पितरं मातरं पुत्रस्त्यक्त्वा भार्यां निषेवते । न गुरुः स्वजनः कश्चित्कोऽपि कं नानुसेवते
pitaraṃ mātaraṃ putrastyaktvā bhāryāṃ niṣevate | na guruḥ svajanaḥ kaścitko'pi kaṃ nānusevate
Seorang anak lelaki akan meninggalkan ayah dan ibu lalu berpaut pada isterinya. Tiada lagi guru yang dimuliakan, tiada sanak saudara sejati—tiada siapa akan setia mengikuti atau berkhidmat kepada sesiapa.
Unspecified (contextual narrator within Prabhāsa Khaṇḍa Māhātmya dialogue)
Tirtha: Vastrāpatha-kṣetra (Prabhāsa-maṇḍala)
Type: kshetra
Scene: A poignant tableau: aged parents seated aside, a son turning away toward his wife; a vacant āsana of the guru with discarded scriptures; the kṣetra’s shrine in the distance as the silent witness.
Dharma rests on gratitude and right relationships—honoring parents, respecting the guru, and practicing faithful service.
None in this verse; it describes Kali-yuga social breakdown within the larger Vastrāpatha-kṣetra Māhātmya discourse.
No explicit ritual; the prescription is ethical—sevā (service), guru-reverence, and filial responsibility.