चैत्र्यां श्राद्धं प्रभासे तु ये कुर्वंति मनीषिणः । न ते मर्त्त्या भवन्तीह कुलजैः सह सत्तमाः
caitryāṃ śrāddhaṃ prabhāse tu ye kurvaṃti manīṣiṇaḥ | na te marttyā bhavantīha kulajaiḥ saha sattamāḥ
Para bijaksana yang melaksanakan upacara śrāddha di Prabhāsa pada bulan Caitra tidak lagi tinggal sebagai insan biasa di dunia ini; bersama keturunan mereka, mereka menjadi mulia dan luhur.
Sūta (deduced, Prabhāsakhaṇḍa narrative style)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Scene: Caitra daylight at Prabhāsa near the sea/river confluence: wise householders perform śrāddha on a clean platform with darbha and offerings; in the distance, Somnātha temple silhouette; a luminous aura rises around the family line, symbolizing ‘not remaining mortal’.
Rites done at Prabhāsa are framed as transformative—not only for the doer but for the whole family line.
Prabhāsa (Prabhāsa-kṣetra) is explicitly glorified.
Performing śrāddha at Prabhāsa during Caitra.