Verse 19
Atma
दैवेन नीयते देहो यथा कालोपभुक्तिषु ।
लक्ष्यालक्ष्यगतिं त्यक्त्वा यस्तिष्ठेत्केवलात्मना॥
शिव एव स्वयं साक्षादयं ब्रह्मविदुत्तमः ।
जीवन्नेव सदा मुक्तः कृतार्थो ब्रह्मवित्तमः॥
दैवेन । नीयते । देहः । यथा । काल-उपभुक्तिषु ।
लक्ष्य-अलक्ष्य-गतिम् । त्यक्त्वा । यः । तिष्ठेत् । केवल-आत्मना ॥
शिवः । एव । स्वयम् । साक्षात् । अयम् । ब्रह्म-विद्-उत्तमः ।
जीवन् । एव । सदा । मुक्तः । कृत-अर्थः । ब्रह्म-वित्-तमः ॥
daivena nīyate deho yathā kālopabhuktiṣu |
lakṣyālakṣya-gatiṃ tyaktvā yas tiṣṭhet kevalātmanā ||
śiva eva svayaṃ sākṣād ayaṃ brahmaviduttamaḥ |
jīvanneva sadā muktaḥ kṛtārtho brahmavittamaḥ ||
Tubuh ini dipimpin oleh daiva (ketentuan ilahi), sebagaimana pengalaman yang harus ditempuh menurut waktu. Setelah meninggalkan gerak menuju yang “disasar” dan yang “tidak disasar”, sesiapa yang teguh hanya sebagai Ātman semata—dialah Śiva sendiri, nyata secara langsung; inilah mengetahui Brahman yang tertinggi. Walau masih hidup, ia sentiasa bebas, sempurna; mengetahui Brahman yang paling utama.
The body is led by destiny (daiva), as in experiences that are to be undergone in time. Having abandoned movement toward the ‘aimed-at’ and the ‘not-aimed-at’ (the seen and unseen goals), he who stands by the Self alone—he is indeed Śiva himself, directly; this is the highest knower of Brahman. Living (still), he is ever liberated, fulfilled; the supreme knower of Brahman.