Adhyaya 229
Raja-dharmaAdhyaya 22913 Verses

Adhyaya 229

Chapter 229 — शकुनानि (Śakuna: Omens)

ဤအခန်းသည် အိပ်မက်အခန်းပြီးနောက် ချက်ချင်းစတင်ကာ śakuna ဟုခေါ်သော လူထုအတွင်း တွေ့ကြုံရသည့် နိမိတ်လက္ခဏာများကို ရာဇဓမ္မနှင့် အိမ်ထောင်ရေးဆုံးဖြတ်ချက်များအတွက် ရှင်းလင်းထားသည်။ Puṣkara သည် ပူဇော်ပွဲမသင့်တော်ခြင်း သို့မဟုတ် အညစ်အကြေးဖြစ်စေသည်ဟုယူဆသော မကောင်းသော မြင်ကွင်း၊ ပစ္စည်း၊ လူပုဂ္ဂိုလ်များ—မီးသွေး၊ ရွံ့၊ သားရေ/ဆံပင်၊ အနိမ့်တန်းဟုသတ်မှတ်ခံရသူများ၊ ပန်းကန်ကွဲ၊ ခေါင်းခွံ/အရိုးများ—နှင့် မညီမညာတီးခတ်သံ၊ ကြမ်းတမ်းသော ဆူညံသံတို့ကိုလည်း ထည့်သွင်းဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် ဦးတည်ရာအလိုက် စကားနိမိတ်—«လာ» «သွား» ဟူသောစကားများသည် ခေါ်ခံရသူက မျက်နှာချင်းဆိုင်လား နောက်ဘက်လားပေါ်မူတည်၍ ကောင်း/မကောင်း—ကို စည်းကမ်းတကျ သတ်မှတ်ပြီး «ဘယ်သွားမလဲ၊ ရပ်၊ မသွားနဲ့» ကဲ့သို့ သေမင်းနိမိတ် စကားများကိုလည်း ဆိုထားသည်။ ယာဉ်တိမ်းချော်ခြင်း၊ လက်နက်ကျိုးခြင်း၊ ခေါင်းထိခိုက်ခြင်း၊ တပ်ဆင်ပစ္စည်းပြိုကျခြင်းတို့ကို မကောင်းသော နိမိတ်အဖြစ် ရေတွက်သည်။ ဓမ္မဆိုင်ရာ ကုထုံးအဖြစ် ဟရီ (Viṣṇu) ကို ပူဇော်ချီးမွမ်း၍ မကောင်းမှုကို ဖျက်စီးစေပြီးနောက် အတည်ပြု နိမိတ်ဒုတိယတစ်ခုကို စောင့်ကြည့်ကာ ဆန့်ကျင်/ပျက်ပြယ်စေသော လုပ်ရပ်ဖြင့် ဝင်ရောက်ရန် ညွှန်ကြားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် အဖြူရောင်အရာဝတ္ထုများ၊ ပန်းများ၊ ပြည့်သောအိုး၊ နွား၊ မီး၊ ရွှေ/ငွေ/ရတနာ၊ ဂျီ၊ ဒိန်ချဉ်၊ နို့ စသည့်အစားအစာများ၊ သံခွံ (conch)၊ ကြံ၊ မင်္ဂလာစကား၊ ဘုရားပူဇော်သီချင်းတို့ကို ကောင်းသော နိမိတ်အဖြစ် စာရင်းပြုကာ နိမိတ်ဗေဒကို ဓမ္မအတွင်း စည်းကမ်းရှိသော ဘက္တိအခြေပြု အန္တရာယ်စီမံခန့်ခွဲမှုအဖြစ် ဖော်ပြသည်။

Shlokas

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे स्वप्नाध्यायी नाम अष्टाविंशत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः अथ एकोनत्रिंशदधिकद्विशततमो ऽध्यायः शकुनानि पुष्कर उवाच औषधानि च युक्तानि धान्यं कृष्णमशोभनं कार्पासं तृणशुष्कञ्च गोमयं वै धनानि च

ဤသို့ အဂ္နိမဟာပုရာဏတွင် “အိပ်မက်အခန်း” ဟုခေါ်သော ၂၂၈ ခန်း ပြီးဆုံး၏။ ယခု ၂၂၉ ခန်း “နိမိတ်လက္ခဏာများ” စတင်သည်။ ပုෂ္ကရက ဆိုသည်—ပြင်ဆင်ပြီးသောဆေးဝါးများနှင့် အမဲရောင်စပါး—မင်္ဂလာမရှိ; ဝါ၊ ခြောက်သွေ့မြက်၊ နွားချေးနှင့် ငွေကြေး/တန်ဖိုးရှိပစ္စည်းများလည်း ပါသည်။

Verse 2

अङ्गारं गुडसर्जौ च मुण्डाभ्यक्तञ्च नग्नकं अयः पङ्कं चर्मकेशौ उन्मत्तञ्च नपुंसकं

မီးသွေး; ဂျက်ဂရီ(သကြားတုံး) နှင့် သစ်စေး; ခေါင်းတုံးသူ၊ ဆီလိမ်းထားသူ၊ အဝတ်မဝတ်သူ; သံနှင့် ရွံ့; သားရေ နှင့် ဆံပင်; ထို့ပြင် ရူးသွပ်သူနှင့် မပေါင်နိုင်သူ/အင်္ဂါမပြည့်သူ—ဤအရာတို့ကို ထိုအခြေအနေတွင် အမင်္ဂလာ၊ အခမ်းအနားအတွက် မသင့်တော်ဟု သတ်မှတ်ရသည်။

Verse 3

चण्डालश्वपचाद्यानि नरा बन्धनपालकाः गर्भिणी स्त्री च विधवाः पिण्यकादीनि वै मृतं

ချာဏ္ဍာလများ၊ ခွေးချက်သူ(śvapaca) စသည့်သူများ; အကျဉ်းထောင်စောင့် သို့မဟုတ် ချုပ်နှောင်ထားသူကို စောင့်ရှောက်သူများ; ကိုယ်ဝန်ဆောင်မိန်းမနှင့် မုဆိုးမ; ဆီဖျစ်ကိတ်(oil-cake) စသည့် အကျန်အကြွင်းများ—ဤအရာတို့ကို “သေ/မသန့်” ဟု သတ်မှတ်၍ အညစ်အကြေးဖြစ်စေသည်ဟု ဆိုသည်။

Verse 4

तुषभस्मकपालास्थिभिन्नभाण्डमशस्तकं अशस्तो वाद्यशब्दश् च भिन्नभैरवझर्झरः

အခွံအကျန်များ၊ ပြာ၊ ခေါင်းခွံနှင့် အရိုးများ၊ ကွဲပျက်သောအိုးခွက်များ—ဤတို့သည် အမင်္ဂလာ။ ထို့အတူ တူရိယာသံများလည်း အမင်္ဂလာဖြစ်ပြီး၊ ဘ္ဟဲရဝဒရမ်နှင့် ဂျဟ္ဈရ(ခေါင်းလောင်း/စင်ဘယ်လ်ဆန်) တို့၏ ကြမ်းတမ်း၍ ကွဲပြားသံဆူညံမှုလည်း အမင်္ဂလာဖြစ်သည်။

Verse 5

एहीति पुरतः शब्दः शस्यते न तु पृष्ठतः गच्छेति पश्चाच्छब्दो ऽग्र्यः पुरस्तात्तु विगर्हितः

«လာပါ» (ehīti) ဟူသောစကားကို ရှေ့တွင်ရှိသူအား ပြောသုံးလျှင် ချီးမွမ်းထိုက်ပြီး နောက်တွင်ရှိသူအား မသုံးသင့်။ «သွားပါ» (gaccheti) ဟူသောစကားသည် နောက်တွင်ရှိသူအတွက် သင့်တော်သော်လည်း ရှေ့တွင်ရှိသူအား «သွားပါ» ဟုဆိုခြင်းကို ကန့်ကွက်တားမြစ်သည်။

Verse 6

क्व यासि तिष्ठ मा गच्छ किन्ते तत्र गतस्य च अनिष्टशब्दा मृत्यर्थं क्रव्यादश् च ध्वजादिगः

«ဘယ်ကို သွားမလဲ? ရပ်ပါ—မသွားနဲ့»။ ထိုနေရာသို့ သွားပြီးသူအတွက် မင်္ဂလာမရှိသော အော်ဟစ်သံများသည် သေမင်း၏ နိမိတ်ဖြစ်လာတတ်သည်။ ထို့အတူ အလောင်းစားတိရစ္ဆာန်များနှင့် အလံစသည့် အမင်္ဂလာလက္ခဏာများလည်း သေမင်းနိမိတ်များဖြစ်သည်။

Verse 7

स्खलनं वाहनानाञ्च शस्त्रभङ्गस्तथैव च शिरोघातश् च द्वाराद्यैश्च्छत्रवासादिपातनं

စီးနင်းယာဉ်များ လဲကျခြင်း သို့မဟုတ် ချော်လဲခြင်း၊ လက်နက်ပျက်စီးခြင်း၊ ခေါင်းထိခိုက်ခြင်း၊ တံခါးဘောင်စသည့် အရာများ ပြိုကျခြင်းနှင့် ထီး၊ မိုးကာ၊ အဖုံးအကာစသည့် တပ်ဆင်ပစ္စည်းများ ပြိုလဲကျခြင်းတို့—ဤအရာအားလုံးကို အမင်္ဂလာမတော်တဆမှုများဟု သတ်မှတ်ကြသည်။

Verse 8

हरिमभ्यर्च्य संस्तुत्य स्यादमङ्गल्यनाशनं द्वितीयन्तु ततो दृष्ट्वा विरुद्धं प्रविशेद्गृहं

ဟရီ (ဗိဿနု) ကို ပူဇော်ကာ ချီးမွမ်းပြီးနောက် အမင်္ဂလာသည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ထို့နောက် ဒုတိယ နိမိတ်ကို တွေ့မြင်ပြီးလျှင် ထိုနိမိတ်နှင့် ဆန့်ကျင်သည့် လုပ်ရပ်ဖြင့် (တန်ပြန်၍) အိမ်ထဲသို့ ဝင်ရမည်။

Verse 9

श्वेताः सुमनसः श्रेष्ठाः पूर्णकुम्भो महोत्तमः मांसं मत्स्या दूरशब्दा वृद्ध एकः पशुस्त्वजः

အဖြူရောင်အရာများ၊ မင်္ဂလာပန်းများ၊ ထူးချွန်သောသူတော်ကောင်းများနှင့် ရေပြည့်အိုးသည် အလွန်အမင်း ကောင်းမြတ်သော နိမိတ်များဖြစ်သည်။ ထို့အတူ အသားနှင့် ငါး၊ အဝေးမှ ကြားရသော အသံများ၊ တစ်ယောက်တည်း တွေ့ရသော အိုမင်းသူတစ်ဦး၊ နှင့် အလံပါသော (သို့မဟုတ် အလံအမှတ်ရှိသော) တိရစ္ဆာန်တို့လည်း အလွန်မင်္ဂလာသော လက္ခဏာများဟု ဆိုကြသည်။

Verse 10

गावस्तरङ्गमा नागा देवश् च ज्वलितो ऽनलः दूर्वार्द्रगोमयं वेश्या स्वर्णरूप्यञ्च रत्नकं

နွား၊ လှုပ်ရှားသည့်လှိုင်းများ၊ မြွေများ၊ နတ်တစ်ပါးနှင့် မီးတောက်လောင်သော အဂ္နိ; ဒူರ್ವာမြက်၊ စိုစွတ်သော နွားချေး၊ ဝေရှျာမိန်းမ; ထို့ပြင် ရွှေ၊ ငွေ၊ ရတနာ—ဤတို့ကို အိပ်မက်/နိမိတ်အရာဝတ္ထုအဖြစ် အရေးကြီးဟု ရေတွက်ထားသည်။

Verse 11

वचासिद्धार्थकौषध्यो मुद्ग आयुधखड्गकं छत्रं पीठं राजलिङ्गं शवं रुदितवर्जितं

ဝစာ (sweet flag)၊ စိဒ္ဓာရ္ထ (အဖြူမုန်ညင်း) နှင့် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ; မုဒ္ဂ (ပဲစိမ်း); လက်နက်များနှင့် ဓား; ထီး; ရာဇပလ္လင်/ထိုင်ခုံ—ဤတို့သည် ရာဇသင်္ကေတများဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် အလောင်းတစ်လောင်းနှင့် ငိုကြွေးခြင်းကင်းသော အခြေအနေကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။

Verse 12

फलं घृटं दधि पयो अक्षतादर्शमाक्षिकं शङ्खं इक्षुः शुभं वाक्यं भक्तवादितगीतकं

အသီး၊ ဂျီ (ghee)၊ ဒဟိ (ဒိန်ချဉ်)၊ နို့၊ အက္ခတ (မကွဲသော ဆန်)၊ မှန်၊ ပျားရည်၊ သင်္ခ (ခရုခွံ)၊ ကြံ၊ မင်္ဂလာစကား၊ နှင့် ဘက္တိတေးဂီတ/သီချင်း—ဤတို့ကို “သုဘ” (မင်္ဂလာ) ဟု သတ်မှတ်သည်။

Verse 13

गुडसर्पौ चेति ग , घ , ञ च गम्भीरमेघस्तनितं तडित्तुष्टिश् च मानसी एकतः सर्वलिङ्गानि मनसस्तुष्टिरेकतः

“ဂုဍ” (jaggery) နှင့် “သရ္ပ” (မြွေ) ဟူ၍ ga, gha, ña ကို ညွှန်ပြသည်။ “မိုးတိမ်၏ နက်ရှိုင်းသော မိုးကြိုးသံ” နှင့် “လျှပ်စီးကြောင့် ဖြစ်သော စိတ်ကျေနပ်မှု” တို့သည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အကျိုးသက်ရောက်မှုများဖြစ်သည်။ တစ်နေရာတွင် လိင်္ဂ (gender) အားလုံးကို စုစည်း၍၊ အခြားတစ်နေရာတွင် စိတ်၏ ကျေနပ်မှုတစ်ခုတည်းကိုသာ ဆိုထားသည်။

Frequently Asked Questions

It lists defiling/ritually unsuitable substances and persons (e.g., broken vessels, skulls/bones, mud/leather/hair, certain stigmatized groups), discordant sounds, alarming speech-omens, and practical mishaps like stumbling vehicles or broken weapons.

The chapter prescribes worship and praise of Hari (Viṣṇu) to destroy inauspiciousness, then advises observing a second confirming sign and entering/acting in a manner contrary to the omen to neutralize it.