
Chapter 16 — बुद्धाद्यवतारकथनम् (Narration of Buddha and Other Incarnations)
အဂ္နိဘုရားသည် အဓ್ಯಾಯ ၁၆ ကို ဘုဒ္ဓအဝတာရကို နားထောင်ဖတ်ရွတ်လျှင် သာသနာရေးအကျိုးကြီးမားကြောင်းဖြင့် စတင်သည်။ ဒေဝတို့ အဆုရတို့နှင့် စစ်ပွဲတွင် ရှုံးနိမ့်သဖြင့် ဘုရားထံ ခိုလှုံရာတောင်းကြသည်။ ဗိဿဏုသည် မာယာမောဟ အဖြစ် ရုပ်ယူကာ သုဒ္ဓောဒန၏ သားအဖြစ် မွေးဖွား၍ ဒိုင်တျတို့ကို ဝေဒဓမ္မမှ လွဲချော်စေသည်။ ထိုမှ ဝေဒမဲ့ အဖွဲ့အစည်းများ—အာရဟတ လမ်းစဉ်အပါအဝင်—ပာရှဏ္ဍ အမည်နှင့် လုပ်ရပ်များ ပေါ်ထွန်းကာ နရကသို့ ဦးတည်စေသည်ဟု ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် ကလိယုဂ၏ လူမှုအကျင့်ပျက်စီးမှု၊ မလေစ္ဆာပုံစံ အာဏာရှင်များ၏ လုယူမှု၊ ဝေဒသാഁခာ အရေအတွက် အစဉ်အလာ ပြောင်းလဲမှုတို့ကို ရှင်းလင်းပြီး ကလ္ကိ၏ ပြန်လည်ထူထောင်မှုဖြင့် အဆုံးသတ်သည်—လက်နက်ကိုင်၍ ယာဇ္ဉဝလ္က്യကို ပုရောဟိတ်အဖြစ် ခေါ်ယူကာ မလေစ္ဆာတို့ကို ဖျက်ဆီး၊ ဝဏ္ဏာශ්ရမ စည်းကမ်းကို ပြန်တည်ထောင်၍ ကೃတယုဂ ပြန်လည်စတင်စေသည်။ နိဂုံးတွင် ကလ္ပနှင့် မနွန္တရ အနှံ့ အဝတာရ မရေတွက်နိုင်ကြောင်း၊ ဒသာဝတာရကို နားထောင်ဖတ်ရွတ်သူသည် ကောင်းကင်ဘုံရကြောင်း၊ ဟရိသည် ဓမ္မ/အဓမ္မကို ထိန်းညှိသူနှင့် စကြဝဠာ ပေါ်ပေါက်ခြင်း-ပျက်သုဉ်းခြင်း၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုသည်။
Verse 1
इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये महाभारतवर्णनं नाम पञ्चदशो ऽध्यायः अथ षोडशो ऽध्यायः बुद्धाद्यवतारकथनम् अग्निर् उवाच वक्ष्ये बुद्धावतारञ्च पठतः शृण्वतोर्थदम् पुरा देवासुरे युद्धे दैत्यैर् देवाः पराजिताः
ဤသို့ အာဒိမဟာပုရာဏ၏ အာဂ္နေယ (အဂ္နိ) အပိုင်း၌ «မဟာဘာရတဖော်ပြချက်» ဟူသော ဆယ့်ငါးမြောက် အခန်းသည် ပြီးဆုံး၏။ ယခု ဆယ့်ခြောက်မြောက် အခန်း «ဗုဒ္ဓနှင့် အခြားအဝတားများ၏ ကထာ» စတင်၏။ အဂ္နိက မိန့်တော်မူသည်– «ဖတ်သူ၊ နားထောင်သူတို့အတွက် အဓိပ္ပါယ်အကျိုးရှိသော ဗုဒ္ဓအဝတားကိုလည်း ငါဟောကြားမည်။ ရှေးက ဒေဝနှင့် အဆုရတို့ စစ်ပွဲတွင် ဒေဝတို့သည် ဒိုင်တျများကြောင့် ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်»။
Verse 2
रक्ष रक्षेति शरणं वदन्तो जग्मुरीश्वरम् मायमोहस्वरुपोसौ शुद्धोदनसुतो ऽभवत्
«ကယ်တင်ပါ၊ ကယ်တင်ပါ» ဟု အော်ဟစ်ကာ (သူ့ကို) အားကိုးရာဟု ဆိုလျက် သူတို့သည် အရှင်ထံသို့ သွားရောက်하였다။ ထိုအရှင်သည် မာယာမောဟ (လှည့်ဖြားမောဟ) ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ခံယူ၍ သုဒ္ဓောဒန၏ သားတော်အဖြစ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။
Verse 3
मोहयामास दैत्यांस्तांस्त्याजिता वेदधर्मकम् ते च बौद्धा बभूवुर्हि तेभ्योन्ये वेदवर्जिताः
သူသည် ဒိုင်တျများကို မောဟဖြစ်စေ၍ ဝေဒအခြေပြု ဓမ္မကို စွန့်လွှတ်စေ하였다။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် အမှန်တကယ် ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်များ ဖြစ်လာကြပြီး၊ သူတို့ထံမှ ဝေဒမရှိသူ အခြားသူများလည်း ပေါ်ပေါက်လာ하였다။
Verse 4
आर्हतः सो ऽभवत् पश्चादार्हतानकरोत् परान् एवं पाषण्डिनो जाता वेदधर्मादिवर्जिताः
နောက်တစ်ဖန် သူသည် အာर्हတ (ဇိန်) ဖြစ်လာပြီး အခြားသူများကိုလည်း အာर्हတ ဖြစ်စေ하였다။ ဤသို့ဖြင့် ပာෂဏ္ဍင် (အယူမှားသူများ) ပေါ်ပေါက်လာကာ ဝေဒဓမ္မနှင့် အခြားအရာများ (ဝေဒကရိယာ၊ အကျင့်အကြံ) မှ ကင်းလွတ်သွားကြသည်။
Verse 5
नरकार्हं कर्म चक्रुर्ग्रहीष्यन्त्यधमादपि सर्वे कलियुगान्ते तु भविष्यन्ति च सङ्कराः
သူတို့သည် နရကာရဟံ—ငရဲသို့ကျရောက်စေမည့် ကမ္မများကို ပြုကြလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် အနိမ့်ဆုံးနည်းလမ်းများကိုပါ အားလုံးလက်ခံယူကြလိမ့်မည်။ ကလိယုဂအဆုံးတွင်တော့ «သင်္ကရ» ဟူသော ရောနှောရှုပ်ထွေးသော လူထုအဖြစ် ဖြစ်လာကြလိမ့်မည်။
Verse 6
दस्यवः शीलहीनाश् च वेदो वाजसनेयकः दश पञ्च च शाखा वै प्रमाणेन भविष्यति
ဒသျဝ (ဓားပြ/လုယက်သူ) များနှင့် အကျင့်သီလမဲ့သူများ ပေါများသည့်ကာလ၌၊ ဝါဇသနေယက—အဖြူ ယဇုရဝေဒ (White Yajurveda) သည် အာဏာပြုသတ်မှတ်ချက်အရ သာခါ (śākhā) ၁၅ ခု ရှိလာလိမ့်မည်။
Verse 7
धर्मकञ्चुकसंवीता अधर्मरुचयस् तथा मानुषान् भक्षयिष्यन्ति म्लेच्छाः पार्थिवरूपिणः
ဓမ္မ၏အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း အဓမ္မကို နှစ်သက်သူများဖြစ်သော မလေစ္ဆ (Mleccha) များသည် မင်းများ၏အသွင်ကို ဆောင်ကာ လူသားတို့ကို “စားသုံး” မည်—ဆိုသည်မှာ ဖိနှိပ်၍ ချုပ်ကိုင်ကာ ဖျက်ဆီးမည် ဖြစ်သည်။
Verse 8
कल्की विष्णुयशःपुत्रो याज्ञवल्क्यपुरोहितः उत्सादयिष्यति म्लेच्छान् गृहीतास्त्रः कृतायुधः
ဝိෂ္ဏုယသ၏သား ကလ္ကီသည် ယာဇ္ဉဝလ္က്യကို မိသားစု ပုရောဟိတ်အဖြစ် ထား၍၊ လက်နက်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ စစ်ရေးအပြည့်အစုံ ပြင်ဆင်ပြီး မလေစ္ဆများကို သုတ်သင်ဖျက်ဆီးလိမ့်မည်။
Verse 9
स्थापयिष्यति मर्यादां चातुर्वर्ण्ये यथोचिताम् आश्रमेषु च सर्वेषु प्रजाः सद्धर्मवर्त्मनि
သူသည် စတုဝဏ္ဏ (အတန်းအစားလေးမျိုး) အတွက် သင့်လျော်သကဲ့သို့ မર્યာဒာ—စည်းကမ်းနှင့် ကန့်သတ်ချက်—ကို တည်ထောင်မည်။ ထို့ပြင် အာရှရမ (ဘဝအဆင့်) အားလုံးတွင်လည်း ပြည်သူတို့ကို စဒ္ဓမ္မ၏ လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ ဦးတည်စေမည်။
Verse 10
कल्किरूपं परित्यज्य हरिः स्वर्गं गमिष्यति ततः कृतयुगान्नाम पुरावत् सम्भविष्यति
ကလ္ကိရုပ်ကို စွန့်လွှတ်ပြီးနောက် ဟရီ (ဗိဿဏု) သည် ကောင်းကင်သို့ ထွက်ခွာမည်။ ထို့နောက် ယခင်ကကဲ့သို့ “ကృతယုဂ” ဟု ခေါ်သော ယုဂကာလသည် ပြန်လည် ပေါ်ထွန်းမည်။
Verse 11
वर्नाश्रमाश् च धर्मेषु स्वेषु स्थास्यन्ति सत्तम एवं सर्वेषु कल्पेषु सर्वमन्वन्तरेषु च
အကျင့်သီလကောင်းသူတို့အနက် အကောင်းဆုံးသောသူရေ၊ ဝဏ္ဏနှင့် အာရှရမတို့သည် မိမိတို့၏ သာသနာတရားအလုပ်တာဝန်များ၌ တည်မြဲနေမည်။ ဤသို့ပင် ကလ္ပအားလုံးနှင့် မနွန္တရအားလုံး၌ ဖြစ်သည်။
Verse 12
अवतारा असङ्ख्याता अतीतानागतादयः विष्णोर्दशावताराख्यान् यः पठेत् शृणुयान्नरः
အဝတာရများသည် မရေတွက်နိုင်အောင် များပြား၍ အတိတ်၊ အနာဂတ် စသဖြင့် ရှိကြသည်။ ဗိဿဏု၏ ဒသအဝတာရ (Daśāvatāra) အကြောင်းကို ဖတ်ရွတ်သော်လည်းကောင်း နားထောင်သော်လည်းကောင်း လူမည်သူမဆို …
Verse 13
सोवाप्तकामो विमलः सकुलः स्वर्गमाप्नुयात् धर्माधर्मव्यवस्थानमेवं वै कुरुते हरिः अवतीर्णञ्च स गतः सर्गादेः कारणं हरिः
ဤသို့ဖြစ်လျှင် သူသည် ဆန္ဒပြည့်ဝ၍ သန့်ရှင်းကာ မိမိမျိုးရိုးနှင့်တကွ ကောင်းကင်ကို ရောက်မည်။ ဤနည်းအတိုင်းပင် ဟရီသည် ဓမ္မနှင့် အဓမ္မ၏ စနစ်တကျ အစီအစဉ်ကို တည်ထောင်သည်။ အဝတာရအဖြစ် ဆင်းသက်ပြီးနောက် ထွက်ခွာသော်လည်း ထိုဟရီသည် စကြဝဠာ၏ စတင်ဖန်ဆင်းခြင်း စသည့် လုပ်ငန်းစဉ်၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။
The chapter states that reciting or hearing the Daśāvatāra narrative brings purification, fulfillment of aims, and attainment of heaven together with one’s lineage.
It presents avatāras as mechanisms by which Hari regulates dharma and adharma: delusion is used to redirect hostile forces, and Kalki later restores maryādā, varṇāśrama duties, and the conditions for a renewed Kṛta-yuga.