Adhyaya 33
Agneya-vidyaAdhyaya 3353 Verses

Adhyaya 33

Chapter 33 — पवित्रारोहणविधानं (The Procedure for Pavitrārohaṇa / Installing the Sacred Thread or Consecratory Amulet)

အဂ္နိဘုရားသည် ဤအধ্যာယကို စတင်ရာတွင် «ပဝိတြာရောဟဏ» ကို ဟရီ (ဗိဿနု) အတွက် ပြက္ခဒိန်အလိုက် သတ်မှတ်ထားသော နှစ်စဉ်ပူဇော်ရာသီဟု ထူထောင်ပြီး အာသာဍမှ ကာရ္တိကအထိ ဖြစ်ကြောင်း၊ ပရတိပဒ် တိထိကို အထူးနှစ်သက်ကြောင်း၊ အခြားဒေဝတားများမှာ ကိုယ်ပိုင်တိထိအစဉ် (ဥပမာ ရှိဝ/ဗြဟ္မာသည် ဒွိတီယာမှ စ) ကို လိုက်နာကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် ပဝိတြ-ကြိုး ရွေးချယ်ခြင်းနှင့် ပြုလုပ်ခြင်း (ဗြာဟ္မဏီချည်ဖြင့် ပတ်ချည်ထားသည်ကို ဦးစားပေး၊ မရလျှင် သန့်စင်ကာ အသုံးပြု)၊ ကြိုးအလွှာ သုံးဆနှင့် ကိုးဆ တိုးချဲ့ခြင်း၊ ချည်ထုံးအရေအတွက် (၁၂-ဂရန္ထိ အမျိုးအစားများပါ)၊ ရုပ်တုတွင် ဒူး/ခါး/နာဗယ်မှ အထက်ပိုင်းများသို့ တင်ထားရာနေရာများ၊ ပန်းကုံးနှင့် မာလာ အတိုင်းအတာ ၁၀၈/၁၀၀၈ နှင့် အင်္ဂုလ အလျားအတိုင်းများကို စနစ်တကျ ရှင်းလင်းသည်။ ထို့ပြင် ကာကွယ်သန့်စင် လီတူဂျီအဖြစ် ဝါစ্তু-အပသာရဏ၊ က్షေတ్రပါလ နှင့် တံခါးဝ ပူဇော်ခြင်း၊ ဘလိ ပူဇော်မှုများ၊ ထို့နောက် ဘူတ-ရှုဒ္ဓိ အစဉ်အလာတွင် တန်မာထရနှင့် ဓာတ်များကို မန္တရ-ဦဒ္ဃာတဖြင့် မြေ→ရေ→မီး→လေ→အာကာသ ဟု ပျော်ဝင်စေပြီး ကိုယ်တွင်းသန့်စင်ခြင်း၊ ဒေဝကိုယ်တော်မြင်ကွင်းဖော်ခြင်း၊ နှလုံးပဒ္မတွင် မာနသ-ယာဂ ပြုလုပ်ခြင်းတို့ကို ဖော်ပြသည်။ အဆုံးတွင် ညာသ၊ ကဝစ/အஸ္တြ ကာကွယ်မှု၊ ဝိုင်ရှ္ဏဝ ဗျူဟနှင့် အာဝရဏ တပ်ဆင်ခြင်း၊ ရက္ခာ-စူတရ ချည်ခြင်း၊ ဝရတ (အစာရှောင်၊ ကာမ/ကရောဓ ထိန်းချုပ်) ကို လိုက်နာခြင်းတို့ကြောင့် လောကီပြည့်စုံမှုနှင့် ဝိညာဉ်ရေး ဖလရရှိမှုကို ပေးကြောင်း သတ်မှတ်ထားသည်။

Shlokas

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये अष्टचत्वारिंशत्संस्कारकथनं नाम द्वात्रिंशो ऽध्यायः अथ त्रयस्त्रिंशो ऽध्यायः पवित्रारोहणविधानं अग्निर् उवाच पवित्रारोहणं वक्ष्ये वर्षपूजाकलं हरेः आषाढादौ कार्तिकान्ते प्रतिपद्वनदा तिथिः

ဤသို့ အာဂ္နိပုရာဏ၌ “၄၈ သံစ్కာရ အကြောင်းဖော်ပြခြင်း” ဟူသော အခန်း ၃၂ ပြီးဆုံး၏။ ယခု အခန်း ၃၃ “ပဝိတြာရိုဟဏ (သန့်ရှင်းသော ကြိုး/အမူလက် တင်သွင်းခြင်း) နည်းလမ်း” စတင်သည်။ အဂ္နိက မိန့်တော်မူသည်– “ဟရီ (ဗိဿနု) အတွက် နှစ်ပတ်လည်ပူဇာ၏ သင့်တော်သောကာလဖြစ်သော ပဝိတြာရိုဟဏ အခမ်းအနားကို ငါဖော်ပြမည်။ အာသာဍ္ဍ၏အစမှ ကာရ္တိက၏အဆုံးထိ သင့်တော်သော လဆန်း/လဆုတ်နေ့မှာ ပရတိပဒ (ပတ်ဝက်၏ ပထမနေ့) ဖြစ်သည်။”

Verse 2

श्रिया गौर्या गणेशस्य सरस्वत्या गुहस्य च मार्तण्डमातृदुर्गाणां नागर्षिहरिमन्मथैः

သရီ (လက္ခ္မီ) နှင့် ဂေါရီ၊ ဂဏေရှ၊ စရஸဝတီနှင့် ဂုဟ (စကန္ဒ) တို့နှင့်အတူ၊ မာရ္တဏ္ဍ (နေမင်း)၊ မာတೃများနှင့် ဒုရ္ဂါတို့ကိုလည်းကောင်း—နာဂများ၊ ရှိများ၊ ဟရီ (ဗိဿနု) နှင့် မန္မထ (ကာမ) တို့နှင့်အတူ (ပူဇာပြုရမည်)။

Verse 3

शिवस्य ब्रह्मणस्तद्वद्द्वितीयादितिथेः क्रमात् यस्य देवस्य यो भक्तः पवित्रा तस्य सा तिथिः

ရှီဝနှင့် ဗြဟ္မာအတွက်လည်း ထိုနည်းတူပင်၊ ဒုတိယ လတိထိမှ စ၍ အစဉ်လိုက် အခမ်းအနားများကို လိုက်နာရမည်။ မည်သည့်ဘုရားကို မည်သူက भक्त ဖြစ်သနည်း၊ ထိုဘုရားနှင့် သက်ဆိုင်သော လတိထိသည် ထိုသူအတွက် သန့်စင်စေသောနေ့ ဖြစ်သည်။

Verse 4

आरोहणे तुल्यविधिः पृथक् मन्त्रादिकं यदि वर्धते तिथिरिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः सौवर्णे राजतं ताम्रं नेत्रकार्पासिकादिकं

အာရိုဟဏ (တင်သွင်း/တပ်ဆင်ခြင်း) အခမ်းအနားတွင် နည်းလမ်းသည် တူညီသည်။ သို့ရာတွင် မန္တရနှင့် ဆက်စပ်ပစ္စည်းများကို သီးခြားဖော်ပြထားလျှင်၊ အမှတ်အသားထားသော လက်ရေးမူအရ “တိထိ တိုးလာသောအခါ (vardhate tithiḥ)” ဟူသော ဖတ်ပုံကို လိုက်ရမည်။ ရွှေဖြင့်လုပ်သောကိရိယာအစား ငွေ သို့မဟုတ် ကြေးနီကိုလည်း သုံးနိုင်ပြီး၊ မျက်စိကပ်ဝါ/မီးတိုင်ဝတ်နှင့် အခြားအထောက်အကူပစ္စည်းများလည်း ပါဝင်သည်။

Verse 5

ब्राह्मण्या कर्तितं सूत्रं तदलाभे तु संस्कृतं त्रिगुणं त्रिगुणीकृत्य तेन कुर्यात् पवित्रकं

ဗြာဟ္မဏီ (ဗြာဟ္မဏမိန်းမ) က ချည်ထိုးထားသော ကြိုးကို သုံးရမည်။ မရရှိလျှင် သန့်စင်၍ သက္ကရာဇ်ပြုထားသော ကြိုးကို သုံးရမည်။ သုံးချောင်းအဖြစ် ခေါက်ပြီး ထိုသုံးချောင်းကို ထပ်မံ သုံးဆတိုး၍ ကိုးချောင်းဖြစ်စေကာ ထိုကြိုးဖြင့် ပဝိတြက (သန့်စင်ကွင်း) ကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 6

अष्तोत्तरशतादूर्ध्वं तदर्धं चोत्तमादिकं क्रियालोपाविघातार्थं यत्त्वयाभिहितं प्रभो

အရှင်ဘုရား၊ သင်မိန့်ကြားထားသကဲ့သို့ ရေတွက်ချက်သည် ၁၀၈ ထက် မြင့်ရမည်၊ ထို့အပြင် ‘အကောင်းဆုံး’ အဆင့်မှ စ၍ ထို၏ တစ်ဝက်ကိုလည်း ယူနိုင်သည်ဟူသည်မှာ ကရိယာ (ပူဇော်ပွဲ) ဆောင်ရွက်ရာတွင် ချန်လှပ်မှုနှင့် အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေရန်အတွက် ဖြစ်သည်။

Verse 7

मया तत् क्रियते देव यथा यत्र पावित्रकं अविघ्नं तु भवेदत्र कुरु नाथ जयाव्यय

အို ဒေဝ၊ ကျွန်ုပ်သည် ထိုအရာကို သင့်လျော်သည့်နည်းလမ်းနှင့် သင့်လျော်သည့်အနေအထားအတိုင်း ဆောင်ရွက်ပါမည်၊ ထို့ကြောင့် ဤနေရာ၌ ပာဝိတြယ (သန့်စင်ပူဇော်မှု) သည် အနှောင့်အယှက်မရှိ ပြီးမြောက်စေရန် ဖြစ်ပါစေ။ အရှင်၊ ဤအတိုင်း ဖြစ်စေပါ—အမြဲအောင်မြင်သူ၊ မပျက်မယွင်းသူ။

Verse 8

प्रार्थ्य तन्मण्डलायादौ गायत्र्या बन्धयेन्नरः ॐ नारायणाय विद्महे वासुदेवाय धीमहि

ထို မဏ္ဍလကို အစဉ်အလာအတိုင်း အရင်ဆုံး ဖိတ်ခေါ်၍ တောင်းပန်ပြီးနောက်၊ လူသည် ဂါယတြီ မန္တရဖြင့် ထိုကို ချည်နှောင်/တည်ငြိမ်စေသင့်သည်—“အိုံ။ နာရာယဏာယ ဝိဒ္မဟေ၊ ဝာစုဒေဝာယ ဓီမဟိ။”

Verse 9

तन्नो विष्णुः प्रचोदयात् देवदेवानुरूपतः जानूरुनाभिनामान्तं प्रतिमासु पवित्रकं

ဗိဿဏုသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို လှုံ့ဆော်၍ ကောင်းချီးပေးပါစေ—ဒေဝဒေဝ (နတ်တို့၏အရှင်) နှင့် ကိုက်ညီတော်မူသော အရှင်ဖြစ်သည်။ ပရတိမာများတွင် ပဝိတြက (သန့်စင်ကြိုး/အလှဆင်ကြိုး) သည် ဒူးမှ စ၍ ပေါင်၊ ချက်အထိ ဆက်လက်ကာ ‘နာမ’ အပိုင်းအဆုံး (လည်ပင်း/အထက်ပိုင်း) ထိ ရောက်အောင် ချထားရမည်။

Verse 10

पादान्ता वनमाला स्यादष्टोत्त्रसहस्रतः माला तु कल्पसाध्यं वा द्विगुणं षोडशाङ्गुलात्

၁၀၀၈ လုံး/ပန်းဖြင့် ပြုလုပ်သော ဝနမာလာ (တောပန်းပန်းကုံး) သည် ခြေထောက်အထိ ဆွဲကျရမည်။ ဂျပာမာလာမူကား ကလ္ပ (kalpa) အရ သတ်မှတ်ထားသော ရိတုအလိုက် ပြုလုပ်နိုင်သကဲ့သို့၊ မဟုတ်လျှင် လက်ချောင်းအတိုင်းအတာ ၁၆ အင်္ဂုလာ၏ နှစ်ဆ အလျားဖြစ်ရမည်။

Verse 11

कर्णिका केशरं पत्रं मन्त्राद्यं मण्डलान्तकं मण्डलाङ्गुलमात्रैकचक्राब्जाद्यौ पवित्रकं

ကဏ္ဏိကာ (ပန်းအလယ်ပိုင်း), ကေသရ (ပန်းဖူး/အမွှေး), နှင့် ပတ္တရ (ပန်းရွက်) တို့ကို စီစဉ်ဖော်ထုတ်ရမည်။ မန္တရကို အစတွင် ထားပြီး မဏ္ဍလကို အဆုံးတွင် ပြီးစီးစေရမည်။ ပဝိတြက (pavitraka) ကို အင်္ဂုလာ ၁ အတိုင်းအတာရှိသော တစ်ခုတည်းသော ကြာပန်းဘီး-မဏ္ဍလ အဖြစ် ဖွဲ့စည်းရမည်၊ စက္ကရာဘ္ဇ (lotus-wheel) ပုံစံနှင့် ဆက်စပ်အင်္ဂါများမှ စတင်၍ ဖြစ်သည်။

Verse 12

स्थण्डिले ऽङ्गुलमानेन आत्मनः सप्तविंशतिः आचार्याणां च सूत्राणि पितृमात्रादिपुस्तके

စထဏ္ဍိလ (ပူဇာမြေပြင်) ပေါ်တွင် မိမိ၏ လက်ချောင်းအတိုင်းအတာဖြင့် ၂၇ (ယူနစ်) ရှိသည်။ ထို့ပြင် ဖခင်၊ မိခင် စသဖြင့် စတင်ဖော်ပြထားသော စာအုပ်၌ ဆရာအာচারျများ၏ သုတ္တန်ဆန်သော စည်းကမ်းများကို ကိုးကား/မှတ်တမ်းတင်ရမည်။

Verse 13

नाभ्यन्तं द्वादशग्रन्थिं तथा गन्धपवित्रके द्व्यङ्गुलात् कल्पनादौ द्विर्माला चाष्टोत्तरं शतं

ဂျပာကြိုး (japa-string) သည် နာဗီ (ဗိုက်ခေါင်း) အထိ ၁၂ ချည်ထုံး ရှိရမည်။ အနံ့ပါသော ပဝိတြက (gandha-pavitraka) အတွက်လည်း ထိုနည်းတူပင်။ စီစဉ်တည်ဆောက်မှုအစတွင် ၂ အင်္ဂုလာ အတိုင်းအတာကို ထားရမည်။ ထို့ပြင် မာလာ (rosary) သည် နှစ်ထပ်ဖြစ်၍ ၁၀၈ အရေအတွက် ပါဝင်ရမည်။

Verse 14

अथवार्कचतुर्विंशषड्त्रिंशन्मालिका द्विजः अनामामध्यमाङ्गुष्ठैर् मन्दाद्यैः मालिकार्थिभिः

ယခုအခါ၊ ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေးဖွားသူ) ရေ— မာလိကာ (Mālikā) ဟူသော ချန်ဒ/မက်ထရစ် စဉ်သည် ၂၄ နှင့် ၃၆ (ယူနစ်) ဖြင့် ဖွဲ့စည်းသည်။ မာလိကာကို ရှာဖွေလိုသူတို့သည် manda စသည့် လက်ချောင်းရေတွက်မီတာများမှ စ၍ namā၊ madhyamā နှင့် aṅguṣṭha (လက်မ) တို့ကို သုံးကာ နားလည်/တည်ဆောက်ရမည်။

Verse 15

माला स्यादष्टोत्तरसहस्रशः इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः गदाद्यमिति घ, चिह्नितपुस्तकपाठः चक्राङ्गदौ पवित्रके इति घ, चिह्नितपुतकपाठः मन्दादौ इति ख, ग, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः मन्द्राद्यैर् इति घ, चिह्नितपुस्तकपाठः कनिष्टादौ द्वादश वा ग्रन्थयः स्युः पवित्रके रवेः कुम्भहुताशादेः सम्भवे विष्णुवन्मतम्

မလာ (mālā) ကို ၁,၀၀၈ ကြိမ်အတွက် ပြုလုပ်နိုင်သည်။ ပဝိတရက (pavitraka) ဟုခေါ်သော ပူဇော်ရေး သန့်ရှင်းကြိုး/ပန်းကုံးတွင် ဂဒါ (gadā) မှစ၍ အမှတ်တံဆိပ်များကို ထည့်နိုင်ပြီး စက္ကရ (cakra) နှင့် အင်္ဂဒ (aṅgada) လည်း ပါနိုင်သည်။ အနိမ့်ဆုံးအဆင့်မှစ၍ ပဝိတရကတွင် ကြိုးချည်အဖု (granthayaḥ) ၁၂ ခု ရှိနိုင်သည်။ ရဝိ (Ravi)၊ ကုမ္ဘ (Kumbha)၊ ဟုတာရှ (Hutāśa) စသည့်အတွက် ပဝိတရက ပြုလုပ်ရာတွင် ဗိṣṇု အတွက်ကဲ့သို့ပင် နည်းလမ်းတူဟု သတ်မှတ်သည်။

Verse 16

पीठस्य पीठमानं स्यान्मेखलान्ते च कुण्डकं यथाशक्ति सूत्रग्रन्थिपरिचारेथ वैष्णवे

ပီဋ္ဌ (pīṭha) ၏ အတိုင်းအတာသည် သတ်မှတ်ထားသော ပီဋ္ဌစံနှုန်းအတိုင်း ဖြစ်ရမည်။ မေခလာ (mekhalā) ဟုခေါ်သော ပတ်လည်ခါးပတ်အဆုံးတွင် ကုဏ္ဍက (kuṇḍaka) အဖြစ် မီးအိုးငယ်/မီးကန်ငယ် တစ်ခု ရှိရမည်။ ဝိုင်ရှ္ဏဝ (Vaiṣṇava) ပူဇော်နည်းတွင် မိမိတတ်နိုင်သမျှ ကြိုး (sūtra) နှင့် အဖုချည်များကို (တိုင်းတာကြိုးနှင့် အမှတ်အသားအဖုများ) စနစ်တကျ ပြုစုရမည်။

Verse 17

सूत्राणि वा सप्तदश सूत्रेण त्रिविभक्तके रोचनागुरुकर्पूरहरिद्राकुङ्कुमादिभिः

အခြားနည်းအဖြစ် ဆေးသုတ်ထားသော ကြိုးမျှင် ၁၇ ချောင်းကို ပြင်ဆင်ရမည်။ သုံးပိုင်းခွဲထားသော ကြိုးတွင် ဂိုရိုချနာ (gorocanā)၊ အဂုရု (aguru)၊ ကမ္ဖာ (camphor)၊ နနွင်း (turmeric)၊ ကုင်ကုမ် (saffron) စသည့် အနံ့နှင့် ဆေးပစ္စည်းများဖြင့် လိမ်းသုတ်/ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 18

रञ्जयेच्चन्दनाद्यैर् वा स्नानसन्ध्यादिकृन्नरः एकादश्यां यागगृहे भगवन्तं हरिं जयेत्

သို့မဟုတ် စန္ဒန (sandalwood) စသည့်အရာများဖြင့် (ဘုရားရုပ်) ကို လိမ်းပွတ်ပြီးနောက် ရေချိုးခြင်း၊ သန္ဓျာ (sandhyā) ဆုတောင်းပဌနာနှင့် ဆက်စပ်သော ဝတ္တရားများကို ဆောင်ရွက်သူသည် ဧကာဒရှီ (Ekādaśī) နေ့တွင် ယာဂဂృဟ (yāga-gṛha) ပူဇော်ခန်း၌ ဘဂဝန် ဟရိ (Hari) ကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 19

समस्तपरिवाराय बलिं पीठे समर्चयेत् क्ष्यौं क्षेत्रपालाय द्वारान्ते द्वारोपरि तथा श्रियं

ဘုရားနှင့် အဖော်အပါ အင်အားများအားလုံးအတွက် ပီဋ္ဌ (pīṭha) ပေါ်တွင် ဘလိ (bali) ကို စနစ်တကျ ပူဇော်ရမည်။ “kṣyauṁ” ဟု မန္တရကို ရွတ်ဆိုကာ တံခါးဝ၌ က్షೇತ್ರပာလ (Kṣetrapāla) ကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့အတူ တံခါးအပေါ်/တံခါးထက်၌ သရီ (Śrī) ကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 20

धात्रे दक्षे विधात्रे च गङ्गाञ्च यमुनां तथा शङ्खपद्मनिधी पूज्य मध्ये वास्त्वपसारणं सारङ्गायेति भूतानां भूतशुद्धिं स्थितश् चरेत्

ဓာတೃ (Dhātṛ)၊ ဒက္ရှ (Dakṣa)၊ ဝိဓာတೃ (Vidhātṛ) တို့ကိုလည်းကောင်း၊ ဂင်္ဂါနှင့် ယမုနာ မြစ်တို့ကိုလည်းကောင်း၊ သင်္ခနှင့် ပဒ္မ နိဓိဒေဝတားတို့ကိုလည်းကောင်း ပူဇော်ပြီးနောက်၊ အိမ်/နေရာ၏ အလယ်တွင် ရပ်ကာ “ဝါස්တု-အပသာရဏ” (vāstv-apasāraṇa) ဟုခေါ်သော ထုတ်ပယ်ပွဲကို ပြုလုပ်ရမည်။ “sāraṅgāya” မန္တရကို ရွတ်ဆို၍ အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသော အရှိန်အဝါများ ဖယ်ရှားရန် “ဘူတ-ရှုဒ္ဓိ” (bhūta-śuddhi) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 21

फट् ह्रूनिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ ह्रां हः ह्रूं इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ ह्रां हः फट् ह्रीमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ ह्रां हः फट् इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ ह्रूं हः फट् ह्रूं शब्दतन्मात्रं संहरामि नमः पञ्चोद्घातैर् गन्धतन्मात्ररूपं भूमिमण्डलं चतुरस्रञ्च पीतञ्च कठिनं वज्रलाञ्छितम्

“(စာမူကွဲများ) ‘phaṭ hrūṃ’ ဟု အမှတ်တပ်စာမူတစ်စောင်တွင် ဖတ်ရသည်။ ‘oṃ hrāṃ haḥ hrūṃ’ ဟု အခြားစာမူတစ်စောင်တွင် ဖတ်ရသည်။ ‘oṃ hrāṃ haḥ phaṭ hrīṃ’ ဟု တစ်စောင်တွင်၊ ‘oṃ hrāṃ haḥ phaṭ’ ဟု တစ်စောင်တွင် ဖတ်ရသည်။ (အလုပ်လုပ်မန်တရမှာ) ‘oṃ hrūṃ haḥ phaṭ hrūṃ—နမಃ၊ ငါသည် အသံ၏ သဘ္ဒ-တန်မာတြ (śabda-tanmātra) ကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်း/ပျော်ဝင်စေ၏’ ဟူသည်။ ‘udghāta’ ငါးမျိုး အသံထုတ်ခြင်းဖြင့်၊ မြေမဏ္ဍလ (bhūmi-maṇḍala) ကို အနံ့၏ တန်မာတြ (gandha-tanmātra) အဖြစ် စိတ်ကူးတည်ဆောက်ရမည်—အဝါရောင်၊ စတုရန်း၊ ခက်မာ၍ vajra အမှတ်အသားပါသော အင်္ဂါရပ်ဖြစ်သည်။

Verse 22

इन्द्राधिदैवतं पादयुग्ममध्यगतं स्मरेत् शुद्धञ्च रसतन्मात्रं प्रविलिप्याथ संहरेत् रसमात्ररूपमात्रे क्रमेणानेन पूजकः

ပူဇော်သူသည် အင်္ဒြ (Indra) ကို အဓိဒေဝတ (presiding deity) အဖြစ် ခြေတစ်စုံ၏ အလယ်တွင် တည်ရှိနေသည်ဟု စိတ်ကူးမြင်ရမည်။ ထို့နောက် သန့်ရှင်းသော အရသာ၏ တန်မာတြ (rasa-tanmātra) ကို စိတ်ဖြင့် တင်သွင်းပြီး ပြန်လည်သိမ်းဆည်း/ပျော်ဝင်စေရမည်။ ဤနည်းဖြင့် အစဉ်လိုက် ပူဇော်သူသည် အရသာတန်မာတြမှ ရုပ် (rūpa) တန်မာတြသို့ ရွေ့လျားသွားသည်။

Verse 23

ॐ ह्रीं हः फट् ह्रूं रसतन्मात्रं संहरामि नमः ॐ ह्रूं हः फट् रूपतन्मात्रं संहरामि नमः ॐ ह्रीं हः फट् ह्रूं स्पर्शतन्मात्रं संहरामि नमः ॐ ह्रीं हः फट् ह्रूं शब्दतन्मात्रं संहरामि नमः जानुनाभिमध्यगतं श्वेतं वै पद्मलाञ्छितं शुक्लवर्णं चार्धचन्द्रं ध्यायेद्वरुणदैवतं

“oṃ hrīṃ haḥ phaṭ hrūṃ—နမः၊ ငါသည် အရသာ၏ တန်မာတြ (rasa-tanmātra) ကို ပျော်ဝင်စေ၏။” “oṃ hrūṃ haḥ phaṭ—နမः၊ ငါသည် ရုပ်၏ တန်မာတြ (rūpa-tanmātra) ကို ပျော်ဝင်စေ၏။” “oṃ hrīṃ haḥ phaṭ hrūṃ—နမः၊ ငါသည် ထိတွေ့၏ တန်မာတြ (sparśa-tanmātra) ကို ပျော်ဝင်စေ၏။” “oṃ hrīṃ haḥ phaṭ hrūṃ—နမः၊ ငါသည် အသံ၏ တန်မာတြ (śabda-tanmātra) ကို ပျော်ဝင်စေ၏။” ထို့နောက် ဒူးနှင့် ဗိုက်ခေါင်း (နာဘိ) ကြားတွင် တည်ရှိသော ဝရုဏ (Varuṇa) ဒေဝတাকে စိတ်ကူးသမားရမည်—အဖြူရောင်၊ ပဒ္မအမှတ်အသားပါ၍ ဖြူစင်တောက်ပကာ လဝက် (အর্ধစန္ဒြ) ကို ဆောင်ထားသည်။

Verse 24

चतुर्भिश् च तदुद्घातैः शुद्धं तद्रसमात्रकं संहरेद्रूपतन्मात्रै रूपमात्रे च संहरेत्

ထို့ပြင် ‘udghāta’ လေးမျိုးဖြင့် ထုတ်ယူ/ပြန်လည်သိမ်းဆည်းခြင်းကြောင့် ထိုအင်္ဂါသည် သန့်စင်လာပြီး အရသာမात्र (ရသာ၏ မူလသဘောသာ) သို့ လျော့ကျသွားသည်။ ထို့နောက် ၎င်းကို ရုပ်၏ တန်မာတြ (rūpa-tanmātra) ထဲသို့ ပျော်ဝင်စေပြီး၊ ထို့နောက် ရုပ်ကိုပင် ရုပ်မात्र (ရုပ်၏ မူလသဘောသာ) ထဲသို့ ထပ်မံပျော်ဝင်စေရမည်။

Verse 25

ॐ ह्रूं हः फट् ह्रूं रूपतन्मात्रं संहरामि नमः ॐ ह्रूं हः फट् ह्रूं स्पर्शतन्मात्रं संहरामि नमः ॐ ह्रूं हः फट् ह्रूं शब्दतन्मात्रं संहरामि नमः इति त्रिभिस्तदुद्घातैस्त्रिकोणं वह्निमण्डलम् नाभिकण्ठमध्यगतं रक्तं स्वस्तिकलाञ्छितं

«အိုံ ဟြူံ ဟး ဖတ် ဟြူံ»—ရုပ်၏ သုက္ခမဟုတ်သော အနှစ်သာရ (rūpa-tanmātra) ကို ငါ ပြန်လည်ရုပ်သိမ်း၍ လျှောကျစေ၏၊ နမော။ «အိုံ ဟြူံ ဟး ဖတ် ဟြူံ»—ထိတွေ့၏ တန်မာတ်ရ (sparśa-tanmātra) ကို ငါ ရုပ်သိမ်း၍ လျှောကျစေ၏၊ နမော။ «အိုံ ဟြူံ ဟး ဖတ် ဟြူံ»—အသံ၏ တန်မာတ်ရ (śabda-tanmātra) ကို ငါ ရုပ်သိမ်း၍ လျှောကျစေ၏၊ နမော။ မန္တရားသုံးကြိမ် ထုတ်ဆိုခြင်းဖြင့်၊ ချက်နှင့် လည်ချောင်းကြား၌ တည်သော အနီရောင် တြိဂံမီးမဏ္ဍလကို စိတ်တွင် ပုံဖော်၍ စွဝတ်စတိက အမှတ်တံဆိပ်ဖြင့် မှတ်သားရမည်။

Verse 26

ध्यात्वानलाधिदैवन्तच्छुद्धं स्पर्शे लयं नयत् , चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ ह्रं हः फट् हूमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः पद्मासनमध्यगतमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ ह्रौं हः फट् ह्रूं स्पर्शतन्मात्रं संहरामि नमः ॐ ह्रौं हः फट् ह्रूं शब्दतन्मात्रं संहरामि नमः कण्ठनासामध्यगतं वृत्तं वै वायुमण्डलम्

မီး၏ အဓိဒေဝတ (အုပ်စိုးသည့် နတ်ဘုရား) ကို သန့်စင်ပြီးဟု စိတ်တွင် သမားတော်မူကာ၊ ထိုအရာကို ထိတွေ့တတ္တဝ (Touch) ထဲသို့ လျှောကျစေ၍ ရုပ်သိမ်းရမည်။ (စာမူကွဲ: «အိုံ ဟြံ ဟး ဖတ် ဟူးမ်»။ စာမူကွဲ: «ပဒ္မအာသန အလယ်၌ တည်သည်»။) (စာမူကွဲ:) «အိုံ ဟြောံ ဟး ဖတ် ဟြူံ—ထိတွေ့၏ တန်မာတ်ရကို ငါ ရုပ်သိမ်း၏၊ နမော»။ «အိုံ ဟြောံ ဟး ဖတ် ဟြူံ—အသံ၏ တန်မာတ်ရကို ငါ ရုပ်သိမ်း၏၊ နမော»။ လည်ချောင်းနှင့် နှာခေါင်းကြား၌ တည်သော စက်ဝိုင်းပုံ အပိုင်းသည် အမှန်တကယ် လေ၏ မဏ္ဍလ (Vāyu-maṇḍala) ဖြစ်သည်။

Verse 27

द्विरुद्घातैर् धूम्रवर्णं ध्यायेच्छुद्धेन्दुलाञ्छितम् स्पर्शमात्रं शब्दमात्रैः संहरेद्ध्यानयोगतः

အသက်ဓာတ်စီးကြောင်းကို နှစ်ကြိမ် မြှောက်တင်ခြင်းဖြင့်၊ မီးခိုးရောင် အတွင်းလက္ခဏာကို သန့်ရှင်းသော လမင်းအမှတ်ဖြင့် မှတ်သားထားသည်ဟု စိတ်တွင် သမားတော်မူရမည်။ ထို့နောက် ဓျာနယောဂ၏ စည်းကမ်းဖြင့် ထိတွေ့သာမက (sparśa-mātra) ကို အသံသာမက (śabda-mātra) ထဲသို့ ပေါင်းစည်း၍ ရုပ်သိမ်းရမည်။

Verse 28

ॐ ह्रौं हः फट् ह्रूं शब्दतन्मात्रं संहरामि नमः एकोद्घातेन चाकाशं शुद्धस्फटिकसन्निभम् नासापुटशिखान्तस्थमाकाशमुपसंहरेत्

«အိုံ ဟြောံ ဟး ဖတ် ဟြူံ—နမော: အသံ၏ တန်မာတ်ရ (śabda-tanmātra) ကို ငါ ရုပ်သိမ်း၍ လျှောကျစေ၏»။ ထို့နောက် အသက်/အာရုံကို တစ်ကြိမ်တည်း မြှောက်တင်ခြင်းဖြင့်၊ သန့်ရှင်းသော ကြည်လင်ကျောက်ကဲ့သို့ တောက်ပသည့် အာကာသ (ākāśa) ကို နှာခေါင်းလမ်းကြောင်း၏ ထိပ်ဖျား (နှာပေါက်အတွင်း အပေါ်ဆုံး) တွင် တည်သည်ဟု သိမြင်ကာ ရုပ်သိမ်းရမည်။

Verse 29

शोषणाद्यैर् देहशुद्धिं कुर्यादेवम् क्रमात्ततः शुष्कं कलेवरं ध्यायेत् पादाद्यञ्च शिखान्तकम्

«ခြောက်သွေ့စေခြင်း» (śoṣaṇa) စသည့် လေ့ကျင့်ခန်းများဖြင့်၊ အဆင့်လိုက် အဆင့်လိုက် ကိုယ်ခန္ဓာသန့်စင်မှုကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် ခြောက်သွေ့သွားသော ကိုယ်ခန္ဓာကို ခြေမှ စ၍ ဦးခေါင်းထိပ် (သိခါ) အထိ စိတ်တွင် သမားတော်မူရမည်။

Verse 30

यं वीजेन वं वीजेन ज्वालामालासमायुतम् देहं रमित्यनेनैव ब्रह्मरन्ध्राद्विनिर्गतम्

ဗီဇမန္တရ “ယံ” နှင့် “ဝံ” ဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာကို မီးလျှံပန်းကုံးဖြင့် ဝန်းရံထားသကဲ့သို့ စိတ်တွင်မြင်ယောင်ရမည်။ ထို့ပြင် “ရမ်” ဟူသော မန္တရအသံဖြင့်ပင် ပရာဏ/အတ္တမန်သည် ဗြဟ္မရန္ဓ္ရ (ခေါင်းထိပ်ရှိ အပေါက်) မှတစ်ဆင့် အပြင်သို့ ထွက်ခွာသည်။

Verse 31

विन्दुन्ध्यात्वा चामृतस्य तेन भस्मकलेवरम् सम्प्लावयेल्लमित्यस्मात् देहं सम्पाद्य दिव्यकम्

အမృతကဲ့သို့သော ဘိန္ဒုကို စိတ်ဖြင့်သမားတော်မူပြီး၊ ထိုအမృతအားဖြင့် ပြာကဲ့သို့ဖြစ်လာသော ကိုယ်ခန္ဓာကို အပြည့်အဝ လွှမ်းမိုးစိမ့်ဝင်အောင် ဆေးကြောရမည်။ ထို့နောက် “LAM” ဟူသော အက္ခရာမှ တိဗ္ဗယ ကိုယ်ခန္ဓာကို ဖန်ဆင်းတည်ဆောက်သည်။

Verse 32

न्यासं कृत्वा करे देहे मानसं यागमाचरेत् विष्णुं साङ्गं हृदि पद्मे मानसैः कुसुमादिभिः

လက်နှင့် ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်တွင် နျာသ (nyāsa) ကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် စိတ်ယာဂ (mānasa-yāga) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ နှလုံးပဒ္မအတွင်း၌ အင်္ဂများနှင့်တကွ (sāṅga) ဗိဿနုကို စိတ်ဖြင့် ပန်းစသည်တို့ကို အနုမောဒနာအဖြစ် ဆက်ကပ်၍ ပူဇော်ရမည်။

Verse 33

मूलमन्त्रेण देवेशम्प्रार्चयेद्भुक्तिमुक्तिदम् स्वागतं देवदेवेश सन्निधौ भव केशव

မူလမန္တရ (mūla-mantra) ဖြင့် နတ်တို့၏အရှင်၊ လောကီအာနန္ဒနှင့် မုတ်တိ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ပေးသနားတော်မူသော အရှင်ကို သင့်လျော်စွာ ပူဇော်ရမည်။ “နတ်တို့၏နတ်မင်းကြီး အရှင်၊ ကြိုဆိုပါ၏; ကေရှဝ၊ ဤနေရာ၌ နီးကပ်စွာ တည်ရှိပါစေ” ဟု ဆိုရမည်။

Verse 34

गृहाण मानसीं पूजां यथार्थं परिभाविताम् आधारशक्तिः कूर्माथ पूज्योनन्तो मही ततः

မှန်ကန်၍ အဓိပ္ပါယ်တိတိကျကျ စိတ်တွင်ပုံဖော်ထားသော ဤစိတ်ပူဇော်မှုကို လက်ခံတော်မူပါ။ (ထိုမြင်ယောင်မှုတွင်) အာဓာရ-ရှက္တိ (Ādhāra-śakti) သည် ပထမ; ထို့နောက် ကူရ္မ (Kūrma); ထို့နောက် ပူဇော်ထိုက်သော အနန္တ (Ananta); ထို့နောက် မဟီ (Mahī) ဟူသော မြေဓာတ် ဖြစ်သည်။

Verse 35

मध्येग्न्यादौ च धर्माद्या अधर्मादीन्द्रमुख्यगम् फट् क्रूमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ क्षौं हः फट् क्रूमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः ज्वालामालासमप्रभमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः यथास्वमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः धर्मादीनिन्द्रादौ विपरीतकानिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः सत्त्वादि मध्ये पद्मञ्च मायाविद्याख्यतत्त्वके

အလယ်ဗဟို၌ အဂ္နိ (Agni) မှစ၍ ဓမ္မ (Dharma) နှင့် အခြားသော သီလဂုဏ်များကို ထား/သဘောတရားဖြင့် မြင်ယောင်စေ။ ထို့ပြင် အိန္ဒြ (Indra) နှင့် အဓိက ဒေဝတာများမှစ၍ အဓမ္မ (Adharma) နှင့် ကျန်အရာများကို အပြန်အစီအစဉ်ဖြင့် ထားရမည်။ မန်တရဖတ်ပုံကို စာမူအချို့တွင် «phaṭ, krūṃ» နှင့် «oṃ kṣauṃ haḥ phaṭ krūṃ» ဟု မှတ်သားထားကြသည်။ အချို့တွင် «မီးလျှံပန်းကုံးကဲ့သို့ တောက်ပသော အရောင်တင်» နှင့် «တစ်ခုချင်းစီ ကိုယ်ပိုင်နေရာ၌» ဟု ထပ်တိုးဖတ်ကြသည်။ စတ္တဝ (Sattva) နှင့် အခြား ဂုဏများ၏ အလယ်၌ မာယာ/ဝိဒ္ယာ ဟုခေါ်သော တတ္တဝအတွင်း ပဒ္မ (ကြာပန်း) ကို ထားရမည်။

Verse 36

कालतत्त्वञ्च सूर्यादिमण्डलं पक्षिराजकः मध्ये ततश् च वायव्यादीशान्ता गुरुपङ्क्तिकाः

ထို့ပြင် ကာလတတ္တဝ (kāla-tattva) ဟူသော အချိန်၏ သဘောတရားနှင့် နေ (Sūrya) စသော ဂြိုဟ်မဏ္ဍလ (sūryādi-maṇḍala) ကိုလည်း ထား/ပုံဖော်ရမည်။ အလယ်၌ ‘ငှက်တို့၏ ဘုရင်’ ဂရုဍ (Garuḍa) ရှိသည်။ ထို့နောက် အနောက်မြောက် (vāyavya) မှစ၍ အရှေ့မြောက် (īśāna) အထိ ဂုရုတန်းစီ (gurupaṅktikāḥ) များ ရှိကြသည်။

Verse 37

गणः सरस्वती पूज्या नारदो नलकूवरः गुरुर्गुरुपादुका च परो गुरुश् च पादुका

ဂဏ (Gaṇa) ကို ပူဇော်ရမည်; စရஸဝတီ (Sarasvatī) ကိုလည်း ပူဇော်ရမည်; ထို့အတူ နာရဒ (Nārada) နှင့် နလကူဝရ (Nalakūvara) ကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။ ဂုရု (Guru)၊ ဂုရုပာဒုကာ (gurupādukā) ဟူသော ဂုရု၏ ခြေစွပ်၊ အမြင့်ဆုံး ဂုရု (paro guru) နှင့် (သူ၏) ခြေစွပ်တို့ကိုလည်း ရိုသေကန်တော့ရမည်။

Verse 38

पूर्वसिद्धाः परसिद्धाः केशरेषु च शक्तयः लक्ष्मीः सरस्वती प्रीतिः कीर्तिः शान्तिश् च कान्तिका

ကေသရ (keśara) ဟူသော ပန်းမွှားများပေါ်တွင်လည်း သက္တိများ (Śaktis) ရှိသည်— အရင်က ပြီးမြောက်သော စိဒ္ဓိများ (pūrva-siddhāḥ) နှင့် နောက်မှ ပြီးမြောက်သော စိဒ္ဓိများ (para-siddhāḥ) ဟူ၍၊ လက္ရှ္မီ (Lakṣmī)၊ စရஸဝတီ (Sarasvatī)၊ ပရီတိ (Prīti—ချစ်ခင်မှု)၊ ကီရတိ (Kīrti—ဂုဏ်သတင်း)၊ ရှာန္တိ (Śānti—ငြိမ်းချမ်းမှု) နှင့် ကာန္တိကာ (Kāntikā—တောက်ပမှု) တို့ဖြစ်သည်။

Verse 39

पुष्टिस्तुष्टिर्महेन्द्राद्या मध्ये वाचाहितो हरिः धृतिः श्रीरतिकान्त्याद्या मूलेन स्थापितो ऽच्युतः

ပုဋ္ဌိ (Puṣṭi—ကြီးပွားချမ်းသာမှု)၊ တုဋ္ဌိ (Tuṣṭi—ကျေနပ်မှု) နှင့် မဟေန္ဒြ (Mahendra) မှစသော အစုကို အလယ်၌ ထား/ဖိတ်ခေါ်ရမည်။ ဟရိ (Hari) ကို ထိုနေရာ၌ ဝါစာ/မန်တရ၏ အာနုဘော်ဖြင့် တည်ထောင်ရမည်။ ထို့အတူ ဓြတိ (Dhṛti—တည်ကြည်ခိုင်မာမှု)၊ ရှရီ (Śrī)၊ ရတိ (Rati)၊ ကာန္တိ (Kānti) စသည်တို့ကို အမြစ်၌ တည်စေ၍၊ ထို့ကြောင့် အချျုတ (Acyuta) ကို အမြစ်မန်တရဖြင့် တည်ထောင်သည်။

Verse 40

ॐ अभिमुखो भवेति प्रार्थ्य सन्निहितो भव विन्यस्यार्घ्यादिकं दत्वा गन्धाद्यैर् मूलतो यजेत्

မန္တရ “အိုṁ၊ ငါ့ဘက်သို့ မျက်နှာမူပါ” ဟု ပန်ကြားပြီး “ဤနေရာ၌ တည်ရှိပါ” ဟုလည်း ဖိတ်ခေါ်ကာ နျာသ (nyāsa) ကို စည်းကမ်းအတိုင်း ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် အာရ္ဃျ (arghya) နှင့် အခြား ပဏာမပူဇာများကို ဆက်ကပ်ပြီး စန္ဒနလိမ်းနှင့် အခြား ပူဇာပစ္စည်းများဖြင့် အစမှ စ၍ ပူဇာပြုရမည်။

Verse 41

ॐ भीषय भीषय हृत् शिरस्त्रासय वै पुनः मर्दय मर्दय शिखा अग्न्यादौ शस्त्रतोस्त्रकं

အိုṁ—ကြောက်လန့်စေ၊ ကြောက်လန့်စေ! နှလုံးထဲသို့ ကြောက်ရွံ့မှု ထိုးသွင်းပါ; ထပ်မံ၍ ခေါင်းကို တုန်လှုပ်စေပါ။ ကြိတ်ချေ၊ ကြိတ်ချေ! အဂ္နိ၏ ရှိခါ (မီးလျှံ/အမြီးတောင်) သည် လက်နက်နှင့် ပစ်ခတ်လက်နက် (အஸ္တရ) ကို ကြိတ်ချေစေပါစေ။

Verse 42

रक्ष रक्ष प्रध्वंसय प्रध्वंसय कवचाय नमस्ततः ॐ ह्रूं फट् अस्त्राय नमो मूलवीजेन चाङ्गकं

ကာကွယ်ပါ၊ ကာကွယ်ပါ; ဖျက်ဆီးပါ၊ ဖျက်ဆီးပါ! ကဝချ (kavaca) အကာအကွယ်သို့ နမസ്കာရ။ ထို့နောက် “အိုṁ ဟြူṁ ဖတ်” ဟုဆို၍ အස්တရ (astra) လက်နက်မန္တရသို့ နမိုး။ ထို့ပြင် မူလ-ဘီဇ (mūla-bīja) ဖြင့် အင်္ဂ-နျာသ (aṅga-nyāsa) ကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 43

पूर्वदक्षाप्यसौम्येषु मूर्त्यावरणमर्चयेत् वासुदेवः सङ्कर्षणः प्रद्युम्नश्चानिरुद्धकः

အရှေ့၊ တောင်၊ မြောက် ဦးတည်ရာများတွင် ဘုရား၏ မူရ္တိများကို ဝန်းရံသော ပရိဝါရကို ပူဇာပြုရမည်—ဝါစုဒေဝ (Vāsudeva)၊ သင်္ကර්ရှဏ (Saṅkarṣaṇa)၊ ပရဒျုမ္န (Pradyumna) နှင့် အနိရုဒ္ဓ (Aniruddha) တို့ဖြစ်သည်။

Verse 44

अग्न्यादौ श्रीधृतिरतिकान्तयो मूर्तयो हरेः शङ्खचक्रगदापद्ममग्न्यादौ पूर्वकादिकं

အဂ္နိ (Agni) မှ စ၍ ဟရိ (Hari) ၏ မူရ္တိများမှာ သရီ (Śrī)၊ ဓြတိ (Dhṛti)၊ ရတိ (Rati)၊ ကာန္တိ (Kānti) တို့ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် အဂ္နိမှ စ၍ သတ်မှတ်ထားသော အစဉ်အတိုင်း သင်္ခ (śaṅkha)၊ စက္ကရ (cakra)၊ ဂဒါ (gadā)၊ ပဒ္မ (padma) ဟူသော သင်္ကေတများကို မူလအစဉ်အတိုင်း ပူဇာပြုရမည်။

Verse 45

शार्ङ्गञ्च मुषलं खड्गं वनमालाञ्च तद्वहिः इन्द्राद्याश् च तयानन्तो नैरृत्यां वरुणस्ततः

ထို့နောက် «ရှာရင်္ဂ» လေး၊ မုဆလ (တုတ်လက်နက်)၊ ဓား၊ တောပန်းကွင်းကို ထား၍ စိတ်တွင်မြင်ယောင်စေ။ ထိုအစီအစဉ်၏ အပြင်ဘက်တွင် အိန္ဒြာနှင့် အခြား ဒိသပာလများကို တည်စေ။ ထိုတူညီသော ဒိသအစဉ်အတိုင်း အနန္တကို နိရဿတျ (တောင်အနောက်) တွင်ထားပြီး ထို့နောက် ဝရုဏကို ထားရမည်။

Verse 46

ब्रह्मेन्द्रेशानयोर्मध्ये अस्त्रावरणकं वहिः ऐरावतस्ततश्छागो महिषो वानरो झषः

ဗြဟ္မာ၊ အိန္ဒြာ၊ နှင့် ဣရှာန (Īśāna) တို့၏ တည်နေရာအကြားတွင် လက်နက်ကာရံ (အஸ္တရ-အာဝရဏက) ကို ထားရမည်။ ထို၏ အပြင်ဘက်တွင် အဲရာဝတ (Airāvata) ကို အရင်ထားပြီး၊ ထို့နောက် ဆိတ်၊ ကျွဲ၊ မျောက်၊ နှင့် ငါးကို တည်စေ။

Verse 47

गणश् च तासु पूज्यो ऽथ इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः रक्ष रक्ष प्रध्वंसय कवचायेति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ ह्रीमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः मृगः शशो ऽथ वृषभः कूर्मो हंसस्ततो वहिः पृश्निगर्भः कुमुदाद्या द्वारपाला द्वयं द्वयं

ထိုတို့အနက် «ဂဏ» (ဂဏေရှ) ကို ပူဇော်ရမည်ဟု အမှတ်အသားပါ စာမူဖတ်ပုံက ဆိုသည်။ «ကာကွယ်ပါ၊ ကာကွယ်ပါ; အတားအဆီးအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပါ—ကဝစ (kavaca) အတွက်» ဟုလည်း အမှတ်အသားပါ စာမူဖတ်ပုံက ဆိုသည်။ «အိုံ ဟရိမ် (Oṃ hrīm)» ဟုလည်း ထိုစာမူဖတ်ပုံက ဆိုသည်။ တံခါးစောင့်များအဖြစ် ဝင်ပေါက်များတွင် နှစ်နှစ်စီထားရသည်မှာ—သမင်၊ ယုန်၊ နွားထီး၊ လိပ်၊ ဟံသာ; ထို့နောက် ဝဟိ; ထို့ပြင် ပೃရှ္နိဂರ್ಭ (Pṛśnigarbha) နှင့် ကုမုဒာ (Kumuda) စသည့်သူတို့ကိုလည်း နှစ်နှစ်စီ တည်စေ။

Verse 48

पूर्वाद्युत्तरद्वारान्तं हरिं नत्वा बलिं वहिः विष्णुपार्षदेभ्यो नमो बलिपीठे बलिं ददेत्

အရှေ့မှ မြောက်ဘက်အထိ တံခါးဝတွင် ဟရီ (Hari) ကို ဦးညွှတ်ကန်တော့ပြီးနောက် ဘလိ (bali) ပူဇော်သကာကို အပြင်သို့ ယူဆောင်ရမည်။ «ဗိෂ္ဏု၏ ပါရ္သဒများအား နမော» ဟု ဆိုကာ ဘလိ-ပီဋ္ဌ (bali-pīṭha) ပူဇော်ပလက်ဖောင်းပေါ်တွင် ဘလိကို ထားရမည်။

Verse 49

विश्वाय विश्वक्सेनात्मने ईशानके यजेत् देवस्य दक्षिणे हस्ते रक्षासूत्रञ्च बन्धयेत्

«ဗိශ්ဝ» ဟုလည်းကောင်း၊ «ဗိශ්ဝက္စေန (Viśvaksena) ၏ အတ္တသဘော» ဟုလည်းကောင်း အာဝဟနပြု၍ ဣရှာနက (Īśānaka) ကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် ဘုရား၏ ညာလက်တွင် ရက္ခာ-သုတ်ရ (rakṣā-sūtra) ကာကွယ်ကြိုးကို ချည်နှောင်ရမည်။

Verse 50

संवत्सरकृताचार्याः सम्पूर्णफलदायिने पवित्रारोहणायेदं कौतुकं धारय ॐ नमः

တစ်နှစ်တာ စည်းကမ်းကျင့်သုံးပြီးသော ပူဇော်ပွဲဆောင်ရွက်သူ ဆရာတော်ရေ၊ အပြည့်အစုံသော အကျိုးရလဒ် ပေးအပ်ရန်အတွက် ပဝိတ္တရောဟဏ (သန့်ရှင်းကြိုး/ပန်းကုံး) တင်မြှောက်ပွဲ၌ ဤကောင်းကြမ္မာအမူလက်ကို ဝတ်/ချည်ပါ။ အိုံ နမಃ။

Verse 51

उपवासादिनियमं कुर्याद्वै देवसन्निधौ उपवासादिनियतो देवं सन्तोषयाम्यहम्

နတ်ဘုရား၏ ရှေ့မှောက်တော်၌ပင် အစာရှောင်ခြင်းနှင့် ဆက်စပ်သော စည်းကမ်းများကို ကျင့်သုံးရမည်။ အစာရှောင်ခြင်းနှင့် ထိုကဲ့သို့သော ဝရတများဖြင့် ထိန်းချုပ်ထား၍ ငါသည် နတ်ဘုရားကို စိတ်ကျေနပ်စေ၏။

Verse 52

कामक्रोधादयः सर्वे मा मे तिष्ठन्तु सर्वथा अद्यप्रभृति देवेश यावद्वैशेषिकं दिनम्

နတ်တို့၏ အရှင်တော်ရေ၊ ယနေ့မှစ၍ သတ်မှတ်ထားသောနေ့တိုင်အောင် ကာမ၊ ဒေါသနှင့် ထိုကဲ့သို့သော အပြစ်အနာအဆာအားလုံးသည် ငါ့အတွင်း၌ မည်သို့မျှ မတည်ရှိပါစေ။

Verse 53

यजमानो ह्य् अशक्तश्चेत् कुर्यान्नक्तादिकं व्रती हुत्वा विसर्जयेत् स्तुत्वा श्रीकरन्नित्यपूजनम् ॐ ह्रीं श्रीं श्रीधराय त्रैलोक्यमोहनाय नमः

ယဇမာန (ပူဇော်သူ) သည် အပြည့်အဝ မဆောင်ရွက်နိုင်ပါက ဝရတကျင့်သူသည် နက္တာ-အာဒိ (ညအချိန်သာ စားသောက်ခြင်း) ကဲ့သို့သော နိယမများကို ကျင့်သုံးရမည်။ ဟောမပြု၍ ပွဲကို အဆုံးသတ်ကာ (ဒေဝတာကို) ပြန်လွှတ်ပြီး၊ ချီးမွမ်းကာ စည်းစိမ်ပေးသော နေ့စဉ်ပူဇော်မှုကို ပြုလုပ်ရမည်။ (မန္တရ) «အိုံ ဟ்ரீံ ශ්ရීံ—သုံးလောကကို မောဟစေသူ ශ්ရೀဓရ အား နမः»။

Frequently Asked Questions

Precise ritual engineering: calendrical eligibility (tithi/season), measurable standards for pavitra and mālā (108/1008 counts; aṅgula lengths), knot/granthi rules, and a stepwise bhūta-śuddhi dissolution sequence supported by specific mantra-utterances and internal visualization loci.

It links external correctness (pavitra, bali, āvaraṇa, protective rites) with internal purification (bhūta-śuddhi, deha-śuddhi, divya-deha formation) and disciplined restraint (upavāsa, control of kāma/krodha), presenting ritual precision as a direct support for bhakti, mental clarity, and ultimately mukti.