
Chapter 114 — Gayā-māhātmya (The Greatness of Gayā)
အဂ္နိသည် ဝသိဋ္ဌအား ဂယာ၏ အထွတ်အမြတ်တီရ္ထဖြစ်ခြင်းကို ပြောရာတွင် ဂယာသူရ၏ တပဿာကြောင့် နတ်များ အနှောင့်အယှက်ခံရသည့်အကြောင်းကို ရှင်းပြသည်။ ဗိဿဏုက အာသူရအား «သဗ္ဗ-တီရ္ထ-မယ» (တီရ္ထအားလုံး၏ သတ္တိပါဝင်သူ) ဟူသော ပရဟိတပေးပြီး နတ်များက တည်ငြိမ်စေမည့် ဖြေရှင်းချက်ကို ရှာကြသည်။ ဗိဿဏုညွှန်ကြားသဖြင့် ဘြဟ္မာက ယဇ္ဈပူဇာမြေပြင်အဖြစ် ဂယာသူရ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို တောင်းခံရာ အာသူရက သဘောတူ၍ အလ္တာဖြစ်သော်လည်း လှုပ်ရှားသဖြင့် ဓမ္မက ထောက်ထားသော ဒေဝမယီ-ရှီလာ (နတ်သဘောကျောက်) ကို တပ်ဆင်ကြသည်။ ထပ်မံသော ပုံပြင်တွင် ဓမ္မဝရတာ/ဒေဝဝရတာ၊ မရီချိ၏ ကျိန်စာနှင့် နတ်များ၏ ပရဟိတကြောင့် နတ်အားလုံး ကျောက်တွင် နေထိုင်ပြီး နတ်ခြေရာအမှတ်တံဆိပ်ရှိလာသည့် သန့်ရှင်းမှုကို ဖော်ပြသည်။ ဗိဿဏုသည် ဂဒါဓရ (ရှေးဦး မေ့စ်ကိုင်သူ) အဖြစ် ပေါ်ထွန်း၍ မလှုပ်မရှားစေပြီး ဘြဟ္မာက ပူရ္ဏာဟုတိကို ပြီးစီးစေသည်။ ဂယာသူရသည် ကိုယ်ခန္ဓာက ဗိဿဏု၊ ရှိဝ၊ ဘြဟ္မာတို့ ပူးပေါင်းသန့်ရှင်းစေသော က္ෂေတရဖြစ်ကာ ပိတೃများကို ဘြဟ္မလောက ပေးနိုင်သည့် နာမည်ကြီးနေရာဖြစ်ကြောင်း ပရဟိတရသည်။ အဆုံးတွင် ဓမ္မကိစ္စများ၌ လောဘကို သတိပေးပြီး ဂယာတွင် တီရ္ထအခြေပြု ပုရောဟိတ်အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းကို တရားဝင်အတည်ပြုကာ ဂယာအမည်ရခြင်းနှင့် ပဏ္ဍဝတို့ ဟရီကို ပူဇာပြုသည့် ဆက်နွယ်မှုဖြင့် နိဂုံးချုပ်သည်။
Verse 1
इत्य् आग्नेये महापुराणे नर्मदाश्रीपर्वतादिमाहात्म्यं नाम त्रयोदशाधिकशततमो ऽध्यायः अथ चतुर्दशाधिकशततमो ऽध्यायः गयामाहात्म्यम् अग्निर् उवाच गयामाहात्म्यमाख्यास्ये गयातीर्थोत्तमोत्तमं गयासुरस्तपस्तेपे तत्तपस्तापिभिः सुरैः
ဤသို့ အဂ္နိမဟာပုရာဏ၌ «နর্মဒါ၊ ශ්ရီပರ್ವတ နှင့် ဆက်စပ်သည့် တီर्थတို့၏ မဟာတ္မ្យ» ဟူသော ခေါင်းစဉ်ပါ ၁၁၃ မြောက် အခန်းသည် ပြီးဆုံး၏။ ယခု ၁၁၄ မြောက် အခန်း «ဂယာမဟာတ္မ្យ» စတင်သည်။ အဂ္နိက ပြောသည်– «အမြင့်ဆုံးသော တီर्थတို့အနက် အထူးအမြတ်ဆုံးဖြစ်သော ဂယာ၏ မဟာတ္မ្យကို ငါ ရှင်းလင်းမည်။ ဒೈత్య ဂယာသုရ သည် တပကို ပြုခဲ့၍ ထိုတပ၏ အပူကြောင့် ဒေဝတို့ ပင်ပန်းထိခိုက်ကြ၏»။
Verse 2
उक्तः क्षीराब्धिगो विष्णुः पालयास्मान् गयासुरात् तथेत्युक्त्वा हरिर्दैत्यं वरं ब्रूहीति चाब्रवीत्
ထိုသို့ တောင်းပန်ခံရသော နို့ပင်လယ် (Kṣīrābdhi) တွင် နေထိုင်သော ဗိṣṇုအား «ဂယာသုရမှ ကျွန်ုပ်တို့ကို ကာကွယ်ပါ» ဟု တောင်းဆိုကြ၏။ ဟရိက «အဲဒီလိုပဲ» ဟု ဆိုပြီးနောက် ဒೈత్యအား «အလိုရှိသော ဝရ (အကျိုးပေးခြင်း) ကို ပြောလော့» ဟု မိန့်တော်မူ၏။
Verse 3
दैत्यो ऽब्रवीत्पवित्रो ऽहं भवेयं सर्वतीर्थतः तथेत्युक्त्वा गतो विष्णुर्दैत्यं दृष्ट्वा न वा हरिं
ဒೈတျက «တီရ္ထ (သန့်ရှင်းရာကူးကန်) အားလုံးကြောင့် ငါ သန့်စင်ပါစေ» ဟု ပြော၏။ «အဲဒီအတိုင်းပဲ» ဟုဆိုကာ ဗိဿဏု ထွက်ခွာသွားပြီး၊ ဒೈတျက လှည့်ကြည့်သော်လည်း ဟရိ (ဗိဿဏု) ကို မမြင်ရတော့။
Verse 4
गताः शून्या मही स्वर्गे देवा ब्रह्मादयः सुराः सिद्धिमाप्नुयुरिति झ तत्तपस्तापितैर् इति ग , घ , झ च ब्रह्मादयः पुनः इति ख , ग , घ , ङ , छ , ज झ च गता ऊचुर्हरिं देवाः शून्या भूस्त्रिदिवं हरे
မြေကြီးနှင့် ကောင်းကင်တို့ အလွတ်အပျက် ဖြစ်သွားသောအခါ၊ ဗြဟ္မာမှစ၍ ဒေဝတားတို့သည် ဟရိထံ သွားရောက်ကာ «ဟရိအရှင်၊ မြေကြီးနှင့် သုံးထပ်ကောင်းကင် (त्रिदिव) သည် အလွတ်ဖြစ်၍ စည်းကမ်းတရား ပျက်ယွင်းနေပါသည်» ဟု လျှောက်၏။
Verse 5
दैत्यस्य दर्शनादेव ब्रह्मणञ्चाब्रवीद्धरिः यागार्थं दैत्यदेहं त्वं प्रार्थय त्रिदशैः सह
ဒೈတျကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် ဟရိက ဗြဟ္မာအား မိန့်တော်မူသည်– «ယာဂ (ယဇ္ဈ) အတွက် ဒဲတျ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို သုံးဆယ့်သုံးဒေဝတားတို့နှင့်အတူ သင် တောင်းခံလော့»။
Verse 6
तच् छ्रुत्वा ससुरो ब्रह्मा गयासुरमथाब्रवीत् अतिथिः प्रार्थयामि त्वान्देहं यागाय पावनं
ထိုစကားကို ကြားသော် ဗြဟ္မာသည် (သမက်ဖခင်အဖြစ်) ဒေဝတားတို့နှင့်အတူ ဂယာသုရအား ပြော၏– «ဧည့်သည်အဖြစ် ငါသည် သင်၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ယာဂအတွက် သန့်ရှင်းသော အလှူအဖြစ် တောင်းခံပါ၏»။
Verse 7
गयासुरस्तथेत्युक्त्वापतत्तस्य शिरस्यथ यागं चकार चलिते देहि पूर्णाहुतिं विभुः
ဂယာသုရက «တကယ်ပဲ» ဟုဆိုကာ မိမိခေါင်းပေါ်သို့ လဲကျ၏။ ထိုခေါင်းက လှုပ်ရွှားသွားသော် အရှင်ကြီးသည် ယာဂကို ဆောင်ရွက်၍ «ပြည့်စုံသော အာဟုတိကို ပူဇော်လော့» ဟု မိန့်တော်မူ၏။
Verse 8
पुनर्ब्रह्माब्रवीद्विष्णुं पूर्णकाले ऽसुरो ऽचलत् शिष्णुर्धर्ममथाहूय प्राह देवमयीं शिलाम्
ထို့နောက် ဘြဟ္မာသည် ဗိဿဏုအား ထပ်မံမိန့်ကြားသည်– «အချိန်ပြည့်စုံသော် အဆုရသည် ရွေ့လျားထွက်ပေါ်လာ၏။ ထိုအခါ Śiṣṇu သည် ဓမ္မကို ခေါ်ယူ၍ နတ်တော်ပုံသဏ္ဍာန်ဖြစ်သော သီလာ(ကျောက်ပြား) အကြောင်းကို မိန့်တော်မူ၏»
Verse 9
धारयध्वं सुराः सर्वे यस्यामुपरि सन्तु ते गदाधरो मदीयाथ मूर्तिः स्थास्यति सामरैः
«နတ်တော်တို့အားလုံး၊ ဤအရာကို ထောက်တင်ထားကြ၍ ထိုအပေါ်၌ တည်နေကြလော့။ အကြောင်းမူကား ထိုနေရာ၌ ဂဒါကိုင်တော်ဖြစ်သော ငါ၏ရုပ်တော်သည် နတ်တော်အစုအဝေးနှင့်အတူ တည်ထောင်မည်ဖြစ်သည်»
Verse 10
धर्मः शिलां देवमयीं तच् छ्रुत्वाधारयत् परां या धर्माद्धर्मवत्याञ्च जाता धर्मव्रता सुता
ထိုစကားကို ကြားသော် ဓမ္မသည် အမြင့်မြတ်သော နတ်မယီကျောက်ပြားကို ထောက်တင်ထား၏။ ဓမ္မနှင့် ဓမ္မဝတီတို့မှ သမီးတစ်ဦး မွေးဖွားလာ၍ ဓမ္မဝြတားဟု အမည်ရပြီး တရားဓမ္မ၏ ဝတ္တရားကို သစ္စာရှိစွာ ထိန်းသိမ်းသူ ဖြစ်၏
Verse 11
मरीचिर्ब्रह्मणः पुत्रस्तामुवाह तपोन्वितां यथा हरिः श्रिया रेमे गौर्या शम्भुस् तथा तया
ဘြဟ္မာ၏သား မရီချိသည် တပသ်ပြည့်ဝသော သူမကို လက်ထပ်ယူ၏။ ဟရီသည် သရီနှင့် ပျော်ရွှင်သကဲ့သို့၊ သမ္ဘူသည် ဂေါရီနှင့် ပျော်ရွှင်သကဲ့သို့၊ ထိုနည်းတူ မရီချိသည်လည်း သူမနှင့် ပျော်မြူးလေ၏
Verse 12
कुशपुष्पाद्यरण्याच्च आनीयातिश्रमान्वितः भुक्त्वा धर्मव्रतां प्राह पादसंवाहनं कुरु
သူသည် တောမှ ကုရှမြက်၊ ပန်းများ စသဖြင့် ယူဆောင်လာရာ အလုပ်ပင်ပန်း၍ မောနွမ်းနေ၏။ စားသောက်ပြီးနောက် ဝတ္တရားသီလကို ထိန်းသိမ်းသော ဇနီး ဓမ္မဝြတားအား «ငါ့ခြေဖဝါးကို နှိပ်နယ်ပေးလော့» ဟု ပြော၏
Verse 13
विश्रान्तस्य मुनेः पादौ तथेत्युक्त्वा प्रियाकरोत् एतस्मिन्नन्तरे ब्रह्मा मुनौ सुप्ते तथागतः
“ဤသို့ဖြစ်စေ” ဟုဆိုပြီး အနားယူပြီးသော မုနိ၏ ခြေတော်၌ နှစ်သက်ဖွယ် အမှုတော်ကို ဆောင်ရွက်하였다။ ထိုအကြား၌ မုနိ အိပ်ပျော်နေစဉ် ပရဟ္မာသည် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ하였다။
Verse 14
धर्मव्रताचिन्तयञ्च किं ब्रह्माणं समर्चये पादसंवाहनं कुर्वे ब्रह्मा पूज्यो गुरोर्गुरुः
ဓမ္မဝရတကို စဉ်းစားနေစဉ် ဘာကြောင့် ပရဟ္မာကို ပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် တရားဝင်ပူဇော်ရမည်နည်း။ အစားထိုး၍ ခြေတော်နှိပ်နယ်ခြင်းကို ပြုမည်—ပရဟ္မာသည် ဂုရုတို့၏ ဂုရုအဖြစ် အလွန်ကန်တော့ထိုက်သူဖြစ်သည်။
Verse 15
आहुतिमिति ख , छ , ज च देहमयीमिति ग , छ , ज च तपश्चितामिति झ समानीय श्रमान्वित इति ज सुप्ते समागत इति घ , ङ , ज , झ च धर्मव्रतेत्यादिः, गुरोर्गुरुरित्यन्तः पाठः छ पुस्तके नास्ति विचिन्त्य पूजयामास ब्रह्माणं चार्हणादिभिः मरीचिस्तामपश्यत् स शशापोक्तिव्यतिक्रमात्
‘Āhuti’ ဟူသောဖတ်ပုံကို Kha, Cha, Ja စာမူများတွင်တွေ့ရသည်; ‘dehamayī’ ဟူသောဖတ်ပုံကို Ga, Cha, Ja တွင်; ‘tapaścitā’ ကို Jha တွင်; ‘(သူမကို) စုဆောင်းခေါ်ယူပြီး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည်’ ကို Ja တွင်; ‘အိပ်နေစဉ် ရောက်လာသည်’ ကို Gha, Ṅa, Ja, Jha တွင်ဖတ်ရသည်။ “dharmavrate …” မှ “guror guruḥ” အထိ ဖတ်ပုံသည် Cha စာမူတွင် မပါရှိ။ ထို့နောက် စဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် ပူဇော်ပစ္စည်းများနှင့် အခြားပူဇော်နည်းများဖြင့် ပရဟ္မာကို ပူဇော်하였다။ မရီချိသည် သူမကို မြင်၍ ပြောထားသောစကားကို လွန်ကျူးသဖြင့် ကျိန်စာချ하였다။
Verse 16
शिला भविष्यसि क्रोधाद्धर्मव्रताब्रवीच्च तं पादाभ्यङ्गं परित्यज्य त्वद्गुरुः पूजितो मया
ဓမ္မဝရတာက ဒေါသဖြင့် “(သင်၏) ဒေါသကြောင့် သင်သည် ကျောက်တုံးဖြစ်လိမ့်မည်” ဟုဆို하였다။ ထို့နောက် ခြေတော်နှိပ်နယ်ခြင်းကို စွန့်ပြီး “သင်၏ ဂုရုကို ငါ ပူဇော်ပြီးပြီ” ဟု ထပ်မံဆို하였다။
Verse 17
अदोषाहं यतस्त्वं हि शापं प्राप्स्यसि शङ्करात् धर्मव्रता पृथक् शापं धारयित्वाग्रिमध्यगात्
“ငါမှာ အပြစ်မရှိ၊ အကြောင်းမူကား သင်သည် သင်္ကရ (ရှီဝ) ထံမှ ကျိန်စာကို အမှန်တကယ် ရရှိလိမ့်မည်” ဟုဆိုသည်။ ဓမ္မဝရတာသည် ဓမ္မဝရတကို ထမ်းဆောင်လျက် ကျိန်စာကို သီးခြားခံယူပြီးနောက် မီး၏ အလယ်သို့ ဝင်ရောက်သွား하였다။
Verse 18
तपश् चचार वर्षाणां सहस्राण्ययुतानि च ततो विष्ण्वादयो देवा वरं ब्रूहीति चाब्रुवन्
သူသည် နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ၊ သောင်းပေါင်းများစွာကြာ တပဿာ (အာစီတပ) ကို ကျင့်ဆောင်하였다; ထို့နောက် ဗိဿဏုနှင့် အခြားဒေဝတားတို့က «အလိုရှိသော वर (ဗရ) ကို ပြော၍ ရွေးချယ်ပါ» ဟု ဆိုကြသည်။
Verse 19
धर्मव्रताब्रवीद्देवान् शापन्निर्वर्तयन्तु मे देवा ऊचुः दत्तो मरीचिना शापो भविष्यति न चान्यथा
ဓမ္မဝြတားက ဒေဝတားတို့အား «ကျွန်ုပ်၏ ကျိန်စာကို အကောင်အထည်ဖော်စေပါ» ဟု ပြော하였다။ ဒေဝတားတို့က «မာရီချိက ပေးထားသော ကျိန်စာသည် အမှန်တကယ် ဖြစ်ပေါ်မည်၊ အခြားအဖြစ်မရှိ» ဟု ပြန်ဆိုကြသည်။
Verse 20
शिला पवित्रा देवाङ्घ्रिलक्षिता त्वं भविष्यसि देवव्रता देवशिला सर्वदेवादिरूपिणी
အို ကျောက်တုံးရေ၊ သင်သည် ဒေဝတားတို့၏ ခြေရာဖြင့် အမှတ်အသားတင်ကာ သန့်ရှင်းပဝိတ্ৰ ဖြစ်လာမည်; အို ဒေဝဝြတ (ဒေဝတရားကို ထိန်းသိမ်းသူ) ရေ၊ အို ဒေဝကျောက်တုံးရေ၊ ဒေဝတားအားလုံး၏ မူလရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ကိုယ်စားပြုသူ ဖြစ်၏။
Verse 21
सर्वदेवमयी पुण्या निश् चलायारसुस्य हि देवव्रतोवाच यदि तुष्टास्थ मे सर्वे मयि तिष्ठन्तु सर्वदा
(၎င်းသည်) ဒေဝတားအားလုံးပါဝင်သည့် ပဝိတ্ৰ၍ ကုသိုလ်ပြည့်စုံကာ မလှုပ်မယှက် တည်ကြည်၏။ ဒေဝဝြတက ပြောသည်—«သင်တို့အားလုံး ကျွန်ုပ်အပေါ် ကျေနပ်ပါက၊ အမြဲတမ်း ကျွန်ုပ်အတွင်း၌ တည်နေကြပါစေ»။
Verse 22
ब्रह्मा विष्णुश् च रुद्राद्या गौरीलक्ष्मीमुखाः सुराः अग्निर् उवाच देवव्रतावचः श्रुत्वा तथेत्युक्त्वा दिवङ्गताः
အဂ္နိက ပြောသည်—ဗြဟ္မာ၊ ဗိဿဏု၊ ရုဒ္ရနှင့် အခြားဒေဝတားတို့၊ ဂေါရီနှင့် လက္ခ္မီတို့ကို ဦးဆောင်သော ဒေဝီများနှင့်အတူ၊ ဒေဝဝြတ၏ စကားကို ကြားပြီး «ထိုသို့ပင်» ဟု ဆိုကာ ကောင်းကင်ဘုံသို့ ထွက်ခွာသွားကြသည်။
Verse 23
सा धर्मणासुरस्यास्य धृता देवमयी शिला सशिलश् चलितो दैत्यः स्थिता रुद्रादयस्ततः
ဓမ္မသည် ဤအဆုရအတွက် နတ်သဏ္ဌာန်ရှိသော ကျောက်တုံးကို ထောက်တည်ပေး၏။ ဒိုင်တျာသည် ကျောက်တုံးနှင့်အတူ လှုပ်ရှားစေခံရ၏။ ထို့နောက် ရုဒြနှင့် အခြားဒေဝတားတို့သည် ထိုနေရာ၌ ရပ်တည်ကြ၏။
Verse 24
सदेवश् चलितो दैत्यस्ततो देवैः प्रसादितः क्षीराब्धिगो हरिः प्रादात् स्वमूर्तिं श्रीगदाधरं
ထို့နောက် ဒိုင်တျာသည် မိမိနှင့်အတူရှိသော ဒေဝတားတို့နှင့်တကွ လှုပ်ရှားစေခံရ၏။ ထို့ပြင် ဒေဝတားတို့က ပူဇော်ပန်ကြား၍ ပရသာဒရသောအခါ၊ နို့ပင်လယ်၌ တည်နေသော ဟရီသည် မိမိ၏ ပေါ်လွင်သော ရုပ်သဏ္ဌာန်—သုခမင်္ဂလာရှိသော ဂဒါဓရ (ဂဒါကိုင်ရှင်) ကို ပေးအပ်တော်မူ၏။
Verse 25
गच्छन्तु भोः स्वयं यास्यं मूर्त्या वै देवगम्यया ज पवित्रा देवानां वन्दिता त्वमिति घ सर्वतीर्थमयी इति घ , झ च तदा देवैर् इति ज गच्छेत्युक्त्वा स्वयं गच्छेदिति झ गच्छन्तूक्त्वा स्वयं यास्ये इति ख , छ च मूर्त्या देवैकगम्यया इति घ , ङ च स्थितो गदाधरो देवो व्यक्ताव्यक्तोभयात्मकः
«သွားကြလော့၊ ဟေ့!» ဟု မိန့်တော်မူပြီး၊ ဒေဝတားတို့သာ ရောက်နိုင်သော ထိုရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် မိမိတော်တိုင် သွားတော်မူ၏။ (ထိုသို့ ချီးမွမ်းကြသည်—) «သင်သည် သန့်စင်စေသူ၊ ဒေဝတားတို့က ဦးညွှတ်ကန်တော့သောသူ»၊ «သင်သည် တီရ္ထအားလုံး၏ အနှစ်သာရဖြစ်သူ» ဟူ၍။ ထို့နောက် «သွားကြ» ဟု ဆိုပြီး မိမိတော်တိုင် သွားတော်မူ၏။ ထိုနေရာ၌ ဂဒါကိုင်ရှင် ဘုရားသည် ပေါ်လွင်/မပေါ်လွင် နှစ်မျိုးသဘောတရားဖြင့် ရပ်တည်တော်မူ၏။
Verse 26
निश् चलार्थं स्वयं देवः स्थित आदिगदाधरः गदो नामासुरो दैत्यः स हतो विष्णुना पुरा
တည်ငြိမ်မှုအတွက် ဘုရားသည် မိမိတော်တိုင် အဓိက ဂဒါကိုင်ရှင် (အာဒိ-ဂဒါဓရ) အဖြစ် ရပ်တည်တော်မူ၏။ ဂဒါ ဟု အမည်ရသော ဒိုင်တျာ-အဆုရတစ်ပါးကို ယခင်က ဗိෂ္ဏုက သတ်ဖြတ်ခဲ့ဖူး၏။
Verse 27
तदस्थिनिर्मिता चाद्या गदा या विश्वकर्मणा आद्यया गदया हेतिप्रमुखा राक्षसा हताः
ထို့ပြင် ထိုအာဒိ ဂဒါကို သူ၏ အရိုးများမှ ဗိශ්ဝကರ್ಮန်က ဖန်ဆင်းခဲ့၏; ထိုသည် ပထမဦးဆုံး ဂဒါဖြစ်၏။ ထိုမူလ ဂဒါဖြင့် ဟေတိကို ဦးဆောင်သည့် ရက္ခသတို့ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြ၏။
Verse 28
गदाधरेण विधिवत् तस्मादादिगधाधरः देवमय्यां शिलायां च स्थिते चादिगदाधरे
ထို့ကြောင့် ဂဒါဓရ (Gadādhara) ကို စည်းကမ်းတကျ တင်မြှောက်တပ်ဆင်ပြီးနောက်၊ အာဒိဂဒါဓရသည် ထိုနေရာ၌ ရှိနေသည်ဟု သတ်မှတ်ကြသည်—ဘုရားသဘောစိမ့်ဝင်သော သန့်ရှင်းသည့် ကျောက်တုံးအတွင်း၌လည်း တည်ရှိနေ၏; အစဉ်အလာအရ အာဒိဂဒါဓရသည် ထိုတွင် တည်ထောင်ထားသည်။
Verse 29
गयासुरे निश् चलेय ब्रह्मा पूर्णाहुतिं ददौ गयासुरो ऽब्रवीद्देवान् किमर्थं वञ्चितो ह्य् अहं
ဂယာအဆုရ (Gaya-asura) သည် မလှုပ်မရှား တည်နေစဉ် ဘြဟ္မာသည် အဆုံးသတ်အဟုတိ (pūrṇāhuti) ကို ပူဇော်တင်လှူ하였다။ ထို့နောက် ဂယာအဆုရက နတ်များအား “အဘယ်ကြောင့် အမှန်တကယ် ငါကို လှည့်ဖြားခဲ့ကြသနည်း” ဟု ဆို하였다။
Verse 30
विष्णोर्वचनमात्रेण किन्नस्यान्निश् चलोह्यहं आक्रान्तो यद्यहं देवा दातुमर्हत मे वरं
ဗိဿနု (Viṣṇu) ၏ စကားတစ်ခွန်းသာဖြင့် ငါသည် အလုံးစုံ မလှုပ်မရှား မဖြစ်သင့်သလော။ အို နတ်တို့၊ ငါ အနိုင်ယူခံရပြီးသားဖြစ်လျှင် ငါ့အတွက် ထိုကောင်းချီး (vara) ကို ပေးအပ်သင့်သည်။
Verse 31
देवा ऊचुः तीर्थस्य करणे यत् त्वमस्माभिर् निश् चलीकृतः विष्णोः शम्भोर्ब्रह्मणश् च क्षेत्रं तव भविष्यति
နတ်များက ပြောကြသည်— “တီရ္ထ (tīrtha) ကို တည်ထောင်ရန်အတွက် သင်ကို ကျွန်ုပ်တို့က မလှုပ်မရှား ဖြစ်စေခဲ့သဖြင့်၊ ဤနေရာသည် သင့်၏ က္ෂೇತ್ರ (kṣetra) ဖြစ်လာမည်—ဗိဿနု၊ သမ္ဘု (ရှီဝ) နှင့် ဘြဟ္မာတို့နှင့်လည်း ဆက်နွယ်သော သန့်ရှင်းဒေသ ဖြစ်လိမ့်မည်။”
Verse 32
प्रसिद्धं सर्वतीर्थेभ्यः पित्रादेर्ब्रह्मलोकदं इत्युक्त्वा ते स्थिता देवा देव्यस्तीर्थादयः स्थिताः
“ဤတီရ္ထသည် တီရ္ထအားလုံးထက် ထင်ရှားကျော်ကြားပြီး၊ ပိတೃ (Pitṛ) များနှင့် အခြားသူတို့အတွက် ဘြဟ္မလောက (Brahmaloka) သို့ ရောက်စေသည်” ဟု ကြေညာပြီးနောက်၊ ထိုနတ်များသည် ထိုနေရာ၌ တည်နေကြ၏။ ထို့အပြင် ဒေဝီများလည်း—တီရ္ထများနှင့် အခြား သန့်ရှင်းသော တည်ရှိမှုများနှင့်အတူ—ထိုတွင် တည်မြဲစွာ နေရာယူကြ၏။
Verse 33
यागं कृत्वा ददौ ब्रह्मा ऋत्विग्भ्यो दक्षिणां तदा पञ्चक्रोशं गयाक्षेत्रं पञ्चाशत् पञ्च चार्पयेत्
ယဇ္ဉကို ပြီးစီးပြီးနောက် ဘြဟ္မာသည် ရိတ്വစ် (ပူဇော်ဆရာ) များအား ဒက္ခိဏာကို ပေးအပ်하였다။ ဒက္ခိဏာအဖြစ် ဂယာသန့်မြေ ငါးကရိုးရှ အကျယ်နှင့် ငါးဆယ်ငါး (၅၅) ကို ပူဇော်သင့်သည်။
Verse 34
ग्रामान् स्वर्णगिरीन् कृत्वा नदीर्दुग्धमधुश्रवाः सरोवराणि दध्याज्यैर् बहूनन्नादिपर्वतान्
ကုသိုလ်စိတ်/ရိတုအတွေးဖြင့် ရွာများနှင့် ရွှေတောင်များကို ဖန်တီးကာ၊ နို့နှင့် ပျားရည် စီးဆင်းသော မြစ်များ၊ ဒဓိ (ယိုဂတ်/နို့ချဉ်) နှင့် ဂျီ (ghee) ဖြင့် ပြည့်သော ရေကန်များ၊ အစားအစာစသည်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော တောင်များစွာကိုလည်း ဖြစ်စေသည်။
Verse 35
मादादिगदाधर इत्य् अन्तः पाठो ज पुस्तके नास्ति शिलायान्तु इति ज वाञ्छितो ह्य् अहमिति ख , छ च दातुमर्हथेति ङ तीर्थस्य कारणायेति घ , झ च ग्रामान् पुण्यगिरीनिति ङ दध्याद्यैर् बहूनन्नादिपर्वतानिति ज कामधेनुं कल्पतरुं स्वर्णरूप्यगृहाणि च न याचयन्तु विप्रेन्द्रा अल्पानुक्त्वा ददौ प्रभुः
([စာမူမှတ်ချက်များ:] Ja စာမူတွင် “mādādi-gadādhara” ဟူသော အတွင်းဖတ်ချက် မရှိ; Ja သည် “śilāyāntu” ဟုဖတ်; Kha နှင့် Cha သည် “vāñchito hy aham” ဟုဖတ်; Ṅa သည် “dātum arhathe” ဟုဖတ်; Gha နှင့် Jha သည် “tīrthasya kāraṇāya” ဟုဖတ်; Ṅa သည် “grāmān puṇya-girīn” ဟုဖတ်; Ja သည် “dadhyādyaiḥ bahūn annādi-parvatān” ဟုဖတ်။) သခင်သည် စကားအနည်းငယ်သာ ဆိုပြီး၊ ကာမဓေနု (Kāmadhenu) ဆုတောင်းပြည့်နွား၊ ကလ္ပတရု (Kalpataru) ဆုတောင်းပြည့်သစ်ပင်၊ နှင့် ရွှေငွေအိမ်များကို ချီးမြှင့်တော်မူ၏။ အထက်မြတ်သော ဗြာဟ္မဏများသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ မတောင်းဆိုကြ။
Verse 36
धर्मयागे प्रलोभात्तु प्रतिगृह्य धनादिकं स्थिता यदा गयायान्ते शप्ताते ब्रह्मणा तदा
သို့သော် ဓမ္မအတွက် ပြုလုပ်သော ယဇ္ဉတွင် လောဘကြောင့် ငွေကြေးစသည်တို့ကို လက်ခံယူလျှင်၊ ထိုအခြေအနေဖြင့် ဂယာသို့ သွားရောက်နေထိုင်သောအခါ ဘြဟ္မာက ထိုအချိန်တွင် ကျိန်စာချသည်။
Verse 37
विद्याविवर्जिता यूयं तृष्णायुक्ता भविष्यथ दुग्धादिवर्जिता नद्यः शैलाः पाषाणरूपिणः
သင်တို့သည် ပညာမဲ့ကင်းလွတ်၍ တဏှာ (ဆာလောင်မှု/လိုချင်မှု) ဖြင့် ပြည့်နှက်လာမည်။ မြစ်များသည် နို့စသည်တို့ မရှိတော့ဘဲ၊ တောင်များသည် ကျောက်သဘောသို့ ပြောင်းလဲမည်။
Verse 38
ब्रह्माणं ब्राह्मणश्चोचुर् नष्टं शापेन शाखिलं जीवनाय प्रसादन्नः कुरु विप्रांश् च सो ऽब्रवीत्
ဗြာဟ္မဏတို့သည် ဗြဟ္မာကို လျှောက်ကြားကြသည်– «ကျိန်စာကြောင့် အရာအားလုံး ပျက်စီးသွားပြီ။ ကျေးဇူးတော်ဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ပြန်လည်အသက်သွင်းပေးပါ» ဟု။ ထို့နောက် ဗြဟ္မာသည် ဗြာဟ္မဏတို့အား မိန့်တော်မူ하였다။
Verse 39
तीर्थोपजीविका यूयं सचन्द्रार्कं भविष्यथ ये युष्मान् पूजयिष्यन्ति गयायामागता नराः
သင်တို့သည် တီရ္ထ (tīrtha) များ၌ အမှုထမ်း၍ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုသူများဖြစ်သဖြင့် လနှင့် နေရှိသမျှကာလတိုင်အောင် တည်တံ့မည်။ ဂယာ (Gayā) သို့လာ၍ သင်တို့ကို ပူဇော်ဂုဏ်ပြုသော လူတို့လည်း ထာဝရအကျိုး (ကုသိုလ်) ကို ရရှိမည်။
Verse 40
हव्यकव्यैर् धनैः श्रद्धैस्तेषां कुलशतं व्रजेत् नरकात् स्वर्गलोकाय स्वर्गलोकात् पराङ्गतिं
ဟဗျ (havya) နှင့် ကဗျ (kavya) ပူဇော်သက္ကာများ၊ ငွေကြေးလှူဒါန်းမှုများ၊ ယုံကြည်သဒ္ဓာဖြင့် ပြုလုပ်သော ကုသိုလ်ကောင်းမှုများကြောင့် ထိုမျိုးရိုး၏ မျိုးဆက်တစ်ရာကို ရှေ့သို့ ဦးတည်စေသည်—နရကမှ စွဝ္ဂလောကသို့၊ စွဝ္ဂမှလည်း အမြင့်ဆုံး အလွန်လွန်သော အခြေအနေသို့။
Verse 41
गयोपि चाकरोद्यागं बह्वन्नं बहुदक्षिणं गया पुरी तेन नाम्ना पाण्डवा ईजिरे हरिं
ဂယ (Gaya) သည်လည်း ယဇ္ဉ (yajña) ကို ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး အစာပူဇော်သက္ကာများ များစွာနှင့် ဗြာဟ္မဏတို့အတွက် ဒက္ခိဏာ (dakṣiṇā) များစွာ ပါဝင်하였다။ ထိုကြောင့် ထိုမြို့ကို သူ၏နာမဖြင့် ဂယာ (Gayā) ဟု ခေါ်လာကြသည်။ ထိုနေရာ၌ ပाण्डဝတို့သည် ဟရီ (Hari/Viṣṇu) ကို ပူဇော်ခဲ့ကြသည်။
Because Gayāsura is made immovable for the creation of a tīrtha-kṣetra where Viṣṇu, Śiva, and Brahmā are established together, and the site is declared renowned above other tīrthas for granting pitṛs attainment of Brahmaloka (and onward transcendence).
The divine stone is upheld by Dharma to stabilize the shifting sacrificial ground; through the Devavrata/Dharmavratā episode and divine assent, it becomes sarva-deva-mayī—an abiding locus of all deities—marked by divine footprints and linked to Viṣṇu’s Gadādhara presence.
It contrasts ideal generosity and non-asking with a warning that greedily accepting wealth in dharma-rites leads to Brahmā’s curse; yet it also grants a sustained charter that tīrtha-servants at Gayā endure ‘as long as sun and moon,’ and that honoring them with faith benefits lineages across generations.
Read Agni Purana in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.