
Chapter 116 — गयायात्राविधिः (Gayā-yātrā-vidhiḥ) | The Procedure for the Gayā Pilgrimage
အဂ္နိဘုရားသည် ဂယာ (Gayā) သို့ သွားရောက်သည့် ယာဉ်တော်ပူဇော်ခရီး (vidhi) ကို အစဉ်လိုက် သတ်မှတ်ပေးသည်။ ဂါယတြီမန်တရဖြင့် ရေချိုးခြင်း၊ တြိ-သန္ဓျာ (tri-sandhyā) စောင့်ထိန်းခြင်း၊ နံနက်နှင့် မွန်းတည့်တွင် śrāddha ပြုလုပ်၍ piṇḍa-dāna (ပိဏ္ဍပူဇော်) ဆက်ကပ်ခြင်းတို့ကို အဓိကထားသည်။ ဂယာကို tīrtha ကွန်ယက်ထူထပ်သည့် သန့်ရှင်းရာနေရာအဖြစ် ဖော်ပြပြီး pada (ခြေရာ) kuṇḍa (ကန်) śilā (ကျောက်) တံခါးများနှင့် ဒေဝတားတည်နေရာများကို ပူဇော်ခြင်း၊ ဦးညွှတ်ခြင်း၊ မန်တရဖြင့် အသက်သွင်းရသည်ဟု ဆိုသည်။ yoni-dvāra ဖြတ်သန်းခြင်းသည် သံသရာသို့ မပြန်ခြင်း၏ သင်္ကေတ၊ Vaitaraṇī နွားအား အပ်နှံခြင်းက မျိုးဆက် ၂၁ ဆက်ကို မြှင့်တင်ခြင်း၊ Puṇḍarīkākṣa (Viṣṇu) ကို ဒർശနပြုခြင်းက ṛṇa-traya (အကြွေးသုံးပါး) ကို ဖယ်ရှားခြင်းဟု အာမခံသည်။ ထို့နောက် Viṣṇu ရုပ်ပုံများ (Gadādhara, Hṛṣīkeśa, Mādhava, Nārāyaṇa, Varāha, Narasiṃha, Vāmana)၊ Śiva-liṅga များ (လျှို့ဝှက် aṣṭa-liṅga အပါအဝင်)၊ Devī များနှင့် Gaṇeśa ကို ပေါင်းစည်းပူဇော်သည့် လိတုဂျီတစ်ရပ်အဖြစ် ခရီးကို တင်ပြသည်။ အဆုံးတွင် Gadādhara စတုတ္ထရပဌနာဖြင့် dharma-artha-kāma-mokṣa ကို တောင်းဆိုကာ အကြွေးလွတ်ခြင်း၏ သက်သေဖြစ်ကြောင်းနှင့် akṣaya-śrāddha သဘောတရား—ဂယာပူဇော်မှု၏ ကုသိုလ်သည် မပျက်မယွင်း၍ ဘိုးဘွားများကို Brahmaloka သို့ ပို့ဆောင်သည်—ကို ထုတ်ဖော်သည်။
Verse 1
इत्य् आग्नेये महापुराणे गयामाहात्म्ये गययात्रा नाम पञ्चदशाधिकशततमो ऽध्यायः अथ षोडशाधिकशततमो ऽध्यायः गयायात्राविधिः अग्निर् उवाच गायत्र्यैव महानद्यां स्नातः सन्ध्यां समाचरेत् गायत्र्या अग्रतः प्रातः श्राद्धं पिण्डमथाक्षयं
ဤသို့ အဂ္နိမဟာပုရာဏ၌ ဂယာမဟာတ္မ്യ အပိုင်းတွင် “ဂယာယာထရာ” ဟူသော အခန်း ၁၁၅ ပြီးဆုံး၏။ ယခု အခန်း ၁၁၆ “ဂယာယာထရာဝိဓိ” စတင်၏။ အဂ္နိက မိန့်တော်မူသည်– “ဂါယတရီ မန္တရကိုသာ ရွတ်ဆိုကာ မဟာမြစ်၌ ရေချိုးပြီး စန္ဓျာဝန္ဒနာကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့နောက် နံနက်ခင်းတွင် ဂါယတရီကို အရှေ့တန်းမန်တရအဖြစ်ထား၍ ရှရဒ္ဓနှင့် ပိဏ္ဍပူဇော်ကို ပြုလုပ်လျှင် အက္ခယ ပုဏ္ဏ (မပျက်မယွင်းသော ကုသိုလ်) ကို ရ၏။”
Verse 2
मध्याह्ने चोद्यति स्नात्वा गीतवाद्यैर् ह्युपास्य च सावित्रीपुरतः सन्ध्यां पिण्डदानञ्च तत्पदे
နေ့လယ်တွင် နေရောင်အလယ်လမ်းကြောင်းသို့ ရောက်သောအခါ ရေချိုးပြီး သီချင်းနှင့် တူရိယာတီးဝိုင်းတို့ဖြင့် ပူဇော်အုပ်သင်းရမည်။ ထို့နောက် စာဝိတြီ၏ ရှေ့၌ နေ့လယ်စန္ဓျာကို ဆောင်ရွက်ကာ ထိုသန့်ရှင်းသော နေရာ၌ပင် ပိဏ္ဍကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။
Verse 3
अगस्त्यस्य पदे कुर्याद्योनिद्वारं प्रविश्य च निर्गतो न पुनर्योनिं प्रविशेन्मुच्यते भवात्
အဂස්တျ၏ သန့်ရှင်းသော “ခြေရာ/အာသန” တွင် ထုံးတမ်းကို ပြုလုပ်ရမည်။ “ယောနီတံခါး” ထဲသို့ ဝင်ပြီး ထွက်လာပြီးနောက် ထပ်မံ မိခင်ဝမ်းထဲသို့ မဝင်ရ—သံသရာဖြစ်ပေါ်မှုမှ လွတ်မြောက်သည်။
Verse 4
प्रात इति क मध्याह्ने सरसीति ग मुच्यते भयादिति छ , झ च बलिं काकशिलायाञ्च कुमारञ्च नमेत्ततः स्वर्गद्वार्यां सोमकुण्डे वायुतीर्थे ऽथ पिण्डदः
“မနက်” ဟူသည် ‘က’ ဖြင့် အမှတ်အသား; “မွန်းတည့်” ဟူသည် ‘ဂ’ ဖြင့် အမှတ်အသား; “ကြောက်ရွံ့မှုမှ လွတ်မြောက်သည်” ဟူသော မန္တရဖြင့် ‘ချ’ နှင့် ‘ဈ’ အမှတ်အသား။ ထို့နောက် ဘလိ (အစားအစာပူဇော်) ကို ပူဇော်၍ ကာကသီလာနှင့် ကုမာရကို ဦးချရမည်။ ထို့ပြီးနောက် စွဝဂ္ဂဒွာရာ၊ သောမကုဏ္ဍ၊ ဝါယုတီရ္ထတွင် ပိဏ္ဍ (သြရာဒ္ဓ ဆန်လုံး) များကို ပူဇော်ရမည်။
Verse 5
भवेदाकशगङ्गायां कपिलायाञ्च पिण्डदः कपिलेशं शिवं नत्वा रुक्मिकुण्डे च पिण्डदः
အာကာသဂင်္ဂါတွင်လည်း၊ ကပိလာတွင်လည်း ပိဏ္ဍဒါန (ပိဏ္ဍပူဇော်) ပြုသူ ဖြစ်ရမည်။ ကပိလေရှ သီဝကို ဦးချပြီးနောက် ရုက္မိကုဏ္ဍတွင်လည်း ပိဏ္ဍများကို ပူဇော်သူ ဖြစ်သည်။
Verse 6
कोटीतीर्थे च कोटीशं नत्वामोघपदे नरः गदालोले वानरके गोप्रचारे च पिण्डदः
ကိုဋီတီရ္ထတွင် ကိုဋီရှကို ဦးချပြီးနောက်၊ အမိုးဃပဒတွင်လည်းကောင်း၊ ဂဒါလိုလ၊ ဝါနရက နှင့် ဂိုပရချာရ တွင်လည်းကောင်း ပိဏ္ဍ (သြရာဒ္ဓ ဆန်လုံး) များကို ပူဇော်ရမည်။
Verse 7
नत्वा गावं वैतरण्यामेकविंशकुलोद्धृतिः श्राद्धपिण्डप्रदाता स्यात् क्रौञ्चपदे च पिण्डदः
ဝೈတရဏီ နွားကို သင့်တော်စွာ ဦးချ၍ အပ်နှံပူဇော်လျှင် မျိုးဆက် ၂၁ ဆက်ကို ကယ်တင်မြှောက်တင်သူ ဖြစ်လာသည်။ သြရာဒ္ဓ ပိဏ္ဍများကို ပူဇော်ရမည်၊ ထို့ပြင် ကရောဉ္စပဒ တွင်လည်း ပိဏ္ဍပူဇော်သူ ဖြစ်သည်။
Verse 8
तृतीयायां विशालायां निश्चिरायाञ्च पिण्डदः ऋणमोक्षे पापमोक्षे भस्मकुण्डे ऽथ भस्मना
တတိယ တီရ္ထဖြစ်သော ဝိသာလာ၌လည်းကောင်း၊ နိශ්စိရာ၌လည်းကောင်း ပိဏ္ဍ (သေသူအတွက် ပူဇော်အစာ) ပေးသူသည် လွတ်မြောက်ခြင်းကို ရရှိသည်။ ဣဏမောက္ခနှင့် ပါပမောက္ခ တီရ္ထတို့၌ အကြွေးမှ လွတ်ခြင်းနှင့် အပြစ်မှ လွတ်ခြင်းကို ရရှိပြီး၊ ဘဟ္သ္မကုဏ္ဍ၌ သန့်ရှင်းသော ပြာ (ဘဟ္သ္မ) ဖြင့် ကုသိုလ်ရသည်။
Verse 9
स्नानकृन् मुच्यते पापान्नमेद्देवं जनार्दनम् एष पिण्डो मया दत्तस्तव हस्ते जनार्दन
ရေချိုးပူဇော်မှု (စနာန) ပြုသူသည် အပြစ်မှ လွတ်ကင်းသည်။ ထို့နောက် ဂျနာရ္ဒန (ဗိဿဏု) ဘုရားကို ဦးညွတ်ကာ—“အို ဂျနာရ္ဒန၊ ဤပိဏ္ဍကို ကျွန်ုပ်က သင်၏လက်ထဲသို့ ပေးအပ်ပူဇော်ပါ၏” ဟု ဆိုရမည်။
Verse 10
परलोकगते मह्यमक्ष्यय्यमुपतिष्ठतां गयायां पितृरूपेण स्वयमेव जनार्दनः
ကျွန်ုပ်သည် နောက်လောကသို့ ကူးပြောင်းသွားသောအခါ၊ မပျက်မယွင်းသော (အက္ခယ) ဂျနာရ္ဒန ဘုရားသည် ဂယာ၌ ပိတೃ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်) ပုံသဏ္ဍာန်ဖြင့် ကိုယ်တိုင်ပင် ကျွန်ုပ်အား အမြဲတမ်း အားထားရာအဖြစ် ရပ်တည်ကူညီပါစေ။
Verse 11
तं दृष्ट्वा पुण्डरीकाक्षं मुच्यते वै ऋणत्रयात् मार्कण्डेयेश्वरं नत्वा नमेद्गृध्रेश्वरं नरः
ကြာပန်းမျက်စိရှိသော ထိုသခင်ကို မြင်ရသဖြင့် အကြွေးသုံးမျိုးမှ အမှန်တကယ် လွတ်မြောက်သည်။ မာရ္ကဏ္ဍေယေရှ္ဝရ (Mārkaṇḍeyeśvara) ကို ဦးညွတ်ပြီးနောက် လူသည် ဂೃဓ္ရေရှ္ဝရ (Gṛdhreśvara) ကိုလည်း ဦးညွတ်ရမည်။
Verse 12
मूलक्षेत्रे महेशस्य धारायां पिण्डदो भवेत् घ च कपिलेशमित्यादिः, गोप्रचारे च पिण्डद इत्य् अन्तः पाठो ग पुस्तके नास्ति श्राद्धे पिण्डप्रदतेति ख भवेदाकाशगङ्गायामैत्यादिः, क्रौञ्चपादे च पिण्डद इत्य् अन्तः पाठः छ पुस्तके नास्ति नमेद्भूतेश्वरं नर इति घ गृध्रकूटे गृध्रवटे धौतपादे च पिण्डदः
မဟေရှ (ရှီဝ) ၏ မူလက்ஷೇತ್ರ (Mūla-kṣetra) နှင့် ဓာရာ (Dhārā) တွင် ပိဏ္ဍပေးသူ (ပိဏ္ဍပူဇော်မှု၏ ကုသိုလ်ရသူ) ဖြစ်လာသည်။ ထိုနည်းတူ ကပိလေရှ (Kapileśa) နှင့် အခြား ဖော်ပြထားသော တီရ္ထများ၌လည်း ဖြစ်သည်။ (အချို့ ပြန်လည်စာမူများတွင် “ဂို-ပရချာရ (Go-pracāra) တွင်လည်း ပိဏ္ဍပေးသူ ဖြစ်သည်” ဟု ထပ်တိုးထားသော်လည်း ‘ga’ စာမူတွင် မပါ။) śrāddha အခမ်းအနား၌ ပိဏ္ဍကို ပူဇော်ရမည်ဟု အခြားစာမူတစ်ခုက ဖတ်သည်။ Ākāśa-gaṅgā တွင်လည်း ပိဏ္ဍပေးသူ ဖြစ်လာသည်။ (အချို့တွင် “Krauñca-pāda တွင်လည်း” ဟု ထပ်တိုးသော်လည်း ‘cha’ စာမူတွင် မပါ။) လူသည် Bhūteśvara ကို ဦးညွတ်ရမည်ဟု ‘gha’ ပြန်လည်စာမူက ဆိုသည်။ Gṛdhra-kūṭa၊ Gṛdhra-vaṭa နှင့် Dhauta-pāda တွင်လည်း ပိဏ္ဍပေးသူ ဖြစ်လာသည်။
Verse 13
पुष्करिण्यां कर्दमाले रामतीर्थे च पिण्डदः प्रभासेशन्नमेत् प्रेतशिलायां पिण्डदो भवेत्
ပုဿကရိဏီ၊ ကဒမားလ၊ ရာမတီရ္ထ၌ ပိဏ္ဍ (ဆွမ်းလုံး) ကို ပူဇော်၍၊ ထို့ပြင် ပရဘာသ၏ အရှင်ကို ဦးချ၍ နမസ്കာရပြုသူသည် ပရေတ-သီလာ၌လည်း ပိဏ္ဍပေးသူအဖြစ် အကျိုးတူကုသိုလ်ကို ရရှိသည်။
Verse 14
दिव्यान्तरीक्षभूमिष्ठाः पितरो बान्धवादयः प्रेतादिरूपा मुक्ताः स्युः पिण्डैर् दत्तैर् मयाखिलाः
ဒိဗ္ဗလောက၊ အာကာသအလယ်ပိုင်း၊ သို့မဟုတ် မြေပြင်၌ နေထိုင်ကြသော ပိတೃများသည် ဆွေမျိုးတို့နှင့် အခြားသူတို့ပါဝင်၍၊ ပရေတအဖြစ် စသည့် အခြေအနေများ၌ ရှိနေသော်လည်း၊ ငါပေးအပ်သော ပိဏ္ဍပူဇော်မှုကြောင့် အားလုံး လွတ်မြောက်ကြကုန်၏။
Verse 15
स्थानत्रये प्रेतशिला गयाशिरसि पावनी प्रभासे प्रेतकुण्डे च पिण्डदस्तारयेत् कुलम्
နေရာသုံးခုဖြစ်သော (၁) ပရေတ-သီလာ (Pretaśilā)၊ (၂) ဂယာ-ရှီရသ် (Gayāśiras) နှင့် (၃) သန့်စင်ပေးသော ပရဘာသ (Prabhāsa) ရှိ ပရေတ-ကுண္ဍ (Preta-kuṇḍa) တွင် ပိဏ္ဍကို ပူဇော်သူသည် မိမိ၏ မျိုးရိုးအဆက်ကို ကယ်တင်မြောက်စေ၏။
Verse 16
वसिष्ठेशन्नमस्कृत्य तदग्रे पिण्डदो भवेत् गयानाभौ सुषुम्णायां महाकोष्ट्याञ्च पिण्डदः
ဝသိဋ္ဌေရှ (Vasiṣṭheśa) ကို နမസ്കာရပြု၍၊ ထိုရှေ့၌ ပိဏ္ဍကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် ဂယာ-နာဘိ (Gayā-nābhi)၊ စုရှုမ္နာ (Suṣumnā) နှင့် မဟာကိုဋ္ဌီ (Mahākoṣṭī) တို့၌လည်း ပိဏ္ဍများကို ပူဇော်ရမည်။
Verse 17
गदाधराग्रतो मुण्डपृष्ठे देव्याश् च सन्निधौ मुण्दपृष्ठं नमेदादौ क्षेत्रपालादिसंयुतम्
အစဦးတွင် ဒေဝီ၏ စန္နိဋ္ဌာန်၌လည်းကောင်း၊ ဂဒါဓရ (Gadādhara—ဗိဿဏု) ၏ ရှေ့၌လည်းကောင်း၊ က్షೇತ್ರပာလ (Kṣetrapāla) နှင့် အခြား အစောင့်အရှောက် ဒေဝတာတို့နှင့်အတူ မုဏ္ဍပೃଷ္ဌ (Muṇḍapṛṣṭha) ကို ပထမဦးစွာ နမסקာရပြု၍ ဦးချရမည်။
Verse 18
पूजयित्वा भयं न स्याद्विषरोगादिनाशनम् ब्रह्माणञ्च नमस्कृत्य ब्रह्मलोकं नयेत् कुलम्
ပူဇော်ကန်တော့ပြီးနောက် ကြောက်ရွံ့မှုမရှိတော့ဘဲ အဆိပ်၊ ရောဂါ စသည့်အန္တရာယ်များကို ပျောက်ကင်းစေသည်။ ထို့ပြင် ဘြဟ္မာကို ဦးညွှတ်ကန်တော့လျက် မိမိ၏ မျိုးရိုးကို ဘြဟ္မာလောကသို့ ပို့ဆောင်နိုင်သည်။
Verse 19
सुभद्रां बलभद्रञ्च प्रपूज्य पुरुषोत्तमम् सर्वकामसमायुक्तः कुलमुद्धृत्य नाकभाक्
သုဘဒြာနှင့် ဘလဘဒြာကို သင့်လျော်စွာ ပူဇော်ကန်တော့ပြီးနောက် အမြင့်မြတ်ဆုံးပုရုရှိုတ္တမ (Puruṣottama) ကိုလည်း ပူဇော်လျှင် လိုအင်ဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံစေသော အကျိုးကို ရရှိသည်။ မျိုးရိုးကို မြှင့်တင်ကယ်တင်၍ ကောင်းကင်ဘုံတွင် အခွင့်အရေးရသည်။
Verse 20
हृषीकेशं नमस्कृत्य तदग्रे पिण्डदो भवेत् माधवं पूजयित्वा च देवो वैमानिको भवेत्
ဟೃṣīkēśa (Hṛṣīkeśa) ကို ဦးညွှတ်ကန်တော့ပြီးနောက် ထိုရှေ့တွင် ပိဏ္ဍ (piṇḍa) ဆက်ကပ်ပူဇော်သင့်သည်။ ထို့ပြင် Mādhava ကို ပူဇော်လျှင် ဗိမာန (vimāna) ဖြင့် သွားလာသော ကောင်းကင်တော်ဝင်ဒေဝတား ဖြစ်လာသည်။
Verse 21
महालक्ष्मीं प्रार्च्य गौरीं मङ्गलाञ्च सरस्वतीम् पितॄनुद्धृत्य स्वर्गस्थो भुक्तभोगो ऽत्र शास्त्रधीः
မဟာလက္ခ္မီ (Mahālakṣmī) ကို သင့်လျော်စွာ ပူဇော်ကန်တော့ပြီး၊ ဂေါရီ (Gaurī)၊ မင်္ဂလာ (Maṅgalā) နှင့် စရஸဝတီ (Sarasvatī) ကိုလည်း ပူဇော်လျှင် ဘိုးဘွားပိတೃများကို မြှင့်တင်ကယ်တင်နိုင်သည်။ ထိုသူသည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ နေထိုင်ရပြီး၊ ဤလောကတွင်လည်း စည်းစိမ်နှင့် ပျော်ရွှင်မှုကို ခံစားကာ သာသနာကျမ်းပညာ ဉာဏ်ရည်ကို ရရှိသည်။
Verse 22
ठोत्र झ पुस्तके ऽधिको ऽस्ति प्रेतादिरूपमुक्ता इति ख , ग , घ , ङ , ज च कुलमुद्धृत्य लोकभागिति ग , ज च वशिष्ठेशमित्यादिः, कुलमुद्धृत्य नाकभागित्यन्तः पाठो झ पुस्तके नास्ति देवैर् वैमानिक इति छ द्वादशादित्यमभ्यर्य वह्निं रेवन्तमिन्द्रकम् रोगादिमुक्तः स्वर्गी स्याच्छ्रीकपर्दिविनायकम्
အာဒိတျ (Ādityas) ဆယ့်နှစ်ပါး၊ အဂ္နိ (Agni)၊ ရေဝန္တ (Revanta)၊ အိန္ဒြ (Indra) နှင့် သြရီကပရ္ဒိ-ဝိနာယက (Śrīkapardi-Vināyaka) ကို သင့်လျော်စွာ ပူဇော်ကန်တော့လျှင် ရောဂါနှင့် အခြားဒုက္ခအန္တရာယ်များမှ လွတ်ကင်းသည်။ သေပြီးနောက် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်၍ ဒေဝတားတို့အကြား ဗိမာန (vimāna) ဖြင့် သွားလာသော ကောင်းကင်သား ဖြစ်လာသည်။
Verse 23
प्रपूज्य कार्त्तिकेयञ्च निर्विघ्नः सिद्धिमाप्नुयात् सोमनाथञ्च कालेशङ्केदारं प्रपितामहम्
ကာရ္တိကေယ (Kārttikeya) ကို သေချာစွာ ပူဇော်လျှင် အတားအဆီးမရှိဘဲ အောင်မြင်မှုကို ရရှိမည်။ ထို့ပြင် စောမနာထ (Somanātha)၊ ကာလေရှ (Kāleśa)၊ ကေဒါရ (Kedāra) နှင့် ပရပိတာမဟ (Prapitāmaha) ကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။
Verse 24
सिद्धेश्वरञ्च रुद्रेशं रामेशं ब्रह्मकेश्वरम् अष्टलिङ्गानि गुह्यानि पूजयित्वा तु सर्वभाक्
လျှို့ဝှက်သော လင်္ဂ (liṅga) ရှစ်ပါး—စိဒ္ဓေရှ္ဝရ (Siddheśvara)၊ ရုဒ္ရေရှ (Rudreśa)၊ ရာမေရှ (Rāmeśa)၊ ဗြဟ္မကေရှ္ဝရ (Brahmakeśvara) စသည်တို့ကို ပူဇော်ပြီးနောက် မင်္ဂလာအကျိုးနှင့် ကုသိုလ်အပေါင်းတို့ကို မျှဝေခံစားသူ ဖြစ်လာသည်။
Verse 25
नारायणं वराहञ्च नारसिंहं नमेच्छ्रिये ब्रह्मविष्णुमहेशाख्यं त्रिपुरघ्नमशेषदम्
မင်္ဂလာနှင့် စည်းစိမ် (śrī) အတွက် နာရာယဏ (Nārāyaṇa)၊ ဝရာဟ (Varāha)၊ နရသിംဟ (Narasiṃha) တို့အား ငါ ဦးညွှတ်ပူဇော်၏။ ထို့ပြင် ဗြဟ္မာ–ဗိෂ္ဏု–မဟေရှ (Brahmā, Viṣṇu, Maheśa) ဟု ခေါ်သော တစ်ပါးတည်းသော အရှင်၊ တြိပုရဃ္န (Tripuraghna) — မြို့သုံးမြို့ကို သတ်ဖြတ်သူ၊ အလုံးစုံသော အပေးအယူကို ပေးသနားသူအားလည်း ဦးညွှတ်၏။
Verse 26
सीतां रामञ्च गरुडं वामनं सम्प्रपूज्य च सर्वकामानवाप्नोति ब्रह्मलोकं नयेत् पितॄन्
စီတာ (Sītā)၊ ရာမ (Rāma)၊ ဂရုဍ (Garuḍa) နှင့် ဝာမန (Vāmana) တို့ကိုလည်း သေချာစွာ ပူဇော်လျှင် လိုအင်ဆန္ဒအားလုံးကို ရရှိပြီး မိမိ၏ ဘိုးဘွားပ祖များကို ဗြဟ္မလောက (Brahmaloka) သို့ ပို့ဆောင်နိုင်သည်။
Verse 27
देवैः सार्धं सम्प्रपूज्य देवमादिगदाधरम् ऋणत्रयविनिर्मुक्तस्तारयेत् सकलं कुलम्
နတ်တို့နှင့်အတူ သေချာစွာ ပူဇော်ကန်တော့သောအခါ၊ မူလအရှင် အာဒီ (Ādi) — ဂဒါ (mace) ကို ကိုင်ဆောင်သူ ဘုရားသခင်အား ပူဇော်ခြင်းဖြင့် သုံးမျိုးသော အကြွေး (ṛṇa-traya) မှ လွတ်မြောက်ကာ မိမိ၏ မျိုးရိုးတစ်လျှောက်လုံးကို ကယ်တင်နိုင်သည်။
Verse 28
देवरूपा शिला पुण्या तस्माद्देवमयी शिला गयायां नहि तत् स्थानं यत्र तीर्थं न विद्यते
နတ်ရုပ်သဏ္ဌာန်ပါသော ကျောက်တုံးသည် ကုသိုလ်ပြုရာ အလွန်ကောင်းမြတ်၏။ ထို့ကြောင့် ထိုကျောက်သည် နတ်သဘောတရားဖြင့် ပြည့်စုံ၏။ ဂယာမြို့၌ တီရ္ထ (tīrtha) မရှိသော နေရာဟူ၍ လုံးဝ မရှိ။
Verse 29
यन्नाम्ना पातयेत् पिण्डं तन्नयेद्ब्रह्म शाश्वतम् फल्ग्वीशं फल्गुचण्डीं च प्रणम्याङ्गारकेश्वरम्
မည်သည့် သာသနာတော်နာမကိုမဆို အမည်ခေါ်၍ ပိဏ္ဍ (piṇḍa) ကို ပူဇော်လှူဒါန်းလျှင် ထိုကောင်းမှုသည် ကွယ်လွန်သူကို အနန္တ ဘြဟ္မန် (Brahman) သို့ ပို့ဆောင်၏။ ဖလ္ဂွီရှ (Phalgvīśa)၊ ဖလ္ဂုချဏ္ဍီ (Phalgucaṇḍī) နှင့် အင်္ဂါရကေရှွရ (Aṅgārakeśvara) ကို ဦးချ၍ ထိုပူဇော်ပွဲကို ဆောင်ရွက်ရမည်။
Verse 30
मतङ्गस्य पदे श्राद्धी भरताश्रमके भवेत् हंसतीर्थे कोटितीर्थे यत्र पाण्डुशिलान्नदः
မတင်္ဂ၏ ခြေရာနေရာ၌ śrāddha ကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့အတူ ဘရတ၏ အာရှရမ်၌လည်း—ဟံသတီရ္ထ (Haṃsa-tīrtha) နှင့် ကိုဋိတီရ္ထ (Koṭi-tīrtha) တို့၌—ပာဏ္ဍုသီလာ (Pāṇḍuśilā) ဟုခေါ်သော မြစ် စီးဆင်းရာနေရာ၌ ပြုလုပ်ရမည်။
Verse 31
तत्र स्यादग्निधारायां मधुस्रवसि पिण्डदः रुद्रेशं किलिकिलेशं नमेद्वृद्धिविनायकम्
ထိုနေရာ၌ အဂ္နိဓာရာ (Agnidhārā) ဟုခေါ်သော မန္တရ/န്യാസ၌၊ မဓုသ္ရဝသ (Madhusravas) ဟုခေါ်သော ရုပ်သဘော၌၊ ပိဏ္ဍဒ (Piṇḍada) အဖြစ်၌—ရုဒ္ရေရှ (Rudreśa)၊ ကိလိကိလေရှ (Kilikileśa) နှင့် ဝೃદ્ધိ-ဝိနာယက (Vṛddhi-Vināyaka) ကို ဦးချရမည်။
Verse 32
पिण्डदो धेनुकारण्ये पदे धेनोर् नमेच्च गाम् पूजयित्वाथेति क , घ , ङ , ज च नमेद्बुद्धिविनायकमिति ख , ग , छ च नमेद्वृद्धविनायकमिति घ सर्वान् पितॄंस्तारयेच्च सरस्वत्याञ्च पिण्डदः
ပိဏ္ဍပူဇော်သူ (Piṇḍada) သည် ဓေနုကာရဏ္ယ (Dhenukāraṇya) ဟုခေါ်သော ဓေနုတော၌ နွားခြေရာနေရာ၌ ဦးချရမည်။ နွားကို ပူဇော်ပြီးနောက် သတ်မှတ်ထားသော မန္တရဖော်မြူလာများကို ရွတ်ဆိုရမည်။ «ဗုဒ္ဓိ-ဝိနာယက (Buddhi-Vināyaka) သို့ နမಸ್ಕာရ» ဟုဆို၍ ဦးချကာ၊ «ဝೃદ્ધိ-ဝိနာယက (Vṛddhi-Vināyaka) သို့ နမಸ್ಕာရ» ဟုဆို၍ ဦးချရမည်။ ထို့ကြောင့် ပိဏ္ဍပူဇော်သူသည် ပိတೃ (Pitṛs) အားလုံးကို ကယ်တင်မြှောက်တင်ကာ စရஸဝတီ (Sarasvatī) ကိုလည်း ပူဇော်ပန်ကြားရမည်။
Verse 33
सन्ध्यामुपास्य सायाह्ने नमेद्देवीं सरस्वतीम् त्रिसन्ध्याकृद्भवेद्विप्रो वेदवेदाङ्गपारगः
Sandhyā ဝတ်ပြုမှုကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် ညနေခင်းတွင် ဒေဝီ စရස්ဝတီကို ဦးညွှတ်ရမည်။ တစ်နေ့၏ သုံးဆုံချိန် (trisandhyā) အခမ်းအနားများကို အမြဲပြုသော ဗြာဟ္မဏသည် ဝေဒနှင့် ဝေဒာင်္ဂတို့ကို ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်လာသည်။
Verse 34
गयां प्रदक्षिणीकृत्य गयाविप्रान् प्रपूज्य च अन्नदानादिकं सर्वं कृतन्तत्राक्षयं भवेत्
Gayā ကို pradakṣiṇā လှည့်ပတ်ပြီး Gayā ဗြာဟ္မဏများကို သင့်လျော်စွာ ပူဇော်ကာ၊ ထိုနေရာတွင် ပြုလုပ်သမျှ အန္နဒါန (အစားအစာလှူဒါန်းခြင်း) စသည့် ကုသိုလ်ကောင်းမှုအားလုံးသည် အကွယ်မကုန်သော (akṣaya) အကျိုးကို ဖြစ်စေသည်။
Verse 35
स्तुत्वा सम्प्रार्थयेदेवमादिदेवं गदाधरम् गदाधरं गयावासं पित्रादीनां गतिप्रदम्
ချီးမွမ်းပြီးနောက်၊ အာဒိဒေဝ (Ādideva) ဖြစ်သော ဂဒါဓရ (Gadādhara) ဘုရားသခင်ထံ စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆုတောင်းရမည်။ Gayā တွင် တည်နေသော ဂဒါဓရသည် ပိတೃများ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်) နှင့် အခြားသူတို့အတွက် ကယ်တင်ရာလမ်းနှင့် အမြင့်မားသော အရောက်အပေါက်ကို ပေးသနားသူ ဖြစ်သည်။
Verse 36
धर्मार्थकाममोक्षार्थं योगदं प्रणमाम्यहम् देहेन्द्रियमनोबुद्धिप्राणाहङ्कारवर्जितम्
ဓမ္မ၊ အဓိပ္ပါယ် (artha)၊ ကာမ (kāma) နှင့် မောက္ခ (mokṣa) ကို ရရှိစေရန်အတွက် ယောဂကို ပေးသနားသော အရှင်ထံ ငါ ဦးညွှတ်ပါ၏။ ထိုအရှင်သည် ကိုယ်ခန္ဓာ၊ အာရုံအင်္ဂါ၊ စိတ်၊ ဉာဏ်၊ ပရာဏ (အသက်ရှု) နှင့် အဟင်္ကာရ (အတ္တ) တို့မှ ကင်းလွတ်တော်မူ၏။
Verse 37
नित्यशुद्धं बुद्धियुक्तं सत्यं ब्रह्म नमाम्यहम् आनन्दमद्वयं देवं देवदानववन्दितम्
အမြဲသန့်ရှင်း၍ ပြည့်စုံသော ဉာဏ်ပညာနှင့် ပြည့်ဝသော အမှန်တရား ဘြဟ္မန် (Brahman) ကို ငါ ဦးညွှတ်ပါ၏။ အာနန္ဒ (ပျော်ရွှင်သဘော) သဘာဝရှိသော အဒွယ (မနှစ်ခွဲ) ဒေဝကို ဒေဝများနှင့် ဒါနဝများ (Dānava) တို့ပါ ဝတ်ပြုကြ၏။
Verse 38
देवदेवीवृन्दयुक्तं सर्वदा प्रणमाम्यहम् कलिकल्मषकालार्तिदमनं वनमालिनम्
နတ်ဘုရားနှင့် နတ်မိဖုရားတို့၏ အစုအဝေးနှင့်အတူရှိတော်မူသော အရှင်အား ကျွန်ုပ်သည် အမြဲတမ်း ဦးညွှတ်ပူဇော်ပါ၏။ ကလိယုဂ၏ အညစ်အကြေးနှင့် ကလိကာလ၏ ဒုက္ခဝေဒနာကို နှိမ်နင်းတော်မူသော၊ တောပန်းကွင်း (ဝနမာလာ) ဖြင့် အလှဆင်တော်မူသော အရှင်ဖြစ်တော်မူ၏။
Verse 39
पालिताखिललोकेशं कुलोद्धरणमानसम् व्यक्ताव्यक्तविभक्तात्माविभक्तात्मानमात्मनि
လောကအားလုံး၏ အရှင်၊ စကြဝဠာတစ်လုံးလုံးကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်တော်မူသော အရှင်ထံ ကျွန်ုပ်သည် ခိုလှုံပါ၏။ မျိုးရိုးဝင်္ဂါများကို မြှင့်တင်ကယ်တင်ရန် စိတ်တော်တည်ကြည်ပြီး၊ ထင်ရှားသောနှင့် မထင်ရှားသော အဖြစ်တို့အဖြစ် ခွဲခြားသိမြင်နိုင်သော်လည်း၊ မိမိအတ္တ၌ မခွဲမခြား အတူတကွတည်ရှိတော်မူ၏။
Verse 40
स्थितं स्थिरतरं सारं वन्दे घोराघमर्दनम् आगतो ऽस्मि गयां देव पितृकार्ये गदाधरः
အလွန်တည်ငြိမ်၍ တည်ငြိမ်ခြင်းထက်မက တည်ကြည်သော အနှစ်သာရတော်ကို၊ ကြောက်မက်ဖွယ် အပြစ်ကို ချေမှုန်းတော်မူသော အရှင်ကို ကျွန်ုပ် ဦးညွှတ်ပါ၏။ အို ဘုရားသခင်၊ ပိတೃကာရျ (ဘိုးဘွားအတွက် အမှု) ဆောင်ရန် ဂယာ (Gayā) သို့ ကျွန်ုပ် ရောက်လာပါပြီ; ကိုယ်တော်သည် ဂဒါဓရ (Gadādhara) — လက်နက်ဂဒါကို ကိုင်ဆောင်တော်မူသော အရှင်ဖြစ်တော်မူ၏။
Verse 41
त्वं मे साक्षी भवाद्येह अनृणो ऽहमृणत्रयात् द्धबुद्धियुक्तमिति घ , छ च कालार्तिनाशनमिति घ कालार्तिदलनमिति ग , ङ , घ , ज च पालिताखिलदेवेशमिति घ स्थिततरमिति ग , घ , ङ च वन्देहमरिमर्दनमिति ङ वन्दे संसारमर्दनमिति ज साक्षिणः सन्तु मे देवा ब्रह्मेशानादयस् तथा
ဤနေရာ၌ ယခုအခါ ကျွန်ုပ်၏ သက်သေဖြစ်တော်မူပါစေ၊ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် သုံးမျိုးသော အကြွေး (နတ်များ၊ ရှင်ပညာရှိများ၊ ဘိုးဘွားများအပေါ်) မှ လွတ်မြောက်နိုင်ပါစေ။ (အချို့သော ပုဒ်မူများတွင်—“ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက်နှင့် ပြည့်စုံသော”; “ကာလ၏ ဒုက္ခကို ဖျက်ဆီးသော”; “ကာလ၏ ဒုက္ခကို ချေမှုန်းသော”; “အားလုံးကို ကာကွယ်သော နတ်အရှင်”; “အလွန်တည်ကြည်သော”; “ရန်သူကို ချေမှုန်းသူအား ဦးညွှတ်၏”; “သံသရာကို ချေမှုန်းသူအား ဦးညွှတ်၏” ဟူသော ဖတ်ပုံကွဲများရှိသည်။) ထို့ပြင် ဘြဟ္မာ (Brahmā)၊ ဣရှာန (Īśāna/Śiva) နှင့် အခြားနတ်များလည်း ကျွန်ုပ်၏ သက်သေများ ဖြစ်ကြပါစေ။
Verse 42
मया गयां समासाद्य पितॄणां निष्कृतिः कृता गयामाहात्म्यपठनाच्छ्राद्धादौ ब्रह्मलोकभाक्
ဂယာ (Gayā) သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ဘိုးဘွားများအတွက် အပြစ်ဖြေခြင်းနှင့် ကယ်တင်ခြင်းကို ကျွန်ုပ် ပြုလုပ်ပြီးပါပြီ။ ဂယာမဟာတ္မယ (Gaya-māhātmya) ကို ရွတ်ဖတ်ခြင်းကြောင့်၊ ရှရဒ္ဓ (Śrāddha) နှင့် ဆက်စပ်သော ပူဇော်ပွဲများကို ပြုလုပ်သူသည် ဘြဟ္မလောက (Brahmaloka) ၏ အကျိုးကို ခံစားရသူ ဖြစ်လာ၏။
Verse 43
पितॄणामक्षयं श्राद्धमक्षयं ब्रह्मलोकदम्
ဤ ပိတೃ (Pitṛs) များအတွက် ဆရာဒ္ဓ (śrāddha) သည် ကုသိုလ်အကျိုး မပျက်မယွင်းသောအရာ ဖြစ်၏။ မပျက်မယွင်းသဖြင့် ပရဟ္မလောက (Brahmaloka) သို့ ရောက်ရှိခြင်းကို ပေးတတ်၏။
Bathing in the great river while reciting the Gāyatrī, followed by Sandhyā worship, and then morning śrāddha with piṇḍa-dāna with Gāyatrī placed foremost.
It assigns specific salvific effects to tīrtha-stations (yoni-dvāra non-return symbolism, Vaitaraṇī cow uplifting twenty-one generations, darśana removing ṛṇa-traya) and culminates in akṣaya-śrāddha and Gadādhara-prayer aimed at dharma-artha-kāma-mokṣa.
Gadādhara (Viṣṇu at Gayā) is invoked as witness and savior for pitṛ-kārya, the remover of the threefold debt, and the giver of puruṣārthas, anchoring the rite in both devotion and doctrinal soteriology.
The chapter preserves recensional variants and manuscript notes (e.g., absent or added lines in specific manuscript groups), indicating a living ritual-text tradition with localized readings.