Adhyaya 248

အဂ္နိဘုရားသည် ဓနုರ್ವေဒကို စတင်ဖွင့်လှစ်၍ စစ်ပညာကို တပ်အင်အား ၄ မျိုး—ရထားတပ်၊ ဆင်တပ်၊ မြင်းတပ်၊ ခြေလျင်တပ်—အပေါ် အခြေခံသော “ခြေ ၄ ချောင်း” စနစ်ဟု သတ်မှတ်ပြီး၊ ဝေဒသင်ကြားပုံစံအရ လက်နက်အသုံးပြုနည်း ၅ မျိုး—ပစ်လွှတ်လက်နက်၊ လက်ဖြင့်ပစ်ပေါက်လက်နက်၊ တပ်ဆင်ပြီးလွှတ်သည့်ကိရိယာ၊ မပစ်လွှတ်လက်နက်၊ လက်ချင်းတိုက်ခိုက်မှု—ဟု ခွဲခြားသည်။ ထို့နောက် śastra/astra (လက်နက်/မစ်ဆိုင်) နှင့် တိုက်ရိုက်/လှည့်ကွက်(māyā) ဟူသော အတွဲလိုက်ခွဲခြားမှုများကို ဖော်ပြကာ yantra-mukta (ကိရိယာဖြင့်လွှတ်) နှင့် pāṇi-mukta (လက်ဖြင့်လွှတ်) ကို ဥပမာပြသည်။ အခန်းသည် စည်းကမ်းသို့ ရွေ့လျား၍ ကာကွယ်ရေးပစ္စည်းဖြင့် အဆင်သင့်ဖြစ်ခြင်း၊ အဆင့်လိုက်တိုက်ပွဲ (ဓနုအခြေပြု၊ လှံအခြေပြု) နှင့် သင်ကြားရေးလူမှုစနစ်—ဗြာဟ္မဏသည် က္ṣတ္ရိယ/ဝိုင်ရှျကို သင်ကြား၊ śūdra သည် လေ့ကျင့်မှုနှင့် မင်းအတွက် အကူအညီဝန်ထမ်းခြင်းဖြင့် ပါဝင်နိုင်—ကို ရှင်းလင်းသည်။ အဓိကနည်းပညာပိုင်းတွင် ရပ်တည်ပုံနှင့် အတိုင်းအတာ (samapada, vaiśākha, maṇḍala, ālīḍha, pratyālīḍha, vikaṭa, sampuṭa) ကို ဖော်ပြပြီး၊ ဓနုပစ်နည်း—နမസ്കာရ၊ ကြိုးတင်ရာတွင် လုံခြုံရေး၊ ဗိုက်ခေါင်း/တင်ပါးတင်ပုံ၊ မျက်စိ–နား တန်းညှိ၍ ချိန်ရွယ်ခြင်း၊ မြားကို လက်ချောင်းဖြင့်ကိုင်ပုံ၊ ဆွဲ–လွှတ် စက်ကိရိယာနှင့် လွှတ်ပြီးနောက် လိုက်နာမှု၊ အရည်အချင်းအဆင့်သတ်မှတ်ခြင်း—ကို တိတိကျကျ ပြောသည်။ မြားနှင့် ဓနု၏ စံအတိုင်းအတာများကို သတ်မှတ်ကာ မြင်း၊ ရထား၊ ဆင်ပေါ် တိုက်ခိုက်မှုသို့ တိုးချဲ့၍ စစ်ပညာကို ဓမ္မအုပ်ချုပ်သည့် စည်းကမ်းတရားအဖြစ် တင်ပြသည်။