कंडनीपेषणीचुल्लीमार्जनीभिश्च यत्कृतम् । पापं गृही क्षालयति ददद्भिक्षां दिनं प्रति
kaṃḍanīpeṣaṇīcullīmārjanībhiśca yatkṛtam | pāpaṃ gṛhī kṣālayati dadadbhikṣāṃ dinaṃ prati
Apa jua dosa yang ditanggung oleh seorang penghuni rumah kerana mengisar, menumbuk, dapur memasak dan menyapu—semuanya disucikan dengan memberi sedekah setiap hari.
Sūta (Lomaharṣaṇa) (deduced)
Tirtha: Vastrāpatha-kṣetra
Type: kshetra
Listener: A king (addressed as nara-indra in the section’s discourse)
Scene: A householder in a pilgrim town gives daily alms at his doorway—offering a portion of cooked food and water—while domestic tools (grinding stone, mortar, hearth, broom) appear as symbols of routine karmic dust being washed away.
Household life inevitably causes minor harm; daily almsgiving purifies that karma and keeps gṛhastha-dharma aligned with compassion.
Vastrāpatha-kṣetra, within the Prabhāsa Khaṇḍa’s māhātmya emphasizing daily dharmic conduct.
Bhikṣā-dāna: giving alms every day as a practical, ongoing expiation for household-caused pāpa.