HomeUpanishadsNirvanaVerse 41
Previous Verse
Next Verse

Verse 41

Nirvana

मनोनिरोधिनी कन्था। योगेन सदानन्दस्वरूपदर्शनम्। आनन्दभिक्षाशी। महाश्मशानेऽप्यानन्दवने वासः। एकान्तस्थानम्। आनन्दमठम्। उन्मन्यवस्था। शारदा चेष्टा। उन्मनी गतिः। निर्मलगात्रम्। निरालम्बपीठम्। अमृतकल्लोलानन्दक्रिया। पाण्डरगगनम्। महासिद्धान्तः। शमदमादिदिव्यशक्त्याचरणे क्षेत्रपात्रपटुता। परावरसंयोगः। तारकोपदेशाः। अद्वैतसदानन्दो देवता॥३७–४८॥

मनः-निरोधिनी कन्था । योगेन सदा-आनन्द-स्वरूप-दर्शनम् । आनन्द-भिक्षा-आशी । महा-श्मशाने अपि आनन्द-वने वासः । एकान्त-स्थानम् । आनन्द-मठम् । उन्मनी-अवस्था । शारदा चेष्टा । उन्मनी गतिः । निर्मल-गात्रम् । निरालम्ब-पीठम् । अमृत-कल्लोल-आनन्द-क्रिया । पाण्डर-गगनम् । महा-सिद्धान्तः । शम-दम-आदि-दिव्य-शक्ति-आचरणे क्षेत्र-पात्र-पटुता । पर-अवर-संयोगः । तारक-उपदेशाः । अद्वैत-सदा-आनन्दः देवता ।

mano-nirodhinī kanthā | yogena sadānanda-svarūpa-darśanam | ānanda-bhikṣā-āśī | mahāśmaśāne 'py ānanda-vane vāsaḥ | ekānta-sthānam | ānanda-maṭham | unmanī-avasthā | śāradā ceṣṭā | unmanī gatiḥ | nirmala-gātram | nirālamba-pīṭham | amṛta-kallolānanda-kriyā | pāṇḍara-gaganam | mahā-siddhāntaḥ | śama-damādi-divya-śakty-ācaraṇe kṣetra-pātra-paṭutā | parāvara-saṃyogaḥ | tārakopadeśāḥ | advaita-sadānando devatā ||37–48||

Jubah yang mengekang minda. Dengan yoga, terlihat rupa yang hakikatnya Kebahagiaan abadi. Dia yang memakan sedekah kebahagiaan. Berdiam, bahkan di tanah pembakaran agung, dalam rimba Kebahagiaan. Tempat sunyi. Biara Kebahagiaan. Keadaan unmanī (melampaui minda). Gerak-laku Śāradā. Perjalanan menuju unmanī. Tubuh yang disucikan. Tempat duduk tanpa sandaran. Amalan kebahagiaan bagaikan gelombang amṛta. Langit putih pucat. Ajaran agung. Kemahiran pada “medan” dan “wadah”—yakni latihan daya ilahi seperti śama dan dama. Penyatuan yang tinggi dan yang rendah. Petunjuk tāraka. Ketuhanan ialah Kebahagiaan abadi yang tidak-dual.

A cloak that restrains the mind. By yoga, the vision of the form whose nature is ever-bliss. One who eats the alms of bliss. Dwelling, even in the great cremation-ground, in the grove of bliss. A solitary place. A monastery of bliss. The state of unmanī (mind-transcendence). The activity of Śāradā. The movement into unmanī. A purified body. A seat without support. The blissful activity of nectar-like waves. The pale/white sky. The great doctrine. Skill in the field and vessel—i.e., in the practice of divine powers such as śama and dama. The conjunction of the higher and the lower. The tāraka instructions. The deity is nondual ever-bliss.

Brahman-Atman identity expressed as advaita-sadānanda; sādhanā culminating in unmanīMahavakya: Implicitly aligns with ‘प्रज्ञानं ब्रह्म’ (Prajñānam brahma) by treating awakened consciousness (prajñā/Śāradā) as the very Brahman-nature experienced as ever-bliss.AtharvaChandas: Prose (gadyātmaka / mnemonic list)