Adhyaya 174
Chapter 174 — प्रायश्चित्तानि (Expiations)
အဂ္နိသည် ပူဇာ၊ အာရှရမ-တာဝန်များ သို့မဟုတ် ဟောမ ပြုလုပ်မှု ပျက်ကွက်/နှောင့်ယှက်သွားသည့်အခါ ရိတုအညီအညွတ်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် ဓမ္မရှာစတြာဆိုင်ရာ ပရాయရှ္စိတ္တ စည်းကမ်းကို သတ်မှတ်ပေးသည်။ ပထမဦးစွာ ပူဇာမလုပ်မိခြင်းအတွက် (အထူးသဖြင့် ဂျပ ၈၀၀ ကြိမ်နှင့် ပူဇာနှစ်ဆ) နှင့် မသန့်ရှင်းမှုထိတွေ့၍ ဒေဝတားကို ထိခိုက်စေခြင်းအတွက် pañcopaniṣad မန္တရ၊ ဟောမ၊ ဗြာဟ္မဏာကျွေးမွေးခြင်းတို့ဖြင့် ဖြေရှင်းရန် ဆိုသည်။ ထို့နောက် ဟောမပစ္စည်း မသန့်ခြင်း၊ အပူဇာပစ္စည်း ပျက်စီးခြင်း၊ မန္တရ/ဒြဗျာ ရောထွေးမှားယွင်းခြင်းတို့ကို ထိခိုက်သည့်အပိုင်းသာ စွန့်ပစ်၍ သန့်စင်ရေဖြန်းကာ မူလမန္တရ ဂျပကို ပြန်လုပ်ရန် စည်းကမ်းများကို ဖော်ပြသည်။ ရုပ်တုကျိုးပဲ့/ကျသွား/ပျောက်ဆုံးကဲ့သို့ ပြင်းထန်သောအမှုများတွင် အစာရှောင်ခြင်းနှင့် အာဟုတိ ၁၀၀ ကြိမ် ပူဇော်ရန် သတ်မှတ်သည်။ ထို့နောက် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းမှ ကယ်တင်ရေးသဘောတရားသို့ ချဲ့ထွင်ကာ စိတ်မှန်သော နောင်တသည် အမြင့်ဆုံး ပရायရှ္စိတ္တဖြစ်သော ဟရီ-စမရဏ (Hari-smaraṇa) သို့ ရောက်စေသည်ဟု ဆိုသည်။ Cāndrāyaṇa, Parāka, Prājāpatya တပသ္စရာများ၊ Gāyatrī၊ Praṇava-stotra နှင့် Sūrya/Īśa/Śakti/Śrīśa မန္တရစနစ်များ၊ တီရ္ထ အာနုဘော်၊ ဒါန (မဟာဒါနများအပါအဝင်) နှင့် “ငါသည် ဗြဟ္မန်၊ အမြင့်ဆုံး အလင်း” ဟူသော အဒွైత သမ္မတိတို့ကို အပြစ်ဖျက်စေသူများအဖြစ် တင်ပြသည်။ နိဂုံးတွင် အဂ္နိပုရာဏ၏ စွယ်စုံကျမ်းသဘောကို ထပ်မံအတည်ပြုပြီး ဗိဒ္ယာနှင့် ရှာစတြာအားလုံး၏ အဆုံးစွန်ရင်းမြစ်နှင့် သန့်စင်ပေးသူမှာ ဟရီဖြစ်ကြောင်း ဖော်ညွှန်းသည်။
Shlokas
Verse 1
इत्य् आग्नेये महापुराणे प्रायश्चित्तानि नाम त्रिसप्तत्यधिकशततमो ऽध्यायः हविष्यभुगिति ग ,ट च मातृजायागमे इति ग , छ , ट च अथ चतुःसप्तत्यधिकशततमो ऽध्यायः प्रायश्चित्तानि अग्निर् उवाच देवाश्रमार्चनादीनां प्रायश्चित्तन्तु लोपतः पूजालोपे चाष्टशतं जपेद्द्विगुणपूजनं
ဤသို့ အဂ္နိ မဟာပုရာဏ၌ အခန်း ၁၇၃ ကို «ပြစ်ဖြေများ» (Prāyaścitta) ဟု ခေါ်သည်။ (မူကွဲဖတ်ချက်များ—အချို့စာမူတွင် «Haviṣyabhuk» ဟု၊ အချို့တွင် «Mātṛjāyāgame» ဟု)။ ယခု အခန်း ၁၇၄ «ပြစ်ဖြေများ» ကို စတင်သည်။ အဂ္နိက မိန့်တော်မူသည်—«ဒေဝတားပူဇာ၊ အာရှရမ (āśrama) ဆိုင်ရာ အခမ်းအနားများ စသည့် ဝတ်ပြုမှုများတွင် လစ်ဟာမှု ဖြစ်ပေါ်လျှင် ထိုလစ်ဟာမှုကြောင့် ပြစ်ဖြေကို သတ်မှတ်သည်။ ပူဇာ (pūjā) ကို လစ်ဟာခဲ့လျှင် မန္တရကို ၈၀၀ ကြိမ် ဂျပ်၍၊ ပူဇာကို နှစ်ဆ ပြန်လည်ပြုလုပ်ရမည်»။
Verse 2
पञ्चोपनिषदैर् मन्त्रैर् हुत्वा ब्राह्मणभोजनं सूतिकान्त्यजकोदक्यास्पृष्टे देवे शतं जपेत्
ဥပနိသဒ်ငါးပါး၏ မန္တရများဖြင့် ဟုတ (ဟောမ) ပူဇော်ပြီး ဗြာဟ္မဏများကို အာဟာရကျွေးမွေးကာ၊ နတ်ရုပ်သည် မီးဖွားမိန်းမ၊ ရာသီလာမိန်းမ၊ ဆိတ် သို့မဟုတ် မသန့်ရေတို့နှင့် ဆက်စပ်သောရေကြောင့် ထိတွေ့ခံရလျှင် မန္တရကို အကြိမ် ၁၀၀ ဂျပ်ဖတ်ရမည်။
Verse 3
पञ्चोपनिषदैः पूजां द्विगुणं स्नानमेव च विप्रभोज्यं होमलोपे होमस्नानं तथार्चनं
ပဉ္စောပနိသဒ် (အထောက်အပံ့ပူဇော်မှုငါးပါး) ဖြင့် ပူဇော်ရေးကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့ပြင် ရေချိုးနှစ်ကြိမ် (နှစ်ဆရေချိုး) ပြု၍ ဗြာဟ္မဏကို အာဟာရကျွေးမွေးရမည်။ ဟောမကို လွဲချော်ခဲ့လျှင် ဟောမနှင့် ရေချိုးကို ပြုကာ အာရ္စန (ပြန်လည်ပူဇော်ခြင်း) ကိုလည်း ဆောင်ရွက်ရမည်။
Verse 4
होमद्रव्ये मूषिकाद्यैर् भक्षिते कीटसंयुते तावन्मात्रं परित्यज्य प्रोक्ष्य देवादि पूजयेत्
ဟောမအတွက် ရည်ရွယ်ထားသော ပစ္စည်းများကို ကြွက်တို့နှင့် အခြားတိရစ္ဆာန်များက ကိုက်စားသွားခြင်း သို့မဟုတ် ပိုးမွှားများကပ်ရောက်ခြင်း ဖြစ်လျှင် ထိခိုက်သလောက်ကိုသာ စွန့်ပစ်ရမည်။ ထို့နောက် ကျန်ရှိသည့်အရာကို သန့်စင်ရေဖြင့် ပရောက္ရှ (ရေဖြန်းသန့်စင်) ပြု၍ နတ်ပူဇော်ခြင်းနှင့် ကျန်သော အခမ်းအနားများကို ဆက်လက်ပြုလုပ်ရမည်။
Verse 5
अङ्कुरार्पणमात्रन्तु छिन्नं भिन्नं परित्यजेत् अस्पृश्यैश् चैव संस्पृष्टे अन्यपात्रे तदर्पणं
အညှောက်သာဖြစ်သော ပူဇော်ပစ္စည်းများအတွက်၊ ဖြတ်တောက်သွားခြင်း သို့မဟုတ် ကွဲပျက်သွားခြင်း ဖြစ်လျှင် စွန့်ပစ်ရမည်။ ထို့ပြင် အစပရိရှျ (မထိတွေ့သင့်သူ၊ မသန့်သူ) တို့က ထိတွေ့ခဲ့လျှင် ထိုပူဇော်ပစ္စည်းကို အခြားပန်းကန်/အိုးတွင် ထည့်၍ ဆက်လက်အပ်နှံရမည်။
Verse 6
देवमानुषविघ्नघ्नं पूजाकाले तथैव च मन्त्रद्रव्यादिव्यत्यासे मूलं जप्त्वा पुनर्जपेत्
ပူဇော်ချိန်တွင်လည်းကောင်း၊ မန္တရ၊ ပူဇော်ပစ္စည်းတို့နှင့် အခြားအရာများ အပြန်အလှန်လွဲမှား/လဲလှယ်သွားခြင်း ဖြစ်လျှင်လည်းကောင်း၊ အရင်ဆုံး မူလမန္တရ (root-mantra) ကို ဂျပ်ဖတ်ပြီးနောက် ထို့နောက်မှ မှန်ကန်စွာ ပြန်လည်ဂျပ်ဖတ်ရမည်။
Verse 7
कुम्भेनाष्टशतजपो देवे तु पतिते करात् भिन्ने नष्टे चोपवासः शतहोमाच्छुभं भवेत्
အဘိသေကပြုထားသော ရေခွက်(ကုံဘ)နှင့် ပတ်သက်လျှင် မန္တရဇပ ၈၀၀ ကြိမ် ပြုရမည်။ သို့ရာတွင် ဒေဝတရုပ်ပုံသည် လက်မှကျသွားခြင်း၊ ကွဲပျက်ခြင်း သို့မဟုတ် ပျောက်ဆုံးခြင်း ဖြစ်လျှင် အစာရှောင်(ဥပဝါသ)ကို ချမှတ်ပြီး ဟောမ ၁၀၀ ကြိမ် ပူဇော်လျှင် မင်္ဂလာရရှိမည်။
Verse 8
शतं शहुनेदिति ख , छ च शतहोमाच्छुचिर्भवेदिति ख , घ , ञ च कृते पापे ऽनुतापो वै यस्य पुंसः प्रजायते प्रायश्चित्तन्तु तस्यैकं हरिसंस्मरणं परं
«(အချို့သော ပုဒ်မူများတွင်) ‘ရှာဟုန-ဖော်မြူလာကို ၁၀၀ ကြိမ် ရွတ်ဆိုရမည်’ ဟု ဆိုကြပြီး၊ (အခြားမူများတွင်) ‘ဟောမ ၁၀၀ ကြိမ် ပြုလျှင် သန့်စင်လာသည်’ ဟု ဆိုကြသည်။ သို့သော် အပြစ်ကျူးလွန်ပြီးနောက် အမှန်တကယ် နောင်တ(အနုတာပ) ပေါ်လာသော လူအတွက် အမြင့်မြတ်ဆုံး ပရాయశ္စိတ္တ တစ်ခုတည်းမှာ ဟရီ(ဝိષ્ણု)ကို အမြဲသတိရခြင်း ဖြစ်သည်။
Verse 9
चान्द्रायणं पराको वा प्राजापत्यमघौघनुत् सूर्येशशक्तिश्रीशदिमन्त्रजप्यमघौघनुत्
ချန်ဒြာယဏ ဝရတ၊ သို့မဟုတ် ပရာက အစာရှောင်၊ သို့မဟုတ် ပရာဇာပတျယ ပရိသတ်တရားကျင့်မှုသည် အပြစ်အစုအဝေးများကို ဖျက်ဆီးသည်။ ထိုနည်းတူ စူရျယ၊ ဣရှ၊ ရှက္တိ၊ နှင့် ရှရီးရှ စသည့် မန္တရများကို ဇပ ပြုခြင်းလည်း အပြစ်အစုအဝေးများကို ဖျက်ဆီးသည်။
Verse 10
गायत्रीप्रणवस्तोत्रमन्त्रजप्यमघान्तकं काद्यैर् आवीजसंयुक्तैर् आद्यैर् आद्यैस्तदन्तकैः
ဂါယတြီနှင့် ပရဏဝ-စတိုထရ မန္တရတို့၏ ဇပသည် အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးသော မန္တရဖြစ်၏။ ၎င်းကို ‘က’ မှ စသော အက္ခရာများနှင့် ‘āvī’ ဘီဇအက္ခရာကို ပေါင်းစည်း၍၊ ထို့ပြင် အ၊ အာ စသည့် အစအက္ခရာများကို အသုံးပြုပြီး အဆုံးတွင်လည်း ထိုအစအက္ခရာများဖြင့်ပင် အဆုံးသတ်ကာ ပြုလုပ်ရမည်။
Verse 11
सूर्येशशक्तिश्रीशादिमन्त्राः कोट्यधिकाः पृथक् ओंह्रीमाद्याश् चतुर्थ्यन्ता नमोन्ताः सर्वकामदाः
စူရျယ၊ ဣရှ၊ ရှက္တိ၊ ရှရီးရှ စသည့် အမည်များဖြင့် စတင်သော မန္တရများသည် တစ်ခုချင်းစီ သီးခြားစွာ ကောဋိထက်ပို၍ များပြားသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ‘အိုမ်’ နှင့် ‘ဟရီးမ်’ ဖြင့် စတင်၍၊ စတုတ္ထီဝိဘတ္တိ (ဒေတိဗ်) ဖြင့် အဆုံးသတ်ကာ၊ ‘နမဟ’ ဖြင့် နိဂုံးချုပ်သော မန္တရများသည် လိုအင်ဆန္ဒ အားလုံးကို ပေးစွမ်းသူဟု ကြေညာထားသည်။
Verse 12
नृसिंहद्वादशाष्टार्णमालामन्त्राद्यघौघनुत् आग्नेयस्य पुराणस्य पठनं श्रवणादिकं
နရစింహ မန္တရမാലာ—အက္ခရာ ၁၂ နှင့် ၈ ပါသော မန္တရများမှ စ၍—အပြစ်အစုအဝေးကြီးကို ဖယ်ရှားပေးသည်။ ထို့အတူ အဂ္နိပုရာဏကို ဖတ်ရွတ်ခြင်းနှင့် နားထောင်ခြင်း စသည့် အကျင့်များလည်း အပြစ်ကို လျော့ပါးစေသည်။
Verse 13
द्विविद्यारूपको विष्णुरग्निरूपस्तु गीयते परमात्मा देवमुखं सर्ववेदेषु गीयते
ဗိဿနုသည် သန့်ရှင်းသော ဗိဒ္ဓာနှစ်မျိုး၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်ရှိသူဟု ချီးကျူးခံရပြီး၊ အဂ္နိ၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြစ်သူဟုလည်း သီဆိုချီးမွမ်းကြသည်။ အမြင့်ဆုံး အတ္တမန်အဖြစ်၊ သူသည် «ဒေဝတို့၏ ပါးစပ်» ဟု ကြေညာခံရပြီး၊ ထို့ကြောင့် ဝေဒအားလုံးတွင် သီဆိုထားသည်။
Verse 14
प्रवृत्तौ तु निवृत्तौ तु इज्यते भुक्तिमुक्तिदः अग्निरूपस्य विष्णोर्हि हवनं ध्यानमर्चनं
လောကီလှုပ်ရှားမှု၏ လမ်းကြောင်း (pravṛtti) ဖြစ်စေ၊ တရားလမ်းဆုတ်ခွာမှု (nivṛtti) ဖြစ်စေ၊ ခံစားမှုနှင့် မုတ်တိ (လွတ်မြောက်မှု) နှစ်မျိုးလုံးကို ပေးသူကို ပူဇော်ရမည်။ အဂ္နိရုပ်ဖြစ်သော ဗိဿနုအတွက် ပူဇော်ခြင်းမှာ ဟဝန (မီးပူဇော်), ဓျာန (သမာဓိ), နှင့် အရ္စန (ပူဇော်ပွဲ) တို့ဖြစ်သည်။
Verse 15
जप्यं स्तुतिश् च प्रणतिः शारीराशेषाघौघनुत् दशस्वर्णानि दानानि धान्यद्वादशमेव च
ဂျပ် (မန္တရထပ်ရွတ်ခြင်း)၊ စတုတိ (ချီးမွမ်းသီချင်း) နှင့် ပရဏတိ (ဦးချခြင်း) တို့သည် ကိုယ်ခန္ဓာဆိုင်ရာ အပြစ်အစုအဝေးအားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးသည်။ ထို့အတူ ရွှေတစ်ဆယ်တုံး လှူဒါန်းခြင်းနှင့် စပါး/သီးနှံ ဆယ့်နှစ်အတိုင်းအတာ လှူဒါန်းခြင်းလည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်သည်။
Verse 16
तुलापुरुषमुख्यानि महादानानि षोडश अन्नदानानि मुख्यानि सर्वाण्यघहराणि हि
တူလာပုရုෂ (Tulāpuruṣa) ကို အဓိကထားသော မဟာဒါန ၁၆ မျိုးကို သတ်မှတ်ထားသည်။ သို့သော် လှူဒါန်းမှုအားလုံးအနက် အစာလှူဒါန်းခြင်းသည် အထူးအရေးကြီးဆုံးဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ လှူဒါန်းမှုအားလုံးသည် အပြစ်ကို ဖယ်ရှားပေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
Verse 18
तिथिवारर्क्षसङ्क्रान्तियोगमन्वादिकालके ब्रतादि सूर्येशशक्तिश्रीशादेरघघातनं
တိထိ (လပြည့်လကွယ်နေ့), ဝါရ (အပတ်နေ့), နက္ခတ်, သင်္ကြာန္တိ (နေဝင်ရာသီပြောင်း), ယောဂ (ကောင်းမွန်သောပေါင်းစည်းမှု) တို့ဖြင့် သတ်မှတ်သောအချိန်များနှင့် မန်ဝါဒီ စသည့် သန့်ရှင်းသောအခါကာလများတွင် ဝရတ်နှင့် ဆက်စပ်သောကိစ္စများကို ပြုလုပ်လျှင် အပြစ်ကိုဖျက်ဆီးစေပြီး အထူးသဖြင့် စူရျ (နေဘုရား), ဣရှ (ရှီဝ), သက္တိ, သြရီရှ (ဝိෂ္ဏု) စသည်တို့ကို ပူဇော်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။
Verse 19
गङ्गा गया प्रयागश् च काश्ययोध्या ह्य् अवम्तिका प्रवृत्तैस्तु निवृत्तैस्तु इज्यते भुक्तिमुक्तिद इति घ , ङ , झ , ञ च अघनाशनमिति ग कुरुक्षेत्रं पुष्करञ्च नैमिषं पुरुषोत्तमः
ဂင်္ဂါ၊ ဂယာ၊ ပရယာဂ၊ ကာရှိ၊ အယောဓျာ နှင့် အဝန္တိကာ တို့ကို လောကရေးရာတွင် ပါဝင်သူများနှင့် လောကကို စွန့်လွှတ်သူများ နှစ်မျိုးလုံးက ပူဇော်ကြ하며၊ ၎င်းတို့သည် ဘုက္ခတိ (လောကီအာနန္ဒ) နှင့် မုက္ခတိ (လွတ်မြောက်ခြင်း) နှစ်မျိုးလုံးကို ပေးတတ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ (ဤတို့ကို) ဃ၊ င၊ ဈ၊ ဉ ဟူသော အက္ခရာများဖြင့် သတ်မှတ်ကြပြီး၊ «အဃနာသန» ဟူသော အုပ်စုကို «ဂ» ဖြင့် ခေါ်ဆိုကြသည်။ ထို့အတူ ကုရုක්ෂೇತ್ರ၊ ပုရှ္ကရ၊ နိုင်မိရှ နှင့် ပုရုရှောတ္တမ တို့လည်း ရှိသည်။
Verse 20
शालग्रामप्रभासाद्यं तीर्थञ्चघोघघातकं अहं ब्रह्म परं ज्योतिरिति ध्यानमघौघनुत्
ရှာလဂြာမ၊ ပရဘာသ နှင့် အခြားသော တီရ္ထများသည် အပြစ်အစုအဝေးကြီးများကို ဖျက်ဆီးတတ်သည်။ ထို့အတူ «ငါသည် ဗြဟ္မန်၊ အမြင့်ဆုံး အလင်းတော်» ဟူသော ဓျာန (တရားစူးစိုက်) သည်လည်း အပြစ်အများအပြားကို ဖယ်ရှားပေးသည်။
Verse 21
पुराणं ब्रह्म चाग्नेयं ब्रह्मा विष्णुर्महेश्वरः अवताराः सर्वपूजाः प्रतिष्ठाप्रतिमादिकं
ဤနေရာတွင် ပုရာဏနှင့် အဂ္နేయ သာသနာဗေဒကို ဖော်ပြထားသည်။ ဗြဟ္မာ၊ ဝိෂ္ဏု၊ မဟေရှ္ဝရ (ရှီဝ) အကြောင်း၊ အဝတာရများ၊ ပူဇော်နည်းအမျိုးမျိုးအားလုံး၊ ထို့ပြင် ပရတိဋ္ဌာ (သန့်စင်အပ်နှံခြင်း) နှင့် ပုံတော်တင်သွင်းခြင်း စသည့် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများကိုလည်း ပါဝင်စေသည်။
Verse 22
ज्योतिःशास्त्रपुराणानि स्मृतयस्तु तपोव्रतं अर्थशास्त्रञ्च सर्गाद्या आयुर्वेदो धनुर्मतिः
ဂျ्योတိဟ္သာသ္တရ (ဟောရာဗေဒ) နှင့် ပုရာဏများ၊ စမృతိများနှင့် တပေါ (အာသီသ)၊ ဝရတ် စည်းကမ်းများ၊ အရ္ထသာသ္တရ (နိုင်ငံရေးနှင့် အုပ်ချုပ်ရေး) နှင့် စရ္ဂ (ဖန်ဆင်းခြင်း) မှ စတင်သော အကြောင်းအရာများ၊ အာယုရ္ဝေဒ (အသက်ပညာ) နှင့် ဓနုရ္ဝေဒ (မြားပစ်နှင့် စစ်ပညာ)—ဤတို့သည် သိမြင်ရမည့် သင်ခန်းစာများ ဖြစ်သည်။
Verse 23
शिक्षा छन्दो व्याकरणं निरुक्तञ्चाभिधानकं कल्पो न्यायश् च मीमांसा ह्य् अन्यत् सर्वं हरिः प्रभुः
အသံထွက်ပညာ (Śikṣā)၊ ကဗျာလက္ခဏာ/ချန်ဒတ် (Chandas)၊ သဒ္ဒါ (Vyākaraṇa)၊ အဓိပ္ပါယ်ရင်းမြစ်ပညာ (Nirukta) နှင့် အဘိဓာန်ပညာ (Abhidhānaka)၊ ထို့ပြင် ကလ္ပ (Kalpa) အခမ်းအနားနည်း၊ နျာယ (Nyāya) ယുക്തိဗေဒ၊ မီမాంసာ (Mīmāṃsā) အဓိပ္ပါယ်ဖော်ထုတ်ပညာ—အခြားအရာအားလုံးပါဝင်၍၊ ဟရီ (Hari) တစ်ပါးတည်းသာ အရှင်အုပ်စိုးတော်မူ၍ ဗဟုသုတအားလုံး၏ အရင်းအမြစ်နှင့် အုပ်ထိန်းရှင် ဖြစ်တော်မူသည်။
Verse 24
एके द्वयोर्यतो यस्मिन् यः सर्वमिति वेद यः तं दृष्ट्वान्यस्य पापानि विनश्यन्ति हरिश् च सः
အချို့က “နှစ်ပါး၏ အရင်းအမြစ်” ဟု ခေါ်ဆိုသော တစ်ပါးတည်းသော အရှင်ဖြစ်တော်မူ၏။ အရာအားလုံးသည် ထိုအရှင်၌ တည်ရှိ၏။ “ဤအရာအားလုံးသည် ထိုအရှင်တစ်ပါးတည်း” ဟု သိမြင်သူလည်း ထိုအရှင်ပင် ဖြစ်၏။ ထိုအရှင်ကို မြင်တွေ့လျှင် အခြားသူ၏ အပြစ်များပင် ပျက်ကွယ်သွားပြီး—ထိုအရှင်သည် ဟရီ (Hari) ဖြစ်တော်မူသည်။
Verse 25
विद्याष्टादशरूपश् च सूक्ष्मः स्थूलो ऽपरो हरिः ज्योतिः सदक्षरं ब्रह्म परं विष्णुश् च निर्मलः
ဟရီ (Hari) သည် ဗိဒ္ယာ အစိတ်အပိုင်း ၁၈ မျိုး၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်လည်း ဖြစ်တော်မူ၏။ သေးငယ်သိမ်မွေ့သောအဖြစ်နှင့် ထူထဲကြီးမားသောအဖြစ်တို့ ဖြစ်တော်မူသော်လည်း ထိုနှစ်မျိုးကိုလည်း ကျော်လွန်တော်မူ၏။ သူသည် အလင်းဖြစ်၏။ သန့်ရှင်းသော အက္ခရာ/မန်တရသံ (akṣara) ဖြင့် ပြည့်စုံသော မပျက်မယွင်း ဘြဟ္မန် ဖြစ်၏။ အမြင့်ဆုံး မလိမ်းမကပ် သန့်စင်သော ဝိෂ္ဏု (Viṣṇu) လည်း ဖြစ်တော်မူ၏။
Frequently Asked Questions
Agni states that when formal worship (pūjā) is omitted, one should perform eight hundred repetitions (japa) and then perform the worship twice over (a doubled worship sequence).
It gives precise corrective rites (japa, homa, fasting, feeding brāhmaṇas, dāna, tīrtha) for defined ritual faults, yet declares that for one who genuinely repents after sin, the supreme single atonement is Hari-smaraṇa (remembrance of Viṣṇu), integrating moral interiority with ritual repair.