Adhyaya 113
Bhuvanakosha & Tirtha-mahatmyaAdhyaya 1137 Verses

Adhyaya 113

Narmadā-ādi-māhātmya (The Greatness of the Narmadā and Other Tīrthas)

ဤ tīrtha-mahātmya အပိုင်းတွင် အဂ္နိဘုရားသည် သန့်ရှင်းသော ပထဝီဝင်ကို အထူးအာရုံစိုက်၍ နရ္မဒါ (Narmadā) မြစ်ကို အမြင့်ဆုံး သန့်စင်ပေးသူဟု ချီးမွမ်းကာ ၎င်း၏ tīrtha များ၏ အရွယ်အစားနှင့် များပြားမှုကို စာရင်းပြုဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် ဘုရားဖူးသီအိုရီကို နှိုင်းယှဉ်တင်ပြ၍ ဂင်္ဂါမြစ်သည် darśana (မြင်တွေ့ခြင်း) ဖြင့် ချက်ချင်းသန့်စင်စေသော်လည်း နရ္မဒါသည် ရေထိတွေ့ခြင်း/ရေချိုးနှစ်မြှုပ်ခြင်းဖြင့် သန့်စင်စေသည်ဟု ဆိုကာ puṇya ရယူပုံကွာခြားမှုကို ဖော်ထုတ်သည်။ အဂ္နိဘုရားသည် ထို့နောက် အမရကန်တက (Amarakantaka) ဒေသသို့ ရွှေ့ကာ တောင်ပတ်လည်ရှိ tīrtha များကို တည်နေရာချပြပြီး Śrīparvata နှင့် Kāverī မြစ်၏ မင်္ဂလာဆုံရာကို မိတ်ဆက်သည်။ Śrīparvata ၏ သန့်ရှင်းမှုကို ရှင်းပြသော ဒဏ္ဍာရီအကြောင်းအရာတွင် ဂေါရီသည် tapas ပြု၍ adhyātma (ဝိညာဉ်ရေးသဘောပေါက်မှု) အပေါ် ပေးသနားခြင်းကို ရရှိကာ ထိုနေရာကို ထိုအကြောင်းကြောင့် အမည်ပေးထားသည်ဟု ဆိုသည်။ နိဂုံးတွင် ဤ tīrtha တွင် dāna, tapas, japa, śrāddha ပြုလုပ်လျှင် akṣaya (မကုန်ခန်း) ဖြစ်ပြီး ထိုနေရာတွင် သေဆုံးခြင်းသည် Śivaloka သို့ ရောက်စေသည်ဟု အခိုင်အမာဆိုကာ ဟရနှင့် ဒေဝီတို့ တည်ရှိကာ ကစားပျော်ရွှင်နေကြသည်ဟု ဖော်ပြ၍ ပထဝီဝင်ကို လက်တွေ့ကယ်တင်ရေးနှင့် ချိတ်ဆက်ထားသည်။

Shlokas

Verse 1

ं गुह्यमिति ख महाबलमिति क भूमिचण्डेश्वरमिति ग तथान्यथेति झ द्वयोर्मध्ये इति ख यद्वत् स्याद्भुक्तिमुक्तिदमिति ङ अथ त्रयोदशाधिकशततमो ऽध्यायः नर्मदादिमाहात्म्यम् अग्निर् उवाच नर्मदादिकमाहात्म्यं वक्ष्येहं नर्मदां परां सद्यः पुनाति गाङ्गेयं दर्शनाद्वारि नार्मदं

[စာမူကွဲပြားမှု မှတ်ချက်များ:] «‘guhyam’ ဟု ဖတ်သည်»; «‘mahābala’ ဟု ဖတ်သည်»; «‘bhūmi-caṇḍeśvara’ ဟု ဖတ်သည်»; «အခြားနေရာတွင် မတူကွဲပြားစွာ ဖတ်သည်»; «‘နှစ်ခု၏ အလယ်၌’ ဟု ဖတ်သည်»; «ဖြစ်နိုင်သမျှအတိုင်း—‘လောကီအပျော်နှင့် မောက္ခကို ပေးစွမ်းသည်’ ဟု ဖတ်သည်»။ ယခု စတင်သည်မှာ အခန်း ၁၁၃ — «နర్మဒါနှင့် အခြား တီရ္ထများ၏ မဟာတန်ခိုး» ဖြစ်သည်။ အဂ္နိက ပြောသည်— «ဤနေရာ၌ နర్మဒါနှင့် အခြား သန့်ရှင်းရာနေရာများ၏ မဟာတန်ခိုးကို ငါဆိုမည်—နర్మဒါသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး မြစ်ဖြစ်၏။ ဂင်္ဂါသည် မြင်ရုံဖြင့် ချက်ချင်း သန့်စင်စေသော်လည်း နর্মဒါ၏ ရေသည် ထိတွေ့/ရေချိုးခြင်းဖြင့် သန့်စင်စေသည်»။

Verse 2

विस्तराद्योजनशतं योजनद्वयमायता षष्टिस्तीर्थसहस्राणि षष्टिकोट्यस् तथापराः

၎င်း၏ အကျယ်မှာ ယောဇနာ တစ်ရာ ဖြစ်၍ အလျားမှာ ယောဇနာ နှစ် ဖြစ်သည်။ တီရ္ထ (သန့်ရှင်းသော ဖြတ်ကူးရာ) ခြောက်သောင်း ရှိပြီး ထို့အပြင် ခြောက်ဆယ်ကုဋိ ထပ်မံရှိသည်။

Verse 3

पर्वतस्य समन्तात्तु तिष्ठन्त्यमरकण्टके कावेरीसङ्गमं पुण्यं श्रीपर्वतमतः शृणु

တောင်၏ ပတ်လည်အနှံ့၌ ၎င်းတို့သည် အမရကဏ္ဍက (Amarakantaka) တွင် တည်ရှိကြသည်။ ထို့ကြောင့် သီရိပရ္ဝတ (Śrīparvata) နှင့် ကာဝေရီ (Kāverī) မြစ်ဆုံရာ သန့်ရှင်းသော စင်္ဂမကို နားထောင်လော့။

Verse 4

गौरी श्रीरूपिणी तेपे तपस्तामब्रवीद्धरिः अवाप्स्यसि त्वमध्यात्म्यं नाम्ना श्रीपर्वतस्तव

ဂေါရီသည် သီရိ (Śrī) အဖြစ်—မင်္ဂလာနှင့် စည်းစိမ်၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်—ကိုယ်စားပြု၍ တပဿ (အာစီတပ) ကို ပြုလုပ်하였다။ ဟရိ (ဗိဿ္ဏု) က သူမအား မိန့်တော်မူသည်— «သင်သည် အဓျာတ္မ (အတွင်းဝိညာဉ်ရေး သိမြင်မှု) ကို ရရှိမည်၊ သင်၏ အမည်သည် ‘သီရိပရ္ဝတ’ ဖြစ်လိမ့်မည်»။

Verse 5

समन्ताद्योजनशतं महापुण्यं भविष्यति अत्र दानन्तपो जप्यं श्राद्धं सर्वमथाक्षयं

ပတ်လည်အနှံ့ ယောဇနာတစ်ရာအတွင်း မဟာပုဏ္ဏိယ (ကုသိုလ်ကြီး) ပေါ်ပေါက်မည်။ ဤနေရာ၌ ဒါန (လှူဒါန်းခြင်း)၊ တပ (အာသီတိ)၊ ဇပ (မန္တရရွတ်ဖတ်ခြင်း) နှင့် ရှရဒ္ဓ (ပူဇော်အနုမောဒနာ) အားလုံး၏ အကျိုးသည် မကုန်ခန်း။

Verse 6

नर्मदापरमिति झ निर्यान्त्यमरकण्टके इति झ तपस्तामब्रवीद्धर इति ग अत्र दानं तथा जप्यमिति झ सर्वमथाक्षरमिति ख , छ च मरणं शिवलोकाय सर्वदं तीर्थमुत्तमं हरो ऽत्र क्रीडते देव्या हिरण्यकशिपुस् तथा

စာဖတ်ပုံတစ်ရပ်တွင် «နರ್ಮဒါသည် အမြင့်ဆုံး» ဟု ဆိုသည်၊ ထို့ပြင် «အမရကဏ္ဍက (Amarakantaka) မှာ ကုသိုလ်ရှိသူတို့ ထွက်ခွာသွားကြသည်» ဟုလည်း ဖတ်ရသည်။ အခြားဖတ်ပုံတွင် «ဟရ (Śiva) သည် သူမအား ‘တပ (အာသီတိ) ပြုလော့’ ဟု ပြော하였다» ဟု ဆိုသည်။ ဤနေရာ၌ ဒါနနှင့် ဇပကို ပြုရမည်။ ဤအထူးတီर्थသည် လိုအင်ဆန္ဒအားလုံးကို ပေးတတ်ပြီး၊ ဤနေရာ၌ သေခြင်းသည် ရှိဝလောကသို့ ရောက်စေသည်။ ဤနေရာ၌ ဟရသည် ဒေဝီနှင့်အတူ ကစားမြူးတမ်း၍၊ ဟိရဏ္ယကသိပုအကြောင်းလည်း ထိုသို့ ဆိုကြသည်။

Verse 7

तपस्तप्त्वा बली चाभून्मुनयः सिद्धिमाप्नुवन्

တပ (အာသီတိ) ကို ကျင့်သုံးပြီးနောက် သူတို့သည် အင်အားပြည့်ဝလာကြ၏။ မုနိတို့သည် စိဒ္ဓိ (အထူးအောင်မြင်မှု) ကို ရရှိကြ၏။

Frequently Asked Questions

The chapter contrasts purification modes: the Gaṅgā purifies immediately by darśana (sight), while the Narmadā’s water is emphasized as purifying through contact/immersion.

Śrīparvata’s sanctity is grounded in Gaurī’s tapas and the boon of adhyātma bestowed by Hari, and the text further claims that rites performed in its sphere yield akṣaya (inexhaustible) results.

Dāna (charity), tapas (austerity), japa (recitation), and śrāddha rites are stated to produce inexhaustible merit when performed there.

The chapter states that death at this excellent tīrtha leads to Śivaloka (Śiva’s world), framing sacred geography as directly linked to liberation-oriented destiny.