
Chandaḥ-sāra (Essence of Prosody) — Gāyatrī as the Root Metre and Syllabic Expansions
ချန်ဒသ-အဓိကာရကို ဆက်လက်ဖော်ပြရာတွင် အဂ္နိဘုရားက «ဂါယတြီ» ကို ဝေဒမီတာ၏ အခြေခံမက်ထရစ်အဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး၊ တစ်သံလုံး ဘီဇာပုံစံ၊ သံလုံး ၁၅ ပါ မန္တရပုံစံ၊ နှင့် ပရာဇာပတျယနှင့် ဆက်နွယ်သံလုံး ၈ ပါ ပုံစံတို့ဖြင့် ချဉ်းကပ်နိုင်ကြောင်း ဆိုသည်။ ထို့နောက် ဝေဒအသုံးအနှုန်းအလိုက် ဂါယတြီ၏ သံလုံးအတိုင်းအတာကွာခြားမှုကို ပြသည်—ယဇုစ်ဖော်မြူလာများတွင် ၆၊ သာမန်ချန့်များတွင် ၁၂၊ ဠိဂ်ဝေဒ ဗာစများတွင် ၁၈ ဖြစ်ပြီး သာမန်ပုံစံများသည် ၂ သံလုံးစီ တိုးချဲ့ရမည်ဟု စည်းကမ်းထားသည်။ နောက်ထပ် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများအရ ဠိခ်(ṛc) မီတာများတွင် «စတုတ္ထ» တိုးချဲ့မှု ထပ်မံခွင့်ပြုသည်၊ ပရာဇာပတျယသည် ၄ သံလုံးစီ တိုးချဲ့သည်၊ အခြားမီတာများသည် တစ်သံလုံးစီ တိုးသော်လည်း «အာတုရျယာ» သည် အစဉ်လိုက် ဖယ်ရှားခြင်းဖြင့်သာ ဖြစ်ရသည်။ အဂ္နိဘုရားက ဥုရှ္ဏိက်၊ အနုရှ္ဌုဗ်၊ ဝြဟတီ၊ ပင်္ကတီ၊ တြိရှ္ဌုဗ်၊ ဇဂတီ ဟူသော တိုးချဲ့မီတာအစဉ်ကို ဂါယတြီမှ ဆက်တိုက် ဖွင့်ထုတ်လာခြင်းဟု ဖော်ပြပြီး ဗြဟ္မဏသဘာဝရှိကြောင်း သန့်ရှင်းစေသည်။ အဆုံးတွင် «သုံးနှင့် သုံး» အုပ်စုခွဲနည်း၊ တစ်ယူနစ်ကို အာရျယာ ဟု ခေါ်ခြင်း၊ ဠိဂ်နှင့် ယဇုစ်အတွက် နည်းပညာအမည်များကို ၆၄ စကားလုံးကွက်အတွင်း ရေးသားရန် ညွှန်ကြားသည်။
No shlokas available for this adhyaya yet.
It codifies Gāyatrī’s multiple syllabic forms and gives rule-based procedures for metrical expansion across Vedic contexts (Yajus/Sāman/Ṛc), including special increment and omission rules (Prajāpatya by fours; Āturyā by sequential subtraction).
By identifying metrical order as brahmanic in nature, it frames disciplined speech-measure (chandas) as a dharmic practice—aligning recitation, cognition, and ritual precision with a sacred cosmological structure.