Adhyaya 13
Avatara-lilaAdhyaya 1329 Verses

Adhyaya 13

Chapter 13 — कुरुपाण्डवोत्पत्त्यादिकथनं (Narration of the Origin of the Kurus and the Pāṇḍavas, and Related Matters)

အဂ္နိသည် ကృష్ణမဟာတ္မ្យကို အဓိကထားသော ဘာရတကഥာကို ကြေညာပြီး၊ မဟာဘာရတကို ဗိဿနု၏ ယောဇနာအဖြစ်—လူသားကိရိယာများဖြစ်သော ပाण्डဝတို့အားဖြင့် မြေကြီး၏ ဝန်ကို ဖယ်ရှားရန်—အဖြစ် သတ်မှတ်သည်။ ဤအধ্যာယသည် ဗိဿနု→ဗြဟ္မာ→အတြိ→ဆိုမ→ဗုဓ→ပုရူရဝသမှ စ၍ ယယာတိ၊ ပုရု၊ ဘာရတ၊ ကုရုအထိ မင်းဆက်ဇာတိကို ချုံ့ဖော်ပြကာ ကုရုမင်းဆက်၏ တရားဝင်မှုကို ထူထောင်သည်။ ထို့နောက် သန္တနုမင်းဆက်ကို စုစည်းဖော်ပြသည်—ဘီష္မ၏ အုပ်ထိန်းမှု၊ စိတ္ရಾಂಗဒ၏ သေဆုံးမှု၊ ကာသီမင်းသမီးများ၊ ဝိစိတ္ရဝီရယ၏ ကွယ်လွန်မှု၊ ဗျာသ၏ နိယောဂဖြင့် ဓೃತရာଷ္ဌရနှင့် ပाण्डု မွေးဖွားခြင်း၊ ဓೃತရာଷ္ဌရမှ ဒုర్యೋಧန ဦးဆောင်သော ကౌရဝများ ပေါ်ထွန်းခြင်း။ ပाण्डု၏ အပြစ်ဒဏ်ကြောင့် ပाण्डဝများသည် ဒေဝတားမွေးဖွားလာပြီး၊ ကರ್ಣ၏ မွေးဖွားမှုနှင့် ဒုర్యോധနနှင့် မိတ်ဖက်ခြင်းက ကံကြမ္မာဆန်သော ရန်လိုမှုကို တိုးပွားစေသည်။ ထို့နောက် လက်အိမ်ကွက်ကွက်၊ ဧကစက္ကရာနှင့် ဝကသတ်ခြင်း၊ ဒြೌပဒီ၏ စွယံဝရ၊ ဂाण्डီဝနှင့် အဂ္နိ၏ ရထားရယူခြင်း၊ ခာဏ္ဍဝဖြစ်ရပ်၊ ရာဇသုယ၊ ကစားပွဲကြောင့် နိရ္ဗာသ၊ ဝိရာဋတွင် လျှို့ဝှက်တစ်နှစ် (အမျိုးမျိုးဖတ်ချက်များ)၊ ထင်ရှားပြခြင်း၊ အဘိမညု၏ အိမ်ထောင်ရေး၊ စစ်တပ်စုစည်းခြင်း၊ ကృష్ణ၏ သံတမန်ခရီး၊ ဒုర్యोधန၏ ငြင်းပယ်မှု၊ နှင့် ကൃഷ്ണ၏ ဝိශ්ဝရူပ—စစ်၏ သီလနှင့် ကောသမစ် မလွဲမသွေမှုကို ပြသသည်။

Shlokas

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये हरिवंशवर्णनं नाम द्वादशो ऽध्यायः कर्षक इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः अथ त्रयोदशो ऽध्यायः कुरुपाण्डवोत्पत्त्यादिकथनं अग्निर् उवाच भारतं सम्प्रवक्ष्यामि कृष्णमाहात्म्यलक्षणम् भूभारमहरद्विष्णुर् निमित्तीकृत्य पाण्डवान्

ဤသို့ အာဒိမဟာပုရာဏ၌ အာဂ္နေယ (အဂ္နိ) ခဏ္ဍတွင် «ဟရိဝံသ ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော ဒွါဒသမ အခန်း ပြီးဆုံး၏။ (အချို့ မူကွဲတွင် “karṣaka” ဟု ဖတ်ကြပြီး၊ ဤသည်မှာ အမှတ်အသားပြု လက်ရေးမူ ဖတ်ပုံဖြစ်သည်။) ယခု တရိုဒသမ အခန်း စတင်သည်—«ကူရုနှင့် ပाण्डဝတို့၏ ပေါ်ပေါက်လာခြင်းနှင့် ဆက်စပ်သော အကြောင်းအရာများ»။ အဂ္နိက မိန့်တော်မူသည်—«ကృష్ణ၏ မဟာတန်ခိုးကို လက္ခဏာပြုသော ဘာရတ (မဟာဘာရတ) ကို ယခု ငါရှင်းလင်းမည်။ ဗိષ્ણုသည် ပाण्डဝတို့ကို ကိရိယာအကြောင်းအဖြစ် ပြု၍ မြေကြီး၏ ဘာရကို ဖယ်ရှားခဲ့သည်»။

Verse 2

विष्णुनाभ्यब्जजो ब्रह्मा ब्रह्मपुत्रो ऽत्रिरत्रितः सोमः सोमाद्बुधस्तस्मादैल आसीत् पुरूरवाः

ဗိષ્ણု၏ နာဘိမှ ပေါက်လာသော ကြာပန်းမှ ဘြဟ္မာ ပေါ်ပေါက်၏။ ဤနေရာ၌ ဘြဟ္မာ၏ သားတော်မှာ အတြိ ဖြစ်၍၊ အတြိမှ ဆိုမ ပေါ်၏။ ဆိုမမှ ဗုဓ ပေါ်၍၊ ထိုသူမှ အိုင်လ—အမည်အားဖြင့် ပုရူရဝါ—ပေါ်လာ၏။

Verse 3

तस्मादायुस्ततो राजा नहुषो ऽतो ययातिकः ततः पुरुस्तस्य वंशे भरतो ऽथ नृपः कुरुः

ထိုသူမှ အာယု ပေါ်လာ၍၊ ထို့နောက် မင်း နဟုရှ ပေါ်၏။ ထိုမှ ယယာတိ ပေါ်လာ၍၊ ထိုမှ ပုရု ပေါ်၏။ ထိုသူ၏ မျိုးဆက်တွင် ဘရတ ပေါ်လာပြီး၊ ထို့နောက် မင်း ကုရု ပေါ်လာ၏။

Verse 4

तद्वंशे शान्तनुस्तस्माद्भीष्मो गङ्गासुतो ऽनुजौ चित्राङ्गदो विचित्रश् च सत्यवयाञ्च शान्तनोः

ထိုမျိုးဆက်တွင် ရှာန္တနု ရှိ၏။ ထိုသူမှ ဂင်္ဂါ၏ သားတော် ဘီष္မ နှင့် အငယ်ညီများဖြစ်သော စိတြာင်္ဂဒ၊ ဝိစိတြဝီရျ တို့ ပေါ်လာကြ၏—ဤတို့သည် ရှာန္တနုနှင့် သတ္ယဝတီတို့၏ သားတော်များဖြစ်သည်။

Verse 5

स्वर्गं गते शान्तनौ च भीष्मो भार्याविवर्जितः अपालयत् भ्रातृराज्यं बालश्चित्राङ्गदो हतः

ရှန္တနု မင်းကြီးသည် ကောင်းကင်သို့ ကွယ်လွန်သွားပြီးနောက်၊ ဇနီးမရှိသော ဘီရှ္မသည် ညီတော်၏ နိုင်ငံကို ကာကွယ်ထိန်းသိမ်းခဲ့သည်။ ထို့ပြင် လူငယ် စိတ္တရင်္ဂဒသည် သတ်ဖြတ်ခံရ하였다။

Verse 6

चित्राङ्गदेन द्वे कन्ये काशिराजस्य चाम्बिका अम्बालिका च भीष्मेण आनीते विजितारिणा

စိတ္တရင်္ဂဒ၏ အမှုကြောင့် ကာသီဘုရင်၏ သမီးနှစ်ပါး—အမ္ဗိကာနှင့် အမ္ဗာလိကာ—ကို ရန်သူအောင်နိုင်သူ ဘီရှ္မက ဆောင်ယူ၍ မင်္ဂလာအတွက် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

Verse 7

भार्ये विचित्रवीर्यस्य यक्ष्मणा स दिवङ्गतः सत्यवत्या ह्य् अनुमतादम्बिकायां नृपोभवत्

အို မဟာမိဖုရား၊ ဝိစိတ္ရဝီရျသည် ယက္ခမာ (အဆုတ်ရောဂါ) ကြောင့် ကွယ်လွန်하였다။ စတ္ယဝတီ၏ ခွင့်ပြုချက်ဖြင့် အမ္ဗိကာ၌ နောက်တစ်ပါးသော မင်းတစ်ပါးကို မွေးဖွားစေခဲ့သည်။

Verse 8

धृतराष्ट्रो ऽम्बालिकायां पाण्डुश् च व्यासतः सुतः गान्धार्यां धृतराष्ट्राच्च दुर्योधनमुखं शतम्

အမ္ဗာလိကာမှ ဗျာသသည် ဓೃತရာෂ္ဌရနှင့် ပाण्डုတို့ကို သားအဖြစ် မွေးဖွားစေခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ဂန္ဓာရီမှ ဓೃತရာෂ္ဌရသည် ဒုရ္ယောဓနကို ဦးဆောင်သော သားတစ်ရာကို မွေးဖွားစေခဲ့သည်။

Verse 9

शतशृङ्गाश्रमपदे भार्यायोगाद् यतो मृतिः ऋषिशापात्ततो धर्मात् कुन्त्यां पाण्डोर्युधिष्ठिरः

သတရှೃင်္ဂ အာရှရမ်နေရာ၌ မယားနှင့် ပေါင်းသင်းခြင်းသည် သေခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သွားခဲ့သည်—ရသီ၏ ကျိန်စာကြောင့် ဖြစ်၍—ထို့နောက် ဓမ္မ (တရား၏ နတ်) အားဖြင့် ကုန္တီမှ ပाण्डုအတွက် ယုဓိෂ္ဌိရကို မွေးဖွားခဲ့သည်။

Verse 10

वाताद्भीमो ऽर्जुनः शक्रान्माद्र्यामश्विकुमारतः नकुलः सहदेवश् च पाण्डुर्माद्रीयुतो मृतः

ဘီမသည် ဝါယုမှ မွေးဖွား၍၊ အာర్జုနသည် သက္ကရ (အိန္ဒြ) မှ မွေးဖွား၏။ မာဒရီအား အရှွင်နှစ်ပါးကြောင့် နကူလနှင့် သဟဒေဝ မွေးဖွားပြီး၊ ပाण्डုသည် မာဒရီနှင့်အတူ ကွယ်လွန်하였다။

Verse 11

कर्णः कुन्त्यां हि कन्यायां जातो दुर्योधाश्रितः कुरुपाण्डवयोर्वैरन्दैवयोगाद्बभूव ह

ကර්ဏသည် ကုန္တီသည် မင်္ဂလာမဆောင်သေးသော ကညာအဖြစ်ရှိစဉ် မွေးဖွားခဲ့၏။ ထို့နောက် ဒုရ്യೋಧနကို အားထား၍၊ ကံကြမ္မာ၏ ဆုံဆည်းမှုကြောင့် ကုရုနှင့် ပाण्डဝတို့အကြား ရန်ငြိုး ပေါ်ပေါက်လာ하였다။

Verse 12

दुर्योधनो जतुगृहे पाण्डवानदहत् कुधीः दग्धागाराद्विनिष्क्रान्ता मातृपृष्टास्तु पाण्डवाः

စိတ်မကောင်းသော ဒုရ്യೋಧနသည် လက်ခါးအိမ် (လက္ခရေဖြင့် ဆောက်သောအိမ်) တွင် ပाण्डဝတို့ကို မီးရှို့ခဲ့၏။ သို့ရာတွင် မိခင်၏ အကြံဉာဏ်ကြောင့် ကယ်တင်ခံရသော ပाण्डဝတို့သည် မီးလောင်သွားသော အိမ်မှ လွတ်မြောက်ထွက်ခွာနိုင်하였다။

Verse 13

ततस्तु एकचक्रायां ब्राह्मणस्य निवेशने मुनिवेषाः स्थिताः सर्वे निहत्य वकराक्षसम्

ထို့နောက် ဧကချကရာမြို့၌ ဗြာဟ္မဏတစ်ဦး၏ အိမ်၌၊ အားလုံးသည် မုနိတို့၏ ဝတ်စုံကို ဆင်မြန်းကာ နေထိုင်ကြပြီး၊ ရက္ခသ ဝကကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ထိုနေရာ၌ တည်ရှိ하였다။

Verse 14

ययौः पाञ्चालविषयं द्रौपद्यास्ते स्वयम्वरे सम्प्राप्ता बाहुवेधेन द्रौपदी पञ्चपाण्डवैः

သူတို့သည် ပാഉဉ္စာလနိုင်ငံသို့ သွားရောက်하였다။ ဒြော်ပဒီ၏ စွယံဝရ၌၊ လက်နက်ပစ်ခတ်မှု (မြားပစ်အောင်မြင်မှု) ဖြင့် ပाण्डဝငါးဦးက ဒြော်ပဒီကို အနိုင်ရယူခဲ့၏။

Verse 15

अर्धराज्यं ततः प्राप्ता ज्ञाता दुर्योधनादिभिः गाण्डीवञ्च धनुर्दिव्यं पावकाद्रथमुत्तमम्

ထို့နောက် သူတို့သည် နိုင်ငံတော်၏ တစ်ဝက်ကို ရရှိကြ၍ ထိုအကြောင်းသည် ဒုရျောဓနနှင့် အခြားသူတို့ထံသို့လည်း သိရှိသွားသည်။ ထို့ပြင် အာర్జုနသည် ပာဝက (အဂ္နိ) ထံမှ ဒေဝဘုံဆိုင်ရာ ဂါဏ္ဍီဝ မြားတံနှင့် အထူးကောင်းမွန်သော ရထားကို ရရှိ하였다။

Verse 16

सारथिञ्चार्जुनः सङ्ख्ये कृष्णमक्षय्यशायकान् ब्रह्मास्त्रादींस् तथा द्रोणात्सर्वे शस्त्रविशारदाः

စစ်မြေပြင်၌ အာర్జုနသည် ကృష్ణကို ရထားမောင်း (သာရထိ) အဖြစ် ခန့်ထား하였다။ ထို့ပြင် မကုန်ခန်းသော မြားအိတ်များနှင့် ဘြဟ္မာစတြာ စသည့် ဒေဝအာယုဓများကို ရရှိခဲ့ပြီး၊ ဒ్రోဏာ ထံမှ လက်နက်ပညာအားလုံးကို သင်ယူကာ လက်နက်ကျွမ်းကျင်သူ အပြည့်အဝ ဖြစ်လာ하였다။

Verse 17

कृष्णेन सो ऽर्जुनो वह्निं खाण्डवे समतर्पयत् इन्द्रवृष्टिं वारयंश् च शरवर्षेण पाण्डवः

ကృష్ణ၏ အထောက်အပံ့ဖြင့် ပाण्डဝ အာర్జုနသည် ခာဏ္ဍဝ တော၌ ဝဟ္နိ (အဂ္နိ) ကို အပြည့်အဝ ကျေနပ်စေ하였다။ ထို့ပြင် မြားမိုးဖြင့် အိန္ဒြ၏ မိုးရွာခြင်းကို တားဆီး하였다။

Verse 18

जिता दिशः पाण्डवैश् च राज्यञ्चक्रे युधिष्ठिरः बहुस्वर्णं राजसूयं न सेहे तं सुयोधनः

ပाण्डဝတို့က အရပ်လေးမျက်နှာ (ဒిశ) ကို အနိုင်ယူပြီးနောက် ယုဓိଷ္ဌိရသည် အာဏာပိုင်မှုကို တည်ထောင်하였다။ သို့သော် စုယောဓန (ဒုရျောဓန) သည် ရွှေဓနအလွန်ပေါများသော ရာဇသူယ ယဇ္ဉကို မခံနိုင်မရှည်နိုင် ဖြစ်하였다။

Verse 19

भ्रात्रा दुःशासनेनोक्तः कर्णेन प्राप्तभूतिना द्यूतकार्ये शकुनिना द्यूतेन स युधिष्ठिरम्

အစ်ကို ဒုಃရှာသန၏ တိုက်တွန်းမှုနှင့် သြဇာဓန ရရှိလာသော ကර්ဏ၏ ထောက်ခံမှုဖြင့်၊ သူသည် လောင်းကစားကိစ္စကို ဆောင်ရွက်သူအဖြစ် ရှကునိကို ခန့်ထားကာ၊ အန်စာတုံးကစားခြင်းဖြင့် ယုဓိଷ္ဌိရကို စိန်ခေါ်하였다။

Verse 20

अजयत्तस्य राज्यञ्च सभास्थो माययाहसत् जितो युधिष्ठिरो भ्रातृयुक्तश्चारण्यकं ययौ

အစည်းအဝေးခန်း၌ ထိုင်လျက် မာယာလှည့်ကွက်ဖြင့် နိုင်ငံတော်ကိုပါ အနိုင်ယူကာ ရယ်မော하였다။ ရှုံးနိမ့်သော ယုဓိဋ္ဌိရသည် ညီအစ်ကိုများနှင့်အတူ တောနေရပ်ပြောင်းသို့ သွား하였다။

Verse 21

वने द्वादशवर्षाणि प्रतिज्ञातानि सो ऽनयत् अष्टाशीतिसहस्राणि भोजयन् पूर्ववत् द्विजान्

တောအတွင်း၌ မိမိကတိပြုထားသော ဆယ့်နှစ်နှစ်ကို ပြည့်စုံစွာ ဖြတ်သန်းပြီး၊ ယခင်ကကဲ့သို့ပင် ဒွိဇ ဘြာဟ္မဏ ၈၈,၀၀၀ ကို အစာကျွေးလှူ하였다။

Verse 22

सधौम्यो द्रौपदीषष्ठस्ततः प्रायाद्विराटकम् कङ्को द्विजो ह्य् अविज्ञातो राजा भीमोथ सूपकृत्

ထို့နောက် ဓౌမ്യနှင့် ဒြೌပဒီကို ဆဋ္ဌမအဖွဲ့ဝင်အဖြစ်ပါဝင်စေ၍ ဗိရာဋနိုင်ငံသို့ ထွက်ခွာ하였다။ ယုဓိဋ္ဌိရသည် ကင်္ကဟု အမည်ရသော ဘြာဟ္မဏအဖြစ် မသိမသာ နေခဲ့ပြီး၊ ဘီမသည် မီးဖိုချောင်အလုပ် (ချက်ပြုတ်သူ) ဖြစ်하였다။

Verse 23

न इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः द्रौपदीं पञ्च पाण्डवा इति ख, ग, ङ, चिह्नितपुस्तकत्रयपाठः वसुपूर्णमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः रत्नपूर्णमिति घ, चिह्नितपुस्तकपाठः कङ्को द्विजो ह्य् अभूच्छ्रेष्ठ इति ख,चिह्नितपुस्तकपाठः बृहन्नलार्जुनो भार्या सैरिन्ध्री यमजौ तथा अन्यनाम्ना भीमसेनः कीचकञ्चाबधीन्निशि

«မဟုတ်ပါ»—ဤသည်မှာ ga ပြန်လည်တည်းဖြတ်မှု၏ အမှတ်အသားပါ လက်ရေးမူဖတ်ပုံဖြစ်သည်။ «ဒြೌပဒီနှင့် ပाण्डဝငါးဦး»—ဤသည်မှာ kha, ga နှင့် ṅa ပြန်လည်တည်းဖြတ်မှုတို့၏ အမှတ်အသားပါ လက်ရေးမူများ၏ ဖတ်ပုံဖြစ်သည်။ «ဝသုပူර්ဏ»—kha ၏ အမှတ်အသားပါ လက်ရေးမူဖတ်ပုံ; «ရత్నပူර්ဏ»—gha ၏ အမှတ်အသားပါ လက်ရေးမူဖတ်ပုံ။ «ကင်္ကဟူသော ဒွိဇသည် အကောင်းဆုံးဖြစ်လာ၏»—kha ၏ အမှတ်အသားပါ လက်ရေးမူဖတ်ပုံ။ (ဇာတ်ကြောင်းတွင်) အာర్జုနသည် ဘృဟန္နလာ ဖြစ်၍၊ မယားသည် စိုင်ရိန္ဓရီ ဖြစ်သည်; အမွှာနှစ်ဦးလည်း ထိုနည်းတူ; ဘီမစೇနသည် အခြားအမည်ဖြင့် ညအခါ ကီစကကို သတ်하였다။

Verse 24

द्रौपदीं हर्तुकामं तं अर्जुनश्चाजयत् कुरून् कुर्वतो गोग्रहादींश् च तैर् ज्ञाताः पाण्डवा अथ

ဒြൗပဒီကို ခိုးယူလိုသောအခါ အာర్జုနသည် ထိုသူကို အနိုင်ယူပြီး၊ နွားလုယူခြင်းစသည့် လုပ်ရပ်များကို ပြုနေသော ကုရုတို့ကိုလည်း အနိုင်ယူ하였다။ ထို့နောက် ပाण्डဝတို့ကို သူတို့က သိမြင်သွား하였다။

Verse 25

सुभद्रा कृष्णभगिनी अर्जुनात्समजीजनत् अभिमन्युन्ददौ तस्मै विराटश्चोत्तरां सुताम्

ကృష్ణ၏ညီမ စုဘဒြာသည် အာర్జုနမှ အဘိမန်ယူကို မွေးဖွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဗိရာဋသည် မိမိသမီး ဥတ္တရာကို အဘိမန်ယူအား မင်္ဂလာဖြင့် ပေးအပ်하였다။

Verse 26

सप्ताक्षौहिणीश आसीद्धर्मराजो रणाय सः कृष्णो दूतोब्रवीद् गत्वा दुर्योधनममर्षणम्

ဓမ္မရာဇ (ယုဓိဋ္ဌိရ) သည် စစ်ပွဲအတွက် အက္ရှೌဟိဏီ ခုနစ်တပ်ကို အမိန့်ပေးကာ စီမံခန့်ခွဲ하였다။ ကృష్ణသည် သံတမန်အဖြစ် သွား၍ ဒေါသပြင်းသော ဒုရ്യೋಧနကို မိန့်ကြား하였다။

Verse 27

एकादशाक्षौहिणीशं नृपं दुर्योधनं तदा युधिष्ठिरायार्धराज्यं देहि ग्रामांश् च पञ्च वा

ထိုအခါ အက္ရှೌဟိဏီ တပ် ၁၁ တပ်၏အရှင် မင်း ဒုရ്യೋಧနကို ရည်ညွှန်း၍ “ယုဓိဋ္ဌိရအား နိုင်ငံတော်၏ တစ်ဝက်ကို ပေးပါ၊ မဟုတ်လျှင် အနည်းဆုံး ရွာငါးရွာကိုပင် ပေးပါ” ဟု ဆို하였다။

Verse 28

युध्यस्व वा वचः श्रुत्वा कृष्णमाह सुयोधनः भूसूच्यग्रं न दास्यामि योत्स्ये सङ्ग्रहणोद्यतः

ထိုစကားကို ကြားသော် စုယောဓန (ဒုရ്യೋಧန) သည် ကൃഷ്ണအား “ဒါဆို တိုက်ခိုက်လော့။ မြေတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုတောင် အပ်မပေးနိုင်၊ အပ်ချွန်တစ်ဖျားတောင် မပေးမည်။ ငါသည် စစ်ဆင်ရန် အတည်ပြု၍ တပ်ကို စုစည်းရန် အားထုတ်နေသည်” ဟု ဆို하였다။

Verse 29

विश्वरूपन्दर्शयित्वा अधृष्यं विदुरार्चितः प्रागाद्युधिष्ठिरं प्राह योधयैनं सुयोधनम्

မတားဆီးနိုင်သော ဗိသ္ဝရူပ (ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ သဘောတရားရုပ်) ကို ပြသပြီးနောက်၊ ဝိဒုရ၏ ဂုဏ်ပြုအရိုအသေကို ခံယူကာ ယုဓိဋ္ဌိရထံ သွား၍ “စုယောဓနကို တိုက်ခိုက်စေပါ” ဟု မိန့်ကြား하였다။

Frequently Asked Questions

It is framed as Kṛṣṇa-māhātmya and Viṣṇu’s bhūbhāra-haraṇa, with the Pāṇḍavas positioned as the instrumental cause (nimitta) for restoring cosmic and political balance.

Genealogy and succession crises, Pāṇḍu’s curse and divine births, Karṇa’s alignment with Duryodhana, the lac-house plot, Draupadī’s marriage, Rājasūya jealousy, dice-game exile, Virāṭa revelation, war mobilization, Kṛṣṇa’s failed diplomacy, and the viśvarūpa episode.