Adhyaya 21

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये जगत्सर्गवर्णनं नाम विंशतितमो ऽध्यायः अथ एकविंशो ऽध्यायः सामान्यपूजाकथनं नारद उवाच सामान्यपूजां विष्ण्वादेर्वक्ष्ये मन्त्रांश् च सर्वदान् समस्तपरिवाराय अच्युताय नमो यजेत्

ဤသို့ အဂ္နိပုရာဏ၌ “လောကဖန်ဆင်းခြင်းဖော်ပြချက်” ဟူသော အခန်း ၂၀ ပြီးဆုံး၏။ ယခု “အထွေထွေ ပူဇော်နည်း သင်ကြားချက်” ဟူသော အခန်း ၂၁ စတင်၏။ နာရဒ မိန့်သည်— “ဗိဿဏုနှင့် အခြားဒေဝတားတို့အတွက် အထွေထွေ ပူဇော်နည်းကို၊ အချိန်မရွေး အသုံးချနိုင်သော မန္တရများနှင့်တကွ ငါရှင်းလင်းမည်။ ‘အချွတ (Acyuta) သို့၊ အဖွဲ့အစည်းပရိဝါရ အလုံးစုံနှင့်တကွ နမော’ ဟုဆိုကာ ပူဇော်ရမည်”။

Verse 2

साग्नयो ह्य् अगादिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः, अग्निपाला वर्हिषदो ह्य् आज्यपाः साग्नयो ह्य् अजादिति घ, चिह्नितपुस्तकपाठः वैसारणी सुते इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः धात्रे विधात्रे गङ्गायै यमुनायै निधी तथा द्वारश्रियं वस्तुनवं शक्तिं कूर्ममनन्तकम्

(စာမူအချို့တွင် ဖတ်ပုံကွဲပြားမှုများရှိသည်— “Sāgnayaḥ …” ဟု တစ်မျိုး; “မီး၏ကာကွယ်သူများ၊ Barhiṣad များ၊ ဂျီ(အာဇျ)သောက်သူများ၊ Sāgnayaḥ …” ဟု တစ်မျိုး; “Vaisāraṇī၊ အို Sūta” ဟု တစ်မျိုး။) ထို့နောက် Dhātṛ နှင့် Vidhātṛ သို့၊ Gaṅgā နှင့် Yamunā သို့၊ နိဓိ(ဘဏ္ဍာ) နှစ်ပါးသို့လည်းကောင်း၊ တံခါးသီရိ Dvāra-Śrī သို့၊ နေရာအုပ်ထိန်း Vāstu သို့၊ Śakti သို့၊ Kūrma သို့၊ Ananta သို့ နမော/ဟောမ ပူဇော်ရမည်။

Verse 3

पृथिवीं धर्मकं ज्ञानं वैराग्यैश्वर्यमेव च अधर्मादीन् कन्दनालपद्मकेशरकर्णिकाः

ပृथဝီ(မြေ) သည် အမြစ်နှင့်တူ၏။ ဓမ္မ(တရား) သည် တံတား/တံခွန်(တံတောင်)နှင့်တူ၏။ ဉာဏ(အသိပညာ) သည် ကြာပန်းနှင့်တူ၏။ ဝိုင်ရာဂျျ(မကပ်ငြိ) နှင့် အိုင်ශ්ဝရျ(အာဏာတန်ခိုး) တို့သည် ကြာပန်း၏ အမျှင်နှင့် အလယ်စေ့ခွက်ကဲ့သို့ ဖြစ်ကြပြီး၊ အဓမ္မနှင့် အခြားအရာတို့ကိုမူ ထို၏ ဆန့်ကျင်၍ မသန့်စင်စေသော အဖက်အဖြစ် နားလည်ရမည်။

Verse 4

ऋग्वेदाद्यं कृताद्यञ्च सत्वाद्यर्कादिमण्डलम् विमलोत्कर्षिणी ज्ञाना क्रिया योगा च ता यजेत्

Ṛgveda မှ စတင်သော မဏ္ဍလကိုလည်းကောင်း၊ Kṛta ယုဂမှ စတင်သော မဏ္ဍလကိုလည်းကောင်း၊ Sattva မှ စတင်သော နေရောင်မဏ္ဍလကိုလည်းကောင်း—ထို့ပြင် သန့်စင်၍ မြှင့်တင်ပေးသော သုံးပါးတရား၊ ဉာဏ( Jñāna )၊ ကရိယာ( Kriyā )၊ ယောဂ( Yoga ) တို့နှင့်တကွ ပူဇော်ရမည်။

Verse 5

प्रह्वीं सत्यां तथेशानानुग्रहासनमूर्तिकाम् दुर्गां गिरङ्गणं क्षेत्रं वासुदेवादिकं यजेत्

Prahvī၊ Satyā နှင့် Durgā တို့ကိုလည်းကောင်း—ထို့ပြင် Īśāna-Anugraha-Āsana-Mūrtikā ဟုခေါ်သော မူရတီ(ရုပ်သဏ္ဍာန်)ကိုလည်းကောင်း—တောင်ပတ်ဝန်းကျင် (giraṅgaṇa) ၏ ဒေဝတားများ၊ က္ෂೇತ್ರ (kṣetra) ဟူသော သန့်ရှင်းရာနေရာ/ဘုရားကျောင်းမြေ၊ နှင့် Vāsudeva အစရှိသော (ဗျူဟာ) ရုပ်ပုံများကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 6

हृदयञ्च शिरः शूलं वर्मनेत्रमथास्त्रकम् शङ्खं चक्रं गदां पद्मं श्रीवत्सं कौस्तुभं यजेत्

နှလုံးနှင့် ခေါင်း၌ အရှင်၏ အာဏာတော်များကို တင်၍ ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် သုံးခွံလှံ (ตรีศูล)၊ ကာကွယ်ဝတ်စုံနှင့် မျက်စိ၊ ထို့နောက် အက်စတြ (မစ္စိုင်လ်အាវုဓ) ကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် သင်္ခ၊ စက္ကရ၊ ဂဒါ၊ ပဒ္မ၊ Śrīvatsa အမှတ်နှင့် Kaustubha ရတနာကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 7

वनमालां श्रियं पुष्टिं गरुडं गुरुमर्चयेत् इन्द्रमग्निं यमं रक्षो जलं वायुं धनेश्वरम्

Vanamālā (တောပန်းမော်လီ)၊ Śrī (ကံကောင်းခြင်း/သီရိ)၊ Puṣṭi (အာဟာရပြည့်ဝမှု)၊ Garuḍa နှင့် Guru ကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် Indra၊ Agni၊ Yama၊ Rakṣas ကာကွယ်ရေးအာဏာ၊ ရေ၊ လေ နှင့် ဥစ္စာရှင် Kubera ကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 8

ईशानन्तमजं चास्त्रं वाहनं कुमुदादिकम् विष्वक्सेनं मण्डलादौ सिद्धिः पूजादिना भवेत्

Maṇḍala စီမံကိန်းအတွင်း Īśāna၊ Ananta၊ Aja၊ အက်စတြ၏ အုပ်ချုပ်သူ (Astra)၊ Vāhana၊ Kumuda နှင့် အခြားသူများ၊ ထို့ပြင် Viṣvaksena ကို ဖိတ်ခေါ်တင်ထားရမည်။ ပူဇော်မှုနှင့် ဆက်စပ်သော အကျင့်ဝတ်များကြောင့် စိဒ္ဓိ (အောင်မြင်မှု) ပေါ်ပေါက်သည်။

Verse 9

शिवपूजाथ सामान्या पूर्वं नन्दिनमर्चयेत् महाकालं यजेद्गङ्गां यमुनाञ्च गणादिकम्

Śiva ပူဇော်နည်း အထွေထွေတွင် ပထမဦးစွာ Nandin ကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် Mahākāla ကို ယဇ်ပူဇော်၍ Gaṅgā၊ Yamunā နှင့် Gaṇas အပါအဝင် အဖော်အပါးဒေဝတားများကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 10

गिरं श्रियं गुरुं वास्तुं शक्यादीन् धर्मकादिकम् वामा ज्येष्ठा तथा रौद्री काली कलविकारिणी

သူမကို Gir (ဝါစာ/စကား)၊ Śrī (သီရိ/စည်းစိမ်)၊ Guru (ဝိညာဉ်ရေးဆရာ) နှင့် Vāstu (အိမ်ရာအာကာသ၏ အတွင်းစည်းကမ်း) ဟူ၍ ချီးမွမ်းကြသည်။ ထို့ပြင် Śakyā နှင့် အခြားနာမများ၊ Dharmakā စသည့် ရုပ်သဘောများလည်း ဖြစ်ပြီး Vāmā၊ Jyeṣṭhā၊ Raudrī၊ Kālī နှင့် Kalavikāriṇī ဟူသော ပုံရိပ်များလည်း ဖြစ်သည်။

Verse 11

बलविकरिणी चापि बलप्रमथिनी क्रमात् घ, चिह्नितपुस्तकपाठः यजेत् दुर्गां इति ख, घ, चिह्नितपुस्तकपाठः गिरिं श्रियमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः शिवं श्रियतमिति घ, चिह्नितपुस्तकपाठः गौरीं श्रियं गुरुं चास्त्रं शक्त्यादिं धर्मकादिकमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः सर्वभूतदमनी च मदनोन्मादिनी शिवासनं

ထို့နောက် အစဉ်လိုက် (နတ်မကို) «Balavikariṇī» နှင့် «Balapramathinī» ဟူ၍လည်း ခေါ်၍ ပူဇော်ရမည်။ (စာမူကွဲများတွင်—တချို့က «ဒုရ္ဂါကို ပူဇော်ရမည်» ဟုဖတ်ကြပြီး၊ တချို့က «တောင်၏ Śrī (သုခစည်းစိမ်)» ဟုဖတ်ကြသည်။ အချို့က «Śiva—အလွန်မင်္ဂလာရှိသူ/စည်းစိမ်ပေးသူ» ဟုဖတ်ကြသည်။) ထို့ပြင် «Gaurī», «Śrī», «Guru», «Astra (လက်နက်)», «Śakti နှင့် အခြားတို့», «Dharma နှင့် အခြားတို့» ဟူ၍လည်း ခေါ်သည်။ ထို့အပြင် «Sarvabhūtadamanī» (သတ္တဝါအားလုံးကို နှိမ်နင်းသူ), «Madanoṁmādinī» (ကာမ/အလိုဆန္ဒကို မူးယစ်ဖွယ် ရူးသွပ်စေသူ), «Śivāsanā» (Śiva ကို အာသနအဖြစ်ထားသူ/မင်္ဂလာပေါ်တွင် ထိုင်သူ) ဟူ၍လည်း ဖြစ်သည်။

Verse 12

हां हुं हां शिवमूर्तये साङ्गवक्त्रं शिवं यजेत् हौं शिवाय हामित्यादि हामीशानादिवक्त्रकं

မန္တရ “ဟာṃ ဟုṃ ဟာṃ” ဖြင့် Śiva—Śiva-မူရတိ (Śiva ၏ရုပ်သဏ္ဌာန်) ကို အင်္ဂ (ကိုယ်အင်္ဂါများ) နှင့် မျက်နှာများပါအောင် ပူဇော်ရမည်။ ထိုနည်းတူ “hauṃ, Śivāya” ဟူ၍ “hām…” မှစ၍ (မန္တရစဉ်ဖြင့်) Īśāna စသော မျက်နှာများ (ဦးတည်ရာများ) ရှိသော Śiva ကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 13

ह्रीं गौरीं गं गणः शक्रमुखाश् चण्डीहृतादिकाः क्रमात्सूर्यार्चने मन्त्रा दण्डी पूज्यश् च पिङ्गलः

Sūrya (နေမင်း) ကို ပူဇော်ရာတွင် မန္တရများကို အစဉ်လိုက် အသုံးချရမည်—“hrīṃ” ထို့နောက် “gaurīṃ” ထို့နောက် “gaṃ”; ထို့နောက် Gaṇa (ဂဏေရှ) ကို ခေါ်၍၊ ထို့နောက် Śakra နှင့် အခြားဒေဝတားများကို ခေါ်၍၊ ထို့နောက် Caṇḍī၊ Hṛt/Hṛdaya နှင့် အခြားတို့ကို ခေါ်ရမည်။ ထို့နောက် Daṇḍī နှင့် Piṅgala ကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 14

उच्चैःश्रवाश्चारुणश् च प्रभूतं विमलं यजेत् साराध्योपरमसुखं स्कन्दाद्यं मध्यतो यजेत्

Uccaiḥśravā နှင့် Cāruṇa ကိုလည်းကောင်း၊ Prabhūta နှင့် Vimala ကိုလည်းကောင်း ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် Sārādhya နှင့် Paramasukha ကို ပူဇော်ရမည်။ ထိုနည်းတူ Skanda နှင့် အခြားတို့ကို (ပူဇော်ပုံစီမံရာ) အလယ်ဗဟို၌ ပူဇော်ရမည်။

Verse 15

दीप्ता सूक्ष्मा जया भद्रा विभूतिर्विमला तथा अमोघा विद्युता चैव पूज्याथ सर्वतोमुखी

သူမသည် “Dīptā” (တောက်ပသော), “Sūkṣmā” (သိမ်မွေ့သော), “Jayā” (အောင်မြင်ခြင်း), “Bhadrā” (မင်္ဂလာ) ဖြစ်သည်။ သူမသည် “Vibhūti” (ထင်ရှားသော အာနုဘော်/တန်ခိုး) ဖြစ်ပြီး “Vimalā” (အညစ်အကြေးကင်း) လည်း ဖြစ်သည်။ သူမသည် “Amoghā” (မလွဲမသွေ အကျိုးပေးသော), “Vidyutā” (လျှပ်စီးကဲ့သို့), အမြဲပူဇော်ထိုက်သူ, နှင့် “Sarvatomukhī” (အရပ်အားလုံးသို့ မျက်နှာမူ/အရပ်အားလုံး၌ ရှိသူ) ဖြစ်သည်။

Verse 16

अर्कासनं हि हं खं ख सोल्कायेति च मूर्तिकाम् ह्रां ह्रीं स सूर्याय नम आं नमो हृदाय च

အရ္က (နေမင်း) ၏ အာသန (āsana) အတွက် မန္တရအက္ခရာ «ဟံ၊ ခံ၊ ခ» နှင့် «ဆိုလ္ကာယ» ဟူသော ဖော်မြူလာကို မူရ္တိ (देity-form) တည်ထောင်ရန် အသုံးပြုရမည်။ ထို့နောက် «ဟြာံ ဟြီံ သ—စူရျယအား နမස්ကာရ» ကို ရွတ်ဆိုပြီး «အာံ—နှလုံးအား နမော» ဖြင့် ဟృဒယ-ညာသ (heart-nyāsa) ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 17

अर्काय शिरसे तद्वदग्नीशासुरवायुगान् भूर्भुवः स्वरे ज्वालिनि शिखा हुं कवचं स्मृतं

ဦးခေါင်းအတွက် နေမင်း (အရ္က) ကို သတ်မှတ်၍ ထို့အတူ အဂ္နိ၊ ဣဿ၊ အသူရ၊ ဝါယုတို့ကိုလည်း သတ်မှတ်ရသည်။ «ဘူရ်» နှင့် «ဘုဝဟ်» ကို စွဝရ (အသံတိုး) ဖြင့် ထုတ်ဆိုရာတွင် «ဇွာလိနီ၊ ရှိခာ၊ ဟုṃ» မန္တရကို ကာကွယ်ရေး ကဝစ (mantric armor) ဟူ၍ မှတ်ယူရသည်။

Verse 18

भां नेत्रं वस् तथार्कास्त्रं राज्ञी शक्तिश् च निष्कुभा सोमो ऽङ्गारकोथ बुधो जीवः शुक्रः शनिः क्रमात्

«ဘှာ» (တောက်ပမှု) ကို မျက်စိအဖြစ်၊ «ဝသု» နှင့် နေမင်း၏ လက်နက်ကိုလည်းကောင်း၊ «ရာဇ္ဉီ»၊ လှံတံ (śakti) နှင့် «နိṣ္ကုဘா» ကိုလည်းကောင်း—ဤတို့ကို အစဉ်လိုက် စောမ (လ)၊ အင်္ဂါရက (အင်္ဂါ/Mars)၊ ဘုဓ (Mercury)၊ ဇီဝ (ဗြဟ္စပတိ/Jupiter)၊ သုကြ (Venus) နှင့် သနိ (Saturn) တို့ထံ သတ်မှတ်ပေးရသည်။

Verse 19

राहुः केतुस्तेजश् चण्डः सङ्क्षेपादथ पूजनं आसनं मूर्तये मूलं हृदाद्यं परिचारकः

ရာဟုနှင့် ကေတုကို «တေဇသ» နှင့် «စဏ္ဍ» ဟူ၍လည်း ခေါ်ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ ပူဇော်မှုကို အကျဉ်းချုပ်ဆိုသော်—မူရ္တိ (ရုပ်တော်) အတွက် အာသနကို ပူဇော်၍၊ မူလ-မန္တရကို ရွတ်ဆိုကာ ဟృဒ-အာဒိ ညာသ (နှလုံးမှစ) ကို ပြုလုပ်ပြီး၊ ပရိစာရက (အထောက်အပံ့/အပါအဝင်) ဒေဝတားများကို ဖိတ်ခေါ်ရသည်။

Verse 20

विष्ण्वासनं विष्णुर्मूर्तेरों श्रीं श्रीं श्रीधरोहरिः ह्रीं सर्वमूर्तिमन्त्रोयमिति त्रैलोक्यमोहनः

ဤသည်မှာ ဗိṣ္ဏု၏ မူရ္တိအတွက် «ဗိṣ္ဏု-အာသန» ဖြစ်သည်—«Oṃ, Śrīṃ, Śrīṃ—Śrīdhara Hari; Hrīṃ» ဟူ၍။ ဤသည်ကို «Sarva-mūrti» မန္တရဟု ခေါ်ကြပြီး ထို့ကြောင့် «သုံးလောကကို မောဟစေသောသူ» (Trailokya-mohana) ဟူ၍ သိမှတ်ကြသည်။

Verse 21

ह्रीं हृषीकेशः क्लीं विष्णुः स्वरैर् दीर्घैर्हृदादिकं समस्तैः पञ्चमी पूजा सङ्ग्रामादौ जयादिदा

“ဘီဇာ (bīja) hrīṃ ဖြင့် Hṛṣīkeśa ကို ပင့်ခေါ်၍၊ ဘီဇာ klīṃ ဖြင့် Viṣṇu ကို ပင့်ခေါ်သည်။ ‘နှလုံး (hṛd) စသည်’ မန္တရားများကို ရှည်သံသရများ အပြည့်အစုံဖြင့် ရွတ်ဆိုရမည်။ လဆန်း/လဆုတ် ပဉ္စမီ (pañcamī) နေ့တွင် ပြုသော ပူဇော်မှုသည် အထူးသဖြင့် စစ်ပွဲအစတွင် အောင်မြင်ခြင်း စသည့် အကျိုးကို ပေးသည်။”

Verse 22

सावाराध्योपरं दुःखमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः अग्निसाश्रयवायुगानिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः अर्काय शिरसे तद्वदग्निजायायुतञ्च तदिति ङ,चिह्नितपुस्तकपाठः शक्तिश् च निर्गता इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः चक्रं गदां क्रमाच्छङ्खं मुषलं खड्गशार्ङ्गकम् पाशाङ्कुशौ च श्रीवत्सं कौस्तुभं वनमालया

“(လက်ရေးမူအချို့တွင်) ‘Sāvārādhya…’, ‘Agnisāśraya…’, ‘Arka ကို ဦးခေါင်းအဖြစ်… ထိုနည်းတူ Agnijāyā အတွက်…’, ‘လှံတံ ထွက်ပေါ်လာသည်…’ ဟူ၍ ဖတ်ကြသည်။ (လက်ခံထားသော စာသားတွင်) ဘုရားသည် စက်ရ (discus)၊ ဂဒါ (mace)၊ ထို့နောက် သင်္ခ (conch) ကို ကိုင်ဆောင်ပြီး၊ မုသလ (pestle)၊ ဓား၊ နှင့် Śārṅga (လေး) ကို ကိုင်ဆောင်သည်။ ထို့ပြင် ပာရှ (noose) နှင့် အင်္ကုရှ (goad)၊ Śrīvatsa အမှတ်တံဆိပ်၊ Kaustubha ရတနာ၊ နှင့် တောပန်းမാലာကို ဆောင်ထားသည်။”

Verse 23

श्रीं श्रीर्महालक्ष्मीतार्क्ष्यो गुरुरिन्द्रादयो ऽर्चनम् सरस्वत्यासनं मूर्तिरौं ह्रीं दधी सरस्वती

“śrīṃ ဟူသော ဘီဇာသည် Śrī (Lakṣmī)၊ Mahālakṣmī၊ Tārkṣya (Garuḍa)၊ Guru နှင့် Indra စသည်တို့ကို ဆိုလိုပြီး arcanā ဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ Sarasvatī ၏ အာသန (āsana) နှင့် မူရ္တိ (mūrti) ကို auṃ နှင့် hrīṃ ဘီဇာများဖြင့် ပင့်ခေါ်သည်။ ‘dadhī’ (နို့ချဉ်/curd) သည် Sarasvatī အတွက် အပူဇော်အဖြစ်/သင်္ကေတဖြစ်သည်။”

Verse 24

हृदाद्या लक्ष्मीर्मेधा च कलातुष्टिश् च पुष्टिका गौरी प्रभामती दुर्गा गणो गुरुश् च क्षेत्रपः

“Hṛdādyā၊ Lakṣmī၊ Medhā နှင့် Kalā၊ Tuṣṭi၊ Puṣṭikā၊ Gaurī၊ Prabhāmatī၊ Durgā၊ Gaṇa၊ Guru နှင့် Kṣetrapa—ဤအမည်များကို သန့်ရှင်းသော နတ်ဘုရားနာမများအဖြစ် သတိပြု၍ ပင့်ခေါ်ရမည်။”

Verse 25

तथा गं गणपतये च ह्रीं गौर्यै च श्रीं श्रियै ह्रीं त्वरितायै ह्रीं सौ त्रिपुरा चतुर्थ्यन्तनमोन्तकाः

“ထို့အတူ ဘီဇာ ‘gaṃ’ ကို Gaṇapati အတွက်၊ ‘hrīṃ’ ကို Gaurī အတွက်၊ ‘śrīṃ’ ကို Śrī (Lakṣmī) အတွက်၊ ‘hrīṃ’ ကို Tvaritā အတွက်၊ နှင့် ‘hrīṃ’ ကို ‘sau’ နှင့်ပေါင်း၍ Tripurā အတွက် သုံးရမည်။ ဤတို့ကို ဒတိယမဟုတ်ဘဲ ဒါတိဗ် (စတုတ္ထဝိဘတ္တိ) ပုံစံဖြင့် ဖွဲ့၍ နောက်ဆုံး ‘namaḥ’ ဟူသော စကားဖြင့် အဆုံးသတ်ရမည်။”

Verse 26

प्रणवाद्याश् च नामाद्यमक्षरं विन्दुसंयुतं ॐ युतं वा सर्वमन्त्रपूजनाज्जपतः स्मृताः

မန်တရအားလုံးကို ပူဇော်ရန် ဂျပ်ပ (japa) ပြုရာတွင် ပရာဏဝ (Oṃ) ဖြင့် စတင်ရမည်။ နာမ၏ ပထမအက္ခရာကို ဘိန္ဒု (ṃ) နှင့်ပေါင်းစည်းသော်လည်းကောင်း၊ သို့မဟုတ် Oṃ နှင့်ပေါင်းစည်းသော်လည်းကောင်း၊ ထုံးတမ်းအရ သတ်မှတ်ထားသည်။

Verse 27

होमात्तिलघृताद्यैश् च धर्मकामार्थमोक्षदाः पूजामन्त्रान् पठेद्यस्तु भुक्तभोगो दिवं व्रजेत्

နှမ်း၊ ဂျီ (ghee) စသည်တို့ဖြင့် ဟိုးမ (homa) အာဟုတိ ပြုလုပ်ကာ၊ ဓမ္မ၊ ကာမ၊ အာရ္ထ၊ မောက္ခ ကိုပေးစွမ်းသော ပူဇော်မန်တရများကို ရွတ်ဖတ်ရမည်။ ထိုသို့ ရွတ်ဖတ်သူသည် တရားဝင်သော အပျော်အပါးကို ခံစားပြီးနောက် ကောင်းကင်သို့ ရောက်သည်။