः शिला वर्णाद्यापादानं तत्र जुह्यात् सिंहविद्यया
အမှုဆောင်ပုရောဟိတ်တို့၏ သတ်မှတ်ဝဏ္ဏ (varṇa) နှင့် ကိုက်ညီသည့် သင့်လျော်သော ကျောက် (śilā) ကို မရနိုင်လျှင်၊ ထိုအခါ သင့်တော်သော ဝဏ္ဏနှင့် ဆက်စပ်သည့် ပစ္စည်းများဖြင့် အစားထိုးတင်လှူ၍ စိင်္ဟ-ဝိဒ္ယာ (Siṃha-vidyā) ဖြင့် မီးထဲသို့ ဟောမ (oblation) ပြုလုပ်ရမည်။
Verse 14
शिलायां शुक्लरेखाग्र्या कृष्णाग्र्या सिंहहोमतः कांस्यघण्टानिनादा स्यात् पुंलिङ्गा विस्फुलिङ्गिका
ကျောက်ပူဇော်ရာပေါ်တွင် ရှေ့ဆုံးလိုင်းသည် ဖြူ၍ အဖျားသည် အနက်ဖြစ်ကာ၊ စိံဟဟိုးမ (ခြင်္သေ့ပူဇော်မီးယဇ်) အတွင်း ကြေးခေါင်းလောင်းကဲ့သို့ မြည်သံတုန်လှုပ်ပါက “ဗိစ္ဖုလိင်္ဂိကာ” (မီးစက်) ကို ပုလ္လင်္ဂ (အထီးလိင်) ဟု သိမှတ်ရမည်။
Verse 15
तन्मन्दलक्षणा स्त्री स्याद्रूपाभावान्नपुंसका दृश्यते मण्डलं यस्यां सगर्भां तां विवर्जयेत्
“တန်မဏ္ဍလ” လက္ခဏာရှိသော မိန်းမကို ထိုအမျိုးအစားဟု ဆိုကြသည်။ မိန်းမပုံသဏ္ဌာန်မထင်ရှားသဖြင့် နပုংসက (အလယ်လိင်) ဟု သတ်မှတ်ကြသည်။ မဏ္ဍလ (ဝိုင်းပုံအမှတ်) ကို ထင်ရှားစွာ မြင်ရသော မိန်းမသည် ကိုယ်ဝန်ရှိလျှင် ရှောင်ကြဉ်ရမည်။
Verse 16
प्रतिमार्थं वनं गत्वा व्रजयागं समाचरेत् तत्र खात्वोपलिप्याथ मण्डपे तु हरिं यजेत्
ပုံတော် (ပရတိမာ) အတွက် ပစ္စည်းရယူရန် တောသို့သွားပြီး “ဝြဇယာဂ” (Vrajayāga) ကို စည်းကမ်းတကျ ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထိုနေရာတွင် မြေကို တူးကာ လိမ်းပတ်ပြီးနောက် မဏ္ဍပ (ပူဇော်မဏ္ဍပ်) အတွင်း ဟရီ (ဝိෂ္ဏု) ကို ပူဇော်ရမည်။
Verse 17
बलिं दत्वा कर्मशस्त्रं टङ्कादिकमथार्चयेत् हुत्वाथ शालितोयेन अस्त्रेण प्रोक्षयेच्छिलां
အရင်ဆုံး ဘလိ (bali) ပူဇော်ပြီးနောက် လုပ်ငန်းသုံးကိရိယာများ—တန်ကာ (ချီဇယ်) စသည်တို့ကို ပူဇော်ရမည်။ မီးယဇ်ကို ဆောင်ရွက်ပြီးလျှင် အက်စတြ (Astra-mantra) မန္တရဖြင့် ဆန်ရေကို သုံးကာ ကျောက်ကို ပရောက္ခ (ရေဖျန်းသန့်စင်) လုပ်ရမည်။
Verse 18
रक्षां कृत्वा नृसिंहेन मूलमन्त्रेण पूजयेत् हुत्वा पूर्णाहुतिं दद्यात्ततो भूतबलिं गुरुः
နೃစိံဟ (Nṛsiṃha) ကို အာဝဟနာ၍ ကာကွယ်ရေးကర్మ (ရက္ခာ) ကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် မူလမန္တရ (root-mantra) ဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ အာဟုတိကို ဆောင်ရွက်ပြီးလျှင် ပူရ္ဏာဟုတိ (pūrṇāhuti) အဆုံးသတ်အာဟုတိကို ဂုရုက ပေးရမည်။ ထို့နောက် ဂုရုသည် ဘူတဘလိ (bhūta-bali) ကို—ဓာတ်ဘူတ/ဝိညာဉ်များအတွက်—ပူဇော်တင်ရမည်။
Verse 19
अन्यधामसु यज्ञविदिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः युग्मधामस्वयं हरिमिति घ, चिह्नितपुस्तकपाठः कौमुदी इति ख, घ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः उन्मत्तलक्षणा इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः मन्त्रयेदिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः अत्र ये संस्थिताः सत्त्वा यातुधानाश् च गुह्यकाः सिद्धादयो वा ये चान्ये तान् सम्पूज्य क्षमापयेत्
ဤနေရာ၌ တည်ရှိနေသော သတ္တဝါများ—သတ္တဝါ (sattva) များ၊ ယာတုဓာန (yātudhāna) များ၊ ဂုဟျက (guhyaka) များ၊ စိဒ္ဓ (siddha) များ သို့မဟုတ် အခြားသူများအားလုံးကို စနစ်တကျ ပူဇော်ပြီးနောက်၊ အခမ်းအနား မတားဆီးအောင် ခွင့်လွှတ်ပါရန် တောင်းပန်ရမည်။
Verse 20
विष्णुबिम्बार्थमस्माकं यात्रैषा केशवाज्ञया विष्ण्वर्थं यद्भवेत् कार्यं युष्माकमपि तद्भवेत्
ဤယာတရာ (pilgrimage) သည် ကေရှဝ (Keśava) ၏ အမိန့်တော်အရ ဗိဿဏု (Viṣṇu) ၏ ဘိမ္ဗ (ရုပ်တော်/အိုင်ကွန်) အတွက် ဆောင်ရွက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဗိဿဏု၏ အကျိုးအတွက် လုပ်ဆောင်ရမည့် ဝန်ဆောင်မှု မည်သို့ရှိသော်လည်း သင်တို့လည်း ထိုအတိုင်း ဆောင်ရွက်ကြပါစေ။
Verse 21
अनेन बलिदानेन प्रीता भवत सर्वथा
ဤဘလိဒါန (bali-dāna) ပူဇော်သက္ကာဖြင့် သင်တို့သည် အစုံအလင် အပြည့်အဝ ပျော်ရွှင်နှစ်သက်ကြပါစေ။
Verse 22
क्षमेण गच्छतान्यत्र मुक्त्वा स्थानमिदं त्वरात् अप्_४३०२१च्देएवं प्रबोधिताः सत्त्वा यान्ति तृप्ता यथासुखं शिल्पिभिश् च चरुं प्राश्य स्वप्नमन्त्रं जपेन्निशि
“ငြိမ်းချမ်းစွာ အခြားနေရာသို့ သွားကြပါ; ဤနေရာကို အလျင်အမြန် လွတ်ပေးကြပါ” ဟု ဆို၍ သတိပေးလျှင်၊ ထိုသတ္တဝါတို့သည် မိမိတို့အဆင်ပြေသလို စိတ်ကျေနပ်စွာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ ထို့နောက် အခမ်းအနားဆောင်ရွက်သူများနှင့်အတူ ချာရု (caru) ကို စားပြီး၊ ညအခါတွင် အိပ်မက်မန္တရ (dream-mantra) ကို ဂျပ် (japa) လုပ်ရမည်။
Verse 23
ॐ नमः सकललोकाय विष्णवे प्रभविष्णवे विश्वाय विश्वरूपाय स्वप्नाधिपतये नमः
အိုမ်။ စကြဝဠာလောကအားလုံးကို လွှမ်းမိုးသော ဗိဿဏုအား နမော; အမြင့်မြတ်ဆုံး လွှမ်းမိုးရှင်အား နမော; စကြဝဠာတစ်ခုလုံးဖြစ်တော်မူသောသူအား နမော; စကြဝဠာတစ်ခုလုံးကို ရုပ်သဏ္ဌာန်အဖြစ် ထင်ရှားတော်မူသောသူအား နမော; အိပ်မက်တို့၏ အဓိပတိအား နမော။
Verse 24
आचक्ष्व देवदेवेश प्रसुप्तोस्मि तवान्तिकं स्वप्ने सर्वाणि कार्याणि हृदिस्थानि तु यानि मे
အို နတ်တို့၏အရှင်၊ အမြင့်ဆုံးဘုရား—ကျွန်ုပ်အား ပြောကြားပါ။ ကျွန်ုပ်သည် သင်၏အနီး၌ အိပ်ပျော်နေ၏; အိပ်မက်အတွင်း၌ ကျွန်ုပ်၏နှလုံး၌ တည်ရှိသော ကိစ္စရပ်များနှင့် ရည်ရွယ်ချက်များ အားလုံးသည် ထင်ရှားပေါ်လွင်လာသည်—ထိုအရာတို့သည် ကျွန်ုပ်၏အရာများပင် ဖြစ်သည်။
Verse 25
ॐ ॐ ह्रूं फट् विष्णवे स्वाहा शुभे स्वप्ने शुभं सर्वं ह्य् अशुभे सिंहहोमतः प्रातरर्घ्यं शिलायां तु दत्वास्त्रेणास्त्रकं यजेत्
“(ရွတ်ဆိုရန်) ‘အိုṃ အိုṃ ဟြူṃ ဖတ်—ဗိဿဏုသို့ ဆွာဟာ’။ အိပ်မက်က မင်္ဂလာရှိလျှင် အရာအားလုံး မင်္ဂလာရှိ၏; မင်္ဂလာမရှိလျှင် စိံဟ-ဟိုးမ ကို ပြုလုပ်ရမည်။ နံနက်အရ္ဃျကို ကျောက်ပေါ် (ပူဇော်အခြေ) တွင် ပူဇော်ပြီးနောက် အஸ္တရ-မန္တရဖြင့် ‘အஸ္တရက’ ကို ယဇ်ပူဇော်ရမည်။
Verse 26
कुद्दालटङ्कशस्त्राद्यं मध्वान्याक्तमुखञ्चरेत् आत्मानं चिन्तयेद्विष्णुं शिल्पिनं विश्वकर्मकं
တူးဖော်ကိရိယာများဖြစ်သော လှော်တံ၊ ချီဇယ် စသည့် ကိရိယာများကို ကိုင်ဆောင်၍ မျက်နှာကို ပျားရည်နှင့် အခြား မင်္ဂလာပစ္စည်းများဖြင့် လိမ်းထားကာ အကျင့်ပြုသူသည် ထွက်ခွာဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့နောက် မိမိကိုယ်ကို ဗိဿဏုအဖြစ်—နှင့် နတ်တော်လက်ရာရှင် ဝိශ්ဝကರ್ಮန် (Viśvakarman) အဖြစ် စိတ်တွင် သမาธိပြု၍ တွေးတောရမည်။
Verse 27
शस्त्रं विष्ण्वात्मकं दद्यात् मुखपृष्ठादि दर्शयेत् जितेन्द्रियः टङ्कहस्तः शिल्पी तु चतुरस्रकां
သူသည် အာယုဓကို ဗိဿဏု၏သဘောတရားကို ကိုယ်စားပြုသကဲ့သို့ (ဗိဿဏု၏အင်အားအဖြစ်) ပေးအပ်ရမည်၊ ထို့ပြင် မျက်နှာဖက်၊ နောက်ဖက်နှင့် အခြားမြင်ကွင်းများကို ပြသရမည်။ အင်္ဂါရပ်များကို ထိန်းချုပ်ထားသော၊ လက်တွင် ချီဇယ်ကိုင်ထားသော ပန်းပုဆရာသည် ၎င်းကို စတုရန်း (လေးဖက်) ပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့် ဖန်တီးရမည်။
Verse 28
श्वाधिपतये इति ख, चिह्नितपुअतकपाठः प्रपन्नो ऽस्मि इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ ॐ ह्रीं फडिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः विश्वकर्मणिमिति ख, ग, चिह्नितपुअतकपाठः विश्वात्मकमिति ग, घ, ङ, चिह्नितपुस्तकत्रयपाठः शिलां कृत्वा पिण्डिकार्थं किञ्चिन्न्यूनान्तु कल्पयेत् रथे स्थाप्य समानीय सवस्त्रां कारुवेश्मनि पूजयित्वाथ घटयेत् प्रतिमां स तु कर्मकृत्
“(အမှတ်အသားပါ လက်ရေးမူအချို့တွင် ဖတ်ပုံများမှာ:) ‘śvādhipataye’, ‘prapanno ’smi’, ‘အိုṃ အိုṃ ဟြီṃ ဖဍ’, ‘viśvakarmaṇim’, နှင့် ‘viśvātmakam’ ဟူ၍ ဖြစ်သည်။” ရုပ်တုထုလုပ်ရန် ရည်ရွယ်သော ကျောက်တုံး (အလွတ်တုံး) ကို ပြင်ဆင်ပြီး အနည်းငယ် သေးငယ်အောင် ပုံဖော်ရမည်။ ထိုကို ရထားပေါ်တင်၍ အလုပ်ရုံသို့ သယ်ဆောင်လာကာ အဝတ်အထည်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားလျက်၊ အရင်ဆုံး လက်ရာရှင်၏အိမ်၌ ပူဇော်ကန်တော့ပြီးနောက် ထိုကမ္မပြုသူသည် ရုပ်တုကို ပြီးစီးအောင် ပြုလုပ်၍ တင်သွင်းတည်ထောင်ရန် အသင့်ဖြစ်စေရမည်။
The center is reserved for Vāsudeva (or Nārāyaṇa), with prescribed deities installed in the surrounding quarters according to dik-vinyāsa (directional assignment).
Āgneya: Vāmana; Nairṛti: Nṛhari (Narasiṃha); Vāyavya: Aśvaśīrṣa (Hayagrīva); Īśāna: Śūkara (Varāha).
It ritualizes technical acts—directional placement, material selection, tool consecration, protection and appeasement rites—so that craftsmanship and temple-building become disciplined dharmic action aligned with mantra, purity, and devotion.
The chapter prescribes substitution/oblation procedures using Siṃha-vidyā and, when dreams are inauspicious, performing Siṃha-homa to remediate obstacles.