Adhyaya 110
Bhuvanakosha & Tirtha-mahatmyaAdhyaya 1106 Verses

Adhyaya 110

गङ्गामाहात्म्यं (The Greatness of the Gaṅgā)

တီရ္ထမဟာတ္မယာကို ဆက်လက်ဖော်ပြရင်း အဂ္နိဘုရားသည် ဘုရားသခင်ဂင်္ဂါကို သန့်စင်ပေးနိုင်သော အမြင့်ဆုံးတီရ္ထအဖြစ် အထူးတလည်ရှင်းပြသည်။ ဂင်္ဂါစီးဆင်းသည့် မြေဒေသများသည် သဘာဝအလျောက် သန့်ရှင်းသွားပြီး ပထဝီဝင်ကိုယ်တိုင် ဒဿန-ဓမ္မ၏ ယာဉ်တစ်စင်းဖြစ်လာသည်ဟု ဆိုသည်။ ဂင်္ဂါကို အမြင့်ဆုံးလမ်းကြောင်းကို ရှာဖွေသူတို့၏ ‘ဂတိ’ (ခိုလှုံရာ/လမ်း) ဟု သတ်မှတ်ကာ ဆက်တိုက်ပူဇော်ဝတ်ပြုခြင်းဖြင့် ဘိုးဘွားနှင့် မျိုးဆက်များကိုပါ မြှင့်တင်နိုင်ကြောင်း ထောက်ပြသည်။ မြင်ခြင်း၊ ထိခြင်း၊ ရေသောက်ခြင်း၊ ချီးမွမ်းစာများကို ရွတ်ဆိုခြင်းကဲ့သို့ ရိုးရှင်းသော ဘက္တိ-ကရိယာများကို တပသ်အလွန်ကြီးများထက်ပင် အကျိုးကြီးဟု ချီးမြှောက်ပြီး မြစ်ကမ်းတွင် တစ်လတာ ဘက္တိပြုခြင်းကို ယဇ္ဉအားလုံး၏ फलနှင့် တူညီဟု ဆိုသည်။ သင်္ချိုင်း-အန္တိမကရိယာအရ အရိုးအကျန်များ ဂင်္ဂါတွင် ရှိနေသမျှ ကောင်းကင်နေထိုင်ခွင့် ရရှိမည်ဟု ဖော်ပြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ကျေးဇူးတရား၏ လွယ်ကူရရှိနိုင်မှုကို အထူးပြုကာ မျက်မမြင်ကဲ့သို့ အတားအဆီးရှိသူများတောင် ဂင်္ဂါတီရ္ထအားဖြင့် ဒေဝတားတူ အဆင့်သို့ ရောက်နိုင်ကြောင်း ပြော၍ ဂင်္ဂါကို ဘုက္တိနှင့် မုက္တိသို့ သွားရာ လူတိုင်းအတွက် လမ်းဟု တင်ပြသည်။

Shlokas

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे तीर्थयात्रा माहात्म्यं नाम नवाधिकशततमो ऽध्यायः अथ दशाधिकशततमो ऽध्यायः गङामाहात्म्यं अग्निर् उवाच गङामाहात्म्यमाख्यास्ये सेव्या सा भुक्तिमुक्तिदा येषां मध्ये याति गङ्गा ते देशा पावना वराः

ဤသို့ အဂ္နိ မဟာပုရာဏ၌ «တီရ္ထယာထရာ မဟာတ္မ្យ» ဟူသော အခန်း ၁၀၉ ပြီးဆုံး၏။ ယခု အခန်း ၁၁၀ «ဂင်္ဂါ မဟာတ္မ្យ» စတင်၏။ အဂ္နိ မိန့်တော်မူသည်– «ဂင်္ဂါ၏ မဟာတ္မကို ငါ ပြောကြားမည်။ သူမကို စေဝာ၍ ရိုသေသင့်၏; လောကီအပျော် (ဘုက္တိ) နှင့် မောက္ခ (မုက္တိ) ကို ပေးသနား၏။ ဂင်္ဂါ မြစ်သည် အလယ်မှ စီးဆင်းသည့် ဒေသတို့သည် အထူးကောင်းမြတ်၍ သန့်စင်စေသော ဒေသများ ဖြစ်ကြ၏»။

Verse 2

ह अग्निर् उवाच माहात्म्यं सर्वतीर्थानामित्यादिः, नैमिषं परमन्तीर्थं भुक्तिमुक्तिप्रदायकं इत्य् आग्नेये महापुराणे तीर्थयात्रामाहात्म्यमित्यन्तः पाठो झ पुस्तके नास्ति गतिर्गङ्गा तु भूतानां गतिमन्वेषतांअप्_११०००२अब् सदा गङ्गा तारयते चोभौ वंशौ नित्यं हि सेविता

အဂ္နိက မိန့်တော်မူသည်– «(ဤနေရာတွင်) တီရ္ထများအားလုံး၏ မဟာတန်ခိုးကို ဖော်ပြရာ စတင်သည်… ‘နൈမိષသည် အမြင့်ဆုံး တီရ္ထဖြစ်၍ လောကီအာနန္ဒနှင့် မောက္ခကို ပေးတတ်သည်’»။ (အဂ္နိ မဟာပုရာဏ၌ “တီရ္ထယာတြာ-မဟာတ္မ്യ” ဖြင့် အဆုံးသတ်သော အဆုံးပိုဒ်ကို ‘ဈ’ လက်ရေးမူတွင် မတွေ့ရ)။ အမြင့်ဆုံး ဂတိကို ရှာဖွေသော သတ္တဝါတို့အတွက် ဂင်္ဂါသည် အမှန်တကယ် အားကိုးရာလမ်းဖြစ်သည်။ အမြဲပူဇော်ဆည်းကပ်ခံရသော ဂင်္ဂါသည် ဘိုးဘွားနှင့် မျိုးဆက်နှစ်ဖက်လုံးကို နိစ္စကာလ ကယ်တင်ပေးသည်။

Verse 3

चान्द्रायणसहस्राच्च गङ्गाम्भःपानमुत्तमं गङां मासन्तु संसेव्य सर्वयज्ञफलं लभेत्

ချန်ဒြာယဏ ဝ്രတ (Cāndrāyaṇa) တစ်ထောင်ကြိမ်ထက်ပင် မြတ်သောအရာမှာ ဂင်္ဂါရေကို သောက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဂင်္ဂါကို တစ်လပြည့် စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆည်းကပ်နေထိုင်လျှင် ယဇ္ဉာအားလုံး၏ အကျိုးफलကို ရရှိမည်။

Verse 4

सकलाघहरी देवी स्वर्गलोकप्रदायिनी यावदस्थि च गङ्गायां तावत् स्वर्गे स तिष्ठति

ဒေဝီ ဂင်္ဂါသည် အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေး၍ စွဝဂ္ဂလောကကို ပေးတတ်သည်။ လူတစ်ဦး၏ အရိုးအကျန်များ ဂင်္ဂါတွင် ရှိနေသမျှ ကာလပတ်လုံး သူသည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ နေထိုင်သည်။

Verse 5

अन्धादयस्तु तां सेव्य देवैर् गच्छन्ति तुल्यतां गङ्गातीर्थसमुद्भूतमृद्धारी सो ऽघहार्कवत्

မျက်ကန်းသူတို့နှင့် အခြားသူများပင်လျှင်၊ နတ်တို့ကပင် ဂုဏ်ပြုသော ဂင်္ဂါတီရ္ထကို ဆည်းကပ်လျှင် နတ်တို့နှင့် တူညီသော အဆင့်သို့ ရောက်ကြသည်။ ဂင်္ဂါ၏ တီရ္ထမှ ပေါ်ထွန်းသောအရာသည် စည်းစိမ်တိုးပွားစေ၍ အပြစ်ကို ဖယ်ရှားသည်—အမှောင်ကို ဖယ်ရှားသော နေရောင်ကဲ့သို့။

Verse 6

दर्शनात् स्पर्शनात् पानात्तथा गङ्गेतिकीर्तनात् पुनाति पुण्यपुरुषान् शतशीथ सहस्रशः

ဂင်္ဂါကို မြင်ခြင်း၊ ထိတွေ့ခြင်း၊ သောက်ခြင်းနှင့် ဂင်္ဂါ၏ ဂုဏ်တော်ကို သီဆို/ရွတ်ဆိုခြင်းတို့ဖြင့်ပင်၊ သူမသည် ကုသိုလ်ရှိသူတို့ကို ရာချီ ထောင်ချီ အကြိမ်ကြိမ် သန့်စင်ပေးသည်။

Frequently Asked Questions

Darśana (seeing), sparśana (touching), pāna (drinking), and kīrtana (reciting/singing her praises) are explicitly listed as purifying acts.

It presents the Gaṅgā as both bhukti-mukti-dā (bestower of worldly enjoyment and liberation), where accessible devotional actions yield both material auspiciousness and ultimate spiritual release.

It states that the Gaṅgā, when continually worshipped, delivers both lines of ancestry—forefathers and descendants—highlighting intergenerational merit.

Yes. It notes that a concluding reading ending with “tīrtha-yātrā-māhātmyam” is not found in the ‘Jha’ manuscript, indicating a textual variant.